N - ԵԱՔԴ/0245/01/15

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚06ՙ ապրիլի 2016թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ա.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Գ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Մ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանի` ծնված 25.04.1981թվականին, Լոռու մարզ,քաղ. Ալավերդի, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի,միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա,
ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Կոտայքի մարզ,
•. Զովունի, 28փողոց, 20տուն հասցեում, 17.12.2015թվականին որպես խափանման միջոց է
ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 117հոդվածով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2015թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 09:00-ի սահմաններում կենցաղային հարցերի շուրջ ծա•ած վիճաբանության ընթացքում Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց և Գրիբայեդով փողոցների խաչմերուկի հարակից տարածքում` ավտոմեքենայի մեջ, բռունցքով դիտավորությամբ հարվածել է կնոջ` Մերի Զաքարյանի ձախ այտի այտոսկրի և քունքի հատվածին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` դեմքի ձախ կեսի շրջանի արյունազեղման, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով` առողջության կարճատև քայքայումով:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 117հոդվածով և 28.12.2015թվականին մեղադրական եզրակացությամբ քրեական •ործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 28.12.2015թվականին մակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին, ՀՀ Նախա•ահի 2016թվականի հունվարի 8-ի թիվ ՆՀ-3-Ա հրամանա•րով դադարեցվել է Ա.Խաչատրյանիª Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավորի լիազորությունները և քրեական •ործը 25.01.2016թվականին վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ընդամենը կարող է ասել, որ ամսի 29-ին ստիպված •նացել է իր երեխային տեսակցելու, քանի որ մեկ շաբաթից ավել չէր տեսել երեխային, իսկ կինը հեռախոսազան•երին չէր պատասխանում և երեխայի մասին տեղեկություն չուներ: Փորձել է երեխային տեսնել ժամը 5-ից մինչև ժամը 10-ը, լուսամուտի տակ մեքենայում նստած զան•ել է կնոջը, սակայն չի պատասխանել հեռախոսազան•երին, սպասել է, որ հնարավոր է տանից դուրս •ա և նրան տեսնի: Մինչև ժամը 10-ը սպասելուց հետո բարձրացել է տուն, որպեսզի կնոջը տեսնի, կնոջ մայրը դուրս է եկել և հենց առաջին պահից վիճաբանությունը պատրաստ է
եղել: Դրանից հետո դիմել են Արաբկիրի ոստիկանության բաժին, իսկ մինչ այդ շատ դեպքեր են եղել, որ նրանք դիմել են ոստիկանություն: Դրանից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, նրանց հետ մտել է տուն, սակայն վիճակը շատ լարված է եղել և երեխային չի կարողացել տեսնել, այդ ժամանակ բացատրություն է տվել: Հետո դուրս է եկել տանից և մինչև հաջորդ օրը առավոտ մնացել է մեքենայում շենքի մոտ, տրամադրված զուտ նրա համար, որ կնոջ հետ զրուցի և երեխային տեսնի: Առավոտյան տան դուռը թակելուց հետո այն բացել է կնոջ եղբոր որդին, ապա նա իրեն հարցրել է, թե երեխային է ցանկանում տեսնել և երեխային ցույց տալով ասել է այնտեղ է: Ինքը երեխային •րկել է, իսկ այդ ժամանակ Մերին կան•նած է եղել երեխայի կողքին: Նրան ասել է, որ իջնեն դրսում խոսեն, ապա իջել են, նստել են մեքենայի մեջ: Մեքենայի մեջ մի քիչ մնալուց հետո Մերիին առաջարկել է, որ •նան երեխայի համար պեչենի •նեն: Խանութից •նումներ կատարելուց հետո վերադարձել է, որոշ ժամանակ անց սկսել են վիճաբանել: Նա սկսել է աղմկել, •ոռ•ռալ, ապա ինքը փորձել է այդ պահին բերանը փակել և եթե դա չաներ, ապա հնարավոր էր իրականում նրան հարվածեր: Մի քանի ան•ամ •ոռալուց հետո ասել է, որ ՚բերանը փակիՙ, սակայն չի փակել: Նրա •ոռալուց երեխան սկսել է լացել, ձեռքը մեկնել է, որ բերանը փակի, երեխան նրա ոտքերի արանքում •ետնին կան•նած է եղել, որից հետո •լխով առաջ է եկել և արմունկի մասով հարվածվել է դեմքին: Նույն վայրկյանին շրջվել և ասել է, թե ՚Մերի ջան էս ինչ եղավ, էս էր ուզածդՙ: Դրանից անմիջապես հետո Մերին վայրկյանական սթափվել է, չի եղել այլևս ոչ •ոռ•ոռոց և ոչ էլ աղմուկ: Այդ իրավիճակից դուրս •ալու համար մեքենան վարել է դեպի Դավթաշենի •երեզմաններով և •նացել է կան•նել ընկերոջ տան մոտ` ջերմոցի կողմից, որը ծանոթ է եղել նաև Մերիին: Այնտեղ կան•նելուց հետո իջել է մեքենայից, փորձելով սթափվել: Մի քանի րոպե դրսում մնալուց հետո նստել է մեքենան, նորմալ զրուցել են միմյանց հետ և մոտ մեկ ժամ անց Մերին ասել է, որ երեխայի քնելու ժամն է, ինքը առաջարկել է •նան իրենց տուն, սակայն Մերին ասել է, որ երեխայի կաթի շիշը և մնացած պարա•աները մոր տանն են, ավելի լավ է իրեն տանի այնտեղ: Նրան մոր տուն տանելուց հետո ասել է, որ երեխային քնեցնի, ապա կրկին վերադառնա և շարունակեն իրենց զրույցը, իսկ ինքը մեքենայում կսպասի նրան: Մոտ 1ժամ կամ 1ժամ 30րոպե անց այնտեղ մնալուց հետո ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից զան•ահարել են իրեն և հրավիրել են ոստիկանության բաժին, հայտնելով, որ կինը իր դեմ բողոք է ներկայացրել: Ոստիկանության բաժնում •րավոր ձևով հայտնել է, որ հրաժարվում է բացատրություն տալուց և հեռացել է այնտեղից: Իրենց կռիվների հիմնական պատճառը եղել է այն, որ ինքը ցանկացել է իրենց ընտանիքով առանձին ապրեն: Ինքը տուժողին մեքենայի մեջ չի հարվածել, միայն փորձել է լռեցնել, քանի որ •ոռ•ոռացել է և վիրավորել է իր ծնողներին, քանի որ այդ ժամանակ ինքն էլ վիրավորած է եղել Մերիի երեխային: Ինքը դեպքի օրը չէր •նացել վիճաբանելու, այլ •նացել էր հաշտվելու: Կնոջ հետ կռվելու ժամանակ փոխադարձ վիրավորանքներ են հնչել, սակայն սկզբում նա է վիրավորել: Այդ պահին ձեռքը տարել է, որ բերանը փակի, սակայն նա առաջ է եկել և հարված է ստացել: Ինքը դիտավորությամբ հարված չի հասցրել, միայն փորձել է նրա բերանը փակել: Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, քանի որ մտածել է, որ Մերին վիրավորված է, ինքը մեղքը ընդունելով թեկուզ դատվի և նրա վիրավորանքը դուրս •ա և հաշտվեն միմյանց հետ: Ներկայումս էլ փորձում է հաշտվել նրա հետ, սակայն արդյունքը բացասական է և ինքը դատվի, թե ոչ, Մերիի մոտ բան չի փոխվում: Այսինքն Մերին ներկայումս իր հետ չի հաշտվում, այդ պատճառով էլ չի ընդունում մեղքը /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մերի Զաքարյանի հետ ամուսնացել է 2012թվականի սեպտեմբերին և նրա հետ միասին սկզբում բնակվել է Քանաքեռում` զորամասի հարակից հատվածում, իսկ այնուհետև Էջմիածնի Վաղարշապատ թաղամասում և վերջում Մերիի` Զովունիում •տնվող տանը: Նրա հետ համատեղ ամուսնության ընթացքում ունեցել են երկու որդի, որոնք այժմ 3 և 1տարեկան են: Շուրջ մեկուկես տարի առաջ հաճախակի տեղի ունեցող վիճաբանություններով պայմանավորված` Մերիից առանձնացել է և կրտսեր որդու հետ միասին սկսել է բնակվել ծնողների հետ: Երբեմն-երբեմն •նացել է Մերիի տուն` փոքր որդուն տեսնելու: 2015թվականի նոյեմբերի 30-ին` առավոտյան ժամը 08:30-ին, փոքր որդուն տեսնելու համար •նացել է Մամիկոնյանց 56շենքի 1բնակարան, որտեղ բնակվում են Մերիի մայրը, հարսը և եղբոր որդիները, քանի որ շուրջ մեկ շաբաթ որդուն չէր տեսել, իսկ Մերին չէր պատասխանում հեռախոսազան•երին, իսկ մի քանի օր •տնվում էր իր մոր տանը: Դռան զան•ը տվել է, իսկ Մերիի եղբոր որդին դուռը բացել է, խնդրել է, որ կանչի Մերիին, ինչին նա հարցրել է, թե որդուն այցելելու համար է •նացել, իսկ երբ ինքը դրական է պատասխանել, նա հայտնել է, որ որդին հյուրասենյակում է, և կարող է նրան տեսնել: Առաջացել է հյուրասենյակ, որդուն վերցրել, իսկ իր հետևից հյուրասենյակ է եկել Մերին, ում ասել է ՚դե ես ավտոյի մեջ եմՙ, և նրա հետ միասին իջել բակ` այնտեղ սպասելով, որ Մերին ևս իջնի: Նստել են ավտոմեքենայի մեջ որոշ ժամանակ, այնուհետև շարժիչը •ործի է •ցել: Մերին հարցրել է, թե ուր է •նում, իսկ ինքն էլ հայտնել է, որ •նում է երեխային բուլկի առնելու, մի քիչ առաջացել են և Մամիկոնյանց-Գրիբայեդով փողոցների խաչմերուկում ար•ելակել են, իջել ավտոմեքենայից, •նացել մթերային խանութ, որը փակ էր և վերադարձել են ավտոմեքենա: Ավտոմեքենայի մեջ նրան սկսել է հարցուփորձ անել ամուսնալուծության պահանջով դատարան դիմելու շուրջ, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել, որի առարկան եղել է նրա աղջկա վերաբերմունքը, որի ժամանակ մի քանի ան•ամ •ոռացել է նրա վրա, իսկ նա կշտամբել է իրեն դրա համար, ուստի նրան լռեցնելու համար ձեռքի եզրային հատվածով բռունցք պահած վիճակում հարվածել է
այտոսկրի հատվածին` քունքի և այտի շրջանում: Այնուհետև ավտոմեքենայի շարժիչը կրկին •ործի է •ցել, սկսել է երթևեկել, երբ ճանապարհին Մերին զան•ել է մորը, հեռախոսով նրան ասել է ՚մամ, մամ, զան•ի ոստիկանությունՙ, որը, նկատելով, հեռախոսը վերցրել է նրա ձեռքից, անջատել է, այնուհետև ուղևորվել է դեպի Դավթաշեն, իսկ այնուհետև Զովունիի •երեզմաններ, որը •տնվում է իրենց տնից փոքր հեռավորության վրա, որտեղ ար•ելակել է, իջել ավտոմեքենայից և բավական ժամանակ դրսում կան•նել է, որ հանդարտվի, միևնույն ժամանակ Մերիին ևս միայնակ թողնելու, որպեսզի նա ևս կշռադատեր ամեն ինչ և հան•ստանար: Նշում է, որ Մերիին տարել է Զովունիի •երեզմանների մոտ, քանի որ այն •տնվում էր տան ճանապարհին, նպատակ է ունեցել նրա հետ զրուցել և այնուհետև տուն ուղեկցել, որը ևս Զովունիում էր, իսկ զրուցելու համար որպես ոչ մարդաշատ և հան•իստ վայր տան ճանապարհին այդ հատվածն էր: Այնտեղ •տնվում է նաև ընկերոջ տունը, որտեղ Մերին իր հետ ևս հաճախակի է այցելել: Այնուհետև առաջարկել է Մերիին տանել Զովունիի իր տուն, ինչին նա առարկել է, իրեն հայտնել է իր մոր տուն •նալու ցանկության մասին, ինչին ինքը համաձայնվել է, սակայն ցանկանում է համոզվել, թե արդյոք նրա մայրը զան•ել է ոստիկանություն, թե ոչ, ուստի Մերին զան•ել է մորը, այնուհետև իրեն հայտնել, որ հավանաբար մայրը ոստիկանություն չի դիմել: Դրանից հետո Մերիին տարել է իր մոր տուն /•.թ. 60-65/:
Փաստորեն նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ու Մերին վիճել են, և նրան լռեցնելու համար ձեռքի եզրային հատվածով բռունցք պահած վիճակում հարվածել է այտոսկրի հատվածին` քունքի և այտի շրջանում, այնուհետև դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց, որ ինքը դիտավորությամբ հարված չի հասցրել, միայն փորձել է նրա բերանը փակել: Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, քանի որ մտածել է, որ Մերիի հետ կհաշտվեն, բայց Մերին չի հաշտվում:
Վերո•րյալը դատարանին բերում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանը ցանկանում է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, նրա դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը հիմնազուրկ է և անարժանահավատ, իսկ նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը հիմնավոր, քանի որ դրա համադրումը •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների և տվյալների հետ դատարանին բերում են այն համոզման, որ այդպիսիք լրացնում են ամբաստանյալի հանցավոր արարքի ամբողջական պատկերը:
Ամբաստանյալ Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանի կատարած արարքը բացի նրա խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Մերի Զաքարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 30-ին •տնվել է իր մոր տանը, երբ առավոտյան ժամը 08.30-ին դռան զան•ը հնչել է, և դուռը բացել է եղբոր որդին: Ինքն այդ ընթացքում •տնվել է ննջասենյակում: Լսել է խոսակցությունը, որից հասկացել է, որ բնակարան է ժամանել Արտակը, ուստի սենյակից դուրս է եկել: Արտակը մտել է հյուրասենյակ և քայլելու հարմարանքի միջից վերցրել որդուն, իրեն հայտնել, ՚դե ես ավտոյի մեջ եմՙ, որից հետո անմիջապես դուրս է եկել բնակարանից: Ինքը նրան հետևել է և ներքևում նստել վերջինիս ավտոմեքենան: Ավտոմեքենայի մեջ որոշ ժամանակ նստել են, որից հետո Արտակը շարժիչը •ործի է •ցել, իսկ ինքը զարմացած հարցրել է, թե ուր է •նում, ինչին Արտակը պատասխանել է, որ •նում է երեխային բուլկի առնելու, մի քիչ առաջացել են, և Մամիկոնյանց-Գրիբայեդով փողոցների խաչմերուկում Արտակն ար•ելակել է, իջել ավտոմեքենայից, •նացել բուլկի առնելու, իսկ երեխային թողել իր մոտ, սակայն շուրջ 20քայլ առաջանալուց հետո վերադարձել է, իրեն հայտնել բուլկի չլինելու մասին, նստել ավտոմեքենան, սկսել իրեն հարցուփորձ անել դատարան ամուսնալուծության պահանջով դիմելու մասին, զայրացել, իր երեխաների հասցեին վիրավորական արտահայտություններ արել, որից ինքը զայրացել է, սկսել Արտակին կշտամբել, ուստի վերջինս բռունցքով հարվածել է իր ձախ այտինª քունքային հատվածի շրջանում, որից ինքը ստացել է մարմնական վնասվածքներ` դեմքի ձախ կեսի արյունազեղման, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևերով /•.թ. 24-28, 67-68, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Մար•ո Օհանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 30-ին, ժամը 09:30-ի սահմաններում, արթանացել է և թոռից տեղեկացել, որ Արտակը եկել է իրենց տուն, վերցրել երեխային և անմիջապես դուրս եկել, իսկ դուստրը հետևել է վերջինիս և տուն չի վերադարձել: Ինքը բազմիցս զան•ել է դստերը, ով, սակայն, զան•երին չի պատասխանել: Ժամը 10:00-ից մինչև 11:00-ն ընկած ժամանակահատվածում դուստրը` Մերին զան•ել է իրեն, լացակումած ասել, ՚մամ, մամՙ, ինքը քաշքշոցի ձայներ է լսել, որից հետո Մերին անջատել է հեռախոսը: Ինքն անհան•ստացել է, նույնիսկ դուրս եկել ստու•ելու վերջինիս դրսում •տնվելու հան•ամանքը: Որոշ ժամանակ անց Մերին կրկին զան•ել է իրեն, հայտնել, որ •ալիս է: Ինքը նույնիսկ առաջարկել է •նալ և դիմավորել նրան, սակայն վերջինս առարկել է, իսկ տուն վերադարձել է շուրջ մեկ ժամ անց որդու հետ միասին: Դստեր ձախ քունքային և այտոսկրային հատվածը այտուցված է եղել: Ինքը հասկացել է, որ Արտակն է հարվածել նրան, իսկ Մերիից տեղեկացել է, որ Արտակը բռունցքով է հարվածել դեմքին /•.թ. 29-31, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Մերի Զաքարյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանա•րությամբ այն մասին, որ 2015թվականի նոյեմբերի 30-ին ժամը 09:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց և Գրիբայեդով փողոցների խաչմերուկի մոտ իր ամուսինը` Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանը կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ընթացքում մեկ ան•ամ բռունցքով հարվածել է դեմքին` ձախ այտի շրջանում` իրեն պատճառելով մարմնական վնասվածք /•.թ. 4/:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3477եզրակացությամբ այն մասին, որ Մերի Զաքարյանի մարմնական վնասվածքները` դեմքի ձախ կեսի շրջանի արյունազեղման, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, չի բացառվում` բռունցքով, հնարավոր է` 2015թվականի նոյեմբերի 30-ին` ժամը 09:00-ի սահմաններում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6օրից, սակայն ոչ ավել, քան 21 օրը /•.թ. 45-46/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 117հոդվածի հատկանիշներին, ուստի նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին են •տնվում է երկու անչափահաս երեխաները:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերո•րյալ հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, այն, որ նա հանցավոր արարքը կատարելուց հետո •տնվելով ազատության մեջ մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10, 11, 48, 61հոդվածներով ամրա•րված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար, հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տու•անքի ձևով:
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արտակ Ալբերտի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 117հոդվածով և դատապարտել տու•անքի Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազա•ույն աշխատավարձի յոթանասունապատիկի 70000/յոթանասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ