ԵԱՔԴ/0238/01/15


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Ա.Առաքելյանի,
Տ.Կարապետյանի
պաշտպան` Գ.Ղուլյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Արմենի Թումանյանի, ծնված 1990 թվականի մայիսի 18-ին, Սյունիքի մարզի Ագարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է ՀՀ, Սյունիքի մարզ, ք.Ագարակ, Իսահակյան փողոց, 10/2 տուն:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կարախանյանի 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ի որոշմամբ Գևորգ Արմենի Թումանյանի կողմից դիտավորությամբ Մարտին Մարգարյանին թափանցող մարմնական վնասված պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09126915 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանին 2015 թվականի դեկտեմբերի 4-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող՝ <<Վ.Ա Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում, տուժող Մարտին Յաշայի Մարգարյանի քենու` Սուսաննա Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու հարցի շուրջ վիճաբանել է Մարտին Մարգարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքով հարվածել է վերջինիս դեմքին, որից հետո իր մոտ եղած դանակով հարվածել է որովայնին` դիտավորությամբ Մարտին Մարգարյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` որովայնի առաջային պատի ձախ կեսի շրջանի ծակած-կտրած` բարակ աղու և ճարպոնի վնասումով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշմամբ Գևորգ Արմենի Թումանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով ` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ից:
2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Գևորգ Արմենի Թումանյանի վերաբերյալ թիվ 09126915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0238/01/15 համարը:


1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանը դիտավորությամբ տուժող Մարտին Մարգարյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Գևորգ Արմենի Թումանյանը 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող՝ <<Վ.Ա Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում, տուժող Մարտին Յաշայի Մարգարյանի քենու` Սուսաննա Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու հարցի շուրջ վիճաբանել է Մարտին Մարգարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքով հարվածել է վերջինիս դեմքին, որից հետո իր մոտ եղած դանակով հարվածել է որովայնին` դիտավորությամբ Մարտին Մարգարյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` որովայնի առաջային պատի ձախ կեսի շրջանի ծակած-կտրած` բարակ աղու և ճարպոնի վնասումով:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Գևորգ Արմենի Թումանյանն օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն, վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված շարժառիթի՝ Ս.Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու վերաբերյալ ապացույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակացությունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և նշեց, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող՝ <<Վ.Ա.Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում ինքն է դանակով հարվածել Մարտին Մարգարյանի որովայնին, սակայն ոչ Ս.Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու կապակցությամբ առաջացած վիճաբանության ընթացքում:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Գևորգ Արմենի Թումանյանի նախաքննական` 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է, որ կասկածվում է այն բանում, որ 2015թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:00-ի սահմաններում ուռուցքաբանական հիվանդանոցի բակում վիճաբանել է Մարտին Մարգարյանի հետ, որի ընթացքում մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է նրա դեմքին, որից հետո իր մոտ եղած ծալովի դանակով մեկ անգամ հարվածել է Մարտինի որովայնին և վազելով հեռացել այնտեղից, իսկ դանակը վազելու ընթացքում գցել է հիվանդանոցի բակում: Օգտվելով իր իրավունքից Մարտինին դանակով հարվածելու շարժառիթի վերաբերյալ չի ցանկանում ցուցմունք տալ:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Գևորգ Արմենի Թումանյանի նախաքննական` 2015 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ դանակի չափսերը հստակ չի հիշում, բայց այն բացված վիճակում կլիներ շուրջ 15 սմ: Դանակն արծաթափայլ շեղբով էր, սև գույնի բռնակով, որի վրա առկա էին բաց շագանակագույն գծեր, սպիտակ կոճակներ և շուռուպների գլխիկներ:
Զննելով լուսանկարներում առկա դանակը պնդում է, որ դա հենց այն դանակն է, որով նշված հիվանդանոցի բակում դանակահարել է Մարտին Մարգարյանին: Ինչպես վերը նկարագրել է, դանակը արծաթափայլ շեղբով էր, սև գույնի բռնակով, որի վրա առկա էին բաց շագանակագույն գծեր, սպիտակ կոճակներ և շուռուպների գլխիկներ: Նշված դանակն է գցել հիվանդանոցի բակում վազելիս:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Գևորգ Արմենի Թումանյանի նախաքննական` 2015 թվականի դեկտեմբերի 11-ի որպես մեղադրյալ տված լրացուցիչ ցուցմունքը, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ իմացել է, որ հայրը փաստաբանների պալատի փաստաբան Սերյոժա Աբրահամյանի հետ պայմանագիր է կնքել, որպեսզի իր շահերը պաշտպանի, այդ մասին տեղեկացել է, երբ հայրն արդեն կնքած է եղել պայմանագիրը, սակայն հորը հայտնել է, որ չի ցանկանում պաշտպան ունենալ, և որ Ս.Աբրահամյանի հետ կնքած պայմանագիրը լուծարի: Փաստաբանից հրաժարումը ֆինանսական խնդիրներից կախված չեն, հրաժարվում է պաշտպանից, այդ թվում հանրային պաշտպանից:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Գևորգ Արմենի Թումանյանի նախաքննական` 2015 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքը, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ պարզաբանվել է որպես մեղադրյալի իր իրավունքները և պարտականությունները, որոնք պարզ են ու հասկանալի, այդ թվում պարզաբանվել է, որ մեղադրանք առաջադրելու պահից իրավունք ունի պաշտպան ունենալ, սակայն ցանկանում է պաշտպանվել ինքնուրույն, հրաժարվում է պաշտպան ունենալուց, որը կապված չէ իր նյութական և սոցիալական վիճակի հետ: Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, ցանկանում է ցուցմունքը գրել անձամբ, միաժամանակ հայտնում է, որ որևէ ֆիզիկական կամ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում, որևէ բուժհաստատությունում հաշվառված չէ, 2009-2011թթ. ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում` Գյումրու և Նոյեմբերյանի զորամասերում: Պարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի էությունը, դրա բովանդակությունը և իրավական որակումը, տեղեկացվել է, որ մեղադրվում է 2015թ. նոյեմբերի 29-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող Վ.Ա.Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանական ազգային կենտրոն ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում Մարտին Մարգարյանի քենու` Սուսաննա Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու հարցի շուրջ Մ.Մարգարյանի հետ վիճաբանելու ընթացքում իր մոտ եղած դանակով նրա որովայնին դիտավորությամբ հարվածելու և վերջինիս առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, ընդունում է մեղքը, զղջում է կատարածի համար, ընդունում է, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին նշված հիվանդանոցի բակում Մարտին Մարգարյանի հետ զրույցի ընթացքում իրար չեն հասկացել, զայրացել է նրա վրա և տաքացած վիճակում դանակահարել է նրան: Ցանկանում է նշել, որ ինքը գնացել էր Մարտին Մարգարյանին հանդիպելու և հանգիստ զրուցելու համար, սակայն զրույցի ընթացքում իրար չեն հասկացել, և ինչպես նշել է զայրացել և դանակահարել է նրան, մյուս մանրամասներին չի ցանկանում անդրադառնալ, պնդում է նախկինում տված ցուցմունքը, օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվում է ցուցմունքներ տալուց:
Դանակը մշտապես իր մոտ է եղել զուտ սնունդ կտրելու համար, այլ նպատակներով չի օգտագործել: Այնպես չէ, որ դեպքի օրը դանակով նպատակային գնացել է Մարտինին մարմնական վնասվածք պատճառելու: Ճակատի, քթի աջ շրջանում, ձախ աչքի տակ, աջ ձեռքի մատների վնասվածքները ստացել է Ագարակ քաղաքում, իրենց տան բակում աստիճաններից ընկնելիս, իրեն ոչ ոք չի հարվածել և այդ վնասվածքները չի պատճառել: Հրաժարվում է այլևս ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ Մարտին Մարգարյանի հետ վիճաբանությունը տեղի չի ունեցել Ս.Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու կապակցությամբ, անհիմն են, իսկ վերջինիս այլուրեքության վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածները մտացածին, վերջինս հետապնդում է դեպքի հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով:
-Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Մարտին Յաշայի Մարգարյանի նախաքննական` 2015 թվականի նոյեմբերի 30-ի ցուցմունքը, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ շուրջ 9 տարի բնակվում է Գյումրի քաղաքի Մ.Ավետիսյան 21 շենքի թիվ 33 բնակարանում կնոջ` Լենա Մովսեսյանի, երկու անչափահաս դուստրերի, և կնոջ քրոջ` Սուսաննա Մովսեսյանի հետ միասին:
Քանի որ դուստրը` Ալինա Մարգարյանն ուռուցք ունի, այդ պատճառով 2015թ. սեպտեմբերի 11-ին ինքը, կինը և աղջիկը Բելառուսիայից ժամանել են Հայաստան, որպեսզի Ալինան Հայաստանում բուժում ստանա: Ալինան բուժում էր ստանում <<Ֆանարջյան>> բժշկական կենտրոնում: Բելառուսիայում իրենց հետ բնակվում էր իր կնոջ քույրը` Սուսաննա Մովսեսյանը, ով 25 տարեկան է, ամուսնացած չէ: Սուսաննան կայքի միջոցով ծանոթացել է Մեղրի քաղաքի բնակիչ Գևորգ Թումանյանի հետ: Ինքը և կինը Սուսաննային արգելում էին շփվել Գ.Թումանյանի հետ, քանի որ տեղյակ էին, որ Սուսաննան 500 ԱՄՆ դոլար գումար էր փոխանցել Գևորգին:
Մի քանի անգամ հեռախոսով և սկայպով գիշերվա ժամերին Գևորգը զանգահարել է իր և կնոջը, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և պահանջել, որպեսզի չարգելեն շփվել Սուսաննայի հետ: Գևորգն իր հետ հեռախոսով խոսելուց ասել է, որ երբ վերադառնա Հայաստան՝ պատասխան է տալու, բայց ինքը Գևորգի ասածները լուրջ չի ընդունել, իսկ Սուսաննան ասել էր, որ իրենք այդ գումարի հետ գործ չունեն:
Դրանից մի քանի օր անց Սուսաննան ասել է, որ Գևորգի եղբայրը` Գոռն առողջական խնդիրներ ունի և Գևորգը չի կարող այդ գումարը շուտ վերադարձնել: Նշել է նաև, որ անձամբ Գևորգին չի ճանաչում, միայն նրա լուսանկարն է տեսել համացանցի միջոցով: Հոկտեմբերի 8-ին Հայաստան է եկել ինքը, կինը, Սուսաննան, քանի որ դուստրը` Ալինան շատ կապված է Սուսանի հետ: 2015թ նոյեմբերի 29-ին ինքը, Սուսաննան և Ալինան խոհանոցում էին, իսկ կինը հիվանասենյակն էր մաքրում: Հիվանդասենյակը և խոհանոցը գտնվում էին կողք-կողքի: Այդ ժամանակ ինչ որ մեկը մոտեցել է և ծանոթանալով ասել, որ ինքը Գևորգն է: Երբ դուրս էին գալիս կինը ցանկանում էր իրենց հետ իջնել, սակայն ինքը չի չթողել:
Գևորգի հետ իջել են դուրս, նստել հիվանդանոցի դիմաց, ինքը նստել է Գևորգի ձախ կողմում ու ասել. <<թե մեռա քեզ զանգելով>>, իսկ նա իրեն պատասխանել է, թե իբր նա իրեն չի զանգահարել և այս հարցին պետք է լուծում տալ, ապա այդ պահին Գ.Թումանյանը տեղից վեր թռչելով աջ ձեռքով հարվածել է որովայնին, որից հետո սկսել են քաշքշել միմյանց, իսկ երբ ձայն է տվել, տեսել է, որ նրա ձեռքում դանակ կա: Այդ քաշքուկի ընթացքում դանակը ընկել էր գետնին և Գ.Թումանյանը ցանկանում էր դանակը վերցնել գետնից: Չի թողել, որ վերցնի դանակը և ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնին: Փախչելու ժամանակ ինքը վազել է նրա հետևից, սակայն ոտքը սայթաքել է, ընկել և վնասել է երկու ծնկները: նշել է նաև, որ միայն այդ ժամանակ է նկատել, որ Գևորգն իրեն դանակահարել է: Գևորգը տեսնելով, որ ինքը ընկել է թողել ու հեռացել: Դրանից հետո իր կինն եկել է, օգնել և տարել ներս, որտեղ բժշկական օգնություն են ցույց տվել, որից հետո տարել են Միքայելյանի անվան վիրաբուժական կենտրոն:
Ինքը դանակը չի տեսել, չի տեսել նաև, թե ինչպես է Գևորգը հարվածել, դանակը միայն տեսել է քաշքշելու ժամանակ, երբ այն ընկել է գետնին: Դանակը ծալովի էր, մուգ գույնի, փակված վիճակում այն կլիներ 15սմ, ավելի մանրամասն չի կարող նկարագրել, բայց եթե այն տեսնի, ապա կճանաչի:
Գիտի, որ Գ.Թումանյանը բնակվում է Սյունիքի մարզի Ագարակ քաղաքում: Միջադեպը շատ կարճ է տևել, բացի Գևորգից և իրենից այլ մարդ չի եղել: Գևորգն իրեն ասել է, որ պատասխան է տալու, քանի որ ինքը և կինը արգելել են նրան շփվել Սուսաննային հետ, այդ իսկ պատճառով էլ նման արտահայտություն է արել խոսելու ժամանակ, սակայն նրա ասածներին ուշադրոթյուն չի դարձրել:
Ինքը վստահ է, որ իրեն հարվածողը Գևորգ Թումանյան է, քանի որ դեպքի վայրում այլ մարդ չի եղել, վստահ է նաև, որ այդ տղամարդը Գևորգն է, քանի որ համացանցում տեսել էր Գևորգի լուսանկարը: Գևորգը գլխին ուներ սև գույնի վրացական ոճի գլխարկ, հագին կար սև գույնի բաճկոն, սև գույնի անդրավարտիք:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է դատաքննության ընթացքում հրապարակված և հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Վկա Սուսաննա Ռաֆայելի Մովսեսյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ 2015թ նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:30-ին Գ.Թումանյանը այցելել է հիվանդանոց, քանի որ քրոջ և վերջինիս ամուսնու հետ հաշտվելու նպատակով հրավիրել էին հիվանդանոց:
Գ.Թումանյանի գալուց հետո նրա հետ անձամբ չի շփվել, միայն պատուհանից տեսել է, որ չորսից հինգ անձինք սկսել են հարվածել Գ.Թումանյանին, այնուհետև իջնելով ներքև տեսել է, որ քրոջ ամուսինը վնասվածք է ստացել: Վնասվածքը այդքան էլ մեծ չէր, փոքր պատռվածք էր, որի հետևանքով մի փոքրիկ ճարպագունդ էր դուրս եկել:
Ամբաստանյալ Գ.Թումանյանի հետ ծանոթացել է 2012 թվականից մայիս ամսից` համացանցի միջոցով և ծանոթ են շուրջ 4 տարի, որից հետո իրենց միջև որոշակի հարաբերություն է ձևավորվել և իրենք պատրաստվում էին ամուսնանալ: Ամբաստանյալ Գ.Թումանյանի և քրոջ ամուսնու` Մ.Մարգարյանի միջև լարվածություն է առաջացել, քանի որ վերջինս ցանկանում էր իրեն ստիպողաբար ամուսնացնել իր իսկ բարեկամի հետ: Գ.Թումանյանը և Մ.Մարգարյանն անձամբ միմյանց չեն ճանաչել :Վերջինս անընդմեջ զանգահարում էր Գ.Թումանյանին և պահանջում, որ չշփվի իր հետ: Իր և Գևորգի մեջ գումարային խնդիր չի եղել, ինքը որպես նվեր 500 ԱՄՆ դոլար գումարը է Գևորգին ուղարկել, սակայն երբևէ չի ցանկացել այդ գումարը ետ վերցնել:
Ամբաստանյալ Գ.Թումանյանն իր ժամանելու մասին տեղյակ չի եղել: Քրոջ ամուսինն է իր ծանոթի միջոցով փոխանցել Գ.Թումանյանին, հաշտվելու նպատակով հիվանդանոց այցելելու համար: Իր կարծիքով ամբաստանյալ Գ.Թումանյանն հիվանդանոց է այցելել հաշտվելու և իրեն տեսնելու համար:
Անձամբ տեսել է, որ չորս հոգով հարձակվել են ամբաստանյալ Գ.Թումանյանի վրա: Քրոջ ամուսինը հայտնել է իրեն, որ հայհոյել է Գևորգին, որից հետո սկսվել է վիճաբանությունը: Ինքը անձամբ չգիտի, թե ովքեր են եղել ամբաստանյալ Գ.Թումանյանի վրա հարձակվողները, բայց դեմքով գիտի, որ այդ հիվանդանոցի հիվանդապահներից էին: Իր կարծիքով Գևորգը պաշտպանվել է:
Երբ Գևորգն եկել է, ինքը խոհանոցում է գտնվել և միջանցքից լսել է, որ մի տղամարդ հարցրել է, թե Մարգարյան Ալինան որ պալատում է, որին ի պատասխան բուժ. աշխատողը հայտնել է, որ խոհանոցում են: Գևորն եկել է, բոլորին բարևել և դուրս եկել: Խոհանոցում որևէ խոսակցություն չի եղել: Իր Կարծիքով Մ.Մարգարյանը Գևորգ Թումանյանին տեսնելով` զարմացել է: Երբ ինքը Գ.Թումանյանին տեսել է, վերջինիս մոտ որևէ ագրեսիա չի նկատել, սակայն Մ.Մարգարյանը Գևորգի նկատմամբ միշտ լարված է եղել, նրանց միջև բազմիցս եղել են հեռախոսազանգեր, որոնք ավարտվել են փոխադարձ հայհոյանքներով:
Ինքը հայերեն գրել և կարդալ չգիտի, քննիչի մոտ ցուցմունք չի տվել, իր քույրն ասել է, որ գրի այն, ինչ նա կասի: Այդպես էլ արել է, գրել է այն, ինչ Լենան է գրել: Ինքը միայն մեկ ուղղում է արել, որ Լենան նշել է, որ Գևորգը և նրա մայրը պարտքով գումար են անընդմեջ ուզում, իսկ ինքը քննիչին ասել է, որ այդպիսի բան չկա և այդ գումարն ինքն որպես նվեր է տվել, իսկ Գևորգի մայրը այս ամենի հետ կապ չունի:
Իր և Գևորգի հարաբերությունը դադարել է 2015թ սեպտեմբեր ամսից, իր սիրելիից հրաժարվել է ընտանիքի անդամների պատճառով: Գևորգի հետ շփումը գաղտնի էր պահում, քանի որ իր գործողությունները սահմանափակում էին` ձեռքից վերցնում էին բջջային հեռախոսը, թույլ չէին տալիս աշխատանքի գնալ: Այդ ամենը տեղի էր ունենում, քանի որ իր ընտանիքը ցանկանում էր իրեն ամուսնացնել Մ.Մարգարյանի ընկերոջ հետ:
Ինքը վիճաբանությունը տեսել է հիվանդանոցի երկրորդ հարկի պատուհանից, չնայած այդ օրը ամպամած էր, սակայն վիճաբանության վայրի տեսանելիությունը պարզ էր: Տեսել է, որ ով հասնում ծեծում է Գևորգին, այնուհետև Գևորգը տեսադաշտում չի երևացել, քանի որ քույրը հասակով և թիկնեղ է, բացի այդ, հիշյալ չորս տղաները ևս հասակով էին, իսկ Գևորգը միջին հասակի է և նրանց մեջ չէր երևում:
Կոնկրետ Մարտինին հարվածելուց չի տեսել, միայն քաշքշելուց է տեսել, այնուհետև երբ տեսել են, որ Մարտինը արյունահոսում է, բոլորի ուշադրությունը նրա վրա էր կենտրոնացել:
1997թ հաճախել է Երևան քաղաքի Սախարովի անվան միջնակարգ դպրոցը /ռուսական թեքումով/,այնուհետև տեղափոխվել և կրթությունը ստացել է Մինսկ քաղաքում: Ինքը հիշում է քննիչի մոտ տված ցուցմունքը, այն եղել է նույն բովանդակության, ինչ որ Լենայի ցուցմունքը: Ցուցմունքը չի կարդացել, քանի որ գրել, կարդալ չգիտի, այն քննիչը բարձրաձայն ընթերցել է:
Վիճաբանության ընթացքում տեսել է Մ.Մարգարյանին և Գ.Թումանյանին, քրոջը և 3 օտար տղամարդու, որոնք բոլորով հարվածում էին Գ.Թումանյանին: Քույրն իրեն հայտնել է, որ անձամբ հարվածել է Գ.Թումանյանին:
Իր կամքով է շփվել Գևորգի հետ և վերջինիս նվիրել 500 ԱՄՆ դոլար:Երբևէ չի ցանկացել ստանալ այդ գումարը, քանի որ այն նվիրել է, սակայն ընտանիքի անդամները ցանկանում էին, որ ինքը Գևորգից պահանջի այդ գումարը:
Մ.Մարգարյանը ցանկանում էր բաժանել իրեն Գևորգից, իսկ Գևորգը ասում էր, որ եթե նման բան լինի, ապա Մ.Մարգարյանը պատասխան կտա:
Քննիչի մոտ դատարանում տված ցուցմունքում նշված հանգամանքները չի հայտնել, քանի որ Լենան ասել էր, որ գրի այն, ինչ որ նա է գրել: Հայերեն գրել և կարդալ ընդհանրապես չգիտի:
Հրապարակված և հետազոտված վկա Սուսաննա Ռաֆայելի Մովսեսյանի նախաքննական` 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ի ցուցմունքով, համաձայն որի քրոջ և նրա ամուսնու` Մարտին
Մարգարյանի և նրանց երկու անչափահաս երեխաների հետ միասին մշտապես բնակվում են Բելառուսիայի Մինսկ քաղաքում` Յանկի Լուչինի փողոցի 56 շենքի 52 բնակարանում, սակայն հաշվառված է ք.Երևան, Չեխով փողոցի 36 շենքի 26 բնակարանում:
Իր քրոջ դուստր` Ալինան Մարգարյանն ուռուցք ունի այդ պատճառով 2015թ սեպտեմբերի 11-ին քույրը, նրա ամուսինը և Ալինան եկել են Հայաստան, որպեսզի վերջինս ստացիոնար բուժում ստանա <<Ֆանարջյան>> բժշկական կենտրոնում: Մինսկում բնակվելու ընթացքում համացանցի միջոցով ծանոթացել է ՀՀ Մեղրի քաղաքի բնակիչ Գևորգ Թումանյանի հետ: Նրա հետ մոտ մեկ տարի գտնվել է լավ հարաբերությունների մեջ, գրեթե ամեն օր շփվել են համացանցի և հեռախոսի միջոցով: Իրենց շփումը այնքան էր խորացել, որ պատրաստվում էին ամուսնանալ և այդ նպատակով Գևորգը ցանկանում էր ժամանել Մինսկ, սակայն ամեն անգամ պատճառաբանում էր, որ գումար չունի: Ինքը նրան ասել էր, որ պետք է թարգմանել այն բոլոր փաստաթղթերը, որոնք անհրաժեշտ են Մինսկ ժամանելու համար: 2014թ սեպտեմբեր ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Գևորգը զանգահարել և հայտնել է, որ մինչ գալը ցանկանւմ է վարորդական իրավունքի վկայական ստանալ, սակայն հարյուր ԱՄՆ դոլար պակասում է, ապա խնդրել է հարյուր դոլար ուղարկել, որն էլ 2 օր անց ուղարկել է: Դրանից հետո մեկ շաբաթ անց զանգահարել և հայտնել է, որ փաստաթղթեր թարգմանելու համար երկու հարյուր ԱՄՆ դոլար գումար էր անհրաժեշտ, որը ինքը վերցրել է ընկերոջից, որի անունը ինքը չգիտի, և այդ գումարը պետք է վերադարձնի մի քանի ժամվա ընթացքում, թե չէ խնդիրներ կունենա: Դրանից հետո մի քանի ժամվա ընթացքում, բանկի միջոցով Գևորգին ուղարկել է երկու հարյուր ԱՄՆ դոլար: 2014թ հոկտեբերին, օրը կոնկրետ չի հիշում, հեռախոսազրույցի ընթացքում Գևորգն ասել է, որ ձմեռային վերարկու չունի և երկու հարյուր ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել, պարտավորվելով վերադարձնել այն մեկ շաբաթից՝ մոր կողմից աշխատավարձ ստանալուց հետո: Կրկին բանկի միջոցով Գևորգին է ուղարկել երկու հարյուր դոլար գումար: Նշել է նաև, որ համացանցի միջոցով ծանոթացել և շփվել է նրա մոր` Սիրանուշի հետ: Առաջին անգամ Սիրանուշը զանգահարել է գումարն ուղարկելու օրը և հարցրել է, թե ինչու է հարյուր դոլար ուղարկել: Տեղեկացրել է Սիրանուշին, որ Գևորգը ցանկանում է վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերել և հարյուր դոլար պակասում է: Սիրանուշը տեղյակ էր նաև մյուս 2 անգամ ուղարկած երկու հարյուր ԱՄՆ դոլար գումարների մասին:
Այնպես է եղել, որ չի կարողացել բաճկոնի համար նույն օրը գումար ուղարկել և Սիրանուշը զանգահարել և ասել է, որ Գևորգը զայրացած է, քանի որ գումարը չի ուղարկել, իսկ ինքը ասել է, որ զբաղված լինելու պատճառով չի կարողացել ուղարկել, վաղը կուղարկի: Վերջին երկու հարյուր դոլարն ուղարկելուց հետո անցել է երկու շաբաթ, սակայն Գևորգը գումարը ետ չի ուղարկել, որովհետև գումար չունի, այդ դեպքից հետո իր մեջ կասկած է առաջացել նրա վերաբերյալ, որ նա այդ ժամանակահատվածում իրեն խափել է: Դրանից հետո անընդմեջ տարբեր պատճառաբանություններով իրենից գումար է ուզել, սակայն մերժել է, ասելով գումար չունի, այդ մերժումներից հետո աստիճանաբար Գևորգը սկսել է իրեն ագրեսիվ պահել իր նկատմամբ, որը վերածվել է ամենօրյա վեճերի և հայհոյանքների: Նա ամեն օր զանգահարում էր իր բջջային և աշխատավայրի հեռախոսահամարին` որը վերցրել էր համացանցից, և հայհոյում էր իրեն, քանի որ ասել էր, որ այլևս չի ցանկանում շփվել նրա հետ:
Այդ ընթացքում <<Սկայպով>> անընդմեջ զանգահարում էր քրոջ ամուսնուն` Մարտինին, նրա հասցեին բազմաթիվ սեռական բնույթի հայհոյանքներ էր տալիս և ասում, որ չարգելեն իր հետ շփումը: Գևորգը Մարտինին հեռախոսակապի ժամանակ ասում էր, երբ վերջինս գա Հայաստան, պատասխան է տալու: Դեպքից մոտ 10-15 օր առաջ Մարտինն իրենից ուզել է Գևորգի հոր`Արմենի հեռախոսահմարը և կապվել նրա հետ և ասել, որ ինքը Գևորգին հինգ հարյուր ԱՄՆ դոլար է տվել, ապա պահանջել, որ գումարը վերադարձնի: Ինքը նույնպես ցանկանում էր այդ գումարը ետ ստանալ: Արմենը Մատինին ասել է, որ Գևորգի հետ գործ չունենան, ինքը կվերադարձնի գումարը, սակայն այս պահին չի կարող: Դրանից հետո մի քանի օր անց Արմենը զանգահարել և ասել է, որ Գևորգի եղբայրը` Գոռն ունի առողջական խնդիրներ և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց` ինչի պատճառով նրան գումար է հարկավոր և չի կարող վերադարձնել գումարը:
2015թ հունվարի 6-ին ինքը զանգահարել է Գևորգի մորը, որպեսզի շնորհավորի Սուրբ Զատիկը, խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ Գևորգն իրեն բաճկոն չի գնել: 2015թ մայիսին զանգահարել է իրեն Գևորգի ընկերը, որի անունը ինքը չգիտեր, իրեն ասել է, որ Գևորգը այս ամբողջ ընթացքում խափել է իրեն և ամբողջ գումարը բուքմեյքերական ընկերություններում խախադրույք է կատարում և պարտվում:
Նշել է նաև, որ Գևորգը պարբերաբար տարբեր համարներով է զանգահարել՝ հոր, մոր, ընկերների, հարազատների, և այդ բոլոր համարները ինքը ֆիքսել է իր մոտ:
2015թ հոկտեմբերին ինքը ևս եկել է Հայաստան, Ալինային խնամելո համար, քանի որ նրա հետ շատ էր կապված: 2015թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:00-ի սահմաններում, ինքը, Լենան, Մարտինը, Ալինան գտնվում էին հիվանդանոցում: Քույրը զբաղված էր Ալինայի սենյակի մաքրությամբ, իսկ ինքը այդ ընթացքում խոհանոցում ափնսեներն էր լվանում: Այդ ընթացքում իր հետ խոհանոցում էին Մարտինը և Ալինան: Խոհանոցը և Ալինայի սենյակը գտնվում էին կողք-կողքի, երբ այդ պահին մտել է մի երիտասարդ` որին ինքը ուշադրություն չի դարձրել և հարցրել է, թե Մարտինը ով է: Այդ ընթացքում ինքը շարունակել է լվանալ ափսեները և մտքում ցանկանում էր հիշել, թե ով է այդ երիտասարդը: Դրանից հետո գնացել է հիվանդասենյակ, որտեղ Մարտինը վերարկուն էր հագնում, իսկ այն երիտասարդը, որին հիշել է որպես Գևորգի՝ այդտեղ չէր: Մարտինը հայտնել է, որ բակ է իջնում պարզելու այդ երիտասարդի ինքնությունը, իսկ ինքը ասել է, որ այդ անձը Գևորգն է, սակայն Մարտինը չի հավատացել և իջել է: Նրա հետևից իջել է նաև քույր, իսկ ինքը մնացել է վերևում, քանի որ Ալինան այդ ժաման մենակ էր: Նրանց գնալուց շուրջ 10 րոպե անց հետո անհանգստացել է և իջել է բակ, սակայն նրանք այնտեղ չէին:Հինգ րոպե անց հիվանդանոցի ներսում տեսել է քրոջը, ով ասել է, որ Գևորգը դանակով խփել է Մարտինին և դիմել փախուստի, դրանից հետո Մարտինին համապատասխան մեքենայով տեղափոխել են Միքայելյանի բժշկական կենտրոն:
Գևորգը այդ օրը եկել էր սև անդրավարտիքով, սև վերարկուով և գլխին կար սև վրացական ոճի գլխարկ:
Գևորգը Մարտինի և իր հետ հեռախոսով խոսելիս սպառնացել և ասել է, որ դանակը մցնելու է Մարտինի փորը, սակայն լուրջ չի վերաբերվել: Ինքը տեղյակ չէ, թե ինչ պայմաններում է Գևորգը տեղեկացել իրենց կողմից Հայաստան վերադառնալու և այդ օրը հիվանդանոցում գտնվելու մասին, Հայաստանում եղած ժամանակ չի շփվել Գևորգի հետ: Գևորգին անձամբ տեսել է դեպքի օրը հիվանդանոցում, ում սկզբում չի ճանաչել: Պնդում է, որ եկել է հոկտեմբերի 11-ին այլ ոչ սեպտեմբերի 9-ին կամ 10-ին, պարզապես քույրը շփոթված լինելու հետևանքով այդպես է նշել:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Ս.Մովսեսյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ չի տիրապետում հայերեն լեզվին, քննիչն ինչպես ասել է, այնպես էլ մտքերը շարադրել է, միայն ստորագրել է: Իր ձեռագրով է գրել քննիչի թելադրած բառերը: Ինքը գրել է, բայց չի կարդացել, քննիչն է իր համար կարդացել :
Իրականում հիվանդանոցում ճանաչել է Գևորգին և իր ընտանիքից գաղտնի Հայաստանում եղած ժամանակահատվածում հանդիպել վերջինիս, սակայն նախաքննական ցուցմունքում
գրել է այնպես, ինչպես Լենան ցանկացել է: Բացի այդ, Մարտինն իրեն ասել է, որ Լենայի ցուցմունքի բովանդակությանը համապատասխան ցուցմունք տա:
Դատարանն անդրադառնալով վկա Սուսաննա Մովսեսյանի կողմից տրված նախաքննական և դատաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներին, գտնում է, որ վկայի դատաքննական ցուցմունքում նշված, մասնավորապես՝ դեպքի նախորդող պահին մի խումբ անձանց կողմից Գ.Թումանյանին ծեծի ենթարկելու, վերջինիս ուղարկված 500 ԱՄՆ դոլար գումարը պահանջելուց հրաժարվելու վերաբերյալ հանգամանքները պայմանավորված են Ս.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալ Գ.Թումանյանի նկատմամբ ունեցած սիրո զգացմունքի, կարեկցանքի, խղճահարության շարժառիով, որպիսի պայմաններում դատարանը արժանահավատ է համարում վկա Սուսաննա Ռաֆայելի Մովսեսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Թովմաս Գալստյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ աշխատում է <<Ֆանարջյանի>> անվան հիվանդանոցում՝ որպես անվտանգության աշխատակից և իր պարտականությունների մեջ է մտնում ապահովել հիվանդանոցի և դրան հարակից տարածքների անվտանգությունը: Հիվանդանոցն ունի երկու մուտք, որոնց դիմաց կանգնած տեսել է, որ տուժողի կինը վազելով գալիս է դեպի դուռը, այնուհետև տեսել է, որ երկու հոգի վազում էին:
Կինը գոռալով ասել է, որ կռիվ են անում, ձայնների վրա դուրս գալով տեսել է, որ մեկը վազում է, իսկ նրա հետևից մյուսը վազելով ասում էր՝ բռնեք: Երկրորդ տղամարդը տուժող Մարտին Մարգարյանն էր: Տուժողից չի հարցրել, թե ինչու էր վազում և ցանկանում բռնել դիմացից վազող տղամարդուն, քանի որ հետագայում պարզվել է, որ Մարտինը վիրավոր է և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Այնուհետև տուժողի կինը ցույց է տվել դանակի վայրը, սակայն իրեն չի հայտնել, թե ով է դանակահարողը, և չի հիշում, թե այդ ժամանակ ընդհանրապես իրեն նման տեղեկություն հայտնել են, թե ոչ: Միջադեպի անդամներին չի ճանչում և չի տեսել: Այդ հիվանադանոցում բուժվում էր տուժողի մանկահասակ աղջիկը: Նրանց հիվանդասենյակը գտնվում էր երկրորդ հարկում, սակայն չգիտի, թե արդյոք հիվանդասենյակից տեսանելի է վիճաբանության վայրը:
Նախաքննական ցուցմունք տալուց գրել է իր ձեռքով, իր մտքերից, պնդում է այն:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Թովմաս Ռուբենի Գալստյանի նախաքննական` 2015 թվականի դեկտեմբերի 6-ի ցուցմունքը, համաձայն որի երբ դուրս է եկել, տեսել է, որ մի կին օգնություն է ցույց տալիս տղամարդու, բերելով նրան դեպի հիվանդանոց: Դրանից հետո այդ տղամարդուն առաջին բուժ. օգնություն են ցույց տվել և տարել են <<Միքայելյանի>> բժշկական հիվանդանոց: Մինչ այդ տուժող Մարտին Մարգարյանի կինը հայտնել է, որ իր ամուսնուն դանակահարել է Գևորրգ Թումանյան անունով մի երիտասարդ, որին ինքը չի ճանաչում, նշել է նաև, որ մեջքով դեպի դուռն էր կանգնած և չի տեսել դանակահարությունը:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Թ.Գաստյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ պնդում է նախաքննական ցուցմունքը, նախաքննական և դատաքննության ցուցմունքներում առկա հակասությունները պարզաբանում է դեպքից հետո տևական ժամանակ անցնելու պայմաններում իրադարձությունները մասամբ չհիշելու հանգամանքով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված վկա Լենա Ռաֆայելի Մովսեսյանի նախաքննական` 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ի ցուցմունքով, համաձայն որի գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ ամուսնու` Մարտին Մարգարյանի և երկու անչափահաս երեխաների հետ միասին մշտապես բնակվում են Բելառուսիայի Հանրապետությունում, սակայն հաշվառված է ՀՀ Գյումրի քաղաքում: Քանի որ իր ու Մարտինի դուստրը` Ալինա Մարգարյանն ուռուցք ունի, այդ պատճառով 2015թ. սեպտեմբերի 9-ին կամ 10-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ինքը, Մարտինը և Ալինան եկել են Հայաստան, որպեսզի վերջինս Հայաստանում բուժում ստանա: Ալինան ներկայումս ստացիոնար բուժում է ստանում <<Ֆանարջյանի>> անվան բժշկական կենտրոնում: Բելառուսիայում իր ու ամուսնու հետ համատեղ բնակվում է նաև իր քույրը՝ Սուսաննա Մովսեսյանը, ով 25 տարեկան է, ամուսնացած չէ: Բելառուսիայում բնակվելու ժամանակ Սասաննան համացանցի միջոցով ծանոթացել է Հայաստանի Հանրապետության Մեղրի քաղաքի բնակիչ Գևորգ Թումանյանի հետ: Ինքը և ամուսինը Սուսաննային արգելում էին շփվել Գևորգի հետ, քանի որ իրենք Սուսաննայից տեղեկացել էին, որ վերջինս առանց Գևորգին ճանաչելու Բելառուսիայից բանկային փոխանցման միջոցով 500 ԱՍՆ դոլար էր ուղարկել նրան: Այդ գումարը Սուսաննան ուղարկել է մաս-մաս: Գևորգը հավանաբար Սուսաննայից տեղեկանալով, որ ինքը ու Մարտինը վերջինիս արգելում են շփվել նրա հետ, մի անգամ Հայաստանից զանգահարել է Բելառուսիա իր ու ամուսնու հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև սկայպի միջոցով գիշերային ժամերին, ապա իր և ամուսնու հասցեին տարբեր սեռական բնույթի հայհոյանքներ էր տալիս և ասում էր, որ չարգելեն Սուսաննային շփվել նրա հետ: Գևորգը Մարտինին հեռախոսակապի միջոցով ասում էր,որ երբ ժամանի Հայաստան, պատասխան է տալու նրան: Սրանից մոտ 10-15 օր առաջ Մարտինը Սուսաննայից ճշտելով Գևորգի հոր` Արմենի հեռախոսահամարը կապվել է վերջինիս հետ և նրան տեղեկացրել, որ Սուսաննան Գևորգին 500 ԱՍՆ դոլլար է ուղարկել, ապա պահանջել է այդ գումարն ետ վերադարձնել, քանի որ Սուսաննան նույնպես ցանկանում էր ետ ստանալ գումարը: Արմենը Մարտինին ասել է, որ Գևորգի հետ գործ չունենա, ինքը կվերադարձնի նշված գումարը: Սակայն դրանից մի քանի օր հետո Արմենը տեղեկացրել է, որ Գևորգի կրտսեր եղբայրը` Գոռն առողջական խնդիրներ ունի և նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, ինչի պատճառով նրան գումար է հարկավոր և Սուսաննայի գումարը չի կարող շտապ վերադարձնել: Նշել է նաև, որ Գևորգին ինքը և Մարտինն առերես չէին ճանաչում, սակայն Գևորգի նկարը տեսել էին համացանցի նրա ֆեյսբուքյան էջում: Նշել է նաև, որ 2015թ. սեպտեմբերի վերջերին Սուսաննան նույնպես եկել է Հայաստան, քանի որ դուստրը՝ Ալինան շատ կապված է Սուսաննայի հետ և ցանկանում էր, որ Սուսաննան նույնպես իր մոտ լինի: 2015թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:00-ի սահմաններում զբաղված է եղել դստեր հիվանդասենյակի մաքրությամբ, և երբ արդեն սենյակից դուրս է եկել միջանցք, նկատել է, որ միջանցքում մի տղամարդ հարցնում է, թե Ալինայի մայրն ով է: Այդ ժամանակ միջանցքում էին գտնվում բուժքույրերը: Լսելով, որ այդ տղամարդն իրեն է հարցնում, քայլել է դեպի նրա կողմ: Այդ ժամանակ Ալինան, Սուսաննան և Մարտինը գտնվում էին խոհանոցում, որը գտնվում է նույն հարկում, որտեղ և հիվանդասենյակն է, այսինքն շենքի 2-րդ հարկում: Հետո այդ տղամարդը, որն առաջին հայացքից իրեն անծանոթ էր, մտել է խոհանոց ու հարցրել, թե Մարտինն ով է: Խոհանոցն ու Ալինայի հիվանդասենյակը գտնվում են կողք-կոդքի: Խոհանոցում գտնվող մյուս հիվանդներից մեկը ցույց տալով Մարտինին ասել է, որ Ալինայի հայրն է: Այդ ժամանակ մոտիկից տեսնելով այդ տղամարդուն ճանաչել է, որ նա Գևորգ Թումանյանն է, որի հետ Սուսաննան Բելառուսիայից շփվում էր համացանցի միջոցով և նրան էր ուղարկել ընդհանուր առմամբ 500 ԱՍՆ դոլար գումար: Գևորգն առանց իր կամ Սուսաննայի հետ որևէ բան խոսելու, դիմելով Մարտինին՝ խոսելու պատրվակով վերջինիս դուրս է կանչել: Մարտինն ու Գևորգը խոհանոցից դուրս գալով քայլել են դեպի շենքից դուրս, ինքը էլ քայլելով գնացել է նրանց հետևից`մտավախություն ունենալով, որ Գևորգը կարող է վնասել Մարտինին, քանի որ մինչ այդ վերջինիս ու իրեն ասել էր, որ երբ ժամանեն Հայաստան, պետք է պատասխան տան: Երբ Մարտինն ու Գևորգը շենքից դուրս են եկել, ինքը մնացել է մուտքի մոտ և դուրս չի եկել: Քանի որ մուտքի դոները ապակե հատված ունեն պարզ տեսնում էր Մարտինին ու Գևորգին, նրանք գտնվում էին իր տեսադաշտում: Մարտինն ու Գևորգը շենքից դուրս գալով նստել են հիվանդանոցի բակում գտնվող նստարաններից մեկի վրա և շուրջ 1 րոպե զրուցել են, սակայն ինքը չէր լսում, թե ինչի մասին: Այնուհետև նկատել է, որ նստարանին նստած Գևորգը բռունցքով հարվածել է Մարտինի դեմքի շրջանին, որից հետո երկուսով ոտքի են կանգնել, մի պահ քաշքշել են իրար: Այդ պահին անմիջապես շենքից դուրս գալով վազել է դեպի նրանց կողմ: Այդ ընթացքում նկատել է, որ Գևորգը ինչ որ առարկայով հարվածել է Մարտինի որովայնի շրջանին ու վազելով փախուստի է դիմել: Մարտինն անմիջապես վազել է Գևորգի հետևից, սակայն ընկել է գետնին, իսկ Գևորգը փախել է: Ինքը մոտենալով Մարտինին օգնել է նրան վեր կենալ գետնից և այդ պահին նկատել է, որ Մարտինի որովայնի ձախ շրջանում հագուստներն արյունոտվել են: Հասկացել է, որ Գևորգը Մարտինին դանակով հարվածել է: Մարտինին օգնելով տարել է հիվանդանոցի ներս, որպեսզի բժշկական օգնություն ստանա: Դրանից հետո Մարտինին հիվանդանոցի համապատասխան ավտոմեքենայով տեղափոխել են <<Սիքայելյանի>> անվան վիրաբուժության կենտրոն: Նշել է, որ երբ Մարտինը Գևորգի հետևից վազել և ընկել է, ընկնելու հետևանքով Մարտինի երկու ոտքերը՝ ծնկերի հատվածում վնասվածքներ էր ստացել: Սուսաննայից տեղեկացել է, որ Գևորգը բնակվում է Ագարակ քաղաքի Իսահակյան փողոցի 10/2 տանը, սակայն վարձով բնակվում է Երևան քաղաքում, իսկ կոնկրետ հասցեն չգիտի: Նշել է նաև, որ Գևորգը հիվանդանոց այցելելիս սափրված չի եղել, գլխին ուներ սև գույնի վրացական ոճի գլխարկ, հագին կար սև գույնի բաճկոն, սև գույնի անդրավարտիք:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված կասկածյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի և վկա Լենա Ռաֆայելի Մովսեսյանի առերես ցուցմունքի, համաձայն որի վկա Լ.Մովսեսյանը նշել է, որ իր հետ առերեսվող Գևորգ Թումանյանին ճանաչել է շուրջ երկու տարի, ով իր քրոջ` Սուսաննա Մովսեսյանի ընկերն էր, սակայն ինքը և իր ամուսինը անձամբ երբևէ չեն տեսել և չեն շփվել Գ.Թումանյանի հետ: Քրոջ հետ Գ.Թումանյանը շփվել է համացանցի և հեռախոսակապի մեջ, քանի որ իրենք բնակվում էին Բելառուսիայում: Սեպտեմբերի 11-ին ժամանել են Հայաստան՝ դստերը բուժման նպատակով տեղափոխել են <<Ֆանարջյանի>> անվան բժշկական կենտրոն, ապա որոշ ժամանակ անց Հայաստան է ժամանել նաև քույրը՝ Սուսաննա Մովսեսյանը: Քրոջ հետ ծանոթանալուց հետո Գևորգը նրանից մի քանի անգամ գումար էր խնդրել: Սուսաննա Մովսեսյանն ուղարկել է Գևորգի խնդրած գումարը, սակայն հետագայում իմացել են, որ Գևորգն այդ գումարները ոչ նպատակային է օգտագործում, բացի այդ, վերջինս հեռախոսակապի և սկայպի միջոցով իրենց հասցեին տալիս էր սեռական բնույթի հայհոյանքներ: 2015թ նոյեմբերի 29-ին ինքը, ամուսինը, քույրը և երեխան գտնվում էին <<Ֆանարջյան>> ուռուցքաբանական բժշկական կենտրոնում` 2-րդ հարկում: Նույն օրը ժամը 13:30-ի սահմաներում վերջիններս ժաշում էին, իսկ ինքը գտնվում էր երեխայի մոտ: Բուժքույրն ասել է, որ Ալինայի մայրիկին են հարցնում:Այդ ժամանակ իր հետ առերեսվող Գևորգը կանգնած էր միջանցքում, սակայն քանի որ նրան մինչ այդ չէր տեսել, ապա չի ճանաչել: Դրանից հետո Գևորգը մտել է խոհանոց, ապա վերջինս և ամուսինը դուրս են եկել: Ամուսնուց հարցրել է, թե ով է այդ տղան, վերջինս պատասխանել է, որ Գևորգն է, ապա պահանջել, որ չիջնի ներքև: Չի լսել ամուսնուն և իջել է հիվանդանոցի մուտքի մոտ, ապակեպատ դռներից նայել և տեսել է, որ Գևորգը և ամուսինը նստած զրուցում են, որի ընթացքում Գևորգը վեր է կացել և աջ ձեռքով հարվածել ամուսնու որովայնի շրջանին: Այդ պահին անմիջապես դուրս է եկել և գնացել դեպի նրանց կողմ: Այդ ընթացքում ամուսինը վայր է ընկել և մինչև վերկենալը, հասցրել է բռնել նրան: Գևորգին չի հաջողվել բռնել, իսկ ինքը ամուսնուն օգնել է հիավանդանոց մտնել: Ամուսնու որովայնից արուն էր հոսում, քանի որ Գևորգն ամուսնուն դանակահարել էր: Ամուսնուն առաջին բժշկական օգնություն են ցուցաբերել, որից հետո նրան տեղափոխել են <<Միքաելյանի>> անվան բժշկական կենտրոն:
Գ.Թումանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ լսելով իր հետ առերես հարցաքննվող Լ.Մովսեսյանի պատասխանը հայտնում է, որ ընդունում է մեղքը, մասնավորապես, որ դանակով հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել Մ.Մարգարյանին: Նրա հետ վիճաբանել է այդ խոսակցության ժամանակ, որից տաքացել է և կատարել այդ արարքը, զղջում է կատարածի համար, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվում է ցուցմունք տալ:
Վկա Լ.Մովսեսյանը նշել է, որ պնդում է իր ցուցմունքը, որ մինչ իր ամուսնուն դանակով հարվածելը, դրանից առաջ բռունցքով հարվածել էր ամուսնու դեմքին: Իսկ ինչ վերաբերվում է <<կգաք Հայաստան պատասխան կտաք>> արտահայտությանը, ապա Գևորգը դա ասել է հեռախոսային խոսակցության ժամանակ և արտաբերել էր միայն այդ բառերը, սակայն այդ բառերից բացի այլ բառեր չի ասել, այսինքն որևէ կերպ իրենց սպառնալիքներ չի տվել:
Առերեսվողները նշել են, որ միմյանց հարցեր չունեն տալու:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Թեև դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հարցեր առաջադրել և հար¬ցաքննել վկա Լենա Ռաֆայելի Մովսեսյանին, սակայն պաշտպանական կողմին նման հնարավորություն ընձեռվել է մինչդատական վարույթի ընթացքում, մասնավորապես` 2015 թվականի դեկտեմբերի 4-ին վկա Գևորգ Թումանյանի և կասկածյալ Գևորգ Թումանյանի միջև իրականացված առերեսման ընթացքում: Քննչական այդ գործողության ժամանակ Գևորգ Արմենի Թումանյանին հնարավորություն է ընձեռնվել հարցադրումներ կատարել վկա Լ.Մովսեսյանին, այսինքն` Գևորգ Թումանյանն իրապես հնարավորություն է ունեցել հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկել վերջինիս ցուցմունքները:
Ինչ վերաբերում է Դատարանում վկա Լենա Ռաֆայելի Մովսեսյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ պատճառներով, այն է՝ սպառվել են Դատարանի կողմից վկա Լ.Մովսեսյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները: Ամեն դեպքում մեղսագրվող արարքում ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է ոչ միայն Դատարանում հրապարակված ու հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների, այլև դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ինչը բխում է նաև <<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գործով ՄԻԵԴ-ի` 2010թ. փետրվարի 23-ին արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ոգուց:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպական դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջության մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդ կետ):
Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալը հնարավորություն ունենա հակափաստարկներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապացույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատարանում` հրապարակային դատաքննության ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամապատասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրաժեշտությունը: Որպես կանոն, այդ իրավունքը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորություն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույ¬թի հետագա փուլերում:
Սույն գործով վկա Լենա Մովսեսյանի վերը հիշատակված նախաքննական ցուցմունքները չեն հանդիսանում այն միակ ապացույցները, որոնց հիման վրա Դատարանն հետևության է հանգել ամբաստանյալ Գ.Թումանյանի մեղավորության վերաբերյալ: Վիճարկվող այդ ցուցմունքներում առկա փաստական տվյալները հաստատվել են գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, այդ թվում՝ վկաներ Սուսաննա Մովսեսյանի, Թովմաս Գալստյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, որոնց հարցաքննելու հնարավորություն Դատարանում պաշտպանական կողմն ունեցել և այդ իրավունքից օգտվել է: Հետևաբար` վկա Լենա Մովսեսյանին Դատարանում հարցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնարինությունը, մինչդատական վարույթի ընթացքում այն լիարժեքորեն ապահովելու պայմաններում, Դատարանի համոզմամբ չի խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի նվազագույն իրավունքները և չի հանգեցրել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում վկա Լենա Ռաֆայելի Մովսեսյանի տված /այդ թվում Գ.Թումանյանին առերես/ և Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքները թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 017223 արձանագրությամբ, համաձայն որի Լենա Մովսեսյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին ժամը 14 :30-ի սահմաններում քրոջ` Սուսաննա Մովսեսյանի ծանոթ` 18.05.1990թ. ծնված Գևորգ Թումանյանը Երևան քաղաքի Ֆանարջյան փողոցի թիվ 76 հասցեում գտնվող ուռուցքաբանության հիվանդանոցի բակում անձնական հարցերի շուրջ վիճաբանել է ամուսնու` Մարտին Մարգարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով հարվածներ է հասցրել ամուսնուն, ինչպես նաև դանակով հարվածել է որովայնի ձախ մասին` պատճառելով մարմնական վնասվածք:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող <<Վ.Ա.Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում հայտնաբերվել և առգրավվել է սև գույնի բռնակով` շագանակագույն բծերով, ծալովի դանակ և տղամարդու սև գույնի գլխարկ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված <<Միքայելյան>> վիրաբուժական ինստիտուտ բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի մատյանի 258-րդ թերթում թիվ 257 հերթական համարի տակ կատարված են հետևյալ գրառումները համապատասխան սյունակներում` 29.11.2015թ-ին ժամը 14:30-ին հիվանդության պատմությունը` թիվ 2334, Մարգարյան Մարտին Յաշայի, 39 տարեկան, շտապօգնության թիվ 12 բրիգադ, հասցեն` ք.Գյումրի, Մ.Ավետիսյան փողոց, 21 շենք, բնակարան 33, հեռ. 041-27-27-23, ք.Երևան, Ազատության 12 շենք, բնակարան 29, ախտորոշումը ընդունվելիս`որովայնի առաջային պատի ենթակողային շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք, բաժանմունքը վերակենդանացում: Ըստ հիվանդի և կնոջ հայտարարության ուռուցքաբանության ինստիտուտի բակում դանակահարել են տուժողին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված մեղայականով ներկայանալու մասին 03.12.2015թ. կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի 03.12.2015թ-ին, ժամը 20:50-ին Գևորգ Արմենի Թումանյանը կամովին ներկայացել է Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին և հայտնել, որ 2015թ. նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:00-ի սահմաններում գնացել է <<Վ.Ա.Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբաության ազգային կենտրոն>>, որտեղ հանդիպել է իր ծանոթ Սուսաննա Մովսեսյանի քրոջ ամուսնուն՝ Մարտին Մարգարյանին: Վերջինիս հետ նստած են եղել նշված հիվանդանոցի բակում` նստարանի վրա և զրուցել, որի ընթացքում իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել և այդ ժամանակ նստարանին նստած վիճակում մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է Մ.Մարգարյանի դեմքին, իսկ ոտքի կանգնելուց հետո իր բաճկոնի աջ կողմի գրպանից հանել է իր մոտ եղած՝ ծալվող-բացվող դանակը, այն ծալված վիճակից բացել և մեկ անգամ այդ դանակով հարվածել է Մ.Մարգարյանի որովայնի շրջանին: Դրանից հետո անմիջապես դիմել է փախուստի, իսկ ձեռքին եղած դանակը գցել հիվանդանոցի բակում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2253/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի քաղ. Մարտին Մարգարյանի մարմնական վնասվածքներն, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների կրծքավանդակի ձախ կեսի, զույգ դաստակների ափային և ծնկահոդերի առաջային պատի ձախ կեսի շրջանի ծակած-կտրած` բարակ աղու և ճարպոնի վնասումով թափանցող վերքի ձևով, պատճառվել են, քերծվածքները` բութ առարկաներով, ծակած-կտրած վերքը` սուր ծակող-կտրող գործիքով հնարավոր է` որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնք առողջությանը պատճաոել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող, որոնցից քերծվածքները ինչպես միասին, այնպես էլ առանաձին առանձին առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ որովայնի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերքը առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Քաղ. Մարտին Մարգարյանը վերը նշված որովայնի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերքը ստանալու պահին տարածության մեջ կարող էր գտնվել ցանկացած նմանատիպ վնասվածքների առաջացում չբացառող հնարավոր դիրքում` վնասվածքի շրջանով ուղղված դեպի վնասվող գործոնը:

/դատական նիստի արձանագրություն/


Հրապարակված և հետազոտված մեղադրյալ Գևորգ Թումանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի Գ.Թումանյանը Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող <<Վ.Ա.Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում մատնացույց է արել այն նստարանը, որտեղ նստած են եղել տուժող Մարտին Մարգարյանի հետ, ձախ կողմում` Մարտին Մարգարյանը, նրանից աջ ինքը, որի ժամանակ անձնական հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում մեկ անգամ բռունցքով, ապա իր մոտ եղած դանակով հարվածել է Մ.Մարգարյանի որովայնի շրջանին և դիմել փախուստի: Գ.Թումանյանը հայտարարել է, որ չի հիշում, թե փախուստի դիմելու ընթացքում որտեղ է շպրտել դանակը:


/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատահետքաբանական փորձաքննության Հմ. 3544-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի Մ.Մարգարյանին պատկանող երկարաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են:
Ելնելով Մարտին Յաշայի Մարգարյանի երկարաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքների, ինչպես նաև փորձաքննության ներկայացված դանակի շեղբի չափային և կառուցվածքային առանձնահատկություններից` կարելի է եզրակացնել, որ վերը նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել ինչպես փորձաքննության ներկայացված դանակի շեղբի, այնպես էլ նմանատիպ` մեկ սայրանի սուր, ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի կամ առարկայի ներգործությունների արդյունքում:
Անդրավարտիքի փողքերի առաջամասերում առկա վնասվածքներն իրենց անհատական հատկանիշներով բնորոշ են պատռվածքներին և կարող էին առաջանալ սուր, արտացցված եզր կամ համեմատաբար անհարթ մակերես ունեցող առարկայի/ների/ հետ բախվելու-շփվելու կամ մեխանիկական ձգվածության` քաշել-ձգելու արդյունքում:
Թե ինչ դիրքով է եղել անձը վնասվածքները ստանալիս հարցի պարզաբանումը չի մտնում դատահետքաբանական փորձագետի իրավասության մեջ:
Հագուստի` շապիկի և սվիտրի վրա ներգործությունը տեղի է ունեցել դիմացից, կողքից, վերևից, թե ներքևից, ինչպես նաև հագուստների վրա առկա վնասվածքների վաղեմությունը որոշել հնարավոր չէ գիտականորեն հիմնավորված փորձագիտական մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Առգրավում կատարելու մասին 29.11.2015թ. որոշմամբ և արձանագրությամբ, համաձայն որոնց <<Միքայելյանի վիրաբուժական ինստիտուտ>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բժիշկ Խորեն Վարդանյանից առգրավվել է Մարտին Մարգարյանի հագուստները: Առգրավվել է մեկ հատ սպիտակ անթև շապիկ, որի դիմացի աջ հատվածի մեջտեղում առկա է արնանման կարմիր հետք և 4.5սմx0.2սմ չափսերի անցք, մեկ կաթնագույն սվիտր, որի ձախ ստորին հատվածում առկա է արնանման հետք և 1.5սմ չափսերի պատռվածք, իսկ ձախ թևի վերին հատվածում առկա է արնանման հետքեր, 1 հատ ջինսե կապույտ տաբատ, որի երկու ոտքերի ծնկների հատվածում առկա էին մեկ սմ չափսերի պատռվածքներ, սև գույնի 1 զույգ կոշիկ:


/դատական նիստի արձանագրություն/


Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
-ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի Գևորգ Արմենի Թումանյանի վերաբերյալ հետաքրքրող տեղեկություններ չկան:
-Անձնագիր տալու մասին դիմումը, համաձայն որի Գևորգ Արմենի Թումանյանին /ծնված 18.05.1990թ., Սյունիքի մարզ, ք.Մեղրի, հաշվառված է ք.Ագարակ, Իսահակյանի փողոց, տուն 10/2/ տրվել է AH 0334109 սերիայի և համարի անձնագիրը:
-Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի թիվ 09126915 քրեական գործով տուժող Մարտին Մարգարյանի հագուստները` սպիտակ գույնի անթև մայկան, կաթնագույն սվիտրը, կապույտ գույնի ջինսե տաբատը, դեպքի վայրի զննության ժամանակ Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող <<Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակից հայտնաբերված և առգրավված սև գույնի բռնակով` շագանակագույն բծերով, ծալովի դանակը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
-ՀՀ Սյունիքի մարզի Ագարակի քաղաքապետ Մ.Զաքարյանի միջնորդագիրը, համաձայն որի Սյունիքի մարզի Ագարակ քաղաքային համայնքի բնակիչ Գևորգ Արմենի Թումանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով: Գևորգը դաստիարակություն է ստացել համայնքում հարգված և սիրված ընտանիքում: Հայրը` Արմեն Սեյրանի Թումանյանը, երկրապահ կամավորական միության անդամ է, մասնակցել է Մեղրիի ինքնապաշտպանական մարտերին, մայրը` Սիրուշիկ Բորիկի Զաքարյանը, երկարամյա մանկավարժ է: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քաղաքացի Գևորգ Թումանյանը բնութագրվում է դրականորեն` օրինակելի քաղաքացի, ազնիվ, հարգված, պատասխանատու երիտասարդ է, ունի մշտական բնակության վայր, նախկինում դատված չէ, միջնորդում է վերջինիս նկատամամբ չկիրառել ազատազրկման հետ կապված պատիժ:

/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված փաստաթղթերը, բացառությամբ տուժող Մարտին Մարգարյանի ցուցմունքի, թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:
Ինչ վերաբերում է տուժող Մարտին Յաշայի Մարգարյանի ցուցմունքին, ապա դատարանը գտնում է, որ այն չի կարող որպես ապացույց դրվել դատավճռի հիմքում, քանի որ ամբաստանյալ Գ.Թումանյանին հնարավորություն չի ընձեռնվել մինչդատական վարույթի և դատաքննության ընթացքում հարցադրումներ կատարել տուժող Մ.Մարգարյանին, այսինքն` Գևորգ Թումանյանն իրապես հնարավորություն չի ունեցել հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված տուժողին և վիճարկել վերջինիս ցուցմունքները, որպիսի պայմաններում այն դատավճռի հիմքում որպես ապացույց դրվելու դեպքում կխախտվի Գ.Թումանյանի իրավունքները՝ նախատեսված <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի d կետով, այն է` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
-հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
Ինչ վերաբերում է Դատարանում տուժող Մ.Մարգարյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ պատճառներով, այն է՝ սպառվել են Դատարանի կողմից տուժող Մ.Մարգարյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները:


4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.


Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի կողմից դիտավորությամբ Մարտին Յաշայի Մարգարյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Գևորգ Արմենի Թումանյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով ամբաստանյալի, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը հաստատված է համարում, որ Գևորգ Արմենի Թումանյանը 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ին, ժամը 14:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 76 հասցեում գտնվող <<Վ.Ա. Ֆանարջյանի անվան ուռուցքաբանության ազգային կենտրոն>> ՓԲԸ բժշկական կենտրոնի բակում, տուժող Մարտին Յաշայի Մարգարյանի քենու` Սուսաննա Մովսեսյանի գումարը վերադարձնելու հարցի շուրջ վիճաբանել է Մարտին Մարգարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքով հարվածել է վերջինիս դեմքին, որից հետո իր մոտ եղած դանակով հարվածել է որովայնին` դիտավորությամբ Մարտին Մարգարյանի առողջությանը պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս` արտահայտված որովայնի առաջային պատի ձախ կեսի շրջանի ծակած-կտրած` բարակ աղու և ճարպոնի վնասումով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի Նարեկ Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0191/01/14 քրեական գործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել, համաձայն որի (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքներին, միջոցներին, մարմնական վնասվածքների քանակին, բնույթին ու տեղակայմանը։ Համապատասխան գնահատականի պետք է արժանացվի նաև կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը։
Առանց նշված հանգամանքների գնահատման առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ գործերով հնարավոր չէ ճիշտ պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին։ Հետևաբար, նշանակված պատժով չի ապահովվի կատարված արարքի և կիրառված քրեաիրավական ներգործության միջոցի համաչափությունը, ինչպես նաև կխաթարվեն պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները» (տե՛ս Արմեն Շահբազյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման 15-17-րդ կետերը)։
Վերահաստատելով Ա.Շահբազյանի որոշմամբ արտահայտված և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնասի պատճառումը առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում իր վտանգավորության բնույթով առանձնանում է. այն ոչ միայն լուրջ, երբեմն նաև անդառնալի վնաս է պատճառում մարդու առողջությանը, այլև անմիջական սպառնալիքի տակ է դնում մարդկային կյանքը։ Դրանով պայմանավորված նշված գործերով պատիժ նշանակելիս դատարանները պետք է հատկապես ուշադրություն դարձնեն դիտավորության ձևին, հանցագործության գործիքներին ու միջոցներին, հասցված հարվածների քանակին և դրանց տեղակայմանը, փաստացի պատճառված վնասի բնույթին և այլ հանգամանքներին, որոնք ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա։
Կոնկրետ գործի փաստական հանգամանքների շրջանակներում վնաս պատճառելու համար օգտագործված տարատեսակ գործիքները, առարկաները կամ սարքավորումները, վնասվածքի տեղակայումը, հանցավորի պատրաստվածությունը, մեղքի դիտավորյալ ձևը (հատկապես` ուղղակի դիտավորությունը) իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը, մեծացնում հանցագործությունը հաջողությամբ ավարտին հասցնելու կամ ավելի մեծ վնաս պատճառելու հավանականությունը։ Հետևաբար նման դեպքերում օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը (տե՛ս, mutatis mutandis, Սարգիս Խաչատրյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ՏԴ/0031/01/14 որոշման 14-րդ կետը)։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Գևորգ Արմենի Թումանյանը կատարել է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը յոթ տարի է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական` Գևորգ Թումանյանն օրինակելի քաղաքացի է, ազնիվ, հարգված, պատասխանատու երիտասարդ, ունի մշտական բնակության վայր:
Ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Գևորգ Արմենի Թումանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, ինչպես նաև, դրական բնութագիրը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ Գևորգ Արմենի Թումանյանի կողմից կատարած հանցագործությունը դասվում է կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, որպիսի պայմանններում հանցագործության հիմնական` անմիջական օբյեկտ է հանդիսանում մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև արարքի կատարման եղանակը, օգտագործված գործիքը, դիտավորության ձևը, մարմնական վնասվածքների բնույթն ու տեղակայումը դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված սպիտակ գույնի անթև մայկան, կաթնագույն սվիտրը, կապույտ գույնի ջինսե տաբատը պետք է հանձնել տուժող Մ.Մարգարյանի տնօրինությանը, իսկ դանակը պետք է ոչնչացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև հարուցված քաղաքացիական հայցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել և ամբաստանյալ Գևորգ Արմենի Թումանյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով դատական ծախսեր չկան:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գևորգ Արմենի Թումանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Գևորգ Արմենի Թումանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված սպիտակ գույնի անթև մայկան, կաթնագույն սվիտրը, կապույտ գույնի ջինսե տաբատը հանձնել տուժող Մարտին Յաշայի Մարգարյանի տնօրինությանը, իսկ դանակը ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ