ԵԱՔԴ/0232/01/15


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի,
Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Է.Պետրոսյանի,
Վ.Մկրտչյանի
տուժող` Բ.Բոնդարյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի հունվարի 9-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վաչագան Արամի Նահապետյանի, ծնված 1993 թվականի հունվարի 12-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, հաշվառված է ք.Երևան, Բաշինջաղյան 1-ին փողոց, 20 շենք, բնակարան 2/1:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2015 թվականի դեկտեմբերի 9-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Խաչատրյանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 11822915 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Սարգսյանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ի որոշմամբ թիվ 11822915 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015թ.-ի հոկտեմբերի 21-ին ժամը 22:00-ից մինչև 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի 25/1 հասցեում գտնվող ծաղկի սրահի դիմաց հետագայում վճարելու պայմանով ծաղիկ գնելու հետ կապված վիճաբանել է նշված սրահում ծաղկի վաճառքով զբաղվող Բենյամին Ռոբերտի Բոնդարյանի հետ, որի ժամանակ իր մոտ եղած կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է Բ. Բոնդարյանի որովայնին, վերջինիս առողջության դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` որովայնի աջ առաջնային հատվածի կտրած- ծակած թափանցող վնասվածքի ձևով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշմամբ Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է թողնվել կալանավորումը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, որի սկիզբը հաշվել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 9-ից:
2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Վաչագան Արամի Նահապետյանի վերաբերյալ թիվ 11822915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0232/01/15 համարը:

1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանը տուժող Բենյամին Ռոբերտի Բոնդարյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է ծանր վնաս, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
2015 թականի հոկտեմբերի 21-ին ժամը 22:00-ից մինչև 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի 25/1 հասցեում գտնվող ծաղկի սրահի դիմաց հետագայում վճարելու պայմանով ծաղիկ գնելու հետ կապված վիճաբանել է նշված սրահում ծաղկի վաճառքով զբաղվող Բենյամին Ռոբերտի Բոնդարյանի հետ, որի ժամանակ իր մոտ եղած կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է Բ. Բոնդարյանի որովայնին, վերջինիս առողջության դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` որովայնի աջ առաջնային հատվածի կտրած-ծակած թափանցող վնասվածքի ձևով:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Վաչագան Արամի Նահապետյանը դատաքննության փուլում պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց: Վերջինս վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակացությունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և ցուցմունք տալով նշեց, որ ծնողների հետ ապրել է նորմալ պայմաններում և քրեական գործի հարուցման վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չի ունեցել, քանի որ ծնողներն իրեն չեն հայտնել, հակառակ դեպքում կներկայանար ոստիկանության բաժին: Կալանավորվելուց հետո իմացել է, որ հայրը` Արամ Նահապետյանը գնացել է հիվանդանոց և տեսակցել Բենյամին Բոնդարյանին, որի ժամանակ հայտնել է, որ լսել է, թե իբր ինքն է Բենյամին Բոնդարյանին վնասվածք պատճառել: Դրանից հետո Բ.Բոնդարյանն ոստիկաններին հայտնել է, որ ինքն է նրան վնասվածք պատճառել:
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ անմեղ է:
Նշել է նաև, որ Բենյամին Բոնդարյանին ճանչել է չորս ամիս, որի ընթացքում նրա հետ որևէ միջադեպ և խոսակցություն չի եղել:
Մինչդեռ պաշտպանական ճառով և վերջին խոսքով հանդես գալով նշեց, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, հիշում է դեպքի հանգամանքները և զղջում է կատարածի համար:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.
-Տուժող Բենիամին Ռոբերտի Բոնդարյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 25 հասցեում գտնվող ծաղկի խանութում որպես վաճառող: 2015 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, ժամը 11:00-ին, ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանը՝ գումարը հետագայում վճարելու պայմանով ծաղիկ գնելու նպատակով եկել է ծաղկի խանութ: Սկզբից վերջինս միայնակ է մտել խանութ, ապա խանութ է մտել մի երեխա, ում անունը Արթուր էր, որից հետո վերջինս Վ.Նահապետյանից ծաղիկը վերցնելով փորձել է հեռանալ: Սկզբում չի ցանկացել Վ.Նահապետյանին նման պայմանով ծաղիկ տալ, սակայն հետո համաձայնել է:
Խոսակցության ընթացքում ինքը և Վ.Նահապետյանը միմյանց լավ չեն հասկացել և ծաղկի խանութի դիմաց մի փոքր վիճաբանություն է առաջացել: Նկատելով, որ քաղաքացիներ են հավաքվել, դիմելով Վ.Նահապետյանին ասել է, որ վիճաբանությունը հետո կշարունակեն և գնացել է դեպի ծաղկի խանութ: Հասնելով ծաղկի խանութի մոտ զգացել է, որ ինչ որ մեկը հետևից արագ վազում է և պտտվելով փորձել է տեսնել, թե ով է, սակայն չի հասցրել և նույն պահին հարված է զգացել:
Իր և ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանի միջև վիճաբանությունը սկսվել է վերջինիս կողմից ծաղկի գումարը հետագայում վճարելու պայմանի շուրջ տեղի ունեցած խոսակցությունից, որի ընթացքում հրել է Վաչագան Նահապետյանին և ամոթանք տվել նրան, ապա գնացել է խանութի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում հետևից ոտնաձայն է լսել, այնուհետև որովայնի շրջանին հարված է ստացել, սակայն հարվածողի դեմքը չի տեսել, քանի որ նրան միայն հետևից է տեսել, այդ իսկ պատճառով էլ չի կարող նկարագրել:
Դեպքը տեղի է ունեցել ժամը 23 :30-ի սահմաններում, այդ ժամանակ փողոցը լուսավորվում էր: Դեպքից առաջ ոչ ոքի հետ չի վիճել: Դեպքի վայրից մինչ խանութ շուրջ 15 մետր է: Տեսել է, որ հարվածողը իջել է դեպի ներքև, սակայն նրա դեմքը չի նկատել, բայց մոտավորապես իր հասակին է եղել: Հետագայում Վ.Նահապետյանի հայրը հայտնել է, որ նրա տղան է իրեն հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել:
Բուժման ընթացքում բջջային հեռախոսը գտնվել է ոստիկանությունում, իրեն խնամել է կինը, կազդուրվել է դեպքից մեկ ամիս անց:
Նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել, նախաքննական ցուցմունքներն անձամբ չի կարդացել, դրանք բարձրաձայն կարդացվել են քննիչների կողմից, որից հետո ստորագրել է: Իրեն քննիչներն են հայտնել, որ հարվածողն եղել է Վաչագանը, ինքն էլ շատ է զարմացել և հարցրել, թե ինչ հիմքեր ունեն, որ այդպես են մտածում, իսկ քննիչները պարզաբանել են, որ Վաչագան Նահապետյանի հայրը՝ Արամ Նահապետյանն է այդ մասին հայտնել: Այնուհետև Վաչագանի հայրն այցելել է հիվանդանոց և հայտնել, որ նրա տղան է իրեն հարվածողը և իրենք կհոգան իր բուժման ծախսերը, որից հետո Վաչագանի մայրը հոգացել է բուժման ծախսերը և վճարվել է 450.000 ՀՀ դրամ:
Հիշողության հետ կապված խնդիրներ չունի, նախաքննական բոլոր ցուցմունքները գրվել են իր մտքերից, դրանք ամբողջովին ճիշտ են, բացառությամբ այն հանգամանքից, թե իբր Վաչագան Նահապետյանն է իրեն հարվածել, քանի որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ չի տեսել հարվածողին:
Իր և ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանի միջև թշնամանք չի եղել, չի հիշում միմյանց քաշքշելու ընթացքում ընկել են գետնին, թե ոչ: Դեպքի մասին 2 օր անց պատմել է կնոջը, այդ կապակցությամբ գումարային կամ այլ պահանջ չունի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Բ.Բոնդարյանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ի ցուցմունքը, համաձայն որի մինչ դեպքը, ժամը 20:00-ի սահմաններում գտնվել է ծաղկի խանութի դիմացի մայթում` ծաղկի վաճառքով զբաղվող իր ընկեր՝ Կարենի ծաղկի տաղավարի մոտ: Այդ ժամանակ նկատել է, որ իր կրպակ է մտել կրպակի հետևի բակի բնակիչ Արտյոմը, ով 13 տարեկան երեխա է: Փորձում էր անցնել ճանապարհը, որպեսզի պարզի, թե ինչ է պատահել, երբ նույն պահին նկատել է, որ կրպակ է մտել նաև իր կողմից նախորդ ցուցմունքում նշված Վաչոն, ապա երեխայի հետ դուրս է եկել: Դրանից շուրջ 2 րոպե անց Վ.Նահապետյանը մտել է կրպակ, որպիսի նրան <<նիսիա>> ծաղիկ տա, սկզբում չի համաձայնվել, բայց քանի որ հետո նա խնդրել է, որ անձամբ իրեն է պետք, համաձայնել է և ցույց տալով 7.000 ՀՀ դրամ արժողության ծաղկեփունջը հայտնել է, որ այն կարող է տրամադրել 5.000 ՀՀ դրամով, իսկ Վաչոն էլ հայտնել է, որ մինչև ամսվա վերջ գումարը կտա: Դրանից հետո Վ.Նահապետյանը դրսից ներս է կանչել Արտյոմին և իր համար զարմանալի կերպով ասել է, որ եթե ցանկանում է, կարող է ծաղիկ վերցնել: Արտյոմը ընտրել է այն փունջը, որը ինքը ցույց էր տվել Վ.Նահապետյանին: Արտյոմը վճարելու համար դիմել է իրեն, սակայն Վ.Նահապետյանն ասել է. <<դուրս արի>>, ապա նա դուրս է եկել, այդպիսով չթողնելով որ գումարը վճարի: Ինքն անմիջապես հասկացել է, որ Վաչոն Արտյոմից վերցրել է գումարը և իրենից ծաղկեփունջը <<նիսիա>> էր ուզում, որպեսզի այն գումարի դիմաց հանձնի Արտյոմին: Նրանց դուրս գալուց հետո շուրջ մեկ-երկու րոպե անց Վ.Նահապետյանը նորից եկել է և կոպիտ ձևով՝ վիրավորական տոնով իրեն դիմելով ասել է. <<մեկ նիսիա տալիս էս, մեկ չէս տալիս>>, որի հետևանքով իրենց միջև քաշքշուկ է սկսվել, ապա ինչպես նշել է նախորդ ցուցմունքում հրել է Վաչագանին և ամոթանք տալով քայլել է դեպի խանութ: Հասնելով խանութի դիմաց զգացել է, որ հետևից մարդ է մոտենում, իսկ երբ ձախ կողմով շրջվել է, Վաչոն աջ ձեռքով՝ ինչ որ առարկայով, որը ինքը չի նկատել, դանակ էր, թե այլ ծակող-կտրող առարկա, հարվածել է որովայնի աջ հատվածին և վազելով հեռացել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Բենիամին Բոնդարյանի և Վաչագան Արամի Նահապետյանի առերես՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ի առերես ցուցմունքը, համաձայն որի Բ.Բոնդարյանը նշել է, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվող անձնավորությանը և հայտնել, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, ժամը 23-ին իր կողմից վարձակալված ծաղկի սրահի դիմաց վիճաբանություն է եղել իր և իր հետ առերեսվողի միջև: Այդ ընթացքում քաշքշել են միմյանց, որից հետո ինքը ձեռքերով հրել է նրան և քայլել դեպի իր կողմից վարձակալված ծաղկի կրպակը, որի ժամանակ ոտնաձայներ է լսել և շրջվելով որովայնի աջ հատվածում նրա կողմից վնասվածք է ստացել, որի հետևանքով արյունահոսություն է սկսվել:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին տուժող Բ.Բոնդարյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ հրապարակված ցուցմունքի հետ համաձայն է, բացառությամբ այն հանգամանքի, որ ինքը տեսել է Վաչագանին, իրականում անմիջապես հարված ստանալուց առաջ նրան չի տեսել:
Հիշողության հետ կապված խնդիրներ չունի, բայց դեպքից հետո որոշ հանգամանքներ մոռացել է, որևէ մեկը չի սպառնացել կամ դրդել, որպեսզի ինչ որ բովանդակության ցուցմունքներ տա:
Դեպքից հետո 2 օր անց տված ցուցմունքն անձամբ չի կարդացել, այլ միայն ստորագրել է, իսկ առերես ցուցմունքը անձամբ կարդացել և ստորագրել է:
Դատարանն անդրադառնալով Բենյամին Բոնդարյանին մարմնական վնասվածք հասցնելուն անմիջապես նախորդող պահին ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի դեմքը չտեսնելու և վերջինիս կողմից դիտավորությամբ իր առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ տուժող Բենյամին Բոնդարյանի կողմից տրված նախաքննական և դատաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներին գտնում է, որ տուժողի դատաքննական ցուցմունքներում այդ կապակցությամբ նշված հանգամանքը պայմանավորված է Բ.Բոնդարյանի կողմից ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանի նկատմամբ ունեցած կարեկցանքի, խղճահարության, ինչպես նաև նրա մերձավորների հետ հնարավոր թշնամական փոխհարաբերություններ առաջանալու վախի զգացումով և դրանցից զերծ մնալու շարժառիթով, որպիսի պայմաններում դատարանն արժանահավատ է համարում տուժող Բենյամին Ռոբերտի Բոնդարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Կարեն Գաբրիելի Սանասարյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ դեպքի օրը գտնվել է ավտոմեքենայի մեջ, երբ Բենիամինի կինը մոտեցել և հայտնել է, որ Բ.Բոնդարյանին խփել են, ապա միասին գնացել են հիվանդանոց:
Մինչ դեպքը տեսել է Բ.Բոնդարյանին, ով պոկեռ էր խաղում, վերջինս առաջարկել է դուրս գալ մեքենայից և զրուցել, սակայն հրաժարվել է, պատճառաբանելով ցրտաշունչ եղանակը: Դրանից հետո, մոտ մեկ ժամ անց եկել է Բ.Բոնդարյանի կինը ու հայտնել դեպքի մասին: Այդ ժամանակ նստած է եղել իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի մեքենայի մեջ: Քանի որ դրսում ցուրտ էր, որպեսզի աշխատողները դրսում չմնային տաքսով գնացել է հիվանդանոց: Դեպքից 4-5 օր անց տեսել է Բ.Բոնդարյանին և հետաքրքրվել նրա որպիսությամբ:
Դեպքի հետ կապված Բ.Բոնդարյանին հարց չի տվել, քանի որ այն իրեն ընդհանրապես չի հետաքրքրել և այդ կապակցությամբ որևէ տեղեկություն չունի: Մեքենան կայանելու վայրից մինչև տուժող Բ.Բոնդարյանի ծաղկի խանութը շուրջ 20 մետր է և այդ տարածքը տեսանելի է: Քանի որ Բ.Բոնդարյանի ծաղկի խանութը գտնվում էր դիմացի մայթին, խաղով տարվելու պատճառով ոչինչ չի տեսել:
Չի հիշում դեպքի ժամանակ ճանապարհը լուսավորված է եղել, թե ոչ, սակայն մինչև ժամը 00:00-ն փողոցը լուսավորվում է:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արմինե Արսենի Ասատրյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ 2015 թվականին, օրը և ամիսը չի հիշում, գտնվել է խանութում, որից հետո գնացել է տուն: Ժամը 00:30-ին զանգահարել և տեղեկացել է, որ Բ.Բոնդարյանը գտնվում է հիվանդանոցում և նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է: Տեղեկանալով դեպքի մասին Կ.Սանասարյանի հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է հիվանդանոց, սակայն այնտեղ ոչ ոք չի եղել: Բ.Բոնդարյանին տեսել է դեպքի հաջորդ օրը: Վերջինս իրեն որևէ բան չի հայտնել, միայն բժիշկներից է տեղեկացել, որ նրան դանակահարել են:
Հաջորդ օրը Վաչագան Նահապետյանի հայրը՝ Արամ Նահապետյանն եկել և հայտնել է, որ իր որդին է հարվածել Բ.Բոնդարյանին և կհոգա բոլոր ծախսերը:
Հետագայում իմացել է որ Վ.Նահապետյանը և Բ.Բոնդարյանն իրար հետ վիճաբանել են, որից հետո Բ.Բոնդարյանը դանակահարվել է, բայց չի տեսել, թե ով է հարվածողը:
Վիճաբանությունը սկսվել է <<նիսիա>> ծաղիկ վերցնելուց:
Բ.Բոնդարյանի վիրահատությունը կատավել է պետպատվերի շրջանակներում, որը կազմակերպել է Վ.Նահապետյանի մայրը: Վիրահատությունից հետո ամուսնու վիճակը ծանր էր, վերջինս դժվարությամբ էր խոսում, սակայն գիտակցությունը կայուն էր:
Վ.Նահապետյանին անձամբ չի ճանաչել, սակայն վերջինս իրեն տեսենելով ամեն անգամ բարևել և անցել է: Վաչագան Նահապետյանի հարազատներին հիվանդանոցում չի տեսել: Վերջինիս մայրը հայտնել է, որ այցելել է Բ.Բոնդարյանին, սակայն նրան հիվանդանոցում անձամբ չի տեսել:
Դեպքի վերաբերյալ ամուսինը պատմել է, որ երեկոյան փողոցում հետևից հարված է ստացել, սակայն անուն չի տվել և չի ասել, թե ով է հարվածել:
Ըստ ոստիկանության աշխատակիցների Վ.Նահապետյանի հայրը հայտնել է, որ որդին է հարվածել Բ.Բոնդարյանին:
Վ.Նահապետյանի հարազատներն որևէ դրամական օգնություն չեն տվել, միայն կազմակերպել են վիրահատությունը՝ պետպատվերի շրջանակներում:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Ա.Ասատրյանի նախաքննական՝ 2015 թվականի նոյեմբերի 1-ի ցուցմունքը, համաձայն որի 2015թ հոկտեմբերի 21-ին Վաչոն 22:00-ից 23:00-ի սահմաններում նշված թաղամասի բնակիչ Արտյոմի հետ եկել է ծաղկի խանութ և ցանկացել է ծաղիկ գնել: Վաչոն նշված երեխայից վերցրել է գումարը և Բենոյին խնդրել է, որ ծաղիկը <<նիսիա տա>>, որից հետո Բենոն հասկանալով այդ ամենը, ամոթանք է տվել Վաչոյին: Այդ ամենից վիճաբանություն է սկսվել, քաշքշել են և Վաչոն անսպասելի ձևով ծաղկի խանութի դիմաց դանակով կամ նման մի առարկայով հարվածել է Բենոյին:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Ա.Ասատրյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում իր իմացածն է հայտնել, որը իր մտքերն են, այդպես է մտածել և շարադրել իր մտքերը:
Հրապարակված ցուցմունքը ճիշտ է, ինչ լսել է, այն էլ գրել է և նշված ցուցմունքը դատարանը կարող է հիմք ընդունել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արամ Վաչագանի Նահապետյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքի օրը բակում նստած է եղել, երբ հարևաններից ինչ որ մեկն եկել է ու ասել. <<Ճիշտ է, որ տղետ Բենոյին դանակահարել է>>: Այդ լսելով զարմացել է, քանի որ իր տղան պարկեշտ անձնավորություն է:
Հարևանին ասել է, որ չի կարող այդպիսի բան լինել, քանի որ Բ.Բոնդարյանը և Վ.Նահապետյանը լավ հարաբերությունների մեջ են եղել: Դեպքի վերաբերյալ այլ մանրամասնություններից տեղեկություն չունի:
Ներկայումս դատարանում տված ցուցմունքը համապատասխանում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին, դեպքի վերաբերյալ ինչ գիտի, այն էլ հայտնել է:
Ինքն է կազմակերպել Բ.Բոնդարյանի հիվանդանոցային ծախսերը, որոնք կատարվել են պետպատվերի շրջանակներում:
Դեպքից հետո իր որդին չի հայտնել, որ Բ.Բոնդարյանի հետ խնդիրներ ունի, քանի որ նրանց միջև որևէ հարց չէր կարող լիներ:
Դեպքից երկու օր անց հիվանդանոցում տուժողին չի այցելել:
Ինքը տուժող Բ.Բոնդարյանի բուժման ծախսեը հոգացել է, քանի որ նրան իրեն հարազատ մարդ է համարում:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Արտյոմ Արթուրի Վանեցյանի նախաքննական՝ 2015 թվականի նոյեմբերի 2-ի ցուցմունքով, համաձայն որի 2015 թվականի հոկտեմբերի 21-ին որոշել էր իր դասարանի աղջիկներից մեկի համար ծաղիկ գնել, որի համար գնացել էր Բաղրամյան 25-1 հասցեում գտնվող ծաղկի խանութ: Այդ ժամանակ ծաղկի խանութի մոտ հանդիպել է Վ.Նահապետյանին` ով ժամանակին իրենց բակում էր բնակվում: Վ.Նահապետյանն իրենից տեղեկանալով, որ ծաղիկ է ցանկանում գնել, խնդրել է, որ գումարը իրեն տալ, իսկ ինքը ծաղիկը կվերցնի: Վաչոյին տվել է 5.000 ՀՀ դրամ գումար և միասին գնացել են խանութ, որտեղ վերցրել է ծաղկեփունջը, դուրս է եկել և հասկացել է, որ գումարը Վ.Նահապետյանն իրենից վերցրել է և ծաղիկը տվել է իրեն: Ծաղկի սրահում աշխատող Բ.Բոնդարյանն ասել է, որ <<նիսիա>> է վերցնում: Խանութից դուրս է եկել ժամը 20:30-ի սահմաններում, որից հետո չգիտի, թե ինչ է եղել, միայն բակի բնակիչների ընդհանուր խոսակցություններից լսել է, որ Վաչոն և Բենոն վիճաբանել են միմյանց հետ և Վաչոն որքան գիտի դանակով խփել է Բենոյին:
Վաչոն ու Բենոն իր ներկայությամբ իրար հետ չեն վիճաբանել, իսկ իր գնալուց հետո չգիտի, թե ինչ է եղել նրանց միջև:
Ինչպես նշել է Վաչոյին շուտվանից գիտի, նա սև մազերով, սև աչքերով, նիհար, մեծ քթով է և եթե տեսնի` կճանաչի:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հագուստները ներկայացնելու և առգրավելու մասին 2015 հոկտեմբերի 22-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ՀՀ քննչական կոմիտեի Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Խաչատրյանը մասնակցությամբ ընթերականներ Ն.Արևշատյանի և Ն.Հայրապետյանի, <<Երևան>> բժշկական կենտրոնից առգրավել է Բ.Բոնդարյանի հագուստները` մեկական կիսաթև և երկարաթև շապիկներ, սև գույնի մեկ զույգ կոշիկ, մեկ հատ կանաչ գույնի տաբատ, մեկ հատ շագանակագույն գոտի և մեկ հատ բաց շագանակագույն ներքնազգեստ:
Հագուստները փաթեթավորվել և կնիքվել են թիվ 142 կնիքով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրը հանդիսանում է Բաղրամյան 25/1 հասցեում գտնվող ծաղկի կրպակի դիմացի հատվածը: Դեպքի վայրի զննությանը կից առկա են ֆոտոհավելվածների պատճեններ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Բ.Բոնդարյանը մատնացույց է արել Վ.Նահապետյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ 21.10.2015թ-ին վերջինս է իրեն դանակահարել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված 24.10.2015 թվականի անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությանը կից կազմված տեղեկանքով, համաձայն որի թիվ 11822915 քրեական գործով տուժող Բ.Բոնդարյանին ճանաչման է ներկայացվել թվով 4 անձանց լուսանկարներ, որոնցից թիվ երկրորդ լուսանկարում պատկերված է Վաչագան Արամի Նահապետյանը` ծնված 12.01.1993թ:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու վերաբերյալ 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը մասնակցությամբ ընթերականեր` Ն.Գալոյանի և Յու.Սարգսյանի զննության է ենթարկել տուժող Բ.Բոնդարյանի հագուստները, որի արդյունքում պարզվել է, որ Բ.Բոնդարյանի երկարաթև և կանաչ գույնի տաբատի և շապիկի վրա առկա է արնանման հետք, իսկ նշված շապիկների դիմացի հատվածի միջնամասի աջ հատվածում` միևնույն մասում առկա է 1 սմ չափսերի պատռվածք:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Ասատրյանը մատնացույց է արել Վ.Նահապետյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա է 2015թ. հոկտեմբերի 21-ին դանակով հարվածել իր ամուսնուն:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Վ. Նահապետյանի լուսանկարը ճանաչման է ներկայացվել վկա Ա.Վանեցյանին, և վերջինս մատնացույց է արել Վ.Նահապետյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ նա է 2015թ հոկտեմբերի 21-ին իրենից գումար վերցրել, ապա Բ.Բոնդարյանից <<նիսիա>> ծաղիկ վերցնելով հանձնել է իրեն:

/դատական նիստի արձանագրություն/
Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 2041/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Բ.Բոնդարյանի մարմնական վնասվածքը ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների՝ որովայնի առաջնային պատի ծակած-կտրած թափանցող վիրավորման ձևով, որը իր ընթացքով վնասել է լայնական հաստ աղին, հետևանք է ծակող կտրող գործիքի ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին, որը առկա տվյալներով պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Վնասվածք ստանալու պահին Բ.Բոնդարյանը կարող էր գտնվել հնարավոր ցանկացած դիրքում: Ի լրումն դատաբժշկական թիվ 2041/հ եզրակացության հայտնվել է, որ Բ.Բոնդարյանի վնասվածքները ըստ բժշկական տվյալների որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած պատի թափանցող վիրավորման ձևով, որի ընթացքում վնասվել է հաստ աղին հետևանք է ծակող-կտրող գործիքի ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին, որը առկա տվյալներով պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Վնասվածք ստանալուց Բ.Բոնդարյանը կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում:
/դատական նիստի արձանագրություն/
Հրապարակված և հետազոտված բջջային հեռախոսահամարի հեռախոսազանգերի զննություն կատարելու մասին 2015 թվականի նոյեմբերի 12-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության է ենթարկվել Վ. Նահապետյանի կողմից օգտագործվող 094-42-82-66 բջջային հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային զանգերը: Զննությամբ պարզվել է, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 21-ին ժամը մոտ 22:50-ին Վ.Նահապետյանի 094-42-82-66 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է Բաղրամյան 40 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից, ինչը համընկնում է դեպքի վայրին և ժամանակին:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական, դատահետքաբանական և դատաբժշկական համալիր Հմ 15-3052 եզրակացությամբ, համաձայն որի ելնելով Բ.Բոնդարյանի ներկայացրած հագուստներից` բաճկոնատիպ վերնահագուստի, երկարաթև և կարճաթև մայկաների վրա առկա մեկական ծակած կտրած բնույթի վնասվածքների և նրա վերաբերյալ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերում նկարագրված որովայնի առաջնային պատի աջ կեսի որովային խոռոչ թափանցող ծակած-կտրած վնասվածքի բնույթից և տեղեկություններից, համադրելով այդպիսիք միմյանց հետ` դրանք իրենց բնույթով և տեղեկայությամբ համապատասխանում են միմյանց հետ, պատճառվել են միակողմանի սուր սայր և ըստ խորաթափանցման մակարդակի շեղբի համապատասխան լայնություն ունեցող ծակող-կտրող գործիքի` դանակի ներգործությամբ: Բ.Բոնդարյանը վնասվածքը ստանալու պահին տարածության մեջ կարող էր գտնվել այնպիսի դիրքում, որը հնարավորություն կտար սուր ծակող-կտրող գործիքի ներթափանցող ներգործություն նրա որովայնի առաջնային պատի նշված շրջանում:
Փորձաքննությանը ներկայացված Բ.Բոնդարյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված Բ.Բոնդարյանի կանաչ և կապույտ վերնազգեստների, բաճկոնի, ջինսի տաբատի և գոտու վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի B խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող է առաջացնել Բ.Բոնդարյանից:
Փորձաքննությանը ներկայացված Բ.Բոնդարյանի հագուստի վրայի առկա վնասվածքը իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, առաջացել են միակողմանի սուր սայր ունեցող ծակող-կտրող գործիքի` դանակի մեկ ներգործությունից:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից տրված մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ Դ/Գ-1679 ամփոփագրով, համաձայն որի 2015թ. հոկտեմբերի 21-ին ժամը 23:45-ին <<Երևան>> բ/կ-ից հաղորդում է ստացվել, որ որովայնի առաջին պատի կտրած ծակած թափանցող վերքով բուժօգնության է դիմել Բենյամին Ռոբերտի Բոնդարյանը /ծնված 11.01.1983թ., բնակվում է ք.Գյումրի, Ա.Խաչատրյան փողոց, 29 շենք, բնակարան 21/, ով հիվանդանոցում հայտնել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել Բաղրամյան-Պռոշյան փողոցների խաչմերուկում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 22.10.2015 թվականի արձանագրությամբ, համաձայն որի ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի օպեր լիազոր Գ.Գևորգյանը հաղորդում է ընդունել Բ.Բոնդարյանից:
Վերջինս նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու մասին
և հաղորդում է տվել այն մասին, որ Բաղրամյան փողոցի վրա իրեն պատկանող ծաղկի սրահից 25-ից 30 մետր հեռավորության վրա անհայտ անձը, չի կարող ասել, թե ինչով, հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետ Հ.Խոստեղյանի կողմից տրված տեղեկանքը, համաձայն որի լուսանկարում պատկերված անձը Վաչագան Արամի Նահապետյանն է, ծնված 12.01.1993թ, բնակվում է ք.Երևան, Բաշինջաղյան 1 փողոց, 20 շենք, բն 2/1:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև ութ տեղեկանքը, համաձայն որի Վաչագան Արամի Նահապետյանի վերաբերյալ տեղեկություններ չկան:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հարցեր առաջադրել և հարցաքննել վկա Արտյոմ Վանեցյանին, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում պաշտպանական կողմին նման հնարավորություն չի ընձեռվել: Փաստացի ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանը հարցադրումներ չի կատարել վկա Ա.Վանեցյանին, այսինքն` իրապես հնարավորություն չի ունեցել հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկել վերջինիս ցուցմունքները:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները:
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպական դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջության մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդ կետ):
Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալն հնարավորություն ունենա հակափաստարկներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում սակայն, որ որպես ապացույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատարանում` հրապարակային դատաքննության ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռքբերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամապատասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրաժեշտությունը: Որպես կանոն, այդ իրավունքը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորություն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում:
Հետևաբար` վկա Ա.Վանեցյանին Դատարանում հարցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնարինությունը, մինչդատական վարույթի ընթացքում այն լիարժեքորեն չապահովելու պայմաններում, Դատարանի համոզմամբ կարող է խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանի նվազագույն իրավունքները և հանգեցնել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում վկա Ա.Վանեցյանի տված և Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքը թույլատրելի և վերաբերելի ապացույց չէ, ձեռք չի բերվել ամբաստանյալ Վ.Նահապետյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց չի կարող դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:
Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված ապացույցները` բացառությամբ վկա Ա.Վանեցյանի ցուցմունքի, թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:



4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի կողմից դիտավորությամբ Բենյամին Ռոբերտի Բոնդարյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Վաչագան Արամի Նահապետյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդհոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ամբաստանյալի արտահայտած դիրքորոշումը, տուժողի նախաքննական, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Վաչագան Արամի Նահապետյանը կատարել է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը յոթ տարի է, նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանն որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Վաչագան Արամի Նահապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ Վաչագան Արամի Նահապետյանի կողմից կատարած հանցագործությունը դասվում է կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ինչպես նաև, գործի հանգամանքները, մարմնական վնասվածքի պատճառման եղանակը, և որ տվյալ պարագայում հանցագործության հիմնական` անմիջական օբյեկտ է հանդիսանում մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Բ.Բոնդարյանին ի պահ հանձնված հագուստները` մեկական կիսաթև և երկարաթև շապիկները, սև գույնի մեկ զույգ կոշիկները, մեկ տաբատը` գոտիով, մեկ բաց շագանակագույն վերնազգեստը, պետք է թողնել տուժող Բենիամին Ռոբերտի Բոնդարյանի տնօրինությանը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև հարուցված քաղաքացիական հայցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել և ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա:
Որպես դատական ծախս` ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել սույն գործով նշանակված դատակենսաբանական, դատահետքաբանական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության Հմ` 15-3052 եզրակացության կատարման համար կատարված ծախսը`134.194 (հարյուր երեսունչորս հազար հարյուր իննսունչորս) ՀՀ դրամ գումարը:
Ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վաչագան Արամի Նահապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի դեկտեմբերի 9-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Վաչագան Արամի Նահապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Որպես դատական ծախս` ամբաստանյալ Վաչագան Արամի Նահապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել սույն գործով նշանակված դատակենսաբանական, դատահետքաբանական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության Հմ` 15-3052 եզրակացության կատարման համար կատարված ծախսը`134.194 (հարյուր երեսունչորս հազար հարյուր իննսունչորս) ՀՀ դրամ գումարը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Բ.Բոնդարյանին ի պահ հանձնված հագուստները` մեկական կիսաթև և երկարաթև շապիկները, սև գույնի մեկ զույգ կոշիկները, մեկ տաբատը` գոտիով, մեկ բաց շագանակագույն վերնազգեստը թողնել տուժող Բենիամին Ռոբերտի Բոնդարյանի տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ