ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն №ԵԱՔԴ/0250/01/15
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր`Մ.Մելքոնյան



Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ք. Երևանում

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Դ.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
ԹԱՐԳՄԱՆԻՉ` Ռ.ՇԱԳԻՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Զ.ԹՈԼՈՐԱԻԱՅԻ
Է.ԳՈՒԳՈՒՇՎԻԼԻԻ
Գ.ԳԵՐԳԵԴԱՎԱՅԻ


2017 թվականի սեպտեմբերի 01-ին դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիայի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլիի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավայի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Գործով ամբաստանյալ Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիան մեղադրվում է այն բանում, որ նա տևական ժամանակով հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու նպատակով` Հայաստանի Հանրապետությունում և Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջանների բնակարաններից, վաճառասրահներից, կայանված ավտոմեքենաներից ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր և զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություններ կատարելու նպատակով, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ Էդուարդ Գուգուշվիլիի և Գոդերձի Գերգեդավայի հետ նախապես միավորվել է կազմակերպվածության բարձր աստիճան ունեցող կայուն խմբի մեջ և 2015թվականի հոկտեմբերի 25-ին նշված կազմակերպված խումբը ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830համարանիշի ավտոմեքենայով` չունենալով ՀՀ-ում գտնվելու որևէ օրինական նպատակ և շարժառիթ, ժամանել է ՀՀ: Որից հետո արդեն տեղում խմբի անդամները անխախտ համաձայնությամբ, հանցագործությունների կատարման մանրակրկիտ պլանավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի հստակ բաժանմամբ, կիրառելով հանցագործությունների նախապատրաստման և կատարման առանձնահատուկ մեթոդներ, կատարել են բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափի գաղտնի հափշտակություն, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություններ և բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակությունների փորձեր: Այսպես`
(1-ին դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով) Զվիադ Թոլորաիան կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 10:13-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին սպասել են ներքևում, իսկ Զվիադ Թոլորաիան բարձրացել է նշված շենքի 5-րդ հարկ, տվել Արմինե Հայրապետյանին պատկանող 34 բնակարանի դռան զանգը և տեսնելով, որ ոչ մեկ չի արձագանքել զանգին, հասկացել է, որ բնակարանում մարդ չկա և հեռացել է: Ժամը 10:40-ի սահմաններում նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն հանցավոր խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին վերադարձել են նշված բնակարան, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան գողոնի և խմբի անդամների տեղափոխումը ապահովելու նպատակով ավտոմեքենայով սպասել է շենքի մոտ: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել են Արմինե Հայրապետյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի 34 բնակարանի մուտքի դռան փականը և նույն նպատակով փորձել են ապօրինի մուտք գործել բնակարան, սակայն, երբ Զվիադ Թոլորաիան դուռը բացելուց հետո, կիսաբաց դռնից գլուխը ներս է մտցրել, այդ ժամանակ Արմինե Հայրապետյանի որդին` Գուրգեն Հակոբյանը, գտնվելով բնակարանի նախասրահում տեսել է նրան, որից հետո Զվիադ Թոլորաիան հասկանալով, որ բնակարանում մարդ կա և իրենց նկատել է, ծածկել է դուռը և Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ վազելով իջել են ներքև և խմբով դիմել փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (2-րդ դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան,Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 09:10-ից մինչև նույն օրը ժամը 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամի և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով ավտոմեքենայով սպասել են շենքի մոտ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան մտել է նշված շենք, բարձրացել 3-րդ հարկ և Նարինե Ռուդիկի Իշխանյանին պատկանող` նույն շենքի 43-րդ բնակարանում մարդ լինելու հանգամանքը պարզելու նպատակով թակել է Էլմիռա Ղազարյանին պատկանող` նույն շենքի 44-րդ բնակարանի դուռը և նրանից ռուսերենով հարցրել 43-րդ բնակարանի բնակչուհու տանը լինելու հանգամանքը: Էլմիռա Ղազարյանը ռուսերենով պատասխանել է, որ հարևանուհին աշխատանքի է և երեկոյան է վերադառնալու, որից հետո Զվիադ Թոլորաիան հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց Զվիադ Թոլորաիան,Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել Նարինե Իշխանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի 43-րդ բնակարանի մուտքի դռան փականները, սակայն չկարողանալով բացել դրանք` խմբով հեռացել են` չկարողանալով հանցագործությունն ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (3-րդ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, 2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 09:20-ի սահմաններում, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամների և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել է շենքի մոտ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին մտնելով նշված շենք բարձրացել են 9-րդ հարկ, մի քանի անգամ ուժեղ թակել են Աննա Վաղինակի Նարիբեկյանին պատկանող` նույն շենքի 27-րդ բնակարանի մուտքի դուռը: Աննա Նարիբեկյանը տանը լինելով միայնակ չի արձագանքել թակոցներին: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին մտածել են, որ տանը մարդ չկա և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել բնակարանի մուտքի դռան փականը: Աննա Նարիբեկյանը ներսի կողմից նկատել է, որ փականում գտնվող բանալին սկսել է շարժվել և վախից պինդ բռնել է բանալին, որպեսզի չկարողանան բացել այն: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին հասկանալով, որ բնակարանում մարդ կա անմիջապես իջել և դուրս են եկել շենքից ու խմբով հեռացել են` չկարողանալով հանցագործությունն ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (1-ին դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի և դերաբաշխման համաձայն, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 10:20-ի սահմաններում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1 հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետ, որտեղ Էդուարդ Գուգուշվիլին նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն հանցավոր խմբի անդամների և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան և Գոդերձի Գերգեդավան մոտեցել են նշված կետի դիմաց կայանված, Արմինե Գրիշայի Միքայելյանին պատկանող ՚Նիսանՙ մակնիշի, 18 OS 951համարանիշի ավտոմեքենային, որտեղ Զվիադ Թոլորաիան տարածքը հսկելու նպատակով սպասել է ավտոմեքենայի մի կողմում, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան, աշխատողների անուշադրությունից օգտվելով, բացել է նշված ավտոմեքենայի առջևի աջ կողմի դուռը, նստատեղից գաղտնի հափշտակել Արմինե Միքայելյանի զգալի չափի` ընդհանուր 151.000ՀՀ դրամ արժողության գույքը` 12.000ՀՀ դրամ գումար արժեցող պայուսակը, որի մեջ եղել է 100.000ՀՀ դրամ գումար, 6.000ՀՀ դրամ արժողության մեկ կախազարդ, 5.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ գրիչ, 8.000ՀՀ դրամ արժողության մեկ դրամապանակ և 20.000 ՀՀ դրամ արժողության ՚Ջենիֆերՙ ֆիրմայի շպարման իրերի համար նախատեսված պայուսակ, որի մեջ եղել են տարբեր տեսակի շպարման պարագաներ, մկրատ, և խմբով հեռացել են:
Բացի այդ (2-րդ դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, 2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 42-րդ հասցեում գործող ՚Դելֆուսՙ ՍՊ ընկերությանը պատկանող վաճառակետ, որտեղ Էդուարդ Գուգուշվիլին և Զվիադ Թոլորաիան նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամի և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել են ավտոմեքենայում, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան մտել է նշված վաճառակետ, գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ արժողության ՚Sea horseՙ ֆիրմայի, 2.5լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի համար նախատեսված յուղ և այնտեղից դուրս գալով նստել է ավտոմեքենան և խմբով հեռացել են:
Բացի այդ (մեկ դրվագ ՀՀ քրեական 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի և դերաբաշխման համաձայն, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 3-ին ժամը 12:00-ից մինչև նույն օրը ժամը 14:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼԱԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16-րդ շենք և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կոտրել և բացել են Թալին Անթուանի Այնթապիի կողմից վարձակալված` Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16-րդ շենքի 14-րդ բնակարանի մուտքի դռան փականը, ապօրինի մուտք գործել ներս և այնտեղից գաղտնի հափշտակել առանձնապես խոշոր չափի` 9.489.600 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, 47.500 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող տղամարդու երկու կաշվե ժակետներ, 15.000 ՀՀ դրամ արժեցող բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարք, 47.500 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար արժեք ունեցող բջջային հեռախոսի լրացուցիչ մարտկոցը, 95.000 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող մեկ ՚Սամսունգՙ մոդելի բբջային հեռախոս, 33.250 ՀՀ դրամին համարժեք 70 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր, 90.000ՀՀ դրամ գումար արժեցող ոսկյա մատանի, 47.500 ՀՀ դրամ արժողության ՚VICTORINOXՙ ֆիրմայի երկու բացովի փոքրիկ դանակներ, որոնցից մեկի վրա առկա է էլեկտրական կրիչ և 47.500 ՀՀ դրամ արժողության երկու ՚iPodՙ և խմբով հեռացել:
Գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին մեղադրվում է այն բանում, որ նա տևական ժամանակով հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու նպատակով` Հայաստանի Հանրապետությունում և Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջանների բնակարաններից, վաճառասրահներից, կայանված ավտոմեքենաներից ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր և զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություններ կատարելու նպատակով Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ Զվիադ Թոլորաիայի և Գոդերձի Գերգեդավայի հետ նախապես միավորվել է կազմակերպվածության բարձր աստիճան ունեցող կայուն խմբի մեջ և 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին նշված կազմակերպված խումբը ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով` չունենալով ՀՀ-ում գտնվելու որևէ օրինական նպատակ և շարժառիթ, ժամանել է ՀՀ, որից հետո արդեն տեղում խմբի անդամները անխախտ համաձայնությամբ, հանցագործությունների կատարման մանրակրկիտ պլանավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի հստակ բաժանմամբ, կիրառելով հանցագործությունների նախապատրաստման և կատարման առանձնահատուկ մեթոդներ, կատարել են բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափի գաղտնի հափշտակություն, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություններ և բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակությունների փորձեր: Այսպես`
(1-ին դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով) Էդուարդ Գուգուշվիլին կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Գոդերձի Գերգեդավայի և Զվիադ Թոլորաիայի հետ բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 10:13-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին սպասել են ներքևում, իսկ Զվիադ Թոլորաիան բարձրացել է նշված շենքի 5-րդ հարկ, տվել Արմինե Հայրապետյանին պատկանող 34 բնակարանի դռան զանգը և տեսնելով, որ ոչ մեկ չի արձագանքել զանգին, հասկացել է, որ բնակարանում մարդ չկա և հեռացել է: Ժամը 10:40-ի սահմաններում նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն հանցավոր խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին վերադարձել են նշված բնակարան, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան գողոնի և խմբի անդամների տեղափոխումը ապահովելու նպատակով ավտոմեքենայով սպասել է շենքի մոտ: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել են Արմինե Հայրապետյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի 34 բնակարանի մուտքի դռան փականը և նույն նպատակով փորձել են ապօրինի մուտք գործել բնակարան, սակայն, երբ Զվիադ Թոլորաիան դուռը բացելուց հետո, կիսաբաց դռնից գլուխը ներս է մտցրել, այդ ժամանակ Արմինե Հայրապետյանի որդին` Գուրգեն Հակոբյանը, գտնվելով բնակարանի նախասրահում տեսել է նրան, որից հետո Զվիադ Թոլորաիան հասկանալով, որ բնակարանում մարդ կա և իրենց նկատել է, ծածկել է դուռը և Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ վազելով իջել են ներքև և խմբով դիմել փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (2-րդ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 09:10-ից մինչև նույն օրը` 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամի և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով ավտոմեքենայով սպասել են շենքի մոտ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան մտել է նշված շենք, բարձրացել 3-րդ հարկ և Նարինե Ռուդիկի Իշխանյանին պատկանող` նույն շենքի 43-րդ բնակարանում մարդ լինելու հանգամանքը պարզելու նպատակով թակել է Էլմիռա Ղազարյանին պատկանող` նույն շենքի 44 բնակարանի դուռը և նրանից ռուսերենով հարցրել 43-րդ բնակարանի բնակչուհու տանը լինելու հանգամանքը: Էլմիռա Ղազարյանը ռուսերենով պատասխանել է, որ հարևանուհին աշխատանքի է և երեկոյան է վերադառնալու, որից հետո Զվիադ Թոլորաիան հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել Նարինե Իշխանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի 43-րդ բնակարանի մուտքի դռան փականները, սակայն չկարողանալով բացել դրանք` խմբով հեռացել են` չկարողանալով հանցագործությունն ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (3-րդ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, 2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 09:20-ի սահմաններում, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1 շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամների և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել է շենքի մոտ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին մտնելով նշված շենք բարձրացել են 9-րդ հարկ, մի քանի անգամ ուժեղ թակել են Աննա Վաղինակի Նարիբեկյանին պատկանող` նույն շենքի 27-րդ բնակարանի մուտքի դուռը: Աննա Նարիբեկյանը տանը լինելով միայնակ չի արձագանքել թակոցներին: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին մտածել են, որ տանը մարդ չկա և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել բնակարանի մուտքի դռան փականը: Աննա Նարիբեկյանը ներսի կողմից նկատել է, որ փականում գտնվող բանալին սկսել է շարժվել և վախից պինդ բռնել է բանալին, որպեսզի չկարողանան բացել այն: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին հասկանալով, որ բնակարանում մարդ կա, անմիջապես իջել և դուրս են եկել շենքից ու խմբով հեռացել են` չկարողանալով հանցագործությունն ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (1-ին դրվագ`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի և դերաբաշխման համաձայն, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 10:20-ի սահմաններում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1 հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետ, որտեղ Էդուարդ Գուգուշվիլին նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն հանցավոր խմբի անդամների և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան և Գոդերձի Գերգեդավան մոտեցել են նշված կետի դիմաց կայանված, Արմինե Գրիշայի Միքայելյանին պատկանող ՚Նիսանՙ մակինշի, 18 OS 951 համարանիշի ավտոմեքենային, որտեղ Զվիադ Թոլորաիան տարածքը հսկելու նպատակով սպասել է ավտոմեքենայի մի կողմում, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան, աշխատողների անուշադրությունից օգտվելով, բացել է նշված ավտոմեքենայի առջևի աջ կողմի դուռը, նստատեղից գաղտնի հափշտակել Արմինե Միքայելյանի զգալի չափի` ընդհանուր 151.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը` 12.000 ՀՀ դրամ գումար արժեցող պայուսակը, որի մեջ եղել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, 6.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ կախազարդ, 5.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ գրիչ, 8.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ դրամապանակ և 20.000 ՀՀ դրամ արժողության ՚Զենիֆերՙ ֆիրմայի շպարման իրերի համար նախատեսված պայուսակ, որի մեջ եղել են տարբեր տեսակի շպարման պարագաներ ու մկրատ և խմբով հեռացել են:
Բացի այդ (2-րդ դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, 2015 թվականի նոյեմբերի 9-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 42-րդ հասցեում գործող ՚Դելֆուսՙ ՍՊ ընկերությանը պատկանող վաճառակետ, որտեղ Էդուարդ Գուգուշվիլին և Զվիադ Թոլորաիան նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամի և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել են ավտոմեքենայում, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան մտել է նշված վաճառակետ, գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 6.000ՀՀ դրամ արժողության ՚Sea horseՙ ֆիրմայի, 2.5լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի համար նախատեսված յուղ և այնտեղից դուրս գալով նստել է ավտոմեքենան և խմբով հեռացել են:
Բացի այդ (մեկ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով) կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի և դերաբաշխման համաձայն, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 12:00-ից մինչև նույն օրը ժամը 14:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16-րդ շենք և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կոտրել և բացել են Թալին Անթուանի Այնթապիի կողմից վարձակալված` Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16-րդ շենքի 14-րդ բնակարանի մուտքի դռան փականը, ապօրինի մուտք գործել ներս և այնտեղից գաղտնի հափշտակել առանձնապես խոշոր չափի` 9.489.600 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, 47.500 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող տղամարդու երկու կաշվե ժակետներ, 15.000 ՀՀ դրամ արժեցող բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարք, 47.500 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար արժեք ունեցող բջջային հեռախոսի լրացուցիչ մարտկոցը, 95.000 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող մեկ ՚Սամսունգՙ մոդելի բբջային հեռախոս, 33.250 ՀՀ դրամին համարժեք 70 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր, 90.000 ՀՀ դրամ գումար արժեցող ոսկյա մատանի, 47.500 ՀՀ դրամ արժողության ՚VICTORINOXՙ ֆիրմայի երկու բացովի փոքրիկ դանակներ, որոնցից մեկի կրա առկա է էլեկտրական կրիչ և 47.500ՀՀ դրամ արժողության երկու ՚iPodՙ և խմբով հեռացել:
Գործով ամբաստանյալ Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան մեղադրվում է այն բանում, որ նա տևական ժամանակով հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու նպատակով` Հայաստանի Հանրապետությունում և Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջանների բնակարաններից, վաճառասրահներից, կայանված ավտոմեքենաներից ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր և զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություններ կատարելու նպատակով Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ Էդուարդ Գուգուշվիլիի և Զվիադ Թոլորաիայի հետ նախապես միավորվել է կազմակերպվածության բարձր աստիճան ունեցող կայուն խմբի մեջ և 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին նշված կազմակերպված խումբը ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով` չունենալով ՀՀ-ում գտնվելու որևէ օրինական նպատակ և շարժառիթ, ժամանել է ՀՀ, որից հետո արդեն տեղում խմբի անդամները անխախտ համաձայնությամբ, հանցագործությունների կատարման մանրակրկիտ պլանավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի հստակ բաժանմամբ, կիրառելով հանցագործությունների նախապատրաստման և կատարման առանձնահատուկ մեթոդներ, կատարել են բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափի գաղտնի հափշտակություն, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություններ և բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակությունների փորձեր: Այսպես`
(1-ին դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով) Գոդերձի Գերգեդավան կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 10:13-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին սպասել են ներքևում, իսկ Զվիադ Թոլորաիան բարձրացել է նշված շենքի 5-րդ հարկ, տվել Արմինե Հայրապետյանին պատկանող 34բնակարանի դռան զանգը և տեսնելով, որ ոչ մեկ չի արձագանքել զանգին, հասկացել է, որ բնակարանում մարդ չկա և հեռացել է: Ժամը 10:40-ի սահմաններում նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն, հանցավոր խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին վերադարձել են նշված բնակարան, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան գողոնի և խմբի անդամների տեղափոխումը ապահովելու նպատակով ավտոմեքենայով սպասել է շենքի մոտ: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել են Արմինե Հայրապետյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի 34 բնակարանի մուտքի դռան փականը և նույն նպատակով փորձել են ապօրինի մուտք գործել բնակարան, սակայն երբ Զվիադ Թոլորաիան դուռը բացելուց հետո, կիսաբաց դռնից գլուխը ներս է մտցրել, այդ ժամանակ Արմինե Հայրապետյանի որդին` Գուրգեն Հակոբյանը, գտնվելով բնակարանի նախասրահում տեսել է նրան, որից հետո Զվիադ Թոլորաիան հասկանալով, որ բնակարանում մարդ կա և իրենց նկատել է, ծածկել է դուռը և Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ վազելով իջել են ներքև և խմբով դիմել փախուստի` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (2-րդ դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան,Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 09:10-ից մինչև նույն օրը` 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամի և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով ավտոմեքենայով սպասել են շենքի մոտ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան մտել է նշված շենք, բարձրացել 3-րդ հարկ և Նարինե Ռուդիկի Իշխանյանին պատկանող` նույն շենքի 43-րդ բնակարանում մարդ լինելու հանգամանքը պարզելու նպատակով թակել է Էլմիռա Ղազարյանին պատկանող` նույն շենքի 44-րդ բնակարանի դուռը և նրանից ռուսերենով հարցրել 43-րդ բնակարանի բնակչուհու տանը լինելու հանգամանքը: Էլմիռա Ղազարյանը ռուսերենով պատասխանել է, որ հարևանուհին աշխատանքի է և երեկոյան է վերադառնալու, որից հետո Զվիադ Թոլորաիան հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց Զվիադ Թոլորաիան,Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել Նարինե Իշխանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի 43-րդ բնակարանի մուտքի դռան փականները, սակայն չկարողանալով բացել դրանք` խմբով հեռացել են` չկարողանալով հանցագործությունն ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (3-րդ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան,Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, 2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 09:20-ի սահմաններում, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1 շենքի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամների և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել է շենքի մոտ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին մտնելով նշված շենք բարձրացել են 9-րդ հարկ, մի քանի անգամ ուժեղ թակել են Աննա Վաղինակի Նարիբեկյանին պատկանող` նույն շենքի 27-րդ բնակարանի մուտքի դուռը: Աննա Նարիբեկյանը տանը լինելով միայնակ չի արձագանքել թակոցներին: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին մտածել են, որ տանը մարդ չկա և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ փորձել են բացել բնակարանի մուտքի դռան փականը: Աննա Նարիբեկյանը ներսի կողմից նկատել է, որ փականում գտնվող բանալին սկսել է շարժվել և վախից պինդ բռնել է բանալին, որպեսզի չկարողանան բացել այն: Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին հասկանալով, որ բնակարանում մարդ կա, անմիջապես իջել և դուրս են եկել շենքից ու խմբով հեռացել են` չկարողանալով հանցագործությունն ավարտին հասցնել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ (1-ին դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի և դերաբաշխման համաձայն, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 10:20-ի սահմաններում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1 հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետ, որտեղ Էդուարդ Գուգուշվիլին նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամների և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Զվիադ Թոլորաիան և Գոդերձի Գերգեդավան մոտեցել են նշված կետի դիմաց կայանված, Արմինե Գրիշայի Միքայելյանին պատկանող ՚Նիսանՙ մակինշի, 18 OS 951 համարանիշի ավտոմեքենային, որտեղ Զվիադ Թոլորաիան տարածքը հսկելու նպատակով սպասել է ավտոմեքենայի մի կողմում, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան, աշխատողների անուշադրությունից օգտվելով, բացել է նշված ավտոմեքենայի առջևի աջ կողմի դուռը, նստատեղից գաղտնի հափշտակել Արմինե Միքայելյանի զգալի չափի` ընդհանուր 151.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը` 12.000 ՀՀ դրամ գումար արժեցող պայուսակը, որի մեջ եղել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, 6.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ կախազարդ, 5.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ գրիչ, 8.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ դրամապանակ և 20.000 ՀՀ դրամ արժողության ՚Ջենիֆերՙ ֆիրմայի շպարման իրերի համար նախատեսված պայուսակ, որի մեջ եղել են տարբեր տեսակի շպարման պարագաներ ու մկրատ և խմբով հեռացել են:
Բացի այդ (2-րդ դրվագ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի ու դերաբաշխման համաձայն, 2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 42-րդ հասցեում գործող ՚Դելֆուսՙ ՍՊ ընկերությանը պատկանող վաճառակետ, որտեղ Էդուարդ Գուգուշվիլին և Զվիադ Թոլորաիան նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն` հանցավոր խմբի անդամի և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով սպասել են ավտոմեքենայում, իսկ Գոդերձի Գերգեդավան մտել է նշված վաճառակետ, գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ արժողության ՚Sea horseՙ ֆիրմայի, 2.5 լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի համար նախատեսված յուղ և այնտեղից դուրս գալով նստել է ավտոմեքենան և խմբով հեռացել են:
Բացի այդ (մեկ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1, 2-րդ կետերով), կազմակերպված խմբի անդամներ Զվիադ Թոլորաիան, Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին շարունակել են իրենց հանցավոր գործունեությունը և նախապես մշակած պլանի և դերաբաշխման համաձայն, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 12:00-ից մինչև նույն օրը ժամը 14:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16-րդ շենք և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կոտրել և բացել են Թալին Անթուանի Այնթապիի կողմից վարձակալված` Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16-րդ շենքի 14-րդ բնակարանի մուտքի դռան փականը, ապօրինի մուտք գործել ներս և այնտեղից գաղտնի հափշտակել առանձնապես խոշոր չափի` 9.489.600 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, 47.500 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող տղամարդու երկու կաշվե ժակետներ, 15.000 ՀՀ դրամ արժեցող բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարք, 47.500 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար արժեք ունեցող բջջային հեռախոսի լրացուցիչ մարտկոցը, 95.000 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող մեկ ՚ Սամսունգՙ մոդելի բջջային հեռախոս, 33.250 ՀՀ դրամին համարժեք 70 ԱՄՆ դոլար գումար արժեցող մեկ զույգ ոսկյա ականջօղեր, 90.000 ՀՀ դրամ գումար արժեցող ոսկյա մատանի, 47.500 ՀՀ դրամ արժողության ՚ VICTORINOXՙ ֆիրմայի երկու բացովի փոքրիկ դանակներ, որոնցից մեկի վրա առկա է էլեկտրական կրիչ և 47.500 ՀՀ դրամ արժողության երկու ՚iPodՙ և խմբով հեռացել:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիային, Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավային, Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլիին մեղադրանքներ է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով (1 դրվագ), 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով (2 դրվագ), 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով (3 դրվագ):
2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ին քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)`ըստ էության քննության առնելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռով Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիան մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով և նույն օրեսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կանոներով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով և նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում` 6(վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ամբաստանյալ Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով և նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում` 6(վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են ներկայացրել ամբաստանյալ Զ.Թոլորաիան, Է.Գուգուշվիլին և վերջիններիս պաշտպան Դ.Մնացականյանը, ինչպես նաև ամբաստանյալ Գ.Գերգեդավայի պաշտպան Է.Բեգլարյանը:
Թիվ ԵԱՔԴ/0250/01/15 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 2017 թվականի հուլիսի 25-ին և Վերաքննիչ դատարանի նույն թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
1)Ըստ ամբաստանյալ Զ.Թոլարիայի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի` ինքը 09.11.2015 թվականին կալանավորվել է ՀՀ ՈՍ Քանաքեռ-Զեյթուն շրջանի աշխատակիցների կողմից և իրեն մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսդրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։ Ամբաստանյալը նշել է, որ իրեն անձնական խուզարկության ենթարկելու ժամանակ կեղծվել է խուզարկության արձանազրությունը և կոպտորեն խախտվել է օրենքը, սկայան չնայած այդ հանգամանքին, ինքը դատապարտել է 6 (վեց) տարի և 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման:
Ամբաստանյալը, համաձայն չլինելով իր նկատմամբ կայացված դատական ակտի հետ, գտնելով որ այն անարադարացի է նշել է, որ 2017 թվականին հունիսի 06-ից հայտարարում է հացադուլ և հրաժարվում է սնունդ ընդունել, քանի դեռ իր նկատմամբ չի վերականզնվել արդարությունը։
Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է վերանայել կայացված դատական ակտը:
2)Ըստ Է.Գուգուշվիլի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի` ինքը անօրինական կերպով դատապարտվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից և ներկայումս գտնվում է «Նուբարաշեն» քրեակատարոդական հիմնարկում, 2017 թվականի հունիսի 06-ից հայտարարել է հացադուլ։
Ամաբաստանյալը նշել է, որ իրենց կալանավորման հենց առաջին րոպեներից, մեղադրող կողմը քննիչ Անդրանիկ Աարգսյանի գլխավորությամբ, ցանկցել է բոլոր հնարավոր ճանապարհներով իրենց մեղադրել կազմակերպված հանցագործության մեջ։
Բացի այդ նշել է, որ 09.11.2015 թվականին իրենց Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժին բերելուց հետո, քննիչ Անդրանիկ Աարգսյանը, օպերատիվ ծառայության աշխատակիցների հետ միասին և կաշառված կեղծ վկաների ներկայությամբ, կոպտորեն և անխնա կերպով, խախտելով օրենքները և մարդու իրավունքները, չարաշահելով իր պաշտոնեական պարտականությունները, իր և իր մյուս երկու ընկերների Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիանի և Գոդերձի Բոչիա Գերգեդավանի գրպանները դրել են թմրանյութեր, որպեսզի մեղադրեն իրենց օրենքը խախտելու, Մարիխուանա տեսակի թմրանյութեր փոխադրելու, պահելու և օգտագործելու մեջ, դրանով կոպտորեն ոտնահարելով օրենքը և մարդու իրավունքները։
Սակայն այս ամենից հետո քննիչ Անդրանիկ Աարգսյանր կանգ չի առել և հետագայում շարունակելով կոպտորեն և չարամտորեն խախտել օրենքը և մարդու իրավունքները, չարաշահելով իր պաշտոնեական պարտականությունները, փոխարինել է Զվիաղ Ինդիկո Թոլորաիանի անձնական իրերը, նրա բազմաֆունկցիոնալ ծալովի դանակը, մեկ այլ նմանատիպ արտասահմանյան տեսակի դանակով, բայց միայն էլեկտրոնային կրիչով, որի մեջ իբրև թե, բեռնվել են տուժողների նկարները, այդպիսի խախտումներով և մտադրություններով, որպեսզի իրենց մեղադրեն ուրիշի բնակարանները ապօրինի մուտք գործելու և ուրիշի գույք հափշտակելու մեջ։
Ամբաստանյալը նշել է, որ չնայած այս ամնենին նախաքննական մարմինը արհեստականորեն կեղծել է քննչական առերես հարցաքննությունը կեղծ վկա Կարո Բորբոսյանի հետ, նախապես պայմանավորվել և ծրագրել է, առերես հարցաքննությունից կես ժամ առաջ, անհայտ հանգամանքներում կազմակերպելով իր և կեղծ վկա Կարո Բորբոսյանի հանդիպումը։ Այս ամենից հետո, կես ժամ անց կազմակերպել է առերես հարցաքննությունը, որտեղ ինքը տեսել է իրեն անծանոթ երեք քաղաքացիների, ներս են հրավիրել Կարո Բորբոսյանին, որը նախօրոք արդեն տեսել էր իրեն և հենց այդ ճանապարհով, խախտելով օրենքր, մարդու իրավունքները, չարաշահելով իր պաշտոնեական պարտականությունները, քննիչ Անդրանիկ Աարզսյանը իրենց առաջադրված մեղադրանքով կեղծել է բոլոր դրվազները, որպեսզի բոլոր հնարավոր ճանապարհներով, չարամտորեն խախտելով օրենքը, մարդու իրավունքները, անխնա, առանց էական վկաների, առանց էական ֆաստերի, առանց էական ապացույցների մեղադրանք առաջադրի իրենց նկատմամբ կազմակերպված ն նախապես ծրազրված հանցագործությունների և գողությունների կատարման վերաբերյալ։
Բացի այդ ամբաստանյալը նշել է, որ քննիչը հասարակ գործարանային արտադրության պտուտակահանը և հասարակ գործարանային արտադրության հարթաշուրթը համարել է որպես փականները բացելու զենք, ինչը պարզապես ծիծաղելի է և անհեթեթ։ Ընդ որում` պտուտակահանը և հարթաշուրթը գործարանային արտադրության են, այլ ոչ թե արհեստավորի կողմից պատրաստված։ Ենթադրենք, թե դրանք գտնվել են հետևի գրպանում, ապա դրա պատճառով կարող էր առաջանալ այսպիսի հարց (ինչու եք դուք պտուտակահան և հարթաշուրթը պահում գրպանում)։ Բայց դրանք գտնվել են իրենց ավտոմեքենայում, և այստեղ ոչ մի տարօրինակ բան չկա, հարյուր մեքենայից յուրաքանչյուր մեքենայում կարելի է հայտնաբերել այդ գործիքները, որոնք նախատեսված են մեքենաները սարքելու համար։ Այս դեպքում, եթե այսպիսի գործիքները, որոնք ազատորեն վաճառվում են խանութներում և որոնցով կարելի է ազատ կերպով բացել ցանկացած փական, ապա պետք է դատել նաև նրանց, ովքեր այդ գործիքներն արտադրում են ն նրանց, ովքեր դրանք վաճառում են։
Ամբաստանյալը հավելել է, որ իր կողմից վերը նշված հանգամանքները հանդիսանում նախաքննական մարմնի կողմից կատարված օրենքի և մարդու իրավունքների կոպտագույն խախտումներ։
Ինչ վերաբերվում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրանյութին, ապա մաբաստանյալը նշել է, որ դրա կապակցությամբ նշանակվել է հետաքննություն Հայաստանի Հանրապետության Հատուկ բաժնում։ Բաժինր որոշում է կայացրել, թե իբրև իրենց մոտ հայտնաբերվել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրանյութ, սակայն բաժինը չի կարողացել ապացուցել, որ դա հանդիսանում է հենց իրենց թմրանյութը։ Դրա պատճառով գործի վարույթը կարճվել է և վերացվել է մեզ առաջադրված մեղադրանքը։
Անդրադառնալով դանակի փոխարինման հանգամանքին ամբաստանյալը նշել է, որ իր ընկերը` Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիան, երկու անգամ բողոք դիմում է ներկայացրել ՀՀ Գլխավոր դատախազին։ Առաջին դեպքում պատասխան նամակ է ուղարկվել, որ բողոքր դատախազությունում մուտքազրվել է, անպատճառ միջոցներ կձեռնարկվեն և հետաքննություն կիրականացվի։ Սակայն անցել է ավելի քան մեկ տարի, և ոչ մեկի կողմից քննություն չի կատարվել։ Այնուհետև իր ընկերր Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիան, կրկին դիմում է ուղարկել բողոքի հետ միասին, որ արդեն մեկ անզամ բողոք է ներկայացրել, որի վերաբերյալ պատասխան չի ստացել։ Այժմ Հայաստանի հանրապետության Գլխավոր դատախազին կրկին դիմում է ուղարկում։ Սակայն երկրորդ անզամ ևս որևէ արձազանք դատախազության կողմից չի ստացվել։ Այսպիսի հանգամանքներում մնում է օրենքի այս չարամիտ խախտումը, խախտվում է մարդու իրավունքը, առանց քննության և առանց դատարանում քննություն կատարելու իրավունքի։
Ինչ վերաբերվում է կեղծ առերեսմանը, կեղծ վկա Կարո Բորբոսյանի հետ առերեսմանը, ոչ դատախազ Նելլի Աշտրաֆյանը, ոչ դատավոր Մարինե Մելքոնյանը դա չեն համարել որպես օրենքի և մարդու իրավունքների դիտավորյալ խախտում։ Նույնը նաև կեղծված պտուտակահանի և հարթաշուրթի վերաբերյալ։ Եվ դատախազ Նելլի Աշտրաֆյանը, և դատավոր Մարիեե Մելքոնյանը դրանք դիտել են որպես փականների բացման զործիք։
Ինչ վերաբերվում է 2015 թվականի նոյեմբերի 3-ի բնակարանային զողության դրվազին, ապա ամբաստանյալը նշել է, որ Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16 շենքի թիվ 14 բնակարանային գողության հետ իրենք ոչ մի առնչություն չունեն և իրնեց մեղավոր չենք ճանաչում։ Այս դրվազում ամեն ինչ կեղծվել է քննիչ Անդրանիկ Սարզսյանի կողմից, և դատավոր Մարինի Մելքոնյանը նույնպես պաշտպանել է մեղադրական կողմի ներկայացրած մեղադրանքը։
Ինչ վերաբերվում է երկրորդ ղրվազին` 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1 հասցեում գործող ավտովերանորոզման կետում ավտոմեքենայից կանացի պայուսակի գողության փաստին, ապա ամբաստանյալը նշել է, որ այդ օրը, ինքը իր ընկերների Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիայի և Գոդերձի Բոչիա Գերգեդավայի հետ չի եղել։ 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին, առավոտյան իը րնկերները իրեն թողել են Ազատության պողոտայի 12-րդ շենքի մոտ, որտեղ ես գրեթե երեք ժամ սպասել է իր պարտապան Աշոտ Մարգարյանին, իսկ Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիան և Գոդերձի Բոչիա Գերզեդավան մեքենայով գնացել են ավտովերանորոզման կետ, որպեսզի վերացնեն մեքենայի անսարքությունը։ Այնպես որ, ինքը չգիտի, թե ինչպիսի ավտովերանորոզման կետ են գնացել նրանք, ինչպես նաև չգիտի, թե ավտոմեքենան սարքելուց բացի, նրանք այնտեղ ինչով են զբաղվել։ Բացի այդ, դատավարության ընթացքում իր ընկերները Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիան և Գոդերձի Բոչիա Գերզեդավան ցուցմունքներ են տվել և հաստատել, որ ինքը այդ ժամանակ նրանց հետ միասին չի եղել, իսկ Գոդերձի Բոչիա Գերզեդավան իր մեղքն ընդունել է ամբողջությամբ, հայտնելով, որ նկատել է ավտոմեքենայի բացված դուռը և մեքենայի մեջ տեսել կանացի պայուսակ, սատանան դրդել է նրան կատարել այդ հանցազործությունը, և նա գողացել է պայուսակը։ Դրա մասին Գոդերձի Բոչիա Գերզեդավան չի հայտնել ոչ իրեն, ոչ էլ Զվիադ Ինդիկո Թոլորաիանին։
Ինչ վերաբերվում է երրորդ դրվագին, ապա ամբաստանյալը նշել է, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 9-ին Երևան քաղաքի Բագրատուևյաց պողոտայի 42-րդ հասցեում գործող «Դելֆուս» ավտոմեքենաների մասնավոր լցակայանում տեղի ունեցած ավտոմեքենայի շարժիչի յուղի գողությանը։ Այս դրվագում ակնհայտ պարզ է, որ օպերատիվ ծառայության աշխատակիցների խմբի կողմից կատարված տեսաձայնագրության միջոցով և քննիչ Անդրանիկ Սարգսյանի օգնությամբ կրկին արհեստականորեն փորձել են կեղծել այս դրվագը։ Եվ նորից փորձել են արհեստականորեն իրենց մեղադրել գողության կատարման մեջ։ Տեսաձայնագրության մեջ պարզ տեսանելի է, որ օպերատիվ ծառայության աշխատակիցների խումբը հետևում է մեզ։ Պարզ տեսանելի է նաև, որ օպերատիվ ծառայությաև աշխատակիցները մեքենայից անձամբ կատարում են տեսաձայնագրությունը, այնպես են տեսաձայնագրում, ինչպես անհրաժեշտ է գործի նյութերր կեղծելու համար։ Քանի որ տեսաձայնագրությունը կատարված է, ինչը անհրաժեշտ է մեղաղրանքի կողմին քրեական գործի նյութերում կեղծիքներ կատարելու համար։ Բայց գործի համար ամենակարևորը այն է, թե իրենք, ինչ պատճառներով են եկել ավտոլիցքավորման կետ և ինչը հաստատում է իրենց այնտեղ գտնվելու պատճառը, օպերատիվ ծառայության աշխատակիցները չեն նկարահանում և չեն ֆիքսում։ Իրենք բենզալցակայան են եկել ավտոմեքեևաև լիցքավորելու համար։
Ամբաստանյալ նշել է, որ սույն գործով ոչինչ ապացուցված չէ, և այս ամենից հետո Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է անօրինական և անարդար ղատավճիռ։
Ամփոփելով ներկայացվածը ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը համաձայն չէ կայացված վճռի հետ և, որ չի ոչ մի հանցագործություն և ոչ մի գողություն:
Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ և վերանայել կայացված դատական ակտը միժամանակ հայտնելով 2017 թվականի հունիսի 06-ից հայտարարել է հացադուլ և սնունդ չի ընդունելու, մինչև արդարադատություն տեղի չունենա և ինքը չարդարացվի և ազատ արձակվի անօրինական կալանավորումից։
3)Ըստ ամբաստանյալ Գ.Գերգեդավայաի պաշտպան Է.Բեգլարյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է դատական ակտ, որը չի բխում նյութական և դատավարական իրավունքների նորմերի պահանջներից, ուստի այն անհրաժեշտ է բեկանել և փոփոխել։
Պաշտպանը նշել է, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար չեն Գ.Գերգեդավայի վերաբերյալ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։
Այսպես`
Սույն քրեական գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ որպես ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող ապացույցներ ներառվել են 22.12.2015 թվականին կազմված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու թվով երկու արձանգրությունները, համաձայն որոնց` գործով տուժող Թալին Այթապին ճանաչել է «Վիքտորինոքս» ֆիրմայի արտադրության բացվող փոքր դանակը, որի վրա առկա է եղել էլեկտրոնային կրիչ։
Ըստ քրեական գործի նյութերի բացվող կարմիր բռնակով դանակները հայտնաբերվել են ամբաստանյալ Զվիադ Թոլորաիայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի անձնական խուզարկությունների ժամանակ։ Քրեական գործում առկա են վերջիններիս անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունները, որոնց ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ հայտնաբերվել են կարմիր բռնակով բացվող ղանակներ։ Անձնական խուզարկություն կատարելու արձանագրության մեջ հայտնաբերված դանակների ֆիրմայի և դրանցից մեկի վրա առկա էլեկտրոնային կրիչի մասին որևէ տեղ չի հիշատակվում։ Քրեական գործի 3-րդ հատորում առկա է զննություն կատարելու մասին արձանագրություն/գ.թ. 1-22/,որտեղ քննիչն արղեն մանրամասն նկարագրում է անձնական խուզարկությամբ Թոլորաիայի և Գուգուշվիլիի մոտից հայտնաբերված դանակները։ Համաձայն նշված արձանագրության դանակների վրա առկա է եղել «Վիքտորինոքս» ընկերության ապրանքային նշանը խաչի տեսքով, որոնցից մեկի (Թոլորաիայի մոտից հայտնաբերված) անմիջապես կողքից բացվում է էլեկտրոնային կրիչ 32 GB, որի վրա նույնպես առկա է արտադրողի նշանը և առկա է MKI USA գրառումը։
Ներկայացվածից ելնելով պաշտպանը վերաքննիչ բողոքում արծարծել է հետևյալ հարցը` թե, արդյոք վարույթն իրականացնող մարմինն ամբաստանյալների անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակներն է զննության ենթարկել, թե խոսք է գնում բոլորովին այլ դանակների մասին, բացի այդ քննիչը մեղադրական եզրակացության մեջ ներառել է Զվիադ Թոլորաիային և Էդուարդ Գուգուշվիլիին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրություններից քաղվածքներ, որոնցում նշել է, որ հայտնաբերված դանակները «Վիքտորինոքս» ֆիրմայի են։
Պաշտպանը գտել է, որ նման պայմաններում քննիչն ուղղակիորեն աղավաղել է իրականությունը, քանի որ այդ քննչական գործողության արձանագրություններում նման տվյալլներ չկան:
Անդրադառնալով սույն քրեական գործով առկա մյուս ապացույցներին պաշտպանը նշել է, որ տուժող Թալին Այնթափին առաջին անգամ որպես տուժող հարցաքննվել է 06.11.2015 թվականին / հատոր 3,գ.թ. 139-141/, որտեղ ցուցմունքի վերջնամասում հիշատակել է, որ իր տնից հափշտակվել է նաև բացովի դանակ և էլեկտրոնային կրիչ, որն ունի դանակի տեսք, այսինքն բացովի դանակ է։ Հայտնել է, որ տեսնելու դեպքում կարող է այն ճանաչել։
Այստեղ պաշտպանը հիշատակել է, որ նույնիսկ տուժողն իր սկզբանական ցուցմունքում չի նշել թե դանակներն ինչ ֆիրմայի են պատկանում այլ միայն նշել է, որ տեսնելու դեպքում կարող է ճանաչել, սակայն սկզբնական ցուցմունքով չի հայտնել թե կոնկրետ, որ հատկանիշի կամ առանձնահատկության շնորհիվ է, որ կարող է դրանք տարբերակել նույնանման այլ առարկաներից։
Տուժող Այթափին լրացուցիչ հարցաքննվել է 22.12.2015 թվականին։ Տուժողի լրացուցիչ հարցաքննոթյան արձանագրությունն առկա է քրեական գործի 4-րդ հատորում գ.թ. 54։ Համաձայն նշված արձանագրության` հարցաքննությունը սկսվել է ժամր 14.30-ին և ավարտվել է 15.05-ին։ Լրացուցիչ հարցաքննվելիս տուժող Այնթափին հայտնել է, որ գողացված դանակը պատկանում է ամերիկյան արտադրության «Վիքտորինոքս» ֆիրմային: Այն փոքր ինչ վնասված է եղել և հենց այդ հատկանիշի շնորհիվ էլ կարող է ճանաչել։
Նույն օրը տեղի են ունեցել առարկաները ճանաչման ներկայացնելու թվով երկու քննչական գործողություններ, որոնց ընթացքում տուժող Այնթափին ճանաչել է գողացված «Վիքտորինոքս» ֆիրմայի դանակը վնասված լինելու հատկանիշով և էլեկտրոնային կրիչով։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններից պարզ չէ թե կոնկրետ, որ ժամին են քննչական գործողություններր սկսվել և ավարտվել։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժող Այնթափին որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվել է նույն օրը,որի սկսվելու և ավարտվելու ժամը հստակ հայտնի է, իսկ ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությունների սկսվելու և ավարտվելու ժամերը արձանագրություններից հստակ չեն գտնում եմ, որ արդարացված է այն կասկածը, որ նշված ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությունները հնարավոր է կատարվել են ավելի շուտ, քան որպես տուժող Այնթափիի լրացուցիչ հարցաքննությունը։ Այսինքն չի բացառվում, որ տուժողին նախ ճանաչման են ներկայացրել առարկաները, որից հետո նոր լրացուցիչ հարցաքննվել է։ Նշված կասկածը հիմնավորվում է նրանով, որ տուժողն իր սկզբանական ցուցմունքում դանակների ֆիրմային պատկանելիության մասին չի հիշատակել, առավել ևս չի հայտնել, որ դրանցից մեկը վևասվածք ուևի և հեևց այղ հատկանիշով կարող է ճանաչել, այլ այդ մասին հայտնել իր լրացուցիչ ցուցմուևքով, իսկ հարցաքննություն իրականցվել է նույն օրը, երբ տեղի են ունեցել առարկաները ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությունները։
Անդրադառնալով, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի 34 բնակարանի դրվագով կատարված արարքի հիմավորվածության հարցին` պաշտպանը նշել է, որ այս դրվագով ևս քննություն իրականացնելիս վարույթն իրականացնող մարմինը թույլ է տվել խախտումներ։
Այպես` քրեական գործի 1-ին հատորի գ.թ. 37-ում առկա է 09.11.2015 թվականին զննություն կատարելու մասին արձանագրություն համաձայն որի զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի թիվ 33 բնակարանի մուտքի դիմաց տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության սկավառակը։ Նշված քննչական գործողությանը մասնակից է դարձվել նաև գործով վկա այդ դրվագով տուժող Արմինե Հայրապետյանի որդին Գուրգեն Հակոբյանը։ Հաջորդ օրը 10.11.2015 թվականին, վկա Գուրգեն Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարվել է մեկ այլ անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողություն, որի ընթացքում վերջինս ճանաչել է Զվիաղ Թոլորաիաին։ Պաշտպանը գտել է, որ նման կերպ վարույթն իրականացնող մարմինը միտված է եղել ապացույցների արհեստական համակցություն ստեղծել։
Նախ, որպես վկա Գ.2.ակոբյանն իր սկզբնական ցուցմունքում իրենց տնից ենթադրյալ գողության փորձ կատարողին նկարագրել է լրիվ այլ հատկանիշներոփիսկ արդեն ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ ճանաչել է լրիվ այլ հատկանիշներով։ Պաշտպանը նշել է, որ այս բոլորի վերլուծության արդյունքում ակնհայտ է դառնում, որ Գ.Հակոբյանը Զ.Թոլորիաիին ճանաչել է ոչ թե իրենց տնից ենթադրյալ գողության փորձ կատարելու ժամանակ տեսած լինելու, այլև ճանաչման ներկայացման գործողությունից մեկ օր առաջ կատարված սկավառակի զննության գործողությանր մասնակից լինելու պատճառով։
Ամփոփելով ներկայացվածը պաշտպանը նշել է, որ վերոնշյալ ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ, որից ելնելով այդ նյութերի որպես ապացույց օգտագործելն անթույլատրելի է և չէին կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում։
Պաշտպանը նշել է նաև, որ համաձայն մեղադրական եզրակացության համաձայն` գործով ամբաստանյալները ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր և զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություններ կատարելու նպատակով նախապես միավորվել են կազմակերպվածության բարձր աստիճան ունեցող կայուն խմբի մեջ։ Չունենալով ՀՀ-ում գտնվելու որևէ օրիանական նպատակ և շարժառիթ, ժամանել են ՀՀ, որից հետո արդեն տեղում խմբի անդամները անխախտ համաձայնությամբ, հանցագործությունների կատարման մանրակրկիտ պլանավորմամբ, խմբի անդամների դերերի հստակ բաժանմամբ, կիրառելով հանցագործությունների կատարման առանձնահատուկ մեթոդներ կատարել են մի շարք հանցագործություններ։
Պաշտպանը նշել է, որ Մեղադրական եզրակացությունից մեջբերված ձեակերպումները արդյունք են նախաքննական մարմնի երևակայության և գործի նյութերով չհիմնավարված ենթադրությունների:
Նախ` ըստ պաշպանի, նախաքննական մարմինը չէր կարող ենթադրել, որ ամբաստանյալները ՀՀ-ում գտնվելու օրինական նպատակ չեն ունեցել։ Ամբաստանյալները հայտնել են, որ իրենց ՀՀ-ում գտնվելու նպատակը ոմն Աշոտ Մարգարյանին որոնելն է եղել, ով ամբաստանյալ Է.Գուգուշվիլիին գումար է պարտք։ Բացի ամբաստանյալների ցուցմուքներից նշված հանգամանքը հաստատվում է նաև գործում աոկա նոթատետրը զննելու մասին արձանագրությամբ, որում առկա է գրառում Արթուր Մարգարյանի վերաբերյալ, ով ըստ ամբաստանյալ Գուգուշվիլիի հանդիսանում է Աշոտ Մարգարյանի եղբայրը։ Պաշտպանը գտել է, որ սրանով հաստատվում է ամբաստանյալների ցուցմուքների արժանահավատությունն առ այն, որ իրենց ՀՀ այցելելու նպատակը Աշոտ Մարգարյանին որոնելն է եղել։
Բացի այդ, մեղադրական եզրակացությամբ ամբաստանյալներին բոլոր դրվագներով մեղադրանք է առաջադրվել կազմակերպված խմբի կազմում հափշատակություններ և դրանց փորձեր կատարելու համար։ Նշվել է, որ նրանց միջև դերերի հստակ տարանջատում է եղել, ինչը, սակայն մեղսագրվող որևէ դրվագով չի հիմնավորվել։
Օրինակ, 2015 թվականի նոյեմբերի 03-ի դրվագով նշվում է, որ Գոդերձի Գերգեդավան սպասել է Ազատության պողոտայի 12 շենքի ներքևում հնարավոր գողոնի և խմբի անդամների տեղափոխումն ապահովելու նպատակով։ Պաշտպանը նշել է, որ այդ դրվագի կապացությամբ Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված տեսասկավառակի ուսումնասիրությունից պարզվել է, որ տեսանյութում Գերգեդավայի վերաբերյալ որևէ նյութ առկա չէ։ Տեսանյությում երևում են Զվիադն ու էդուարդը, որոնք շենքի աստիճաններով բարձրանում և քիչ անց իջնում են։ Ամբաստանյալ Գուգուշվիլին Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ ՀՀ-ում գտնվելու ընթացքում իրենք ոչ միշտ են միասին գտնվել։ Եղել են դեպքեր, երբ ինքը միայնակ գնացել է Ազատության պողոտա Աշոտ Մարգարյանին որոնելու, իսկ ընկերները զբաղվել են այլ գործերով
Պաշտպանը նշել է, որ տուժող Թալին Այնթապիի դրվագով ևս չդիտես ինչու և ինչի հիման վրա Գոդերձի Գերդեդավային ևս մեղադրանք է առաջադրվել։ Ամբաստանյալների անձնական խուզարկությունների ժամանակ Զվիադի և Էդուարդի մոտից հայտնաբերվել են կարմիր բռնակով դանականեր, որոնք ըստ տուժող Այնթապիի պատկանում են իրեն։ Ըստ Թալին Այնթապիի իր տնից հափշտակել են 20.000 ԱՄՆ դոլար և բազմաթիվ այլ ապրանքներ։ Առաջին ատյանի դատարանում պաշտպանական կողմի այն հարցին, թե իրեն որտեղից այդքան մեծ գումար, Այնթապին պատասխանել է, որ այն իր հետ բերել է արտերկրից ինքնաթիռով։ Այն հարցին, թե կարող է հիմնավորումներ ներկայացնել այդ կապակցությամբ, մասնավորապես հայտարարգիր լրացրել է թե ոչ, վերջինս պատասխանել է, որ իրենցից չեն պահանջել հայտարարագիր լրացնել մինչդեռ ըստ գործող կարգի ՀՀ մուտք գործելիս 10.000 դոլարից ավել արտարժույթի դեպքում հայտարարգիր լրացնելը պարտադիր է։
Հայտնել է նաև, որ գումարը շուրջ 6 ամիս մինչև գողությունը, պահել է տանը դարակում։ Այն հարցին, թե իրքը կամ ընտանիքի անդամները բանկի ծառայություններից օգտվում են, դրական պատասխան է տվել։ Պաշտպանը գտել է, որ այս ամենի համադրմամբ տուժողի ցուցմուքներն արժանահավատ չեն։ Հաշվի առնելով, որ տուժողը բանկում հաշիվներ ունի այդ գումարը ևս բանկում կպահեր։
Նախաքննության ընթացքում ստուգվել են ամբաստանյալների բանկային ելքային և մուտքային փոխանցումները, որի արդյունքում քննությանը հետաքրքրող որևէ տվյալ չի հայտնաբերվել։ Ըստ պաշտպանի` եթե ընդունենք, որ իրականում հափշտակվել է 20000 ԱՄՆ դոլար, ապա ուր է այդ գումարը։ Հայտնի է, որ այդ գումարն ամբաստանյալների մոտից չի հայտնաբերվել, այև դեպքում երբ կատարվել են անձնական խուզարկություններ, հյուրանոցի համարի խուզարկություն և ավտոմեքենայի խուզարկություն։ Բացի այդ, ամբաստանյալների նկատմամբ իրականացվել է «Արտաքին դիտում» օպերատիվ հետախուզական միջոցառում, որով ևս վերջիններիս կողմից գումար կամ ենթադրյալ գողացված ապրանքների իրացման փաստեր չեն արձանագրվել։
Պաշտպանը նշել է, որ տուժող Հայրապետյանի դրվագով ևս բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել։ Ըստ մեղադրական եզրակացության դեպքը տեղի է ունեցել առավոտյան ժամը 10:00-ին, սակայն դրա վերաբերյալ իրավապահներին հայտնվել է երեկոյան, իսկ տուժողի որդին գործով վկա Գուրգեև Հակոբյանը ենթադրյալ գողության փորձ կատարողին ցուցմունքով նկարագրել է բոլորովին այլ հատկանիշներով իսկ ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ Զվիադին ճանաչել է բոլորովին այլ հատկանիշներով։ Ընդ որում` ցուցմունքում նշել է, որ այդ անձնավորությունը կարմրահեր է, սակայն ամբաստանյալներից որևէ մեկր կարմրահեր չէ։ Ինչ վերաբերում է ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողությանը մասնակցելուց առաջ շենքում առկա տեսանկարահանման սարքի տեսագրությանը ծանոթ լինելու հետ, ապա դրա վերաբերյալ ես մանրամասն անդրադարձ եմ կատարել սույն բողոքի սկզբնամասում։
Անդրադառնալով 2015 թվականի նոյեմբերի 04-ի Դրոյի 21-րդ շենքի գողության փորձի դեպքին`պաշտպանը նշել է, որ սույն դրվագով, որպես վկա հարցաքննվել է Էլմիրա Ղազարյանը։ Վերջինիս մասնակցությամբ նախաքննության ընթացքում կատարվել է անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողություն, որի ընթացքում վերջինս ամբաստանյալ Զվիադ Թոլորաին չի ճանաչել։ Նշված գործողությունից հետո Է.Ղազարյանը որպես վկա լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում հայտնել է, որ իրականում Զվիադին պետք է ճանաչեր, սակայն չգիտես ինչու այլ անձի է մատնացույց արել։ Այնուհետև առերես հարցաքննության ընթացքում իր ցուցմունքը պնդել է Զվիադ Թոլորաիաի դեմ։ Այսքանից հետո դատարանում վկան որպես իր տան դուռը թակած անձնավորության մատնացույց է արել Գոդերձի Գերգեդավային։ Ըստ պաշտպանի այս դրվագով վերը նշված հակասությունները բավարար են վկայի ցուցմուքների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու համար։
Այս դրվագով որպես վկա Ռոզա Իշխանյանը Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ ճանաչում է Գոդերձի Գերգեդավային։ Պաշտպանական կողմի այն հարցին, թե որտեղից է ճանաչում, վերջինս պատասխանել է, որ ոստիկաններն են հեռախոսով նկարներ ցույց տվել, ինչն էլ հիմք է եզրահանգելու, որ իրականում ամբաստանյալների մեղադրանքը շինծու է։ Ինչպես կարող էր Ռոզա Իշխանյանր ճանաչել Գոդերձի Գերգեդավային, ով նույնիսկ ըստ մեղադրական եզրակացության շենքի մուտքից ներս չի մտել։
Կապված Երևան քաղաքի Սարկավագի 106/1 շենքի 2015 թվականի նոյեմբերի 09-ի դրավագի հետ, պաշտպանը փաստել է, որ այդ դրվագով ևս բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել։ Այս դրվագով տուժող Աննա Նարիբեկյանը հայտնել է, որ ամբաստանյալներից որևէ մեկին չի ճանաչում, իսկ գործով որևէ այլ ապացույց ձեռք չի բերվել, որ Զվիադն ու Էդուարդն են փորձել բացել մուտքի դուռը։ Գոդերձի Գերգեդավայի ենթադրյալ մասնակցության վերաբերյալ այս դրվագով ընդհանրապես ապացույցներ առկա չեն։
Կապված Արմիեե Միքայեըանիև պատկանող «Նիսան» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարված հափշտակության դրվագի հետ ամբաստանյալ Գոդերձի Գերգեդավան տվել է խոստովանական ցուցմունք։ հայտնել է, որ ընկերները նշված դրվագի հետ որևէ առնչություն չեն ունեցել իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։ Պաշտպանը գտել է, որ այս դրվագով Գ.Գերգեդավային առաջադրված մեդադրանքը ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ըստ պաշտպանի «Դելֆուս» ՍՊԸ-ին պատկանող վաճառակետից կատարված հափշտակության դրվագով ևս նախաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։ Գոդերձի Գերգեդավան Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել, որ ավտոմեքենայի շարժիչի համար նախատեսված յուղը չի հափշտակել, դրա համար վճարել է, քանի որ այդ ժամանակ վճարել է նան ավտոմեքենայի վառելիքի համար։ Պաշտպանը գտել է, որ Գերգեդավայի ցուցմունքն արժանահավատ է, քանի որ եթե վերջինս գողություն կատարելու նպատակ ունենար, ապա ինչու պետք է հափշտակեր կիսով չափ լիքը տարրան։ Կամ եթե վերջիններս Թալին Այնթապիի տնից 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար են հափշտակել, ապա որքանով է տրամաբանական, 6000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ հափշտակելը։ Կասկածի տեղիք է տալիս նաև այդ յուղի 6000 ՀՀ դրամ արժենալու հանգամանքը։ Գործով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնել է, որ տարրայի մեջ մոտավորապես 2.5 լիտր յուղ է եղել հիմնվելով աշխատակցի հայտնած տեղեկության վրա։ Գտնում եմ, որ սույն դրվագով բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել, որով հնարավոր կլիներ հիմնավորել, որ տարրայի մեջ հատկապես 2.5 լիտր յուղ է եղել և հետևաբար կասկածի տակ է դրվում այս դրվագով հանցակազմի առկայության հանգամանքը կապված գողության նվազագույն չափի հետ։
Պաշտպանը վկայակոչելով շարունակվող հանցարգործությունների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի ԵՇԴ/0055/01/11 գործով կայացված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը, նշել է, որ սույն պարագայում առկա են բավարար հիմքեր ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված մեկ շարունակվող արարքի փորձով որակելու կամար։
Հիմքը ընդունելով վերոգրյալը` պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
«Արմինե Գրիշայի Միքայելյանի ավտոմեքենայից կատարված հափշտակության դրվագով Գ.Գերգեդավային առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով։ Մերժելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում սահմանափակվել Գերգեդավայի կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և ազատ արձակել դատարանի դահլիճից։ Առաջադրված մեղադրանքի մյուս դրվագներում Գ.Գերգեդավային արդարացնել։
2.Առաջին պահանջը մերժելու դեպքում Գ.Գերգեդավային մեղսագրվող բազմադրվագ արարքները վերաորակել մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված շարունակվող մեկ արարքի փորձով և նշանակված պատիժը մեղմացնել»։
4)Ըստ պաշտպան Դ.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերը, 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Ի հիմնավորումը ներկայացվածի պաշտպանը նշել է, որ նախ` ամբաստանյալններին մեղասագրվող բոլոր դրվագներին բնորոշ են այնպիսի ձևակերպումները, թե իբր ամբաստանյալները ունեցել են զգալի չափի գողություն կատարելու դիտավորություն, նախապես մշակված պլանի և դերաբաշխման համաձայն մեկը կամ երկուսը անմիջականորեն ձեռնամուխ են եղել հանցագործության կատարմանը, իսկ երրորդը սպասել է ինչ-որ տեղ նրանց և գողոնի տեղափոխումը ապահովելու նպատակով։ Այնինչ նախաքննական մարմինը որևէ կերպ չի պարզել վերը նշված այլ պարզապես հիմնվել է ենթադրությունների վրա:
Պաշտպանը նշել է, որ ամբաստանյալները Առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք են տվել այն մասին, որ միասին Հայաստան են եկել Էդուարդ Գուգուշվիլիի պարտապան Աշոտ Մարգարյանին գտնելու նպատակով։ Այդ, ինչպես նաև վարձով բնակարան գտնելու նպատակով նրանք եղել են Երևան քաղաքի տարբեր մասերում, հնարավոր է նաև դեպքերի կամ հարակից վայրերում, քանի որ Երևան քաղաքը լավ չգիտեն և հիմնականում կողմնորոշվել են տաքսիների վարորդների հուշումներով։
Պաշտպանը նշել է, որ սույն գործով մեղադրական եզրակացությունը հեղեղված է հինգ տասնյակից ավել ապացույցներով և առաջին հայացքից ամբաստանյալների մեղավորությունը առաջադրված մեղադրանքներում կասկած չի հարուցելու, սակայն մանրամասն և օբյեկտիվ հետազոտության ենթարկելով դրանք, ամբաստանյալների մեղքը ուղղակիորեն հիմնավորող թույլատրելի և վերաբերելի գեթ մեկ ապացույց անգամ չենք կարող գտնել։
Պաշտպանը նշել է, որ սույն գործով չի պարզվել, թե ով է հանդիսացել այդ կազմակերպված խմբի ղեկավարը, ովքեր կատարողները, ով կոնկրետ ինչ գործողություն է կատարել։
Ըստ մեղադրական եզրակացության աոաջին դրվագի` Ազատության պողոտայի 12 շենքի 34 բնակարանից կատարված գողության փորձն է, որի հիմնական ապացույցը այդ բնակարանի բնակիչ Գուրգեն Հակոբյանի ցուցմունքն է, հետագայում նրան առերես ցուցմունքն այն մասին, որ երբ դեպքի օրը նա տանն է եղել, սկզբից լսել է դռան զանգի ձայնը, սակայն չի արձագանքել, քիչ անց փականի ձայն է լսել ե երբ առաջացել է, տեսել է ինչ-որ անձնավորության, ով նկատելով իրեն հեռացել է։ Այս դրվագի կապակցությամբ պաշտպանը նշել է, որ քրեական գործի 1-ին հատորի գ.թ. 37-ում առկա է 09.11.2015 թվականին զննություն կատարելու մասին արձանագրություն, համաձայն որի` զննության է ենթարկվել Երեան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի թիվ 33 բնակարանի մուտքի դիմաց տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության սկավառակը։ Նշված քննչական գործողությանը մասնակից է դարձվել նաև գործով վկա այդ դրվագով տուժող Արմինե Հայրապետյանի որդին Գուրգեն Հակոբյանը։ Հաջորդ օրը 10.11.2015 թվականին, վկա Գուրգեն Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարվել է մեկ այլ անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողություն, որի ընթացքում վերջինս ճանաչել է Զվիադ Թոլորաիաին։ Բացի այդ, որպես վկա Գ.Հակոբյանն իր սկզբնական ցուցմունքում իրենց տնից ենթադրյալ գողության փորձ կատարողին նկարագրել է լրիվ այլ հատկանիշներով նշելով նաև, որ այդ անձը կարմրահեր է եղել, իսկ արդեն ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ ճանաչել է լրիվ այլ հատկանիշներով։ Ըստ պաշտպանի` այս բոլորի վերլուծության արդյունքում ակնհայտ է դառնում, որ Գ.Հակոբյանը Զ.Թոլորիաիին ճանաչել է ոչ թե իրենց տնից ենթադրյալ գողության փորձ կատարելու ժամանակ տեսած լինելու, այլև ճանաչման ներկայացման գործողությունից մեկ օր առաջ կատարված սկավառակի զննության գործողությանը մասնակից լինելու պատճառով։ Առաջին ատյանի դատարանում հրապարակվել է Զվիադ Թոլորայայի նախաքննական ցուցմունքը ըստ որի նա բացել է ինչ-որ բնակարանի դուռ, նկատել ինչ-որ տղայի, հետո հեռացել, սակայն գողություն կատարելու նպատակ չի ունեցել։
Ինչ վերաբերում է Թալին Այնթապիի բնակարանի հետ կապված դրվագին, ապա պաշտպանը նշել է, որ Էդուարդ Գուգուշվիլիին Կարօ Բորբոսեանին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությանը, ըստ որի վերջինս ճանաչել է Էդուարդ Գուզուշվիլիին որպես 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-28 իրենց բնակարանի դուռը թակած կասկածելի անձնավորության, թեպետ դա որոշիչ նշանակություն ունենալ չի կարող, սակայն ըստ այդ արձանագրության «դիտողություններ և առարկություններ» բաժնի, ինչը հրապարակվել է նաև դատարանում, Էդուարդ Գուգուշվիլին առարկություն էր ներկայացրել առ այն, որ մինչ ճանաչումը սկսելը Կարօ Բորբոսեանը իրեն տեսել է ոստիկանության բաժնի հերթապահ մասի խցում ճաղավանդակներից այն կողմ, ինչն ըստ էության իմաստազրկել է քննչական տվյալ գործողության էությունը։ Բացի այդ, Կարո Բոբոսեանը նաև նշել է, որ իր քույրիկից տեղեկացել է, որ հոկտեմբերի 27-28-ից մի քանի որ առաջ այդ անձը կրկին գնացել է իրենց բնակարան, թակել դուռը, ինչ-որ բան հարցրել և հեռացել։ Թալին Այնթապին դատարանում նույնպես նշել է, որ դեպքից, այսինքն 2015 թվականի նոյեմբերի 3-ից շուրջ 10 օր առաջ անծանոթ մարդ է գնացել նրանց բնակարան։ Ինչպես նաև նշել է, որ Կարո Բորբոսեանր ղատարան չներկայացել, վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները հրապարակվել են այդպես էլ հնարավորություն չունենալով նրան դաաարանում լսելու և հակընդդեմ հարցեր ուղղելու։ Այս դրվագով որպես ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող ապացույցներ ներառվել են նան 22.12.2015 թվականին կազմված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու թվով երկու արձանգրությունները համաձայն որոնց` գործով տուժող Թալին Այթապին ճանաչել է «Վիքտորինոքս» ֆիրմայի արտադրության բացվող փոքր դանակը, որի վրա առկա է եղել էլեկտրոնային կրիչ։ Ըստ քրեական գործի նյութերի բացվող կարմիր բռնակով դանակները հայտնաբերվել են ամբաստանյալ Զվիադ Թոլորաիայի և ԷԴուարդ Գուգուշվիլիի անձնական խուզարկությունների ժամանակ։ Քրեական գործում առկա է վերջիններիս անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունները /հատոր 1,գ.թ.67–69,72–73/, որոնց ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ հայտնաբերվել են կարմիր բռնակով բացվող զանակներ։ Անձնական խուզարկություն կատարելու արձանագրության մեջ հայտնաբերված դանակների ֆիրմայի և դրանցից մեկի վրա առկա էլեկտրոնային կրիչի մասին որեէ տեղ չի հիշատակվում։ Քրեական գործի 3-րղ հատորում առկա է զննություն կատարելու մասին արձանագրություն/գ.թ.1–22/,որտեղ քննիչն արդեն մանրամասն նկարագրում է անձնական խուզարկությամբ Թոլորաիայի ե Գուգուշվիլիի մոտից հայտնաբերված դանակները։ Համաձայն նշված արձանագրության դանակների վրա առկա է եղել «Վիքտորինոքս» ընկերության ապրանքային նշանը խաչի տեսքով, որոնցից մեկի/Թոլորաիայի մոտից հայտնաբերված/ անմիջապես կողքից բացվում է էլեկտրոնային կրիչ 32 GB, որի վրա նույնպես առկա է արտադրողի նշանը և գրված է MKI USA։
Պաշտպանը ելնելով վերոգրյալից բարձրացրել է դանակների նույնականցման հարցը և նշել թե արդյոք վարույթն իրականացնող մարմինն ամբաստանյալների մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակներն է զննության ենթարկել, թե խոսք է գնում բոլորովին այլ դանակների մասին։
Անդրադառնալով Արմինե Միքայելյանի դրվագին, պաշտպանը նշել է, որ դրա հետ կապված դատարանում հետազոտվել են դեպքի վայրում առկա տեսանկարահանող սարքերի ձայնագրությունները, որում երնում էր, թե ինչպես է արական սեռի, սպիտակավուն մազերով, կլորավուն դեմքով և մարմնակազմությամբ հաղթանդամ մի անձնավորություն բացում Նիսսան ավտոմեքենայի դուռը, ինչ-որ բան վերցնում ե հեռանում։ Ավտոմեքենայից որոշակի հեռավորության վրա կանգնած էր արական սեռի, նախորդի համեմատ փոքր-ինչ նիհարավուն կազմվածքով մի անձնավորություն, որին ընդհանրապես անհատական հատկանիշներով հնարավոր չէր նույնականացնել։ Երրորդ անձնավորություն ընդհանրապես չկար։ Առաջին ատյանի դատարանում Գոդերձի Գերգեդավան հայտնել է, որ իրականում ինքն է ավտոմեքենայից գողություն կատարել միայնակ, Զվիադ Թոլորայան և Էդուարդ Գուգուշվիլին դրանից տեղյակ չեն եղել։ Արմինե Միքայելյանը Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ մինչ դեպքը որևէ մեկի չի նկատել, միայն դեպից հետո դիտել է դեպքի վայրում առկա տեսագրությունները։ Հաջորդը` Նարինե Իշխանյանի բնակարանի հետ կապված դրվագն է, որտեղ հիմնական ապացույցը նրա հարևանուհի Էլմիրա Ղազարյանի ցուցմունքն է ըստ որի` դեպքի օրը իր բնակարանի դուռը թակել է ինչ-որ անծանոթ անձնավորություն, կոտրատված ռուսերենով հարցրել է հարևանուհին տանն է, թե ոչ մատնացույց անելով Նարինե Իշխանյանի բնակարանը, բացասական պատասխան ստանալով, առանց իր ով լինելու հարցին պատասխանելու հեռացել է, նշել է նաև այդ անձնավորությանը անհատականացնող հատկանիշներ, դրանից հետո, որպես այդ հատկանիշներին համապատասխանող, նրան ճանաչման է ներկայացվել Զվիադ Թոլորայան, ում Էլմիրա Ղազարյանը չի ճանաչել, սակայն դրանից հետո ցուցմունք է տվել, որ իրականում Զվիադ Թոլորայան է եղել այդ անձնավորությունը, ինչը վերջինիս դեմ պնդել է նաև առերես։ Այդքանից հետո, երբ կարծես այլևս կասկած չէր հարուցելու Էլմիրա Ղազարյանի կողմից Զվիադ Թոլորայայիև ճանաչելը, նա դատարանում մատնացույց արեց Զվիադ Թոլորայայից իր անհատական հատկանիշներով ակնհայտորեն տարբերվող Գոդերձի Գերգեդավային, ինչը ոչ միայն հիմք է տալիս Էլմիրա Ղազարյանի ցուցմունքին չհավատալու, այլև խոսում է մեկ այլ բանի մասին, որ Էլմիրա Ղազարյանը ոչ իր կամքով և գիտակցությամբ է իր ցուցմունքում նշել, որ այդ անձը Զվիադ Թոլորայան էր։ Հաջորդ վկան տուժողի մայր Ռոզա Իշխանյանն է, ով դատարանում հայտնել է, որ ճանաչում է Գոդերձի Գերգեդավային, քանի որ ոստիկաններն են իրեն ցույց տվել նրա նկարը, շքամուտքի լույսը անջատված է եղել, իսկ դռան մի փականը չի կարողացել բացել, սակայն, տանից ոչինչի բացակայել, իրերի դասավորվածությունը նորմալ է եղել։
Տուժող Նարինե Իշխանյանը հայտնել է, որ դռան մի փականի վրա վնասվածքներ է նկատել, ուրիշ ոչինչ չի հայտնել։
Պաշտպանը նշել է, որ ստացվում է այնպես, որ դռան մի փականը վերջիվերջո նորմալ փակված վիճակում է գտնվել, առանց վնասվածքների և քերծվածների, որն էլ ըստ էության Ռոզա Իշխանյանը բացել և մտել է տուն։
Անդրադառնալով հաջորդ` Աննա Նարիբեկյանի բնակարանի հետ կապված դրվագին, որի վերաբերյալ ապացույցը տուժողի ցուցմունքն է այն մասին, որ դեպքի օրը, երբ ինքը գտնվել է տանը և երբ հասկացել է, որ փորձում եև դուռը բացել, ներսի կողմից բռնել է բանալին, որից հետո այդ անձը հեռացել է, պատուհանից դուրս նայելով նկատել է, թե ինչպես են երկու հոգի շենքի մուտքից դուրս գալիս և հեռանում, սակայն նրանց դեմքերը չի նկատել, այլ թույլատրելի և վերաբերելի ապացույց այս դրվագով առկա չեն։
Հաջորդը «Դելֆուս» ՍՊԸ-ին պատկաևող վաճառակետից կատարված գողության դրվագն է, որի ժամանակ կատարվել էր արտաքին դիտում, ինչը զննվել է նաև Առաջին ատյանի դատարանում, սակայն այդպես էլ գողության դեպքը չի բացահայտվել, Գոդերձի Գերգեդավան դատարանում հայտնել է, որ ավտոմեքենայի շարժիչի համար նախատեսված յուղը չի հափշտակել, դրա համար վճարել է, քանի որ այդ ժամանակ վճարել է նաև ավտոմեքնևայի վառելիքի համար։ Պաշտպանը գտել է, որ Գերզեդավայի ցուցմունքն արժանահավատ է, քանի որ եթե վերջինս գողություն կատարելու նպատակ ունենար, ապա ինչու պետք է հափշտակեր կիսով չափ լիքը տարրան։ Կամ եթե ամբաստանյալները Թալին Այնթապիի տանից 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար են հափշտակել, ապա որքանով է տրամաբանական, որ նրանց կողմից 6000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ հափշտակելը։ Ըստ պաշտպանի կասկածի տեղիք է տալիս նաև այդ յուղի 6000 ՀՀ դրամ արժենալու հանգամանքը։ Գործով տուժողի ներկայացուցիչը հայտնել է, որ տարրայի մեջ մոտավորապես 2.5 լիտր յուղ է եղել հիմնվելով աշխատակցի հայտնած տեղեկության վրա։ Պաշտպանը գտել է, որ սույն դրվագով բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել, որով հնարավոր կլիներ հիմնավորել, որ տարրայի մեջ հատկապես 2.5 լիտր յուղ է եղել և հետնաբար կասկածի տակ է դրվում այս դրվագով հանցակազմի առկայության հանգամանքը կապված գողության նվազագույն չափի հետ։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալների ավտոմեքենայից հայտնաբերված պտուտակահանին, հարթաշուրթ գործիքին և նոթատետրին, ապա նմանատիպ գործիքներ մեկ երկրից մեկ այլ երկիր գնացող ցանկացած ավտոմեքենայից կարելի է հայտնաբերել, իսկ նոթատետրում, որից կա քաղվածք մեղադրական եզրակացությունում, առկա են տարբեր գրառումներ, որից ըստ պաշտպանի`միայն այն կազմողը կարող է հասկանալ, բայց և այնպես, առկա է նան Աշոտ Մարգարյանի և նրա եղբոր մասին գրառումներ, որոնց վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներ են տվել։ Այնինչ նման պայմաններում դատարանը հիմնավոր է համարել ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը՝ դրա հիմքում դրված ապացույցները թույլատրելի և արժանահավատ, իսկ դրանք իրենց համակցության մեջ բավարար առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալներին մեղավոր ճանաչելու և ազատազրկման դատապարտելու համար։
Ելնելով վերոգրյալից, պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
«Բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 05.06.2017թ. դատավճիռը, առաջադրված մեղադրանքում Էդուարդ Գուգուշվիլիին և Զվիադ Թոլորաիային ճանաչել անմեղ և արդարացնել»։

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն`
«Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)»:
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված հարցը հետևյալն է`
1.Արդյո՞ք գործում առկա փաստական տվյալներով հնարավոր է հաստատված համարել ամբաստանյալներին մեղսագրված արարքները կատարելու փաստը:
2.Գործում առկա փաստական տվյալնները բավարար են արդյոք ամբաստանյալնների մեղսագրվող բազմադրվագ արարքները որպես մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված շարունակվող հանցագործության փորձ վերաորակելու համար:

(1)
Բարձրացված առաջին հարցին պատասխանելու համար Վերաքննիչ դատարանը անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների գնահատմանը.
Այսպես`
Առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջին հերթին ուզում է ուշադրություն դարձնեն այն հանգամանքի վրա, որ ինքը բազմակի անգամ է եկել Հայաստան, սկսած 20-րդ դարից մինչև այսօր ինքը շատ շուտ-շուտ է եկել Հայաստան: Ոչ մի անգամ աչքի չի ընկել ոչ մի բանով, խախտում չի արել ոչ մի անգամ և միշտ եկել է այստեղ օրենքին հնազանդ: 2015 թվականին երեք անգամ է եկել այստեղ, նպատակը Աշոտ Մարգարյանն էր, որի հետ ծանոթացել է Վրաստանում 2013 թվականին: Նրա հետ ծանոթացել է ծովափին և այնտեղից սկսել են ընկերանալ: Այնտեղից սկսած նա հետաքրքրվել է պնդուկի բիզնեսով: Նա խնդրել է, որ ինքը պնդուկ վերցնի և ՀՀ-ում հարմար գներով բիզնես անեն, հանձնեն ինչ-որ տեղ: Առաջին անգամ նա իր գումարով մեկ տոննա պնդուկ է վերցրել և բերել Հայաստան և մեկ ամսվա ընթացքում նա ետ եկավ և բերեց գումարը, ինչ իրեն էր հասնում իրեն հանձնեց, ասաց, որ երեք տոննայի հաճախորդ ունի, երեք տոննա պնդուկ է ուզում, ասել է, որ երկու տոննա գնելու համար գումար ուներ, կամ ինքը օգնի երրորդ տոննան գնելու համար գումարով կամ պայմանավորվի, որ առանց գումար տալու երրորդը վերցնեն: Ինքը նրան օգնեց ու մեկ տոննայի գումարը տվեց, օգնեց, որ վերցնի այդ պնդուկը, նա վերցրեց այդ ամբողջը և վերադարձավ Հայաստան: Ասված ժամանակին նա վերադարձավ, պարտքը, որ ուներ, վճարեց: Ասաց, որ սեզոնը արդեն փակում են, էլ ձեռնտու չի այդ գործը անեն, հաջորդ սեզոնին նա նորից կգա և կպայմանավորվեն կհանդիպեն: Հաջորդ սեզոնին նա նորից եկավ Վրաստան, ինքը նրան օգնեց 2անգամ հինգ-հինգ տոննա պնդուկ բերեց, 2տոննայի գումար ինքն էր վճարում, երեք տոննայի գումարը նա էր վճարում: Եվ ամեն ինչ նորմալ կարգին, 2015 թվականին նա վերադարձավ, իր գումարը հանձնեց իրեն: Իրենք արդեն ընկերացել էին, նա արդեն գալիս էր իրենց ընտանիք որպես հյուր` ընտանիքի և կնոջ հետ միասին: Երրորդ անգամ եկավ 2015 թվականին, ասաց, որ 8տոննայի հաճախորդ ունի, ցանկանում է գնել 8տոննա, խնդրեց, որ 4տոննայի գումարը ինքը օգնի, իսկ 4տոննայի գումարը նա ուներ: Ինքը այդքան գումար չուներ, որպեսզի նրան օգներ 4տոննա գնելու համար, բայց կային մարդիկ, որ կարող էին իրեն օգնել և պահեստներից առանց գումար տալու օգնեցին վերցնել: Նա իրեն ասաց, որ երկու շաբաթվա ընթացքում կվերադառնա և կբերի: Նրա հետ ծանոթացել է որպես Վրաստանի հայ, նա լավ խոսում էր վրացերեն, ինքը գիտեր, թե Վրաստանում` Թբիլիսիում որտեղ է նա ապրում: Նա գնաց ու անցավ այդպես 15 օր և չեկավ: Երբ որ ինքը տեսավ, որ նա չի գալիս, սկսեց նրան զանգահարել: Հարցրել է, թե ուր է կորել, կարող է խնդիրներ կան, ինչի չի գալիս, ինչի չի զանգահարում, իսկ նա պատասխանել է, որ խնդիրներ ունի, խնդրեց, որ մեկ շաբաթ ևս սպասի: Քանի որ ինքը այլ տարբերակ չի ունեցել, համաձայնել է և սպասել է: Մեկ շաբաթ անց նա չի զանգել և նորից ինքը սկսել է նրան զանգահարել: Երբ սկսեց նրան նորից զանգահարել, արդեն նրա հեռախոսը անջատված էր և չէր կարող նրա հետ կապնվել: Մի քանի օր անընդհատ զանգահարում էր, նրա հեռախոսը անջատված էր, նրան չէր կարող զանգահարել, ուրիշ ճար չուներ և ինքը գնաց Թբիլիսի, որպեսզի նրան գտնի: Ինքը գիտեր, որ նա ապրում է Հավլաբար թաղամասում, այնտեղ գնաց, թաղամասում հարցրեց, հայ տղաներ ևս եղել են, նրանց է հարցրել և նրանք ճանաչել են նրան, ասել են, որ նա այստեղ է ծնվել, մեծացել, բայց ինչքան ժամանակ է այստեղ չի ապրում, տեղափոխվել է, Հայաստանում է ապրում: Նրանք խորհուրդ տվեցին կապնվել նրա բարեկամուհու հետ և իմանալ որտեղ է նա ապրում և որտեղ կարող է նրան փնտրել: Ինքը գնաց այդ կնոջ մոտ, նա մոտ մի 65տարեկան կին էր, որն իրեն ասաց, որ ճանաչում է Աշոտին, ինքը ընդհանրապես ապրում է Ռուսաստանում, ժամանակ առ ժամանակ գալիս է Վրաստան և երկար ժամանակ է Աշոտին չի տեսել: Այդ կինը նաև ասել է, որ Աշոտը խնդիրներ ունի, վաճառել է բնակարանը և ապրում է Հայաստանում` վարձով և ինքը եթե նորություն ունենա նրանից, հեռախոսի համարը թողնի, ինքը կզանգի: Թողեց իր հեռախոսի համարը, և 2-3օր անց Աշոտը իրեն զանգահարեց: Նա իրեն զանգահարում էր մեկ այլ համարից և իրեն ասաց, որ ների իրեն, քանի որ ինչ-որ խնդիրներ ունի, հեռախոսի համարը ընդհանրապես վերացրել է և վերցրել է ուրիշ հեռախոսի համար և այլ համարից էր իրեն զանգահարում: Խնդրեց, որ չանհանգստացնի նրա բարեկամներին, խնդրեց, որ սպասի իրեն որոշ ժամանակ, որոշ ժամանակ անց մի մաս գումարը կտա և հետո կհանդիպի իր հետ կխոսի: Դրանից հետո մի շաբաթվա ընթացքում զանգում էր նրան և նա անընդհատ խնդրում էր, որ սպասի: Այստեղ էլ իրեն էին անհանգստացնում` ումից ինքը վերցրել էր այդ պնդուկը: Ինքը նրան ասել է, որ այսպես, թե այնպես գումարը չի կարող տալ, արի խոսենք, հանդիպենք, տեսնենք ինչ ենք անում: Նա իրեն ասաց, որ նա Վրաստան չի կարող գալ, ինչ-որ խնդիրներ ունի և առաջարկել է, որ ինքը գնա Հայաստան` նրան տեսնելու: 2015 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Զվիադի հետ եկան Հայաստան: Այդ օրը իրենց անձնագրում կնիք կա, որ իրենք անցել են սահմանը: 5օր զանգահարում էր նրան, նա ասում էր սպասիր, մի քիչ էլ սպասի, գումար չի կարող տալ իրեն, կհանդիպեն և գումարի մասը կտա: 5 օր հետո երեկոյան Զվիադի հետ հանդիպեց նրան, իսկ նա եկել էր եղբոր` Արթուրի հետ միասին: Չնայած նա իրեն պարտք էր, սակայն ինքը չէր կարող նրա հետ կռվել կամ այլ ձևով խոսել, քանի որ նա գալիս էր իր ընտանիքի հետ, երեխաներին էր բերում, իսկ նա խնդրում էր իրեն, որ էլի սպասի և գումարը կվերադարձնի: Ինքը այլ տարբերակ չուներ և 5 օր էլ է սպասել: 5 օր հետո նա կրկին իրեն զանգահարեց և ասաց, որ ինչ-որ բան է վաճառել, պետք է ինչ-որ բան էլ վաճառի և գումարը տա իրեն: Նա ասաց, որ մեկ ամսվա ընթացքում գումարի մի մասը անպայման կտա: Ինքը այլ տարբերակ չուներ, նրան չէր սպանելու և ասաց, որ կսպասի, միայն չխաբեն իրեն: 10 օր մնաց Հայաստանում, ապա սեպտեմբերի 11-ին ինքն ու Զվիադը վերադարձան Վրաստան: Անցավ ուղիղ մի ամիս, Աշոտը իրեն զանգեց և ասեց, որ եթե կարող եմ, շտապ գնամ Հայաստան և գումարի մի մասը կտա: Ինքն էլ պատասխանել է, որ հենց այսօր կգա: Միայնակ նստեց երթուղային և արդեն երեկոյան այստեղ էր: Անձնագրի մեջ կա ամեն ինչ, երբ է անցել սահմանը: Երբ հասավ, զանգահարեց Աշոտին և ասաց, որ եկել է Հայաստան, որտեղ և երբ հանդիպեն, իսկ նա ասաց հեռախոսը տուր տաքսու վարորդին, ինքը նրան կասի ուր բերի իրեն, որպեսզի հանդիպեն: Ինքը հեռախոսը տվեց տաքսու վարորդին, նրանք հայերեն էին խոսում, պայմանավորվում: Տաքսու վարորդը ասաց, որ ինքը գիտի, թե ուր է տանելու և տարել է իրեն: Հանդիպել է Աշոտին, նա մենակ էր, ասաց 5000 լարիին համարժեք դոլար կարող է տալ և տվեց 2300 դոլար: 300 դոլար իրեն տվեց, ասաց, որ երկու անգամ է եկել Հայաստան` որպես ծախսի գումար մոտը լինի: 2000 դոլարը դա արդեն 5000 լարի է, որպես պարտքի մի մաս նրան է տալիս: Գումարը վերցնելուց հետո նույն օրը վերադարձել է Վրաստան: Ինքը հարցրեց ինչքան ժամանակում հաջորդ մասը կտա, նա ասաց 10 օրում կզանգահարի, 10 օրում մի մասը էլի կարող է տալ: Ինքը նստեց և վերադարձավ, տաքսին արդեն եկել էր, ամսի 9-ին եկել էր, 10-ին արդեն անցավ այդ սահմանը: Ինքը Վրաստանում արդեն 5000 լարին տվեց պարտքատիրոջը, իսկ 10 օրից հետո նորից զանգահարել է Աշոտին և ասել է, որ 10 օրն արդեն անցել է, ինչ է կատարվում, ինչ նորություն կա, նա ասել է, որ վաղը պետք է գումարը վերցնի, վաղը նորից հետ արի: Ինքը խնդրեց Զվիադին և հոկտեմբերի 23-ին ինքը, Զվիադը եկան Հայաստան: Անցան Վրաստանի սահմանը` անձնագրում կնիքը կա և երբ նետրալ տարածքը հասան, այնտեղ զանգահարեց Աշոտը: Նա իրեն ասաց, որ չի ստացվում այսօր գումարը վերցնել, ասաց, որ երեք օրում անպայման կվերցի այդ գումարը և պետք չէ հիմա գալ, ապա ասել է, որ հետ գնա: Իրենք կրկին հետ են գնացել, այդ ժամանակ Հայաստանի սահմանը չեն անցել, անձնագրում նույնպես երևում է, որ միայն Վրաստանի սահմանն են անցել և ետ դարձան նորից Վրաստան: Երկրորդ օրը` 24-ին, Գոդերձիին, ով խնայող ավտոմեքենա ունի, խնդրել է մի քանի օրով իրենց բերի, քանի որ ինքը պարտք պետք է վերցներ: Քննիչը գրել էր իբր իրենք երեքով նախօրոք պատրաստվել են, պայմանավորվել են, միասին եկել են, բայց ամսի 23-ին Գոդերձին ընդհանրապես իր հետ չի եղել, որովհետև եթե անձնագրում նայեք, այնտեղ երկուսի անձնագրում կա, որ Գոդերձին իրենց հետ չի եղել: Գոդերձին համաձայնվեց, ամսի 25-ին ինքը զանգահարեց Աշոտին և ասաց, որ 25-ին գալիս է, ինչ է կատարվում, իսկ նա ասել է, որ գա: Ամսի 25-ին արդեն իրենք երեքով անցել են սահմանը, իսկ երբ հասան Հայաստան, նրա հեռախոսը արդեն անջատած էր, երբ երկրորդ օրը զանգեց հեռախոսը կրկին անջատած է եղել: Երբ այն տաքսու վարորդը իրեն տարավ նրա տուն, ինքը հասցեն հիշում էր և գրել էր իր մոտ, դա Ազատության պողոտայի 12-րդ շենքն էր: Ինքը այնտեղ էր նրան ամեն րոպե փնտրում, քանի անգամ մտել է մուտք, որպեսզի նրան գտնի: Նա իրեն ճանաչում էր, բայց Զվիադին չէր ճանաչում, Զվիադը միայնակ բարձրանում էր, բնակարանի դուռն էր զանգահարում, որպեսզի տեսնեին այնտեղ մարդ կա, թե` չէ, իսկ բնակարանում լսվում էին ձայներ, բայց դուռը չէին բացում, ինքը առանց գումարի չէր կարող վերադառնալ և վերջ ի վերջո ինքը այնտեղ կանգնած նրան էր սպասում: Այնտեղ մուտքի մոտ հարցնում էր ով է ճանաչում Աշոտին, տեսել են, թե` ոչ: Մեղադրանքում նշված է նոյեմբերի 3-ին գողության փորձ, այդ ժամանակ ինքը Զվիադի հետ մուտքի մոտ կանգնած սպասել են Աշոտին և համոզված էր, որ այդ անձնավորությունը այդտեղ է ապրում: Երբ սպասում էին ինքը Զվիադին խնդրեց, որպեսզի բարձրանա ու դուռը զանգահարի, նա բարձրացավ վերև, ներքևը ինքը սպասում էր: Զվիադը վերադարձավ և ասաց, որ երևի զանգը արդեն վառվել է, այնքան է պահել: Հետո իրենք մուտքից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա են կանգնած սպասել, այլ ճար չունեին, պետք է սպասեին և այդ ժամանակ տեսել է, որ նա արագ-արագ եկավ մտավ մուտք: Ինքը Զվիադին ասել է, որ դա նա է և ասել է գնան հետևից մտնեն: Մինչև իրենք վազելով գնացել են նրա ետևից, նա բարձրացել է մուտքով, ինչ-որ մի բնակարան մտավ, չգիտի որ բնակարանը, քանի որ Աշոտը իրեն ասել էր, որ ապրում է 5-րդ հարկում, ինքը Զվիադին ասել է, որ բարձրանան մինչև վերջին հարկ: Այդ ժամանակ Աշոտը իրենց չի նկատել: Ինքը կանգնել է 4 և 5հարկերի մեջտեղի այդ տարածքում, իսկ Զվիադը բարձրացել է վերև: Զվիադը զանգել է դուռը, սակայն չեն բացել: Զվիադը ասաց, որ բնակարանում մարդ կա, ինչ-որ երաժշտության ձայն է լսվում: Այդ ժամանակ Զվիադը դռան բռնիչը ներքև է իջեցրել, դուռը բացվել է, ապա իրեն ասաց, որ դուռը բաց է և ինքը տեսավ, որ նա սկսեց խոսել ներսում կանգնած մարդու հետ, հարցրեց Աշոտին ենք փնտրում, Աշոտը այստեղ է ապրում, սակայն չի լսել, թե այդ բնակարանից ինչ են խոսում: Զվիադը այդ մադուն ասում էր, որ քանի անգամ բարձրացել է վերև, դուռը զանգել է, դուռը ոչ մեկ չի բացում: Աշոտը ասել էր, որ այս բնակարանում է ապրում, վարձով վերցրած բնակարան էր: Այդ ընթացքում երրորդ հարկի դուռը բացվեց և ինչ-որ մեկը դուրս եկավ բնակարանից: Քանի որ ձայնը լսել է, վերևից նայել է և տեսել է, որ Աշոտն է դուրս գալիս երրորդ հարկից: Վերևից կանչել է ՚Աշոտ ես Էդուարդն եմՙ, սակայն Աշոտը ձայն չի հանել, իբր չի լսել և արագ-արագ ներքև է իջել: Ինքը Զվիադին ասել է, որ դա Աշոտն էր և միանգամից իրենք իջել են Աշոտի հետևից: Արագ-արագ իջել են, մուտքից դուրս եկել, այնտեղ շատ մարդիկ են եղել, սակայն Աշոտին էլ չեն գտել, նա խառնվեց այնտեղ կանգնած մարդկանց, ինքը չնկատեց, թե որ կողմ գնաց: Զվիադը գնաց մի կողմ, իսկ ինքը մյուս կողմ, որպեսզի փնտրեն, գտնեն, սակայն նա կորավ, երևի փախավ: Իրենք ետ եկան տարբեր կողմերից, ինքը Զվիադին ասաց, որ կբարձրանա երրորդ հարկ և կզանգահարի դուռը, որտեղից նա դուրս եկավ: Արդեն մոտավորապես գիտեր, թե որտեղից նա դուրս եկավ: Բարձրացել է վերև, սկսել դուռը թակել, սակայն այն չեն բացել, ապա իջել է ներքև և Զվիադին ասել, որ դուռը չեն բացում: Զվիադը իրեն հարցրել է, համոզված է, որ դա Աշոտն էր, իսկ ինքը, ասաց, որ համոզված է, ինքը վերևից կանչում էր նրան, սակայն փախավ: Այդ ժամանակ արդեն երեկո էր և իրենք այդտեղից գնացել են: Հաջորդ օրը` նոյեմբերի 4-ին առավոտյան շուտ, կրկին գնացել է այն նպատակով, որ մեկը դուռը կբացի: Զվիադը և Գոդերձին իրեն թողեցին այդ հասցեով, ապա նրանք երկուսով գնացել են, քանի որ մեքենան սարքին չէր և պետք է սարքեին, իսկ ինքը նրանց ասաց, որ այստեղ կսպասի: Ինքը նորից բարձրացավ երրորդ հարկ և սկսեց դուռը զանգահարել, թակել, այդ ժամանակ դուռը բացեց ինչ-որ 55-60 տարեկան մի կին: Ինքն ասել է, որ Աշոտին է փնտրում, նա ասել է, որ այստեղ այդպիսի անունով մարդ չկա: Ինքն ասել է, որ նա երեկ այստեղից է դուրս եկել, ինքը տեսել է նրան, սակայն այդ կինը ասել է, որ շփոթել է, այստեղ Աշոտ անունով ոչ ոք չկա, չի ապրում: Մոտավորապես մի երեք ժամ ինքը մուտքի մոտ նստած սպասում էր, որովհետև համոզված էր, որ Աշոտը այնտեղ է ապրում, քանի որ նա այդտեղ էր գումարը իրեն տվել: Քանի անգամ բարձրացել է 5-րդ հարկ, դուռը զանգահարել է, թակել է, ոչ ոք դուռը չի բացել, բայց բնակարանից ձայներ էին լսվում, իսկ դուռը չէին բացում: Ինքը համոզված էր, որ եթե նույնիսկ Աշոտը այստեղ չի ապրում, ապա ինչ-որ մեկը կլինի, որ նրան կճանաչի: Ամեն օր համարյա ինքը գալիս էր այդ հասցեով, նույնիսկ օրը մի քանի անգամ գալիս էր այդ մուտքի մոտ: Եվ ինչ վերաբերում է նրան, որ այնտեղ մեղադրանք է ներկայացվել գողության փորձի համար, իրենք այդ նպատակով չեն մտել այդ մուտք: Ոնց կարող է այդպիսի բան լինել, եթե բնակարանում մարդ կա, տեսնում է, որ դուռը բացում են և գողություն կատարվի: Մեղադրանքում գրված է, որ իբր իրենք եկել են, դուռը բացել են, գողության փորձ են կատարել: Կամ եթե բնակարանի տերը ներսում էր, նա կսկսեր գոռալ, կասեր գողություն է կատարվում, այստեղ գողության մասին խոսք ընդհանրապես չի կարող լինել: Իրենք շատ հանգիստ իջան ներքև, իրենց հետևից ոչ մեկ չի եկել, չի իջել որպես գողերի բռնելու, իրենք գնացել են, իջել են Աշոտին գտնելու, բռնելու համար, հանգիստ իջել են մուտքից: Եվ իջնելուց հետո, իրենք մեկ ժամ մուտքի մոտ էին կանգնած: Եթե խոսք լիներ, գողություն լիներ, տան տերը կզանգահարեր ոստիկանություն և կհայտներ, որ այստեղ գողություն են ուզում անել: Եթե հարևաններին նույնիսկ չկանչեր, նա հաստատ կկանչեր ոստիկանություն: Մեղադրանքում գրված է, որ երեկոյան տան տերը իր մայրիկին է զանգահարել, որ իբր այստեղ գողություն է տեղի ունեցել, գողության փորձ է կատարվել: Ասել է, որ ոչ մի բան չանի, ինքը երեկոյան կգա և երեկոյան նոր զանգահարել են ոստիկանություն և հայտնել են ոստիկաններին, որ այստեղ գողության փորձ է տեղի ունեցել: Ինքը համոզված է և չի կասկածում, որ նրանք Աշոտին ճանաչում են: Նրանք ոչ թե ոստիկանություն են զանգահարել, նրանք զանգահարել են Աշոտին և ասել են, որ նրան փնտրում են այստեղ, ինչ անեն, ոնց անեն և դրանից ելնելով նրանք որոշել են զանգահարել ոստիկանություն, իբր գողության փորձ են անում, բնակարանում գողություն են անում վրացիները: Ինչ վերաբերում է առաջին էպիզոդին ինքը հայտարարում է, որ ոչ մի գողության փորձով կամ գողության նպատակով իրենք չեն գնացել այդ հասցե: Ինքը փնտրում էր Աշոտ Մարգարյանին, նա իրեն գումար էր պարտք, ինքը նրան էր ուզում գտնել: Ինչ վերաբերում է երկրորդ էպիզոդին` Արշակունյաց պողոտայի, վկա Կարօ Բորբոսեանը սխալ ցուցմունք է տալիս, սուտ է ասում, որովհետև այդ անձնավորությանը ինքը ընդհանրապես չի տեսել և չի ճանաչում: Կյանքում առաջին անգամ նրան տեսել է Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանության հերթապահ մասում, որից կես ժամ հետո, ճանաչման ժամանակ: Անդրանիկ Սարգսյանի սենյակում քննչական գործողություն էր կատարվում` ճանաչման, 4-5 տղամարդ էին այնտեղ և նրանց հետ միասին իրեն են կանգնեցրել: Սկզբից այդ վկային ներս բերեցին սենյակ և ինքը հասկացավ, որ նա նախօրոք իրեն տեսել է կես ժամ առաջ, ցույց էին տվել իրեն և ասել, որ նա իրեն մատնացույց անի: Ինքը այնտեղ հայտարարել է, որ այդ անձնավորությանը չի ճանաչում: Ինչ վերաբերում է երկրորդ էպիզոդին, Կարօ Բորբոսեանը հայտարարեց, որ երեք օր շուտ է ինքը գնացել այդ բնակարան, հնարավոր է այդ բնակարանում եղել է, բայց ինքը չի տեսել Կարօ Բորբոսեանին: Կարող է ուրիշը լիներ բնակարանում, ինքը ոչ մեկին չէր ճանաչում, ինքն ուղղակի գնացել է, քանի որ ուզում էր բնակարան վարձակալել, քանի որ իրենք Վրաստանից եկել էին, իսկ հյուրանոցները շատ թանկ էին և իրենք այդքան գումար չունեին: Տաքսու վարորդը մի քանի հասցե տվեց, իրենք գրանցեցին, որպեսզի գնան նայեն, քանի որ ուզում էին բնակարան վարձել: Սրանից ելնելով հնարավոր է, որ այդ հասցեն գնացած լինի, քանի որ ուրիշ հասցեներով էլ է ինքը գնացել: Գնացել է այն նպատակով, որ բնակարան վարձի: Մեծ մասը արդեն տրված էր վարձով, իսկ ուրիշներն էլ մեկ օրով, երկու օրով վարձակալական հիմունքներով բնակարան չէին տալիս, որպեսզի ինքը վարձեր: Ինչ վերաբերում է երկրորդ էպիզոդին, կարող է ասել, որ հնարավոր է, որ այդ հասցեում եղել է, քանի որ տուժողը` այդ կինը, ապրում էր վարձած բնակարանում, որպեսզի վարձեր բնակարան: Բայց ինքը Կարօրին չի ճանաչում, կարող է ընտանիքի ուրիշ անդամ լիներ, բայց նրան չի ճանաչում: Այստեղից ելնելով` ինքը երկրորդ անգամ այդ բնակարանում չի եղել: Տուժողը հայտարարում է 9միլիոն 4հարյուր հազար գումար գողացել են` 20.000 դոլարին համարժեք, հայտարարում է գողացել են թանկարժեք զարդեր և ոսկե իրեր, ինքը չգիտի, հնարավոր է իրականում գողացել են, բայց ինքը այդ բնակարանում չի եղել, ոչ մի բան ոչ գողացել է, ոչ էլ գիտի ինչի մասին է խոսքը: Եթե իրենք գողացել են 9միլիոն, ինչպես հայտարարում է քննիչ Անդրանիկ Սարգսյանը, որը կես օր պետք է, որպեսզի հաշվեն, որը եթե փոխեին դոլարի երևի մի օր պետք էր, իսկ եթե ռեալ, ճիշտ ձևով այդպիսի բան է կատարվել, իրենք երկրորդ օրը չէին գողանա ինչ-որ սարք: Եթե իրենք եկել են գողություն անելու և այդքան գումար գողացել են, կվերցնեին այդ գումարը, ոչ թե կգնային հաջորդ գողության համար, գումարը կփոխեին դոլարով, Վրաստանում 20.000 դոլարով 3 մեքենա կգնեին և բացի այդ էլ գումար կմնար, բացի այդ թանկարժեք մեքենաները: Իրենք հանգիստ կգնային Վրաստան և կօգտագործեին այդ գումարը: Այնպես, որ երկրորդ էպիզոդը հակասում է երրորդ էպիզոդին: Ինչ վերաբերում է նոյեմբերի 4-ին, այնտեղ ինքը ընդհանրապես չի եղել, այդ ժամանակ Գոդերձին և Զվիադը առավոտյան ժամը 9-ին իրեն թողել էին Ազատության պողոտայում, որպեսզի սպասի և գտնի Աշոտին: Ազատության պողոտայի խաչմերուկի վրա կամերան ֆիքսել է, որ իրենք այնտեղ եղել են: Այդ ժամանակ նրանք իրեն այդ հասցեով թողեցին ու գնացին մեքենան սարքեն: Ինքը ընդհանրապես չգիտի հասցեն որտեղ է գտնվում, ուր են գնացել, որտեղ էին մեքենան կարգի բերում, ինքը չգիտի: Անդրանիկ Սարգսյանը ինչպես է մեղադրում, այնտեղ ոչ մի տեղ չի երևում, կամերան չի ֆիքսել, որ ինքը այնտեղ եղել է, չկա ֆիքսած, որ ինքը մեքենայի մեջ նստած է կամ տարածքում է: Ոնց է այդպես համոզված գրում, որ ինքը այնտեղ է եղել, որ նստած է եղել մեքենայի մեջ, որ իբր նախօրոք որոշված, ծրագրավորված որոշումների համաձայն, որ Գոդերձին և Զվիադը գնացել էին գողության, իսկ ինքը նստած նրանց է սպասել: Ընդհանրապես չգիտի, թե ինչ է տեղի ունեցել, ոնց է տեղի ունեցել, քանի որ նրանց հետ ընդհանրապես այդ տարածքում չի եղել: Ինչ վերաբերում է չորրորդ էպիզոդին, կարդացել է մեղադրական եզրակացության մեջ, այդ ամենը կատարվում է նույն ժամանակ, ինքը ընդհանրապես չգիտի այդ հասցեն որտեղ է: Այնտեղ գրված է, որ այդ նույն ժամանակ, իբր այդ Դրոյի հասցեում ֆիքսված է հեռախոսակապ, իրենք խոսել են իրար միջև, հեռախոսակապ են ունեցել: Ոնց կարող էր այդպիսի բան հնարավոր լինի` միևնույն ժամանակ լինել և այնտեղ, և այդ հասցեում: Այստեղից ելնելով լավ երևում է Զվիադին ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ, երբ վկա Էլմիրա Ղազարյանը մի քանի կանգնեցրած տղամարդկանցից, որոնց մեջ է եղել նաև Զվիադը, նա ընդհանրապես ուրիշ մարդկանց վրա է մատնացույց արել, իսկ կես ժամ հետո, նորից բարձրացրեցին Զվիադին վերև և արդեն Էլմիրայի հետ առերեսման ժամանակ, ասացին, որ Զվիադն է մեղավոր, որպեսզի նա մատնացույց անի Զվիադին ու գրի մեղադրանք և քննիչ Անդրանիկ Սարգսյանի թելադրանքով արհեստական ձևով նա մատնացույց արեց Զվիադին, որտեղ ներկա էր նաև փաստաբան Դավիթը: Պարզ երևում է, որ արհեստական ձևով մեղադրանք են ներկայացրել և փորձում են իրենց մեղադրել առաջադրված մեղադրանքում, որը իրենք չեն կատարել: Եվ դատարանում դատաքննության ժամանակ մատնացույց է անում նաև Գոդերձիին: Ոստիկանները գլխով ցույց տվեցին ու ասացին, որ ինքն է: Ինչ վերաբերում է արդեն 5-րդ էպիզոդին, մեղադրական եզրակացության մեջ գրված է, որ իբր ինքն ու Զվիադ Թոլորաիան բարձրացել են 9-րդ հարկ` գողություն կատարելու նպատակով, ինքը փորձել է բնակարանի դուռը բացել, իբր այդ ժամանակ բնակարանի ներսից Աննա Նարիբեկյանը հասկացել է, որ գողություն են ուզում կատարել, որ ինչ-որ մեկը ուզում է դուռը բացել և այնտեղ հանգիստ, հանդարտ դռան ներսից բանալին վերցրել է և թույլ չի տվել, որ իրենք դուռը բացեն, խանգարել է: Իրենք, որ տեսան այնտեղ ներսը մարդ կա, հանգիստ իջան ներքև 9-րդ հարկից, Աննա Նարիբեկյանը 9-րդ հարկից իրենց էր նայում և հետո իբր զանգահարել է ոստիկանություն և իրենց հանգիստ թողեց այդ ժամանակ, եթե իրենք ռեալ կերպով նայեն կամ մտածեն, եթե կինը մենակ է եղել բնակարանում և իր բնակարանում գողության փորձ է կատարվում, ինքն անձամբ մտածում է, որ նորմալ մտածող մարդը կսկսի միանգամից գոռալ, օգնության կանչել, հարևաններին կկանչի, 9-րդ հարկից կգոռա, որ գողություն էին ուզում անել, ուզում էին մտնել բնակարան և միանգամից կզանգահարեր ոստիկանություն: Բայց դատաքննության ժամանակ Աննա Նարիբեկյանի ցուցմունք տվեց, որ ընդհանրապես չի հասկացել, որ բնակարանի դուռը ուզում էին բացել և գողություն էին ուզում կատարել և ընդհանրապես իրենց չի ճանաչում, ոչ մի անգամ իրենց չի տեսել, ընդհանրապես չի զանգահարել ոստիկանություն, չի տեղեկացրել, որ գողության փորձ են կատարել իր բնակարանում: Ոստիկանությունն էր եկել և նրան հայտնել, որ նրա բնակարանում գողության փորձ է կատարվել: Պարզ երևում է այս էպիզոդից, որ արհեստական ձևով մեղադրանք են ներկայացնում և ուզում են իրենց մեղադրել գողության, հանցագործության համար: Եվ ինքը հայտարարում է, որ ընդհանրապես չգիտի, թե որտեղ է գտնվում այդ բնակարանը և ոչ մի անգամ իրենք այնտեղ չեն եղել: Ինչ վերաբերում է վեցերորդ էպիզոդին, նույնիսկ ծիծաղելի է, բենզալցակայանում պարզ երևում է, որ օպերատիվ խումբը իրենց հետապնդում և նկարահանում է այն ամենը, ինչ-որ նրանց է անհրաժեշտ: Իսկ այնտեղ ֆիքսված չի, թե իրենք ինչի համար են գնացել այդ բենզալցակայան և ընդհանրապես կամերայով չեն նկարահանում, որ իրենք բենզին են լցնում, չի ֆիքսել այն պահը, որ իրենք վճարում են այդ բենզինը լցնելու համար, միայն ֆիքսում է այն պահը, որպեսզի արհեստական ձևով մեղադրանք ներկայացնի, իրենց մեղադրի, հատուկ ֆիքսել է այն պահը, որ Գոդերձին մեքենայի յուղը ձեռքին բռնած գնում է և նա այնպես է տանում, որ չի թաքցնում, ուղղակի ձեռքին բռնած տանում է մեքենայի յուղը, առավել ևս, որ իրենք եկել են այստեղ բենզին լցնելու համար, իրենց նպատակն էր մեքենայի մեջ վառելիք լցնելը, հետո այդ մեքենայի յուղը գնեին և այդ պահին նա վճարեց բենզինի, ինչպես նաև մեքենայի յուղի համար: Գոդերձին տվել է գումարը և ինքը համոզված է, որ վճարել է նաև յուղի համար: Առավել ևս մեքենայի յուղը այդքան թանկ բան չէր և իրենք գումար ունեին մեքենայի յուղ գնելու համար և նա իրեն թույլ չէր տա գողանալ, նա յուղը չի պահել, այլ ձեռքին բռնած տանում է դեպի մեքենան: Այստեղից երևում է, որ քննիչը հատուկ արհեստական ձևով այսպիսի մանրամասն անկապ բաներ է ներկայացնում, որպեսզի իրենց մեղադրանք ներկայացնի: Շատ պարզ երևում է, որ իրենք այստեղ եկել են հոկտեմբերի 24-ից նոյեմբերի 3-ը` 9 օր և այդ 9 օրվա ընթացքում իրենք ոչ մի տեղ չեն երևում, ինչ-որ տարօրինակ գործերում, ոչ մի տեղ չեն երևում, ամսի 3-ից հետո է ամեն ինչը սկսվել` Աշոտին տեսնելուց հետո: Ամսի 3-ից հետո արդեն պարզ երևում է, որ նրանք իրենց արհեստական ձևով հետապնդում են, հետևում են, նկարահանում են: Ինքը նույնիսկ չի էլ ուզում պատկերացնել կամ հավատալ, որ Աշոտը կարող էր այդպես վարվել, իրենք շատ լավ հարաբերություններ են ունեցել Աշոտի հետ, ինքը երեք տարի ճանաչել է նրան: Նա իրենց տուն էր գալիս, իր երեխաներին նվերներ էր բերում, իրենք արդեն մտերմացել էին, բայց հիմա արդեն ինքը փաստի առաջ է կանգնել և պարզ երևում է, որ ամսի 3-ից հետո սկսվում է իրենց հետապնդումը, այդ 6 էպիզոդների արհեստական մեղադրանքները: Օպերատիվ խումբը իրենց հայտարարում էր, որ իրենց հետապնդում էին, իրենց նկարահանում էին, բայց եթե իրենք որևէ չարագործություն կամ մեղադրանք են գործել, եթե իրենց հետապնդում էին այդ պահին թող իրենց բռնեին, ոչ մի տեղ չկա ֆիքսված, որ իրենք ինչ-որ չարագործություն են արել և իրենց նկարահանել են: Անօրինական, առանց ինչ-որ ապացույցի, նոյեմբերի 9-ին այսպես ասած հարձակվեցին իրենց վրա և մեքենայով քաղաքի մեջ իրենց ձերբակալեցին և ամենավատն այն է, որ առաջին րոպեից, երբ իրենց ձերբակալեցին, առաջին րոպեից զգացվում էր, որ իրենց ինչ-որ մեղադրանք էին ուզում ներկայացնել: Քանաքեռ-Զեյթուն ոստիկանության բաժանմունքում, ըստ երևույթին, արհեստական ձևով թմրանյութերը գցեցին իրենց գրպաններում և այդ րոպեից ինքը բողոքեց և հայտարարեց, որ այդ թմրանյութը իրենցը չէ և դրանից հետո արհեստական ձևով ամեն րոպե փորձում էին մեղադրանք ներկայացնել` առանց ապացույցի և առանց վկաների: Ինչ վերաբերում է ՚Վիկտորիաՙ ֆիրմայի դանակին, ապա հայտնում է, որ ինքն ու Զվիադը ունեցել են նույն ձևի դանակ, որը անձամբ ինքն է գնել նույն խանութից, նույն օրը, նույն ձևի` 2 հատ, նույն ֆիրմայից դանակ և մեկ դանակը նվիրել է Զվիադի երեխայի ծննդյան կապակցությամբ, իսկ այդ դանակը Զվիադի մոտ էր: Իրենց անձնական իրերի զննության ժամանակ, հանեցին իրենց անձնական իրերը և ամեն ինչ նկարեցին: 2ամիս, որ քննությունը գնում էր, ոչ ոք չի հայտարարել, որ այդտեղ չիպով դանակ է հայտնաբերվել: Բայց մի քանի ամիս անց, երբ Զվիադը ստացավ մեղադրական եզրակացությունը, այնտեղ նա հայտնաբերեց, որ իբր իր դանակի վրա եղել է չիպ, այդ նույն րոպեին Զվիադը հայտարարեց, բողոքեց, որ այդպիսի բան չի եղել, նրանք փոխել են այդ դանակը, այդ դանակը իրենը չէ: Այստեղից էլ պարզ երևում է, որ արհեստական ձևով ուզում են իրենց մեղադրանք ներկայացնել այն բանի համար, որն իրենք չեն արել: Շատ կարևոր ապացույց էր, որ եթե քննիչը հայտնաբերել էր այդ դանակը չիպով, դա լուրջ ապացույց էր գործի համար: Այդ դանակները թափանցիկ են և այնտեղ 2-ի մեջ էլ պարզ երևում է, թե ինչ ֆունկցիաներ են կատարում: Առաջին օրը Անդրանիկ Սարգսյանը պարտավոր էր լավ նայեր դանակները և եթե այնտեղ հայտնաբերվել է չիպ, այդ պահին նկարեին, ֆիքսեին և ներկայացնեին, սակայն որևէ բան չեն արել, նույնիսկ մատնահետք չեն վերցրել և միայն երեք ամիս հետո հայտնաբերեցին, որ իբր դանակի մեջ եղել է ինչ-որ չիպ: Նորմալ մարդը, որը կարող է գողանալ 9միլիոն գումար, ոսկեղեն և թանկարժեք իրեր, այդ դանակը չի պահի իր մոտ, դա ռեալ չէ և սուտ մեղադրանք է: Ինքն ուզում է հայտարարել, որ ինքը ՀՀ-ում իր ընկերների հետ միասին ոչ մի չարագործություն և հանցանք կատարելու համար չեն եկել, ինքը միայն եկել է Աշոտ Մարգարյանին գտնելու, նրան հանդիպելու նպատակով, քանի որ նա իրեն պարտք էր և ինքը ուզում էր նրան գտներ, որպեսզի պարտքը վերցներ նրանից: Ինքն անձամբ ոչ մի մեղք չի կատարել և համոզված է, որ իր ընկերները` Գոդերձին և Զվիադը, նրանք էլ իր հետ ոչ մի հանցագործություն չեն կատարել ՀՀ-ում, նրանք ոչ մի մեղք, մեղադրանք չունեն: Խնդրում է դատարանից, որ ամեն ինչը նայվի ճշգրտությամբ, ինքը ոչ մի բան չի կատարել: Հարցերին ամբաստանյալը պատասխանում է, որ Հայաստան էր եկել Աշոտ Մարգարյանին հանդիպելու, նրա անուն, ազգանունը ճիշտ հիշում է, իսկ Արթուրը նրա եղբոր անունն է: Վերջին անգամ նա եղբոր հետ էր եկել Վրաստան: Արշակունյաց 16շենքում հնարավոր է եղել է ինքը, կոնկրետ չի կարող նշել: Ինքը մյուս ամբաստանյալների հետ է գնացել, նրանք մեքենայի մեջ են եղել, իսկ ինքը փնտրել է բնակարան, բայց ամսի քանիսն էր չի հիշում, հնարավոր է լիներ 28-ը կամ 29-ը, նոր էին եկել: Բնակարանները շատ թանկ էին, իրենք չէին կարողանում գտնել բնակարան և փնտրում էին: Ինքը Աշոտ Մարգարյանին փնտրում էր միայն մեկ հասցեով, ուրիշ հասցեով չի փնտրել, միայն Ազատության փողոցի վրա է նրան փնտրել, ուրիշ հասցեներով իրենք գնացել են վարձով բնակարան գտնելու, քանի որ հյուրանոցները թանկ էին: Տաքսու վարորդը հասցեներ էր տվել և այդ հասցեներով գնում էին բնակարան վարձելու համար: Երևան քաղաքում իրենց գնացած բոլոր հասցեները չի հիշում, բայց գրած կար: Էպիզոդներով նշված հասցեները չի հիշում, միայն Ազատության հասցեն է հիշում, որտեղ փնտրում էր Աշոտին, երկրորդը Արշակունյացն է հիշում, այն գրված էր իրենց նոթատետրում, իրենց թելադրել էր տաքսու վարորդը և իրենք գրել էին, որպեսզի գնան բնակարան փնտրեն: Այնտեղ մի քանի հասցե կար գրված, երկար ժամանակ է անցել, ինչքան հիշում է 5-6հասցե կար բնակարանի: Մեղադրանքում նշված հասցեներում հաստատ չի կարող ասել եղել է, թե` ոչ, հնարավոր է եղել են, որպեսզի բնակարան վարձակալեն, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել: Իրենք շատ հասցեներով են եղել, քանի որ քաղաքը լավ չգիտեին և հասցեները չէին կարող գտնել, շփոթվում էին, հնարավոր է նույն տեղը նույնիսկ մի քանի անգամ գտնվեին: Իր մոտից հայտնաբերված և այս գործով ապացույց հանդիսացող նոթատետրը իրենը չէ: Նոյեմբերի 9-ին, երբ իրենց ձերբակալեցին, Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանական բաժանմունքում գցեցին իրենց գրպանը այդ թմրանյութերը, ինքը նույն րոպեին հայտարարեց և գրեց, որ այն իրենը չէ: Դրա վերաբերյալ Անդրանիկ Սարգսյանը գրեց, որ ապացուցված չէ և գործը փակված է: Իր և Զվիադի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակների վերաբերյալ հայտնեց, որ այդ դանակը ինքն է անձամբ նվիրել Զվիադի երեխային` ծննդյան օրվա կապակցությամբ: Ինքը և Զվիադը երկուսով նույն ձևի դանակ ունեին: Այդ դանակը անձամբ ինքն է գնել և նվիրել է նրան, ինքը գիտի, որ այդտեղ ոչ ֆլեշկա է եղել, ոչ էլ ֆլեշկայի տեղ: Առաջին անգամ եկել է Հայաստան 2015թվականի սեպտեմբերի 2-ին, վերադարձել է սեպտեմբերի 11-ին: Իր ընկերներով միասին` երեքով Հայաստան են եկել մեկ անգամ` հոկտեմբերի 25-ին: Ինքը եկել է ու միանգամից զանգել է Աշոտին: Գիշերել են հյուրանոցում, մեկ գիշեր են մնացել այդ հյուրանոցում և, քանի որ այն թանկ էր, տեղափոխվել են ուրիշ տեղ` ավելի փոքր հյուրանոց, որտեղ համեմատաբար ավելի էժան էր: Տեղափոխվել են երևի 26-ին կամ 27-ին: Իրենք սեփական տներ էին փնտրում, տաքսու վարորդը իրենց մի քանի հասցեներ էր տվել և այդ հասցեներով փնտրում էին 3-5օր: Հետո նորմալ գներով Աբովյան փողոցի վրա են գտել, քանի որ իրենց մի քանի օրով էր բնակարան պետք, դժվար էր գտնելը: Իրենց ընկերոջ մեքենայով էին եկել, իսկ տաքսու վարորդը այնքանով կապ ունի, որ իրենք բնակարան չէին կարողանում գտնել, հարցրել են տաքսու վարորդին և նա մի քանի հասցե է իրենց տվել և ասել է, որ գնան այդ հասցեներով, հնարավոր է վարձով բնակարան գտնեն: Մարգարյան Աշոտին ինքը միայն փնտրել է Ազատության փողոցի վրա, իսկ մնացած հասցեներում նրան չի փնտրել, չէր կարող ամբողջ Հայաստանում նրան փնտրել, քանի որ նա իրեն ասել էր որ այդ շենքի 5-րդ հարկում վարձով է ապրում, նրան այնտեղ է փնտրել: Որտեղ գիտեր Աշոտն է մնում, այդ հասցեով ինքը մի քանի անգամ գնացել է: Աբովյան փողոցի վրա իրենք բնակարան գտան մոտավոր 4-5օր հետո, օրը չի հիշում, քանի որ արդեն մի տարի անցել է: Իրենք Աբովյան փողոցում չեն ապրել, այլ Աբովյան քաղաքում, որտեղից իրենց անձնական իրերը բերել են: Նոյեմբերի 1-ին կամ հոկտեմբերին են գտել բնակարանը, կոնկրետ չի կարող ասել որ օրը: Ինքն ընդհանրապես չգիտի Արշակունյաց պողոտան որ մասում է, հաստատ չի կարող ասել այդ հասցեում եղել է, թե չի եղել, հնարավոր է ուղղակի անցել է, ինքը չգիտի: Ինքը չի ասել, որ նոյեմբերի 3-ին այնտեղ է եղել, քանի որ իրենք նոյեմբերի 3-ին արդեն բնակարան գտել էին: Վկան նախօրոք իրեն տեսել էր, երբ իրենք ոստիկանության բաժանմունքում էին, Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանական բաժանմունքում, որտեղ իրենք նստած էին կամերաներ կար, առաջին հարկում կամերան էր, այդ ժամանակ վկան եկավ ներս, ինքը չի հիշում ով էր, սովորական հագուստով ինչ-որ աշխատող էր, նայում էին Գոդերձիի կողմ, երիտասարդ, մի 20 տարեկան հազիվ լիներ, ինքը ուշադրություն չդարձրեց, որ իր կողմն էին նայում, հետո իրեն բարձրացրեցին վերև, Անդրանիկ Սարգսյանի սենյակը, որպեսզի ճանաչի, արդեն 4-5 հոգի ներս էին բերել, կանգնացրեցին նրանց կողքը, այդ ժամանակ նրան ներս բերեցին և ինքը հասկացավ, որ կես ժամ առաջ առաջին հարկում նրան ցույց էին տալիս, որ ուշադիր իրեն էր նայում, ինքը հիշեց նրան ու հասկացավ, որ կես ժամ առաջ ցույց էին տալիս իրեն: Ինքը այդ ժամանակ հայտարարեց, որ նա իրեն տեսել է և իր պաշտպանը իր հետ էր և ինքը հայտարարեց, որ նա նախօրոք իրեն տեսել է, ցույց են տվել իրեն: Նոյեմբերի 3-ին երևի չի եղել Արշակունյաց հասցեում: Տուժողի բարեկամը` վկան ցուցմունք տվեց, որ երեք օր շուտ ինքը գնացել է այդ բնակարան և ինչ-որ մեկին էր փնտրում: Ըստ հեռախոսահամարների ալեհավաքների այնպիսի էպիզոդներ կան, որտեղ ցույց է տալիս, որ իրենք գտնվել են մեկ այլ տեղ և միևնույն ժամանակ գողություն են արել Դրոյի փողոցում: Դանակը Վրաստանում է գնել շատ վաղուց, խանութից, մոտավոր 2011թվականին: Ինքն է հասկացել իրեն ինչպիսի դանակ է հարկավոր, ուղղակի լույսի տեղ կար, տարբեր ֆունկցիաներով դանակ էր, բայց ոչ մի դանակ այդպիսի ֆլեշկայի տեղ չուներ: Եթե իրենք գողանային 9միլիոն դրամ, գողություն անելու համար այլ տեղ չէին գնա: Մեղադրական եզրակացությունում տուժողը ասում է, որ գողացել են 9միլիոն դրամ և ոսկե իրեր, թանկարժեք իրեր: Աշոտը ինքն էր ասել, որ այդտեղ է ապրում, վարձով բնակարանում, ինքը ամեն օր էր գնում այդ բնակարան, Զվիադը բարձրանում և դուռը թակում էր, բայց ոչ մեկ չէր բացում դուռը: Մինչ այդ էլ է եղել այդ հասցեով, այնտեղ լսվում էր երաժշտության ձայներ, տարբեր ձայներ, բայց դուռը չէին բացում: Ոչ միայն այդ օրն են եղել, դրանից առաջ էլ են եղել: Իրեն վերևից Զվիադն է ասել, որ դուռը բաց է եղել: Զվիադը ոչ մի հարմարանք, սարք չուներ, որպեսզի դուռը բացեր: Ավտոմեքենան, որով եկել էին, Գոդերձիինն է: Գոդերձին մեքենայի մեջ դանկրատ էլ ուներ, տարբեր բաներ էլ ուներ, իսկ նրա մեքենայից հայտնաբերված պտուտակահանով չգիտի հնարավոր էր դուռ բացել, թե ոչ: Զվիադին պետք չէ պտուտակահան, նա գիժ չէ և ուղեղը նորմալ աշխատում է, ինչի պետք է պտուտակահանը վերցներ գնար Արմինե Միքայելյանի դուռը բացեր: Ընկերները երբ տարել են մեքենան սարքելու, ինքը մնացել է և ասել, որ ինքը կսպասի Աշոտին` Ազատության հասցեի շենքի մուտքի մոտ, որ մուտքն է` չի հիշում: Ինքը չգիտի ոնց է ստացվում, որ հեռախոսների ալեհավաքների տեղակայումով ցույց է տալիս, որ այդ օրը և այդ ժամին եղել է ավտովերանորոգման կետի հասցեում, քննիչն է գրել այդպես: 04.11.2015թվականին Դրոյի հասցեում գտնվելու վերաբերյալ նշեց, որ ինքն ընդհանրապես չգիտի թե որտեղ է գտնվում այդ փողոցը, ինքն այդ ժամանակ գտնվում էր Ազատության պողոտայում և սպասում էր Աշոտ Մարգարյանին` մուտքի մոտ: Չի հասկանում, թե ինչպես է քննիչը գրում, իբր ինքը եղել է այդ մեքենայի մեջ` մեքենան սարքելու պահին և այնպես է ստացվում, որ միևնույն ժամանակ Դրոյի փողոցի վրա է եղել, բայց ինքն ասում է, որ այդ պահին եղել է Ազատության փողոցում, երկու հեռախոս ունի, երկուսն էլ գրպանում էին գտնվում: Իր ընկեր Թոլորաիան իրեն ոչ մի բան չի ասել Դրոյի հասցեում ինչ-որ մեկին փնտրելու վերաբերյալ, ինքը չգիտի նա փնտրել է, թե չի փնտրել: Ինքը ինչքան գիտի Թոլորաիան ոչ մեկին չէր փնտրում, նա իր հետ էր եկել Հայաստան, որպեսզի Աշոտին փնտրեն: Եթե իրենք բենզին գնել են, յուղն էլ կգնեին, իրենք այդ ժամանակ մեքենայում վառելիք լցրել են, նույն ժամանակ այդ յուղը գնել են: Օպերատիվ խումբը, որն այդ ժամանակ իրենց հետապնդում էր և նկարահանում էր, նրանց չէր հետաքրքրում, որ իրենք վճարում են: Երևի իրենց վճարման կտրոն տվել են, բայց իրենք դեն են նետել, այն չէին տանելու Վրաստան իրենց հետ: Վառելիքի, բենզինի գումարը Գոդերձիի մոտ էր և իր իմանալով նա է վճարել դրա համար: Անձնավորությանը, որին փնտրում էր, մի պահ տեսել է, բայց նա փախել է և ինքը չի կարողացել գտնել: Իրենք 25-ին էին եկել և ստացվում է 8-9օր փնտրում էին նրան: Նոյեմբերի 3-ին մուտքի մոտ սպասում էր նրան, նա մտել է մուտք և ինքն ու Զվիադը հետապնդել են նրան: Իրենք նրան սպասում էին մոտ 50մետր հեռավորության վրա, որպեսզի իրենց չնկատեր: Իրենց Հայաստան գալու նպատակը նրան գտնելն էր, նա պարտք ուներ: Հասկացել է, որ Աշոտին պետք է փնտրի, երկար ժամանակ է պետք, քաղաքը չգիտեր, տաքսիներին գումար էր տալու, Գոդերձիին խնդրեց, որ իր հետ գա Հայաստան, քանի որ նրա մեքենան էկոնոմ էր և քիչ վառելիք էր ծախսում: 3օր առաջ, որ եկել ու հետ էին գնացել, երթուղայինով էին եկել: Ինքը ուղղակի ուրիշ ելք չուներ, ինքը պետք է գտներ Աշոտին, խնդիրներ ուներ, պարտք ուներ 15.000լարի, որը պետք է վճարեր, չէր կարող հետ գնալ Վրաստան, այդ պատճառով էլ շարունակել է մնալ Հայաստանում և պարտադիր գտներ Աշոտին: Բայց ինքը ոնց հասկացավ, Աշոտը այնպես կազմակերպեց, որ ինքը հիմա բանտում է գտնվում: Զվիադին էլ էր հետաքրքրված, նա իր ընկերն է, նա էլ էր շահագրգռված, քանի որ նա օգնել է, որ ինքը գումար վերցնի և նա էլ էր այդ գործում խառնված, նա էլ էր ուզում գտնել Աշոտին: Գոդերձին էլ որպես իր ընկեր եկավ, չթողեց իրեն մենակ, ուղղակի իր հետ եկավ Հայաստան: Այնպիսի օրեր էլ էին լինում, որ իրենք մենակ հաց ու պանիր էին ուտում, ուրիշ բան չէին կարող ուտել: Նախաքննության ժամանակ չի հիշում բնակարան փնտրելու մասին հայտնել է, թե ոչ, չի հիշում ինչ է ասել, ինքը խոսում էր, որ Աշոտին գտնելու համար է եկել, այդ թմրանյութն էլ գցեցին գրպանը, առողջական շատ վատ վիճակում էր ինքը գտնվում և չի հիշում ինչ է ասել: Պատկերացրեք ինքը ինչպես իրեն կզգար, երբ քաղաքի մեջ երկու կողմից գալիս են շրջափակում, դիմակներով, զինված հարձակվում են իրենց վրա և քաղաքի մեջտեղում իրենց ձերբակալում են, ինքը շատ ծանր վիճակում էր: Կոնկրետ չի հիշում, թե ինչ է ասել, բայց ասել է, որ Աշոտին փնտրելու համար է եկել: Եվ երբ թմրանյութը անօրինական գցել են գրպանը, ինքը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց: Այդ նոթատետրը, որը մեղադրական եզրակացության մեջ գրված է, դա անձամբ իր նոթատետրը չէ, դա Զվիադի նոթատետրն է, այնտեղ գրված է հասցեներ, որը իրենց տվել է տաքսու վարորդը և ասել, որ այդ հասցեներով կարող եք վարձով բնակարան գտնել: Ուրիշ ինչ կար գրված այնտեղ, ինքը գաղափար չունի: Ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ չգիտի, թե ինչպես է թարգմանել թարգմանիչը, ինքը ասել է, որ եկել է Հայաստան Աշոտին փնտրելու համար և միայն մի հասցեում է փնտրել նրան: Հնարավոր է քննիչը հարց չի տվել բնակարան փնտրելու մասին և ինքն էլ չի ասել, որ բնակարան էլ է փնտրել: Բնակության հասցեն ինքը կոնկրետ չի հիշում, այդպիսի հարց չի տվել քննիչը, որ ինքը ասեր, որ բնակարան էր փնտրում վարձով մնալու համար: Ինքը քննիչին ասել է, որ Ազատության փողոցում Աշոտին է փնտրել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 09.11.2015 թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որևէ բնակարանից ոչինչ չի փորձել գողանալ և Հայաստանում որևէ հանցագործություն չի կատարել: Նայեց քննիչի կողմից իրեն ներկայացված Ազատության պողոտայի 12շենքի 33բնակարանի մուտքի դիմաց տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները, որի կապակցությամբ հայտնում է, որ այնտեղ Զվիադն է բարձրանում, ում հետևից գլխարկով վերև է բարձրանում նաև ինքը, սակայն չգիտի, թե դա ինչ շքամուտք է և որտեղ է այն գտնվում: Ինքը այնտեղ հանցագործություն չի կատարել, տեսագրության շարունակության մեջ երևում է, որ ինքն ու Զվիադը վազելով արագ իջնում են ինչ-որ շենքի մուտքի աստիճաններով, սակայն դա չի վկայում այն մասին, որ իրենք ինչ-որ հանցագործություն են կատարում: Իրենք որևէ մեկից չեն փախել: Հայաստանում,մասնավորապես միայն Երևանում, շատ շենքեր է մտել, քանի որ իր ծանոթ Աշոտին է փնտրել, որի հեռախոսահամարը չի հիշում, սակայն այն գրանցված է իր ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոսի մեջ: Այն անձնական խուզարկության ժամանակ վերցրել են: Այս անգամ Հայաստան գալուց չի հանդիպել Աշոտին, այլ նախորդ գալուց է հանդիպել: Կենտրոնի տարածքից` հրապարակից, կարող է ցույց տալ այն շենքերի տարածքները, որտեղ մտել և փնտրել է Աշոտ Մարգարյանին, որն իրեն այդպես է ներկայացել:Ինքը Թոլորաիային և Գերգեդավային պատմել է, որ Աշոտ Մարգարյանն իրեն գումար է պարտք և հիմնականում Զվիադի հետ `է փնտրել նրան, իսկ Գերգեդավան մոտ երկու անգամ է իրենց տարել, թողել և հեռացել է: Աշոտ Մարգարյանին փնտրելու ժամանակ, բոլոր շենքերը մտնելուց մի քանի դուռ են թակել և հանդիպած անձանց հարցրել են, թե արդյոք ճանաչում են Աշոտ Մարգարյանին, թե ոչ, սակայն այդպես էլ չեն հանդիպել նրան: Շենքերի մուտքերից մեկում հանդիպել է մոտ 60տարեկան մի կնոջ, որին նույնպես ռուսերեն լեզվով հարցրել է Աշոտ Մարգարյանին ճանաչում է, թե ոչ, սակայն նա պատասխանել է, որ չի ճանաչում և ինքը հեռացել է: Աշոտ Մարգարյանի նկարը չունի: Այդ կնոջը նկարագրել չի կարող, տեսնելու դեպքում հնարավոր է ճանաչի: Հայաստան գալու նպատակը Աշոտին գտնելն է եղել: Երեքով մնացել են Երևանի մուտքի մոտ գտնվող ինչ-որ փոքր հյուրանոցում, որի անվանումը և հասցեն չգիտի: Իրենց անձնական իրերը գտնվում են նշված հյուրանոցում: Պատահել է, որ մենակով փնտրել է Աշոտին, սակայն Զվիադը բացառվում է, որ առանց իրեն ման եկած լինի, այդպիսի բան չի եղել, որ ինքը նույն օրը երկու անգամ նույն մուտքը մտած լինի: Հրաժարվում է այլևս ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց /հատոր 1 գ.թ. 151-153/:
10.11.2015 թվականին Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին որպես կասկածյալի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ծանոթացավ դատաապրանքագիտական փորձագիտական եզրակացությանը, չի հիշում այդ առարկաները և չգիտի դրանք իրենց ավտոմեքենայի մեջ են եղել, թե ոչ: Գերգեդավան իրեն ոչինիչ չի ասել այդ առարկաների վերաբերյալ, տեղյակ չէ նա դրանք գողացել է, թե ոչ: Ինքը չի մասնակցել որևէ հանցագործությունների, հրաժարվում է հարցերին պատասխանելուց և ցուցմունք տալուց /հատոր 2, գ.թ. 48/:
12.11.2015 թվականին որպես մեղադրյալի Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է որպես մեղադրյալի իր իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում պաշտպանունենալու իր իրավունքը, ցանկանում է, որ իր շահերը պաշտպանի Դ.Մնացականյանը: Իրեն պարզաբանվել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի երեք դրվագ 34-177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով և երկու դրվագ 177հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի ողջ էությունը, այն իր համար պարզ է և հասկանալի: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում ոչ մի մասով, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և ցուցմունք տալ /հատոր 2 գ.թ. 125/:
04.12.2015 թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ, 23.12.2015 թվականին որպես մեղադրյալի Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն ներկայացված 25.11.2015թվականի ՚Զննություն կատարելու մասինՙ արձանագրությունը և կից կազմված լուսանկարչական հավելվածում պատկերված իրերն այն առարկաներն են, որոնք իր մոտից հայտնաբերվել է անձնական խուզարկության ժամանակ և պատկանում են իրեն: Դրանք բոլորը հանդիսանում են իր հին անձնական օգտագործման իրերը և դրանք իր հետ բերել է Վրաստանից, չի հիշում կոնկրետ երբ է գնել և ումից: Իրեն առաջադրված մեղադրանքում ոչ մի կետով մեղավոր չի ճանաչում և օգտվելով իր իրավունքներից հրաժարվում է ցուցմունք տալ և հարցերին պատասխանել /հատոր 3 գ.թ.187, հատոր 4 գ.թ. 154/:
Առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ին իր ընկեր Է.Գուգուշվիլին գնացել է իր մոտ, ասել է, որ ինչ-որ մեկից պետք է գումար վերցնի խնդրել է, որ նրան ուղեկցի մեքենայով մինչև Երևան, ինքը համաձայնել է և հոկտեմբերի 25-ին արդեն եղել են Երևանում: Քանի որ քաղաքը լավ չգիտի, ինչ-որ հյուրանոցներում են եղել` մեկը մի տեղ, մյուսը այլ տեղ, ամսաթվերը կոնկրետ չի հիշում: Իր հիշելով պտտվել են Ազատության պողոտայի մոտակայքում և նա իր ծանոթներից ինչ-որ անձնավորության է փնտրել, որի անուն, ազգանունն էլ նորմալ չի հիշում: 2-3օր փնտրել են այդ անձնավորությանը և, քանի որ տեղ չեն ունեցել մնալու` կանգ են առել հյուրանոցում, որտեղից ամեն օր գնացել են դեպի Ազատության պողոտա: Ամսաթվերը չի հիշում, չգիտի և այդտեղ բնակարանից գողության մասին է խոսք գնում, դրա մասին որևէ բան չգիտի, տեղյակ չէ: Միայն մեկ բան գիտի, որը կարող է հայտարարել` նոյեմբերի 4-ին մեքենայից պայուսակ է վերցրել, որի մասին ոչ Զվիադը և ոչ էլ Էդուարդը չեն իմացել: Վերցրել է այդ պայուսակը և նրանց ոչինչ չի ասել: Ինչ վերաբերվում է բնակարանի գողությանը, դրա մասին ոչինչ չգիտի և նրանց ձեռքում էլ գողացված կամ այլ բան չի տեսել: Մեկ անգամ ևս կրկնում է, որ ինքը վերցրել է այդ պայուսակը, ինչը ներկայումս հաստատում է այստեղ և պատրաստ է փոխհատուցել դրա համար: Ինչ վերաբերվում է 20000դոլարին, եթե նախորդ օրը այդքան գումար գողացած լիներ, ապա մեքենայից պայուսակ չէր գողանա: Մեքենայի յուղի գողության մասով կարող է ասել է, որ մեքենայի մեջ բենզին են լցրել և հենց նույն տեղում վճարել են և բենզինի, և յուղի համար: Անձամբ ինքն է վճարել դրանց համար և եթե այստեղ խոսք է գնում գողության մասին, ապա ինչի պետք է գողանար 2լիտր, եթե գողություն անելու նպատակ ունենար կգողանար 5լիտր: Այստեղ շատ բաների մասին է խոսակցություն եղել, որոնց մասին ինքը ընդհանրապես տեղյակ չէ, ինքը միայն նրանց տարել է այնտեղ, որտեղ իրեն ասել են` մարդ փնտրելու համար: Նրանք մեքենայից իջել և փնտրել են ինչ-որ մեկին, ինքը ուշադրություն չի դարձրել: Ներկայումս խմբի, բանդայի մասին են խոսում, սակայն նման բան չկա: Օրինակ, եթե իրենք Հայաստան գային ավտոբուսով, նշանակում է այնտեղ ներկա բոլոր մարդկանց պետք է ձերբակալեին, պարզաբանելով, որ կազմակերպված խումբ են: Որևէ բան չունի ասելու, միայն կարող է ասել, որ պայուսակն է գողացել, մնացածի մասին տեղեկություն չունի: Վրաստանից եկել են Հայաստան իր երեխայի մեքենայով, քանի որ այն բենզին քիչ է օգտագործում: Մեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված պտուտակահանը միշտ առկա է եղել մեքենայում և իր կարծիքով բոլոր մեքենաների մեջից հնարավոր է հայտնաբերել պտուտակահան: Ինչ վերաբերվում է փորձագետի եզրակացությանը, որ դրանցով հնարավոր է դուռը բացել, ապա ցանկանում է հայտնել, որ դա հնարավոր չէ, որևէ մեկը չի կարող ասել, որ պտուտակահանով հնարավոր է դուռ բացել: Իրենց գնած յուղը 5լիտրանոց տարայի մեջ է եղել, սակայն դրա մեջ եղել է 2լիտր յուղ, որը արտաքինից երևում է, որ մեջի բաղադրությունը քիչ է և նկատվում է լիքն է, թե կիսով չափ: Այն վերցնելուց հետո չի պահել, այլ ձեռքին բռնած գնացել է: Հայաստան եկել է Գուգուշվիլիի խնդրանքով, քանի որ ինչ-որ մեկից վերջինս գումար էր վերցնելու, այդ մարդուն ինքը չի ճանաչում, ուղղակի նրանց խոսակցություններից լսել է, որ նրա անունը Աշոտ է: Նրա ոչ հասցեն գիտի և ոչ էլ նրան տեսել է: Աշոտին տեսնելու համար նրանք իրեն ուր ասել են, այնտեղ էլ տարել է, նրանք իջել են մեքենայից, իսկ ինքը մնացել է մեքենայում: Հասցեները կոնկրետ չի կարող ասել, միայն կարող է ասել Ազատության պողոտան, որտեղ շատ անգամներ են գնացել: 3-4հասցեներ էլ են գնացել, քանի որ հյուրանոցներ և մնալու տեղ են փնտրել: Չի կարող կոնկրետ ասել, բայց հնարավոր է, որ իրենց առաջադրված մեղադրանքներում նշված հասցեներում այդ ժամանակաշրջանում ևս եղած լինեն, իրենք չէին գնացել գողություն կատարելու, այլ գնացել են բնակարան փնտրելու և Աշոտին գտնելու համար: Պայուսակը ինքը միայնակ է գողացել, ինքը նրանց դրա մասին որևէ բան չի ասել, իսկ Գուգուշվիլին ընդհանրապես այնտեղ չի եղել, քանի որ նա գնացել էր Աշոտին փնտրելու, իսկ ինքն ու Զվիադը գնացել էին մեքենան վերանորոգելու: Մեքենայի յուղի տարան թափանցիկ չէր, սակայն բարձրացնելու ժամանակ հասկացել է, որ այն ամբողջությամբ լիքը չէ և վճարել է 2լիտր յուղի համար: Ինքը յուղի տարան չի թաքցրել հագուստի մեջ, այլ ձեռքին բռնած է գնացել, կարող են մեկ անգամ ևս նայել տեսագրությունը: Եղել է, որ գնացել են այդ մարդուն փնտրելու, եղել է նաև, որ տաքսու ետևից են գնացել վարձով բնակարան փնտրելու համար և տաքսին է ուղեկցել իրենց, իսկ իրենք էլ մեքենայով նրա ետևից են գնացել: Այդ մարդուն փնտրելու ժամանակ ինքը հիմնականում մեքենայի մեջ է սպասել նրանց, եղել է, որ դուրս է եկել մեքենայից, սակայն նրանց հետ չի բարձրացել այդ մարդուն փնտրելու համար: Այդ ընթացքում եղել է, որ նրանց հետ խոսել է հեռախոսով, կոնկրետ չի հիշում ինչի մասին են խոսել, բայց հիմնականում հարցրել է գտել են այդ մարդուն, թե ոչ, կամ բնակարան գտել են, թե ոչ և խոսակցությունները հիմնականում եղել են այդ հարցերի շուրջ: Եղել է նաև այնպես, որ ինքը նրանց 2ժամ սպասել է, իսկ երբ վերադարձել են, ասել են, որ սպասել են այդ մարդուն, սակայն չտեսան, կամ բնակարանը արդեն տվել են վարձով, իսկ մի անգամ էլ ասել են, որ հանդիպել են նրան, սակայն փախել է: Իրենք և Աշոտին են փնտրել, և բնակարան, եղել է, որ գնացել են Աշոտին փնտրելու, հետո գնացել են բնակարան տեսնելու: Հետո իրենք Աբովյանում են բնակարան գտել, օրը կոնկրետ չի հիշում երբ, սակայն այնտեղ մնացել են մոտավոր մեկ շաբաթ, իսկ դրանից հետո իրենց ձերբակալել են: Այդ մեկ շաբաթվա ընթացքում չի հիշում բնակարան փնտրել են, թե ոչ, քանի որ արդեն երկար ժամանակ է անցել, սակայն հիմնականում այդ անձնավորությանն են փնտրել: Մինչ ձերբակալվելը Հայաստանում եղել են մոտ 2շաբաթ, իսկ Վրաստան պետք է վերադառնային հենց հաջորդ օրը, սակայն Էդուարդի պարտքատերերը նրան են փնտրել, նա Աշոտին չէր գտել և չէր կարող վերադառնալ Վրաստան, ինքն էլ մնացել է նրա հետ: Բնականաբար Հայաստանում էլ երկար չէր կարող մնար և ինքը հաստատ գնալու էր, ուղղակի այդ մի քանի օրը նրան չի թողել մենակ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 09.11.2015թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես կասկածյալի պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, ցանկանում է, որպեսզի իր շահերը պաշտպանի պաշտպան Դ.Մնացականյանը: Իրեն պարզաբանվել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետով հանցագործության մեջ կասկածանքի ողջ էությունը, որն իր համար պարզ է և հասկանալի: Իրեն մեղավոր չի ճանաչում կատարված հանցագործության մեջ և որևէ տեղեկություն կամ առնչություն չունի դրա հետ: Հայաստանում որևէ հանցագործություն չի կատարել, ավելացնելու ոչինչ չունի: Հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և ցուցմունք տալ /հատոր 1 գ.թ. 149/:
10.11.2015 թվականին Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան որպես կասկածյալի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ծանոթացավ դատաապրանքագիտական փորձագիտական եզրակացությանը, այդ առարկաները պատկանում են իրեն և դրանք գողացել է մի քանի օր առաջ` ինչ-որ ավտոտեխսպասարկման կետից: Որևէ մեկին չի ասել, որ դրանք գողացել է, այլ ասել է, որ գնել է: Բացի նշված գողությունից այլ հանցագործություն չի կատարել և ոչինչ չի գողացել: Գերգեդավան ցուցմունքի ընթացքում դիտել է քննիչի կողմից ներկայացված Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետում տեղադրված տեսագրող սարքի տեսագրությունը, որի սկզբի մասում հայտարարել է, որ ինքն է երևում տեսագրությունում, սակայն տեսագրությունը մինչև վերջ դիտելուց հետո հայտարարել է, որ ինքը չէ տեսագրությունում և այլևս չի ցանկանում որևէ հարցի պատասխանել և ցուցմունք տալ /հատոր 2, գ.թ. 42/:
12.11.2015 թվականին Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան որպես մեղադրյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն պարզաբանվել է որպես մեղադրյալի իր իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում պաշտպան ունենալու իր իրավունքը, ցանկանում է, որ իր շահերը պաշտպանի պաշտպան Ա.Պողոսյանը: Իրեն պարզաբանվել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի երեք դրվագ 34-177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով և երկու դրվագ 177հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի ողջ էությունը, այն իր համար պարզ է և հասկանալի: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, միայն մեղավոր է ճանաչում այն արարքի համար, որ որոշման մեջ նշված վայրից գողացել է ավտոմեքենայի յուղ, սակայն այդ մասին ոչ մեկ չի իմացել և դա միայնակ է կատարել, ավելացնելու ոչինչ չունի, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և ցուցմունք տալ /հատոր 2 գ.թ. 132/:
23.12.2015 թվականին Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան որպես մեղադրյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պարզ են որպես մեղադրյալի իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք իր համար պարզ են և հասկանալի, ստացել է դրանց վրացերեն թարգմանված օրինակները, ցանկանում է, որ իր շահերը պաշտպանի հանրային պաշտպան Էմին Բեգլարյանը: Իրեն պարզաբանվել և հայտարարվել է առաջադրված մեղադրանքի ողջ էությունը, այն իր համար պարզ է և հասկանալի, ստացել է դրանց թարգմանված օրինակները: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում ոչ մի դրվագով, խմբի կազմում որևէ գողություն կամ գողության փորձ չի կատարել: Ընդունում է, որ միայն մեկ անգամ, մենակով ավտոյուղ է գողացել, որի մասին նշել է իր նախկին ցուցմունքներում, որևէ մեկն այդ մասին տեղյակ չի եղել: Այս պահին չի ցանկանում ցուցմունք տալ և որևէ հարցի պատասխանել, անհրաժեշտության դեպքում ցուցմունք կտա դատարանում /հատոր 4 գ.թ. 135/:
Առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիան առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր ընկերոջ` Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ միասին երկու անգամ եկել է Հայաստան: Իրենց գալու նպատակը այն էր, որ Էդուարդը պետք է ինչ-որ Աշոտ Մարգարյանի գտներ, քանի որ Էդուարդի գումարը նրա մոտ էր և իրենք եկել էին նրան գտնելու: Ինքն էլ էր շահագրգռված այդ հարցով, քանի որ Էդուարդը Վրաստանում եկել է իր մոտ և խնդրել է, որ իր բարեկամին, որն ունի շատ մեծ պնդուկի տեղ, խնդրի առանց գումարի Էդուարդին ապրանք տա` գումարը հետո տալու պայմանով, և ինքն էլ խնդրել է իր բարեկամին: Դրանից հետո իր բարեկամը ամեն անգամ զանգում էր և հարցնում էր, թե երբ կլինի գումարը: Ինքն էլ էր այդ հարցում հետաքրքրված և 2անգամ Էդուարդի հետ եկել է Հայաստան այդ նպատակով: Ինչ վերաբերում է առաջին Ազատության պողոտայի էպիզոդին, այդ տեղը իրենք շատ հաճախ են եղել` համարյա ամեն օր: Այնտեղ գնում էին, քանի որ Աշոտը շուտ հանդիպել էր Էդուարդի հետ այդ շենքի մոտ, այդ հասցեով, իսկ ինքն այդ ժամանակ այդտեղ չի եղել, Էդուարդը մենակ է եկել Երևան, երբ Աշոտը նրան փոխանցել է պարտքի մի մասը: Էդուարդին Աշոտը ասել է, որ ապրում է այդ շենքի վերջին հարկում: Բնականաբար, երբ ինքը Էդուարդից իմացավ այդ ամենը, հարցրեց նրան` գումարը իրեն դրսում է փոխանցել, չի առաջարկել տուն բարձրանալ, իսկ Էդուարդը պատասխանել է, որ երբ գումարը իրեն փոխանցել է, նա մուտքի մոտ տաքսիում նստած իրեն է սպասել, ասել է, որ շտապում է, ինչ-որ խնդիրներ ունի, ժամանակ է խնդրել, որպեսզի գումարի մյուս մասն էլ տա: Ինքը զարմացել է, որ Էդուարդը նրան հավատացել է: Նա Էդուարդին ասել է, որ ինքը հենց այս գործով շտապում է, նրան ինչ-որ մարդիկ են սպասում, պետք է հանդիպի, ինչ-որ ճշտումներ անի, ներողություն է խնդրել: Էդուարդը իրեն ասել է, որ նա գումարի որոշ մասը տվել է` 2300 դոլար և ինքն էլ վստահել է և հավատացել, չի պատկերացրել, որ նա կարող էր սուտ խոսել: Ինչ վերաբերում է այդ վիդեոներին, որը նկարահանվել է, ինքը դրանից առաջ էլ է շատ անգամ բարձրացել ու իջել, դա երևի կերևա, որ ինքը բարձրանում, իջնում է: Կոնկրետ այդ օրը լավ հիշում է, պատահեց հետևյալը, ինքն այդ օրը վերև մենակ է բարձրացել, Էդուարդը իրեն սպասում էր մուտքի մոտ` հեռավորության վրա, ինքը մենակ բարձրացավ և դուռը զանգեց, եթե չի սխալվում այնտեղ երկու դուռ կար, ներսից լսվում էր երաժշտության ձայն, երևի հեռուստացույց էր միացված: Երկար ժամանակ զանգում էր դուռը, հետո ինքը հանգիստ, սովորական քայլելով իջավ ներքև, Էդուարդը իրեն ներքևում էր սպասում: Փողոցի դիմացի մասում սուրճի ապարատ կար դրված և ինքը հանգիստ քայլելով մոտեցել է Էդուարդին, առաջարկել է, որ գնան սուրճ խմեն և պատմում էր, թե ինչպես էր լսվում այդ բնակարանից երաժշտության ձայնը, որ հեռուստացույց էր միացված, մտածում էր, որ ներսում մարդ կար: Անցան փողոցը, այնտեղ սուրճ լցրեցին ապարատով և կանգնած խմում էին այդ սուրճը: Այն բանից հետո, երբ ինքը իջավ ներքև, մոտ 15-20 րոպե անց, երբ կանգնած են եղել շենքի մուտքի մոտ և այդտեղից շատ լավ երևում էր մուտքը, Էդուարդը իրեն ձեռքով հրեց ասաց, նայի, տես ուր է մտնում, որ կողմով է մտնում ներս: Այնտեղ շատ մեծ երթևկություն էր, մեքենաները շատ արագ անցնում են և իրենք միանգամից չկարողացան փողոցը անցնել: Փողոցը անցնելուց անմիջապես հետո մտել են այդ մուտքը և վերևից, ինչ-որ մի տեղից լսվեց դռան փակոցի ձայն: Ինքը բարձրացավ մինչև վերևի հարկ, Էդուարդը մնաց 4-րդ, 5-րդ հարկի մեջտեղում: Ինքը նորից սկսեց դուռը զանգել 5-6 անգամ, դռան բռնիչը բռնեց, իջացրեց, դուռը մի փոքր հրեց և այն բացվեց: Մոտավորապես մի մետր հեռավորության վրա կանգնած էր երիտասարդ տղա` կապիշոնով խալաթով: Ինքը նրան հարցրեց այստեղ է ապրում Աշոտ Մարգարյանը, իսկ նա պատասխանեց, ոչ, այստեղ այդպիսի մարդ չի ապրում, շատ վատ ռուսերենով էր խոսում իր հետ: Ինքը նրան հարցրել է տղամարդ չի մտել այստեղ, իսկ նա պատասխանել է, որ ոչ մի տղամարդ չի մտել: Այդ ժամանակ Էդուարդը իրեն կանչել է ներքև, ինքը ներողություն է խնդրել այդ տղայից և արագ քայլելով, ոչ վազելով, երկուսով միասին իջել են ներքև, այնտեղ շատ մարդիկ կային, շատ մարդիկ էին անցնում և ոչ ինքը, ոչ Էդուարդը չնկատեցին ուր գնաց Աշոտը և նա կորավ: Ինչ վերաբերում է Գուրգեն Հակոբյանին, ինքն այդ անձնավորությանը առաջին անգամ տեսել է Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանական բաժանմունքում, երբ իրեն տանում էին դեպի քննիչի սենյակ, նա կանգնած էր քննիչի դռան մոտ: Երբ իրեն սենյակ տարան, այնտեղ կային ևս 3-4 հոգի և 2-3 րոպեի ընթացքում նրան էլ բերեցին: Քննիչի հարցը ինքը կոնկրետ չի հիշում, քննիչը ինչ հարց տվեց, նա մատնացույց արեց դեպի իրեն, որը ճիշտ չէ, սխալ է: Ինչ վերաբերում է այդ փականին, թե ինքն է բացել, հայտնում է, որ ոչ մի ձևի գործիք չի ունեցել իր մոտ: Հակոբն ինքն իր կամքով է հանել այդ փականը և այնպես է ստացվում, իբր ինքն է փչացրել, սակայն նա իր կամքով է հանել, այդ ամեն ինչը քանդում է և տեղադրում է նորը, հետո գալիս է ոստիկանությունը և հարց է ծագում, այդ փականը, որը փչացել էր, ընդհանրապես այդ դռան փականն է, թե` ոչ: Հնարավոր է, որ դա փչացել է մեկ տարի առաջ, դրված էր եղել տանը, երբ ոստիկանությունը եկել է, նա հանձնել է ոստիկանությանը և հայտարարել է, որ իբր ինքն փչացրել է այդ փականը: Ինքն ուզում է ավելացնել նաև, որ քննիչը գրել է, որ այդ գողության փորձը կատարվել է առավոտյան ժամերին, սակայն նրանք ոստիկանություն են զանգահարել երեկոյան ժամերին: Եթե դա գողության փորձ էր, հարց է առաջանում, ինչու միանգամից չեն զանգահարել ոստիկանություն և միայն երեկոյան են զանգահարել ոստիկանություն: Ինչ վերաբերում է վկա տիկին Էլմիրային, ապա կարող է հայտնել, որ ինքն այդ կնոջը առաջին անգամ տեսել է ոստիկանական բաժանմունքում, կյանքում մինչ այդ չի հանդիպել նրան: Քննիչի սենյակում, իրեն և իր համար անծանոթ անձնավորությունների կանգնեցրել են, տիկին Էլմիրան երկար ժամանակ նայել է իրենց և մատնացույց է արել իր համար անծանոթ մի անձնավորության վրա և հայտարարել, որ համոզված է, որ մատնացույց արված անձնավորությունն է հարցրել իր հարևանների մասին: Դրանից հետո իրեն դուրս բերեցին քննիչի սենյակից և 15րոպեի ընթացքում, նորից ներս են բերել քննիչի սենյակ, որտեղ գտնվում էին քննիչը, իր պաշտպանը և նշված տիկինը: Քննիչի հարցին` ինքն էր, թե ոչ, որ գնացել էր նրա մոտ, նա նշեց, որ այո, այս անձնավորությունն էր, նոր հիշեց նրան, երբ կողքից նայեց և նրան ճանաչեց կողքից: Համոզված է, որ այդ տիկնոջը ոստիկանները ստիպեցին, որ փոխի իր տված ցուցմունքը, որը տվել էր մինչ այդ: Ոստիկանները, առաջին իսկ րոպեից հետաքրքրված և շահագրգռված էին, որ իրենք այսօր այստեղ գտնվեն: Երբ իրենց երեքին տարան ոստիկանական բաժանմունք, իրենց անձնական իրերի զննման ցուցմունքները կեղծ ձևով են լրացրել, երեքի մեջ գրել են թմրանյութ, անձամբ իր իրերի մեջ ոստիկանության բաժանմունքում փոխել են իր դանակը, որը ինքը երկար ժամանակ ուներ և այլ դանակ են դրել: Այդ դանակը իր ընկերը նվիրել էր իր երեխային, նա այդ ժամանակ շատ փոքր էր դեռ և, քանի որ նա փոքր էր դեռ, ինքը այդ դանակը իր մոտ էր պահում և շատ լավ հիշում է, թե ինչ կար այդ դանակի վրա, կարող է թվարկել` կար լապտեր, ատամփորիչ, մկրատ, փոքր դանակ, եղունգներ մաքրելու սարք: Այդ դանակը, որ իբր հանել են իր գրպանից, իբր ֆլեշկա ունի, որը ճշմարտությանը չի համապատասխանում: Ինքը դրա մասին իմացել է մոտ մի ամիս ու 20օր հետո, երբ մեղադրական եզրակացությունը ստացել է: Մինչ քննիչը փակել էր գործը, իրենց տարել են քննիչի մոտ և քննիչը իրեն ցույց է տվել իր անձնական իրերի նկարը, որտեղ եղել է նաև իր անձնական դանակը և ինքն իր ստորագրությամբ հաստատել է, որ դրանք իր իրերն են: Բայց նկարի մեջ ոչ մի ձևի դանակ չկա, որի մեջ կլիներ չիպ: Ինչ վերաբերում է այն ավտոնորոգման կետի էպիզոդին, որ քննիչը գրում է իբր Գերգեդավան գողանում է ինչ-որ պայուսակ և ինքը նրան օգնում է այդ գործում: Ինքը ոչ մի բան չգիտի նա գողանում է, չի գողանում, նա ինչ է անում այդտեղ, ոնց է անում, բայց ինչում է կայանում իր օգնությունը նրան: Պարզ չէ, թե ինչում է ինքը նրան օգնում, իսկ գործում նշում է, որ նրանով է օգնում, որ իբր տարածքն է զննում, ինչը չի համապատասխանում ճշմարտությանը: Այդ նկարահանումների հետ կապված խնդրում է, որ այդ նկարահանումները ուղարկվեն փորձաքննության, ինքը դրանց մեջ համոզված չէ, որ ինքն է այդտեղ երևում, իսկ եթե ինքն է` կոնկրետ ինչ գործողություններ և ինչ շարժումներ է անում: Ինչ վերաբերում է մեքենայի յուղի գողությանը, ապա շատ լավ հիշում է այդ օրը: Այնտեղ սովորական բենզալցակայան էր, որտեղ իրենք վառելիք լցրեցին, նրանք այդտեղ մանրամասն չեն նկարահանել, իրենք մեքենայից դուրս եկան, որտեղ կար մեքենայի լվացման կետ, ջուր էր գալիս և իրենք լվացին իրենց մեքենան: Այդ ժամանակ ինչ-որ սենյակ կար այնտեղ, մտել են վճարել, ապա սովորական նստել են մեքենան և գնացել են` չեն փախել: Աննա Նարիբեկյանի մասով, որ իբր ինչ-որ մեկը նրա փականը ուզում էր բացեր և եթե իրենց հետևից գալիս էին ոստիկանները և այդ ամենը նրանք տեսնում էին, ինչու այդ գործողության ժամանակ չձերբակալեցին իրենց: Ազատության հասցեում, որ դուռը բացեց, մարդ նկատեց, վերջին հարկի ձախ դուռն էր, համարը չի հիշում: Դանակը, որը իր մոտից հայտնաբերվել է, դրա մասին միայն իմացել է, երբ ստացել է մեղադրական եզրակացությունը: Ազատության հասցեի անձնավորությունը չգիտի, թե ով էր, իսկ Գուրգեն Հակոբյանին առաջին անգամ միայն տեսել է ոստիկանության բաժանմունքում, մինչ այդ ոչ մի անգամ նրան չի հանդիպել: Ինքն ունեցել է նոթատետր, այնտեղ գրել է հեռախոսահամարներ և հասցեներ, դրանում Աշոտ Մարգարյանի տվյալները իր հիշելով նույնպես կա գրված, նրա հեռախոսահամարը գրված է այնտեղ: Մեքենայի միջից հայտնաբերված իրերի մասին կարդացել է մեղադրական եզրակացության մեջ: Ինքը մեղադրական եզրակացության մեջ կարդացել է, որ հնարավոր է այդ պտուտակահանով բացել փականը, իսկ այդ կապակցությամբ ոչ մի բան չի կարող ասել, մեքենայում հնարավոր է գտնել պտուտակահան: Ինքը այդ պտուտակահանը չի օգտագործել Ազատության հասցեի փականը բացելու համար: Ավտոնորոգման կետ մեքենան տարել է, քանի որ փչացել էր և աղմուկ էր գալիս մեքենայից, որտեղ ինքը վարպետին չի մոտեցել, վարպետի հետ խոսել է Գերգեդավան և նրանից իմացել է, որ վարպետը զբաղված է, որից հետո իրենք գնացել են ուրիշ տեղ և այնտեղ են սարքել ավտոմեքենան: Այնտեղ, որտեղ վարպետը ասել է հնարավոր չէ սարքել մեքենան, այնտեղ շատ մեքենաներ են եղել և չի հիշում ինչ մակնիշի են դրանք եղել: Կոնկրետ ինքը որևէ մեքենայի չի մոտեցել և ընկերոջը նույնպես չի տեսել մոտեցել է, թե ոչ: Ինքը չգիտի, թե որտեղ է գտնվում Արշակունյաց պողոտան: Ազատության պողոտայում իրենք բացի Աշոտից ոչ մեկին չեն փնտրել, բայց շատ հասցեներ են գնացել, երբ տանից դուրս են եկել չեն գնացել մի տեղ, տարբեր հասցեներ են գնացել: Ընտանիք ունի, որոնց հետ խոսում էր, բայց չի կարող կոնկրետ ասել քանի անգամ է խոսել, օրվա մեջ լինում էր, որ չի էլ զանգահարել, լինում էր, որ զանգահարել է, կոնկրետ չի հիշում: Մեղադրական եզրակացության մեջ իրենց առաջադրված մեղադրանքների հասցեներում հնարավոր է եղած լինեն, չգիտի: Թմրանյութի հետ կապված եկել են իրենց մոտ, բայց դանակի հետ կապված չեն եկել: Թմրանյութի հետ կապված որոշում եղել է, որը ինքը չի կարդացել, Զվիադն է կարդացել, որ իրենք ունեցել են թմրանյութ ու չեն կարողացել ապացուցել: Հայաստանում գտնված ժամանակ, թեկուզ կալանքի տակ գտնվելու ժամանակ, Աշոտից ոչ մի տեղեկություն չունեն, իսկ Գուգուշվիլին եթե նրա մասին տեղեկություն ունենար, իրեն կասեր: Գումարը, որ Աշոտը պարտք էր դեռևս չի վերադարձրել: Իրավապահ մարմիններին իրենք չեն դիմել, որպեսզի Աշոտին հայտնաբերեն, իրենք փորձել են իրենց ուժերով գտնել նրան: Նոթատետրում բազմաթիվ նշված հասցեներ կան, դրանցից մի մասն ինքն է անձամբ գրանցել` տաքսու վարորդի թելադրանքով, երբ նրան հարցրել են, արդյոք գիտի ինչ-որ մեկին, որ վարձով բնակարան է տալիս: Հասցեները իմանալու համար, մեքենան կանգնեցրել են և հարցրել են անցորդներին: Տաքսու վարորդներից մեկը մեկ կամ երկու հասցե է ասել, այնտեղ 4հասցե է երևի, ինքը անձամբ հարցրել է բազարի տարածքում, որտեղ արձան կար: Տաքսիստը գիտեր բնակարանի հասցեն, ասեց, որ ինչ-որ դալանով տեղ է և հյուրանոց կա: Հայաստանում 2բնակարան են փոխել, եթե չի սխալվում 3օր մի տեղ, հետո տեղափոխվեցին Աբովյան քաղաք, օրը չի հիշում երբ, բայց քաղաքում մնացել են մոտավորապես 3-4օր և հետո տեղափոխվել են: Տեղափոխվելուց հետո մի երկու տեղ են հարցրել բնակարան, 15օր բնակարան չեն փնտրել: Նախաքննության ժամանակ բնակարան փնտրելու մասին ինքը ոչ մի խոսք չի ասել: Ոստիկանության բաժնում նոթատետրի վերաբերյալ իրեն հարց չեն տվել, չեն հարցրել ինչ է գրված: Նմանատիպ դանակներ ինքն էլ ուներ, Գուգուշվիլին էլ, Էդուարդն էր նվիրել դրանք իր երեխային: Ուղղակի պատահաբար մի օր եկավ իր մոտ, 2011թվականին իր երեխան երբ փոքր էր, գրկի երեխա էր, մոտը ուրիշ բան չկար, ուղղակի տվել է, ինքը սիրում էր այդ դանակը և այն միշտ իր մոտ էր: Ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ հենց սկզբից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, իսկ նոթատետրի հետ կապված ինքն ուղղակի, երբ թմրանյութը դրել են գրպանում, դրանից հետո ինքը արդեն չի վստահել ոստիկանությանը և հայտարարել է, որ չի վստահում նրանց: Ինքը ընդհանրապես է հրաժարվել ցուցմունք տալուց և դա կապված չի եղել նոթատետրի հետ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում Զվիադ Թոլորաիան առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, սակայն 10.11.2015թվականին որպես կասկածյալի հայտնել է, որ պարզաբանվել է իր իրավունքներն ու պարտականությունները, ցանկանում է, որ իր շահերը պաշտպանի Դ.Մնացականյանը: Իրեն պարզաբանվել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետով իր նկատմամբ կասկածանքի ողջ էությունը: Հանդիսանում է Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, չի տիրապետում հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, հոգեպես առողջ է, նևրոզի համար ընդունում է դեղահաբեր: Ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ճիշտ է այդ օրը Էդուարդի հետ եղել է շենքում, որտեղ բացել է մի բնակարանի դուռ, սակայն այնտեղ մի երիտասարդ տղայի է հանդիպել, որից հետո փակել է դուռը և արագ իջել ներքև: Իրենք այնտեղից ոչինչ չեն ցանկացել գողանալ: Այժմ հրաժարվում է այլ հանգամանքների մասին ցուցմունք տալ /հատոր 1 գ.թ. 163/:
12.11.2015 թվականին որպես մեղադրյալի Զվիադ Թոլորաիան հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է որպես մեղադրյալի իր իրավունքներն ու պարտականությունները, այդ թվում պաշտպան ունենալու իր իրավունքը, ցանկանում է, որ իր շահերը պաշտպանի Դ.Մնացականյանը: Իրեն պարզաբանվել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի երեք դրվագ 34-177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով և երկու դրվագ 177հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի ողջ էությունը, այն իր համար պարզ է և հասկանալի: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և ցուցմունք տալ /հատոր 2 գ.թ. 118/:
04.12.201 5թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ, 23.12.2015թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ Զ.Թոլորաիան ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իրեն ներկայացված 25.11.2015թվականի ՚Զննություն կատարելու մասինՙ արձանագրությանը կից կազմված լուսանկարչական հավելվածում պատկերված իրերն ամբողջությամբ իրենն է: Դրանց մեջ առկա է մեկ ՚Նոկիաՙ բջջային հեռախոս, մեկ հատ գրպանի փոքր դանակ, դեղահաբի սրվակ, որի մեջ առկա են ՚Baclofenՙ երկու հաբ, փոքր թղթեր, բջջային հեռախոսաքարտեր, գումարներ, կապույտ և սպիտակ գծերով նոթատետրեր, որում առկա է իր գրառումները, խաչ և այլն: Ներկայացված բոլոր առարկաները իր անձնական օգտագործման առարկաներն են: Չի կարող ասել, թե ինչ է գրված իր նոթատետրում, հրաժարվում է ցուցմունք տալ և որևէ այլ հարցի պատասխանել: Իրեն առաջադրված մեղադրանքում ոչ մի մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչում /հատոր 3 գ.թ.184, հատոր 4 գ.թ. 177/:
Վերլուծության և գնահատության ենթարկելով նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված յուրաքանչյուր ապացույց` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրեն համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, համադրելով ամբաստանյալիների ցուցմունքները դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների մեղավորությունը նշված արարքի կատարման մեջ ապացուցված է, իսկ նրանց պատճառաբանությունները, որոնք նպատակ են հետապնդում անհրաժեշտ պայմաններ ստեղծելու քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող պատժից խուսափելու համար, հերքվում են ներքոնշյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Արմինե Հայրապետյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ամեն օր աշխատանքի է գնում 10.00-ից մինչև 11.00-ն ընկած ժամանակահատվածում և վերադառնում է 20.00-ի սահմաններում: Սույն թվականի նոյեմբերի 03-ին աշխատանքի է գնացել 10.30-ի սահմաններում և տանից դուրս գալով փակել է միայն վերևի փականը: Տանը միայն մնացել է որդին` Գուրգենը, քանի որ մյուս որդին առավոտյան դպրոց էր գնացել: Ժամը 11.20-ին իրեն է զանգահարել Գուրգենը և հայտնել, որ ինչ-որ անձինք բացել են բնակարանի դուռը, փորձել են ներս մտնել, սակայն ինքը լսելով դռան կողմից եկող աղմուկը, գնացել է դեպի դուռը և տեսել 35-ից 40տարեկան անձի, ով գլուխը կիսաբաց դռնից ներս մտած նայել է իրեն և իրեն տեսնելուց անմիջապես փակել է դուռը: Փակ դռան հետևից Գուրգենը լսել է երկու անձանց խոսակցության ինչ-որ ձայն, որից հետո լսել է նրանց վազելով հեռանալու ոտնաձայները: Ինքն անմիջապես հագնվել է, որից հետո նոր բացել է դուռը, սակայն արդեն այնտեղ մարդ չի եղել: Բանալիով փորձել է փակել դուռը վերևի փականով, սակայն այն գտնվել է անսարք վիճակում: Որդին չի հետապնդել այդ անձանց, քանի որ նոր է արթնացած եղել և հագնված չի եղել, տեսել է միայն մեկի դեմքը: Ինքը նրան ասել է, որ երեկոյան տուն գնալուց հետո կդիմեն ոստիկանություն, իսկ մինչև իր տուն վերադառնալը որդին արդեն քանդել և հանել էր դռան փականը` փոխելու նպատակով, իսկ ինքը հաղորդում է տվել կատարվածի մասին համոզված լինելով, որ այդ անձինք ինչ-որ եղանակով բացելով իր տան մուտքի դուռը, փորձել են ներս մտնել բնակարան` գողություն կատարելու նպատակով: Բողոքում է կատարված հանցագործության համար և ցանկանում է, որ այդ անձինք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության: Նրանք իր բնակարանից ոչինչ չեն գողացել, քանի որ նշած հանգամանքներում չեն հասցրել: Իր բնակարանում և մուտքի դիմաց տեսանկարահանող սարքեր չկան տեղադրված: Շահագործում են միայն մուտքի դռան վերևի փականը և այդ պատճառով էլ միայն այդ փականն են փակել այդ օրը: Նշված փականը իր հիշելով ուներ 4-5բանալի, որոնք դեռևս դեպքի վայրի զննության ժամանակ որդին ներկայացրել է ոստիկանությանը, միայն ցանկանում է ավելացնել, որ մոտ 2տարի առաջ փոխել են փականը և հնարավոր է բանալիներից մեկը լինի նախորդ փականինը: Կատարվածի մեջ որևէ մեկին չի կասկածում /հատոր 1 գ.թ. 17-19, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Աննա Նարիբեկյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 9-ին առավոտյան ժամը 9:20-ի սահմաններում դեռևս պառկած է եղել անկողնում, երբ բնակարանի մուտքի դուռը բավականին ուժեղ թակել են, այն աստիճան ուժեղ, որ մտածել է, թե ով է, որ ուզում է կոտրել դուռը: Մոտեցել է դռանը, թակոցներն արդեն դադարել են, նայել է դիտանցքից, սակայն մարդ չի եղել: Կրկին վերադարձել է ննջասենյակ և լսել դռան փականի ձայնը: Կրկին վերադարձել է և տեսել, թե ինչպես է դռան վերևի փականի վրա գտնվող բանալին շարժվում: Նայել է դիտանցքից և տեսել, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը կռացած փորձում բացել դուռը: Ներսից պահել է բանալին, որ չընկնի, քանի որ այդ անձը հետ էր հրում բանալին, որ գցեր: Նշված անձնավորության դեմքը չի տեսել, նաև պատշգամբում մութ էր, ոչ մի բան չէր երևում: Նրա աջ ուսից հասկացել է, որ տղամարդ է: Ձայն չի հանել, այդ անձը հասկացել է երևի, որ տանը մարդ կա, քանի որ միանգամից իր գործողությունները դադարեցրել է և անմիջապես լռություն է տիրել: Մոտեցել է խոհանոցի վերջում գտնվող միջանցիք հատվածում առկա պատուհանին, որը անմիջապես նայում է փողոցին, պատուհանից նայելով, պատուհանը չբացված վիճակում տեսել է, որ իրենց մուտքից դուրս են եկել 2տղամարդ, որոնցից մեկը արագ գնացել է, իսկ մյուսը դանդաղ քայլելով, նրանք երկուսն էլ գնացել են մի ուղղությամբ` դեպի Ռադիոմաշտի ուղղությամբ: Երկուսի հագին էլ եղել է սև գույնի բաճկոն: 2-րդը, ով դանդաղ քայլերով էր շարժվում, գլխին ուներ սև գույնի գլխարկ, նրան հետևի կողմից է տեսել, կուչ եկած էր, ոչ նիհար էր և ոչ էլ գեր, սակայն նրան հստակ չի կարող նկարագրել, քանի որ լավ չի տեսել, տեսնելու դեպքում հնարավոր է չճանաչի: Նրանք կորել են իր տեսադաշտից և չի տեսել, թե որ ուղղությամբ են գնացել, քանի որ փակ պատուհանից է նայել և վախեցել է այն բացել: Նրանց գործողություններից իր մուտքի դռան միջուկը չի վնասվել և այն նորմալ աշխատում է /հատոր 1 գ.թ.282-284, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Թալին Այնթապիի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 03-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից, կողպել է դռան փականը և գնացել է աշխատանքի: Նույն օրը, ժամը 11.00-ի սահմաններում իրենց բարեկամը իրենից ճամպրուկ էր խնդրել, որպեսզի մեկնի Կանադա և ինքը նրան է տվել բնակարանի բանալին, որ նա գնա և տանից վերցնի ճամպրուկը: Ինքն ունի արագ սննդի կետ, որը գտնվում է իրենց բնակարանից մոտ 100մետր հեռավորության վրա: Նա վերցրել է բանալին և մի քանի րոպե անց վազելով վերադարձել է սննդի կետ և հայտնել, որ դռան փականը կոտրված է եղել, իսկ տունը տակնուվրա արված: Միասին բնակարան գնալուց հետո պարզել է, որ այնտեղից գողություն են կատարել: Բեյրութում նույնպես ունի սննդի կետ և այստեղ աշխատած երկու տարվա ընթացքում ընդհանուր հավաքել է 20.000ԱՄՆ դոլար գումար, որը պահել էր բնակարանում իր ննջասենյակի պահարանի մեջ` ճամպրուկի մեջ դրված դրամապանակում: Մտնելով բնակարան անմիջապես ստուգել է գումարը տեղում է, թե ոչ և պարզել է, որ այն գողացել են: Անմիջապես զանգել է ոստիկանություն և ոստիկանների գնալուց հետո հավաքել է բնակարանը և պարզել, որ բացի գումարից իր բնակարան մտած գողերը հափշտակել են նաև ամուսնու կաշվե ժակետները, որոնցից յուրաքանչյուրը եղել է 200ԱՄՆ դոլար, ժակետներից մեկը շագանակագույն է եղել, իսկ մյուսը` սև, իր բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարքը, որը եղել է մոտ 15.000ՀՀ դրամ արժողության և լրացուցիչ մարտկոց` մոտ 100ԱՄՆ դոլար արժողության, որդու ՚Սամսունգՙ մոդելի բջջային հեռախոսը, որի մեջ որդին օգտագործել է /094/97-67-74հեռախոսահամարը, նշում է, որ հեռախոսի տուփը մնացել է Բեյրութում, իսկ գործարանային համարը չգիտի, հեռախոսը եղել է մոտ 200ԱՄՆ դոլար, մեկ հատ կաշվե կարմիր գույնի զարդատուփ, որի մեջ եղել է 750հարգի ոսկյա օղեր` սև քարերով, մոտ 2գրամ քաշով, որը արժեր 70ԱՄՆ դոլար, որի նկարը չունի, սակայն տեսնելու դեպքում կարող է ճանաչել, գողացվել է նաև մատանի 3գր քաշով` 750հարգի ոսկուց, արժեր մոտ 90.000ՀՀ դրամ, որի լուսանկարը չունի, սակայն տեսնելու դեպքում կճանաչի: Այսինքն իր բնակարանից հափշտակվել է 20.000ԱՄՆ դոլար գումար և 670ԱՄՆ դոլար, 105.000ՀՀ դրամ արժողության զարդեր և իրեր, իրեն պատճառվել է 20.000ԱՄՆ դոլարի և 105.000ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Ցանկանում է հայտնել, որ դեպքից մի քանի օր անց աղջիկը, որը 11տարեկան է, գտնվել է բնակարանում և ռուսախոս մարդ դուռը թակել և ինչ-որ անիմաստ բան հարցնելուց հետո հեռացել է, այնուհետև նույն մարդը մի քանի օր անց կրկին եկել է, սակայն ինքը նրա դեմքը չի հիշում, իսկ դուստրը հիշել և ասել է, որ կասկածում է, որ այդ մարդը կարող է առնչություն ունենալ դեպքին: Ավելացնում է, որ բնակարանից հափշտակվել է նաև բացովի դանակ տարբեր պատյաններով` խառտոց և մկրատ, որը մոտ 5սմ երկարության է, երկու կողմերը կարմիր թափանցիկ պլաստմաս, մեկ հատ էլեկտրոնային կրիչ 32GB, որն ունի դանակի տեսք, 2 iPod: Հայտնել է, որ նշված առարկաները տեսնելու դեպքում կճանաչի /հատոր 3 գ.թ. 139-141, հատոր 4 գ.թ. 54, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Նարինե Իշխանյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալներին չի ճանաչում: Դեպքի օրը հստակ չի հիշում, երևի թե նոյեմբերի սկիզբն էր: Այդ օրը տան դուռը ինքն է փակել, երկու փական ունի դուռը, երկու փականն էլ փակել է ինչպես միշտ, դուրս է եկել, երբ եկավ, մայրը արդեն տուն էր մտել և ասեց, որ լամպուշկան, որը իրենց դռան վերևում է, փչացել է, կարծեմ խնդրեց, որ ինքը փոխի, այդ ընթացքում իր հայրը, որ իրեն աշխատանքից տուն էր բերել, ավտոտնակ էր մտցնում մեքենան, փոխեցին, բայց նայեց, տեսավ լամպը բացարձակ վնասված չէր ու նաև ասաց, որ դռան վերևի փականը չի փակել կամ գուցե փչացել է կարծես, որովհետև վերևի փականը այդպես վնասված չէր, ու նաև այդ ընթացքում, որ իր մայրը եկել է տուն, փորձել է դուռը բացել, իրենց հարևանն է դուրս եկել շատ իրար խառնված, ամուսինը վատ էր, որը հետո մահացավ, գումար է խնդրել և այլն ու չի նկատել, որ փականը կոտրված է, ներքևինը վնասված է, ինքն է նկատել, հայրը բարձրացավ, տեղեկացրեցին, զանգեցին ոստիկանություն: Այսինքն ինքն է նկատել, որ վնասված է փականը: Բայց ստուգեցին, ամեն ինչ տեղում էր, այսինքն չէին հասցրել մտնեն ներս, որևէ բան չէր գողացվել: Մայրը վերադարձել է ինչպես սովորաբար, նա վերադառնում է 5-6-ն ընկած ժամանակահատվածում: Մայրը ոչինչ չէր նկատել, միայն կարծել էր, որ լամպը փչացել էր ու նաև փականը կամ ինքը չի փակել, կամ կոտրվել է, փչացել է, նա ոչինչ չէր նկատել: Ներքևինը բացվում էր, նրանք վնասել էին, բայց այնպես չէին վնասել, որ հնարավոր էր բացել, միջուկը չէին հասցրել վնասել: Վերևի փականը չէր բացվել ոչ մի կերպ, չէր պտտվել: Ինքը երկուսը փակում է միշտ, հիշում է, որ փակել է: Վերևինը հետո պարզեցին, որ բացված է եղել արդեն, կոտրված, բացված, իսկ ներքևինը` միջուկը չեն հասցրել բացեն, միջուկը վնասված չի եղել: Վերևինը ինքը հաստատ, վստահ հիշում է, որ փակել է, ուղղակի անսարք է եղել կամ կոտրված է եղել, չեն կարողացել բացել: Իրենք երեքն են տանը, երեք հոգի են և երեքն էլ դրսում են եղել: Ինքը տուն է վերադարձել 7-ի կողմերը` այսինքն 6.30-ից 6.40: Փականը երկարավուն անցքով փական է, բանալին էլ գլանաձև բանալի է, այսինքն հնարավոր չէ միանգամից նայելով հասկանալ կոտրված է, թե` չէ: Պետք է բանալին մտցնել` հասկանալու համար աշխատում է, թե` չէ: Այդ փորձն արեց, սակայն չէր պտտվում ընդհանրապես: Շրջանակն էր կողքի վնասվել, իսկ միջուկը թուլացել էր, բայց աշխատում էր, այսինքն պտտվում էր, փակվում էր ու դուռն էր վնասվել: Առավոտյան մինչ դուռ փակելը ոչ մի տարօրինակ բան չի նկատել, ինչպես ամեն օր է փակել, այդ օրն էլ: Պնդում է, որ տվյալ ժամանակահատվածում են վնասվածքները եղել: Որ ասեց լավ չի աշխատում, դրանից հետո նոր լամպ բերեցին, որ փոխեն, փոխեց` կարծելով, որ իսկապես փչացած է, հետո պարզեցին, որ դա ուղղակի թուլացված է եղել, նայեցին ու ոչ մի վնասվածք չկար, լամպը այսինքն չեն ստուգել աշխատում է, թե` ոչ, բայց տեսան, որ վնասված չէ: Մինչ այդ օրը իրենք երբեք չեն թուլացրել, որովհետև իրենք դուրս են գալիս աշխատանքի ու մուտքի այդ հատվածը մութ է և իրենք են այդ լամպը տեղադրել ու միշտ միացրած են պահում, ամբողջ օրվա ընթացքում միշտ միացրած է: Մինչ այդ դուռը թակելու դեպքեր չեն եղել, իրենք աշխատանքային օրերին 9-7-ը տանը չեն լինում, որևէ բան չի նկատել: Հետո իրենց հարևանը ասել է ու նաև ցուցմունք է տվել, որ եկել են ռուսախոս մարդիկ, ռուսերենով հարցրել են` արդյոք հարևանները տանն են, թե` ոչ: Նրանք հարևաններին են հարցրել, անուն չեն տվել: Իրենց անմիջապես կողքի հարևանի դուռն են թակել: Կարծում է, վստահ չէ հիմա իրենց հարցրել են ժամը երեքի կողմերը, թե ցերեկվա ժամերին, նույն օրը ու դրանից առաջ էլ, բայց հիմա վստահ չի հիշում, վստահ չի կարող ասել: Տվյալ օրը հարցրել էին իրենց հարևանուհուց: Հարևանը հայերեն թարգմանած ասեց, որ հարցրել են` հարևանները արդյոք տանն են, թե` ոչ, ու երբ կգան: Այդ մասին իմացել է ոստիկանների գնալուց հետո, կարծում է նույնիսկ հաջորդ օրը: Հարցնողը մեկ հոգի է եղել, թե ինչ արտաքին տվյալներով, չի ասել, ասել է, որ տղամարդ է: Սովորաբար երբ իրենց տուն են գալիս, գիտեն, որ իրենք աշխատում են և միշտ զանգահարում են իրենց որևէ մեկի բջջային հեռախոսահամարին: Նույն օրը, երբ հասկացան, որ փորձել են մտնեն իրենց տուն, այդ պահին զանգահարեցին ոստիկանություն և հայտնեցին: Փականների վնասված լինելու վերաբերյալ իրենք են հայտնել ոստիկանության աշխատակիցներին: Փականները նույն օրը առգրավել են դեպքի վայրի զննությամբ: Մեկի միջուկն է ամբողջությամբ վնասվել` վերևինը, երկրորդը` շրջանակը, միջուկը թուլացված էր, բայց աշխատում էր, փակվում, բացվում էր: Իրենք ենթադրեցին, որ լամպուշկան վառված է, բայց հետո ինքը փոխեց, մեկ այլ լամպուշկա է միացրել, աշխատել է, իսկ հինը նայեցին, կարծեցին սպիրալի հատվածն է, ինչպես լինում է սովորաբար, բայց վնասված չէր: Իր մայրն է եկել, առաջինը հայտնաբերել, փորձել է բացել, չի բացվել, երկրորդն է բացել, այսինքն` ներքևինը: Իրենց հարևանուհու անունն է Էլմիրա, ազգանունը չգիտի, նույն հարկում ձախ թևի դռան հարևանն է: Հետո արդեն հարևանուհին ասել է, որ ռուսախոս անծանոթ տղամարդ է հարցրել իրենց, նույն օրը չեն հաղորդակցվել, որովհետև հարևանուհու ամուսինը հիվանդանոցում էր, հետո երկրորդ օրն էր արդեն: Չի կարծում, որ ունեն ռուսախոս բարեկամներ, որ իրենց հարցնեին: Ոստիկանություն ինքն անձամբ է դիմել: Դիմել է երեկոյան, երբ եկան, հայտնաբերեցին, վերադարձել են 7-ի կողմերը, ոստիկանություն էլ երևի 7.15 է զանգահարել: Ամբաստանյալներից որևէ մեկին չի ճանաչում: Ամբաստանյալներից որևէ մեկին չի տեսել, ինքը ընդհանրապես ուշադիր չէ, տանից դուրս գալուց չի նկատել կամ գուցե տեսել է, չի հիշում: Մինչև դեպքի օրը կասկածելի բան չի նկատել: Մինչև այդ չի եղել գան իրենց դուռը թակեն, որ լիներ երեկոյան պետք է լիներ, չի հիշում նման բան, որ գան բան հարցնեն: Մայրը տուն է վերադարձել ինչպես և սովորաբար, ժամը 5-6-ի արանքում, երևի 5.30: Իրենց բնակարանի միջանցքը պատուհան չունի, հյուրասենյակից ընկնող լույսն է: Ժամը 5-6-ն ընկած ժամանակահատվածում կարծում է` ավելի շատ մութ է լինում, որովհետև նոյեմբեր ամիսն է եղել: Հարևանուհու ամուսինը խնդիրներով տեղափոխվել է հիվանդանոց, հարևանուհին էլ հետը գնացել է: Իրենց դիմացի հարևանը ասել է նաև, որ թուղթ է կպցրած եղել իրենց գլազոկին: Լամպուշկան երևի թուլացրել են, որ մութ լինի: Երեք դուռ է, մեկը տիկին Էլմիրան է` ձախ կողմում, և դիմացի հարևանը: Էլմիրայի տնից գլազոկով եթե նայեն ենթադրում է, որ կերևա որ մարդ կա, դռները շատ մոտ են իրար: Եթե Էլմիրան նայի, կտեսնի, որ մարդ է կանգնած, որովհետև երբ որ իրենց տուն է մարդ գալիս, իրենք նույնպես տեսնում են: Դիմացի տանը իր հասկանալով մարդ եղել է, որովհետև դուրս են եկել, դուրս գալուց են նկատել, որ այդ թուղթը կպցրած է, այդ տանը միշտ մի հոգի լինում է, որովհետև ծեր մարդ է, նա միշտ տանն է լինում: Այդ օրը, որ եկան ոստիկանները, ինչ-որ բաներ է գրել ինքը, նրանց հայտնել է Էլմիրայի հայտնածի վերաբերյալ: Հարաևանի գլազոկին փակցված թուղթը իրենք չեն նկատել, գուցե արդեն նրանք հանած են եղել, հարևանն է իրենց ասել այդ մասին, որ ինչ-որ թուղթ է փակցված եղել գլազոկին: Ինքը գույքային պահանջ չունի: Նախաքննության ընթացքում ինչ գրել է ճիշտ է գրել, ներկայումս շատ ժամանակ է անցել և բնականաբար այն ժամանակ ավելի լավ կհիշեր /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Նարինե Իշխանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերին սովորականի նման ժամը 09.00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել աշխատանքի, սակայն նախքան աշխատանքի գնալը փակել է տան դուռը, իսկ այդ օրը բնակարանից վերջինը ինքն է դուրս եկել: Ժամը 18.45-ի սահմաններում հայրը աշխատանքից վերցրել է իրեն և միասին վերադարձել են տուն:Սկզբում տուն է բարձրացել ինքը` մինչ հայրը մեքենան է կանգնեցրել: Երբ բարձրացել է տուն նկատել է, որ մուտքի դռան վերևի հատվածում առկա էլեկտրական լամպը անջատված է, որը սովորաբար անջատված չի լինում, իսկ ինքը այդ օրը տանից դուրս գալուց առաջ այդ լամպը միացրած էր թողել: Հասնելով դռան մոտ զանգը տվել է, որպեսզի մայրը բացի, քանի որ նա իրենցից շուտ է տուն գնում և այդ ժամանակ գտնվել է տանը: Մտնելով տուն, մայրը իրեն հարցրել է արդյոք փակել է դռան վերևի փականը, քանի որ այն բաց է եղել կամ գուցե փչացել է: Փորձել է ինքը փակել վերևի փականը, սակայն նկատել է, որ այն չի աշխատում և ներքևինի վրա տեսել է արտաքին ներգործություն և հասկացել է, որ ինչ-որ մեկը ցանկացել է կոտրել այն: Րոպեներ անց հայրը մեքենան կանգնեցնելուց հետո բարձրացել է տուն և ինքը նրան ասել է, որ իր կարծիքով տան դռան փականը փորձել են կոտրել, որը տեսնելուց հետո հայրն ասել է, որ զանգի ոստիկանություն: Իրենք թշնամիներ կամ չմարված պարտքեր չունեն: Մինչ իրենց տուն գնալը մայրը չի նկատել, որ դռան փականի բռնակը վնասված է, քանի որ իրենց հարևանի ամուսինը կաթված է ստացած եղել և գումար է խնդրել, որպեսզի հասցնեն հիվանդանոց, իսկ մայրը անհանգստացած և շփոթված է եղել: Իրենց բնակարանի որևէ գույք չի բացակայում, քանի որ իրենց բացակայության ժամանակ իրենց բնակարան որևէ մեկը մուտք չի գործել: Նոյեմբերի 4-ին առավոտյան կամ դրան նախորդող օրերին իրենց շենքում կասկածելի մարդկանց կամ անձ չի տեսել /հատոր 1 գ.թ. 201-203/:
Գործով տուժող Արմինե Միքայելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ մոտ 7տարի է ինչ վարում է ՚Նիսսանՙ մակնիշի 18 OS 951պետհամարանիշի ավտոմենքենան, որի սեփականատերը հանդիսանում է ինքը: 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 09:30-ի սահմաններում դստերը` Մերի Մովսեսյանին տարել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում գտնվող թիվ ՚1ՙ քոլեջ, որից հետո գնացել է Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող ավտովերանորոգման կետ` մեքենայի հետ կապված խնդիրները վերացնելու համար: Մեքենան կայանել է վերանորոգման կետի անմիջապես դիմացը: Մենքենայից առաջին անգամ իջնելուց պայուսակը վերցրել է հետը` գցելով ուսին: Աշխատողների հետ խոսելուց հետո, վերադարձել է, բացել մեքենայի դիմացի կափարիչը, և իջնելուց առաջ պայուսակը դրել վարորդի կողքի նստատեղին: Կափարիչն անընդհատ բացված էր, աշխատողները գործ են արել մեքենայի շարժիչի վրա, իսկ նրանց կողքին կանգնած է եղել ինքը և հետևել նրանց աշխատանքին: Այդ ընթացքում մի քանի անգամ նստել է մեքենան, շարժիչը գործի դրել, պայուսակը տեղում է եղել: Նշում է, որ այդ ընթացքում մեքենայի դռները բաց են եղել: Երբ պատրաստվել է հեռանալ, դա եղել է մոտ 10:40-ին, նկատել է, որ պայուսակը իր դրված տեղում չէ: Մեքենայից դուրս է եկել, աշխատողներին ասել, որ պայուսակը չկա, նրանք իրեն ասել են, որ տարածքը տեսանկարահանվում է, և միանգամից բարձրացել են տեսագրությունը դիտելու: Տեսագրությունն ուսումնասիրելուց հետո պարզվել է, որ ժամը 10:20-ի սահմաններում մոտ 50տարեկան գեր կազմվածքով, սպիտակ մազերով մի տղամարդ, օգտվելով իրենց անուշադրույթունից, աննկատ բացում է մեքենայի առջևի աջ կողմի դուռը և արագ վերցնելով պայուսակը` արագ հեռանում է: Այդ ամբողջը տևել է ընդամենը 3րոպե: Նրա հետևից հեռանում է նաև մեկ այլ տղամարդ, որը նրա հետ միասին էր եկել, դա մոտ 30տարեկան, նիհար կազմվածքով տղամարդ էր: Իրենք այդ տղամարդկանց չեն ճանաչում, տեսնում էին առաջին անգամ: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Պայուսակի արժեքը եղել է մոտ 12.000ՀՀ դրամ, դրա մեջ եղել է մոտ 8000ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակ, որի մեջ եղել է նախորդ օրը բանկից ստացած 74.500ՀՀ դրամ, իսկ մինչ այդ ինչքան կար չի հիշում, հնարավոր է ընդհանուր լիներ մինչև 100.000ՀՀ դրամ: Եղել են տարբեր զեղչի քարտեր, ՚Նուռՙ բանկային քարտ` ՚Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկիՙ, սոցիալական քարտ: Պայուսակի մեջ կար շպարի պայուսակ սև գույնի ՚Զենիֆերՙ մոդելի, որի մեջ կար շպարի պարագաներ, փոքր մկրատ: Պայուսակի մեջ նաև եղել է արծաթափայլ գրիչ, մեկ հատ կախազարդ` կլոր, վրան նկարած ցուլ: Թեև իր բացատրության ժամանակ նշել է, որ պայուսակի մեջ կար նաև իր տան բանալիները, արծաթյա վզնոց և բիժուտերիա, սակայն վերջիններս հայտնաբերել է մեքենայի մեջ` հետագայում: Ոստիկանություն զանգահարելուց հետո, մոտ 2ժամ անց իրեն զանգահարել է ՚Երևան սիթիՙ սուպերմարկետի աշխատակիցը և հայտնել, որ իրենց է զանգահարել մի կին և ասել, որ իր պայուսակը նրա մոտ է և թողել է իր հեռախոսահամարը: Տվյալ հեռախոսահամարով զանգահարել է այդ կնոջը, ճշտել հասցեն, որը Ադոնցի 13շենքի 1-ին մուտքի 3բնակարանն է եղել: Ոստիկանության աշխատակիցների հետ գնացել են այնտեղ, կինը պատմել է, որ պայուսակը գտել է իր շենքի վերելակի մոտից: Սկզբում մտածել է իր հարևանինն է, սակայն երբ պարզվել է, որ հարևանինը չէ, նայել է պարունակությունը և գնտելով այնտեղ ՚Երևան սիթիՙ զեղչի քարտ, զանգել է ՚Երևան սիթիՙ սուպերմարկերտ և զեղչի քարտի վրա առկա համարով պարզել են իր անձը և զանգահարել իրեն: Պայուսակը զննելուց հետո պարզել է, որ անհայտ անձը կամ անձինք գողացել են միայն մոտ 100.000ՀՀ դրամ գումարը, շպարի պայուսակն իր պարունակությամբ` ընդհանուր մոտ 20.000ՀՀ դրամ արժողության, կախազարդը` մոտ 6.000ՀՀ դրամ արժողության և մոտ 5.000ՀՀ դրամ արժողության գրիչը, ընդհանուր իրեն պատճառելով 131.000ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Բողոքում է հանցանք կատարած անձանց դեմ և ցանկանում է, որ նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության /հատոր 1 գ.թ. 260-263, հատոր 4 գ.թ. 49, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժողի ներկայացուցիչ Ավետիք Վարդանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հադիսանում է Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 42-րդ հասցեում գործող ՚Դելֆուսՙ ՍՊ ընկերության տնօրենը: 2015թվականի նոյեմբերի 9-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել ընկերության աշխատակից Սերգեյը և հայտնել, որ ոստիակնության աշխատակից է գնացել և տեղեկացրել, որ վաճառակետից գողություն է կատարվել: Ինքն անմիջապես գնացել է այնտեղ և Սերգեյը պատմել է, որ անծանոթ մի մարդ է մտել վաճառակետ, իրենից հարցրել է զուգարանի տեղը և ինքը ցույց է տվել զուգարանի տեղը և զբաղվել է իր աշխատանքով: Չի տեսել, թե նա ինչպես է դուրս եկել յուղման կետի տարածքից: Վաճառակետում տեղադրված տեսանկարահանող սարքի տեսագրությամբ իրենք տեսել են, որ այդ անձը գաղտնի հափշտակել է 6250ՀՀ դրամ արժողության ՚Sea horseՙ ֆիրմայի չորս լիտրանոց տարայով 2.5լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղ և այնտեղից դուրս գալով նստել է ավտոմեքենան և հեռացել է: Բողոքում է կատարված հանցանքի համար և ցանկանում է, որպեսզի այդ անձը ենթարկվի քրեական պատասխանատվության /հատոր 1 գ.թ. 302-303, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Էլմիրա Ղազարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին, ժամը 13.00-ի սահմաններում ամուսինն իրեն լավ չի զգացել և ինքը զանգել է ՚Շտապօգնությունՙ և ժամը 13.15-ի սահմաններում ՚Շտապօգնությանՙ ծառայության աշխատակիցները արդեն եղել են իրենց բնակարանում: Այդ ժամանակ բնակարանի դռան թաքոց է լսել և խառնված դուռը բացել է` մտածելով, որ դա նույնպես բուժաշխատողներն են: Այնտեղ կանգնած է եղել իրեն անծանոթ մի մարդ, ով ռուսերենով իրեն հարցրել է, թե հարևանը տանն է` ձեռքը ուղղելով դեպի հարևանուհի Ռոզայի բնակարանի դուռը, իսկ ինքը ռուսերենով պատասխանել է, որ նրանք աշխատանքի են, նա կրկին ռուսերենով հարցրել է, թե երբ են վերադառնալու, իսկ ինքն էլ ասել է, որ նրանք երեկոյան են վերադառնում, ինքը նրան հարցրել է, թե նա ով է, սակայն իր հարցին չի պատասխանել և հեռացել է: Ինքը նրան ուշադրություն չի դարձրել և մտածել է, որ ծանոթ կլինի: Դրանից հետո նույն օրը ամուսնուն տեղափոխել են հիվանդանոց և շատ խառն են եղել: Երբ տուն է վերադարձել, հարևանուհուց իմացել է, որ նրանց բնակարանից գողություն է կատարվել: Նա իրեն հարցրել է արդյոք կասկածելի անձանց չի տեսել և ինքը նրան պատմել է վերոգրյալ դեպքը, իսկ նա ասել է, որ նման ծանոթ չունեն: Հարևանուհուն նաև ասել է, որ իրենց դուռը թակելուց 10-15րոպե անց ամուսնուն տեղափոխել են հիվանդանոց: Բացի այդ անձից այլ կասկածելի անձ իրենց շենքի մուտքում չի նկատել ինչպես դեպքի օրը, այնպես էլ դրան նախորդող օրերի ընթացքում և կատարված գողության փորձի մեջ կասկածում է այդ անձին: Այդ անձը եղել է արական սեռի ներկայացուցիչ, 33-38տարեկան, միջին մարմնակազմությամբ, մազերը մուգ, կարճ կտրված և կողքի սանրված, դեմքը նիհարավուն, բավականին մեծ քթով` արտահայտված, աչքերը և հոնքերը նույնպես մուգ գույն են եղել, հոնքերը հաստ, դեմքը ամբողջությամբ կնճիռներով ճակատի հատվածում, մաշկը թուխ, միջահասակ, հագին եղել է սև գույնի կաշվե բաճկոն: Այդ անձը եղել է միայնակ և ինքը նրան շենքի տարածքում այլևս չի տեսել: 04.12.2015թվականին անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողության ժամանակ ճանաչել է թվով 4անձանցից ձախ կողմից կանգնած երրորդ անձին և հայտարարել, որ հավանաբար նա է հանդիսանում 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին իր բնակարանի մուտքի դուռը թակած անձը, ով ռուսերեն լեզվով հարցրել է հարևանուհին տանն է, թե ոչ, որից հետո հեռացել է: Սակայն իրականում, երբ լրացվել է այդ արձանագրությունը և ինքը ներկա է գտնվել այնտեղ, այդ ընթացքում ավելի ուշադիր նայել է և հասկացել, 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին իրենց տան դուռը թակել է ոչ թե ճանաչման ներկայացված անձանցից ձախից երրորդ համարի տակ կանգնած անձը, այլ ձախից չորրորդը, շփոթվել է, քանի որ այն ժամանակ նրա մազերը երկար են եղել, իսկ ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ ավելի կարճ են եղել: Նրան ճանաչեց ընդհանուր դեմքից, քթից և ընդհանուր դիմագծերից, ինչպես նաև հայացքից: Ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ չի հայտնել այդ մասին, քանի որ չի պատկերացրել, որ կարող է հայտարարել /հատոր 3 գ.թ.35-36, 182, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Ռոզա Իշխանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սովորականի նման դուրս է եկել տանից և գնացել է աշխատանքի, իսկ աղջիկը այդ ժամանակ դեռևս տանն է եղել: Այդ օրը զբաղվել է իր աշխատանքով և գնացել է տուն, ժամը 17.30-ի սահմաններում հասել է իրենց բնակարանի մուտքի դռան մոտ և նկատել է, որ դռան վերևի էլեկտրական լամպը չի վառվում, որը իրենք միշտ վառ են թողնում տանից դուրս գալուց: Սկզբում մտածել է, որ այն աղջիկն է անջատել, դրանից հետո փորձել է բացել դռան վերևի փականը, սակայն բանալին չի կարողացել մտցնել փականի մեջ և մտածել է, որ աղջիկը չի կարողացել փակել և բաց է թողել, ապա փորձել է բացել տակի փականը, որը բացելուց հետո մտել է տուն և զբաղվել է իր գործերով: Քիչ անց եկել է նաև աղջիկը` Նարինե Իշխանյանը, որն իրեն ասել է, արդյոք չի նկատել, որ բնակարանի փականները վնասված են և ավելացրել է, որ իր կարծիքով ցանկացել են մտնել տունը թալանել: Դրանից հետո ամուսինը գնացել է տուն և այդ ամենը տեսնելուց հետո աղջկան ասել է, որ զանգահարի ոստիկանություն, որից հետո աղջիկը զանգահարել է ոստիկանություն և պատմել կատարվածի մասին: Ցանկանում է ավելացնել, որ ինքը սկզբում չի տեսել փականի վնասված լինելը, քանի որ երբ մոտեցել է իրենց դռանը, իրենց բնակարանի կողքի բնակարանում ապրող հարևանուհի Էլմիրան բացել է դուռը և նրա հետ խոսելով բացել է իրենց տան դուռը, ուշադիր չի նայել փականին և չի նկատել փականի վնասված լինելը: Այդ օրերին իրենց շենքի մոտակայքում կասկածելի ոչ ոքի չի տեսել, սակայն ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին, երբ ոստիկանության աշխատակիցները և քննիչները ավարտել են իրենց աշխատանքը և գնացել են, իրենց տուն է գնացել իրենց հարևանուհի Էլմիրան, ով անմիջապես իրենց բնակարանի կողքի բնակարանում է ապրում, ինքը նրան հարցրել է արդյոք չի նկատել իրենց բնակարանի դռան վերևի լամպը երբ է հանգել, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ չի նկատել թե լամպը երբ է անջատվել, քանի որ այդ օրը ամուսինը շատ վատ է եղել և զբաղվել է նրանով: Պատմել է նաև, որ երբ ՚Շտապօգնությունՙ է զանգահարել և սպասել է բժիշկներին, այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը իրենց տան դուռը ուժեղ թակել է և ինքը շտապ բացել է դուռը և այդ ժամանակ նրանից ՚կոտրատվածՙ ռուսերենով հարցրել են, թե իրենք տանն են, թե ոչ` ձեռքը պարզելով դեպի իրենց դուռը, իսկ հարևանուհին էլ պատասխանել է: Հարևանուհին ասել է, որ այդ մարդը եղել է միջին տարիքի, մազերը կողքի սանրված, հագին եղել է սև գույնի կաշվե բաճկոն, միջին հասակի /հատոր1 գ.թ. 213-216, դատական նիստին արձանագրություն/:
Գործով վկա Գուրգեն Հակոբյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալներից ճանաչում է անկյունում նստածին /ով հանդիսանում էր Զվիադ Թոլորաիան/` դեպքի հետ կապված, բնականից տեսել է միայն նրան, մնացածին հետո արդեն բաժնում են ներկայացրել: Նրանց հետ թշնամություն, բարեկամություն չունի: Օրը արդեն չի հիշում որ օրն էր, առավոտյան 10.30-ի կողմերը ձայն էր լսվում դռան կողմից, մոտենում է, տեսնում է նրան, տան մուտքի մոտ գլուխը արդեն ներս մտցրած վիճակում, ինքն էլ գտնվում է ոչ հագնված վիճակում, ինչ-որ գործողությունների դիմելուց առաջ նա արդեն փախուստի է դիմում, մնացածը հետո արդեն երբ բաժին կապ էին տալիս, նրանք մոտենում են, մնացածը հետո արդեն նրանց հետ միասին են իմանում, մանրամասները` ոնց են մոտեցել կամերաների միջոցով, ինքը տեսել է մենակ այդքանը: Նրան տեսել է իրենց տան միջանցքում` գլուխը ներս մտցրած վիճակում: Նախաքննական ցուցմունք տալու ժամանակ դեպքի օրը հիշում էր և ճիշտ է նշել: Այդ օրը, երբ տանն է գտնվել, քնած ժամանակ է դռան զանգի ձայն լսել, բայց անուշադրության է մատնել, չի էլ մոտեցել դռանը, հետո արդեն արտառոց ձայն երևի դռան չխկոցն էր, որից արդեն վեր է կացել: Դռան զանգից մոտ կես ժամ հետո է դռան չխկոցի ձայնը լսել: Երբ որ բացվում էր դուռը, ավելի շուտ այդպիսի մի ձայն է լսել, հասկացել է, որ դուռը բացվում է և մոտեցել է: Այդ մարդուն տեսել է 2.5մետր հեռավորության վրա: Ինքը գտնվում էր միջանցքի մի ծայրում, մյուս կողմում էլ արդեն դուռն էր ու այդ մարդը, իսկ նա իրեն տեսնելուց հետո փախուստի է դիմել: Ուրիշի չի տեսել, միայն նրան է տեսել, բայց այլ անձի ձայն լսել է: Ինքը այդ ժամանակ հագնված չի եղել, չի հասկացել, թե ինչ կատարվեց, զանգահարել է մորը, հետո էլ զանգել է ոստիկանություն: Նրա հետևից չի իջել, իջել է մոտավոր 20-25րոպե անց, ընկերներին արդեն զգուշացրել էր, եկել էին ներքև, բակում են փնտրել, այլ տեղեր չեն գնացել: Ոստիկանություն նույն օրն ինքն է հաղորդում տվել մայրիկի միջնորդությամբ: Վնասված փականը իրեն մտերիմ մարդ է եկել փոխել, հետո ուրիշն է բերել և դրել: Արտաքին ոչ մի վնասվածք չկար, ուղղակի բանալին չէր պտտվում և փականը չէր աշխատում: Մինչ տվյալ անձի գալը փականը վնասվածք չուներ, այդ դեպքից հետո փականը արդեն չէր աշխատում: Մինչև իր կողմից ապամոնտաժելը այն արդեն վնասված էր: Խոսակցության ձայներ չի լսել, միայն ոտքերի ձայներ է լսել, շենքի մուտքը մի քիչ արձագանքում է, իրեն թվացել է, որ երկու հոգի էին, կարող է հիմա ինչ-որ բաներ չհիշի, բայց ինչը որ նշել է ցուցմունքում դա է: Դեպքից ինչ-որ ժամանակ հետո, առերեսում է եղել, ուրիշ ինչ-որ բանի չի գնացել, չի հիշում: Հարևաններից մի հոգու հետ է այս մասին խոսել, այն մարդն է, ով տրամադրել է կամերաների զապիսը, նա էլ չի տեսել: Կամերաների զապիսը պատկանում է այդ մարդուն, իրենց ներքևի հարևանն է: Քննիչի մոտ նշել է մոտավորապես այն, ինչը ինքը տեսել է, հետո արդեն, երբ առերեսում են կատարել, առանց մտորումի ճանաչել է: Հիմա արդեն չի հիշի, թե գրությունը ոնց է գրել, բայց մոտավոր կարող է ասել, որ եղել է լայն ճակատ, արտահայտված քիթ և այլն: Արդեն վնասված փականը չի փորձել սարքել, այլ ընկերոջ հետ ցանկացել են դնել նոր գնված փականը, սակայն մինչև վերջ չեն ավարտել գործը, քանի որ երեկոյան բաժնի աշխատակիցներն են եկել: Ջարդված փականը չեն փորձել վերանորոգել: Դեպքից մինչև ճանաչման ներկայացնելը, նրան զապիսով է տեսել ու մեկ էլ նկարով` բաժնում, կասկածելի մարդկանց ցանկում, որտեղ նրա նկարը եղել է, որպես հնարավոր տարբերակ` իր հիշելով երրորդ կամ չորրորդն է եղել և ինքը միանգամից ճանաչել է: Ոստիկանության բաժնում ճանաչման ժամանակ է տեսել, մինչև ճանաչումը խցում կամ այլ տեղ չի տեսել, նկարով է տեսել: Տեսաերիզը ոստիկանության աշխատողների հետ է տեսել: Ինքը տեսաերիզը դեպքի օրն է տեսել, մեկ էլ նկարներն է եղել ու ճանաչումը, տեսաերիզի զննություն իր մասնակցությամբ չի կատարվել: Տեսաերիզի զննության արձանագրությունը վկային ներկայացնելուց, վերջինս հայտնում է, որ այն իր ստորագրությունն է: Առաջին անգամ ամբաստանյալին տեսել է տուն մտնելիս: Աչքերի մասին երևի ասել է մուգ, այլ հատկանիշ նշել է, բայց հիմա չի հիշի, ինքը հիմա կարող է որևէ մանրուք բաց թողնել, սկզբից էլ նշեց այդ մասին: Հիմա ինքը չի հիշում քաղմասում իր ներկայությամբ տեսաերիզ նայել են, թե` չէ, բայց ստորագրությունը իրենն էր, եթե ինքը ստորագրել է, ուրեմն ինքը մասնակցել է, հաստատ անկապ չէր ստորագրի: Վկայի նախաքննական ցուցմունքի հակասական հատվածը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ բացի նրանից, որ ինքը տեսաերիզը տեսել է մինչև այս գրելը, իրենից պահանջված է եղել գրել, ոչ թե այն ինչ-որ տեսավ տեսաերիզով, այլ այն` ինչ ինքը հիշում է, ինչ-որ այդ պահին իր մոտ տպավորվել է, բնական է, որ հոգեբանական առումով մարդ կարող է մինիսթրեսի ենթարկվի այդ ժամանակ, այդ մանրուքը չի կարծում, որ էական է: Գրելու ժամանակ իր մոտ այդ տպավորությունն է եղել, այդպես է գրել: Զվիադին ինքը ճանաչել է իր տեսածով և կարողացել է նկարագրել իր տպավորվածով: Կիսաբաց դիրքով, որ դուռը գտնվում էր ու հաշվի առնելով իրենց մուտքի լուսավորությունը, շատ-շատ հավանական է, որ մազերի տոնը այդ դիրքով փոխվի, աչքերի գույնը չի կարող ասել կարող է փոխվել, թե ոչ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գուրգեն Հակոբյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Արմինե Հայրապետյանը հանդիսանում է իր մայրը: 2015թվականի նոյեմբերի 03-ին համալսարանում դաս չի ունեցել, ինչի պատճառով մնացել է տանը: Մայրն աշխատում է ՚Արմեդիՙ էսթետիկ կլինիկայում որպես հիմնադիր տնօրեն և ամեն օր ժամը 10.00-ից 11.00-ն ընկած ժամանակահատվածում գնում է աշխատանքի և ավարտում է երեկոյան 20.00-ին: Նոյեմբերի 03-ին նա տանից դուրս է եկել 10.30-ին, իսկ ինքը այդ ժամանակ եղել է կիսաքուն վիճակում: Ժամը 11.00-ի սահմաններում հնչել է իրենց բնակարանի մուտքի դռան զանգը, սակայն ինքը որևէ մեկին չի սպասել, հետևաբար ուշադրություն չի դարձրել զանգին և մնացել է պառկած: Այդ ժամանակ տանը գտնվել է միայնակ: Զանգը հնչելուց մի քանի րոպե հետո լսել է մուտքի դռան փականից եկող ձայներ և տեղից վեր կենալով մոտեցել է դռանը, տեսնելու համար, թե ով է: Երբ հասել է նախասրահի մեջտեղի հատված և մուտքի դռնից գտնվել է 2-2.5մ հեռավորության վրա, նկատել է, որ դուռը գտնվում է մոտ 30սմ բաց վիճակում և բռնակի վրա կռացած վիճակում իրեն է նայում 35-40տարեկան մուգ շագանակագույն կամ ավելի շատ կարմրահեր /рижый/, հաստ և խիտ հոնքերով, արտահայտված խոշոր քթով և մուգ գույնի աչքերով մի անծանոթ մարդ: Տեսնելով միմյանց` նա անմիջապես գլուխը հետ է քաշել և դուռը փակել: Քանի որ այդ պահին չի հասկացել, թե ինչ կատարվեց և հագնված չի եղել, չի հետապնդել նրան: Անմիջապես դուռը ծածկելուց հետո լսել է երկու տղամարդու խոսակցության աղմուկ, սակայն կոնկրետ բառեր չի լսել, ապա լսել է վազելով ներքև իջնող ոտնաձայներ: Անմիջապես հագնվել է և բացել դուռը, սակայն այնտեղ մարդ չի եղել: Չնայած իրենց դուռն ունի երկու փական, իրենք միշտ օգտագործել են վերևի փականը: Այդ ժամանակ ցանկացել է բանալիով փակել դուռը, սակայն բանալին կիսով չափ է մտել փականի մեջ: Հասկացել է, որ բնակարանի զանգը տալուց ստուգել են բնակարանում մարդ լինելու հանգամանքը և, քանի որ իրենք չեն արձագանքել, մտածել են, որ տանը մարդ չկա և, ինչ-որ եղանակով վնասելով փականը բացել են մուտքի դուռը, փորձել են գողություն կատարել, սակայն վերը նշված հանգամանքներում չեն կարողացել: Դրանից հետո վազելով իջել է շենքի բակ, սակայն ոչ այդ անձին է տեսել, ոչ էլ այլ կասկածելի բան: Դրանից որոշ ժամանակ անց զանգել է մայրիկին և տեղեկացրել է կատարվածի մասին, իսկ նա ասել է, որ երեկոյան տուն գալուց հետո հաղորդում կտա դրա վերաբերյալ: Քանի որ փականը փչացրել էին, գնել է նոր փական և տեղադրել այն` մինչ ոստիկանության գալը: Իրենց ներքևի հարևանի մուտքի դռան դիմաց տեսանկարահանող սարք է տեղադրված և իր խնդրանքով նա իրեն է տվել այդ ժամանակահատվածի տեսագրությունը, որտեղ երևում է, որ վերը նկարագրված անձը, որի հագին կար սև գույնի բաճկոն, շուրջը նայելով բարձրանում է դեպի իրենց բնակարանի հարկ, մի քանի րոպե հետո իջնում, որից մոտ 20րոպե անց նա կրկին վերադառնում է ևս մեկ տարեց սև գլխարկով, սև բաճկոնով անձի հետ, որից զգացվում էր, որ նա ճաղատ է, նա նաև սպիտակամաշկ էր: Նա ուներ սուր քիթ, մեծ և սուր ականջներ, փոքր-ինչ բարակ հոնքեր, մոտ 50 տարեկան: Երկուսին էլ տեսնելու դեպքում կարող է ճանաչել: Տեսագրությունում երևում է , որ դեպի իրենց բնակարան բարձրանալուց մոտ 10-15րոպե անց երկուսով վազելով իջնում են ներքև: Համոզված է, որ հենց նրանք են փորձել իրենց բնակարանից գողություն կատարել, քանի որ տեսագրությունում երևում է, որ ոչ մի այլ անձ չի բարձրանում: Տեսագրությունում նաև նկատել է, որ երբ առաջին անգամ իր տեսած անձը բարձրանում է վերև, նրա ձեռքին գովազդաթերթիկի նման ինչ-որ թուղթ կա: Այդ անձանց ձեռքին ինչ-որ գործիքներ կամ այլ իրեր չի նկատել: Այդ անձանց նախկինում երբեք չի տեսել և չի ճանաչում: Բնակարանի բանալիները եղել են իր, մոր և 12տարեկան եղբոր մոտ: Իր իմանալով բանալիները երբեք չեն կրկնօրինակվել և ոչ ոքի չեն փոխանցել /հատոր 1 գ.թ. 25-27/:
Գործով վկա Կարօ Բորբոսեանի նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 03-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում իրենց ընտանիքի բարեկամ Կայծակից տեղեկացել են, որ իրենց բնակարանի դռան փականը վնասված է և տան դուռը գտնվում է բաց վիճակում: Այդ ժամանակ գտնվել են Թալինի ամուսնուն` Վիգենին պատկանող սննդի կետում, որը բնակարանից գտնվում է մոտավոր 50մ հեռավորության վրա: Անմիջապես բոլորը գնացել են տուն և տեսել են, որ բնակարանը ամբողջությամբ խառնված վիճակում է, բոլոր սենյակների իրերը թափված են: Թալինը հաղորդում է ներկայացրել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին կատարվածի մասին: Բնակարանից գողացել են 20.000ԱՄՆ դոլար, ՚Սամսունգ Դուասՙ մոդելի բջջային հեռախոս, 2հատ ՚iPodՙ և այլ շատ իրեր: Ժամանակի ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանից գողացել են շատ իրեր, քանի որ սկզբում բնակարանը ամբողջությամբ հավաքված չի եղել և չեն հասկացել, թե կոնկրետ ինչ իրեր են բացակայում: Բնակարանից կատարված գողության ժամանակ նաև իր սենյակում գտնվող սև գույնի տուփի մեջ դրված 2 հատ ՚victorinoxՙ տեսակի ամերիկյան արտադրության կարմիր գույնի փոքր բացովի դանակներ, որոնք ամբողջությամբ միանման են, միայն մեկը մյուսից տարբերվում է նրանով, որ դրանցից մեկի վրա առկա է 32GB հիշողությամբ էլեկտրական կրիչ, որի վրա առկա են եղել տարբեր տարիների լուսանկարներ և սիրած երգեր: Այդ երկու դանակները նույնպես պատկանել են Թալինին, սակայն դրանք գտնվել են իր մոտ և դրանք ինքն է օգտագործել, դրանք տեսնելու դեպքում կճանաչի: Էլեկտրական կրիչի զննության ընթացքում դրանցից արտատպված երեք լուսանկարների վերաբերյալ հայտնում է, որ դրանցից երկուսում պատկերված է ինքը, իսկ իր հետ նկարում եղած անձինք իր ընկերներն են, եթե նկարները արտատպված են այդ կրիչից, ուրեմն դա հենց իր էլեկտրական կրիչն է, որովհետև այդ նկարները իր անձնական լուսանկարներն են և միայն այդ կրիչի վրա են առկա եղել: Կատարված գողության մեջ կասկածում է մի անձի, ով այդ դեպքից մի քանի օր առաջ, ավելի ստույգ 2015թվականի հոկտեմբերի 28-ին կամ 29-ին, ժամը 14.00-ի սահմաններում, երբ տանը գտնվել է Թալինի աղջկա հետ, տան դուռը թակել են և երբ դուռը բացել է, այնտեղ կանգնած է եղել 45-50տարեկան միջահասակ, գլխի վերևի հատվածում ճաղատ մի անձ, որի միայն գլխի կողքի հատվածում է առկա եղել սպիտակավուն մազեր, ունեցել է սուր քիթ, նա իր կարծիքով ռուսերեն լեզվով իրեն ինչ-որ բան է հարցրել, սակայն ինքը ռուսերեն լեզվին չի տիրապետում, հասկանում է միայն անգլերեն և հայերեն, ցանկացել է նրան բացատրել, որ չի հասկանում նրան, սակայն նա անմիջապես շրջվել և աստիճաններով իջել է ներքև, առանց սպասելու իր պատասխանին կամ դուռը փակելուն: Քույրը նույնպես տեսել էր այդ անձին և, երբ ինքը դուռը փակել է, քույրն ասել է, որ նա մոտ երկու օր առաջ էլ է այցելել իրենց բնակարան` ցերեկվա ժամերին, կրկին ինչ-որ բան է հարցրել, սակայն նա նույնպես ռուսերեն չի հասկացել և այդ անձը արագ հեռացել է: Այդ անձին տեսնելու դեպքում երկուսն էլ հաստատ կարող են ճանաչել, քանի որ նա շատ տպավորիչ դեմք է ունեցել: Բացի այդ անձից այլ անձի վրա չի կասկածում կատարված գողության մեջ: Միաժամանակ ցանկանում է հայտնել, որ մի քանի օր առաջ ՚tert.amՙ կայքով դիտել է մի տեսաշար, որտեղ գրված է եղել, որ հայտնաբերվել է հանցախումբ, որոնք պատմում են, որ գողություն կատարելու կասկածանքով բաժին են բերման ենթարկվել երեք Վրաստանի քաղաքացիներ, որոնց մեջ առկա է եղել նաև իր կողմից նկարագրված ճաղատ անձնավորությունը, որի անունը Էդուարդ Գուգուշվիլի է, մյուսներին չի ճանաչում, նրանց մասին որևէ տեղեկություն չունի: Գողացվել է նաև իր նախկին բջջային հեռախոսը, որը տվել էր մորաքրոջը /հատոր 3 գ.թ. 39-63, 149-150, 153/:
Վկա Գուրգեն Հակոբյանի և մեղադրյալ Զվիադ Թոլորաիայի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որի ընթացքում Գուրգեն Հակոբյանը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 2 գ.թ. 49/:
Վկա Կարօ Բորբոսեանի և մեղադրյալ Էդուարդ Գուգուշվիլիի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որի ընթացքում Կարօ Բորբոսեանը պնդել է իր ցուցմունքը /հատորի 3գ.թ. 180-181/:
Վկա Էլմիրա Ղազարյանի և մեղադրյալ Զվիադ Թոլորաիայի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որի ընթացքում Էլմիրա Ղազարյանը պնդել է իր ցուցմունքը /հատորի 3գ.թ.183/:
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 3495-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 1.2.5. փորձաքննության ներկայացված առաջին ներդիր փականի գլանաձև մեխանիզմի բանալու անցքի մեջ տեղակայված բույթերի մակերեսներին առկա են քերծվածքների և ներհրվածքների տեսքերով հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ, ինչպես փորձաքննության ներկայացված երկու պտուտակահանների այնպես էլ, նմանատիպ չափ, ձև ունեցող այլ առարկայի կամ գործիքի ներգործության` սեղմելու, հարվածելու և պտտեցնելու հետևանքով, ինչի արդյունքում էլ վնասվել է գլանաձև մեխանիզմը և բացվել է առաջին փականը: Փորձաքննությանը ներկայացված երկրորդ ներդիր փականի արտաքին, ինչպես նաև վերջինիս գլանաձև մեխանիզմի բույթերի մակերեսներին հետազոտությամբ բացի տևական շահագործման ընթացքում առաջացած հետքերից, այլ օտար մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած թարմ նյութի հետքեր չհայտնաբերվեցին: 3.Առաջին փականին պատկանող հինգ բանալիների և երկրորդ փականին պատկանող մեկ բանալու մակերեսների անրադիտակային հետազոտության արդյունքում բացի իրենց բնական տաշվածքներից, այլ տաշվածքներ չհայտնաբերվեցին: 4.Ներկայացված երկու փականները հանդիսանում են նույն տեսակի ներդիր փականներ /հատոր 4 գ.թ. 6-9/:
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 3276-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 1.2.4. փորձաքննության ներկայացված առաջին ներդիր փականի գլանաձև մեխանիզմի բանալու անցքի մեջ տեղակայված բույթերի մակերեսներին առկա են քերծվածքների և ներհրվածքների տեսքերով հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննության ներկայացված երկու պտուտակահանների, այնպես էլ նմանատիպ չափ, ձև ունեցող այլ առարկայի կամ գործիքի ներգործության` սեղմելու, հարվածելու և պտտեցնելու հետևանքով, ինչի արդյունքում էլ վնասվել է ներդիր փականի գլանաձև մեխանիզմը և բացվել է առաջին փականը: Գլանաձև մեխանիզմի կողային, ինչպես նաև բռնակի հարթակի կողեզրային հատվածի վնասվածքները մեխանիկական բնույթի են և կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննության ներկայացված երկու պտուտակահանների, այնպես էլ նմանատիպ չափ, ձև ունեցող այլ առարկայի կամ գործիքի ներգործության հետևանքով: 3. Ներկայացված ընդհանուր թվով 9բանալիների մակերեսների մանրադիտակային հետազոտության արդյունքում պատճենահանման նյութի մասնիկներ, ինչպես նաև խարտվածքի տեսքերով հետքեր չհայտնաբերվեցին /հատոր 4 գ.թ. 10-15/:
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 940-ԱՊ-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննության տրամադրված տարայի վրա առկա գրառումներից ելնելով, տարայում առկա 2.5լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 2015թվականի նոյեմբերի 9-ի դրությամբ, գնահատվում է 6000ՀՀ դրամ /հատոր 2 գ.թ. 31-33/:
Իրեղեն ապացույցներով ճանաչված` 1.09.11.2015թվականի Զվիադ Թոլորաիայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ՚VICTORINOXՙ ֆիրմայի փոքրիկ բացովի երկու դանակները: 2.Իշխանուհի Հարությունյանի կողմից հայտնաբերված Արմինե Միքայելյանին պատկանող պայուսակը և դրամապանակը: 3.՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ վարորդի կողմի դռան բաց դարակից հայտնաբերված մեկ հարթաշուրթը, մեկ սպիտակ բռնակով պտուտակահանը, մեկ երկսայրանի, սև գույնի բռնակով պտուտակահանը և ՚Sea horseՙ ֆիրմայի, 2.5լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի յուղը: 4.Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի 43-րդ բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցված բնակարանի մուտքի դռան վերևի փականը` թվով 4բանալիներով, ներքևի փականի միջուկը` թվով 5բանալիներով և դռան բռնակն իր պատյանով: 5.Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12շենքի 34բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցված բնակարանի մուտքի դռան վերևի փականը` թվով 5բանալիներով: 6.Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1շենքի 27բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցված բնակարանի մուտքի դռան փականը` թվով 1բանալիով: 7.09.11.2015թվականի Զվիադ Թոլորաիայի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված կապույտ և սպիտակ նախշերով փոքր նոթատետրով, որոնք պահվում են քրեական գործի հետ, իսկ պայուսակը և դրամապանակը գտնվում են տուժող Արմինե Միքայելյանի մոտ /հատոր 4 գ.թ. 184-190/:
Էդուարդ Գուգուշվիլիին վկա Կարօ Բորբոսեանին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` վերջինս ճանաչել է նրան /հատոր 3 գ.թ. 177-178/:
03.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի 34 բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության մասնակից Գ.Հակոբյանը ցուցադրել է, թե ինչքան է բացված եղել մուտքի դուռը և ինչ դիրքում է տեսել իրենց բնակարանից գողության փորձ կատարած անձին: Հայտարարել է, որ ինքն է դեպքից հետո քանդել և հանել դռան վերևի փականը, քանի որ այն անսարք է եղել և ինքը չի կարողացել փակել դուռը: Միաժամանակ ներկայացրել է բնակարանի մուտքի դռան վերևի փականը` թվով 5բանալիներով, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է /հատոր 1 գ.թ. 2-13/:
03.11.2015թվականի Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16 շենքի 14 բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` բնակարանի մուտքի դռան ներքևի փականը գտնվել է վնասված վիճակում, իսկ փականի միջուկը` կոտրված, որը վերցվել է թվով մեկ բանալիով, փաթեթավորվել և կնիքվել է: Բնակարանի սենյակների իրերն ամբողջությամբ խառնված և թափված են եղել: Զննության մասնակից Թալին Այնթապիին հայտարարել է, որ բնակարանի 3-րդ ննջասենյակից գողացվել է 20.000ԱՄՆ դոլար գումար /հատոր 3 գ.թ. 110-126/:
04.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Քանաքեո 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետի դիմաց կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830համարանիշի ավտոմեքենան կայանված է եղել այնտեղ դռները բաց վիճակում: Զննության մասնակից Արմինե Միքայելյանը հայտարարել է, որ նույն օրը` ժամը 10:20-ի սահմաններում իր ավտոմեքենայից գողացվել է իր պայուսակը: Նշված հասցեում հայտնաբերվել են տեսանկարահանող սարքեր /հատոր 1 գ.թ. 231-232/:
04.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի 43-րդ բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` բնակարանի մուտքի դռան փականները գտնվել են վնասված վիճակում: Զննության մասնակից Նարինե Ռուդիկի Իշխանյանը հայտարարել է, որ երբ ինքը վերադարձել է տուն փականը վնասված է եղել, քանի որ ինքը չի կարողացել բանալին մտցնել փականի մեջ: Վերցվել է բնակարանի մուտքի դռան վերևի փականը` թվով 4բանալիներով, ներքևի փականի միջուկը` թվով 5բանալիներով և դռան բռնակն իր պատյանով, որոնք փաթեթավորվել և կնիքվել են /հատոր 1 գ.թ. 191-195/:
09.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1շենքի 27-րդ բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` բնակարանի մուտքի դռան փականները գտնվել են սարքին վիճակում, սակայն դրանց վրա եղել են քերծվածքներ: Ա.Նարիբեկյանը հայտարարել է, որ դրանք նախկինում եղել են: Նույն օրը` ժամը 09:20-ի սահմաններում մի քանի անգամ ուժեղ թակել են իրենց բնակարանի դուռը, ինքը տանը լինելով միայնակ չի արձագանքել թակոցներին: Ներսի կողմից նկատել է, որ փականում գտնվող բանալին սկսել է շարժվել, ինքը հասկացել է, որ փորձում են գողություն կատարել և վախից պինդ բռնել է բանալին, որպեսզի չկարողանան բացել այն: Գողության փորձ կատարող անձը հասկացել է, որ բնակարանում մարդ կա, թողել և հեռացել է: Ինքը նայել է պատուհանից և տեսել է, որ իրենց շենքի մուտքից երկու անձինք են դուրս գալիս և հեռանում: Վերցվել է բնակարանի մուտքի դռան վերևի փականը` թվով 1բանալիով, որոնք փաթեթավորվել և կնիքվել են /հատոր 1 գ.թ. 269-274/:
Զվիադ Թոլորաիային անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է ՚VICTORINOXՙ ֆիրմայի արտաքինից կարմիր գույնի փոքրիկ բացովի դանակ /հատոր 1 գ.թ. 67-69/:
Էդուարդ Գուգուշվիլիին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է ՚VICTORINOXՙ ֆիրմայի արտաքինից կարմիր գույնի փոքրիկ բացովի դանակ /հատոր 1 գ.թ. 73-74/:
՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830 համարանիշի ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` ՚Ռովեռՙ մակնիշի, ԼՍԼ 830համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ վարորդի կողմի դռան բաց դարակից հայտնաբերվել է մեկ հարթաշուրթ և սպիտակ բռնակով մեկ պտուտակահան, իսկ ավտոմեքենայի բեռնախցիկից` սև գույնի բռնակով, երկսայրանի մեկ պտուտակահան: Նաև խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 42-րդ հասցեում գործող ՚Դելֆուսՙ ՍՊ ընկերությանը պատկանող վաճառակետից գաղտնի հափշտակված ՚Sea horseՙ ֆիրմայի, 2.5լիտր ավտոմեքենայի շարժիչի համար նախատեսված յուղը /հատոր 1 գ.թ.154-157/:
06.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1 հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի` 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին կատարված տեսագրությունը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` պարզվել է, որ Արմինե Գրիշայի Միքայելյանին պատկանող ՚Նիսանՙ մակնիշի, 18 OS 951համարանիշի ավտոմեքենային ժամը 10:16-ին մոտնում են երկու տղամարդ, որոնցից մեկն է կատարում գաղտնի հափշտակություն և նրանք միասին հեռանում են /հատոր 1 գ.թ. 237-238ա/:
09.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12շենքի 33բնակարանի մուտքի դիմաց տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության սկավառակը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` այն պարունակում է երեք թղթապանակներ: Դրանցից առաջին տեսագրությունը պարունակում է 03.11.2015թվականի ժամը 11:40:00-ից մինչև ժամը 11:45:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը: Զննության մասնակից Գուրգեն Հակոբյանը հայտարարել է, որ տվյալ ժամանակը Երևանի ժամանակով հանդիսանում է 10:40-ից մինչև 11:45-ն ընկած ժամանակահատվածը, քանի որ ինքը բնակարանի տիրոջից տեղեկացել է, որ տեսագրող սարքը նախկինի պես ձմեռային ռեժիմով է տեսագրում, այդ պատճառով մեկ ժամ առաջ է իրական ժամանակից: Ժամը 11:40:40-ին աստիճաններով վերև է բարձրանում մի մոտ 35-40տարեկան տղամարդ, որի գլխին առկա է կեպիատիպ գլխարկ, սև բաճկոն, կապույտ ջինսանման տաբատ: Գլխարկի տակից երևում են մուգ գույնի մազեր, իսկ քիթը բավականին մեծ է և արտահայտիչ: Զննության մասնակից Գուրգեն Հակոբյանը հայտարարել է, որ այդ անձը հանդիսանում է անձը, ով նույն օրը փչացնելով բացել է իրենց բնակարանի մուտքի դռան փականը և փորձել է գողություն կատարել, սակայն գլուխը ներս մտցնելով նկատել է իրեն և անմիջապես դիմել է փախուստի: Նրա հետևից մի քանի վայրկյան հետո վերև է բարձրանում ևս մեկ տղամարդ` սև կաշվենման բաճկոնով, սև կտորենման գլխարկով, գլխարկի տակի հատվածից մազեր են նկատվում, նա սպիտակամաշկ է: Վերև բարձրանալիս ուշադիր շուրջն է նայում և բարձրանում է մյուս անձի հետևից դեպի 5-րդ հարկ: Ժամը 11:44:40-ին իրար հետևից արագ վազքով ներքև են իջնում նշված երկու անձիք և նրանցից երկրորդ վերև բարձրացողի ձեռքին նկատվում է բջջային հեռախոսը, որը տանում է դեպի ականջը: Ժամը 11:45:00-ին տեսագրությունն ավարտվում է: Երրորդ տեսագրության զննությամբ պարզվեց, որ դա պարունակում է շենքի մուտքի նույն հատվածի նույն ժամանակահատվածի տեսագրությունը, ինչ-որ առաջին տեսագրությունում, սակայն դռան վերևի հատվածում տեղադրված տեսախցիկի կողմից: Տվյալ տեսագրության մեջ առաջին վերև բարձրացող անձի ձեռքին երևում է բացված վիճակում գտնվող նոթատետրի նման ինչ-որ բան, որից ինչ-որ բան է նայում վերև բարձրանալու ընթացքում: Երկրորդ տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ դա պարունակում է շենքի մուտքի նույն հատվածի ժամը 11:13:00-ից մինչև ժամը 11:17:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը: Տեսագրությունը կատարվել է դռան վերևի հատվածում տեղադրված տեսախցիկի կողմից: Ժամը 11:13:40-ին վերև է բարձրանում նախորդ տեսագրություններում պատկերված առաջինը վերև բարձրացող անձը, որին տեսել է Գուրգեն Հակոբյանը: Նրա ձեռքին երևում է բացված վիճակում գտնվող նոթատետրի նման ինչ-որ բան, որից ինչ-որ բան է կարդում վերև բարձրանալու ընթացքում: Գլխին գլխարկ առկա չէ: Ժամը 11:16:00-ին այդ անձը քայլելով հետ է իջնում աստիճաններով /հատոր 1 գ.թ. 37-39/:
11.11.2015 թվականի Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի և Ադոնց փողոցի հատման վայրում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության սկավառակը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 10:33-ի սահմաններում ՚Ռովեռՙ մակնիշի ԼՍԼ 830համարանիշի ավտոմեքենան գտնվել է նշված վայրում /հատոր 2 գ.թ. 85-93/:
10.11.2015թվականի Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի նկատմամբ իրականացված ՚արտաքին դիտմանՙ տեսագրության սկավառակը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` Զվիադ Թոլորաիան,Գոդերձի Գերգեդավան և Էդուարդ Գուգուշվիլին 2015թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 09.30-ի սահմաններում գտնվել են Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1շենքի մուտքում, որտեղից Գոդերձի Գերգեդավան առաջինն է դուրս եկել, իսկ նրանից հետո, որոշ ժամանակ անց դուրս են եկել Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին և միասին հեռացել են: Նույն օրը Գոդերձի Գերգեդավան, Զվիադ Թոլորաիան և Էդուարդ Գուգուշվիլին ավտոմեքնայով գտնվել են Բագրատունյաց պողոտայի 42հասցեի մոտ, որտեղ Գոդերձի Գերգեդավան իջել է ավտոմեքենայից, մտել յուղման կետ և այնտեղից գաղտնի հատշտակել 5լիտրանոց տարայով յուղ և այն թաքցնելով իր հագուստի արանքում նստել է ավտոմեքենան և Զվիադ Թոլորաիայի ու Էդուարդ Գուգուշվիլիի հետ հեռացել են /հատորի 2 գ.թ. 55-56/:
10.11.2015թվականի ՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերությունից ստացված Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի կողմից օգտագործված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները և 16.12.2015թվականին կազմված արձանագրությամբ ՚Googlmaps.comՙ ինտերնետային կայքից արտատպված քարտեզները 16.12.2015թվականին զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` վերծանումների զննությամբ պարզվեց, որ դրանք պարունակում են Զվիադ Թլորաիայի կողմից օգտագործված 043-37-19-65, Գոդերձի Գերգեդավայի կողմից օգտագործված 043-37-19-72 և Էդուարդ Գուգուշվիլիի կողմից օգտագործված 043-37-19-81բջջային հեռախոսահմարների 2015թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև նոյեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված վերծանումները: Դրանք համեմատելով ՚Googtmaps.comՙ ինտերնետային կայքից արտատպված քարտեզների և սույն քրեական գործում առկա հանցագործությունների կատարման ժամանակահատվածների հետ պարզվել է հետևյալը. 1.2015թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 10:40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12շենքի 34բնակարանից կատարված գողության փորձ. 2015թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 10:35-ից մինչև 11:05-ն ընկած ժամանակահատվածում Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի բջջային հեռախոսահամարներից առկա են միմյանց կատարված հեռախոսազանգեր, որոնց ընթացքում հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Ազատության պողոտայի 12 հասցեն սպասարկող` Ուլնեցի 31, Ն.Զարյան 73 և Գոլդեն-Պալաս հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: 2. 2015թվականի նոյեմբերի 3-ին ժամը 12:00-ից մինչև նույն օրը ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի 16շենքի 14բնակարանից կատարված առանձնապես խոշոր չափի գողություն. 2015թվականի նոյեմբերի 03-ին ժամը 12:40-ից մինչև 13:08-ն ընկած ժամանակահատվածում Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի բջջային հեռախոսահամարներից առկա են միմյանց կատարված հեռախոսազանգեր, որոնց ընթացքում հեռախոսազանգերը սպասարկել են Արշակունյաց պողոտայի 16հասցեն սպասարկող` Արշակունյաց 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից: 3.2015թվականի նոյեմբերի 4-ին ժամը 10:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետի դիմաց կայանված Արմինե Միքայելյանին պատկանոց ՚Նիսանՙ մակնիշի 18 ՕՏ 951համարանիշի ավտոմեքենայից կատարված զգալի չափի գողություն. 2015թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 10:20-ին Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի բջջային հեռախոսահամարներից հեռախոսազանգեր առկա չեն, սակայն ժամը 10:46-ից մինչև 11:47-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանց բջջային հեռախոսահմարներից առկա են միմյանց կատարված հեռախոսազանգեր, որոնց ընթացքում հեռախոսազանգերը սպասարկել են Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական տարածքը սպասարկող` Մ.Ավետիսյան 4ա հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից: 4.2015 թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 09:10-ից մինչև նույն օրը ժամը 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Դրոյի 21-րդ շենքի 43 բնակարանից կատարված գողության փորձ. 2015թվականի նոյեմբերի 04-ին ժամը 10:46-ից մինչև 11:47-ն ընկած ժամանակահատվածում Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի բջջային հեռախոսահամարներից առկա են միմյանց կատարված հեռախոսազանգեր, որոնց ընթացքում հեռախոսազանգերը սպասարկել են Դրոյի փողոցը սպասարկող` Մ.Ավետիսյան 4ա հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից: 5. 2015թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 09:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 106/1շենքի 27բնակարանից կատարված գողության փորձ. 2015թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 09:20-ին Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի բջջային հեռախոսահամարներից հեռախոսազանգեր առկա չեն, սակայն ժամը 09:37-ից մինչև 09:56-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանց բջջային հեռախոսահմարներից առկա են միմյանց կատարված հեռախոսազանգեր, որոնց ընթացքում հեռախոսազանգերը սպասարկել են Զ.Սարկավագ 106/1հասցեն սպասարկող` Սարկավագ 155 և Աճառյան 54հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: 6. 2015թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 14:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 42-րդ հասցեում գործող ՚Դելֆուսՙ ՍՊ ընկերությանը պատկանող վաճառակետից կատարված զգալի չափի գողություն. 2015թվականի նոյեմբերի 09-ին ժամը 14:20-ին Զվիադ Թոլորաիայի, Գոդերձի Գերգեդավայի և Էդուարդ Գուգուշվիլիի բջջային հեռախոսահամարներից հեռախոսազանգեր առկա չեն, սակայն ժամը 14:05-ին և ժամը 14:07-ին նրանց բջջային հեռախոսահամարներից առկա են միմյանց կատարված հեռախոսազանգեր, որոնց ընթացքում հեռախոսազանգերը սպասարկել են Բագրատունյաց 42հասցեն սպասարկող` Բագրատունյաց 39 և Հ. Հովսեփյան 15հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից /հատոր 3 գ.թ. 219-221/:
09.11.2015թվականի Զվիադ Թոլորաիայի, Էդուարդ Գուգուշվիլիի և Գոդերձի Գերգեդավայի մոտից անձանական խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը 2015թվականի նոյեմբերի 25-ին զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` Զվիադ Թոլորաիայի մոտից հայտնաբերվել է մեկ հատ գրպանի փոքրիկ բացովի դանակ, որն իրենից ներկայացնում է արտաքինից կարմիր գույնի, թափանցիկ, 5,6սմ երկարությամբ, 1,3սմ լայնությամբ իր, որի վրա առկա ՚VICTORINOXՙ ընկերության ապրանքային նշանը` խաչի տեսքով: Դա մի կողմից բացվում է 4սմ երկարությամբ և 0,6սմ լայնությամբ դանակ և նույն չափի խարտոց, որի անմիջապես կողքից բացվում է էլեկտրոնային կրիչ 32GB, որի վրա նույնպես առկա է արտադրողի նշանը և գրված է ՚MKI USAՙ: Առարկայի մյուս կողմից բացվում է 4սմ երկարությամբ մկրատ: Կրիչի զննությամբ ՚Screenshotsՙ թղթապանակում հայտնաբերվել են բազմաթիվ լուսանկարներ, որոնցում պատկերված են երիտասարդ տղաներ: Առկա լուսանկարներից մեկում պատկերված են երկու երիտասարդ տղաներ, որի վերևի հատվածում գրված է ՚Sako Mardirosianՙ: Բացի այդ առկա լուսանկարներից մեկում պատկերված են երեք երիտասարդ տղաներ, որի վերևի հատվածում գրված է ՚Serj Ghazarianՙ: Առկա լուսանկարներից մեկում պատկերված են երեք երիտասարդ տղաներ, որի վերևի հատվածում գրված է ՚Garoՙ: Նշված 3լուսանկարները պատճենահանվել և կցվել են արձանագրությանը: Թղթապանակը պարունակում է նաև այլ անձանց անուններով լուսանկարներ: Էլեկտրոնային կրիչում առկա լուսանկարների մանրակրկիտ ուսումնասիրությամբ Գոդերձի Գերգեդավային, Էդուարդ Գուգուշվիլիին և Զվիադ Թոլորաիային պատկերող լուսանկարներ չեն հայտնաբերվել /հատոր 3 գ.թ. 1-22/:
09.11.2015թվականի Զվիադ Թոլորաիայի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված կապույտ և սպիտակ նախշերով փոքր նոթատետրը և դրա հայերեն թարգմանված օրինակը 2015թվականի դեկտեմբերի 22-ին զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` հայերեն թարգմանված օրինակի 1-20թերթերի վրա ըստ հերթականության վերևից ներքև առկա են հետևյալ գրառումները.
1-ին թերթ.
Կոմիտասի
Կոմիտեսա Անընթեռնելի
Վերջին հարկ
Թումանյան 9 համար
Անընթեռնեփ
Մոտ

2-րդ թերթ.
Արթուր Մարգարյան
Սևանի մոտ աղջիկը ինձ համար բացեց, գնանք արձակուրդներից հետո
Լուսավորիչ 12
Մաշտոցի հարևանությամբ: Կամարի մոտի մուտքը
Անձնագրի պատճեն

3-րդ թերթ.
7 համար– երիտասարդական
7 համար - այգուց
22 բարձր 9հարկ
23 5
Վերջին 5-6 հարկ
Եթե 6, ապա ձախ

4-րդ թերթ.
Անընթեռնելի
Աբովյան 38
Սարյան 16
Դեմիրիան 46
Արշակուկիան 16համար

5-րդ թերթ.
077-09-49-20
Մախո Մոլաշխիա
Մաշտոց 43
Չարենց 40
+
Սայաթ-Նովա
Կորյուն


6-րդ թերթ.
+79263737966
Մանչո Մոլաշխիա
Քանաքեռ 127
8 64 աջ

Բնակարան 131

7-րդ թերթ.
129 2 մուտք
8 հարկ
Աղայան 19
Ազատության 2
1 մոււրք
BHS-ի հարևանությամբ
Լարիսա Մարգարյան

8-րդ թերթ.
Ինտերնացիոնալ
Գալինա Վասիլիի
Անընթեռնելի
Լուսավորիչ

9-րդ թերթ.
Բանիո
Տիգրան Մեծ 11
Լարիսա Սիմոնի
Լևոնի
Չուկնաջյան տուն
Ռեպին
Շարլ-Ազնավուր

10-րդ թերթ.
Գորկիի այգի
Ցենտրալնի-Կենտրոնական
+
Անընթեռնելի
Տատյանա Վասիլևնա
175

11-րդ թերթ.
+995(5552017700
+995(434340340
Աղյուս
95թիվ
Փոխանցման տուփը ավտոմատ
16-ոց անիվ
ժամանակ
Լարիսա Պետրովնա

12-րդ թերթ.
Բագրատունյաց
+
Սունդուկյան
Ազատության
7/3ս/
Դեղատնից 2մուտքը
Վերջին հարկ


13-րդ թերթ.
Բագրատունյաց
Մետրո
Լարիսա Մագանովա
14
9հայկական
39տուն
12-ի վերջը վատ դուռ է

14-րդ թերթ.
2 հարկ ձախից
1 անգլիական
Շենավի մետրո
Ավան Աճառյան
Սվենա Մորոշկինա
36-1 վերջին հարկ
Բարձր 3հ. 1անգլիական

15-րդ թերթ.
32կողքից
Բագրատունյաց

16-րդ թերթ.
Դաթո Մարխվիսշվիլի

17-րդ թերթ.
Հավլաբար 38
Արթուր Մարգարյան
577-303-734
+995/
Սատ. Թումանյան
Արեքսիմ բանկ

19-րդ թերթ.
IV շենք
Նիսան
54

18-րդ թերթ.
*88#
579-13-06-31 Նանա
555-22-22-34 Ալե.
577-9560-13 Մերի
593-33-9100 ХАЛ

20-րդ թերթ.
592-46-86-86 Մախո
571-79-48-48 Ռամազի

Բնօրինակ փաստաթղթերի և թարգմանված օրինակների համեմատությամբ պարզվեց, որ հետևյալ հասցեները գրված և ջնջված են, սակայն ջնջածի տակից ընթեռնելի է հետևյալը.

1. Մաշտոց 43,
2. Քանաքեռ 129 2 մուտք 8 հարկ,
3. Աղայան 19
4. Ազատության 2, 1 մուտք, BHS-ի հարևանությամբ Լարիսա Մարգարյան
5. Բանիո, Տիգրան Մեծ 11
Լարիսա Սիմոնի
Լևոնի
Չուկնաջյան տուն
Ռեպին
Շարլ-Ազնավուր
6. Գորկիի այգի
Ցենտրալնի-Կենտրոնական
+
Անընթեռնելի Տատյանա Վասիլևնա
175
7. Թումանյան 9 համար
Անընթեռնելի /հավանաբար 5 և 6 թվերն են գրված/
Մոտ
8. Սունդուկյան
թարգմանված օրինակի 4-րդ էջում առկա ՚Արշակունյաց 16 համարՙ-ի շենքի 14-րդ բնակարանից առկա է գողության դեպք /հատոր 4 գ.թ. 43-48/:
22.12.2015 թվականի առարկան ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, որի համաձայն գործով տուժող Թալին Այնթապիին է ներկայացվել բացովի փոքրիկ դանակ /անհնարինության պատճառով առարկան ճանաչման է ներկայացվել մեկ օրինակով/: Թալին Այնթապին զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված առարկան, մատնացույց է արել կարմիր գույնի փոքրիկ դանակը և հայտարարել, որ դա հանդիսանում է իր բնակարանից գողացված բացովի դանակներից մեկը, որը ՚Victorinoxՙ ֆիրմայի է: Նաև Թ.Այնթապին վերցրել է դանակը և իր ձեռքով բացել, դրա կողմից բացվող էլեկտրոնային կրիչը և հայտարարել, որ եթե դրա վրա հայտնաբերվեն իր քրոջ որդու` Կարօ Բորբոսեանի լուսանկարները, ապա դա հաստատ իրեն պատկանող դանակն է /հատոր 4 գ.թ. 55/:
22.12.2015 թվականի առարկան ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, որի համաձայն գործով տուժող Թալին Այնթապիին է ներկայացվել բացովի փոքրիկ դանակ /անհնարինության պատճառով առարկան ճանաչման է ներկայացվել մեկ օրինակով/: Թալին Այնթապին զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված առարկան, մատնացույց է արել կարմիր գույնի փոքր բացովի դանակը և հայտարարել, որ դա իրենն է և գողացվել է իր բնակարանից 03.11.2015թվականին: Այն ճանաչեց ՚Victorinoxՙ ֆիրմայի նշանից, չափից, գույնից: Նաև Թ.Այնթապին շրջեց դանակը և ցույց տվեց փոքր-ինչ վնասված հատվածը և նշեց, որ հենց այդ հատկանիշից նաև ճանաչեց: Այս դանակներից Հայաստանում չի հանդիպել /հատոր 4 գ.թ. 56/:
Որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցներով`
1.10.11.2015 թվականի ՚ԱրմենՏելՙ ՓԲ ընկերությունից ստացված Զվիադ Թլորաիայի կողմից օգտագործված 043-37-19-65, Գոդերձի Գերգեդավայի կողմից օգտագործված 043-37-19-72 և Էդուարդ Գուգուշվիլիի կողմից օգտագործված 043-37-19-81բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով:
2.Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 12 շենքի 33 բնակարանի մուտքի դիմաց տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության սկավառակով:
3.՚արտաքին դիտմանՙ տեսագրության սկավառակը, դրա գաղտանզերծված ամփոփագրերով:
4.Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 39/1հասցեում գործող ավտովերանորոգման կետում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի` 2015թվականի նոյեմբերի 4-ին կատարած տեսագրության սկավառակով:
5.Զվիադ Թոլորաիայի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված կապույտ և սպիտակ նախշերով փոքր նոթատետրի հայերեն թարգմանված օրինակով:
6.Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի և Ադոնց փողոցի հատման վայրում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության սկավառակով /հատոր 4 գ.թ. 191-198, հատոր 2 գ.թ. 1-16, հատոր 1 գ.թ. 36, հատոր 1 գ.թ. 181, հատոր 2 գ.թ. 99-102, հատոր 1 գ.թ. 238ա, հատոր 4 գ.թ. 16-42, հատոր 1 գ.թ. 176/:
Արմինե Հայրապետյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ /հատոր 1 գ.թ. 23/:
Թալին Այնթապիից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ /հատոր 3 գ.թ. 139/:
Արմինե Միքայելյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ /հատոր 1 գ.թ. 228/:
Նարինե Իշխանյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ /հատոր 1 գ.թ. 218/:
Աննա Նարիբեկյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ /հատոր 2 գ.թ. 66/:
Ավետիք Վարդանյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ /հատոր 1 գ.թ. 291/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք»։
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
2. Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
(...)»:
Նույն օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
Ապացույցների գնահատման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իր նախադեպային որոշումներում արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«(...) Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
Գնահատման ենթակա են ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ աղբյուրները: Ապացույցների գնահատումը համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով` հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները մերժվել են` ճանաչվելով ոչ հավաստի:
15.Ապացույցների գնահատման քրեադատավարական սկզբունքի բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ օրենքը, որպես կանոն, չի նշում, թե հատկապես, որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը, ինչպես նաև չի սահմանում ապացույցի որևէ տեսակի գերակայությունը մյուսի նկատմամբ, հետևաբար դատարանն ազատ է ապացույցների գնահատման գործում: (...)» ( տե’ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Մակար Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵԱՔԴ/0632/01/08 որոշումը):
«(...) Ապացույցը գնահատող անձը մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերի ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տա: Միևնույն ժամանակ, ներքին համոզմամբ ապացույցների ազատ գնահատումը ենթադրում է, որ ապացույցը գնահատող անձը կաշկանդված չէ տվյալ ապացույցին դատավարության նախորդ փուլերում կամ տվյալ փուլի շրջանակներում այլ անձանց կամ մարմինների տված գնահատականներով: (...) (տե´ս Կարեն Լևոնի Սարուխանյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի ԼԴ/0301/01/09 որոշումը):
Վերաքննիչ դատարանն` ապացույցների գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում վերլուծության ու գնահատման ենթարկելով նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտած յուրաքանչյուր ապացույց` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն գործով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիան կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլին կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, իսկ Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավան կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1, 2-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով պաշտպանների և ամբաստանյալնների վերաքննիչ բողոքներում բերված այն պատճառաբանություններին, որ սույն գործով քննչական գործողություններն իրակացվել են դատավարական կարգի խախտմամբ, որն իր բնույթով էական է և հիմք է վերաքննիչ բողոքում մատնանշված քննչական գործողությունների արձանագրություններն անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու համար, ապա արձանագրում է, որ չնայած խախտումներ թույլ են տրվել նշված գործողությունները կատարելիս, այնուամենայնիվ, ինչպես արձանագրել է նաև Առաջին ատյանի դատարանը, դրանք իր բնույթով էական չեն և չեն կարող հանգեցնել նշված ապացույցներն անթույլատրելի ճանաչելուն, քանի որ կրում են ձևական բնույթ և օբյեկտիվորեն չեն ազտել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա:

(2)
Մինչ բարձրացված երկրորդ հարցին անդրադառնալը Վերաքննիչ դատարանը անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը`
Շարունակվող հանցագործությունները բաղկացած են մեկից ավելի նույնական արարքներից, որոնցից յուրաքանչյուրը թեկուզև ինքնու¬րույն հանցակազմ է պարունակում, բայց ընդգրկված են միասնական դիտավորության մեջ, հետապնդում են մեկ ընդհանուր նպատակ, հետևաբար դիտվում են իբրև մեկ հանցագործություն, որն ավարտված է համարվում հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված վերջին արարքի կատարման պահից (ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի որոշումը ԵՇԴ/0055/01/11 գործի վերաբերյալ, 21-րդ կետ):
Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով բարձրացված հարցի քննարկմանը արձանագրում է, որ սույն պարագյում ամբաստանյալնների կողմից կատրաված արարքները չեն կորող դիտվել որպես մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված հանցավոր արարքի փորձ:
Վերաքննիչ դատարանի նման հետևությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ գործով ձեռք բերված փաստական տվյալնները բավարար չեն հանգելու այն ողջամիտ հետևություն, որ ամբաստանյալնները ունեցել են հենց այդպիսի միասնական դիտավորություն, չնայած այն հանգամանքին, որ կատարված արարքները նույնաբնույթ են:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Զվիադ Ինդիկոյի Թոլորաիայի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Էդուարդ Նոդարի Գուգուշվիլիի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Գոդերձի Բոչիայի Գերգեդավայի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ներկայացրած վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ


Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ