ԵԱՔԴ/0018/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Լ.Մանուկյանի
տուժող` Գ.Հակոբյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016թ. ապրիլի 7-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի, 1978 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, չի աշխատում, միջին մասնագիտական կրթությամբ, նախկինում չդատված, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, բնակվում է Երևան քաղաքի Բարբյուսի 45 տանը:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Ալեքսանյանի 2016 թվականի հունվարի 19-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14103316 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Ալեքսանյանի 2016 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ թիվ 14103316 քրեական գործի շրջանակներում Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա 2016թ. հունվարի 3-ին, ժամը 17:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բարբյուսի թիվ 45-րդ տան դիմաց, երեխաներին տեսակցելու և տուն տանելու հարցի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ մեկ անգամ ոտքով հարվածել է նախկին կնոջ՝ Գոհար Արսենի Հակոբյանի մեջքի շրջանին, ինչի հետևանքով վերջինս կորցնելով հավասարակշռությունը վայր է ընկել, որից հետո ծեծի է ենթարկել նրան՝ ոտքերով բազմազիվ հարվածներ է հասցրել Գ.Հակոբյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ մեջքին, ոտքերին, երիկամների հատվածին, ձեռքերով սեղմել կոկորդը, ինչպես նաև ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել է գլխին՝ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ և ֆիզիկական ցավ:

Ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի նկատմամբ 2016 թվականի հունվարի 21-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի փետրվարի 5-ին Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի վերաբերյալ թիվ 14103316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0018/01/16 համարը:

1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանը ծեծել է Գ.Հակոբյանին, որը չի առաջացրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանը 2016թ. հունվարի 3-ին ժամը 17:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բարբյուսի 45-րդ տան դիմաց երեխաներին տեսակցելու և տուն տանելու հարցի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ մեկ անգամ ոտքով հարվածել է նախկին կնոջ՝ Գոհար Արսենի Հակոբյանի մեջքին, ինչի հետևանքով վերջինս կորցնելով հավասարակշռությունը վայր է ընկել, որից հետո սկսել է ծեծի ենթարկել նրան՝ ոտքերով բազմազիվ հարվածներ է հասցրել Գ.Հակոբյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ մեջքին, ոտքերին, երիկամների հատվածին, ձեռքերով սեղմել կոկորդը, ինչպես նաև ձեռքով մի քանի անգամ հարվածել է գլխին՝ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ և ֆիզիկական ցավ:
Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատ¬շաճ իրավական ընթացակար¬գերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունք¬ներով.
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանը, պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, իրեն դարձյալ մեղավոր չճա¬նաչեց: Վերջինս վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապա¬ցույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և ցուցմունք տալով նշեց, որ 2016թ. հունվարի 3-ին երեխաները գտնվել են իր՝ Երևան քաղաքի Բարբյուսի 45 տանը: Երեխաների մայրը՝ Գոհարը զանգահարել և հայտնել է, գալու է նրանց հետևից և տեղեկացրել է, որ երեխաները պատրաստվեն: Դրանից հետո Գոհարն եկել է երեխաների հետևից: Վերջինիցս պահանջել է հեռանալ, որի կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է ծագել, ապա այդ ընթացքում Գոհարը վիրավորել է ծնողներին, ինչից զայրանալով հրել է նրան և վերջինս սայթաքել և ընկել է ձյան վրա: Դրանից հետո Գոհարն ինքնուրույն բարձրացել է գետնից, ապա շարունակելով վիրավորանքները զանգահարել է ոստիկանություն: Գոհարի վիրավորանքները լսելով կրկին հրել է նրան, սակայն չի հարվածել: Վիճաբանության ընթացքում Գոհարն իրեն չի հարվածել, ինքն էլ Գոհարին չի հարվածել, սակայն վերջինս վնասված աչքով է եկել երեխաների հետևից, իսկ վիճաբանության ընթացքում վերջինիս չի հարվածել, այլ միայն հրել է:
Նշել է նաև, որ դեպքի օրը բակում առատ ձյուն և սառույց է եղել, սակայն չի հիշում, թե իր հրելու հետևանքով Գ.Հակոբյանն ինչ դիրքով է ընկել, սակայն հաստատ հիշում է, որ երբ Գոհարը եկել է, վերջինիս ձախ հոնքի և աչքի հատվածում շրջանում կապտուկ է առկա եղել:
Ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի կողմից բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, իսկ վերջինիս այլուրեքության վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածները մտացածին, վերջինս հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու և դեպքի հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.
-Տուժող Գոհար Արսենի Հակոբյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ 2016թ. հունվարի 3-ին զանգահարել է երեխաներին և հայտնել, որ ներկայացում գնալու համար տոմսեր է գնել և առաջարկել է միասին գնալ ներկայացում դիտելու, սակայն մի քանի ժամ անց աղջիկը՝ Տաթևիկ Մովսիսյանը լացակումած հայտնել է, որ հայրը՝ Գ.Մովսիսյանը չի թույլատրում տնից դուրս գալ և ասել է, թող եղբայրը գա և երեխաներին տանի: Չցանկանալով եղբորը տեղեկացնել նշված միջադեպի մասին, ժամը 17:15-ի սահմաններում գնացել է երեխաների հետևից: Հասնելով բակ, հանդիպել է Գ.Մովսիսյանին, ով մոտեցել և պահանջել է, որպեսզի հեռանա, քանի որ երեխաները չեն ցանկանում իրեն տեսնել: Այդ կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել, Գ.Մովսիսյանը հայհոյելով մոտեցել է իրեն և սկսել բազմաթիվ հարվածներ հասցնել իր մարմնի տարբեր մասերին, որի հետևանքով վայր է ընկել, որից հետո Գ.Մովսիսյանն ընկած վիճակում շարունակել է իրեն ոտքերով հարվածներ հասցրել, ապա իճաբանությանը միջամտել է Գուրգեն Մովսիսյանի հայրը և բաժանել: Գ.Մովսիսյանի հարվածների հետևանքով վնասվածքներ է ստացել երիկամների, կողոսկրերի, գլխի, հոնքի հատվածներում: Նշել է նաև, որ մինչ վիճաբանությունը Գ.Մովսիսյանն ագրեսիվ է տրամադրված եղել իր հանդեպ:
Դեպքից հետո զանգահարել է մորը և հորը և տեղեկացրել վիճաբանության մասին, որից հետո դեպքի կապակցությամբ գնացել է ոստիկանություն, որտեղ գտնվել են նաև մայրը, մորաքույրը և ընկերուհին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Անչափահաս վկա Տաթևիկ Գուրգենի Մովսիսյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ 2016թ. հունվարի 3-ին եղբոր՝ Գառնիկի հետ միասին գտնվել են հոր՝ Գուրգենի տանը: Մայրը՝ Գոհարը զանգահարել և հայտնել է, որ պատրաստ լինեն, քանի որ ներկայացման տոմս է գնել և միասին պետք է գնան դիտելու: Նշված հանգամանքի մասին հայտնել է հայրիկին, սակայն վերջինս չի թույլատրել տանից դուրս գալ: Քիչ անց մոտեցել է պատուհանին և տեսել, որ հայրը՝ Գուրգենը հրել է մորը, որից հետևանքով վերջինս վայր է ընկել, ապա հայրը հարվածել է մայրիկին: Դրանից հետո տատիկը եկել և կանչել է իրեն, քանի որ չի ցանկացել, որ վիճաբանությունը տեսնի:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Ռուզաննա Մարգարի Մարգարյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ Գոհար Հակոբյանն իր քրոջ դուստրն է: 2016թ հունվարի 3-ին գտնվել է գյուղում, երբ զանգել և տեղեկացրել են, որ ամուսինը ծեծել է Գոհարին: Այդ մասին տեղեկանալով ժամանել է ք. Երևան, իսկ քույրը գնացել ու Գոհարին տուն է բերել:
Նշել է, որ Գոհարի և ամուսնու՝ Գուրգեն Մովսիսյանի միջև վիճաբանությունն առաջացել է Գոհարի կողմից երեխաներին տեսակցելու և վերջիններիս տիկնիկային թատրոն տանելու կապակցությամբ, որի ընթացքում էլ Գ.Մովսիսյանը ծեծել է Գոհարին:Երբ Գոհարին տեսել է, վերջինս ծեծված է եղել՝ դեմքն ամբողջովին կապտած և վնասվածքներով: Քանի որ վթարից հետո հիշողության հետ կապված որոշակի խնդիրներ ունի, ուստի չի հիշում դեպքի օրն առավոտյան Գոհարին տեսել է, թե ոչ: Միայն հիշում է, որ այդ օրը ցերեկը՝ ժամը 14-ից հետո գյուղ է գնացել, սակայն երկար ժամանակ չի կարողացել մնալ գյուղում, քանի որ տանը հիվանդ ամուսին ունի, որից հետո գյուղից գալու ճանապարհին զանգ է ստացել և տեղեկացել դեպքի մասին:
Նշել է նաև, որ երբ առավոտյան գյուղ է գնացել, Գոհարն որևէ վնասվածք չի ունեցել:
Քույրն իրեն հեռախոսով պատմել է, որ Գոհարին ծեծել է Գուրգենը, սակայն, թե ինչպես չգիտի , բայց վերջինս բազմաթիվ վնասվածքներ է ստացել, որոնք ակնհայտ երևում էին:
Ամբաստանյալ Գ.Մովսիսյանի հետ դեպքից հետո չի խոսել, երեխաները նույնպես ասել են, որ Գուրգեն Մովսիսյանն է ծեծել Գոհարին: Երեխաները նշել են նաև, որ լսել են մոր ձայները և դուրս գալով տեսել, որ Գուրգենը Գոհարին ծեծում է:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը պնդում է:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված փորձագետ Գևորգ Շիրակի Գաֆարյանի ցուցմունքով, համաձայն որի, հաշվի առնելով Գոհար Հակոբյանի մոտ փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերված վնասվածքների բնույթը և տեղակայումները՝ վերջիններս բնորոշ չեն ոչ սահմանափակ մակերեսով առարկաների ներգործությանը, առավել բնորոշ են սահմանափակ մակերեսով՝ առարկայի կամ առարկաների ներգործությանը:
Նկատի ունենալով վնասվածքների հարակից՝ առավել արտացցված մարմնամասերի շրջաններում այլ վնասվածքների բացակայության փաստը, վերջիններիս առաջացումը բնորոշ չէ սեփական հասակի բարձրությունից գետնին վայր ընկնելու և պատին հենվելու պայմաններում առաջանալուն:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հերթապահ Ա.Աղաջանյանի կողմից ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետ Հ.Խոստեղյանին հասցեագրված զեկուցագրով, համաձայն որի իրենց է զանգահարել Գոհար Հակոբյանը և հայտնել, որ նախկին ամուսինը Բարբյուսի 45 տանը ծեծել է իրեն:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունով, համաձայն որի Գոհար Հակոբյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016 թվականի հունվարի 3-ին, ժամը 17:15-ի սահմաններում Բարբյուսի 45 տան դիմաց երկու անչափահաս երեխաներին տեսնելու և նրանց իր տուն տանելու շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ նախկին ամուսին Գուրգեն Մովսիսյանը ծեծի է ենթարկել իրեն՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0009 եզրակացությամբ, համաձայն որի Գ.Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ հոնքի, աջից զստոսկրի կատարի, աջ ազդրի շրջանների արյունազեղման, ձախ ձեռքի շրջանի քերծվածքի ձևով, պատճառվել են բութ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառող հատկանիշներ չեն պարունակում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված Ձև 8 պահանջագիրը, համաձայն որի Գուրգեն Մովսիսյանի վերաբերյալ տեղեկություններ չկան:
Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի անվամբ տրված ՀՀ անձնագրի պատճենը, համաձայն որի վերջինս ծնվել է 09.09.1987թ., հաշվառված է ք.Երևան, Բարբյուսի փողոց, տուն 45:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի և տուժող Գոհար Արսենի Հակոբյանի իրարամերժ ցուց¬մունք¬¬ները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետա¬զոտված այլ ապացույցների հետ հա¬մադրելիս և վերլուծելիս, դրանց մի մասն ի հաշիվ մյուսի արժևորելիս` Դատա¬րանը ղեկավար¬վում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզմամբ: Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապա¬ցույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ա¬¬պա¬ցույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ա¬պա¬¬¬¬ցույց¬ներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյու¬նից:
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշում¬ն է ար¬տա¬¬հայտել, որ <<թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համա¬պա¬տաս¬խան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրակահան¬գումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի>>: Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ:
Միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրե¬լու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանը, ի հաշիվ ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի ցուցմունքի առավել արժևորում է տուժող Գոհար Արսենի Հակոբյանի ցուցմունքը, քանի որ դրան¬ում նշված փաս¬¬¬տական տվ¬յալ¬ները հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գոր¬ծին վերա¬բերող փոխ¬¬կա¬պակցված հավաստի ապացույց¬ների բավարար ամբողջութ¬յամբ, մասնա¬վորա¬պես.
-Տուժող Գոհար Արսենի Հակոբյանի ցուցմունքով, համաձայն որի 2016թ. հունվարի 3-ին զանգահարել է երեխաներին և հայտնել, որ ներկայացում գնալու համար տոմսեր է գնել և առաջարկել է միասին գնալ ներկայացում դիտելու, սակայն մի քանի ժամ անց աղջիկը՝ Տաթևիկ Մովսիսյանը լացակումած հայտնել է, որ հայրը՝ Գ.Մովսիսյանը չի թույլատրում տնից դուրս գալ և ասել է, թող եղբայրը գա և երեխաներին տանի: Չցանկանալով եղբորը տեղեկացնել նշված միջադեպի մասին, ժամը 17:15-ի սահմաններում գնացել երեխաների հետևից: Հասնելով բակ, հանդիպել է Գ.Մովսիսյանին, ով մոտեցել և պահանջել է, որպեսզի հեռանա, քանի որ երեխաները չեն ցանկանում իրեն տեսնել, որի կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել և Գ.Մովսիսյանը հայհոյելով մոտեցել է իրեն և սկսել բազմաթիվ հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին, որի հետևանքով ընկել է, որից հետո Գ.Մովսիսյանն ընկած վիճակում շարունակել է իրեն ոտքերով հարվածներ հասցրել: Վիճաբանությանը միջամտել է Գուրգեն Մովսիսյանի հայրը և բաժանել: Դրանից հետո զանգահարել է ոստիկանություն: Գ.Մովսիսյանի հարվածների հետևանքով վնասվածքներ է ստացել երիկամների, կողոսկրերի, գլխի, հոնքի հատվածներում: Մինչ իրենց միջև վիճաբանություն առաջանալը Գ.Մովսիսյանը ագրեսիվ էր տրամադրված:
-Անչափահաս վկա Տաթևիկ Գուրգենի Մովսիսյանի ցուցմունքով, համաձայն որի 2016թ. հունվարի 3-ին եղբոր՝ Գառնիկի հետ միասին գտնվել են հոր՝ Գուրգենի տանը, երբ մայրը՝ Գոհարը զանգահարել և հայտնել է, որ պատրաստ լինեն, տոմս է գնել և միասին պետք է գնան և ներկայացում դիտեն: Նշված հանգամանքի մասին հայտնել է հայրիկին, սակայն վերջինս չի թույլատրել տանից դուրս գալ: Քիչ անց մոտեցել է պատուհանին տեսել է, որ հայրը՝ Գուրգենը հրում է մորը՝ Գոհարին, որից հետո սղացել և ընկել են և հայրը հարվածել է մայրիկին: Դրանից հետո տատիկը եկել է և իրեն կանչել, քանի որ չի ցանկացել, որ վիճաբանությունը տեսնի:
-Վկա Ռուզաննա Մարգարի Մարգարյանի ցուցմունքով, համաձայն որի Գոհար Հակոբյանն իր քրոջ դուստրն է: 2016թ հունվարի 3-ին գյուղում է եղել, երբ զանգել և տեղեկացրել են, որ Գոհարին ամուսինը ծեծել է, որի մասին տեղեկանալով եկել է Երևան և քույրը գնացել ու Գոհարին տուն է բերել:
Գոհարի և ամուսնու՝ Գուրգեն Մովսիսյանի միջև վիճաբանությունն առաջացել է Գոհարի կողմից երեխաներին տեսակցելու և վերջիններիս թատրոն տանելու կապակցությամբ, որի ընթացքում էլ Գ.Մովսիսյանը ծեծել է Գոհարին:
Նշել է, որ երբ ինքը Գոհարին տեսել է, վերջինս ծեծված էր, դեմքը ամբողջովին կապտած, վնասվածքներ ուներ, սակայն չի հիշում դեղ տվել է, թե ոչ:
Քանի որ վթարից հետո հիշողության հետ կապված որոշակի խնդիրներ ունի, ուստի չի հիշում դեպքի օրը առավոտյան Գոհարին տեսել է, թե ոչ: Միայն հիշում է, որ այդ օրը ցերեկը՝ ժամը 2-ից հետո գյուղ է գնացել, սակայն երկար ժամանակ չի կարողացել մնալ գյուղում, քանի որ տանը հիվանդ ամուսին ունի, որից հետո գյուղից գալու ճանապարհին զանգ է ստացել և տեղեկացել դեպքի մասին:
Նշել է նաև, որ երբ առավոտյան գյուղ է գնացել Գոհարն որևէ վնասվածքներ չի ունեցել:
Քույրը իրեն հեռախոսով պատմել է, որ Գոհարին ծեծել է Գուրգենը, չգիտի թե ինչպես, սակայն վերջինս բազմաթիվ վնասվածքներ է ստացել, որոնք ակնհայտ երևում էին:
Ամբաստանյալ Գ.Մովսիսյանի հետ դեպքից հետո չի զրուցել: Երեխաները նույնպես հայտել են, որ Գուրգեն Մովսիսյանն է ծեծել Գոհարին: Երեխաները նշել են նաև, որ լսել են մոր ձայները և դուրս գալով տեսել, որ Գուրգենը ծեծում է Գոհարին:
Հրապարակված և հետազոտված փորձագետ Գևորգ Շիրակի Գաֆարյանի ցուցմունքով, համաձայն որի հաշվի առնելով Գոհար Հակոբյանի մոտ փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերված վնասվածքների բնույթը և տեղակայումները՝ վերջիններս բնորոշ չեն ոչ սահմանափակ մակերեսով առարկաների ներգործությանը, առավել բնորոշ են սահմանափակ մակերեսով՝ առարկայի կամ առարկաների ներգործությանը: Նկատի ունենալով վնասվածքների հարակից՝ առավել արտացցված մարմնամասերի շրջաններում այլ վնասվածքների բացակայության փաստը՝ վերջիններիս առաջացումը բնորոշ չէ սեփական հասակի բարձրությունից գետնին վայր ընկնելու և պատին հենվելու պայմաններում առաջանալուն:
-Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0009 եզրակացությամբ, համաձայն որի Գ.Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ հոնքի, աջից զստոսկրի կատարի, աջ ազդրի շրջանների արյունազեղման, ձախ ձեռքի շրջանի քերծվածքի ձևով, պատճառվել են բութ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառող հատկանիշներ չեն պարունակում:
Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված փաստաթղթերը թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի կողմից Գ.Հակոբյանին ծեծելը, որը չի առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին ապացուցված է, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով ինչպես տուժողի և վկաների ցուցմունքները, այնպես էլ դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, որի համար ազատազրկման ձևով պատիժ նախատեսված չէ, իսկ կալանքի ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը երկու ամիս է, նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նախկինում դատված չլինելը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի նկատմամբ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով ամբաստանյալ Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով դատական ծախսեր չկան, ամբաստանյալի գույքի վրա արգելանք չի դրվել, իրեղեն ապացույցներ չկան, քաղ. հայց չի հարուցվել:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 50 (հիսուն)-ապատիկի`50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Գուրգեն Գառնիկի Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ