Քր. գործ 62208416
ԵԱՔԴ 0077/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ԱՐՄԱՎԻՐԻ ՄԱՐԶԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ ՎԱՀԵ ԽԱԼԱԹՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ ՔՐԻՍՏԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ ԱՐՄԵՆ ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ ՍԵՐԺԻԿ ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ ՆԱԻՐԱ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ

2016 թվականի օգոստոսի 23-ին, Էջմիածին քաղաքում, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի` ծնված 1977 թվականի փետրվարի 22-ին Արմավիրի մարզի Նորապատ գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, հաշվառված է և փաստացի բնակվում է Արմավիրի մարզի Նորապատ գյուղի 11-րդ փողոցի թիվ 10 տանը, նախկինում դատված.
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2016թ. դատավճռով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 157 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ Ս. Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանը մեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ։
Արագացված դատական քննությամբ դատարանը քննության առնելով քրեական գործը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Քրեական գործը հարուցվել է 2016 թվականի ապրիլի 4-ին` Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործի համարն է 62208416 /ԵԱՔԴ-0077/01/16/։
2016 թվականի ապրիլի 13-ին նախաքննության մարմնի կողմից Ս. Սահակյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել <<Ստորագրություն չհեռանալու մասին>>։
2016 թվականի ապրիլի 13-ին Ս. Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում մուտք է եղել 2016 թվականի հունիսի 8-ին։
«Քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասինե որոշմամբ, 2016 թվականի հունիսի 8-ին գործն ընդունվել է վարույթ։
«Քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասինե 2016 թվականի հունիսի 20-ի որոշմամբ, դատական քննություն է նշանակվել 2016 թվականի հունիսի 28-ին։

2.Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Արագացված դատաքննություն.
ՀՀ Քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչությունում քննվել է թիվ 48114714 քրեական գործը` տեխնիկայի անվտանգության և աշխատանքի պաշտպանության կանոնները` դրանց պահպանման համար պատասխանատու անձ հանդիսացող Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի կողմից խախտելու հետևանքով, անզգուշությամբ տուժող Աշոտ Եղիազարյանի մահն առաջացնելու վերաբերյալ։ Քրեական գործով Սերժիկ Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 157 հոդվածի 2-րդ մասով։
Քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը կազմելու համար հավաքված ապացույցները բավարար համարելով` վարույթն իրականացնող` ՀՀ Քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչության ավագ քննիչ Հարություն Սրեյանը, 25.07.2015թ. Սերժիկ Սահակյանին հայտարարել է նախաքննության ավարտի մասին և ծանոթացման համար գործի նյութերը ներկայացրել է նրան։ Քրեական գործի նյութերին ծանոթանալուց հետո, Սերժիկ Սահակյանը դիտողություններ և միջնորդություններ չի ներկայացրել։
25.02.2015թ. թիվ 48114714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Արմավիրի մարզի դատախազության միջոցով ուղարկվել է Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար;
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում` 03.10.2015թ. որպես ամբաստանյալ հարցաքննվելիս, Սերժիկ Սահակյանը հայտնել է, որ իր նկատմամբ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, ավագ քննիչ Հարություն Սրեյանի թելադրանքով, իր բացատրությունում, ինչպես նաև ցուցմունքներում, գրել է իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ` այդ կերպ ընդունելով իր մեղքը։ Հայտնել է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ավագ քննիչ Հ. Սրեյանի պահանջով, առանց որևէ ստացականի, նրան է հանձնել <<Աշխատանքի պայմաններին և պահանջներին, ներքին կարգապահական կանոններին, աշխատավայրում աշխատանքի հետ կապված կանոնակարգող իրավական ակտերի և դրանց չկատարելու կամ ոչ պատշաճ կատարելու դեպքում առաջացած իրավական հետևանքների մասին>> Աշոտ Եղիազարյանին ծանոթացնելու թերթիկը, ինչը, սակայն քննիչի կողմից քրեական գործի նյութերին չի կցվել։
Սերժիկ Սահակյանի հիշյալ հայտարարությունը պարունակող կրիչը 2015թ. դեկտեմբերի 11-ին ՀՀ Գլխավոր դատախազության միջոցով ուղարկվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն, որտեղ ստացվել է 2015թ. դեկտեմբերի 11-ին։
Նկատի ունենալով, որ Սերժիկ Սահակյանի հայտարարությունն առերևույթ պարունակել է պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձի կողմից ենթադրաբար պաշտոնական լիազորությունները չարաշահելու` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի
-2-
308 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ, 23.12.2015թ. ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 308 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62235315 քրեական գործը և կատարվել նախաքննություն։
Թիվ 62235315 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Սերժիկ Սահակյանը 2015թ. դեկտեմբերի 3-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում, որպես ամբաստանյալ, իսկ հետագայում` ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում, թիվ 62235315 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում
որպես վկա, ապա` տուժող հարցաքննվելիս, նախազգուշացված լինելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է` կատարել է սուտ մատնություն, այն է` միջին ծանրության հանցագործության` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 308 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված` պաշտոնական լիազաորությունները չարաշահելու մեջ հանիրավի մեղադրել է ՀՀ Քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչության ավագ քննիչ Հարություն Սրեյանին։ Սերժիկ Սահակյանը մասնավորապես հայտնել է, թե, իբր, իր նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 157 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, վարույթն իրականացնող քննիչ Հարություն Սրեյանը` համոզելու միջոցով, իրենից կորզել է դեպքի վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ` հայտնելով, որ եթե մեղքն ընդունի` կազատվի քրեական պատասխանատվությունից։ Նշել է, որ ինքն իր նկատմամբ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում քննիչ Հարություն Սերյանին է ներկայացրել 01.04.2014թ. թվագրված <<Աշխատանքի պայմաններին և պահանջներին, ներքին կարգապահական կանոններին և դրանց չկատարելու կամ ոչ պատշաճ կատարելու դեպքում առաջացած իրավական հետևանքների մասին>> Աշոտ Եղիազարյանին ծանուցելու վերաբերյալ համապատասխան թերթիկը, սակայն քննիչն այն քրեական գործին չի կցել։
Դեպքի առթիվ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է սույն` թիվ 62208416 քրեական գործը, իսկ թիվ 62235315 քրեական գործով որոշում է կայացվել Հարություն Սրեյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով։
Կատարած հանցագործության համար Սերժիկ Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել <<Ստորագրություն չհեռանալու մասին>>։
Առաջադրված մեղադրանքում Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց` պնդելով, որ սուտ մատնություն չի կատարել։ Հարություն Սրեյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ևս Սերժիկ Սահակյանը հայտնել է, որ իր նկատմամբ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում վերջինս իրենից կորզել է իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ, իսկ իր կողմից քննությանը տրամադրած` Աշոտ Եղիազարյանին անվտանգության կանոնների պահպանման պայմանի մասին ծանուցելու վերաբերյալ թերթիկը` քրեական գործի նյութերին չի կցել։
/գ.թ. 115, 128-131/
Առաջադրված մեղադրանքում, քրեական գործի դատական քննությամբ, ամբաստանյալ Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, զղջաց կատարածի համար, և դատարանին միջնորդեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնել` հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքներն, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Համապատասխան միջնորդություն ներկայացրեց ամբաստանյալ Սերժիկ Սահակյանի պաշտպան Նաիրա Պետրոսյանը։
Քրեական գործով մեղադրանքը պաշտպանող դատախազ Ա. Շահբազյանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չառարկեց։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են Հայաստանի Հանրապետության Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Այսպիսով, քրեական գործի ապացույցներն ընդունելով որպես հիմք, դատարանն ապացուցված է համարում արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանն, այն, որ նա, 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում` որպես ամբաստանյալ, իսկ հետագայում` ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում թիվ 62235315 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում որպես վկա, ապա` տուժող հարցաքննվելիս, նախազգուշացված լինելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունը կեղծ է` կատարել է սուտ մատնություն, այն է` միջին ծանրության հանցագործության` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 308 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված` պաշտոնական լիազորությունները չարաշահելու մեջ հանիրավի մեղադրել է ՀՀ Քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչության ավագ քննիչ Հարություն Ղուկասի Սրեյանին։ Սերժիկ Սահակյանը հայտնել է, թե, իբր, իր նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 157 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող քննիչ Հարություն Սրեյանը` համոզելու միջոցով իրենից կորզել է դեպքի վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ, իսկ իր կողմից քննությանը ներկայացրած` <<Աշխատանքի պայմաններին և պահանջներին, ներքին կարգապահական կանոններին և դրանց չկատարելու կամ ոչ պատշաճ կատարելու դեպքում առաջացած իրավական հետևանքների մասին>> Աշոտ Եղիազարյանին ծանուցելու վերաբերյալ համապատասխան թերթիկը` քրեական գործին չի կցել։
Այսինքն, Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն։
Դատարանը` հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորված է, արարքը համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ամբաստանյալի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցագործությունը կատարելու մեջ ապացուցված է, Սերժիկ Սահակյանը ենթակա է պատժի և պատասխանատվության կատարած հանցանքի համար։
Դատարանը պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի կատարած հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և
-3-
բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում ինչպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։
Դատարանը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտում այն, որ նա զղջացել և զղջում է կատարածի համար, խնամքին են չաշխատող կինը, թոշակառու մայրը և երկու` մինչև տասնչորս տարեկան անչափահաս /մանկահասակ/ երեխաները։
Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանը, հաշվի առնելով Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը, բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Սերժիկ Սահակյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի` 333 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` և՛ տուգանքի, և՛ կալանքի, և՛ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, նկատի ունենալով, որ այդպիսին` համաձայն Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 1-ին մասի, կարող է ապահովել պատժի նպատակները, նման պատիժ նշանակելով հնարավոր է հասնել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները։
Դատարանը, ամբաստանյալ Ս. Սահակյանի նկատմամբ մեղադրական դատական ակտ կայացնելու պայմաններում, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի` առանց ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի` դատավճիռների համակցության կանոնների կիրառման, և որ վերջինս իր նկատմամբ երկու տարբեր դատավճիռներով նշանակված պատիժները պետք է կրի առանձին-առանձին ։
Դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալ Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` «Ստորագրություն չհեռանալու մասին», պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` 05.02.2016թ. կազմված, Սերժիկ Սահակյանի` որպես տուժող հարցաքննության արձանագրությունը, 23.02.2016թ. և 31.03.2016թ. կազմված Սերժիկ Սահակյանի` որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննությունների արձանագրությունները, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է թողնել գործի նյութերում ։
Քրեական գործով դատական ծախսեր չկան, տուժող Հ. Սրեյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել, այդպիսիք պետք է համարել լուծված։

4. Եզրափակիչ մաս.
Ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360-365, 3751, 3753 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և այդ հոդվածի սանկցիայով դատապարտել տուգանքի` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամի չափով։
Սերժիկ Յուրիկի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` «Ստորագրություն չհեռանալու մասին», թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 05.02.2016թ. կազմված Սերժիկ Սահակյանի` որպես տուժող հարցաքննության արձանագրությունը, 23.02.2016թ. և 31.03.2016թ. կազմված Սերժիկ Սահակյանի` որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննությունների արձանագրությունները, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, թողնել գործի նյութերում ։
Քրեական գործով դատական ծախսեր չկան, տուժող Հ. Սրեյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել, այդպիսիք համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության Վերաքննիչ Քրեական դատարան` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում։
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության Քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ. ԽԱԼԱԹՅԱՆ