Հետ

Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0022/01/16

Վիճակագրական տողի համար : 4.7

Պատասխանող

Սերգեյ Ավագյան

Սերգեյ Ավագյան Սուրեն

Սերգեյ Ավագյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մհեր Արղամանյան

Մխիթար Պապոյան

Սերգեյ Չիչոյան

Ռուբիկ Մխիթարյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Դավիթ Գրիգորյան

Վճռաբեկ

Արթուր Պողոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մհեր Արղամանյան

Մխիթար Պապոյան

Սերգեյ Չիչոյան

Ռուբիկ Մխիթարյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Դավիթ Գրիգորյան

Վճռաբեկ

Արթուր Պողոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Սերգեյ Ավագյանինի մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ Սահմանադրության փոփոխությունների 06.12.2015թ. հանրաքվեի թիվ 4/05 տեղամասային հանձնաժողովի նախագահը, քվեարկության ընթացքում նկատել է, որ <Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն> հասարակական կազմակերպության անունից ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով դիտորդական առաքելությունն իրականացնող Գոհար Աբրահամյանի բջջային հեռախոսով տեսաձայնագրում է քաղաքացու հայտարարությունը, մոտեցել է և վերջինիս ձեռքից խլել բջջային հեռախոսն ու նրան զրկել ընտրախախտումն արձանագրելու հնարավորությունից:

Դատարան	Օր	Ժամ	Դատարանի դահլիճի համար	Ստատուս
Քրեական վերաքննիչ	2017-03-02	15:00	2	Կայացվել է
Քրեական վերաքննիչ	2017-01-31	16:00	2	Կայացվել է
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն	2016-05-16	09:30	2	Կայացել է
Վճռաբեկ	2016-04-29	11:00	2	Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ	2016-04-11	16:00	2	Նշանակվել է դատական նիստ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն	2016-04-04	10:00	2	Կայացել է

Գործ ԵԱՔԴ/0022/01/16

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ. ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Ռ. ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ. ԴՈԼՄԱԶՅԱՆԻ

2017 թվականի մարտի 02-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցվել է թիվ 14827815 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ` թիվ 14827815 քրեական գործն ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն` ըստ ենթակայության ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու համար:
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2016 թվականի փետրվարի 05-ին Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2016 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 62201916 համարը:
2016 թվականի փետրվարի 12-ին Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության փոփոխությունների 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ի հանրաքվեի` Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34 հասցեում գտնվող, Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցում տեղակայված թիվ 4/05 տեղամասային հանձնաժողովի նախագահը, քվեարկության ընթացքում ժամը 1400-ի սահմաններում տեղամասային կենտրոնում նկատել է, որ <<Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն>> հասարակական կազմակերպության անունից ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով դիտորդական առաքելություն իրականացնող Գոհար Վրեժի Աբրահամյանը բջջային հեռախոսով տեսաձայնագրում է քաղաքացու հայտարարությունը: Տեղեկանալով, որ Գոհար Աբրահամյանը տեսանկարահանմամբ արձանագրում է քաղաքացիներ Նինա Մակարյանի և նրա հարևանուհի Աշխեն Խալաֆյանի հայտարարությունը` վեջինիս դստեր Տաթևիկ Հարությունյանի Հայաստանից բացակայելու և նրա փոխարեն այլ անձի կողմից քվեարկած լինելու վերաբերյալ, Սերգեյ Ավագյանը, դիտորդի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելու դիտավորությամբ, մոտեցել և Գոհար Աբրահամյանի ձեռքից խլել է բջջային հեռախոսն ու նրան զրկել ընտրախախտումը արձանագրելու հնարավորությունից, այդպիսով խոչընդոտել է նրա ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ և 31-րդ հոդվածներով նախատեսված լիազորությունների իրականացմանը:
2016 թվականի փետրվարի 23-ին, թիվ 14827815 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի փետրվարի 25-ին թիվ 62201916 քրեական գործով Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2016 թվականի փետրվարի 25-ին թիվ 62201916 քրեական գործով Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով այն արարքի համար, որ նա 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ին տեղի ունեցած Սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի ընթացքում, հանդիսանալով Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34բ հասցեում կազմակերպված թիվ 4/05 ընտրատեղամասի հանձնաժողովի անդամ, այլ անձանց փոխարեն քվեարկելու մեկ միասնական դիտավորությամբ թիվ 2 մատյանում կեղծիք կատարելու եղանակով քվեարկել է Սոկրատ Թորոսի Խալաֆյանի և Տաթևիկ Հմայակի Հարությունյանի փոխարեն:
2016 թվականի մարտի 02-ին, թիվ 62201916 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի` ՀՀ քրեական 153-րդ հոդվածով, մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մարտի 15-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 և ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործերը միացվել են:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռով` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ և պատիժ է նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 1000 (հազար)-ապատիկի` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողել է անփոփոխ:
2016 թվականի հունիսի 21-ին վերոնշյալ դատավճռի դեմ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշման դեմ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի գրությամբ տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանին ուղարկվել է դատարանի 16.05.2016թ. դատավճռի պատճենը, այն ստացվել է 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին:
Նշված դատավճռի դեմ 2016 թվականի սեպտեմբերի 03-ին վերաքննիչ բողոք է բերել տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը` խնդրելով ամբողջությամբ բեկանել այն և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության` սահմանելով գործի քննությունը ամբողջ ծավալով և ընդհանուր կարգով (ճանաչելով արագացված կարգի կիրառման անթույլատրելիությունը):
Քրեական գործը ՀՀ վճռաբեկ դատարանից ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2017 թվականի հունվարի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի հունվարի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով վերաքննիչ բողոքը, գործի նյութերը` հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 375-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռը հրապարակվելուց ոչ ուշ, քան 5 օրում դրա պատճենը պետք է հանձնվի դատապարտվածին կամ արդարացվածին, նրա պաշտպանին և մեղադրողին: Տուժողին, քաղաքացիական հայցվորին, քաղաքացիական պատասխանողին, նրանց ներկայացուցիչներին դատավճռի պատճենն այդ նույն ժամկետում հանձնվում է նրանց միջնորդությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերվում են` առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերը` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում:
ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` <<(...) վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքներն օրենքով դրանց ներկայացված պահանջներին համահունչ նախապատրաստելու համար հարկ է, որպեսզի վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոք ներկայացնող անձն իր տնօրինության ներքո ունենա բողոքարկվող դատական ակտը, որպեսզի կարողանա նշված ակտի ուսումնասիրության հիման վրա իր վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքում հիմնավորել, պատճառաբանել ստորադաս դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումը և գործի ելքի վրա դրանց ազդեցությունը, կամ դրանց արդյունքում` ծանր հետևանքներ առաջացած լինելու փաստը կամ առաջացման հնարավորությունը (...)>>:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հրապարակվել է 2016 թվականի մայիսի 16-ին:
Քրեական գործում առկա Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.05.2016թ. թիվ ԴԴ-20-Ե-10482/16 գրության համաձայն` դատավճռի պատճենն ուղարկվել է տուժողի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արա Ղարագյոզյանին, վերջինս այն ստացել է 2016 թվականի մայիսի 25-ին:
2016 թվականի հունիսի 21-ին տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը փոստին է հանձնել դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ` տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության` ժամկետանց լինելու պատճառաբանությամբ:
2016 թվականի օգոստոսի 19-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մուտք է եղել տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի դիմումը` դատավճռի օրինակը տրամադրելու մասին:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի թիվ ԴԴ-20-Ե-17839/16 գրությամբ տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանին ուղարկվել է դատարանի 16.05.2016թ. դատավճռի պատճենը, այն ստացվել է 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին:
2016 թվականի սեպտեմբերի 03-ին տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը վերաքննիչ բողոք է բերել:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշման դեմ տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է:
Վերը նշված փաստական հանգամանքների պայմաններում վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանն առանց համապատասխան միջնորդության դատավճռի պատճենն ուղարկել է տուժող կողմին` ի դեմս ներկայացուցիչ, փաստաբան Արա Ղարագյոզյանի, 21.06.2016թ. վերաքննիչ բողոքը ներկայացրել է տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը, վերաքննիչ դատարանի 06.07.2016թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության, 19.08.2016թ. տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը դիմել է դատարան դատավճռի օրինակը ստանալու համար և այն ստանալուց հետո, 03.09.2016թ. կրկին վերաքննիչ բողոք է բերել, վերաքննիչ դատարանի 06.07.2016թ. որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է, այսինքն, վերաքննիչ դատարանն արդեն իսկ կայացրել է որոշում, որը չի բեկանվել և մտել է օրինական ուժի մեջ, ուստի նույն գործի շրջանակներում իրավասու չէ կայացնել նոր որոշում:
Քննության առնելով վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1) մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն դատարանի կայացրած գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ սխալ է պատճառաբանված, ապա վերաքննիչ դատարանը պատճառաբանում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը.
(...)>>:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի` ՀՀ քրեական 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0022/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ.Դոլմազյանի
պաշտպան` Վ.Վարդանյանի
տուժողի ներկայացուցիչներ` Ա.Ղարագյոզյանի
Դ.Գյուրջյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի, ծնված 1988 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չի աշխատում բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 15-րդ շենքի 38 բնակարանում:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 153-րդ հոդվածով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական րենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 1427815 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործն ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն` ըստ ենթակայության ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու համար:
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին 2016 թվականի փետրվարի 12-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության փոփոխությունների 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ի հանրաքվեի` երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34 հասցեում գտնվող, Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցում տեղակայված թիվ 4/05 տեղամասային հանձնաժողովի նախագահը, քվեարկության ընթացքում ժամը 14.00-ի սահմաններում տեղամասային կենտրոնում նկատել է, որ <<Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն>> հասարակական կազմակերպության անունից ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով դիտորդական աոաքելություն իրականացնող Գոհար Վրեժի Աբրահամյանը բջջային հեռախոսով տեսաձայնագրում է քաղաքացու հայտարարությունը: Տեղեկանալով, որ Գոհար Աբրահամյանը տեսանկարահանմամբ արձանագրում է քաղաքացիներ Նինա Մակարյանի և նրա հարևանուհի Աշխեն Խալաֆյանի հայտարարությունը` վեջինիս դստեր Տաթևիկ Հարությունյանի Հայաստանից բացակայելու և նրա փոխարեն այլ անձի կողմից քվեարկած լինելու վերաբերյալ, Սերգեյ Ավագյանը, դիտորդի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելու դիտավորությամբ, մոտեցել և Գոհար Աբրահամյանի ձեռքից խլել է բջջային հեռախոսն ու նրան զրկել ընտրախախտումը արձանագրելու հնարավորությունից, այդպիսով խոչընդոտել է նրա ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ և 31-րդ հոդվածներով նախատեսված լիազորությունների իրականացմանը:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ 2016 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի փետրվարի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2016 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 62201916 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա, 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ին տեղի ունեցած Սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի րնթացքում, հանդիսանալով Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34բ հասցեում կազմակերպված թիվ 4/05 ընտրատեղամասի հանձնաժողովի անդամ, այլ անձանց փոխարեն քվեարկելու մեկ միասնական դիտավորությամբ թիվ 2 մատյանում կեղծիք կատարելու եղանակով քվեարկել է Սոկրատ Թորոսի Խալաֆյանի և Տաթևիկ Հմայակի Հարությունյանի փոխարեն:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ 2016 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի մարտի 2-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մարտի 15-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործին` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով` համատեղ ընթացք տալու համար:
2. Արագացված դատական քննություն

Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով: Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Պաշտպան Մ.Մանուկյանը միացավ միջնորդությանը:
Տուժողի ներկայացուցիչներ Ա.Ղարագյոզյանը և Դ.Գյուրջյանը նշեցին, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի դեմ քաղ. հայց չունեն, սակայն առարկում են արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ, քանի որ նախաքննությունը կատարվել է թերի, որպիսի պայմաններում անհրաժեշտություն է առաջացել դատաքննության ընթացքում հետազոտել մի շարք ապացույցներ` գործի հանգամանքների պարզաբանման համար հարցաքննել էական նշանակություն ունեցող վկաների:
Մեղադրողը ինչպես մեղադրական եզրակացությամբ, այնպես էլ դատական նիստի ընթացքում չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ:
Դատարանը, գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչներ Ա.Ղարագյոզյանի և Դ.Գյուրջյանի կողմից արագացված կարգով դատական քննության կիրառման դեմ բերված պատճառաբանություններն ու հիմնավորումներն որևէ կերպ չեն առնչվում ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի արարքին տրված քրեաիրավական գնահատականին և ողջամտորեն փաստարկված չեն, ուստի համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ և 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները:

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ զանգվածային լրատվության միջոցի ներկայացուցչի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելը, ինչպես նաև կեղծիք կատարելու եղանակով այլ անձանց` Ս.Խալաֆյանի և Տ.Հարությունյանի փոխարեն քվեարկելն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, որոնցով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը կատարել է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքներ, որոնցից առավել ծանրի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն երեք տարի է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական` կազմակերպված է, բարեկիրթ:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի OS N0 00063234 համարի զինվորական գրքույկում կատարված գրառման համաձայն վերջինս ՀՀ ԶՈւ է զորակոչվել պիտանի շարային ծառայության համար և ծառայության ընթացքում ստացել է <<ավագ սերժանտ>> զինվորական կոչումը:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանը որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով` չկան:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքների բնույթն ու վտանգավորությանը աստիճանը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Ս.Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը: Վերը հիշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 153-րդ հոդվածի սանկցիաներով նախատեսված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Քանի որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը կատարել է երկու դրվագով հանցագործություններ, ուստի դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` հանցանքների համակցությամբ:
Քննարկելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրա գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, իրեղեն ապացույցներ չկան:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 1000 (հազար)-ապատիկի` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտնում այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0022/01/16

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Նոր քրեական գործ

Մեղադրյալ
Երբ է գործը ստացվել	25-02-2016
Դատախազություն	ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը	14827815
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն	Սերգեյ Ավագյանինի մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ Սահմանադրության փոփոխությունների 06.12.2015թ. հանրաքվեի թիվ 4/05 տեղամասային հանձնաժողովի նախագահը, քվեարկության ընթացքում նկատել է, որ <Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն> հասարակական կազմակերպության անունից ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով դիտորդական առաքելությունն իրականացնող Գոհար Աբրահամյանի բջջային հեռախոսով տեսաձայնագրում է քաղաքացու հայտարարությունը, մոտեցել է և վերջինիս ձեռքից խլել բջջային հեռախոսն ու նրան զրկել ընտրախախտումն արձանագրելու հնարավորությունից:
Անձ
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հայրանուն	Սուրեն
Հասցե	---------------
Ծննդյան օր	---------------
Սոցիալական քարտ	---------------
Վիճակագրական տողի համարը	4.7
Չափահաս	Այո

Մակագրել

Նախագահող դատավոր
Երբ	25-02-2016
Անուն	Դավիթ
Ազգանուն	Գրիգորյան

Ընդունվել է վարույթ

Երբ	26-02-2016
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը	26-02-2016

Նշանակվել է դատական քննություն

Դատավարության կողմեր
Երբ	18-03-2016
Դատավարության կողմեր	Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր	Տուժող
Դատավարության կողմեր	Պաշտպան
Դատավարության կողմեր	Մեղադրող
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Դատավարության կողմեր
Անուն	Գոհար
Ազգանուն	Աբրահամյան
Հասցե	---------------
Սեռ	2
Դատավարության կողմեր
Անուն	Արա
Ազգանուն	Ղարագյոզյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Դատավարության կողմեր
Անուն	Վ.
Ազգանուն	Դոլմազյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Ժամ	11:00
Նիստերի դահլիճի համարը	6
Նիստը	Կայացել է

Քրեական գործին միացվել է

Քրեական օրենսգրքի հոդված
Ամսաթիվ	15-03-2016
Օրենսգիրք	Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Գործի համարը	ԵԱՔԴ/0034/01/16
Որոշման բովանդակություն	Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԵՐԸ ՄԻԱՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15.03.2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Դ. Գրիգորյանս քննության առնելով վարույթումս գտնվող թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով, ՊԱՐԶԵՑԻ 2016թ. փետրվարի 25-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ստացվել թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործը և ընդունվել վարույթ: 2016թ. մարտի 10-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ստացվել թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 քրեական գործը և ընդունվել վարույթ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն քննիչի, դատախազի կամ դատարանի կողմից մեկ վարույթում կարող են միացվել մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մասնակցելու մեջ մեղադրվող մի քանի անձանց գործերը կամ մի անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը: Նկատի ունենալով, որ դատարանի վարույթում է գտնվում նույն անձի՝ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի կողմից երկու հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, դատարանը գտնում է, որ նշված քրեական գործերի լրիվությունը և օբյեկտիվությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ է թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 քրեական գործը միացնել թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածով ՈՐՈՇԵՑԻ Թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով միացնել թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործին` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով` համատեղ ընթացք տալու համար: ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Նշանակվել է դատական քննություն

Դատավարության կողմեր
Երբ	04-04-2016
Դատավարության կողմեր	Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր	Տուժող
Դատավարության կողմեր	Պաշտպան
Դատավարության կողմեր	Մեղադրող
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Դատավարության կողմեր
Անուն	Գոհար
Ազգանուն	Աբրահամյան
Հասցե	---------------
Սեռ	2
Դատավարության կողմեր
Անուն	Արա
Ազգանուն	Ղարագյոզյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Դատավարության կողմեր
Անուն	Վ.
Ազգանուն	Դոլմազյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Ժամ	10:00
Նիստերի դահլիճի համարը	2
Նիստը	Կայացել է

Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն

Երբ	11-04-2016
Ժամ	16:00
Նիստերի դահլիճի համարը	2
Նիստը	Կայացել է

Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն

Երբ	29-04-2016
Ժամ	11:00
Նիստերի դահլիճի համարը	2
Նիստը	Կայացել է

Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն

Երբ	16-05-2016
Ժամ	09:30
Նիստերի դահլիճի համարը	2
Նիստը	Կայացել է

Կայացվել է դատավճիռ

Ամսաթիվ	16-05-2016

Մեղադրական

Մեղադրյալ
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Ամսաթիվ	16-05-2016
Օրենսգիրք	Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով	Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով	Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ	Տուգանք

Դատական ակտ

Դատական ակտի բովանդակությունը	ԵԱՔԴ/0022/01/16 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի Մասնակցությամբ` մեղադրող` Վ.Դոլմազյանի պաշտպան` Վ.Վարդանյանի տուժողի ներկայացուցիչներ` Ա.Ղարագյոզյանի Դ.Գյուրջյանի Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի, ծնված 1988 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չի աշխատում բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 15-րդ շենքի 38 բնակարանում: Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 153-րդ հոդվածով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին: 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական րենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 1427815 քրեական գործը: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործն ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն` ըստ ենթակայության ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու համար: ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին 2016 թվականի փետրվարի 12-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության փոփոխությունների 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ի հանրաքվեի` երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34 հասցեում գտնվող, Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցում տեղակայված թիվ 4/05 տեղամասային հանձնաժողովի նախագահը, քվեարկության ընթացքում ժամը 14.00-ի սահմաններում տեղամասային կենտրոնում նկատել է, որ <<Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն>> հասարակական կազմակերպության անունից ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով դիտորդական աոաքելություն իրականացնող Գոհար Վրեժի Աբրահամյանը բջջային հեռախոսով տեսաձայնագրում է քաղաքացու հայտարարությունը: Տեղեկանալով, որ Գոհար Աբրահամյանը տեսանկարահանմամբ արձանագրում է քաղաքացիներ Նինա Մակարյանի և նրա հարևանուհի Աշխեն Խալաֆյանի հայտարարությունը` վեջինիս դստեր Տաթևիկ Հարությունյանի Հայաստանից բացակայելու և նրա փոխարեն այլ անձի կողմից քվեարկած լինելու վերաբերյալ, Սերգեյ Ավագյանը, դիտորդի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելու դիտավորությամբ, մոտեցել և Գոհար Աբրահամյանի ձեռքից խլել է բջջային հեռախոսն ու նրան զրկել ընտրախախտումը արձանագրելու հնարավորությունից, այդպիսով խոչընդոտել է նրա ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ և 31-րդ հոդվածներով նախատեսված լիազորությունների իրականացմանը: Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ 2016 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2016 թվականի փետրվարի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2016 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 62201916 քրեական գործը: Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա, 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ին տեղի ունեցած Սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի րնթացքում, հանդիսանալով Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34բ հասցեում կազմակերպված թիվ 4/05 ընտրատեղամասի հանձնաժողովի անդամ, այլ անձանց փոխարեն քվեարկելու մեկ միասնական դիտավորությամբ թիվ 2 մատյանում կեղծիք կատարելու եղանակով քվեարկել է Սոկրատ Թորոսի Խալաֆյանի և Տաթևիկ Հմայակի Հարությունյանի փոխարեն: Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ 2016 թվականի փետրվարի 25-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2016 թվականի մարտի 2-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մարտի 15-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործին` ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով` համատեղ ընթացք տալու համար: 2. Արագացված դատական քննություն Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով: Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ: Պաշտպան Մ.Մանուկյանը միացավ միջնորդությանը: Տուժողի ներկայացուցիչներ Ա.Ղարագյոզյանը և Դ.Գյուրջյանը նշեցին, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի դեմ քաղ. հայց չունեն, սակայն առարկում են արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ, քանի որ նախաքննությունը կատարվել է թերի, որպիսի պայմաններում անհրաժեշտություն է առաջացել դատաքննության ընթացքում հետազոտել մի շարք ապացույցներ` գործի հանգամանքների պարզաբանման համար հարցաքննել էական նշանակություն ունեցող վկաների: Մեղադրողը ինչպես մեղադրական եզրակացությամբ, այնպես էլ դատական նիստի ընթացքում չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ: Դատարանը, գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչներ Ա.Ղարագյոզյանի և Դ.Գյուրջյանի կողմից արագացված կարգով դատական քննության կիրառման դեմ բերված պատճառաբանություններն ու հիմնավորումներն որևէ կերպ չեն առնչվում ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի արարքին տրված քրեաիրավական գնահատականին և ողջամտորեն փաստարկված չեն, ուստի համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ և 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ զանգվածային լրատվության միջոցի ներկայացուցչի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելը, ինչպես նաև կեղծիք կատարելու եղանակով այլ անձանց` Ս.Խալաֆյանի և Տ.Հարությունյանի փոխարեն քվեարկելն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, որոնցով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը կատարել է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքներ, որոնցից առավել ծանրի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն երեք տարի է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական` կազմակերպված է, բարեկիրթ: Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի OS N0 00063234 համարի զինվորական գրքույկում կատարված գրառման համաձայն վերջինս ՀՀ ԶՈւ է զորակոչվել պիտանի շարային ծառայության համար և ծառայության ընթացքում ստացել է <<ավագ սերժանտ>> զինվորական կոչումը: Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան: Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանը որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը: Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով` չկան: Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքների բնույթն ու վտանգավորությանը աստիճանը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Ս.Ավագյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը: Վերը հիշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 153-րդ հոդվածի սանկցիաներով նախատեսված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում: Քանի որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը կատարել է երկու դրվագով հանցագործություններ, ուստի դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` հանցանքների համակցությամբ: Քննարկելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրա գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, իրեղեն ապացույցներ չկան: Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 1000 (հազար)-ապատիկի` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտնում այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով: ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը	16-05-2016

Դատավճռի, որոշման կատարում

Ամսաթիվ	22-06-2016

Գործը հանձնվել է գրասենյակ

Գործը հանձնվել է գրասենյակ	29-06-2016
Էջերի քանակ	373, 240, 108

Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ

Ամսաթիվ	29-06-2016
Էջերի քանակը	373, 240, 108

Բողոքարկվել է

Բողոքարկվել է	Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ	23-06-2016

Գործն ուղարկվել է

Գործը ուղարկվել է	29-06-2016
Էջերի քանակը	373, 240, 108
ՈՒր(դատարան)	Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը	Ե-13689/16

Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )

Ամսաթիվ	29-07-2016

Դատավճռի, որոշման կատարում

Ամսաթիվ	03-08-2016

Գործը հանձնվել է գրասենյակ

Գործը հանձնվել է գրասենյակ	26-08-2016
Էջերի քանակ	373, 240, 152

Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ

Ամսաթիվ	26-08-2016
Էջերի քանակը	373, 240, 152

Բողոքարկվել է

Բողոքարկվել է	Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ	22-08-2016

Գործն ուղարկվել է

Գործը ուղարկվել է	26-08-2016
Էջերի քանակը	372, 240, 152
ՈՒր(դատարան)	Վճռաբեկ
Ելքի գրության համարը	Ե-17980/16

Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )

Ամսաթիվ	06-05-2017

Դատավճռի, որոշման կատարում

Ամսաթիվ	12-05-2017

Գործը հանձնվել է գրասենյակ

Գործը հանձնվել է գրասենյակ	01-06-2017
Էջերի քանակ	373, 240, 152, 119

Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ

Ամսաթիվ	06-06-2017
Էջերի քանակը	373, 240, 152, 119

Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0022/01/16

Քրեական վերաքննիչ

Ստացվել է վերաքննիչ բողոք

Բողոքը բերող անձը
Ամսաթիվ	23-06-2016
Ամսաթիվ	21-06-2016
Անուն	Դավիթ
Ազգանուն	Գյուրջյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Բողոքի բովանդակությունը	Սերգեյ Ավագյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի /ՀՀ քր.օր.149 հոդ. 1-ին մասով և 153 հոդ. , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. վերջնական պատիժ - տուգանք` 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 16.05.2016թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել դատարան նոր քննության` սահմանելով գործի քննությունը ամբողջ ծավալով և ընդհանուր կարգով :
Բողոքի ստացման կարգը	Հանձնվել է փոստին
Չափահաս	Այո

Գործը ստացվել է

Գործի ստացման ամսաթիվ	04-07-2016
Գործը ստացվել է	Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ

Ըստ էության լուծող դատական ակտեր	Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)

Մակագրել

Նախագահող դատավոր
Ամսաթիվ	04-07-2016
Անուն	Մհեր
Ազգանուն	Արղամանյան
Դատավոր
Անուն	Մխիթար
Ազգանուն	Պապոյան
Դատավոր
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Չիչոյան

Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում

Ամսաթիվ	06-07-2016
Որոշման բովանդակությունը	Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին 06.07.2016թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)` նախագահող դատավոր Մ.Արղամանյան, դատավորներ Ս.Չիչոյան, Մ.Պապոյան, ուսումնասիրելով թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործով տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռով Սերգեյ Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600-ապատիկի` 600.000 ՀՀ դրամի չափով և 153-րդ հոդվածով` տուգանքի ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600-ապատիկի` 600.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Սերգեյ Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 1000-ապատիկի` 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ: Վերը նշված դատավճռի օրինակը տուժողի ներկայացուցչին է ուղարկվել 20.05.2016թ-ին և նա այն ստացել է 25.05.2016թ-ին: 2016 թվականի հունիսի 21-ին տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը փաստին է հանձնել վերաքննիչ բողոք Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռի դեմ: Թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2016 թվականի հուլիսի 04-ին: ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքներն օրենքով դրանց ներկայացված պահանջներին համահունչ նախապատրաստելու համար հարկ է, որպեսզի վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոք ներկայացնող անձն իր տնօրինության ներքո ունենա բողոքարկվող դատական ակտը, որպեսզի կարողանա նշված ակտի ուսումնասիրության հիման վրա իր վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքում հիմնավորել, պատճառաբանել ստորադաս դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումը և գործի ելքի վրա դրանց ազդեցությունը, կամ դրանց արդյունքում` ծանր հետևանքներ առաջացած լինելու փաստը կամ առաջացման հնարավորությունը (...)»: ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր մեկ այլ` 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062 որոշմամբ, արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) անդրադառնալով դիմողի բարձրացրած երկրորդ հիմնահարցին` կապված վճռաբեկ բողոք բերելու համար օրենքով նախատեսված մեկամսյա ժամկետը դատական ակտի հրապարակման պահից հաշվարկելու վերաբերյալ դրույթի հետ, սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ նշված հիմնահարցը քննության առարկա է դարձել իր` 16 հոկտեմբերի 2012 թվականի ՍԴՈ-1052 գործով: Նշված և սույն գործով քննության առարկաների միջև տարբերությունը կայանում է նրանում, որ սույն գործով դիմողի կողմից բարձրացված` վերը նշված հարցադրումը վերաբերում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի բողոքարկմանը, իսկ ՍԴՈ-1052 որոշումը վերաբերում էր գործն ըստ էության չլուծող, միջանկյալ դատական ակտերի բողոքարկման կարգին: Այսուամենայնիվ, ՀՀ սահմանադրական դատարանը գտնում է, որ սույն գործով նույնպես կիրառելի են սահմանադրական դատարանի ՍԴՈ-1052 որոշմամբ ամրագրված համապատասխան իրավական դիրքորոշումները: Հարկ համարելով անդրադառնալ ՍԴՈ-1052 որոշման միայն եզրափակիչ մասում ամրագրված իրավական դիրքորոշումներին` սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ իր` վերը նշված որոշման եզրափակիչ մասում ՀՀ Սահմանադրությանը համապատասխանող է ճանաչել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի վիճարկվող` հրապարակվելու պահից, դրույթը` «այնքանով, որքանով երաշխավորվում է օրենքով սահմանված կարգով ու ժամկետներում դատական ակտի տրամադրումը բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձին…»: Նույն որոշման եզրափակիչ մասում սահմանադրական դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի` տվյալ գործով վիճարկվող դրույթի հետ համակարգային առումով փոխկապակցված 402-րդ հոդվածը, որպես տվյալ գործով վիճարկվող դրույթի կիրառման ընթացքում անձի իրավունքների ապահովման երաշխիք, ճանաչվել է ՀՀ Սահմանադրությանը համապատասխանող` «այնքանով, որքանով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 402-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «ուղարկվում է» եզրույթը երաշխավորում է այդ ժամկետում դատարանի ամբողջական ակտի տրամադրումը (հասանելիությունը) օրենքով նախատեսված սուբյեկտներին»: ՀՀ սահմանադրական դատարանի ՍԴՈ-1052 որոշմամբ ամրագրված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում սահմանադրական դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով օրենսգրքի վիճարկվող դրույթով գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի բողոքարկման ժամկետը դատական ակտի հրապարակման պահից հաշվարկելն ինքնին չի հակասում ՀՀ Սահմանադրությանը, եթե առկա են դատական ակտին ծանոթանալու և դրա բողոքարկման իրավունքն արդյունավետ իրականացնելու համար բավարար ժամանակ ապահովող երաշխիքներ: Ինչպես արդեն նշվեց, սահմանադրական դատարանի կողմից որպես այդպիսի երաշխիք է ճանաչվել օրենսգրքի 402-րդ հոդվածը և այն էլ միայն այն դեպքում, երբ նշված հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված եռօրյա ժամկետում դատական ակտը տրամադրվի /հասանելի դարձվի/ անձին: Այսինքն, համաձայն գործող օրենսդրության` անձն առնվազն 27 օր ժամանակ պետք է ունենա հիմնավոր բողոք ներկայացնելու համար(...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 375-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռը հրապարակվելուց ոչ ուշ, քան 5 օրում դրա պատճենը պետք է հանձնվի դատապարտվածին կամ արդարացվածին, նրա պաշտպանին և մեղադրողին: Տուժողին, քաղաքացիական հայցվորին, քաղաքացիական պատասխանողին, նրանց ներկայացուցիչներին դատավճռի պատճենն այդ նույն ժամկետում հանձնվում է նրանց միջնորդությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերվում են` առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերը` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում: Թեև ՀՀ սահմանադրական դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը վերաբերում է Վերաքննիչ դատարանի գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի բողոքարկման դատավարական ժամկետներին, այնուամենայնիվ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը նշված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո պետք է հաշվարկվեն նաև Առաջին ատյանի դատարանի գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի բողոքարկման դատավարական ժամկետները: Այսպիսով` վերոգրյալ քրեադատավարական նորմերի, ՀՀ սահմանադրական դատարանի որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների և Վերաքննիչ դատարանի վերլուծություններից հետևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերը դատավարության մասնակիցը կարող է բողոքարկել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու պահից 25-օրյա ժամկետում: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 173-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ժամկետները հաշվելիս նկատի չեն առնում այն ժամն ու օրը, որից սկսվում է ժամկետների ընթացքը, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ժամկետն օրերով հաշվելիս ժամկետի ընթացքն սկսվում է առաջին օրվա գիշերվա զրո ժամից և վերջանում վերջին օրվա գիշերվա ժամը քսանչորսին: Ժամկետն ամիսներով կամ տարիներով հաշվելիս ժամկետը վերջանում է վերջին ամսվա համապատասխան օրը, իսկ եթե տվյալ ամիսը չունի համապատասխան թիվ, ժամկետը վերջանում է այդ ամսվա վերջին օրը: Եթե ժամկետի լրանալը համընկնում է ոչ աշխատանքային օրվան, ապա ժամկետի վերջին օրը հաշվվում է դրան հաջորդող առաջին աշխատանքային օրը: Ձերբակալման տակ պահելու ժամկետն սկսվում է արգելանքի վերցնելու պահից: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 173-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ժամկետը բաց թողնված չի համարվում, եթե բողոքը կամ այլ փաստաթուղթը փոստին է հանձնված ժամկետը լրանալուց առաջ, իսկ կալանքի տակ գտնվող կամ բժշկական հաստատությունում տեղավորված անձանց համար, եթե բողոքը կամ այլ փաստաթուղթը կալանավորվածներին պահելու վայրի կամ բժշկական հաստատության վարչակազմին հանձնված է մինչև ժամկետը լրանալը: Բողոքը կամ այլ փաստաթուղթը փոստին հանձնելու ժամանակը որոշվում է փոստային դրոշմով, իսկ կալանավորվածներին պահելու վայրի կամ բժշկական հաստատության վարչակազմին հանձնելու ժամանակը` այդ հաստատությունների գրասենյակների կամ պաշտոնատար անձանց կատարած նշումով: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հրապարակվել է 2016 թվականի մայիսի 16-ին: Քրեական գործում առկա գրության համաձայն` դատավճռի օրինակը տուժողի ներկայացուցիչը ստացել է 2016 թվականի մայիսի 25-ին: Վերը նշված փաստական հանգամանքների պայմաններում սույն քրեական գործով բողոքարկման ժամկետը պետք է հաշվարկել առնվազն դատավճիռը տուժողի ներկայացուցչի կողմից ստանալու պահից (2016 թվականի մայիսի 25-ին) 25 օրվա ընթացքում և հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ դատավճռի օրինակը տուժողի ներկայացուցիչը ստացել է 2016 թվականի մայիսի 25-ին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռի բողոքարկման ժամկետը վերջանում է 2016 թվականի հունիսի 19-ին` ժամը 24:00-ին, մինչդեռ բողոքը փոստին է հանձնվել դատական ակտը ստանալու պահից 27-րդ օրը` 2016 թվականի հունիսի 21-ին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` այն դեպքում, երբ, ի թիվս այլոց, վերաքննիչ բողոքը ժամկետանց է, վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ այն թողնվում է առանց քննության: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ տուժողի ներկայացուցիչ Գյուրջյանի բողոքը չի պարունակում միջնորդություն վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետի բացթողումը հարգելի համարելու վերաբերյալ: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշվածը և նկատի ունենալով, որ չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, այն է` վերաքննիչ բողոքը ժամկետանց է, գտնում է, որ թիվ ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործով տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 173-րդ, 174-րդ, 379-րդ, 381-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը թողնել առանց քննության: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

Գործը հանձնվել է գրասենյակ

Ամսաթիվ	26-07-2016
Էջերի քանակը	373, 240, 128

Գործն ուղարկվել է

Գործն ուղարկվել է	26-07-2016
Էջերի քանակը	373, 240, 128
Ուր	Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը	Ե-17948/16

Ստացվել է վերաքննիչ բողոք

Բողոքը բերող անձը
Ամսաթիվ	05-09-2016
Ամսաթիվ	02-09-2016
Ում կողմից է բերվել բողոքը	Տուժողի ներկայացուցիչ
Անուն	Դավիթ
Ազգանուն	Գյուրջյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Բողոքի բովանդակությունը	Սերգեյ Ավագյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի /ՀՀ քր.օր.149 հոդ. 1-ին մասով և 153 հոդ. , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. վերջնական պատիժ - տուգանք` 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 16.05.2016թ. դատավճիռը և գործն ուղարկել դատարան նոր քննության` սահմանելով գործի քննությունը ամբողջ ծավալով և ընդհանուր կարգով /ճանաչելով արագացված կարգի կիրառման անթույլատրելիությունը / :
Բողոքի ստացման կարգը	Հանձնվել է փոստին
Չափահաս	Այո

Գործը ստացվել է

Գործի ստացման ամսաթիվ	16-01-2017
Գործը ստացվել է	Վճռաբեկ

Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ

Ըստ էության լուծող դատական ակտեր	Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)

Մակագրել

Նախագահող դատավոր
Ամսաթիվ	16-01-2017
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Չիչոյան
Դատավոր
Անուն	Մհեր
Ազգանուն	Արղամանյան
Դատավոր
Անուն	Ռուբիկ
Ազգանուն	Մխիթարյան

Ընդունվել է վարույթ

Ամսաթիվ	18-01-2017

Նշանակվել է դատական քննություն

Երբ	31-01-2017
Ժամ	16:00
Նիստերի դահլիճի համարը	2
Նիստը	Կայացվել է

Նշանակվել է դատական քննություն

Երբ	02-03-2017
Ժամ	15:00
Նիստերի դահլիճի համարը	2
Նիստը	Կայացվել է

Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ

Ամբաստանյալ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը	Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ	02-03-2017
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հասցե	---------------
Սեռ	1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Քր.օր. հոդված

Դատական ակտ

Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ
Դատական ակտ	Գործ ԵԱՔԴ/0022/01/16 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ. ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ Ռ. ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ. ԴՈԼՄԱԶՅԱՆԻ 2017 թվականի մարտի 02-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցվել է թիվ 14827815 քրեական գործը: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ` թիվ 14827815 քրեական գործն ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն` ըստ ենթակայության ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու համար: ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: 2016 թվականի փետրվարի 05-ին Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետի տեղակալ Ս.Մինասյանի 2016 թվականի փետրվարի 12-ի որոշմամբ թիվ 14827815 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 62201916 համարը: 2016 թվականի փետրվարի 12-ին Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության փոփոխությունների 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ի հանրաքվեի` Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34 հասցեում գտնվող, Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցում տեղակայված թիվ 4/05 տեղամասային հանձնաժողովի նախագահը, քվեարկության ընթացքում ժամը 1400-ի սահմաններում տեղամասային կենտրոնում նկատել է, որ <<Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն>> հասարակական կազմակերպության անունից ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով դիտորդական առաքելություն իրականացնող Գոհար Վրեժի Աբրահամյանը բջջային հեռախոսով տեսաձայնագրում է քաղաքացու հայտարարությունը: Տեղեկանալով, որ Գոհար Աբրահամյանը տեսանկարահանմամբ արձանագրում է քաղաքացիներ Նինա Մակարյանի և նրա հարևանուհի Աշխեն Խալաֆյանի հայտարարությունը` վեջինիս դստեր Տաթևիկ Հարությունյանի Հայաստանից բացակայելու և նրա փոխարեն այլ անձի կողմից քվեարկած լինելու վերաբերյալ, Սերգեյ Ավագյանը, դիտորդի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելու դիտավորությամբ, մոտեցել և Գոհար Աբրահամյանի ձեռքից խլել է բջջային հեռախոսն ու նրան զրկել ընտրախախտումը արձանագրելու հնարավորությունից, այդպիսով խոչընդոտել է նրա ՀՀ ընտրական օրենսգրքի 6-րդ և 31-րդ հոդվածներով նախատեսված լիազորությունների իրականացմանը: 2016 թվականի փետրվարի 23-ին, թիվ 14827815 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2016 թվականի փետրվարի 25-ին թիվ 62201916 քրեական գործով Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2016 թվականի փետրվարի 25-ին թիվ 62201916 քրեական գործով Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով այն արարքի համար, որ նա 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ին տեղի ունեցած Սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի ընթացքում, հանդիսանալով Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 34բ հասցեում կազմակերպված թիվ 4/05 ընտրատեղամասի հանձնաժողովի անդամ, այլ անձանց փոխարեն քվեարկելու մեկ միասնական դիտավորությամբ թիվ 2 մատյանում կեղծիք կատարելու եղանակով քվեարկել է Սոկրատ Թորոսի Խալաֆյանի և Տաթևիկ Հմայակի Հարությունյանի փոխարեն: 2016 թվականի մարտի 02-ին, թիվ 62201916 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի` ՀՀ քրեական 153-րդ հոդվածով, մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մարտի 15-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0034/01/16 և ԵԱՔԴ/0022/01/16 քրեական գործերը միացվել են: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռով` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ և պատիժ է նշանակել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 153-րդ հոդվածով տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 600 (վեց հարյուր)-ապատիկի` 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 1000 (հազար)-ապատիկի` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողել է անփոփոխ: 2016 թվականի հունիսի 21-ին վերոնշյալ դատավճռի դեմ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության: ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշման դեմ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի գրությամբ տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանին ուղարկվել է դատարանի 16.05.2016թ. դատավճռի պատճենը, այն ստացվել է 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին: Նշված դատավճռի դեմ 2016 թվականի սեպտեմբերի 03-ին վերաքննիչ բողոք է բերել տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը` խնդրելով ամբողջությամբ բեկանել այն և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության` սահմանելով գործի քննությունը ամբողջ ծավալով և ընդհանուր կարգով (ճանաչելով արագացված կարգի կիրառման անթույլատրելիությունը): Քրեական գործը ՀՀ վճռաբեկ դատարանից ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2017 թվականի հունվարի 16-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի հունվարի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել: Վերաքննիչ դատարանը ուսումնասիրելով վերաքննիչ բողոքը, գործի նյութերը` հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 375-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռը հրապարակվելուց ոչ ուշ, քան 5 օրում դրա պատճենը պետք է հանձնվի դատապարտվածին կամ արդարացվածին, նրա պաշտպանին և մեղադրողին: Տուժողին, քաղաքացիական հայցվորին, քաղաքացիական պատասխանողին, նրանց ներկայացուցիչներին դատավճռի պատճենն այդ նույն ժամկետում հանձնվում է նրանց միջնորդությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրեսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերվում են` առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերը` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ժամկետանց բողոքները թողնվում են առանց քննության, որի վերաբերյալ դատարանը կայացնում է որոշում: ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` <<(...) վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքներն օրենքով դրանց ներկայացված պահանջներին համահունչ նախապատրաստելու համար հարկ է, որպեսզի վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոք ներկայացնող անձն իր տնօրինության ներքո ունենա բողոքարկվող դատական ակտը, որպեսզի կարողանա նշված ակտի ուսումնասիրության հիման վրա իր վերաքննիչ կամ վճռաբեկ բողոքում հիմնավորել, պատճառաբանել ստորադաս դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումը և գործի ելքի վրա դրանց ազդեցությունը, կամ դրանց արդյունքում` ծանր հետևանքներ առաջացած լինելու փաստը կամ առաջացման հնարավորությունը (...)>>: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հրապարակվել է 2016 թվականի մայիսի 16-ին: Քրեական գործում առկա Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.05.2016թ. թիվ ԴԴ-20-Ե-10482/16 գրության համաձայն` դատավճռի պատճենն ուղարկվել է տուժողի ներկայացուցիչ, փաստաբան Արա Ղարագյոզյանին, վերջինս այն ստացել է 2016 թվականի մայիսի 25-ին: 2016 թվականի հունիսի 21-ին տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը փոստին է հանձնել դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ` տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության` ժամկետանց լինելու պատճառաբանությամբ: 2016 թվականի օգոստոսի 19-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մուտք է եղել տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի դիմումը` դատավճռի օրինակը տրամադրելու մասին: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի թիվ ԴԴ-20-Ե-17839/16 գրությամբ տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանին ուղարկվել է դատարանի 16.05.2016թ. դատավճռի պատճենը, այն ստացվել է 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին: 2016 թվականի սեպտեմբերի 03-ին տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը վերաքննիչ բողոք է բերել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 06-ի որոշման դեմ տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է: Վերը նշված փաստական հանգամանքների պայմաններում վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանն առանց համապատասխան միջնորդության դատավճռի պատճենն ուղարկել է տուժող կողմին` ի դեմս ներկայացուցիչ, փաստաբան Արա Ղարագյոզյանի, 21.06.2016թ. վերաքննիչ բողոքը ներկայացրել է տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը, վերաքննիչ դատարանի 06.07.2016թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը թողնվել է առանց քննության, 19.08.2016թ. տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանը դիմել է դատարան դատավճռի օրինակը ստանալու համար և այն ստանալուց հետո, 03.09.2016թ. կրկին վերաքննիչ բողոք է բերել, վերաքննիչ դատարանի 06.07.2016թ. որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է, այսինքն, վերաքննիչ դատարանն արդեն իսկ կայացրել է որոշում, որը չի բեկանվել և մտել է օրինական ուժի մեջ, ուստի նույն գործի շրջանակներում իրավասու չէ կայացնել նոր որոշում: Քննության առնելով վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն դատարանի կայացրած գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ սխալ է պատճառաբանված, ապա վերաքննիչ դատարանը պատճառաբանում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը. (...)>>: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի` ՀՀ քրեական 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 153-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը	02-03-2017
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Չիչոյան

Գործը հանձնվել է գրասենյակ

Ամսաթիվ	03-05-2017
Էջերի քանակը	373, 240, 152, 103

Գործն ուղարկվել է

Գործն ուղարկվել է	03-05-2017
Էջերի քանակը	373, 240, 152, 103
Ուր	Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը	Ե-12104/17

Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0022/01/16

Վճռաբեկ

Ստացվել է վճռաբեկ բողոք

Բողոք բերող անձինք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ	19-08-2016
Բողոք բերող անձինք	Տուժողի ներկայացուցիչ
Անուն	Դավիթ
Ազգանուն	Գյուրջյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Չափահաս	Այո
Բողոքը ստացվել է	Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Գործի ստացման ամսաթիվ	13-09-2016
Կայացվել է որոշում	Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար
Կայացվել է որոշում	Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է
Գործը ստացվել է	Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Որոշման ամսաթիվ	05-10-2016
Որոշման ամսաթիվ	19-12-2016
Մակագրվել է	13-09-2016
Որոշման բովանդակություն	ԵԱՔԴ/0022/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 5 հոկտեմբերի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման դեմ տուժող Գ.Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «(…) Վճռաբեկ բողոքին կցվում է (…) վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)»։ Բողոքի և կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը, ինչպես նաև առկա չէ վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)։ Այսինքն՝ պահպանված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ և 5-րդ մասերի պահանջները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 7-օրյա ժամկետ՝ սույն որոշմամբ արձանագրված ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Սերգեյ Սուրենի Ավագյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման դեմ տուժող Գ.Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 7-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշման բովանդակություն	ԵԱՔԴ/0022/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 19 դեկտեմբերի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2016 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման դեմ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռով Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 153-րդ հոդվածով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել տուգանքի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով։ Տուժողի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2016 թվականի հուլիսի 6-ին որոշում է կայացրել բողոքն առանց քննության թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը։ Վճռաբեկ դատարանը 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ի որոշմամբ ներկայացված բողոքը վերադարձրել է` տրամադրելով 7-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք՝ խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2016 թվականի հուլիսի 6-ի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի պահանջը։ Բողոքաբերի փաստարկների և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված՝ իրավունքի զարգացման խնդիր։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2016 թվականի հուլիսի 6-ի որոշման դեմ տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատավոր
Անուն	Արթուր
Ազգանուն	Պողոսյան
Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է	24-10-2016
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին	12-10-2016

Գործի առաքում

Գործի առաքման ամսաթիվ	29-12-2016
Դատարան	Քրեական վերաքննիչ
Այլ նշումներ	4 հատոր` 373, 240, 152, 41 /4-րդ հատորը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/: /ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից ստացված 15.11.2016թ թիվ ԴԴ-8-Ե-29618/16 գրության համաձայն գործն ուղարկվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան/:

Ստացվել է վճռաբեկ բողոք

Բողոք բերող անձինք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ	14-03-2018
Բողոք բերող անձինք	Տուժողի ներկայացուցիչ
Անուն	Դավիթ
Ազգանուն	Գյուրջյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ
Անուն	Սերգեյ
Ազգանուն	Ավագյան
Հասցե	---------------
Սեռ	0
Չափահաս	Այո
Բողոքը ստացվել է	Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Գործի ստացման ամսաթիվ	17-03-2018
Գործը ստացվել է	Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Որոշման ամսաթիվ	29-03-2018
Մակագրվել է	19-03-2018
Որոշման բովանդակություն	ԵԱՔԴ/0022/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՆՈՐ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔԻ ՀԻՄՔՈՎ ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹԻ ՀԱՐՈՒՑՈՒՄԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 29 մարտի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքի հիման վրա՝ նոր հանգամանքի հիմքով Վճռաբեկ դատարանի` 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման վերանայման վարույթ հարուցելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 16-ի դատավճռով Սերգեյ Սուրենի Ավագյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 153-րդ հոդվածով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել տուգանքի՝ 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով։ Տուժողի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2016 թվականի հուլիսի 6-ին որոշում է կայացրել բողոքն առանց քննության թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը։ Վճռաբեկ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով, 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել է։ 2018 թվականի մարտի 12-ին տուժող Գ.Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել` խնդրելով նոր հանգամանքի հիմքով հարուցել Վճռաբեկ դատարանի` 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման վերանայման վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2016 թվականի հուլիսի 6-ի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.2-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` «Նոր (…) հանգամանքներով դատական ակտը վերանայելու բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեն` (…) այն անձինք, ովքեր օրենքի դրույթի սահմանադրականության հարցի վերաբերյալ սահմանադրական դատարանի որոշման ընդունման օրվա դրությամբ ունեցել են այդ իրավունքը «Սահմանադրական դատարանի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի պահանջներին (ժամկետներին) համապատասխան իրացնելու հնարավորություն կամ նույն օրենքի 32 հոդվածի 3-րդ կամ 5-րդ կետերի ուժով զրկված են եղել սահմանադրական դատարանում իրենց գործի քննության հնարավորությունից»։ «Սահմանադրական դատարանի մասին» ՀՀ օրենքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. [Անհատական դիմում] կարող է ներկայացվել ընդհանուր իրավասության և մասնագիտացված դատարաններում դատավարության մասնակից հանդիսացած այն ֆիզիկական (…) անձի կողմից, որի նկատմամբ գործը լուծող վերջնական դատական ակտով կիրառվել է որևէ օրենքի դրույթ, որը սպառել է դատական պաշտպանության բոլոր միջոցները, և որը գտնում է, որ տվյալ գործով կիրառված օրենքի դրույթը հակասում է Սահմանադրությանը։ (…) 5. Սույն հոդվածում նշված գործերով դիմումները կարող են սահմանադրական դատարան ներկայացվել ֆիզիկական (…) անձի կողմից իր հանդեպ կիրառված դատական ակտի վիճարկման հնարավորությունները սպառելու պահից ոչ ուշ, քան վեց ամիս հետո»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի համաձայն` «(…) Դատարանը վերանայման վարույթի հարուցումը մերժում է, եթե բողոքը ներկայացրել (…) է ոչ պատշաճ անձը (…)»։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով վերջնական դատական ակտը կայացվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, իսկ տուժող Գ.Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի կողմից որպես նոր հանգամանք վկայակոչված՝ ՀՀ սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-1394 որոշումն ընդունվել է ՀՀ «Սահմանադրական դատարանի մասին» օրենքով նախատեսված վեցամսյա ժամկետի ավարտից հետո՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Ուստի Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը ՀՀ սահմանադրական դատարանի՝ նշված որոշման ընդունման օրվա դրությամբ չի ունեցել նոր հանգամանքներով դատական ակտը վերանայելու բողոք ներկայացնելու իրավունք։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն գործի նյութերում առկա չեն տվյալներ այն մասին, որ ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը «Սահմանադրական դատարանի մասին» ՀՀ օրենքի 32-րդ հոդվածի 3-րդ կամ 5-րդ կետերի ուժով զրկված է եղել սահմանադրական դատարանում իր գործի քննության հնարավորությունից։ Հետևաբար, վերանայման վարույթի հարուցումը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժող Գոհար Աբրահամյանի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանի վճռաբեկ բողոքի հիման վրա՝ նոր հանգամանքի հիմքով Վճռաբեկ դատարանի` 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման վերանայման վարույթ հարուցելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատավոր
Անուն	Արթուր
Ազգանուն	Պողոսյան
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին	04-04-2018

Գործի առաքում

Գործի առաքման ամսաթիվ	09-04-2018
Դատարան	Երևան քաղաքի դատարան
Այլ նշումներ	4 հատոր` 373, 240, 152, 145 թերթ :