Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Գործ Հ. ԵԱՔԴ/0242/01/15
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Քարտուղարությամբ` Ա.Ջուլհակայնի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
պաշտպան` Գ.Գալիկյանի
ամբաստանյալ` Հ.Բեշիկյանի
մեղադրող` Ա.Չախոյանի
տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչներ` Զ.Հարությունյանի
Լ.Հայրապետյանի

Երևան 25.10.2016թ.
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Հակոբ Արայիկի Բեշիկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Դատարան) 02.08.2016թ. դատավճռի դեմ պաշտպան` Գագիկ Գալիկյանի վերաքննիչ բողոքը


ՊԱՐԶԵՑ

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.

08.02.2015թ. Երևանի քննչական վարչության կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 60101015 քրեական գործը:
15.12.2015թ. Հակոբ Բեշիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն բանի համար, որ նա, 2015թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22:00-ի սահմաններում իրեն պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 պ/հ-ի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայով՝ Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասով, երթևեկելի երրորդ գոտով, փողոցի հոծ գծերից մոտ 40 սմ. հեռավորությամբ, շուրջ 50 կմ/ժ արագությամբ։ Հասնելով Բաղրամյան պողոտա և Պռոշյան փողոցի խաչմերուկին, նվազեցրել է մեքենայի արագությունը՝ հասցնելով շուրջ 45 կմ/ժ-ի մուտք է գործել նշված խաչմերուկ, թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 67 կետի և «ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենսդրության 23 հոդվածի 3-րդ կետի պահանջին հակասող գործողություններ, այն է` երթևեկության ընթացքում, ժամանակին չդիմելով արգելակման, այլ ձեռնարկելով ստեղծված ճանապարհատրանսպորտային իրադրությանը չհամապատասխանող վտանգավոր մանևր դեպի աջ, տեխնիկական տեսակետից ստեղծել է վթարային իրադրություն և իր ավտոմեքենայի առջևի ձախ մասով վրաերթի է ենթարկել, հետիոտնային անցումների վրայով, իր ընթացքի ուղղությամբ ձախից դեպի աջ, պողոտան հատող և արդեն իսկ իր ընթացագոտին ազատած, հետիոտն Նարեկ Միրզոյանին ու վերջինիս անզգուշությամբ պատճառել մահ։
15.12.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հակոբ Բեշիկյանի նկատմամբ ընտրվել է «ստորագրություն չհեռանալու մասին» խափանման միջոցը:
25.12.2015թ. թիվ 60101015 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Բեշիկյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ուղղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 02.08.2016թ. վճռել է «Հակոբ Արաիկի Բեշիկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` վարորդական իրավունքի զրկմամբ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Հակոբ Բեշիկյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված և Հակոբ Բեշիկյանին ի պահ հանձնված «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինությանը, իսկ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում պահվող` տուժող Նարեկ Միրզոյանի կրած հագուստներն ու կոշիկները վերադարձնել վերջինիս իրավահաջորդ Արինա Արտավազդի Միրզոյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողի իրավահաջորդ Արինա Արտավազդի Միրզոյանին պարզաբանել հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և նյութական փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Որպես դատական ծախս` Հակոբ Արաիկի Բեշիկյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 373.600 (երեք հարյուր յոթանասուներեք հազար վեց հարյուր) ՀՀ դրամ գումար»։
Դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Գարիկ Գալիկյանը:

2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումների իրավական դրույթները և համադրելով իր պաշտպանյալի կատարած գործողությունները, պաշտպանը նշել է, որ Հակոբ Բեշիկյանը որևէ անփութություն կամ ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախտում թույլ չի տվել, քանի որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներից պարզ է դառնում, որ վրաերթ կատարած վարորդ Հ.Բեշիկայնի գործողությունները բխել են տուժող Նարեկ Միրզոյանի գործողություններից:
Ստացված տեսանյութերի հիման վրա ներկայացված մասնագետի եզրակացությունը ևս հաստատում է, որ վրաերթի ենթարկած ավտոմեքենան մուտք է գործում խաչմերուկ լուսացույցի կանաչ ազդանշանի ներքո, իսկ հետիոտնը` պողոտայի ուղեմասը հատում է կարմիր ազդանշանի ներքո:
Պաշտպանը նշել է նաև, որ իր պաշտպանյալի անձը բնութագրող հանգամանք Դատարանի համար կարող էր լինել նաև այն, որ դեպքից անմիջապես հետո Հակոբ Բեշիկյանը չի լքել դեպքի վայրը, հնարավորինս արագ փորձել է օգնություն ցույց տալ տուժածին և անմիջապես զանգահարել է շտապօգնություն:
Պաշտպանը անընդունելի է համարել, որ Դատարանը դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ներառել է նաև տուժողի իրավահաջորդի դիրքորոշումը իր պաշտպանյալին առավելագույնս խիստ պատժի դատապարտելու վերաբերյալ:
Պաշտպանը գտել է, որ Դատարանը թույլ է տվել դատավարական և նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ուստի հիմք ընդունելով վերոգրյալը, խնդրել է բեկանել Դատարանի 02.08.2016թ. դատավճիռը և Հակոբ Բեշիկյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Եթե դատարանը գտնի, որ Հ.Բեշիկյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավոր է, ապա պաշտպանը խնդրել է, հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:

3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը

Վերաքննիչ դատարանը, քրեական գործի նյութերի հիման վրա` ստուգելով Դատարանի որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով նյութերը, լսելով պաշտպանական կողմի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները և տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչների դիրքորոշումը` ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն/.../»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>:
Դատարանը, ամբաստանյալ Հակոբ Բեշիկյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցների հիման վրա`
Ամբաստանյալ Հակոբ Բեշիկյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ընդունել է, որ դեպքի պահին ինքն է վարել մեքենայով, սակայն անցել է լուսացույցի կանաչ լույսի տակ, սահմանված թույլատրելի արագությամբ և տուժողի` իր մեքենայի դիմացից հայտնվելուց հետո է միայն մանևրել դեպի աջ` վթարից խուսափելու նպատակով։ Քննիչի մոտ նույնպես հայտնել է այդ մասին։
Դատարանում հայտնել է նաև, որ ինքը չի ցանկացել Նարեկին վրաերթի ենթարկել, առավել ևս, որ նրան նախկինում չի ճանաչել։ Մեքենան վարել է սթափ վիճակում, սահմանված արդարությամբ և արել ամենը վրաերթից խուսափելու նպատակով։ Նարեկի խմածության մասին տեղեկությունն ինքը չի տարածել, անձամբ նրանից խմիչքի հոտ չի առել, Նարեկի վիրահատությունից հետո բժշկից է տեղեկացել, որ նա խմած է եղել։
Հարցերին պատասխանելիս փոխելով սկզբնական նախաքննական դիրքորոշումը` նաև հայտնել, որ հետիոտնին նկատել է կանգնած վիճակում ու երբ զգացել է, որ հետիոտնն արդեն փողոցն է անցնում, արգելակել է և որոշել է զգույշ լինել, որպեսզի նրան վնաս չպատճառի, սակայն, քանի որ նա շարունակել է իր ճանապարհը, անակնկալի է եկել, չէր կարող գիտակցել, որ նա կանցնի փողոցը, քանի որ մինչ այդ ուղղակի կանգնած էր և որևէ գործողություն չէր անում, շարժման մեջ չէր և միայն իր` խաչմերուկում մուտք գործելուց հետո է նա սկսել քայլել, որից հետո արդեն անզոր էր կանխել վրաերթը։ Որպես ավտովարորդ` իր գործողություններով ՃԵԿ-ի որևէ խախտում չի կատարել, եթե հետիոտն իր կանաչ լույսով չանցներ, մեքենան աջ չէր մանևրի։ Ինքն աջ մանևրելով` չի գործել ճանապարհային երթևեկության կանոններով, քանի որ գիտակցել է, որ այդ պահին վրաերթից խուսափող գործողություն է կատարում, որը, ըստ իրեն` իրավաչափ էր։ Հոծ գծից մոտ 30-40սմ հեռավորության վրա է գտնվել իր մեքենան։ Իր կողմից ազդանշան տալուց հետո Նարեկը կանգ չի առել, որից հետո ինքն աջ է մանևրել, այնուհետև` արգելակել։ Նախ` ազդանշան է տվել, ապա` արգելակել, քանի որ Նարեկն առանց շարժվելու էր կանգնած կղզյակում ու անսպասելի, արագ քայլելով է շարժվել, ինքը նախ` կարծել է, թե Նարեկը չի նկատել, որ վերջինիս համար չէր կանաչ լույսը վառվում և փորձել է ազդանշանով նրան զգուշացնել, որ նրա ճանապարհը չէ, որից հետո, տեսնելով, որ Նարեկը շարունակում է արագ քայլել, մանևրել է։
Մեկնաբանել է, որ Նարեկը կղզյակի մեջ էր կանգնել, քանի որ փողոցն անցնելիս նրա համար լուսացույցի կարմիր լույս էր վառվել, սակայն կարծիք է հայտնել, որ, հավանաբար, Նարեկը շտապում էր, որն էլ հանգեցրել է նրան վրաերթի ենթարկելուն։ Չի կարող գնահատել, թե վկաները ինչու չեն հայտնել, որ ինքը ազդանշան է տվել, ապա` նշել է, որ հնարավոր է նրանք չեն լսել այդ ձայնը, քանի որ մեքենայի սրահում երաժշտություն էր հնչում, բացի այդ, հնարավոր է, նրանք ուշադիր չեն եղել։ Պնդել է, որ մեքենան արգելակելու ժամանակ արագությունն իջել է 45-50 կմ/ժամի և, որ աջ չմանևրելու և ուղիղ ընթացքի դեպքում հնարավոր չէր վրաերթից խուսափել։
Չի հիշում, թե քրեական գործի նախաքննության սկզբնական փուլում ինչ դիրքորոշում է հայտնել քննիչի մոտ իր մեղավորության վերաբերյալ, սակայն ի սկզբանե առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Ընդունել է, որ հնարավոր է, շոկային վիճակում գտնվելով` քննիչի մոտ սկզբնական փուլում ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը։ Զղջում է կատարածի համար` հաշվի առնելով, որ մարդ է մահացել։
Հետիոտնի` դեպքին նախորդող պահին կղզյակում կանգնած լինելու հանգամանքի շուրջ նախաքննական ցուցմունքի այդ հատվածը հրապարակելուց հետո, հստակեցրել է, որ մինչ տեսագրությունը դիտելը, ինքը շփոթմունքից հստակ չէր հիշում նրա դիրքը, սակայն տեսագրությունը դիտելուց հետո վերհիշել է և ներկայումս էլ պնդում է, որ այդ պահին հետիոտնը կանգնած է եղել կղզյակում։ Համոզված էր, որ Նարեկը չէր շարունակի ճանապարհը, քանի որ այլ մեքենաներ ևս անցնում էին, ինքը չի գիտակցել, որ իր ազդանշանից հետո նա արագ քայլելով կառաջանա։
Պնդել է, որ ինքը մեքենան վարել է թույլատրելի 45-57կմ/ժամ արագությամբ, սակայն քանի որ ցուցիչին չի նայել, հնարավոր է նախաքննության ընթացքում արագության չափը մի քանի նիշով այլ ասած լինի։ Պնդել է, որ արագությունն իջեցրել է` հետիոտնին տեսնելուց հետո։ Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև առկա բոլոր հակասությունները մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ սկզբնական փուլում շփոթմունքից որոշ հանգամանքներ լավ չէր հիշում և հնարավոր է այլ կերպ է ներկայացրել, իսկ ներկայումս Դատարանում առավել մանրամասն է հիշում։ Հետիոտնից մոտ չորս մետր առաջ արգելակել է, մինչ այդ, արագությունն է իջեցրել։ Ազդանշան տալու ժամանակ ինքը մտածել է, որ հետիոտնը պետք է կամ կանգներ կամ հետ քայլ աներ։
Մինչդեռ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` 2015թ. փետրվարի 4-ին` ժամը 22.00-ի սահմաններում, իր անձնական օգտագործման «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ ավտոմեքենան, ընկերների՝ Կարեն Բարսեղյանի և Էրիկ Ավետիսյանի հետ միասին, առանց բեռի, վարել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայով՝ Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ, երթևեկելի երրորդ գոտով, հոծ գծերից շուրջ 40սմ հեռավորության վրա, մոտ 50 կմ/ժամ արագությամբ, մոտակա լույսերով։ Հասնելով Բաղրամյան և Պռոշյան փողոցների խաչմերուկին ու տեսնելով, որ իր ընթացքի համար վառվում է լուսացույցի կանաչ ազդանշանը, արագությունն իջեցնելով մոտ 45 կմ/ժամի, նույն ուղղությամբ շարունակել է ընթացքը և մուտք գործել խաչմերուկ, երբ դեռ լուսացույցը ցույց է տվել 7-8 վայրկյանները։ Հասնելով խաչմերուկի գրեթե կենտրոնին՝ անցումների կենտրոնից մոտ 1 մետր առաջ դեպի հանդիպակաց մայթ, տեսել է իր դիմացից, հետիոտնային անցումներով, իր ընթացքի ուղղությամբ ձախից դեպի աջ, ուղիղ անկյան տակ փողոցն արագ վազքով հատող հետիոտն տղայի։ Չի պատկերացրել, որ իր ճանապարհին` կանաչ լույսի տակ կարող էր նա առաջանալ։ Տվել է ձայնային ազդանշան, սակայն հետիոտնը շարունակել է հատել փողոցը, վրաերթից խուսափելու համար աջ է մանևրել, մտածելով, որ կշրջանցի նրան աջից ու երբ ավելի է մոտեցել նրան՝ արագությունն իջեցնելով մոտ 40 կմ/ժամի, էլ ավելի է աջ մանևրել, միաժամանակ դիմել արգելակման, սակայն արգելակման սկզբնական պահին, ավտոմեքենայի առջևի ձախ կողային մասով վրաերթի է ենթարկել իր տեսադաշտում մոտ 2 մետր տարածություն անցած հետիոտնին ու անցնելով որոշակի տարածություն՝ կանգ է առել։ Իջնելով մեքենայից՝ ընկերների հետ մոտեցել է տուժածին, որն անշարժ պառկած է եղել գետնին։ Ընկերների հետ միասին նրան ցուցաբերել են օգնություն, րոպեներ անց մոտեցել է շտապօգնության ավտոմեքենան և վրաերթի ենթարկվածին տեղափոխել հիվանդանոց։
Դատարանը գտել է, որ վրաերթի մեխանիզմի և հանգամանքների վերաբերյալ ամբաստանյալ Հակոբ Բեշիկյանի նախաքննական և դատաքննական վերոնշյալ պատճառաբանություններն իրարամերժ են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժի խուսափելու նպատակ։ Առաջադրված մեղադրանքում նրա մեղավորությունը հաստատվել, իսկ վերոնշյալ պատճառաբանությունները հերքվել են պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով։
«Վկա Էրիկ Ստեփանի Ավետիսյանի ցուցմունքով: Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. փետրվարի 4-ին` ժամը 21.45-ի սահմաններում, ընկերներով՝ Կարենի և Հակոբի հետ, վերջինիս վարած «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով ընթանալիս են եղել Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայով դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ։ Ինքը նստած է եղել ավտոմեքենայի հետևի աջ նստատեղին։ Լուսացույցն անցնելուց հետո, երբ ընթանում էին մեջտեղի գոտում, Հակոբը մեքենան երկու անգամ «ձախից աջ է քաշել»։ Թեև ցուցիչին չի նայել, սակայն վստահ է, որ արագությունը չի գերազանցվել, ընթացել են մինչև 60կմ/ժամ արագությամբ։ Մեքենայի դիմապակու ձախ հատվածին մարդ է հարվածել, որն եղել է անսպասելի, ուստի մեքենան կանգնեցրել են, իջել են, վրաերթի ենթարկվածը հետիոտնային անցումից շեղվել էր, փողոցը թեք էր անցել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ երթևեկության նկատմամբ շատ ուշադիր չի եղել, չնայած տեսադաշտը փակ չէր։ Հետիոտնին տեսել է փողոցի մեջտեղի հատվածում կանգնած։ Նկատել է, որ կանգնած պահից միանգամից սկսել է անցնել, Հակոբը նկատել է, որ մեքենան 2 անգամ աջ է քաշել, 2-րդ անգամ աջ մանևրելուց հարվածել է հետիոտնին։ Վրաերթին անմիջապես նախորդած պահին, երկրորդ անգամ մանևրելուց հետո, մեքենան հայտնվել է 1-ին և 2-րդ գոտու հոծ գծի կենտրոնական մասում, ամբողջությամբ 1-ին գոտում չէր։ Նշեց, որ հետիոտնին 1-ին առաջին իսկ պահից տեսել է կղզյակում կանգնած վիճակում։ Հետիոտնի հետ բախումից մեքենայի ապակին ճաքել է, ինչն ուղեկցվել է ձայնով, հարվածի պահին արգելակման ձայն չի լսել, սակայն մեքենան կանգնել է` մոտ 4-5 մետր առաջանալով։ Վրաերթի պահին կտրուկ արգելակում եղել է, Հակոբի բացականչությունը չի լսել, ինքն է ճչացել։ Հարվածն եղել է մեքենայի ձախ կողմից` հայելու հատվածով։ Ոստիկանության աշխատակիցներն արդենիսկ կանգնած էին դեպքի վայրին մոտ։ Ճանապարհի այդ հատվածը բավական չափով լուսավորված ու տեսանելի էր։ Իրենց մեքենայում գտնվող Կարենը և վարորդը ևս նկատած կլինեին հետիոտնին։
Դեպքից հետո Հակոբը կանգնեցրել է մեքենան« իրենք իջել են և տեսել գետնին ընկած տուժածին, փորձել են օգնություն ցուցաբերել, այնուհետև սպասել են մինչև ժամանել է շտապօգնության բրիգադն ու տուժածին տեղափոխել հիվանդանոց։
Վկա Կարեն Անդրանիկի Բարսեղյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ 2015թ. փետրվարի 4-ին` ժամը 21։45-ի սահմաններում« ընկերներով՝ Էրիկի և Հակոբի հետ միասին, վերջինիս վարած «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայով ընթանալիս են եղել Երևանի Բաղրամյան պողոտայով դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ։ Հակոբը վարելիս է եղել մեքենան« ինքը նստած է եղել նրա աջ կողմում, իսկ Էրիկը՝ մեքենայի հետևի ձախ նստատեղին։ Երբ մուտք են գործել Բաղրամյան պողոտա և Պռոշյան փողոցի խաչմերուկ, Հակոբը բացականչել է ու մեքենայի ղեկը թեքել դեպի աջ կողմ, այդ ընթացքում ինքը տեսել է իրենց ընթացքի ուղղությամբ, ձախից դեպի աջ, արագ վազքով պողոտան հատող մի հետիոտնի։ Այդ պահին Հակոբը դիմել է արգելակման ու էլ ավելի է ղեկը թեքել դեպի աջ, որին հաջորդող պահին ինքը անսպասելի, մեքենայի առջևից հարվածի ձայն է լսել ու մեքենայի դիմապակին միաժամանակ կոտրվել է։ Դեպքից հետո կանգնեցրել են մեքենան, տեսել են գետնին ընկած տուժածին, սպասել են մինչև ժամանել է շտապօգնության բրիգադն ու տուժածին տեղափոխել հիվանդանոց։
Տուժողի իրավահաջորդ` Արինա Արտավազդի Միրզոյանի` Դատարանուն հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ հանդիսանում է Նարեկ Միրզոյանի մայրը և բնակվում է ԼՂՀ-ում։ 2015թ. փետրվարի 4-ին որդու բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել և հայտնել են, որ որդին վրաերթի է ենթարկվել, ստացել մարմնական վնասվածքներ ու տեղափոխվել Մ.Հերացու անվան թիվ 1-ին հիվանդանոցային համալիր։ Հաջորդ օրը ԼՂՀ-ից ժամանել է Երևան, գնացել հիվանդանոց, սակայն որդին եղել է անգիտակից վիճակում։ Հարազատներից ու համացանցից տեղեկացել է, որ որդին՝ Նարեկ Միրզոյանը վրաերթի է ենթարկվել «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենայի կողմից Բաղրամյան-Պռոշյան փողոցների խաչմերուկում՝ հետիոտնային անցումով փողոցը հատելիս։ 2015թ. փետրվարի 8-ին, գիշերը, որդին ստացած մարմնական վնասվածքներից գիտակցության չգալով՝ մահացել է։ Դատարանին հասցեագրած դիմումով խնդրել է իր մինուճար զավակին վրաերթի ենթարկած անձին ենթարկել խստագույն պատժի, նշել նաև, որ հրաժարվում է նրա դեմ նյութաիրավական պահանջ ներկայացնելուց։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. մարտի 6-ի թիվ 170 եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Նարեկ Միրզոյանի մահը վրա է հասել գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից՝ փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք ստանալու հետևանքով, որն էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ՝ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված՝ դեմքի շրջանում քերծվածքների, արյունազեղումների, պատռված վերքի, գլխի մաշկի տակ՝ արյունազեղումների, ստորին ծնոտի ձախ անկյան շրջանի կոտրվածքի, ենթակարծրենային, ենթաոստայնենային արյունազեղումների, միջգալարային արյունահավաքների, ուղեղիկի և ուղեղաբնի անցման հատվածում արյունով ներծծման և փափկեցման տեղամասերով՝ գլխուղեղի ծանր աստիճանի սալջարդի, ուղեղի կողմնային փորոքներում հեղուկ արյան առկայություններով, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաներով, հնարավոր է նշված հանգամանքներում, կենդանի անձանց մոտ համարվում են առողջությանը ծանր վնաս պատճառող՝ կյանքին վտանգ սպառնացող և հանգեցրել են մահվան։ Դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև քերծվածքներ, արյունազեղումներ՝ ձախ հետույքային, զույգ վերին և ստորին վերջույթների շրջաններում, աջից թիակային գծով՝ 8-10-րդ կողոսկրերի ուղղակի կոտրվածքներ, թոքերի սալջարդ, լյարդի կլոր կապանի, հետորովայնամզային, սահմանափակ արյունահավաքներ, լյարդի աջ բլթի 6-րդ սեգմենտի գլիսոնյան պատյանի և փայծաղի պատիճի փոքր պատռում, ստամոքսի պատի դեսեռոզացիա, որոնք ևս պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաներով, հնարավոր է նշված հանգամանքներում։ Նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ համարվում են առողջությանը ծանր վնաս պատճառող՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որոնք սակայն, տվյալ դեպքում չեն գտնվում պատճառական կապի մեջ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Ն.Միրզոյանը կենդանության օրոք չի տառապել որևէ հիվանդությամբ, որը կարող էր գտնվել պատճառական կապի մեջ նրա մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Վնասվածքների առաջացման մեխանիզմում, ամենայն հավանականությամբ, ըստ դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբերված տվյալների, տեղ է գտել ուժի ուղղակի ներդրումը (առաջին տրավմատիկ հարված) ստորին վերջույթների շրջանում, որտեղ հայտնաբերվել են քերծվածքներն ու արյունազեղումը։ Ն.Միրզոյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում, նրա մարմնի վրա, անվադողի գծանախշերի և վրաանցման հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Ն.Միրզոյանի անվամբ լրացված համապատասխան հիվանդության պատմագրում նրան ընդունվելիս չկա որևէ գրառում վերջինիս կողմից ալկոհոլի օգտագործման վերաբերյալ, որից հետո վերջինս շուրջ 4 օր գտնվել է ստացիոնար բուժման մեջ և ստացել է տարբեր տեսակի դեղորայք։ Ն.Միրզոյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված՝ որովայնի, զույգ վերին վերջույթների շրջանների վերքերը հետևանք են բժշկական միջամտությունների։
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության 2015թ. մարտի 25-ի թիվ 08311508 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «ԲՄՎ» մակնիշի 51RM051 հ/հ ավտոմեքենայի բանվորական արգելակային համակարգը գտնվում է աշխատունակ վիճակում և դրա այնպիսի անսարքություններ, որպիսիք գոյություն ունեցած լինեին մինչև տվյալ պատահարը և առաջ բերեին ավտոմեքենայի անկառավարելիություն՝ ավտոմեքենայի ընթացքի արագությունը կարգավորելու առումով չեն հայտնաբերվել։
Վերոնշյալ ավտոմեքենայի ղեկային կառավարման համակարգը գտնվում է աշխատունակ վիճակում և այդ համակարգի այնպիսի վնասվածքներ կամ անսարքություններ, որպիսիք գոյություն ունեցած լինեին մինչև տվյալ պատահարը և առաջ բերեին ավտոմեքենայի անկառավարելիություն՝ շարժման ուղղությունը փոխելու առումով, չեն հայտնաբերվել։
«ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ ավտոմեքենայի ընթացային մասը՝ կախոցներն ու անիվները« գտնվում են աշխատունակ վիճակում և դրանց այնպիսի անսարքություններ, որպիսիք գոյություն ունեցած լինեին մինչև տվյալ պատահարը և առաջ բերեին ավտոմեքենայի ընթացքի անկայունություն կամ անկառավարելիություն, չեն հայտնաբերվել։
Դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2015թ. ապրիլի 1-ի թիվ 06161504 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված տուժող Նարեկ Միրզոյանի սվիտերի վրա առանձնահատուկ մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ և հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Նրա մյուս հագուստների և կոշիկների վրա հայտնաբերվել են մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ ու հետքեր, կոշիկների ներբաններին` սահքին բնորոշ հետքեր, որոնք իրենց բնույթով և համակցությամբ առաջացել են վրաերթի հետևանքով։
Փորձաքննությանը ներկայացված կուրտկայի, սվիտերի և կոշիկների վրա ավտոմեքենայի անվադողերի նախշանկարների հետքեր հետազոտությամբ չեն հայտնաբերվել։ Ներկայացված անդրավարտիքի աջ փողքի հետևամասում հայտնաբերվել են ավտոմեքենայի անվադողերի նախշանկարների հետքեր, որոնք պիտանի չեն համեմատական հետազոտություն կատարելու համար։
Փորձաքննությանը տրամադրված «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ ավտոմեքենայի ձախ կողմի առաջամասում հայտնաբերվել են մեխանիկական վնասվածքներ ու հետքեր« որոնք իրենց բնույթով և համակցությամբ բնորոշ են վրաերթի հետևանքով առաջացող վնասվածքներին ու հետքերին և կարող էին առաջանալ համեմատաբար փափուկ մակերես ունեցող առարկայի հետ« որպիսին հանդիսանում է նաև մարդու մարմինը, փոխազդեցության մեջ մտնելու հետևանքով։
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ 09061506 եզրակացությամբ, սրան կից լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված թվով երկու փաթեթներում առկա «PRINCO» ընկերության արտադրության «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակների վրա գրառված են «PRSH BAGHR0_1502_215500_1502_222000_arch_2» «PTZ_Proshyan_1502_215500_1502_222000_arch_33» անվանումներով «scv» ֆորմատի թվով 2 և «Baxramyan 04.02.2014» անվանմամբ «mp4» ֆորմատի թվով 1 տեսաֆայլեր։ Տեսաֆայլերում ձայնային ազդանշանները բացակայում են, այսինքն` տեսաֆայլերը իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով (առանց ձայնային մասի) վերարտադրման համար պիտանի տեսագրություններ։
Հետազոտելի՝ «PTZ_Proshyan_1502_215500_1502_222000_arch_33» անվանմամբ տեսագրության մեջ 21։58։09-րդ պահին տեղի է ունենում վրաերթ։
«PTZ_Proshyan_1502_215500_1502_222000_arch_33» և «Baxramyan 04.02.2014» անվանումներով տեսագրություններում տեսախցիկի դիրքի և ոչ բավարար լուսավորվածության պատճառով հնարավոր չէ պարզել վրաերթից անմիջապես առաջ և վրաերթից անմիջապես հետո ընթացքի մեջ գտնվող ավտոմեքենաների հաշվառման համարանիշները և անհատականացնող գրառումները։
«PRSH-BAGHR0_1502_215500_1502_222000_arch_2» անվանմամբ տեսագրության մեջ տեսախցիկի դիրքի ոչ բավարար լուսավորվածության պատճառով հնարավոր չէ պարզել վրաերթից անմիջապես առաջ և վրաերթից անմիջապես հետո վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի երթևեկելի նույն ուղեմասով ընթացքի մեջ գտնվող ավտոմեքենաների հաշվառման համարանիշները և անհատականացնող գրառումները։ «PRSH-BAGHR0_1502_215500_1502_222000_arch_2» անվանմամբ տեսագրության մեջ վրաերթ կատարող ավտոմեքենայի երթևեկելի հակառակ ուղեմասով ընթացքի մեջ գտնվող ավտոմեքենաների հաշվառման համարանիշները և անհատականացնող գրառումները պարզելուն ուղղված հետազոտություն չի կատարվել` հաշվի առնելով այն հանգամանքը« որ 21։58։09-ին՝ վրաերթ կատարելու պահին« երթևեկելի այդ ուղեմասով ընթացքի մեջ գտնվող ավտոմեքենաներ չկան։
«Baxramyan 04.02.2014» և «PTZ_Proshyan_1502_215500_1502_222000_arch_33» անվանումներով տեսագրություններում տեսախցիկների դիրքերի պատճառով հնարավոր չէ միանշանակ որոշել« թե մուգ գույնի «BMW» մակնիշի ավտոմեքենան որ հատվածով է վրաերթի ենթարկում հետիոտնին, կարելի է միայն նշել, որ, ամենայն հավանականությամբ, ավտոմեքենան հետիոտնին վրաերթի է ենթարկում առջևի ձախ հատվածով։
Մինչև վրաերթի ենթարկվելը հետիոտնը պողոտայի «անվտանգության կղզյակ» գծանշման կենտրոնից անցել է մոտավորապես 5,5մ ճանապարհ՝ մոտավորապես 2«75մ/վ արագությամբ։
Վրաերթի ենթարկած ավտոմեքենան մուտք է գործում խաչմերուկ լուսացույցի կանաչ ազդանշանի ներքո (իր ընթացքի համար կանաչ ազդանշանի), իսկ հետիոտնը՝ պողոտայի ուղեմասը հատում է՝ կարմիր ազդանշանի ներքո (իր շարժման ուղղության համար կարմիր ազդանշանի)։
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության 2015թ. դեկտեմբերի 9-ի թիվ 17351508 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ առաջադրված պայմաններում «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ ավտոմոբիլի վարորդի երթևեկության համար վտանգը տեխնիկական տեսակետից առաջ է եկել տվյալ երթևեկելի ուղեմասով դեպի ավտոմոբիլի ընթացագոտին հետիոտնի շարժման սկզբնական պահին, այն է՝ «անվտանգության կղզյակ» գծանշման կենտրոնից տուժող հետիոտնի կողմից Բաղրամյան պողոտայի Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոցի կողմը տանող երթևեկելի ուղեմաս մուտք գործելու պահին։ Առաջադրված պայմաններում «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ-ի ավտոմոբիլի վարորդը, ժամանակին չդիմելով արգելակման, այլ ձեռնարկելով ստեղծված ճանապարհատրանսպորտային իրադրությանը չհամապատասխանող վտանգավոր մանևր դեպի աջ, որի արդյունքում վրաերթի է ենթարկել արդեն իսկ իր ընթացագոտին ազատած հետիոտնին, տեխնիկական տեսակետից ստեղծել է վթարային իրադրություն՝ թույլ տվել ՃԵԿ-ի 67 կետի և «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենսդրության 23-րդ հոդվածի 3-րդ կետի պահանջներին հակասող գործողություններ, դրանով իսկ պայմանավորել տվյալ վրաերթի առաջացումն՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից։
Տուժող հետիոտնի գործողություններին գնահատման համար ավտոտեխնիկական փորձագետի հատուկ մասնագիտական գիտելիքներ չեն պահանջվում։ Տուժող հետիոտնի գործողությունները ենթակա են իրավական գնահատման։ Տեսաձայնագրային փորձաքննությանը տրամադրված տեսաձայնագրությունների հիման վրա վրաերթի առաջացման մեխանիզմին վարորդի կողմից տրված ցուցմունքի համապատասխանելիության գնահատումը դուրս է ավտոտեխնիկական փորձագետի իրավասության շրջանակներից։ Նշված հանգամանքը ենթակա է իրավական գնահատման։
ՃՈ վարչական իրավախախտումների արձանագրման կենտրոնի տրամադրած` Երևանի Բաղրամյան պողոտայի և Պռոշյան փողոցի խաչմերուկում տեղադրված տեսախցիկների միջոցով վերը նշված վրաերթը տեսաձայնագրած և լազերային կրիչների վրա առկա տեսանյութերի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն` կրիչում առկա են թվով 2 տեսաֆայլեր՝ PTZ_Proshyan 1502 215500 1502 222000 arch_33 և PRSH-BAGHR0_1502_215500_1502_222000_arch_2 գրառումներով։ Նշված տեսաֆայլերից PTZ_Proshyan_1502_215500_1502_222000_arch_33 գրառումով տեսաֆայլը վերարտադրելով՝ էկրանի ստորին ձախ հատվածում երևում է 04.02.2015 21։55։00 ժամանակը ցուցադրող գրառում, իսկ էկրանի վերևի ձախ մասում PTZ_Proshyan գրառումը։ Դիտելով տեսագրությունը երևում է, որ նկարահանումը կատարվել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտա-Պռոշյան փողոցի խաչմերուկում տեղադրված շարժական տեսախցիկի միջոցով։ Էկրանի աջ հատվածում երևում է Պարոնյան փողոցի կողմից Պռոշյան փողոցի և Բաղրամյան պողոտայի հատման սկզբնամասը, որտեղ խաչմերուկից առաջ առկա են կանգ գիծ և հետիոտնային անցումների գծանշումներ, իսկ էկրանի վերևի ձախ մասում երևում է, Դեմիրճյան փողոցի կողմից Բաղրամյան պողոտայի և Պռոշյան փողոցի սկզբնամասը, որտեղ առկա են` կանգ գիծ, հետիոտնային անցումների և անվտանգության կղզյակի գծանշումներ։ Տեսագրության ընթացքում խաչմերուկ են մուտք գործում տարբեր մակնիշների և գույների ավտոմեքենաներ« որոնք խաչմերուկը հատում են նախընտրած ուղղությամբ։ Տեսագրությունը սկսվում է ժամը 21։55։00-ին, որի ժամը 21։57։57-ին տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է մի հետիոտն, որը ուղիղ և արագ քայլերով հատում է Մոսկովյան փողոցի կողմից Բաղրամյան պողոտայի դեպի Պռոշյան փողոցի կողմը տանող ուղեմասը և տեսագրության ժամը 21։58։05-ին հասնելով պողոտայի կենտրոնական հատվածին` կանգնում է անվտանգության կղզյակի գծանշումների վրա։ Ժամը 25։58։07-ին հետիոտնը կանգնած տեղից սկսում է հատել Բաղրամյան պողոտայի դեպի Մոսկովյան փողոցի կողմը տանող ուղեմասը, որի ընթացքում Համբարձումյան փողոցի կողմից Բաղրամյան պողոտայով, Պռոշյան փողոցի հետ հատման խաչմերուկ են մուտք գործում և այն ուղիղ հատում են տարբեր գույների և մակնիշների ավտոմեքենաներ։ Ժամը 21։58։07-ին, երբ հետիոտնը դուրս է գալիս անվտանգության կղզյակից, տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է լույս, որը ընկնում է երթևեկելի մասի վրա, որից անմիջապես հետո տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է մուգ գույնի ավտոմեքենա, որը խաչմերուկը հատում է ուղիղ։ Երբ մուգ գույնի ավտոմեքենայի լուսարձակների լույսը հայտնվում է էկրանին, ըստ նշված խաչմերուկի երթևեկելի մասի գծանշումների թվաքանակի, որոնք ավարտվում են Պռոշյան փողոցի սկզբնամասի հետիոտնային անցումների մոտ՝ ավտոմեքենայի լույսերը ընկնում են 17-րդ գծանշման վրա։ Ժամը 21։58։08-ին հետիոտնը՝ հետիոտնային անցումների գծանշումների վրայով սկսում է վազքով հատել դեպի Պռոշյան փողոցի կողմը տանող ուղեմասը և նույն պահին խաչմերուկը հատող մուգ գույնի ավտոմեքենայի հետևի լուսարձակները միանում են և ժամը 21։58։09-ին նշված ավտոմեքենան մանևրում է դեպի աջ և նույն պահին այդ ավտոմեքենան և հետիոտնը, որը հատում է Բաղրամյան պողոտայի՝ Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասի հետիոտնային գծանշումներից 5-րդը, դուրս են գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Ժամը 22։12։30-ին շարժական տեսախցիկը շարժվում է դեպի ձախ և վերև« որի ընթացքում նկարահանվում է Բաղրամյան պողոտայի դեպի Մոսկովյան փողոցի կողմը տանող ուղեմասը, որի ընթացքում երևում է, որ նշված ուղեմասի աջ եզրային գոտում, երթուղային տրանսպորտի կանգառի ուղղությամբ կանգնած է ՃՈ ավտոմեքենա, իսկ դրանից առաջ, կանգառում կանգնած են երեք ավտոմեքենաներ« որոնցից մեկը` «սեդան» իսկ երկուսն «ունիվերսալ» թափքերով են, իսկ դրանց մոտ կանգնած են ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ և քաղաքացիական հագուստով քաղաքացիներ։ Ժամը 22։19։10-ին տեսագրությունը ավարտվում է։
Նշված տեսաֆայլերից PRSH-BAGHR0_1502_215500_1502_222000_arch_2 գրառումով տեսաֆայլը վերարտադրելով՝ էկրանի ստորին ձախ հատվածում երևում է 04.02.2015 ժամը 21։55։00, իսկ էկրանի վերևի ձախ մասում PRSH-BAGHR գրառումը։ Դիտելով տեսագրությունը երևում է, որ այն կատարվել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտա-Պռոշյան խաչմերուկում տեղադրված անշարժ տեսախցիկի միջոցով, որի տեսադաշտում երևում է Բաղրամյան պողոտայի դեպի Պռոշյան և Մոսկովյան փողոցների ուղեմասերը, որոնք իրարից բաժանվում են բաժանարար զույգ հոծ գծերով, յուրաքանչյուր ուղեմաս ունի երեքական գոտի և նույն ուղեմասի մայթի հատվածը։ Բաղրամյան պողոտայի դեպի Պռոշյան փողոցի կողմը տանող ուղեմասի խաչմերուկի մոտ, առկա է կանգ գիծ, հետիոտնային անցումների և անվտանգության կղզյակի գծանշումներ։ Տեսագրությունով երևում են երկու ուղեմասերով ընթացող տարբեր մակնիշների և գույների ավտոմեքենաներ, որոնք ընթանում են նախընտրած ուղղություններով, իսկ հետիոտնային գծանշումների վրայով՝ պողոտան հատում են հետիոտները։ Տեսագրության ժամը 21։57։44-ին տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է մի հետիոտն, որը ժամը 21։57։55-ին հասնում է հետիոտնային գծանշումներին և կանգնում է մայթեզրի մոտ։ Ժամը 21։57։56-ին հետիոտնը, իջնելով մայթեզրից, սկսում է ուղիղ, արագ քայլերով հատել Բաղրամյան պողոտայի դեպի Պռոշյան փողոցի կողմը տանող ուղեմասը և ժամը 21։58։04-ին հասնելով անվտանգության կղզյակի գծանշմանը՝ դուրս է գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Ժամը 22։19։10-ին տեսագրությունը ավարտվում է։ Տեսագրությունները կատարվել են արհեստական լուսավորության պայմաններում։ Տեսագրության վատ որակի պատճառով հնարավոր չէ պարզել ընթացքի մեջ գտնվող և կայանված ավտոմեքենաների մակնիշները և պետհամարանիշները։
«Հայփոստ» ՓԲ ընկերության տրամադրած` Երևանի Բաղրամյան պողոտայի և Պռոշյան փողոցի խաչմերուկում գտնվող նույն ընկերության թիվ 0019 փոստային բաժանմունքին պատկանող տեսախցիկով վերը նշված վրաերթը տեսաձայնագրած և լազերային կրիչի վրա առկա տեսանյութը զննելու մասին արձանագրությամբ, ըստ որի` կրիչում առկա է 1 տեսաֆայլ՝ Baxramyan 04.02.2014 գրառումով։ Տեսաֆայլը վերարտադրելով՝ էկրանի վերևի ձախ հատվածում երևում է 04.02.2015 Web 21։56։59 ժամանակը ցուցադրող գրառում, իսկ էկրանի ստորին աջ մասում` Camera 09 գրառումը։ Ըստ տեսագրության` նկարահանումը կատարվել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտա - Պռոշյան փողոցի խաչմերուկում տեղադրված տեսախցիկի միջոցով, որը նկարահանում է Բաղրամյան պողոտան՝ Պռոշյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ճանապարհահատվածի երկու ուղեմասերը և նույն ուղեմասի մայթը։ Էկրանի ձախ հատվածում երևում են հետիոտնային գծանշումները և փողոցն երկու ուղեմասերի բաժանող հոծ գծանշումները։ Տեսագրությունը սկսվում է ժամը 21։56։59-ին։ Ըստ տեսագրության` Բաղրամյան պողոտայով՝ Պռոշյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ և հակառակ, ընթանում են տարբեր մակնիշների և պետհամարանիշների ավտոմեքենաներ։ Տեսագրության ժամը 21։57։41-ին տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է մի հետիոտնը, որը հատում է Բաղրամյան պողոտայի Պռոշյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասը, դեպի այդ ուղեմասի մայթի կողմը, հետիոտնային գծանշումների վրայով։ Նույն պահին էկրանին է հայտվում մուգ գույնի ավտոմեքենա, որը ընթանում է Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ և արդեն գտնվում է առջևի մասով Բաղրամյան պողոտայի՝ Պռոշյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասի սկզբնամասում գտնվող հետիոտնային գծանշումների վրա, որից հետ վրաերթի է ենթարկում հետիոտնին, ով շպրտվում է։ Ժամը 21։57։47-ին տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է օդում հայտնված հետիոտնը« ով շպրտվում է նշված ուղեմասի ասֆալտի վրա։ Ժամը 21։57։47-ին վրաերթ կատարած ավտոմեքենան կանգնում է Բաղրամյան պողոտայում՝ դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասի աջ մայթի մոտ։ Ժամը 21։57։54-ին տեսախցիկի տեսադաշտում՝ մինչ այդ, նշված ուղեմասի մայթի մոտ կանգնած ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը բացվում է, որից հետո ժամը 21։57։55-ին այդ մեքենայից իջած մի քաղաքացի մոտենում է վրաերթի ենթարկվածին։ Ժամը 21։58։12-ին տուժածին են մոտենում նաև այլ քաղաքացիներ։ Ժամը 22։05։30-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում շտապօգնության ավտոմեքենան, որը ժամը 22։05։31-ին Բաղրամյան պողոտայի՝ Պռոշյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասում, առջևի մասով դեպի Պռոշյան փողոցի ուղղությամբ, կանգնելուց հետո, վերսկսում է ընթացքը, հետադարձ կատարում և սկսում է ընթանալ դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ։ Ժամը 22։09։21-ին տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է հատուկ լուսային ազդանշանով ավտոմեքենա, որը կանգնում է նշված մայթի մոտ։ Ժամը 22։09։59-ի տեսագրությունը ավարտվում է։ Տեսագրությունը կատարվել է արհեստական լուսավորության պայմաններում։ Տեսագրության վատ որակի պատճառով հնարավոր չէ պարզել ընթացքի մեջ գտնվող և կայանված ավտոմեքենաների մակնիշները և պետհամարանիշները։
Դեպքի` ճանապարհատրանսպորտային պահատարի վայրի զննության կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2015թ. փետրվարի 4-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով պարզվել է, որ խաչմերուկը, որտեղ կատարվել է վրաերթը, ասֆալտապատ է, իսկ Բաղրամյան պողոտան՝ Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոցի ուղղությամբ ուղիղ է, և ունի 2% երկայնական թեքություն՝ վայրէջքի ձևով, խաչմերուկը կարգավորվում է վարկյանացույց լուսացույցով, առկա է հետիոտնային գծանշումներ, որը նույնպես կարգավորվում է լուսացույցով։ Բաղրամյան պողոտայի՝ Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Պռոշյան փողոց տանող ուղեմասը բաժանված է 3 գոտիների, որի ընդհանուր լայնությունը կազմում է 10.8 մետր։ Դեպքի պահին եղանակը պարզ է, աս‎ֆալտը` չոր, իսկ խաչմերուկը լուսավորվում է արհեստական լուսավորությամբ։ Առկա են 2.4, 2.1, 2.2, 5.16, 3.24, 4.1.1 ճանապարհային նշանները և կետագծերի տեսքով նշագծումները։ Զննման արձանագրությանը կցվել է սխեմա, որում արտացոլվել են վրաերթի հետևանքով թողնված հետքերի տեղակայումները և վրաերթ կատարած ավտոմեքենայի հետվթարային դիրքը։
Տրանսպորտային միջոցի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2015թ. փետրվարի 4-ին կատարված այդ քննչական գործողության արդյունքներով պարզվել է, որ «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ-ի ավտոմեքենայի դիմապակին կոտրված է, առջևի ձախ անվաթևը, բեռնախցիկի ծածկոցը, հետևի անվաթևերը դեֆորմացված են, հետևի պաշտպանիչ վահանը բացակայում է, ձախ կողային հայելին պոկված, հետևի լուսարձակները կոտրված են։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված, սակայն Երևան քաղաքի քննչական վարչության իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող` գործով տուժող Նարեկ Միրզոյանի դեպքի պահին կրած հագուստների ու կոշիկների, ինչպես նաև ամբաստանյալ Հակոբ Բեշիկյանին ի պահ հանձնված` «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հ/հ-ի ավտոմեքենայի առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերով` ՀՀ ոստիկանության ՃՈ ծառայության վարչական իրավախախտումների արձանագրման կենտրոնից և «Հայփոստ» ՓԲ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակների առկայությամբ»։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված է համարել. «Հակոբ Բեշիկյանը 2015թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22։00-ի սահմաններում, իրեն պատկանող «ԲՄՎ» մակնիշի 51 RM 051 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայով՝ Վ.Համբարձումյան փողոցի կողմից դեպի Մոսկովյան փողոց տանող ուղեմասով, երթևեկելի երրորդ գոտով, փողոցի հոծ գծերից մոտ 40 սմ հեռավորությամբ« շուրջ 50 կմ/ժ արագությամբ։ Հասնելով Բաղրամյան պողոտա և Պռոշյան փողոցի խաչմերուկին` նվազեցրել է մեքենայի արագությունը՝ հասցնելով շուրջ 45 կմ/ժ-ի, մուտք է գործել նշված խաչմերուկ« սակայն թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 67 կետի և «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենսդրության 23-րդ հոդվածի 3-րդ կետի պահանջին հակասող գործողություններ« այն է՝ երթևեկության ընթացքում, ժամանակին չդիմելով արգելակման, այլ ձեռնարկելով ստեղծված ճանապարհա-տրանսպորտային իրադրությանը չհամապատասխանող վտանգավոր մանևր դեպի աջ, տեխնիկական տեսակետից ստեղծել է վթարային իրադրություն և իր ավտոմեքենայի առջևի ձախ մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտնային անցումների վրայով, իր ընթացքի ուղղությամբ, ձախից աջ պողոտան հատող և արդեն իսկ իր ընթացագոտին ազատած հետիոտն Նարեկ Միրզոյանին` վերջինիս անզգուշությամբ պատճառելով մահ, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով»։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի վերաբերյալ գործով 08.05.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ` իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանը, ստուգելով և վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում հետազոտված վերը նշված ապացույցները` դրանցից յուրաքանաչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և դրանք դնելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում, հանգել է ճիշտ և իրավաչափ հետևության` արդյունքում կայացնելով օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, ուստի այն բեկանելու և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Հակոբ Բեշիկյանին արդարացնելու պահանջի մասով բավարարելու հիմքեր չկան:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի մյուս պահանջին, այն է` «կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել», Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Վճռաբեկ դատարանն 08.05.2013թ. թիվ ՇԴ/0126/01/12 նախադեպային որոշմամբ արձանագրել է, որ <</…/ դատարանը պարտավոր է իր դատական ակտում ամրագրել և համապատասխան վերլուծության ու գնահատման ենթարկել գործի քննության և լուծման, այդ թվում` անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու և այդ պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելու համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները: Հետևաբար, անձի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պարտավոր է բարեխիղճ գնահատման ենթարկել նրա անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատող ապացույցները>>:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը: Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</…/ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`ա/ օրինականությունը, բ/ արդարությունը, գ/պատժի անհատականացումը, դ/ մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը` որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: /…/>> /տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 22.12.2011թ. թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ կետը/:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09 և այլ որոշումներում:
Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշումների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ որոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը` ամբաստանյալի նկատմամբ, իրավացիորեն նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով Հ.Բեշիկյանին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչը հիմք է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի տվյալ պահանջը մերժելու համար:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 02.08.2016թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը բեկանելու և ներկայացված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հակոբ Արայիկի Բեշիկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 02.08.2016թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ