Գործ No ԵԱՔԴ/0253/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ21՚ մարտի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Էդգար Պետրոսյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Արայիկի Մովսիսյանի /ծնված 1995 թվականի նոյեմբերի 24-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող` քաղաք Երևան, Ա.Խաչատրյան 10/24/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14824915 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 04-ին Արթուր Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Արթուր Մովսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Արթուր Մովսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 23-ին թիվ 14824915 քրեական գործից մաս է անջատվել և դրան շնորհվել թիվ 14831315 համարը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ին թիվ 14824915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:


Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արթուր Արայիկի Մովսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա ուրիշի գույքի զգալի չափերի հափշտակություն կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար 2015թ նոյեմբերի ամսվա սկզբից մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք գործելով Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի պահեստարան համարվող մետաղադրամների վերադարձի պահոց, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափ հանդիսացող ընդհանուր 12.400 ՀՀ դրամ մետաղադրամներ, Կոմիտաս 19 հասցեում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի պահեստարան համարվող մետաղադրամների վերադարձի պահոց, գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 2.300 ՀՀ դրամ մետաղադրամներ, Կոմիտաս 17 հասցեում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի պահեստարան համարվող մետաղադրամների վերադարձի պահոց, գաղտնի հափշտակել է զգալի չափ հանդիսացող ընդհանուր 7.100 ՀՀ դրամ մետաղադրամներ և Կոմիտաս 9 հասցեում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի պահեստարան համարվող մետաղադրամների վերադարձի պահոց, գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 2.200 ՀՀ դրամ մետաղադրամներª ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի պատճառելով զգալի չափերի հասնող 24.000 ՀՀ դրամի մյութական վնաս՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Մանուկյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, միաժամանակ նշելով, որ պնդում է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները:
Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Ա.Մովսիսյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը, 2015թ նոյեմբերի ամսվա սկզբին Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Վաղարշյան խաչմերուկի մոտ տեղակայված վճարման տերմինալի միջոցով իր կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսահամարը 200 ՀՀ դրամով լիցքավորելու ժամանակ մետաղադրամը գցել է մետաղադրամ ընդունող սարքի մեջ, սակայն տերմինալը ցույց է տվել, որ գումար մուտք չի եղել: Գումարի վերադարձման կոճակը սեղմելուց հետո, տերմինալը մետաղադրամ չի վերադարձրել: Բջջային հեռախոսի լապտերի միջոցով ուսումնասիրելով տերմինալի մետաղադրամի ընդունման անցքը և նկատելով, որ երկու մետաղադրամներ միմյանց են կպածª տերմինալի կողքին գտնվող ծառի ճյուղը ներգործել է մետաղադրամի ընդունման սարքի անցքի մեջ և մի քանի անգամ այն հրելով դեպի ներսª 100 և 200 ՀՀ դրամ մետաղադրամներ են ընկել վերադարձի անցքի մեջ: Ապա կրկին ծառի ճյուղի միջոցով հրել է անքի մեջ և 1 հատ 200 ՀՀ դրամ մետաղադրամ է ընկել վերադարձի անցքի մեջ, որոնք նա վերցրել է: Դրան հաջորդող օրերինª մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածումª Կոմիտաս Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկում, Կոմիտաս 19, 17 և 9 հասցեներում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի պահեստարան համարվող մետաղադրամների վերադարձի պահոցներից ծառի ճյուղի միջոցով գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 24.000 ՀՀ դրամ մետաղադրամներ:

Ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Վկա Նարեկ Աշոտի Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. աշխատել է որպես գործադիր տնօրենի տեղակալ: 2015թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը կամ անձինք Երևան քաղաքի Կոմիտաս 19, 29, 34, 63, 43, 52, 37, 46, 12, 22, 32, 9, 17, 30, 38 և 3 հասցեներում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի պահեստարան համարվող մետաղադրամների վերադարձի պահոցներից հափշտակվել են մետաղադրամներ, իսկ Կոմիտաս-Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկում, Կոմիտաս 19, 17 և 9 հասցեներում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի մետաղադրամների վերադարձի պահոցների մեջ մետաղադրամների խցանման պատճառով 2015թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում քաղաքացիներին փոխհատուցվել է ընդհանուրª 24.000 ՀՀ դրամ:

Վկա Գևորգ Վահանի Էլվաջյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության ցուցմունքը, որ 2015թ. նոյեմբերի 22-ին բջջային հեռախոսով տեսանկարահանել է մի անձի, ով Երևան քաղաքի Կոմիտաս Կոմիտաս 19, հասցեում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալի մետաղադրամների վերադարձի պահոցից փորձել է գումար հափշտակել, սակայն չի կարողացել հափշտակել:

Նարեկ Աշոտի Ղազարյանից հանցագործության մասին հաղորդում ընդունելու մասին 25.11.2015թ. արձանագրության համաձայն` անհայտ անձը կամ անձինք 2015 թվականի նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կոմիտաս Կոմիտասի պողոտայում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալների մետաղադրամների վերադարձի պահոցներից հափշտակել են մետաղադրամներ:
գ.թ. 4

25.11.2015թ. Արթուր Արայիկի Մովսիսյանին գողություն կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ:
գ.թ. 9

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Ա.Մովսիսյանը մատնացույց է արել ք.Երևան Կոմիտաս Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկում, Կոմիտաս 19, 17 և 9 հասցեներում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալները, որտեղից 2015թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում հափշտակել է մետաղադրամներ:
գ.թ. 72-80

Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` Ա.Մովսիսյանը մատնացույց է արել ք.Երևան Կոմիտաս Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկում, Կոմիտաս 19, 17 և 9 հասցեներում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալները, որտեղից 2015թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում հափշտակել է մետաղադրամներ:
գ.թ. 41-49

Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի կողմից անձնական ունեցվածքի գողության բացահայտման մասին գրության համաձայն` Արթուր Արայիկի Մովսիսյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում տեղադրված ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի կողմից շահագործվող վճարային տերմինալներց հափշտակել է մետաղադրամներ:
գ.թ. 20

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` սույն գործով մասնագետ ճանաչված Ռուբեն Գևորգյանի կողմից բացատրվել է ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի վճարային տերմինալներից հափշտակություններ կատարելու մեխանիզմը, որը նկարագրվում է հետևյալ կերպ. անձը, լանցետի, ասեղի, ծառի ճյուղի և այլ հարմարեցված բարակ և փոքր-ինչ երկարություն ունեցող առարկայի միջոցով, փոքր թղթի կտոր է մտցնում տերմինալի վերադարձի անցքի մեջ և հրում է դեպի ներս, որպիսի այն տեսանելի չլինի: Որից հետո քաղաքացիները մետաղադրամ ընդունող սարքի մեջ մետաղադրամներ են գցում, սակայն մետաղադրամները չեն հասնում մետաղադրամների պահոց, այդ իսկ պատճառով էլ գործարք չի կատարվում, իսկ մետաղադրամները մնում են մետաղադրամ ընդունող սարքի մեջ: Որից հետո վերը նշված հարմարեցված առարկաների միջոցով հետ վերադարձի պահոցի անցքից հանվում է թղթի կտորը և մետաղադրամ ընդունող և վերադարձի պահոցի անցքից վերը նշված առարկաների միջոցով հրելու հետևանքով մետաղադրամները վերադարձի պահոցի անցքից դուրս են գալիս:
գ.թ. 129-136

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցվածª ՙԻզի Փեյ՚ ՍՊԸ-ի տնօրենի կողմից քննությանը տրամադրած փաստաթղթում առկա տվյալների համաձայն` 2015թ. նոյեմբերի 1-ց մինչև նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում Կոմիտաս 19 հասցեում տեղադրված տերմինալի խցանման պատճառով փոխհատուցվել է 2.300 ՀՀ դրամ / զանգերի քանակըª 9/, Կոմիտաս 17 հասցեում տեղադրված տերմինալի խցանման պատճառով փոխհատուցվել է 7.100 ՀՀ դրամ / զանգերի քանակըª 4/, Կոմիտաս-Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկում տեղադրված տերմինալի խցանման պատճառով փոխհատուցվել է 12.400 ՀՀ դրամ /զանգերի քանակըª 40 /, Կոմիտաս 9 հասցեում տեղադրված տերմինալի խցանման պատճառով փոխհատուցվել է 2.200 ՀՀ դրամ / զանգերի քանակըª 9/:
գ.թ. 150-151

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի մեղավորությունը պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողություն` ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակվել:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ:
Դատարանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Արթուր Մովսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Արթուր Արայիկի Մովսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արթուր Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ