N-ԵԱՔԴ/0261/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚26ՙ մայիսի 2016թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ա.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Է.ՆԱՎՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Լ.ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանիª ծնված 17.07.1987թվականին, քաղ. Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնա-
կար• կրթությամբ,չի աշխատում, ամուրի, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված, դատ-
վածությունը մարված, հաշվառված է ք. Երևան, Ն.Ստեփանյան փողոց 16/1շենք 14բնակ.
հասցեում,փաստացի բնակվում է Կոտայքի մարզ,ք.Հրազդան,Կենտրոն թաղ. 31շենք 15բն.
հասցեում, 22.07.2015թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն
չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, 268հոդվածի 1-ին մասով, 269հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ո•ելից խմիչք օ•տա•ործած վիճակում 2015թվականի հունիսի 14-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում, իր նախկին կնոջª Լուիզա Ռոբերտի Իսրայելյանի կողմից վարձակալած Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 10շենքի 14բնակարանում, Լ.Իսրայելյանին ծեծի ենթարկելուց հետո, •տնվելով Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 10շենքի 14բնակարանում, այնտեղից հափշտակել է Լ.Իսրայելյանին պատկանող ՀՀ քաղաքացու AN 0469745 սերիա-համարի անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը, որոնք էլ 2015թվականի սեպտեմբեր ամսի սկզբին 20.000դրամի դիմաց վերադարձրել է Լ.Իսրայելյանին: Բացի այդ, Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանը, մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ •տնվելով Երևան քաղաքի Նանսենի փողոցի 1-ին նրբանցքի 5շենքի 38բնակարանի բնակչուհիներ, ՀՀ ԱՆ ՚Հո•եբուժական բժշկական կենտրոնՙ ՊՓԲ ընկերության ՚Ավանիՙ հո•եբուժական կլինիկայում ՚Շիզոֆրենիաՙ պարանոիդ ձև, ընթացքը էպիզոդիկ կայուն դեֆեկտ ախտորոշմամբ հաշվառված Մարիամ և Աստղիկ Եղիազարյանների հետ, ովքեր ՚Ավանիՙ հո•եբուժական կլինիկայից 2015թվականի ընթացքում բուժման նպատակով օրենքով սահմանված պարբերաբար ստացել են ՚Արփիմեդՙ ՍՊԸ-ի արտադրության ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ դեղահաբեր, 2015թվականի մայիս ամսվա ընթացքում Մարիամ և Աստղիկ Եղիազարյանների հետ շփումների և վերջիններիս հիշյալ բնակարան այցելությունների ժամանակ, առանց վերջիններիս •իտության, Մարիամ Եղիազարյանի դրամապանակից •աղտնի հափշտակել է և իր վարած ՚Գի•աՙ տաքսի ծառայությանը պատկանող ՚Պեժոՙ մակնիշի Լ5144հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահի բեռնախցիկում պահել է զ•ալի չափ հանդիսացող, ընդհանուրը 0,024 •րամ քաշով տրիհեքսիֆենիդիլ հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ պարունակող ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODOLUM 2, ARPIMEDՙ •րառմամբ դեղաթիթեղով թվով 12 դեղահաբեր, որոնք 2015թվականի հունիսի 1-ին հայտնաբերվել են Է.Նավոյանի նախկին կնոջª Լուիզա Ռոբերտի Իսրայելյանի կողմից և ներկայացվել ՀՀ Ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի •լխավոր վարչություն:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, 268հոդվածի 1-ին մասով, 269հոդվածի 1-ին մասով և 29.12.2015թվականին մեղադրական եզրակացությամբ քրեական •ործն ուղարկվել է ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և մակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: ՀՀ Նախա•ահի 08.01.2016թվականի թիվ ՆՀ-3-Ա հրամանա•րով Արմեն Խաչատրյանը նշանակվել է Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր և դադարեցվել է նրա Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորի լիազորությունները: 25.01.2016թվականին քրեական •ործը վերամակա•րվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մելքոնյանին:

2.Գործի փաստական հան•ամանքները.

Նախաքննության ընթացքում Էդուարդ Նավոյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 22.07.2015 թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Լուիզա Իսրայելյանը հանդիսանում է իր նախկին կինը, սակայն իրենք զա•սով ամուսնացած չեն եղել: Ամուսնացել են 2011թվականին, սկզբնական շրջանում իրենց հարաբերությունները եղել են նորմալ, սակայն հետա•այում պարզել է, որ Լուիզան զբաղվում է անբարոյականությամբ, շփվում է տարբեր տղաների հետ, նույնիսկ նրա տան անդամները չեն ընդունում նրան: Այդ պատճառով շատ ան•ամներ են կռվել, հետո նրան հնարավորություն է տվել ուղղվելու և կրկին միացել են, սակայն նա շարունակել է իր անբարո կյանքը և իրենք վերջնականապես բաժանվել են, իսկ իրենց անչափահաս երեք տարեկան որդու խնամքով զբաղվում է ինքը, քանի որ չի ցանկանում, որ իր երեխան տեսնի և մեծանա մոր անբարո պահվածքի տակ: Ծանոթացել է իրեն վերա•րվող արարքներին և դրանց իրավական որակմանը, որի կապակցությամբ հայտնում է, որ Լուիզային ծեծելը ընդունում է, սակայն ՚Ցիկլոդոլՙ դեղահաբերից տեղյակ չէ, ինչ հայտնել է Լուիզան սուտ է և իրականությանը չի համապատասխանում, նա դրանով ուզում է իր ՚•լխին սարքելՙ, որ ինքը դատվի և երեխան մնա նրան, սակայն ինքը չի թողնի, որ նա հասնի իր նպատակին: Լուիզան սուտ է ասում, որ իբր այդ հաբերը նա հայտնաբերել է իր կողմից վարվող ՚Պեժոՙ մակնիշի մեքենայից, թե իբր օ•տա•ործել կամ հյուրասիրել է ընկերներին: Սուտ է նաև այն, որ այդ դեղահաբերը իր սիրուհուª Անահիտի քրոջ դրամապանակից է վերցրել, ինքը նման ընկերուհի չունի, Լուիզան ՚սարքումՙ է իր •լխին, այդ նա է զբաղվում անբարոյականությամբ, ինքը մաքուր մարդ է, իրեն ինչ-որ ընկերուհիներ պետք չեն: 14.06.2015 թվականինª Լուիզիային ծեծի ենթարկելուց հետո, նրանից նրա ՀՀ քաղաքացու անձնա•իրը չի վերցրել, նրա անձնա•րից ինքը տեղյակ չէ: Ինչի չի Լուիզան ասում, որ պարտքեր ունի և անձնա•իրը տվել է պարտքատերերին, իր վրա է ՚շառՙ անում, իսկ ինչ վերաբերվում է երեխայի ծննդյան վկայականին և նրա հիվանդության •րքույկին, ապա չի ժխտում, որ դրանք իր մոտ են, սակայն չի կարող ասել այդ օրն է վերցրել, թե դրանից առաջ,իսկ Լուիզայի անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը իրեն պետք չեն, նա հորինում է: Թմրամիջոցներ կամ հո•եմետ նյութեր չի օ•տա•ործել և չի օ•տա•ործում /հատոր 1 •.թ. 95-97/:
04.08.2015թվականին որպես մեղադրյալի Էդուարդ Նավոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր կողմից վարվող ՚Գիտաՙ տաքսի ծառայությանը պատկանող ՚Պեժոՙ մակնիշի Լ5144համարանիշի ավտոմեքենայի սրահի բեռնախցիկում զ•ալի չափերի հասնող ընդհանուր 0.024•րամ քաշով հո•եմետ նյութ պարունակող ՚Ցիկլոդոլՙ •րառմամբ 12դեղահաբեր պահելու, որոնք էլ իբր 2015թվականի հունիսի 14-ին հայտնաբերվել են Լուիզայի կողմից,առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, այդ ամենը սուտ է, Լուիզան իր ՚•լխին սարքում էՙ, երբևէ թմրանյութ կամ որևէ այլ հո•եմետ նյութ չի օ•տա•ործել /հատոր 1 •.թ.147-148/:
09.12.2015թվականին Է.Նավոյանը որպես մեղադրյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է, թե ինչում է մեղադրվում, բացատրվել է մեղադրանքի էությունը, պարզաբանվել է, որ մեղադրվում է, թե իբր 2015թվականի հունիսի 14-ին, ժամը 20.30-ի սահմաններում •տնվելով նախկին կնոջª Լուիզա Իսրայելյանի բնակարանում, նրան ծեծի ենթարկելուց հետո հափշտակել է նրան պատկանող ՀՀ քաղաքացու անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը, որը սուտ է և իրականությանը չի համապատասխանում: Լուիզայի անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը չի հափշտակել, առավել ևս 20000դրամի դիմաց չի վերադարձրել: Ինչ վերաբերվում է նրան, թե իբր մտերիմ հարաբերությունների մեջ է •տնվել Երևան քաղաքի Նանսենի փողոցի 1-ին նրբանցքի 5շենքի 38բնակարանի բնակիչներ, Ավանի հո•եբուժարանում ՚Շիզոֆրենիաՙ հիվանդությամբ հաշվառված Մարիամ և Աստղիկ Եղիազարյանների հետ, ովքեր 2015թվականի ընթացքում ստացել են ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի հո•եմետ դեղահաբեր, այցելել է նրանց բնակարան և իբր առանց նրանց տեղյակ պահելու Մ.Եղիազարյանի դրամապանակից •աղտնի հափշտակել է և իր վարած ՚Պեժոՙ մակնիշի մեքենայի սրահի բեռնախցիկում պահել է զ•ալի չափ հանդիսացող 0.024•րամ քաշով ՚Հեքսիֆեքսիդիլՙ հո•եմետ նյութ պարունակող ՚Ցիկլոդոլՙ •րառմամբ թվով 12հատ դեղահաբեր, որոնք էլ իբր հունիսի 01-ին հայտնաբերել է Լ.Իսրայելյանը: Մեղադրանքը այդ մասով նույնպես պնդում է, որ սուտ է և չի համապատասխանում իրականությանը, երբևէ ՚Ցիկլոդոլՙ չի օ•տա•ործել, չի պահել, առավել ևս չի հափշտակել ինչ-որ մեկից, այդ թվում Մարիամ և Աստղիկ Եղիազարյաններից: Վերջիններիս հետ որևէ մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ չի •տնվել: Ծնվել և մեծացել է Մասիվում, իրենց շենքը, որտեղ և ներկայումս հաշվառված է, մոտ է եղել Մարիամենց շենքին և ՚կոպիտ ասածՙ ով չի ճանաչում Մարիամին, բոլորն էլ •իտեն, որ նա հո•եկանի հետ խնդիրներ ունի: Ինքը մանուկ հասակից է ճանաչում Մարիամին, տարիներ առաջ նա նորմալ •եղեցիկ արտաքինով աղջիկ է եղել, նրան բոլորն էլ հավանում էին, հետո չ•իտի ինչ է պատահել հո•եկանի հետ: Բացի Մարիամին ճանաչելը նա օ•տվել է նաև իր տաքսի ծառայությունից: Նաև ներկայում, երբ հիվանդ է օ•տվում է տաքսի ծառայությունից: Նշում է, որ այնպես չէ, որ Մարիամը լրիվ •իժ է, նրա մոտ ՚•նալով •ալով է նոպաներըՙ: Իսկ Աստղիկ Եղիազարյանի հետ ընդհանրապես շփում չի ունեցել: Կրկին ան•ամ պնդում է, որ ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի հաբերից տեղյակ չէ և չի օ•տա•ործում, չի հափշտակել, առավել ևս Մարիամից: Իմացել է, որ նա Ավանի հո•եբուժարանում հաշվառված է, սակայն տեղյակ չի եղել, որ նա դեղեր է ստանում: Ներկայումս ավելացնելու որևէ բան չունի, պնդում է նախկինում իր կողմից տրված ցուցմունքները: Հեռախոսազան•եր ունեցել է Մարիամի հետ, նա հաճախակի է օ•տվել իր տաքսի ծառայություններից, իսկ Մարիամի քրոջըª Անահիտին նույնպես ճանաչում է, նրան ճանաչել է այն ժամանակ, երբ Մարիամը մեկ ան•ամ իրեն հրավիրել էր իրենց տուն, դա •արունն էր, բայց ամիսը չի հիշում: Նրանց տուն •նացել է ընկերոջ հետ: Ինքը հավանել էր Անահիտին, իսկ Մարիամը ասել էր նրա համարը, որից հետո ինքը զան•ահարել է Անահիտին որպիսությունը իմանալու համար, իսկ նա ասել էր, որ իրեն այլևս չզան•ի, իսկ ինքն էլ չի զան•ել: Մեկ ան•ամ ևս կրկնում է, որ ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերից անտեղյակ է, այն չի հափշտակել, ընկերներին չի հյուրասիրել, չի օ•տա•ործել /հատոր 3 •.թ.105-107/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Լուիզա Իսրայելյանի նախաքննության ընթացքում 24.06.2015թվականին որպես տուժողի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թվականին փաստացի ամուսնացել է Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանի հետ: Համատեղ կյանքի ընթացքում ունեցել են մեկ երեխա: Նշում է, որ տարբեր ռեստորաններից պատվեր ստանալով զբաղում է մատուցողուհու աշխատանքով, իսկ Էդուարդը աշխատել է որպես տաքսու վարորդ, ներկայումս իր տեղեկություններով նա տաքսի է վարում ՚Գի•աՙ տաքսի ծառայությունում, վարում է ՚Պեժոՙմակնիշի մեքենա: Ամուսնությունից հետո բնակվել է Էդուարդի հայրական տանը, ժամանակ առ ժամանակ նաև վարձակալական հիմունքներով տարբեր հասցեներում: Էդուարդի կողմից իրեն անտեղի խանդելու և այդ առթիվ իր հետ վիճաբանելու, իրեն ծեծելու, ինչպես նաև իր կողմից նրա ընկերուհիների մասին իմանալու պատճառով մի քանի ան•ամ բաժանվել են, նույնիսկ եղել են դեպքեր, որ ինքը դիմել է ոստիկանություն, սակայն հետա•այում ներել է նրան և հաշտվել: Սակայն այդ ամենը Էդուարդը չի •նահատել, նյութապես չի ապահովել իր ընտանիքին, մանկահասակ երեխային, այլ ընդհակառակը իրենից է •ումար վերցրել և ծախսել: Ստեղծված իրավիճակից ելնելով վերջնականապես ապրիլի 09-ից հեռացել է Էդուարդից և սկսել է առանձին բնակվել: Ապրիլի 09-ից մինչև մայիսի 08-ը որևէ կապ և առնչություն չի ունեցել Էդուարդի հետ, նա չի իմացել իրենց բնակության հասցեն և իր հեռախոսահամարը: Մայիսի 08-ին իրեն պատկանող /043/607-807 բջջային հեռախոսահամարից կարճ հաղորդա•րություն է ուղարկել Էդուարդի կողմից օ•տա•ործվող /093/69-07-06 հեռախոսահամարին, որը իր անվամբ է •րանցված և նրա համար էր վերցրել: Էդուարդին հաղորդա•րություն է ուղարկել, քանի որ նա հեռախոս էր վերցրել իր ընկերուհիներից մեկի անունով, որին երաշխավոր էր կան•նել իր փեսան և Էդուարդը վճարումները չէր կատարել և փեսային սև ցուցակ էին •ցել: Բացի այդ նա ուներ նաև այլ պարտքեր, որոնց համար նույնիսկ իրեն էին զան•ահարում և ինքն էլ •րել է նրան: Դրանից հետո Էդոն իրեն զան•ել է և •րել, խաբել է, թե իրեն մեղավոր է համարում, պնդել է ներել և թույլ տալ տեսնել երեխային, իսկ ինքն էլ խղճալով նրան չի ար•ելել, թույլ է տվել այցելի իրենց, նույնիսկ եղել են դեպքեր, որ •իշերել է իրենց տանը, սակայն հետա•այում Էդոն սկսել է իրեն վատ պահել, խմել և վիճել է իր հետ: Սույն թվականի հունիսի 14-ին, երեկոյան ժամը 21-ի սահմաններում իր կողմից վարձակալած բնակարանում է •տնվել Էդոն և սովորականի պես եղել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, որի ժամանակ անտեղի խանդի տեսարան է ստեղծել, վիճել է իր հետ, իր հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և ձեռքերով, ոտքերով հարվածներ է հասցրել մարմնի տարբեր հատվածներին, իրեն ծեծի է ենթարկել, որին միջամտել է փեսան` Արմենը, որը Էդոյի խնդրանքով էր եկել, թե իբր իրենց հաշտեցնելու: Ծեծելու ժամանակ հասցրել է դուրս փախչել, իսկ իր հետևից եկել է նաև փեսան և Էդուարդը այդ ժամաակ տանը միայնակ մնալով իր իրերի մեջից •ողացել էր իր ՀՀ քաղաքացու անձնա•իրը, իր և երեխայի ծննդյան վկայականները, երեխայի հիվանդության •րքույկը: Դրանից հետո, երբ ինքն ու փեսան վերադարձել են տուն,տեսել են, որ Էդոն դեռ այնտեղ է և շարունակել է իրեն վատ պահել: Այդ ժամանակ անձնա•իրը տեսել է նրա •րպանում, ասել է, որ տա, սակայն նա ստել է և ասել, որ իր անձնա•իրը չէ: Նշում է, որ այդ ժամանակ` սկսած հունիսի 07-ից մինչ օրս •տնվում է Էդոյի մոտ, երեխային ընդամենը երկու օրով են տարած եղել նրա ծնողների մոտ` Հրազդան, սակայն դրանից հետո Էդոն հրաժարվում է երեխային վերադարձնել իրեն, ինչի համար 23.06.2015թվականին դիմել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Պնդում է իր բողոքը Էդուարդ Նավոյանի դեմ և խնդրում է նրան ենթարկել քրեական պատասխանատվության: Նշում է, որ ծեծը և վիճաբանությունը տևել է 40-50րոպե, որի ընթացքում փեսան անընդհատ փորձել է հանդարտեցնել Էդոյին: Ինչ վերաբերվում է դեղահաբերին, որոնց մասին նշել է, ապա այդ առթիվ ցուցմունք է տալիս, որ 2015թվականի հունիսի 01-ին, երբ երեխաների տոնի կապակցությամբ երեխային տարել են Սևան, այդ օրը •տնվել է Էդուարդի կողմից վարվող, ՚Գի•աՙ տաքսի ծառայությանը պատկանող ՚Պեժոՙ մակնիշի մեքենայի մեջ, Հրազդանից Էդուարդի և երեխայի հետ վերադառնում էին Երևան քաղաք, ճանապարհին կան•նել են, որպեսզի Էդուարդը մեքենայի շարժիչի անսարքությունը վերացնի, իսկ իրենք այդ ժամանակ կան•նած են եղել Երևան-Սևան ավտոճանապարհին •տնվող ՚Սուրբ Մաշտոցՙ մատուռի մոտ, Էդուարդը եղել է դրսում կան•նած, ինքը բացել է վարորդի կողքի նստատեղի բեռնախցիկը, որպեսզի վերցներ երեխայի եղուն•կտրիչը և հենց այդ ժամանակ նկատել է, որ այնտեղ թղթերի տակ •տվող փոսիկում մեքենայի տեխանձնա•րի տակ կա արծաթա•ույն թիթեղով դեղահաբեր, որը կիսատ էր, այսինքն հաբերից օ•տա•ործված են: Կարծելով , որ դա ՚վիա•ռաՙ տեսակի դեղահաբեր են և, քանի որ Էդուարդը վարում էր անբարո կյանք, չցանկանալով, որ դա օ•տա•ործի, առանց նրան զ•ուշացնելու վերցրել է նշված դեղահաբերը: Տուն վերադառնալուց հետո, դեղահաբերը դրել է ճաշասենյակի պահարանի մեջ: Դրանք չի •ցել, քանի որ վախեցել է, որ Էդոն կիմանար, որ ինքն է դրանք վերցրել և իրեն կծեծեր, այդ պատճառով էլ ուղղակի դրանք դրել է պահարանի մեջ և ուզելու դեպքում ինքը կհարցներ, թե ինչի համար է այդ դեղահաբերը և ինչի համար է այն պահել: Մոտ 2-3օր անց, երբ Էդոն եղել է իր տանը, իրեն հարցրել է, թե ինքն է վերցրել մեքենայի ՚բառդաչոկիՙ դեղերը և ասել է, որ •իտի, որ ինքը կարող էր վերցրած լիներ, իսկ ինքն էլ նրան ասել է, որ դա այդպես է և հարցրել է, թե ինչ դեղեր են դրանք, իսկ նա էլ պատասխանել է, որ դրանք ՚կայֆիՙ դեղեր են, նկատի ունենալով, որ պոնտենցիայի համար է: Վերցրել է նաև այդ դեղահաբերից, ընկերներին էլ է հյուրասիրել, մեկ դեղահաբն էլ ինքն է խմել: Էդոյին հարցրել է, թե որտեղից է այդ դեղահաբերը, նա ասել է, որ վերցրել է իր ընկերուհի Անահիտի քրոջ դրամապանակից, քանի որ այդ աղջիկը և նրա մայրը բուժվում են ՚Ավանիՙ հո•եբուժարանում, ենթադրել է, որ դրանք ՚կայֆիՙ դեղեր են, վերցրել է փորձելու համար, որի մասին չի ասել Անահիտին կամ նրա քրոջը: Դրանից հետո Էդոն դեղահաբերի լիստից կտրել է դատարկ մասը, իսկ մյուս դեղահաբերով լի մասը ինքը վերցրել է նրա ձեռքից, Էդոն ասել է, որ թափեն, իսկ ինքն էլ ծիծաղելով ասել է, որ եթե ՚վիա•ռաՙ է, ապա պետք կ•ա, իսկ նա էլ չի հերքել, որ դա ՚վիա•ռաՙ չէ: Ինքը այդ դեղահաբերը դրել է նույն տեղում, որտեղ դրված են եղել: Այդ դեղերի վրա կարդացել էր, որ •րված է եղել ՚ցիկլոդոլՙ, սակայն դրա նշանակությունը չի իմացել, հակառակ դեպքում դեն կնետեր: Ոստիկանություն դիմելուց երկու օր առաջ է ինտերնետով կարդացել, որ դրանք հո•եմետ դեղեր են, որոնք էլ ներկայացրել է քննությանը: Էդոյի ընկերուհիներին չի ճանաչում, Անահիտի և նրա քրոջ վերաբերյալ որևէ տեղեկություններ չունի /հատոր 1, •.թ. 57-60/:
Գործով տուժող Լուիզա Իսրայելյանը նախաքննության ընթացքում 13.11.2015թվականին որպես տուժողի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 14.06.2015թվականին, իր նախկին ամուսինըª Էդուարդ Նավոյանը, իրեն ծեծի ենթարկելուց հետո իր տանից •ողացել է իր ՀՀ քաղաքացու անձնա•իրը, ծննդյան վկայականը, ինչպես նաև երեխայի փաստաթղթերը, ապա նշել է, որ իր անձնա•իրը այդ օրը նկատել է Էդուարդի •րպանում, վստահ է եղել, որ նրա •րպանում է եղել նաև իր անձնա•իրը և Էդուարդն է այն •ողացել, որովհետև նա անձնա•իր չուներ, նրա •րպանում եղել է կապույտ •ույնի անձնա•իր և նրա •նալուց հետո է իր անձնա•իրը բացակայել: Այդ ցուցմունքները ինքը պնդել է իր և Էդուարդի առերես հարցաքննության ժամանակ: Հետա•այում լրացուցիչ ցուցմունք է տվել, որ իբրև իր անձնա•իրը •տել է, սակայն իրականում նման ցուցմունք տվել է Էդուարդին կրկին ան•ամ խղճալով, սակայն Էդուարդը շարունակում է իր անպարկեշտ պահվածքը այս ընթացքում իր հետ շփվելիս, իր հասցեին տալիս է տարբեր բնույթի սեռական հայհոյանքներ, մնում է անուղղելի և ինքը ցանկանում է, որ նա ցանկացած կատարած արարքի համար պատասխանատվության ենթարկվի օրենքով: Այժմ ցանկանում է պնդել նախկին բոլոր ճշմարտացի ցուցմունքները և կրկին պնդում է, որ Է.Նավոյանը •ողացել է իր անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը, որը նա իրեն վերադարձրել է լրացուցիչ ցուցմունք տալու օրը, երբ հայտնել էր, որ իբր •տել է անձնա•իրը օրեր առաջ: Ինքը պետք է այդ ժամանակ բացակայեր ՀՀ-ից և չի ցանկացել կորստյան դիմումով և բավականին •ումար վճարելով նոր ելքի անձնա•իր հանել, դրա համար էլ մինչ քննչական բաժին •ալը կրկին զան•ել է Էդուարդին, բացատրել իրավիճակը և խնդրել է անձնա•իրը վերադարձնել և նույնիսկ 10.000ՀՀ դրամ •ումար է առաջարկել, որին Էդուարդը համաձայնել է և ասել է, որ 20.000դրամ •ումար ունի պարտք և այդքան •ումար պետք է տա անձնա•իրը վերադարձնելու համար, իսկ ինքն էլ այլ տարբերակ չունենալով համաձայնել է նրա առաջարկին: Սույն թվականի սեպտեմբեր ամսվա 4-ին կամ 5-ին, ժամը 12-ից 13-ի սահմաններում Էդուարդը ասել է, որ Հրազդանից է •ալիս, նրա հետ հանդիպել է մորաքրոջ շենքի բիսետկայումª տաղավարում: Այդ ժամանակ Էդուարդին տվել է 20.000ՀՀ դրամ, չնայած նա 5000ավել է ուզել և ասել, որ ցանկանում է ելքի անձնա•իր հանել և •նալ Հայաստանից, սակայն ինքը ավել •ումար չի ունեցել և նա էլ համաձայնել է 20.000դրամով: Ինքը մի ձեռքով տվել է •ումարը և մյուս ձեռքով վերցրել անձնա•իրը, իսկ Էդուարդն էլ ասել է, որ ՚բան չեմ մոռացելՙ, ի նկատի ունենալով ծննդյան վկայականը, որը ևս վերադարձրել է: Սա է եղել ամբողջ իրողությունը և պնդում է, որ Է.Նավոյանը •ողացել է իր անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը: Իրեն պարզաբանվել է ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին, այդ հոդվածի էությունը և իրավական հետևությունները, պնդում է կրկին ան•ամ, որ Է.Նավոյանը 14.06.2015թվականին, դեպքի օրը իրեն ծեծի ենթարկելու օրը, իր նախկին բնակության հասցեում •տնվելու ժամանակ •ողացել է իրեն պատկանող ՀՀ քաղաքացու անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը /հատոր 3 •.թ. 42-43/:
Գործով տուժող Լուիզա Իսրայելյանի նախաքննության ընթացքում 20.11.2015թվականին որպես տուժողի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թվականի ապրիլ ամսին Էդուարդից բաժանվելուց հետո, երբ արդեն երեխայի հետ բնակվել է Թբիլիսյան հասցեում և Էդուարդը մայիս ամսին իր թույլտվությամբ եկել է իր տուն երեխային տեսակցության, իրեն զայրացնելու համար Էդուարդը ասել է, որ սիրուհիներ ունի, որոնցից մեկն էլ Անահիտն է, որն էլ Էդուարդի ասելով •ումար է տալիս: Սակայն Էդուարդը չի ասել և իրեն էլ հետաքրքիր չի եղել, թե Անահիտին որտեղից է ճանաչել, ինչ հան•ամանքներում: Նա այդ ժամանակ Անահիտի քրոջ մասին որևէ բան չի ասել, իր ներկայությամբ հեռախոսազան•եր է կատարել և ստացել Անահիտից, իսկ իրեն էլ ասել է, որ ձայն չհանի, որպեսզի Անահիտը չխանդի, զրուցելուց նրան ասել է ՚հա կյանքսՙ և այլն: Դրանից հետո, երբ Էդուարդի կողմից վարվող ՚Պեժոՙ մակնիշի մեքենայի մեջից հայտնաբերել է ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերը և պահելª մտածելով, որ դա ՚վիա•ռաՙ է և մոտ 2օր անց Էդուարդը •տնվել է իր տանը և հարցրել է, թե դեղահաբերը ինքն է վերցրել, այդ ժամանակ իրենց միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի մասին նշել է իր նախկին ցուցմունքում: Հենց այդ ժամանակ մտածելով, որ այդ դեղերը ՚վիա•ռաՙ են, ծիծաղելով նրան ասել է, որ ՚պետք կ•աՙ, իսկ Էդոն էլ ասել է, որ ՚կայֆի դեղաՙ, նույնիսկ ընկերներից մեկին 5կոճակ տվել է և նա էլ ՚լավ է զ•ացել, կայֆ էրՙ: Սակայն ինքը այդպես էլ չիմանալով, որ դրանք հո•եմետ դեղեր են, դրանց ձեռք չի տվել և թողել է պահարանում: Այդ նույն խոսակցության ժամանակ Էդուարդին հարցրել է, թե որտեղից են այդ դեղերը, իսկ նա էլ պատասխանել է, որ Անահիտի քրոջ դրամապանակից, բառացի ասելովª ՚Լուիզ վերցրել եմ Անահիտի պորտմանից/դրամապանակից/, չի տեսել քուրը, եթե տեսավ, որ չկա էդ դեղերը կցնդիՙ: Սրանից պարզ է , որ Էդուարդը դրամապանակից դեղերը •աղտնի էր վերցրել, սակայն չի ասել, թե երբ է դրանք վերցրել և ինչ կապ ունի Անահիտի քրոջ հետ: Իրեն պարզաբանվել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, դրա էությունը, իրավական հետևանքները: Էդուարդի ընկերներից Սուրո անունով մեկին է ճանաչում, որը Էդուարդի ասելով վերջերս դատվել է, նա հանդիսանում է Էդուարդի մանկության ընկերը, ազ•անունը Մելքոնյան է կամ Մելիքյան /հատոր 3 •.թ. 47-49/:
Մեղադրյալ Է.Նավոյանի և տուժող Լուիզա Իսրայելյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որի ժամանակ տուժող Լուիզա Իսրայելյանը պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքները, իսկ ամբաստանյալ Է.Նավոյանը հերքել է Լ.Իսրայելյանի ցուցմունքները, պնդելով, որ ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերից տեղյակ չէ, դրանք չի հափշտակել, ընկերներին չի հյուրասիրել, /հատոր 1 •.թ. 114-117/:
Գործով վկա Անահիտ Եղիազարյանի նախաքննության ընթացքում 16.09.2015թվականին որպես վկայի տված ցուցմունքով այն մասին, որ մայրըª Աստղիկ Պողոսյանը և քույրըª Մարիամ Եղիազարյանը տառապում են ՚Շիզոֆրենիաՙ հիվանդությամբ, հաշվառված են ՚Ավանիՙ հո•եբուժարանում, բուժվել են նաև ՚Նուբարաշենՙ, ՚Նորքՙ հո•եբուժարաններում: Մայրը մինչ քրոջը ծննդաբերելը հիվանդացել է և ձեռք բերել նշված հիվանդությունը, իսկ քրոջ մոտ ՚Շիզոֆրենիաՙ հիվանդությունն առաջացել է ծնված օրվանից: Թե մայրը և, թե քույրը, յուրաքանչյուր ամիսը մեկ ՚Ավանիՙ հո•եբուժարանից ստանում են հո•եմետ դեղահաբեր, այդ թվում ներարկվում են կրկին հո•եմետ դեղահաբեր, նրանք ժամանակ առ ժամանակ հիվանդության սրացումների շրջանում պառկում են հո•եբուժարաններում և բուժում ստանում: Թե մայրը և, թե քույրը ստանում են ՚Ցիկլոդոլՙ, ՚Դիազեպամՙ և մի քանի այլ դեղահաբեր, որոնց բոլորի անվանումները չ•իտի, այդ դեղահաբերը քույրը և մայրը պահում են իրենց մոտ պայուսակում կամ տանն ինչ-որ մի տեղ: Դեպքի հետ կապված, որի վերաբերյալ կանչվել է հարցաքննության և հարցաքննությունից առաջ պարզաբանվել է, որ կանչվել է հարցաքննության Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանի կողմից կնոջըª Լուիզա Իսրայելյանին ծեծի ենթարկելու և Է.Նավոյանի կողմից ապօրինի հո•եմետ դեղահաբեր պահելու դեպքի առթիվ հարուցված քրեական •ործի շրջանակներում, հայտնում է, որ կոնկրետ ճանաչում է միայն Է.Նավոյանին, Լ.Իսրայելյանին չի ճանաչում, նշված դեպքից տեղյակ չէ և առաջին ան•ամ է լսում: Է.Նավոյանին առաջին և վերջին ան•ամ հանդիպել է իրենց տանը, որքանով հիշում է ս.թ. մայիս ամսին իր վերջին զան•ից առաջ, Էդոն իրենց տուն էր •նացել իր մի ընկերոջ հետ, որի անունը, որքանով հիշում է, Սուրեն էր: Տանը •տնվել են ինքը, քույրը և մայրը, հայրը աշխատանքի է եղել և մինչ օրս տեղյակ չէ Էդոյի և ընկերոջ այցելության մասին: Էդոն և ընկերը եկել էին քրոջ մոտ և քույրը իրեն ծանոթացրել է ու ասել, որ իր ընկերն է, շփվում են իրար հետ: Այդ օրը Էդոն և ընկերը մի քանի ժամ մնացել են իրենց տանը, տարբեր թեմաներից են զրուցել, իսկ այդ ընթացքում ինքը եղել է բազմոցին պառկած, սակայն ուշադիր չի եղել նրանց զրույցին, միայն Մարիամի հետ Էդոյի և ընկերոջ զրույցից հասկացել է, որ նրանք վաղուցվա ծանոթներ են, սակայն այդքան ժամանակ չի իմացել Էդոյի մասին: Այդ օրվանից հետո Էդոն ժամանակ առ ժամանակ զան•ահարել է իր բջջային հեռախոսահամարներին, խոսել և ասել, թե իբր հավանել է իրեն, ինքը այդ տանը •ործ չունի, դուրս •ա և նմանատիպ այլ բաներ: Իր բջջային հեռախոսահամարը Էդոն իմացել է, երբ քույրը նրա համարով զան•ահարել է իրեն: Ինքը սկզբում լսել է Էդոյին, նրա խորհուրդներին, որ ասել է զ•ույշ լինի, տղաների հետ չշփվի և այլն, պատասխանել է նրա զան•երին, սակայն հետա•այում առանց որևէ պատճառի ասել է, որ այլևս իրեն չզան•ահարի, քանի որ ցանկություն չի ունեցել տղաների հետ շփվելու և հեռախոսահամարն էլ փոխել է: Դրանից հետո Էդոն այլևս իրենով չի հետաքրքրվել և իրենց տուն էլ չի •նացել, Մարիամն էլ իրեն ոչինչ չի ասել Էդոյի վերաբերյալ: Նշում է, որ Մարիամը, տառապելով ՚Շիզոֆրենիաՙ հիվանդությամբ օրերով կորում է, տուն չի •ալիս և ինքն ու հայրը տեղյակ չեն լինում, թե ինչով է զբաղվում: Ինքը Էդոյի հետ որևէ տեսակի, այդ թվում սիրային կապի մեջ չի •տնվել, նման բան չկա, ինչ եղել է իրենց միջև արդեն վերը նշեց: Երբ Էդոն և ընկերը իրենց տուն են եկել, չի նկատել, որ նրանք քրոջ կամ մայրիկի պայուսակը վերցնեն կամ նայեն: Էդոյի և նրա ընկերոջ այդ այցելությունից հետո կոնկրետ իրեն քույրը կամ մայրը չեն ասել, որ իրենց դեղահաբերից բացակայում են: Չի լսել, որ Էդոն կամ ընկերը մորից կամ քրոջից դեղահաբեր վերցնեն կամ քույրը և մայրը ասեն, որ Էդոյին դեղահաբեր են տվել: Քույրն ու մայրը Էդոյի այցելությունների մասին ոչինչ չեն ասել, անկեղծ ասած մոր և քրոջ հետ այդքան էլ չի շփվում, պատճառը նրանց հո•եկան վիճակն է, քույրն էլ հաճախակի է տանից բացակայում, Էդոն նույնպես իրեն մանրամասներ չի ասել քրոջ հետ շփումից, տեղյակ չի նաև, թե որտեղից են ծանոթացել և երբ, ինչ շփման մեջ են •տնվել: Մի քանի ամիս է օ•տա•ործում է /043/30-14-02 և /094/99-41-15բջջային հեռախոսահամարները, որոնք •րանցված են իր անվամբ և մոտ 2տարի օ•տա•ործել է /096/07-08-13բջջային հեռախոսահամարը, որը •րանցված է մոր անվամբ: Այլ հեռախոսահամարներ չի օ•տա•ործում և չունի իր անվամբ •րանցված: Էդոյի բջջային հեռախոսահամարը ունեցել է, սակայն ջնջել է, ներկայումս չունի պահպանած բջջայինի մեջ: Մայրը բջջային հեռախոսահամար չունի, իսկ քույրն ունեցել է, սակայն ներկայումս չունի, իսկ նախկին հեռախոսահամարն է /091/79-24-14: /096/69-68-67բջջային հեռախոսահամարով Էդոն զան•ահարել է իրեն: Իր /096/07-08-13բջջային հեռախոսահամարով կատարվել են փոխադարձ զան•եր Էդուարդ Նավոյանի հետ, արդեն վերը ցուցմունքի մեջ նշել է ինչի վերաբերյալ, իսկ /091/79-24-14բջջային հեռախոսահամարով Էդոյի հետ զան•եր կատարել է քույրը: Տեղյակ չէ Էդոն թմրամիջոցներ կամ հո•եմետ դեղահաբեր օ•տա•ործել է, թե ոչ: Բացի վերը նշված իրենց տանը հանդիպումից այլ հանդիպում նրա հետ չի ունեցել և շփում չեն ունեցել /հատոր 2 •.թ. 96-100/:
Գործով վկա Արմեն Նիկոյանի նախաքննության ընթացքում 15.07.2015թվականին որպես վկայի տված ցուցմունքով այն մասին, որ Լուիզա Իսրայելյանը հանդիսանում է կնոջ քույրը, իսկ Էդուարդ Նավոյանը վերջինիս ամուսինը: Վերջիններս ամուսնացած են մոտ 4տարի, ապրել են հաշտ և համերաշխ, սակայն մոտ մեկ տարի է, որ նրանց միջև վեճեր են տեղի ունենում, միմյանց չեն հասկանում, եղել են դեպքեր, որ որպես հարազատի իրեն են զան•ահարել, որպեսզի •նա և հաշտեցնի նրանց: Նմանատիպ մի դեպք էլ եղել է 14.06.2015թվականին: Այդ օրը երեկոյան իրեն զան•ահարել է Էդուարդը, նա եղել է նեղված և ջղայնացած, իրեն խնդրել է, որ •նա իրենց տուն, քանի որ վիճել էր Լուիզայի հետ և ուզում էր բաժանվել: Գնացել է նրանց տուն, որտեղ •տնվել են Էդվարդը և Լուիզան, կրկին վիճաբանել են, ասել են, որ միմյանց չեն հասկանում, որ միասին չեն կարող ապրել: Փորձել է հանդարտեցնել նրանց, որի ընթացքում էլ անընդհատ Էդուարդը փորձել է հարձակվել Լուիզայի վրա և հարվածներ հասցնել, հայհոյել նրան: Այդ ամենը տևել է 15-20րոպե, որի ընթացքում Լուիզան տանից փախել է դուրս, իսկ ինքն էլ նրա հետևից իջել է, որպեսզի հան•ստացնի: Շենքի բակում հանդիպել է Լուիզային, իսկ Էդուարդը մնացել է տանը: Լուիզային հան•ստացրել է, ասել է, որ բարձրանա տուն, իսկ ինքը Էդուարդին կասի, որպեսզի նա •նա: Միասին բարձրացել են, որի ժամանակ Էդուարդը իջնելիս է եղել: Ինքը նրան ճանապարհել է, իսկ Լուիզան •նացել է տուն: Ինչ վերաբերվում է հո•եմետ դեղահաբերին, ապա ինքը այդ մասին տեղյակ չէ: Այդ դեղահաբերի մասին իր հետ Էդուարդը և Լուիզան զրույց չեն ունեցել: Էդուարդը իրեն երբևէ չի ասել, որ նման դեղահաբեր ունի իր մոտ: Նշում է, որ նշված դեպքից հետո Էդուարդին մեկ ան•ամ է տեսել, ինքը նրա ծանոթերից մեկի համար հեռախոս է վերցրել, որի երաշխավորը ինքն է, մուծումները չկատարելու պատճատով իրեն են զան•ել և այդ հանդիպման ժամանակ նա խոստացել է, որ այդ •ումարները կմուծի: Այդ հարցով խնդիր չունի Էդուարդի հետ, իսկ նրա ծանոթի անունն է եղել Բայադյան Կարինե /հատոր 1 •.թ. 79-80/:
Գործով փորձա•ետ Կարինե Պետրոսյանի 26.10.2015թվականին որպես փորձա•ետի տված ցուցմունքով այն մասին, որª քննիչի հարց - թիվ 09111815քրեական •ործի շրջանակներում Ձեր կողմից տրվել է Հմ.0629եզրակացությունը, համաձայն որիª 22.07.2015թվականի Էդուարդ Նավոյանի մեզի և 1,5սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում թմրամիջոցների հետքեր չեն հայտնաբերվել, այն ինչ նախաքննությամբ պարզվել է, որ Նավոյանը •ործածել է ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբեր: Խնդրում եմ հայտնեք, թե որքան ժամանակ է անձի օր•անիզմում պահպանվում ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի հո•եմետ դեղահաբերը օ•տա•ործելուց հետո: Պատասխան - համաձայն •րականության տվյալների ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերը, կախված օ•տա•ործման հաճախականությունից, կարող են պահպանվել օր•անիզմում մոտ 3օր, ուստի Է.Նավոյանը ՚Ցիկլոդոլՙ օ•տա•ործել է 22.07.2015թվականից առնվազն երեք օր առաջ, նրա օր•անիզմում չէին հայտնաբերվի ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերի հետքեր /հատոր 3 •.թ. 27/:
15.06.2015թվականի տուժող Լուիզա Իսրայելյանի ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի •լխավոր վարչությունում տված հաղորդմամբ /հատոր 1 •.թ. 4/:
Փորձա•ետի թիվ 178Ք-15եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննությանը ներկայացված ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODOLUM 2, ARPIMEDՙ •րառումով դեղաթիթեղում առկա թվով 12դեղահաբերում հայտնաբերվել է տրիհեքսիֆենիդիլ տեսակի հո•եմետ նյութ: Թվով 12դեղահաբերում տրիհեքսիֆենիդիլ տեսակի հո•եմետ նյութի ընդհանուր քաշը կազմում է 0,024•րամ /հատոր 1 •.թ. 40-42/:
27.11.2015թվականին ընդհանուրը 0,024•րամ քաշով ՚տրիհեքսիֆենիդիլՙ հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ պարունակող ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODOLUM 2, ARPIMEDՙ •րառմամբ դեղաթիթեղով թվով 12դեղահաբերն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 3 •.թ. 75-76/:
25.08.2015թվականի ՚ԱրմենՏելՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներըª տրամադրված էլեկտրոնային կրիչի վրաª զետեղված թվով 1լազերային սկավառակում, 27.08.2015թվականի ՚Ղ-Տելեկոմՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումները տրամադրված էլեկտրոնային կրիչի վրաª զետեղված թվով 1լազերային սկավառակում, 07.10.2015թվականի ՚ԱրմենՏելՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումները տրամադրված էլեկտրոնային կրիչի վրաª զետեղված թվով 1լազերային սկավառակում, 20.10.2015թվականի ՚Ղ-Տելեկոմՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումները տրամադրված թղթային կրիչի վրաª զետեղված թվով 18էջերում, զննելու մասին 02.09.2015թվականի և 20.10.2015թվականի կազմված արձանա•րություններով /հատոր 1 •.թ. 195, հատոր 2 •.թ. 102-137, 199-348/:
27.11.2015թվականի 25.08.2015թվականի ՚ԱրմենՏելՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումները տրամադրված էլեկտրոնային կրիչի վրաª զետեղված թվով 1լազերային սկավառակով, 27.08.2015թվականի ՚Ղ-Տելեկոմՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներըª տրամադրված էլեկտրոնային կրիչի վրաª զետեղված թվով 1լազերային սկավառակով /հատոր 1 •.թ. 187-188, 191-192/, 07.10.2015թվականի ՚ԱրմենՏելՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումները տրամադրված էլեկտրոնային կրիչի վրաª զետեղված թվով 1լազերային սկավառակով, 20.10.2015թվականի ՚Ղ-Տելեկոմՙ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներըª տրամադրված թղթային կրիչի վրա զետեղված թվով 18 էջերում /հատոր 2 •.թ. 168-169, 180-198/, ՀՀ ԱՆ ՚Ավանՙ հո•եկան առողջության կենտրոնից ստացված •րությունները /հատոր 2 •.թ. 148, 179, հատոր 3 •.թ. 37, 44/, որպես փաստաթղթեր ապացույցներ ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 3 •.թ. 77-80/:

Դատաքննություն.

Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննության ընթացքում •ործով տուժող Լուիզա Իսրայելյանը նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Է.Նավոյանը հանդիսանում է իր նախկին ամուսինը: Դեպքի վերաբերյալ կարող է ասել, որ երեկոյան մոտավոր ժամը 9-ին, Էդուարդը •նացել է իր տուն շատ վատ վիճակումª ալկոհոլի ազդեցության տակ, որը նրա մոտ ամեն օր է տեղի ունենում: Այդ ժամանակ Էդուարդը իրեն ծեծել է, իսկ երեխան եղել է Հրազդանում: Ծեծի ընթացքում ինքը տանից դուրս է եկել, որից հետո եկել է իր փեսանª Արմեն Նիկոյանը, իսկ ավելի ճիշտ Էդուարդը զան•ել է Արմենին, հետո Արմենի հետ ներս է մտել: Երբ ծեծի ընթացքում ինքը դուրս է եկել, այդ ժամանակ իր դրամապանակը դրված է եղել պահարանի վրա, որի մեջից էլ վերցրել է իր անձնա•իրը: Քանի որ նա անձնա•իր չի ունեցել և նրա ետևի •րպանում տեսել է անձնա•իրը, ասել է, որ վերադարձնի դա իրենն է, սակայն Էդուարդը ասել է, որ ՚դու անձնա•իր չունեսՙ և դուրս է եկել, իր հետ տանելով նաև այնտեղ դրված մի քանի հա•ուստ: Իր վարձակալած տան լուսամուտները նա կոտրել էր և շատ վատ վիճակով դուրս է եկելª հայհոյելով, վարկաբեկելով: Բացի անձնա•րից նա հափշտակել էր նաև իր և երեխայի ծննդյան վկայականները, երեխայի հայրության ճանաչման վկայականը և երեխայի հիվանդանոցի •րքույկը: Քանի որ ինքը պետք է ՀՀ-ից դուրս •ար և իրեն պետք է եղել իր անձնա•իրը, զան•ել է նրան և ասել, որ անձնա•իրը վերադարձնի, սակայն նա ասել է, որ իր մոտ չէ, մի քանի հո•ի նրան փորձել են ասել, որ բերի, սակայն չի ստացվել: Հետո Էդուարդը իրեն առաջարկել է, որ 25000դրամ տա ինքն իր համար նոր անձնա•իր հանելու, իսկ իրենն էլ կվերադարձնի, իսկ ինքն էլ ասել է, որ ներկա պահին իր մոտ 20000դրամ ունի և այդքանը կարող է տալ, ասել է, որ •ոնե 10000տա, սակայն նա չի համաձայնել, մի ձեռքով •ումարն է բռնել և մյուս ձեռքով անձնա•իրը վերցրել է, իսկ այդ ժամանակ ինքը մոռացած է եղել ծննդյան վկայականը, սակայն դա նույնպես նա վերադարձրել է: Սա եղել է սեպտեմբեր ամսին: Ամսի 01-ին ՚Գի•աՙ տաքսի սերվիզին պատկանող մեքենայով, որը օ•տա•ործվել է Էդուարդի կողմից, նրա և երեխայի հետ միասին •նացել են Սևան, իսկ այնտեղից վերադառնալու ժամանակ, մեքենայի անսարքությունը շտկելու համար կան•նել են և Էդուարդը դուրս է եկել մեքենայից: Այդ ժամանակ շատ սովորականի նման բացել է դիմացի ՚բառդաչոկըՙ և այնտեղ տեսել է ՚տաբլետկաՙ և, քանի որ այդ ժամանակ իրենք բաժանված են եղել և նա ապրել է ազատ կյանքով տարբեր աղջիկների հետ, մտածել է, որ դա ՚վիա•ռաՙ կլինի, այն դրել է իր ՚սպարտիվկայիՙ •րպանում և •նացել են տուն, այդ ժամանակ դրա մասին նրան որևէ բան չի ասել: Ամսի 03-ի երեկոյան նա եկել է իր տուն և հարցրել դեղը ինքն է վերցրել, ուրիշ ոչ ոք չէր կարող վերցրած լիներ և վստահ է, որ դա ինքն է տարել, որին ի պատասխան ինքը ասել է, որ ինքն է վերցրել, ապա հարցրել է, թե դա ինչ է, իսկ Էդուարդը ասել է, որ դա ՚կայֆի դեղ էՙ, որը վերցրել է ոմն Անահիտի քրոջ ՚պորտմանիցՙ և եթե իմանա իր մոտ չի, ապա ՚կցնդիՙ: Ասել է նաև, որ տղաներից մեկին էլ հյուրասիրել է 5 կամ 6հատ, նրանք շատ •ոհ են եղել: ՚Ցիկլոդոլըՙ դրել է պահարանի վերևի դարակում, հետո այն տվել է իր ընկերուհու եղբորը, որը աշխատում է ոստիկանության բաժնում, հետո ինքն ու ընկերուհին ինտերնետով նայել են և պարզել, որ այն ՚վիա•ռաՙ չէ, այլ հո•եմետ դեղ է, իսկ բաժնից ասել են, որ իրավունք չունի այդ դեղերը իր մոտ պահելու և ինքը այն ներկայացրել է նրանց: Անահիտին չի ճանաչում, միայն •իտի, որ նա աշխատում է վարսահարդար և պարբերաբար Էդուարդին ֆինանսով օ•նել է: Էդուարդը ասել է, որ ինքը այդ դեղերը տարել է նրա մոտից, ոչ ոք չի տեսելª առանց նրանց •իտության: Չի հիշում քանի հատ է ներկայացրել, ներկայացնելու ժամանակ այնտեղ բոլորը չափել են /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննության ընթացքում •ործով վկա Արմեն Նիկոյանը նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է տուժողին, նա իր կնոջ քույրն է, իսկ ամբաստանյալը հանդիսանում է կնոջ քրոջ նախկին ամուսինը, նրանց հետ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ ամբաստանյալը և տուժողը վիճել են, ինքը •նացել է նրանց բաժանելու: Երբ •նացել է տուն նրանք եղել են երկուսով, նրանց հան•ստացրել է, ասել է, որ միմյանց հետ ապրում են կամ իրար հասկանան կամ էլ վերջ դնեն այդ հարաբերություններին, որից հետո ինքը •նացել է: Լուիզան իրեն փաստաթղթի հափշտակության մասին որևէ բան չի ասել, ինքը դրա մասին որևէ բան չ•իտի /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ •ործով վկա Անահիտ Եղիազարյանը •տնվել է դատական նիստերի դահլիճում: Հրապարակվեց նրա նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը: Ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննությամբ ինչ հայտնել է ճշմարտությունն է, որևէ ավելացնելու բան չունի /դատական նիստի արձանա•րություն/:

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները
իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքները հաստատված չի համարում և •տնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, այն էª անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը հափշտակելը, 268հոդվածի 1-ին մասով, այն էª առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերով հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ ապօրինի պահելը, 269հոդվածի 1-ին մասով, այն էª հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ հափշտակելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանի անմեղությունը և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Նախաքննության մարմինը Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցներըª •ործով տուժող Լուիզա Իսրայելյանի, վկաներ Անահիտ Եղիազարյանի, Արմեն Նիկոյանի, փորձա•ետ Կարինե Պետրոսյանի ցուցմունքները, տուժող Լուիզա Իսրայելյանի հաղորդումը, թիվ 178Ք-15փորձա•իտական եզրակացությունը, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, հեռախոսազան•երի վերծանումները զննելու մասին արձանա•րությունները, հեռախոսազան•երի վերծանումները և ՀՀ ԱՆ ՚Ավանՙ հո•եկան առողջության կենտրոնից ստացված •րությունները որպես փաստաթղթեր ապացույցներ ճանաչելու մասին որոշումը:
Դատարանը իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներըª փաստում է, որ նշված ապացույցները Էդուարդ Նավոյանիª իրեն մեղսա•րված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանի մեղավորությունը:
Մեղադրանքի հիմքում դրված վկաներ Անահիտ Եղիազարյանի և Արմեն Նիկոյանի ցուցմունքներում չկա որևէ փաստական հան•ամանք, որով կհիմնավորվի ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանի մեղավորությունը: Վկա Արմեն Նիկոյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով հայտնել է, որ ամբաստանյալը և տուժողը վիճել են, ինքը •նացել է նրանց բաժանելու, ասել է, որ միմյանց հետ ապրում են կամ իրար հասկանան կամ էլ վերջ դնեն այդ հարաբերություններին, որից հետո ինքը •նացել է: Փաստաթղթի հափշտակության և հո•եմետ դեղահաբերի մասին որևէ բան չ•իտի: Վկա Անահիտ Եղիազարյանը իր ցուցմունքում հայտնել է, որ մայրը և քույրը տառապում են ՚Շիզոֆրենիաՙ հիվանդությամբ, հաշվառված են ՚Ավանիՙ հո•եբուժարանում: Էդուարդ Նավոյանի կողմից ապօրինի հո•եմետ դեղահաբեր պահելու դեպքից տեղյակ չէ և առաջին ան•ամ է լսում: Է.Նավոյանին առաջին և վերջին ան•ամ հանդիպել է իրենց տանը, որքանով հիշում է ս.թ. մայիս ամսին: Էդոն և ընկերը եկել էին քրոջ մոտ և քույրը իրեն ծանոթացրել է ու ասել, որ իր ընկերն է, շփվում են իրար հետ: Մարիամի հետ Էդոյի և ընկերոջ զրույցից հասկացել է, որ նրանք վաղուցվա ծանոթներ են, սակայն այդքան ժամանակ չի իմացել Էդոյի մասին: Այդ օրվանից հետո Էդոն ժամանակ առ ժամանակ զան•ահարել է իր բջջային հեռախոսահամարներին, ասել է, որ հավանել է իրեն: Իր բջջային հեռախոսահամարը Էդոն իմացել է, երբ քույրը նրա համարով զան•ահարել է իրեն: Հետա•այում առանց որևէ պատճառի ասել է, որ այլևս իրեն չզան•ահարի, քանի որ ցանկություն չի ունեցել տղաների հետ շփվելու և հեռախոսահամարն էլ փոխել է: Երբ Էդոն և ընկերը իրենց տուն են եկել, չի նկատել, որ նրանք քրոջ կամ մայրիկի պայուսակը վերցնեն կամ նայեն: Էդոյի և նրա ընկերոջ այդ այցելությունից հետո կոնկրետ իրեն քույրը կամ մայրը չեն ասել, որ իրենց դեղահաբերից բացակայում են: Չի լսել, որ Էդոն կամ ընկերը մորից կամ քրոջից դեղահաբեր վերցնեն կամ քույրը և մայրը ասեն, որ Էդոյին դեղահաբեր են տվել: Տեղյակ չէ Էդոն թմրամիջոցներ կամ հո•եմետ դեղահաբեր օ•տա•ործել է, թե ոչ: Բացի վերը նշված իրենց տանը հանդիպումից այլ հանդիպում նրա հետ չի ունեցել և շփում չեն ունեցել: Դատարանն արձանա•րում է, որ վկաներ Անահիտ Եղիազարյանի և Արմեն Նիկոյանի ցուցմունքներումª փաստաթուղթ կամ հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ հափշտակելու, հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ ապօրինի պահելու վերաբերյալ, ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող որևէ փաստական հան•ամանք չկա:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ քրեական •ործում չկա որևէ փաստական հան•ամանք, որով կհիմնավորվեր, որ Մարիամ և Աստղիկ Եղիազարյանների կողմից օ•տա•ործվող ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերը պակասել կամ հափշտակվել են:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 114հոդվածի համաձայն` 1.Փորձա•ետի եզրակացությունը •իտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի որևէ բնա•ավառում հատուկ •իտելիքների օ•տա•ործմամբ •րավոր հիմնավորված հետևություններն են իրեն առաջադրած հարցերի, ինչպես նաև իր իրավասության մեջ մտնող այն հան•ամանքների վերաբերյալ, որոնց նա հան•ել է` •ործի համապատասխան նյութերը հետազոտելով: 2.Փորձա•ետը կարող է հարցաքննվել իր տված եզրակացության պարզաբանման կապակցությամբ: 3.Փորձա•ետի հարցաքննության արձանա•րությունը չի կարող փոխարինել փորձա•ետի եզրակացությանը:
Սույն քրեական •ործով 22.07.2015թվականին նշանակվել է տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն /հատոր 1 •.թ. 104-105/ և ստացվել է փորձա•ետ Կարինե Պետրոսյանի կողմից 31.07.2015թվականին տրված թիվ Հմ.0629 տոքսիկոքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը, որի համաձայնª 22.07.2015թվականի Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանի մեզի և մազի փորձանմուշներում թմրամիջոցների հետքեր չեն հայտնաբերվել /հատոր 1 •.թ. 151/:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է փորձա•ետ Կարինե Պետրոսյանի ցուցմունքը, որը ոչ միայն չի հիմնավորում ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանի մեղավորությունը, այլ նաև չէր կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, քանի որ փորձա•ետը իր տված եզրակացության պարզաբանման կապակցությամբ չի հարցաքննվել, այլ հարցաքննությամբ վարույթն իրականացնող մարմինը փորձել է պարզել թե տոքսիկոքիմիական փորձաքննության ընթացքում փորձա•ետը ինչու թմրամիջոցների հետքեր չի հայտնաբերել, իսկ փորձա•ետ Կարինե Պետրոսյանը հայտնել է. ՚Համաձայն •րականության տվյալների ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերը, կախված օ•տա•ործման հաճախականությունից, կարող են պահպանվել օր•անիզմում մոտ 3օր, ուստի Է.Նավոյանը ՚Ցիկլոդոլՙ օ•տա•ործել է 22.07.2015թվականից առնվազն երեք օր առաջ, նրա օր•անիզմում չէին հայտնաբերվի ՚Ցիկլոդոլՙ տեսակի դեղահաբերի հետքերՙ: Նշված ցուցմունքը մեղադրանքի հիմքում դնելով վարույթն իրականացնող մարմինը չի պահպանել ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 114հոդվածի պահանջը, որի համաձայնª փորձա•ետը կարող է հարցաքննվել իր տված եզրակացության պարզաբանման կապակցությամբ և փորձա•ետի հարցաքննության արձանա•րությունը չի կարող փոխարինել փորձա•ետի եզրակացությանը, այն դեպքում, երբ փորձա•ետի եզրակացությամբ թմրամիջոցների հետքեր չեն հայտնաբերվել, իսկ հարցաքննությամբ փորձա•ետը հայտնում է, որ ՚Է.Նավոյանը ՚Ցիկլոդոլՙ օ•տա•ործել է 22.07.2015թվականից առնվազն երեք օր առաջՙ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 125հոդվածի համաձայն` ապացույցները հավաքվում են հետաքննության, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում` սույն օրենս•րքով նախատեսված քննչական և դատական •ործողությունների կատարման ճանապարհով:
Օրենքի խախտմամբ ստացված ապացույցներն իրավաբանական ուժ չունեն և չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում: Դատաքննությամբ ձեռք բերված նշված փաստական հան•ամանքները •նահատելով, դատարանը •տնում է, որ փորձա•ետ Կարինե Պետրոսյանի հարցաքննության արձանա•րությունն անթույլատրելի ապացույց է և չի կարող որպես ապացույց օ•տա•ործվել և դրվել Է.Նավոյանի մեղադրանքի հիմքում:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանի, վկա Անահիտ Եղիազարյանի, Մարիամ Եղիազարյանի միջև 01.05.2015թվականից մինչև 15.06.2015թվականը տեղի ունեցած հեռախոսազան•երի վերծանումները, դրանք զննելու մասին արձանա•րությունները, որոնք դարձյալ չեն հիմնավորում ամբաստանյալի մեղավորությունը, քանի որ ըստ վերծանումների նշված անձանց միջև հեռախոսազան•եր են •րանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև Էդուարդ Նավոյանը հյուր է •նացել նրանց, ինչի վերաբերյալ թե վկա Անահիտ Եղիազարյանը, թե ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանը հայտնել են իրենց ցուցմունքներում: Վկա Անահիտ Եղիազարյանը հայտնել է նաև, որ Էդուարդին հեռախոսազան•եր է կատարել նաև Մարիամը: Ամբաստանյալը հայտնել է, որ հեռախոսազան•եր է ունեցել Մարիամի հետ, քանի որ նա հաճախակի է օ•տվել իր տաքսի ծառայություններից:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական թիվ 178Ք-15փորձա•իտական եզրակացությունը, որի համաձայնª փորձաքննությանը ներկայացված ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODOLUM 2, ARPIMEDՙ •րառումով դեղաթիթեղում առկա թվով 12դեղահաբերում հայտնաբերվել է տրիհեքսիֆենիդիլ տեսակի հո•եմետ նյութ: Թվով 12դեղահաբերում տրիհեքսիֆենիդիլ տեսակի հո•եմետ նյութի ընդհանուր քաշը կազմում է 0,024•րամ, նաև ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODOLUM 2, ARPIMEDՙ •րառմամբ դեղաթիթեղով թվով 12դեղահաբերն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, հեռախոսազան•երի վերծանումները և ՀՀ ԱՆ ՚Ավանՙ հո•եկան առողջության կենտրոնից ստացված •րությունները որպես փաստաթղթեր ապացույցներ ճանաչելու մասին որոշումը, որոնք նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, 268հոդվածի 1-ին մասով, 269հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել այն, որ Մարիամ և Աստղիկ Եղիազարյանները հաշվառված են ՀՀ ԱՆ ՚Ավանՙ հո•եկան առողջության կենտրոն ՓԲԸ-ում և բուժման նպատակով համապատասխան դեղորայքներ են ստանում, նույնպես չեն հիմնավորում Է.Նավոյանի մեղավորությունը:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ •ործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Էդուարդ Նավոյանի առնչությունը փաստաթուղթ կամ հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ հափշտակելու, հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ ապօրինի պահելու դեպքերին և նրա մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան մեղսա•րված արարքները կատարելու մեջ:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել է իրեն առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ ՚Լուիզան իր ՚•լխին սարքում էՙ£
Սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքում ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանի մեղքը հիմնավորող միակ ապացույցը •ործով շահա•ր•իռ կողմ հանդիսացող տուժող Լուիզա Իսրայելյանի ցուցմունքներն են: Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքներըª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, այն էª անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը հափշտակելը, 268հոդվածի 1-ին մասով, այն էª առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերով հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ ապօրինի պահելը, 269հոդվածի 1-ին մասով, այն էª հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ հափշտակելը, հիմնված են բացառապես •ործի ելքով շահա•ր•ռված և սույն •ործով տուժող ճանաչված Լուիզա Իսրայելյանի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանա•րում է, որ Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրա մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն:
Դատարանն արձանա•րում է նաև, որ միայն տուժող Լուիզա Իսրայելյանի ցուցմունքները բավարար չեն ամբաստանյալի մեղքը` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, 268հոդվածի 1-ին մասով, 269հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված համարելու համար£
Ամբաստանյալ Էդուարդ Նավոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել է իրեն առաջադրված մեղադրանքները£
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարության հարցին անդրադարձել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2014թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13որոշմամբ, որում արձանա•րել է հետևյալը.
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 25հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները •նահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հան•ամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցա•ործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հան•ամանքները.
6) այն հան•ամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով՚:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 127հոդվածի համաձայն` 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է •նահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները •նահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 365հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով« սույն օրենս•րքի 360հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 371հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայնª դատավճռի նկարա•րական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները:
՚Ապացույցների բավարարությունՙ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 քրեական •ործով 22.12.2011թվականին կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՚ապացուցման առարկաՙ և ՚ապացույցների բավարարությունՙ հասկացությունները, նշել է. (…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե±րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վերահաստատելով և զար•ացնելով Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚ապացույցների բավարարությունըՙ որոշելու չափանիշներն են.
1. անմեղության կանխավարկածը,
2. վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3. դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայնª որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքովª քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլևª դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12որոշման մեջ շեշտել է. ՚(…) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածում թվարկվածª ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվումª կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքովª հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով 2011թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշմամբ:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ / Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, •ան•ատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, •ան•ատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ/:
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշինª ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ՚(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների •նահատման արդյունք, բնութա•րվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ •ործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստու•վել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է •տնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների •նահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունըՙ:
Այսպիսով, ՚ներքին համոզմունքըՙ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատե•որիա է: Այն ապացույցների •նահատումն իրականացնող սուբյեկտի •իտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ): Ելնելով այն հան•ամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զ•ացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, •իտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա: Ներքին համոզմունքիª որպես ապացույցների •նահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական •ործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են •նահատման:
Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականությունª ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից /ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 104հոդվածի 2-րդ մաս/,
- ձեռքբերման միջոցների օրինականությունª պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված •ործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպումª ապացույցը, դրա ձեռքբերման •ործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կար•ով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտª այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից:
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 105հոդվածով:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հան•ամանքները, •ործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքովª ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և •ործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի •ործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային •նահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից •նահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հան•ամանքները.
ա. ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակª փորձա•ետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահա•ր•ռվածությունը, որոշ դեպքերում հո•եբանական և ֆիզիոլո•իական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից •ործի համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու •ործընթացի վրա),
բ. ապացույցի ձևավորման հան•ամանքները (օրինակª վկայի կողմից կոնկրետ հան•ամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
•. ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ. ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հան•ամանքների առկայությունը,
ե. նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է •նահատվի ապացույցների համակցության մեջª բազմակողմանի և մանրամասն •նահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը •նահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1. •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2. եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3. այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքովª մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ Սահմանադրության 61հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օ•տա•ործումն ար•ելվում է:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ •ործի վարույթը ենթակա է կարճմանª կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 358հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը •նահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հան•ամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 366հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանն արձանա•րում է, որ սույն •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Էդուարդ Նավոյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, այն էª անձնա•իրը և ծննդյան վկայականը հափշտակելը, 268հոդվածի 1-ին մասով, այն էª առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերով հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ ապօրինի պահելը, 269հոդվածի 1-ին մասով, այն էª հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ հափշտակելը: Մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Էդուարդ Նավոյանին մեղսա•րվող հանցավոր արարքի փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ:
Հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանություններըª •նահատության ենթարկելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներըª դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` Դատարանը •տնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Էդուարդ Նավոյանի կողմից հանրորեն վտան•ավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրա մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանա•րում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի •երազանցում ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Էդուարդ Նավոյանին առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրա մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, 268հոդվածի 1-ին մասով, 269հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրան ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Էդուարդ Նավոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույց ճանաչված ընդհանուր 0.024•րամ քաշով տրիհեքսիֆենդիլ հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ պարունակող ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODLUM 2, ARPIMEDՙ •րառմամբ դեղաթիթեղով թվով 12դեղահաբերի տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ սույն քրեական •ործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODLUM 2, ARPIMEDՙ •րառմամբ դեղաթիթեղով թվով 12դեղահաբերը պետք է թողնել կցված քրեական •ործի նյութերին:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 366, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 324հոդվածի 1-ին մասով, 268հոդվածի 1-ին մասով, 269հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներովª ապացույցների անբավարարության հիմքով:
Էդուարդ Գա•իկի Նավոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնել:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ընդհանուր 0.024•րամ քաշով տրիհեքսիֆենդիլ հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութ պարունակող ՚ЦИКЛОДОЛ CYCLODLUM 2, ARPIMEDՙ •րառմամբ դեղաթիթեղով թվով 12դեղահաբերըª թողնել կցված քրեական •ործի նյութերին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ