Գործ No ԵԱՔԴ/0221/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ26՚ սեպտեմբերի 2018 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը


նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Բարսեղյանի
պաշտպաններ Ա.Զաքարյանի
Գ.Գալիկյանի
Գ.Մալխասյանի
Գ.Հովհաննիսյանի
Ա.Ֆանյանի
Ա.Հոբոսյանի
Ս.Խչեյանի
տուժողներ Գ.Մաթևոսյանի
Ա.Բալասյանի
Մ.Բալասյանի
Փ.Մինասյանի
տուժողների ներկայացուցիչ Ղ.Պապոյանի

Ավան նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանի (ծնված` 1975 թվականի հոկտեմբերի 30-ին` Երևան քաղաքում, ազգությաբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, աշխատում է որպես փականակագործ, չդատված, հաշվառված` քաղաք Երևան, Կուրղինյան նրբանցք, 13-րդ շենք, 7-րդ բնակարան), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,

Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանի (ծնված` 1985 թվականի օգոստոսի 24-ին` Երևան քաղաքում, ազգությաբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված` քաղաք Երևան, Ներքին Շենգավիթ, 1-ին փողոց, 18-րդ տուն), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Արտակ Յուրիկի Գինոսյանի (ծնված` 1978 թվականի սեպտեմբերի 22-ին` Արմավիր քաղաքում, ազգությաբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատել է ՀՀ ՊՆ Արմավիրի կայազորի ՌՈԲ Արմավիրի հենակետում` որպես զինվորական ոստիկան, չդատված, հաշվառված` Արմավիրի մարզ գյուղ Նալբանդյան, 4-րդ թաղամաս, 4-րդ փողոց, 9-րդ տուն), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանի (ծնված` 1979 թվականի ապրիլի 08-ին` Երևան քաղաքում, ազգությաբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված` քաղաք Երևան, Ներքն Շենգավիթ 1-ին փողոց, 22/3 տուն), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Մանվել Հենրիկի Պողոսյանի (ծնված` 1971 թվականի հուլիսի 25-ին` Արմավիր քաղաքում, ազգությաբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված` քաղաք Արմավիր, Սայաթ-Նովա փողոց, 2ա շենք, 25-րդ բնակարան), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով,

Արարատ Վասիկի Շահվերդյանի (ծնված` 1974 թվականի հոկտեմբերի 25-ին` Լուռու մարզի Թումանյան ավանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է որպես վարորդ, դատվածություն չունեցող, ամուսնացած, բնակվող` քաղաք Երևան, Ներքին Շենգավիթ, 9-րդ փողոց 1/2 շենք, 91-րդ բնակարան), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանի (ծնված` 1985 թվականի սեպտեմբերի 09-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատված, ամուսնացած, բնակվող` քաղաք Երևան, Արշակունյանց 270/3 տուն), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2015 թվականի հունվարի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է 11100315 քրեական գործը:
2015 թվականի հունվարի 09-ին Էրնստ Գյուլնազարյանը ձերբակալվել է:
2015 թվականի հունվարի 12-ին Էրնստ Գյուլնազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի հունվարի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 48101915 քրեական գործը:
2015 թվականի փետրվարի 07-ին Մանվել Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 07-ին Մկրտիչ Արշակյանը, Արտակ Գինոսյանը և Արտավազդ Բալդրյանը ձերբակալվել են:
2015 թվականի փետրվարի 09-ին Արարատ Շահվերդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 09-ին Գագիկ Թորոսյանը ձերբակալվել է:
2015 թվականի փետրվարի 09-ին Արտավազդ Բարդրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի փետրվարի 10-ին Արտակ Գինոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի փետրվարի 10-ին Մկրտիչ Արշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի փետրվարի 11-ին Արտավազդ Բալդրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2015 թվականի փետրվարի 12-ին Գագիկ Թորոսյանն ազատվել է արգելանքից և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի փետրվարի 14-ին Մանվել Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով:
2015 թվականի փետրվարի 15-ին Գագիկ Թորոսյանը ներգրավվել է որպես նեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-չրդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի փետրվարի 15-ին Արարատ Շահվերդյանը ներգրավվել է որպես նեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-չրդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի մարտի 05-ին թիվ 11100315 քրեական գործն ուղարկվել է ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչություն:
2015 թվականի մարտի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում թիվ 11100315 քրեական գործը միացվել է թիվ 48101915 քրեական գործին:
2015 թվականի մարտի 12-ին Արտավազդ Բալդրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 04-ին Էրնստ Գյունազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 04-ին Արտակ Գինոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 04-ին Մկրտիչ Արշակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 04-ին Արտավազդ Բալդրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 06-ին Մանվել Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 48101915 քրեական գործից անջատվել է թիվ 69110015 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 04-ին թիվ 69110015 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2017 թվականի սեպտեմբերի 26-ին` դատաքննության փուլում, Էրնստ Գյունազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանի և նախաքննությամբ չպարզված երեք այլ անձանց հետ նախնական համաձայնության է եկել իր նախկին կնոջ` Աիդա Գուլինյանի հետ փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գևորգ Մանվելի Գևորգյանին առևանգելու շուրջ, որից հետո Արտավազդ Բալդրյանի վարած ՎԱԶ-21124 մակնիշի 34 AD 875 համարանիշի ավտոմեքենայով 2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 18-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոց, երեխաներին տեսակցելու հարցի շուրջ Գևորգ Գևորգյանի հետ զրուցելու պատրվակով վերջինիս հրավիրել շենքի բակ, որտեղ նրա կամքին հակառակ, բռնություն կիրառելով` հարվածելով և հրելով նստեցրել են ավտոմեքենան, բացահայտ առևանգելով տեղափոխել Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գտնվող ավտոտնակներից մեկը և շուրջ 40 րոպե ավտոտնակում պահելու ընթացքում ծեծի են ենթարկել վերջինիս` պատճառելով ձախ ստորին կոպի շրջանի արյունազեղման, ձախ այտային և ճակատային շրջանների քերծվածքների, գլխի գագաթային վերին շրջանի սալջարդ վերքի ձևով առողջության թեթև վնաս` կարճատև քայքայումով:՚:

Ամբաստանյալ Արտավազդ Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանի և նախաքննությամբ չպարզված երեք այլ անձանց հետ նախնական համաձայնության է եկել Էրնստ Գյուլնազարյանի նախկին կնոջ` Աիդա Գուլինյանի հետ փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գևորգ Մանվելի Գևորգյանին առևանգելու շուրջ, որից հետո իր վարած ՎԱԶ-21124 մակնիշի 34 AD 875 համարանիշի ավտոմեքենայով 2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 18-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոց, երեխաներին տեսակցելու հարցի շուրջ Գևորգ Գևորգյանի հետ զրուցելու պատրվակով վերջինիս հրավիրել շենքի բակ, որտեղ նրա կամքին հակառակ, բռնություն կիրառելով` հարվածելով և հրելով նստեցրել են ավտոմեքենան, բացահայտ առևանգելով տեղափոխել Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում գտնվող ավտոտնակներից մեկը և շուրջ 40 րոպե ավտոտնակում պահելու ընթացքում ծեծի են ենթարկել վերջինիս` պատճառելով ձախ ստորին կոպի շրջանի արյունազեղման, ձախ այտային և ճակատային շրջանների քերծվածքների, գլխի գագաթային վերին շրջանի սալջարդ վերքի ձևով առողջության թեթև վնաս` կարճատև քայքայումով:
Բացի այդ, Արտավազդ Բալդրյանը նախաքննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում անհայտ անձից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հրազեն հանդիսացող ՙAKC-47՚ տեսակի ինքնաձիգ: Այնուհետև, ուրիշի գույքը ավազակային հարձակմամբ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել Մկրտիչ Արշակյանի և Արտակ Գինոսյանի հետ, իսկ վերջինս տրանսպորտային միջոցով իրենց հանցանքի կատարման վայր փոխադրելու և վերադարձնելու միջոցով օժանդակելու շուրջ համաձայնության է եկել Մանվել Պողոսյանի հետ: Այնուհետև, 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 20-ի սահմաններում, Մանվել Պողոսյանի վարած ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 32LS473 համարանիշի ավտոմեքենայով Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքից գնացել են նույն մարզի Նոր Կեսարիա գյուղ, որտեղ Մանվել Պողոսյանը ավտոմեքենայով նույն տարածքում շրջելով սպասել է, իսկ Արտավազդ Բալդրյանը, Մկրտիչ Արշակյանը և Արտակ Գինոսյանը դիմակավորվել են, զինվել նախապես Արտավազդ Բալդրյանի կողմից նախաքննությամբ չպարզված անձից ապօրինի ձեռք բերված և փոխադրած` հրազեն հանդիսացող ՙAKC-47՚ տեսակի հիշյալ ինքնաձիգով և Արտակ Գինոսյանի կողմից ձեռք բերված` նախաքննությամբ չհայտնաբերված երկու այլ զենքերով, ապօրինի մուտք են գործել Գառնիկ Մաթևոսյանին պատկանող` նույն գյուղի 10-րդ փողոցի թիվ 12 տուն և վերջինիս ընտանիքի անդամներ Լիզա Ավագյանի, Անժելա Բալասյանի, Գևորգ Մաթևոսյանի, Մարիամ Բալասյանի ու Փիրուզա Մինասյանի կյանքի ու առողջության համար զենքի գործադրմամբ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով հափշտակել են Գևորգ Մաթևոսյանի ձեռքին եղած 80.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա մատանին, պահանջել ընտանիքի անդամների ոսկյա շղթաները, ստուգել նրանց պարանոցները, սակայն այդպիսիք չհայտնաբերելով` դուրս են եկել տնից և իրենց սպասող Մանվել Պողոսյանի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի:՚:

Ամբաստանյալ Արտակ Գինոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա ուրիշի գույքը ավազակային հարձակմամբ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել Մկրտիչ Արշակյանի և Արտավազդ Բալդրյանի հետ, իսկ տրանսպորտային միջոցով իրենց հանցանքի կատարման վայր փոխադրելու և վերադարձնելու միջոցով օժանդակելու շուրջ համաձայնության է եկել Մանվել Պողոսյանի հետ: Այնուհետև, 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 20-ի սահմաններում, Մանվել Պողոսյանի վարած <<Օպել Վեկտրա>> մակնիշի 32LS473 համարանիշի ավտոմեքենայով Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքից գնացել են նույն մարզի Նոր Կեսարիա գյուղ, որտեղ Մանվել Պողոսյանը ավտոմեքենայով նույն տարածքում շրջելով սպասել է, իսկ Արտակ Գինոսյանը, Մկրտիչ Արշակյանը և Արտավազդ Բալդրյանը դիմակավորվել են, զինվել Արտավազդ Բալդրյանի կողմից ապօրինի ձեռք բերված` հրազեն հանդիսացող ՙAKC-47՚ տեսակի ինքնաձիգով և Արտակ Գինոսյանի կողմից ձեռք բերված` նախաքննությամբ չհայտնաբերված երկու այլ զենքերով, ապօրինի մուտք են գործել Գառնիկ Մաթևոսյանին պատկանող` նույն գյուղի 10-րդ փողոցի թիվ 12 տուն և վերջինիս ընտանիքի անդամներ Լիզա Ավագյանի, Անժելա Բալասյանի, Գևորգ Մաթևոսյանի, Մարիամ Բալասյանի ու Փիրուզա Մինասյանի կյանքի ու առողջության համար զենքի գործադրմամբ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով հափշտակել են Գևորգ Մաթևոսյանի ձեռքին եղած 80.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա մատանին, պահանջել ընտանիքի անդամների ոսկյա շղթաները, ստուգել նրանց պարանոցները, սակայն այդպիսիք չհայտնաբերելով` դուրս են եկել տնից և իրենց սպասող Մանվել Պողոսյանի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի: Նոր Կեսարիա գյուղից Արմավիր քաղաք վերադառնալու ճանապարհին` Սարդարապատ գյուղի տարածքում, Մկրտիչ Արշակյանը, իր հետ վերցնելով ՙAKC-47՚ տեսակի հիշյալ ինքնաձիգը, բաժանվել է վերջիններիցս և ինքնաձիգը թաքցրել նույն վայրում գտնվող կիսակառույց շինության մեջ, իսկ հաջորդ օրը` 2015թ. հունվարի 28-ին, Արտակ Գինոսյանը Մկրտիչ Արշակյանի թաքցրած վայրից ապօրինի վերցրել է նույն ինքնաձիգը, ժամը 22-ի սահմաններում ապօրինի փոխադրել Արմավիր քաղաքի մոտակայքում գտնվող գազալցակայանի մոտ և հանձնել Արարատ Շահվերդյանին` այն Երևան փոխադրելու նպատակով:
Բացի այդ, Արտակ Գինոսյանն առանց իրացնելու նպատակի, նախաքննությամբ չպարզված անձից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի` ընդհանուր 22,17 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որից 19,2 գրամը պահել է Մերի Անտոնյանի համար վարձակալած` Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փող. 9 շենքի թիվ 8 բնակարանում, իսկ 2,97 գրամը` իր հագուստի գրպաններում, որոնք 2015թ. փետրվարի 7-ին կատարված խուզարկությունների ընթացքում հայտնաբերվել և առգրավվել են:՚:

Ամբաստանյալ Մկրտիչ Արշակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա ուրիշի գույքը ավազակային հարձակմամբ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել Արտավազդ Բալդրյանի և Արտակ Գինոսյանի հետ, իսկ վերջինս տրանսպորտային միջոցով իրենց հանցանքի կատարման վայր փոխադրելու և վերադարձնելու միջոցով օժանդակելու շուրջ համաձայնության է եկել Մանվել Պողոսյանի հետ: Այնուհետև, 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 20-ի սահմաններում, Մանվել Պողոսյանի վարած ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 32LS473 համարանիշի ավտոմեքենայով Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքից գնացել են նույն մարզի Նոր Կեսարիա գյուղ, որտեղ Մանվել Պողոսյանը ավտոմեքենայով նույն տարածքում շրջելով սպասել է, իսկ Մկրտիչ Արշակյանը, Արտակ Գինոսյանը և Արտավազդ Բալդրյանը դիմակավորվել են, զինվել Արտավազդ Բալդրյանի կողմից ապօրինի ձեռք բերված` հրազեն հանդիսացող ՙAKC-47՚ տեսակի ինքնաձիգով և Արտակ Գինոսյանի կողմից ձեռք բերված` նախաքննությամբ չհայտնաբերված երկու այլ զենքերով, ապօրինի մուտք են գործել Գառնիկ Մաթևոսյանին պատկանող` նույն գյուղի 10-րդ փողոցի թիվ 12 տուն և վերջինիս ընտանիքի անդամներ Լիզա Ավագյանի, Անժելա Բալասյանի, Գևորգ Մաթևոսյանի, Մարիամ Բալասյանի ու Փիրուզա Մինասյանի կյանքի ու առողջության համար զենքի գործադրմամբ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով հափշտակել են Գևորգ Մաթևոսյանի ձեռքին եղած 80.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա մատանին, պահանջել ընտանիքի անդամների ոսկյա շղթաները, ստուգել նրանց պարանոցները, սակայն այդպիսիք չհայտնաբերելով` դուրս են եկել տնից և իրենց սպասող Մանվել Պողոսյանի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի: Նոր Կեսարիա գյուղից Արմավիր քաղաք վերադառնալու ճանապարհին` Սարդարապատ գյուղի տարածքում, Մկրտիչ Արշակյանը ապօրինի ձեռք բերելով` իր հետ վերցնելով ՙAKC-47՚ տեսակի հիշյալ ինքնաձիգը, բաժանվել է վերջիններիցս և ինքնաձիգը թաքցրել նույն վայրում գտնվող կիսակառույց շինության մեջ: Հաջորդ օրը` 2015թ. հունվարի 28-ին, Մկրտիչ Արշակյանի ցուցումով Արտակ Գինոսյանը վերջինիս թաքցրած վայրից ապօրինի վերցրել է նույն ինքնաձիգը, ժամը 22-ի սահմաններում ապօրինի փոխադրել Արմավիր քաղաքի մոտակայքում գտնվող գազալցակայանի մոտ և հանձնել Մկրտիչ Արշակյանի ու Գագիկ Թորոսյանի կողմից Արմավիր ուղարկված Արարատ Շահվերդյանին` այն Երևան փոխադրելու նպատակով:՚:

Ամբաստանյալ Մանվել Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա Արտակ Գինոսյանի առաջարկով նախապես խոստացել է տրանսպորտային միջոց տրամադրելով օժանդակել վերջինիս, Մկրտիչ Արշակյանին և Արտավազդ Բալդրյանին` ավազակային հարձակում կատարելու համար: Այնուհետև, 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 20-ի սահմաններում, իր վարած ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 32LS473 համարանիշի ավտոմեքենայով Արտակ Գինոսյանին, Մկրտիչ Արշակյանին, Արտավազդ Բալդրյանին և նրանց կողմից նախապես ձեռք բերված զենքերը Արմավիր քաղաքից տեղափոխել է Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղ: Այնտեղ խմբի անդամների հանձնարարությամբ` այլ անձանց ուշադրությունը չգրավելու նպատակով, ավտոմեքենայով շրջել է նույն տարածքում և սպասել, իսկ Արտակ Գինոսյանը, Մկրտիչ Արշակյանը և Արտավազդ Բալդրյանը դիմակավորվել են, զինվել Արտավազդ Բալդրյանի կողմից ապօրինի ձեռք բերված` հրազեն հանդիսացող ՙAKC-47՚ տեսակի ինքնաձիգով և Արտակ Գինոսյանի կողմից ձեռք բերված` նախաքննությամբ չհայտնաբերված երկու այլ զենքերով, ապօրինի մուտք են գործել Գառնիկ Մաթևոսյանին պատկանող` նույն գյուղի 10-րդ փողոցի թիվ 12 տուն և վերջինիս ընտանիքի անդամներ Լիզա Ավագյանի, Անժելա Բալասյանի, Գևորգ Մաթևոսյանի, Մարիամ Բալասյանի ու Փիրուզա Մինասյանի կյանքի ու առողջության համար զենքի գործադրմամբ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով հափշտակել են Գևորգ Մաթևոսյանի ձեռքին եղած 80.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա մատանին, պահանջել ընտանիքի անդամների ոսկյա շղթաները, ստուգել նրանց պարանոցները, սակայն այդպիսիք չհայտնաբերելով դուրս են եկել տնից, որից հետո Մանվել Պողոսյանը իր ավտոմեքենայով վերջիններիս փոխադրել է Արմավիրի մարզի Սարդարապատ գյուղ, որտեղ Մկրտիչ Արշակյանը իջել է ավտոմեքենայից, իսկ Արտակ Գինոսյանին և Արտավազդ Բալդրյանին փոխադրել է Արմավիր քաղաք:՚:

Ամբաստանյալ Արարատ Շահվերդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 28.01.2015թ.` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի բնակիչներ Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանի և Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանի պահանջով իր ՙՕպել աստրա՚ մակնիշի 35 DS 301 համարանիշի ավտոմեքենայով մեկնելով քաղաք Արմավիր, Արտակ Գինոսյանից ստացել և Երևան է փոխադրել հրազեն հանդիսացող, Արտակ Գինոսյանի, Մկրտիչ Արշակյանի և Արտավազդ Բալդրյանի կողմից 27.01.2015թ. կատարված ավազակային հարձակման ընթացքում գործադրված ՙԿալաշնիկով՚ մոդելի ինքնաձիգը և հանձնել է Գագիկ Թորոսյանին:՚:

Ամբաստանյալ Գագիկ Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 28.01.2015թ.` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի բնակիչ Արարատ Վասիկի Շահվերդյանից ստացել և իր տան դիմաց գործող բենզալցակայանի հետնամասում պահել է հրազեն հանդիսացող, Արտակ Գինոսյանի, Մկրտիչ Արշակյանի և Արտավազդ Բալդրյանի կողմից 27.01.2015թ. կատարված ավազակային հարձակման ընթացքում գործադրված ՙԿալաշնիկով՚ մոդելի ինքնաձիգը, որն էլ 11.02.2015թ. հայտնաբերվել է Գ.Թորոսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության ընթացքում` վերջինիս կողմից մատնանշված վայրից:՚:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2000թ.-ին ամուսնացել է Աիդա Գուլինյանի հետ և համատեղ կյանքում ունեցել են երկու երեխա: 2014թ. ամուսնալուծվել են և վերջինս երեխաների հետ բնակվել է Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցում:
2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 17-ի սահմաններում, ավտոմեքենայի փոխանցման տուփը վերանորոգելու նպատակով իր մոտ եկած Արտավազդ Բալդրյանին խնդրել է նրա «ՎԱԶ 21110» մակնիշի ավտոմեքենայով գնան Րաֆֆու փողոց՝ երեխաներին տեսնելու համար: Վերջինս համաձայվել է և միասին գնացել են: Երբ բարձրացել է տուն՝ Գևորգ Գևորգյան իրեն թույլ չի տվել տեսնել երեխաներին, իսկ երբ ցանկացել է ճշտել թույլ չտալու պատճառները, Գևորգը սկսել է բարձր խոսել, որից հետո առաջարկել է դրսում շարունակել խոսակցությունը:
Գևորգ Գևորգյանի հետ միասին իջել են բակ, որտեղ վերջինիս բարձր խոսելու պատճառով ինքն առաջարկել է նստել ամտոմեքենան: Գևորգ Գևորգյանն իր կամքով նստել է ավտոմեքենան, որից հետո շենքի բակից շարժվել են: Երթևեկելու ընթացքում Գևորգ Գևորգյանին խնդրել է թույլ տալ երեխաներին տեսնել, որ երեխաներին իրենից չկտրի, սակայն Գևորգն իրեն չի ցանկացել լսել և ընդունել: Երբ հասել են Շենգավիթ վարչական շրջան, Արտավազդն ասել է, որ շտապում է, և եթե խոսելու բան ունեն, դուրս գան և դրսում խոսեն: Դուրս են եկել, խոսել, որի ընթացքում միմյանց քաշքշել են, հարվածել է Գևորգին, իսկ վերջում համաձայնության են եկել այն մասին, որ Գևորգ Գևորգյանը մեկ ամսով գնա Սիսիան, այդ ընթացքում ինքն իր հարցերը կարգավորի իր ընտանիքի և կնոջ հետ: Դրանից հետո Գևորգ Գևորգյանը հեռացել է, իսկ ինքը զանգահարել է Աիդային և ասել, որ Գևորգի հետ համաձայնության են եկել, նա մեկ ամսով գնալու է Սիսիան:
Իրեն մեղադրանք առաջադրելուց հետո Գևորգ Գևորգյանը իրենից և իր հարազատներից գումար է պահանջել՝ ցուցմունքը փոխելու և չբողոքելու համար:
Ամբաստանյալը պնդել է, որ Գևորգ Գևորգյանին չի առևանգել, նման մտադրություն չի ունեցել, Գևորգն իր կամքով է նստել ավտոմեքենան, Արտավազդ Բալդրյանը կամ մեկ այլ անձ չի մասնակցել խոսակցությանը:

Ամբաստանյալ Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ձեռք է բերել, պահել և ապօրինի կրել <<Կալաշնիկով>> ինքնաձիգ:
Ամբաստանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Էրնստ Գյուլնազարյանին ճանաչում է որպես արհեստավոր: 2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 16-ից 17-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր ՎԱԶ 21010 մակնիշի, 34 875 համարանիշի ավտոմեքենայի փոխանցման տուփը վերանորոգելու նպատակով ընկերոջ` Դավիթի հետ գնացել են Էրնստ Գյուլնազարյանի աշխատավայր: Ավտոմեքենան վերանորոգելուց հետո Էրնստ Գյուլնազարյանի խնդրանքով նրան տարել է «Բանգլադեշ» թաղամաս` երեխաներին տեսակցելու: Իրենց հետ է եղել նաև Դավիթը: Տեղ հասնելուց հետո ինքն ու Դավիթը մնացել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Էրնստ Գյուլնազարյանը բարձրացել է վերև: Մոտ 5 րոպե անց Էրնստ Գյուլնազարյանն ու մի անծանոթ տղա իջել են բակ, մոտեցել ավտոմեքենային և բարձրաձայն վիճել: Ինքը նրանց առաջարկել է նստել ավտոմեքենան և խոսել: Անծանոթն իր կամքով նստել է ավտոմեքենան, որից հետո ինքն ավտոմքենան վարել է Շենգավիթի ուղղությամբ, քանի որ շտապել է: Վարդանանք ռեստորանի մոտ Էրնստ Գյուլնազարյանն ու անծանոթն իջել են ավտոմեքենայից, իսկ ինքը, տեսնելով, որ նրանք բարձր են խոսում, նրանց թողել է այդտեղ և հեռացել:
Դրանից մոտ 4-5 ժամ անց Էրնստ Գյուլնազարյանը զանգահարել է իրեն, ինքն Աիդայի հետ է խոսել, վերջինս ասել է, իբր իրենք Գևորգին առևանգել են, ծեծել են, սակայն մի փոքր զրուցելուց հետո Աիդան հասկացել է, որ ինքը նման բան չի արել:
Ամբաստանյալը նշել է, որ առևանգման մեղադրանքն իրեն առաջադրվել է բացառապես տուժող ճանաչված և նախկինում դատապարտված Գևորգ Գևորգյանի կեղծ ցուցմունքների հիման վրա, որին այդպես էլ ոստիկանությունը չի կարողացել դատարան ներկայացնել, իսկ 09.02.2017թ.-ին վերջինս փախել է Հայաստանից: Իրականում ինքն առևանգում կատարելու շուրջ որևէ մեկի հետ նախնական համաձայնության չի եկել և առևանգում չի եղել, Գևորգ Գևորգյանին չի ճանաչել:
Ավազակային հարձակման մեղադրանքի վերաբերյալ ամբաստանյալը ցուցմունք է տվել, որ Մկրտիչի խնդրանքով իր մեքենայով գնացել է Արմավիր, որտեղից էլ նրա ու Արտակի հետ գնացել է Նոր Կեսարիա գյուղ, ոչ թե ավազակային հարձակում կատարելու համար, քանի որ դրա շուրջ նախնական համաձայնություն չի եղել, այլ, ինչպես ասել է Մկրտիչը, Արտակն է նրան խնդրանքով դիմել, որ այդ գյուղում մարդ կա Գառնիկ անունով, որին պետք էր պատժել` վախեցնել ու ծեծել, քանի որ նա ինչ-որ մարդկանց աշխատեցրել է ու գումարները չի տվել: Ինքը Մկրտիչի խնդրանքը չի մերժել և այլ հարցեր չի տվել, և քանի որ տեղյակ էր, որ պետք է մարդ վախեցնեն ու ծեծեն, հետն ամեն դեպքում վերցրել է իր Կալաշնիկով ինքնաձիգը: Գառնիկենց տանը ինքը որևէ մեկին գումար, ոսկեղեն կամ այլ արժեքավոր իրեր տալու պահանջ չի ներկայացրել, այդպիսի իրեր չի փնրտել, տանը գտնվել են շատ կարճ ժամանակահատված, ու տանը փնտրելով Գառնիկին և համոզվելով, որ նա այնտեղ չէ, հեռացել են: Այն մասին, որ Արտակի մոտ մնացել է Գառնիկի որդու ոսկյա մատանին, իմացել է Արտակից դեպքից երկու օր անց:

Ամբաստանյալ Արտակ Յուրիկի Գինոսյանն ավազակային հարձակում կատարելու համար առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գառնիկի տուն մտնելու նպատակը եղել է միայն նրան ծեծելը, քանի որ նա իր ընկերոջն աշխատեցրել է և գումարի մի մասը չի վճարել: Ընկերոջ տվյալները չցանկանալով հայտնել՝ նշել է, որ նա 2000 թվականից գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնությունում և այնտեղ կատարում է շինարարական աշխատանքներ, նրա հետ երկար տարիներ շփում չի ունեցել, նրան 2014 թվականի դեկտեմբերի կեսերին է հանդիպել, ում հետ զրուցելու ընթացքում ընկերը պատմել է, որ 2000 թվականին ՌԴ-ում կատարել է շինարարական աշխատանքներ, որի ընթացքում ծանոթացել է Գառնիկի հետ: Գառնիկն ու նրա գործընկերն առաջաարկել են իր բրիգադով կատարել շինարարական աշխատանքներ, այնուհետև հաշվարկել կատարվող աշխատանքների վարձատրության արժեքը ռուբլիով, որից հետո պայմանավորվել վճարումը կատարել ԱՄՆ դոլարով` պատվերն ընդունելու պահին գործող կուրսով: Սակայն պատվերը կատարելուց հետո Գառնիկի գործընկերը պատճառաբանելով, թե իբրև դժգոհ է կատարված աշխատանքների որակից, վճարել է միայն գումարի մի մասը, այն էլ` ռուբլիով, ասելով նաև, որ ԱՄՆ դոլարով վճարելու պայմանի մասին Գառնիկն իրեն ոչինչ չի ասել: Այսինքն ստացվել է այնպես, որ ընկերոջը վճարել են շուրջ 20.000 ԱՄՆ դոլարի չափով պակաս գումար: Ընկերը պատմել է, որ սկզբում փորձել է ռուս գործատուից ստանալ գումարը, սակայն ապարդյուն, այնուհետև փորձել է Գառնիկին գտնել ֆինանսական հարցերը լուծելու համար, սակայն այդպես էլ չի հաջողվել: Հետագայում էլ արդեն հրաժարվել է այդ մտքից: Ինքը որոշել է ընկերոջը խաբելու համար Գառնիկին գտնել ու լավ ծեծել, ինչին ընկերը չի առարկել: Գառնիկին ծեծելու եղանակով պատժելու մտադրությունը եղել է իրենը, դրա համար որևէ մեկից ակնկալիք չի ունեցել: Ըկերոջից տեղեկացել է, որ Գառնիկն ապրում է Արմավիրում, ինքն էլ հետաքրքրվել և իմացել է, որ Գառնիկը բնակվում է Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղում: Գառնիկին պատժելու մտադրության մասին պատմել է Մկրտիչին և խնդրել նրան օգնել, ինչին նա համաձայնել է: 27.01.2015թ. որոշել է Գառնիկին ծեծելու նպատակն իրականացնել, Մկրտիչի հետ պայմանավորվել են հանդիպել Արմավիր քաղաքում , այնտեղից ուղևորվել Նոր Կեսարիա գյուղ, Գառնիկին կանչել դուրս, մի լավ ծեծել ու հեռանալ: Դրանից հետո կապնվել է տաքսու վարորդ Մանվելի հետ և նրա տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել տուն, փոխել հագուստը, վերցրել նախկինում ձեռք բերված կարճեցված փողով երկփողանի որսորդական հրացանը և օդամղիչ ատրճանակը, դրել գոտկատեղին և վրայից հագել կիսաբաճկոն, որպեսզի Մանվելը դրանք չնկատի: Հետը վերցրել է նաև դեմքը փակելու համար սպորտային գլխարկներ, որպեսզի Գառնիկն իրեն չճանաչի: Այնուհետև Մանվելի տաքսիով գնացել է Արմավիր քաղաք, այնտեղ գտնվող իր մերսման սրահի մոտից վերցրել Մկրտիչին ու նրա ընկերոջը և երեքով Մանվելի տաքսիով գնացել են Նոր Կեսարիա գյուղ: Մինչ այդ Մանվելին ասել են, որ գործնական հանդիպում ունեն, պետք է զրուցեն ու վերադառնան Արմավիր: Երբ հասել են, ինքը Մանվելին խնդրել է ավտոմեքենան կանգնեցնել գյուղի սկզբնամասում, իրենք երեքով իջել են, Գառնիկի տան մոտ հասնելով հրացանը փոխանցել է Մկրտիչին, իսկ իր մոտ մնացել է ատրճանակը, հագել են գլխարկները, մտել տան բակ և ինքը մի քանի անգամ բարձր բղավելով կանչել է Գառնիկին, որպեսզի նա տնից դուրս գա: Սակայ ն Գառնիկը դուրս չի եկել, և քանի որ տնից երաժշտության ձայներ է լսել, այդ պատճառով իրենք մտել են տուն: Տուն մտնելուց իրենց ձեռքին զենք կար, սակայն զենքերի փողերը տան անդամների վրա չեն պահել, նրանն ասել են, որ եկել են իրենց հորը տեսնելու, նրանց վնասելու նպատակ չունեն: Երբ տան անդամներից հարցրել է Գառնիկի տեղը, որդին` Գևորգն ասել է, որ տանը չէ, սակայն ինքը չի հավատացել, Մկրտիչին խնդրել է դուրս գալ և բակում փնտրել, իսկ Արտավազդին խնդրել է բարձրանալ և նայել 2-րդ հարկի սենյակներում, ինքն էլ ստուգել է 1-ին հարկի սենյակները: Գառնիկի հարսը օգտվելով հյուրասենյակում իրենց բացակայությունից, մտել է ննջասենյակներից մեկը, ինքը դա տեսնելով պահանջել է վերադառնալ և նստել իր տեղը: Երբ անցել է Գևորգի կողքով, վերջինս ոտքով խփել է իր ոտքերին, ինչից ինքն ընկել է սեղանի վրա և սեղանը կոտրվել է: Գևորգի արածից անակնկալի է եկել և նմանատիպ գործողությունները կանխելու նպատակով բոլորին, բացի Գառնիկի մայրիկից, պահանջել է պառկել հատակին և ձեռքերը կողմ պարզել: Գառնիկի կինը և հարսը փորձել են վեր կենալ, ասելով, որ տանը գումար և ոսկեղեն կա, վերցնեն գնան, միայն թե իրենց չվնասեն: Ինքը ձեռքի ափով սեղմել է նրանց պարանոցը և ասել, որ պառկած մնան, նրանց չեն վնասի, գումար և ոսկեղեն պետք չէ: Այդ ընթացքում տուն է մտել Մկրտիչը և ասել, որ Գառնիկը բակում չէ: Հետո նկատել է, որ Գևորգը ձեռքերը տարել է կրծքավանդակի մոտ, ինքը պահանջել է, որ հանի, սակայն Գևորգը չի ենթարկվել, ստիպված ինքն է կռացել և ստիպողաբար ձեռքերը հանել, որի ընթացքում մատանի է հայտնվել իր ձեռքում, որը մեխանիկորեն դրել է գրպանը ու արագ դորս եկել տնից: Գնալուց ասել է, որ Գառնիկին փոխանցեն, որ եթե մարդկանց աշխատեցնում է, թող գումարները վճարի: Դուրս են եկել, նստել Մանվելի մեքենան ու հեռացել:
Ամբաստանյալը նշել է, որ իրենք ավազակային հարձակում կատարելու նպատակ չեն ունեցել, ցանկացել են միայն Գառնիկին ծեծել ու վախեցնել:

Ամբաստանյալ Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր է ճանաչել, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ այն ապօրինի և անհիմն է, քրեական գործում գոյություն չունի որևէ ապացույց կամ տեղեկություն առ այն, որ ինքը ցանկություն է ունեցել կատարելու ավազակային հարձակում և հափշտակել ինչ-որ գույք ու այդ նպատակների իրականացման համար նախնական համաձայնության է եկել Արտակ Գինոսյանի և Արտավազդ Բալդրյանի հետ, ինքը հափշտակել կամ ցանկություն է ունեցել հափշտակելու կամ պահանջ է ներկայացրել ոսկյա մատանի հափշտակելու կամ էլ ընդհանրապես մինչև տնից դուրս գալն իմացել է, որ Գևորգ Մաթևոսյանի մատանին մնացել է Արտակ Գինոսյանի ձեռքում, որ ինքը պահանջել է ընտանիքի անդամների ոսկյա շղթան կամ լսել, որ նրանց նման պահանջ ներկայացվի, որ ստուգել է ընտանիքի անդամների պարանոցը կամ ներկա է գտնվել նման գործողություն կատարելուն: Իրականում իրենց այնտեղ գնալու նպատակը եղել է Գառնիկ Մաթևոսյանին ծեծի ենթարկելը և վախեցնելը, քանի որ Արտակի ասելով նա ինչ որ մարդկանց աշխատեցրել է և գումարները չի տվել, որի համար նրան պետք է պատժեն: Նպատակ չի եղել Գառնիկի կողմից չտրված աշխատավարձը վերցնելու, եթե ինչ-որ բան հափշտակելու նպատակով մտած լինեին Գառնիկի տուն, ապա ազատորեն կարող էին այն իրականացնել: Ամնբաստանյալը նշել է նաև, որ Գառնիկին չի ճանաչել, և քանի որ ինքը մեքենա չի ունեցել, Արտավազդին է խնդրել իր մեքենայով գնան Արտակի խնդրանքը կատարելու: Ինքն ու Արտավազդը դեպքից հետո են Արտակից իմացել, որ մատանին մնացել է վերջինիս ձեռքում:

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանվել Պողոսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ տաքսու վարորդ է, վարում է «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա, Արտակն իր հաճախորդներից է: Դեպքի օրը, կոնկրետ ամիսը և օրը չի հիշում, Արտակը զանգահարել է իրեն և ասել, որ պետք է գնան Արմավիրի Նոր Կեսարիա գյուղ, ինչ-որ մեկի տեսնեն, քանի որ նա մարդ է աշխատեցրել և գումարները չի տվել: Գնացել են ինքը, Արտակ Գինոսյանը, Մկրտիչ Արշակյանը և Արտավազդ Բալդրյանը: Նրանց մոտ տոպրակ կար, որի պարունակությունը ինքը չի տեսել: Նրանց տարել է Նոր Կեսարիա գյուղ, նրանք գնացել են ինչ-որ տեղ, իսկ ինքը սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, այդ ընթացքում հինգ րոպեով հեռացել այդտեղից՝ անձնական կարիքները հոգալու համար, իր վերադառնալուց հետո նրանք էլ են վերադարձել իր ավտոմեքենայով հետ են գնացել, Մկրտիչին և Արտավազդին իջեցրել է Հոկտեմբերյանում, իսկ Արտակին տարել է նրա տուն:Երբ վերադարձել են, Արտակ Գինոսյանի ձեռքին տոպրակ կար: Ավտոմեքենայի մեջ ավազակության կամ գույքի հափշտակության վերաբերյալ որևէ խոսակցություն չի եղել:

Նախաքննության փուլում Մանվել Պողոսյանը ցուցմունք է տվել, որ իր անձնական օգտագործման <<Օպել Վեկտրա>> մակնիշի 32 LS 473 համարանիշի ավտոմեքենան վարում է որպես տաքսի: Նալբանդյան գյուղի բնակիչ Արտակ Գինոսյանն իր ուղևորներից է և հաճախակի է օգտվել իր ծառայություններից: Վերջինս ունեցել է իր հեռախոսահամարը և անհրաժեշտության դեպքում զանգահարել իրեն: 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 18-ի սահմաններում, Արտակ Գինոսյանի պատվերով Արմավիրի այգու անկյունում գտնվող, վերջինիս պատկանող մերսման սրահի մոտից նրան տարել է տուն` Նալբանդյան գյուղ: Ճանապարհին Արտակ Գինոսյանը հայտնել է, որ պետք է հագուստը փոխի, գնա Նոր-Կեսարիա գյուղ և ինչ-որ մեկին տեսնի: Արտակ Գինոսյանն ասել է, որ այդ մարդը ինչ-որ մեկին տարել է Ռուսաստան, աշխատացրել և փողերը չի տվել, պետք է խոսի, որ փողերը ստանա: Արտակ Գինոսյանը նաև հայտնել է, որ կարող էր այլ անձանց ասել, սակայն իրեն է դիմել որպես վստահելի մարդու: Արտակ Գինոսյանին իջեցրել է տան մոտ և նրա խորհրդով գնացել մեքենան գազով լիցքավորելու: Երբ վերադարձել է, Արտակ Գինոսյանի հագին եղել է ամբողջովին սև հագուստ: Վերջինս հայտնել է, որ պետք է վերադառնան մերսման սրահի մոտ, այնտեղից էլի մարդկանց վերցնեն և գնան Նոր Կեսարիա: Մերսման սրահի մոտ Արտակ Գինոսյանն իջել է ավտոմեքենայից և քիչ անց վերադարձել` սև հագուստներով երկու անծանոթ անձանց հետ: Արտակ Գինոսյանը նստեղ է իր կողքին, իսկ մյուսները` հետևում: Նրանցից մեկը եղել է լիքը կազմվածքով, բարձրահասակ` մոտ 180սմ հասակով, իսկ մյուսը նիհարավուն և ցածրահասակ` մոտ 165սմ: Ցացրահասակ անձի ձեռքին եղել է բաց կանաչավուն գույնի, 20սմx80-90սմ չափերի փաթեթ, որից լսվել են մետաղյա առարկաների զնգոց: Մինչև այդ տղաների նստելը, Արտակ Գինոսյանն ասել է, որ եթե խոսեն, բայց նորմալ չլինի և <<իտոգի>> չգան` մի լավ կվախեցնեն: Անծանոթներից մեկի մոտ եղած փաթեթը տեսնելով` մտածել է, որ հենց այդ փաթեթում եղած առարկաներով պետք է վախեցնեն: Արմավիր քաղաքից դուրս գալուց հետո անցել են Նորապատ, Սարդարապատ, Արաքս և Հուշակերտ գյուղերով և մոտեցել Նոր Կեսարիա գյուղի սկզբնամասին, որտեղ Արտակ Գինոսյանի պահանջով ավտոմեքենան կանգնեցրել է: Արտակ Գինոսյանն ասել է, որ նույն տեղում չկանգնի, որպեսզի տեսնող չլինի, որից հետո մյուս երկու անձանց հետ իջել ու քայլել են հողածածկ ճանապարհով: Նրանց հեռանալուց հետո ավտոմեքենայով երկու անգամ գնացել է մինչև Վանանդ գյուղ և վերադարձլ: Երբ ցանկացել է երրորդ շրջանը կատարել, տեսել է, որ Արտակ Գինոսյանն ու նրա երկու ընկերները նույն ճանապարհով հետ են վերադառնում: Նրանք արագ եկել, նստել են ավտոմեքենան և առաջարկել շտապ հեռանալ: Ավտոմեքենայի մեջ երիտասարդներից մեկն Արտակ Գինոսյանին ասել է, որ սեղանն իզուր է կոտրել, որին Արտակ Գինոսյանը պատասխանել է, որ միևնույն է դիմակներով են եղել և չեն իմանա, թե ովքեր են: Նրանց խոսքերից հասկացել է, որ հանգիստ խոսակցություն չի եղել, սակայն իրեն չեն պատմել, թե ինչ է եղել: Սարդարապատ գյուղում` ճանապարհի աջ կողմում գտնվող մի կիսակառույց շենքի մոտ, անծանոթ երիտասարդներից կարճահասակի պահանջով կանգնել է և նա փաթեթը վերցնելով` իջել է, իսկ իրենք շարունակել են ճանապարհը: Մյուս երիտասարդին իջեցրել է Արտակ Գինոսյանին պատկանող մերսման սրահի մոտ, որից հետո Արտակ Գինոսյանին նրա պահանջով տարել է Նալբանյան գյուղ: Մի քանի օր անց Արտակն իրեն ասել է, որ ոստիկանությունում իրենց արածի մասին իմացել են և հարցնելու դեպքում պետք է պատասխանել, որ ոչնչից տեղյակ չէ:
Հատոր 1, գ.թ. 228-230
Հատոր 2, գ.թ. 83, 132-136, 142-143
Հատոր 3, գ.թ. 53
Հատոր 7, գ.թ. 111-113, 184-186

Նախաքննության փուլում տրված ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո Մանվել Պողոսյանը նշել է, որ այն ճիշտ չէ, ցուցմունքը տալու ընթացքում շփոթված է եղել: Խնդրեց հիմք ընդունել դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը:

Ամբաստանյալ Արարատ Վասիկի Շահվերդյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, նշելով, որ պնդում է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում Արարատ Շահվերդյանը ցուցմունք է տվել, որ իր «Օպել Աստրա» մակնիշի, 35 DS 301 համարանիշի ավտոմեքենան վարում է որպես տաքսի, որի ծառայություններից հաճախակի օգտվել է նաև իր ազգական Գագիկ Թորոսյանը, ում դիմում են նաև «Կակոս» մականունով: 2015թ. հունվարի վերջերին` 27-28-ից հետո, իրեն է զանգահարել Գագիկ Թորոսյանը և կանչել իրենց փողոցում գտնվող խանութ: Երբ հասել է խանութի մոտ, իրեն ներս են կանչել և խանութի պահեստում հանդիպել է Գագիկ Թորոսյանին ու Մկրտիչ Արշակյանին, որին առաջին անգամ է տեսել: Գագիկ Թորոսյանն իրեն ասել է, որ պետք է գնա Հոկտեմբերյան և ինչ-որ բան բերի: Երբ Գագիկ Թորոսյանին հարցրել է, թե ինչ պետք է բերի, Մկրտիչ Արշակյանն ասել է, որ պիտի իր զենքը բերի, որը վաճառելու է Գագիկ Թորոսյանին: Հանկարծակիի է եկել և Գագիկ Թորոսյանին հարցրել է, թե այդ ուր է իրեն ուղարկում, սակայն Մկրտիչ Արշակյանն ասել է, որ որևէ խնդիր չկա, իսկ Գագիկ Թորոսյանն ասել, որ գումարն ուրիշ տաքսու վարորդի տալու փոխարեն ցանկանում են իրեն տալ: Երբ համաձայնել է վերջիններիս առաջարկին, Մկրտիչ Արշակյանը զանգել է Արտակ անունով մի տղայի և ասել. «համարդ տալիս եմ մեր ընկերոջը, կգա Հոկտեմբերյան կզանգահարի քեզ ու կտաս` կբերի»: Ժամը 22-ի սահմաններում Արմավիր քաղաքի գազալցակայանի մոտից զանգահարել է Արտակին, բացատրել իր տեղը և մոտ 15 րոպե անց սպիտակ գույնի ՎԱԶ 2107 մակնիշի մեքենայով նա եկել է: Նույն պահին Արտակը զանգահարել է իրեն և վարորդի կողքից իջնելով` ասել, որ մոտենա: Արտակն իրեն է տվել մոտ 50-60սմ երկարությամբ, կանաչավուն պարկով փաթաթված ինքնաձիգ` հավանաբար մեկ հատ, քանի որ այն այդքան էլ ծանր չի եղել և մետաղի չրխկոց չի եկել: ինքնաձիգը վերցրել է, դրել իր ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և վերադարձել Երևան: Երևան չհասած՝ զանգահարել է Գագիկ Թորոսյանը և կանչել իրենց տան մոտ: Գագիկենց տան մոտ ինքնաձիգը տվել է նրան և հեռացել:
Հատոր 2, գ.թ. 178-179, 182-184
Հատոր 3, գ.թ. 60, 64
Հատոր 9, գ.թ. 122-124

Ամբաստանյալ Գագիկ Թորոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրենց փողոցի բնակիչ Արտավազդ Բալդրյանն իր մանկության ընկերն է, ում հետ գտնվում են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: 2015թ. հունվարի վերջերին, երեկոյան ժամը 20-ի սահմաններում, իրենց փողոցում հանդիպել է Արտավազդ Բալդրյանին և նրա ընկեր Մկրտիչ Արշակյանին: Խոսակցության ընթացքում նրանցից մեկն ասել է, որ վստահելի տաքսու վարորդ է պետք, որպեսզի գնա Հոկտեմբերյան և ինչ-որ բան բերի: Վերջիններիս հայտնել է, որ ունի ծանոթ տաքսու վարորդ, ով իրեն հարազատ մարդ է և ուր որ պետք է կգնա: Զանգահարել և կանչել է իր ծանոթին, ում անունը Արո է, իսկ մականունը` «Զապ»: Վերջինիս գալուց հետո նրան ասել է, որ Մկրտիչ Արշակյանի ասելով պետք է տեղ գնա, որից հետո գնացել է տուն և տեղյակ չէ, թե Մկրտիչ Արշակյանը Արոյին ուր է ուղարկել: Նույն օրը` ժամը 22-ի սահմաններում, Արոն եկել է իրենց բակ, ասել, որ Մկրտիչ Արշակյանի ասածը բերել է և խնդրել է այն թողնել իրենց բակում, որին չի առարկել: Արոն մեքենայից իջեցրել և իրեն է տվել կանաչ գույնի, մոտ 1-1,5մ. երկարությամբ ծանր պարկ` ամուր կապված: Պարկը թաքցրել է իրենց տան դիմացի բենզալցակայանի հետնամասում գտնվող երկաթի թափոնների մեջ` աչքից հեռու, մութ վայրում: Թե Մկրտիչենց խոսելուց և թե ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ բերվող ապրանքը ՙշառոտ բան է՚` ինչ-որ ապօրինի առարկա, սակայն պարկը վերցնելուց չի իմացել, թե ինչէ դրա մեջ: Մինչև այդ ապրանքի հետևից գնալը, երբ Արոն եկել է իրենց մոտ, Մկրտիչենք ասել են, որ տաքսու վարորդին վճարելու համար գումարը պակասում է և նրանց օգնելու նպատակով 3000 դրամ գումար է տվել Արոյին: Չգիտի, թե ինչու է Արոն պարկը տվել իրեն, կարծել է, որ նա չի կարողացել գտնել Արտավազդենց և քանի որ ինքն է Արոյին կանչել` նապարկը տվել է իրեն:

Տուժող Գևորգ Մանվելի Գևորգյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2014թ. նոյեմբերի 27-ը դատապարտված է եղել ազատազրկման: Պատիժը կրելու ընթացքում համացանցի միջոցով ծանոթացել է Աիդա Գուլինյանի հետ, ով ցանկացել է ամուսնալուծվել և ամուսնանալ իր հետ: Կալանավայրից ազատվելուց հետո Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցում բնակարան է վարձակալել, որտեղ բնակվել է Աիդա Գուլինյանի և վերջինիս երեխաների հետ: Այդ ընթացքում ծանոթացել է Աիդա Գուլինյանի նախկին ամուսնու` Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ, ով մի քանի անգամ այցելել է իրենց` երեխաներին տեսակցելու: 2015թ. հունվարի 1-ին` ժամը 10-ի սահմաններում, Էրնստ Գյուլնազարյանն առանց պայմանավորվածության այցելել է իրենց բնակարան` երեխաներին տեսակցելու: Քանի որ իր ընտանիքի անդամները քնած են եղել` վերջինիս արգելել է տուն մտնել, ինչի արդյունքում քաշքշել են միմյանց: Դրանից հետո իջել են շենքի բակ, զրուցել և համաձայնության եկել, որ երեխաներին տեսակցելուց առաջ Էրնստ Գյուլնազարյանը պետք է նախապես տեղյակ պահի իրեն: 2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում, Էրնստ Գյուլնազարյանը զանգահարել է և ցանկացել խոսել երեխաների հետ: Քանի որ նշված ժամին բացակայել է տնից, նրան հայտնել է, որ տուն գնալուն պես երեխաներին կտեղեկացնի այդ մասին: Այնուհետև` մոտ մեկ ժամ անց, անծանոթ հեռախոսահամարով իրեն է զանգահարել մի տղամարդ, ներկայացել որպես Էրնստ Գյուլնազարյանի ընկեր և պահանջել է հանդիպել` պատճառաբանելով, որ պետք է խոսեն: Վերջինիս պատասխանել է, որ տուն գնալուց հետո կզանգահարի և կհանդիպեն: Տուն հասնելուց մոտ 10 րոպե անց` ժամը 18-ի սահմաններում, զանգահարել է Էրնստ Գյուլնազարյանը, հայտնել, որ խոսելու բան ունի և հրավիրել շենքի բակ: Բակ իջնելով` տեսել է Էրնստ Գյուլնազարյանին, անծանոթ մի անձի և այնտեղ կայանված <<Լադա-010>> կամ <<Լադա-012>> մակնիշի սև գույնի ավտոմեքենա: Միմյանց բարևելուց հետո նրանց առաջարկել է խոսել մոտակայքում գտնվող եկեղեցու բակում, իսկ Էրնստ Գյուլնազարյանն առաջարկել է զրուցել ավտոմեքենայում, որից ինքը հրաժարվել է: Դրանից հետո Էրնստ Գյուլնազարյանը և այդ անձը իր թևերի տակից գրկելով, քարշ տալով տարել են դեպի ավտոմեքենան, որին հասնելուն պես, ներսից ինչ-որ մեկը բացել է հետևի դուռը և իր կամքին հակառակ, հարվածելով իրեն մտցրել են ավտոմեքենան: Իրեն ավտոմեքենա են մտցրել հետևի աջ դռնից և նստեցրել ձախ կողմում նստած անձի կողքին, իսկ աջ կողմից կողքին են նստել Էրնստ Գյուլնազարյանն ու իրեն մոտեցած անձը: Մեքենայի առջևում եղել է վարորդը և նրա կողքին նստած ևս մեկ անձ: Մեքենայից իջնել չի փորձել և այդ հնարավորությունը չի ունեցել, քանի որ գտնվել է հետևի նստատեղին նստած անձանց մեջտեղում: Դրանից հետո վարորդը մեքենան վարել է <<Առաջին մասի>> ուղղությամբ: Ճանապարհին իրեն է զանգահարել Աիդա Գուլինյանը, սակայն Էրնստ Գյուլնազարյանն իրենից խլել է հեռախոսը և փոխանցել վարորդին: Երբ խնդրել է թույլատրել խոսել Աիդա Գուլինյանի հետ և հայտնել, որ ամեն ինչ նորմալ է, վարորդը հեռախոսը փոխանցել է իրեն, որից հետո Աիդա Գուլինյանին հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և արդեն վերադառնում է: Երրորդ մասից դեպի Նորագավիթ տանող ճանապարհից աջ` մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող մի ավտոտնակի մոտ, մեքենայի վարորդը ազդանշան է տվել և ավտոտնակի դռները ինչ-որ մեկը ներսից բացել է: Ավտոմեքենան ավտոտնակ մտցնելու ժամանակ նկատել է նույն տարածքում կայանված <<Վազ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել և ավտոտնակ են մտել ևս երկու անձինք: Ավտոտնակ մտնելուց հետո չի փորձել փախչել, քանի որ դռները կախովի փականով ներսից փակել են: Ավտոտնակում իր կամքին հակառակ իրեն պահել են մոտ 40 րոպե, որի ընթացքում մոտ 8-9 հոգով ոտքերով և փայտով իրեն ծեծի են ենթարկել: Այդ ընթացքում գրպանից ընկել է բջջային հեռախոսը, որն Էրնստ Գյուլնազարյանը վերցրել և հրաժարվել է վերադարձնել` պատճառաբանելով, որ Աիդա գուլինյանն այն գնել է նրա փողերով: Աիդա Գուլինյանը կրկին զանգահարել է և Էրնստ Գյուլնազարյանի ընկերներից մեկի խնդրանքով իրեն թույլատրել են խոսել Աիդա Գուլինյանի հետ: Չնայած այն հանգամանքին, որ իրեն ծեծել և իր կամքին հակառակ պահել են ավտոտնակում, Աիդա Գուլինյանին հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է: Հեռախոսազրույցից հետո Էրնստ Գյուլնազարյանը կրկին վերցրել է հեռախոսը, դրանում առկա քարտերը տվել իրեն և ասել, որ հեռախոսը կտա Աիդա Գուլինյանին: Դրանից հետո նույն ավտոմեքենայով իրեն տարել են Արտաշիսյան և Չեխով փողոցների խաչմերուկ և բաց թողել:
Տուժող Գևորգ Գևորգյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Էրնստ Գյուլնազարյանին և Արտավազդ Բալդրյանին առերես:
Հատոր 4, գ.թ. 13, 15-18, 27, 50-53, 149-151, 159-161,
Հատոր 5, գ.թ. 88-91
Հատոր 6, գ.թ. 244-245
Հատոր 8, գ.թ. 83-85

Վկա Աիդա Արամայիսի Գուլինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2000թ. ամուսնացել է Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ և համատեղ ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել են երկու երեխա: 2014թ. գարնանը ծանոթացել է Գևորգ Գևորգյանի հետ: 2014թ. հոկտեմբերին ինքն ու Էրնստ Գյուլնազարյանն ամուսնալուծվել են, իսկ 2014թ. նոյեմբերից իր երեխաների և Գևորգ Գևորգյանի հետ վարձակալությամբ բնակվել են Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցում:
Էրնստ Գյուլնազարյանը ցանկացել է տեսնել երեխաներին, ինչի պատճառով նրա և Գևորգ Գևորգյանի միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել: 2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 18-ից 19-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ երեխաների և Գևորգ Գևորգյանի հետ գտնվել են իրենց վարձակալած տանը, զանգահարել է Էրնստ Գյուլնազարյանը և Գևորգ Գևորգյանին հայտնել, որ գտնվում է շենքի բակում և ցանկանում է խոսել նրա հետ: Գևորգ Գևորգյանի դուրս գալուց հետո պատուհանից նայել և բակում տեսել է սև գույնի ավտոմեքենա, որից քիչ հեռու կանգնած են եղել Էրնստ Գյուլնազարյանը և անծանոթ մեկ կամ երկու տղաներ: Պատուհանից տեսել է, որ Էրնստ Գյուլնազարյանը և այդ տղաները բակում մոտեցել են Գևորգ Գևորգյանին, սկզբում ինչ-որ բան խոսել, որից հետո Էրնստ Գյուլնազարյանի ընկերներից մեկը Գևորգ Գևորգյանին ձեռքով ցույց է տվել ավտոմեքենան և ասել, որ նստեն, սկզբում Գևորգը չի ցանկացել նստել և անընդհատ ձգձգել է խոսակցությունը, միմյանց քաշքշել, հրմշտել են: Գևորգ Գևորգյանին ավտոմեքենան նստեցնելու պահը չի տեսել, միայն տեսել է որ նրան դեպի մեքենան ուղեկցելուց հետո այն շարժվել է փողոցի ուղղությամբ: Անմիջապես զանգահարել է Գևորգ Գևորգյանին, ով սկզբում չի պատասխանել հեռախոսազանգին, իսկ հետո պատասխանել և ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, տուն է վերադառնում: Մոտ մեկ ժամ անց Գևորգը վերադարձել է՝ դեմքին քերծվածքներ, ծեծված: Ինքը Էրնստի և Գևորգի խոսակցությանը հետևել է շենքի 6-րդ հարկի պատուհանից և նրանց ձայները չի լսել, միայն նրանց շարժումներն է տեսել: Գևորգի գնալուց հետո դեպքի մասին ինքը նույն օրը հեռախոսազանգով պատմել է եղբորը, ով խորհուրդ է տվել սպասել, տեսնել ինչ կլինի:
Ինչ վերաբերում է նախաքննության փուլում նշած այն հանգամանքին, որ իբր Գևորգի ձեռքից քաշելով, ստիպողաբար նստեցրել են ավտոմեքենան, ապա վկան նշեց, որ նման բան չի եղել, Գևորգ Գևորգյանին իր կամքին հակառակ չեն տարել, նրան չեն առևանգել, պարզապես թեթև վիճաբանություն է եղել, որի ընթացքում Գևորգը և Էրնստը միմյանց քաշքշել են, հետո միասին նստել են ավտոմեքենան, իսկ մեկ ժամ անց Գևորգը վերադարձել է թեթև քերծվածքներով: Իր հարցերին Գևորգը չի պատասխանել, միայն ասել է, որ ամեն ինչ լավ է, իրեն չեն առևանգել՝ ասելով՝ «ես հավի ճուտ չեմ, որ ինձ զոռով մտցնեն ավտոմեքենան», իրենք պարզապես հեռացել են, որպեսզի շենքի բակում իրենց բարձր խոսակցությունը չլսվի: Նման պայմաններում առևանգման մասին խոսք լինել չի կարող:
Վկան միաժամանակ նշել է, որ նախաքննության փուլում իր կողմից տրված ցուցմունքների վրա ազդեցություն է ունեցել իր ամուսինը՝ Գևորգ Գևորգյանը, ով իրեն ուղղորդել է, ասել, որ այդպիսի ցուցմունք տա, որպեսզի Էրնստն իրենց հանգիստ թողնի: Բացի այդ, Գևորգ Գևորգյանը Էրնստից և նրա քրոջից գումար է պահանջել, սկզբում՝ որպեսզի թույլ տա երեխաներին տեսակցել, իսկ դեպքից հետո՝ ցուցմունքը փոխելու համար:

Վկա Աղասի Վաչիկի Գուլինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Էրնստ Գյունազարյանն իր հորեղբոր դստեր` Աիդա Գուլինյանի նախկին ամուսինն է, իսկ Գևորգ Գևորգյանը` Աիդայի ներկայիս ամուսինը: Աիդա Գուլինյանի և Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ նախկինում գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ, սակայն 2013-2014թթ-ից սկսած շփումը նրանց հետ նվազել է: 2014թ. վերջերին տեղեկացել է, որ Աիդա Գուլինյանը Էրնստ Գյուլնազարյանից բաժանվել է: Դրանից հետո Էրնստ Գյուլնազարյանն իրեն խնդրել է օգնել` երեխաներին տեսակցելու հարցում, սակայն ինքն ասել է, որ նրանց հետ շփում չունի և չի կարող ոչնչով օգնել: Աիդա Գուլինյանը փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Գևորգ անունով ինչ-որ տղայի հետ: Առաջին անգամ Գևորգին տեսել է 2015թ. մայիսին` Աիդա Գուլինյանի մոր հուղարկավորության ժամանակ, սակայն նրա հետ չի առնչվել և չի շփվել: Հուղարկավորության ժամանակ բարեկամների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ իբր ամիսներ առաջ Էրնստ Գյուլնազարյանն այլ անձանց հետ միասին Գևորգին ծեծել է: Վկան Գևորգ Գևորգյանին առևանգելու վերաբերյալ որևէ հանգամանք չի նշել:

Վկա Ալեքսան Արամայիսի Գուլինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աիդա Գուլինյանն իր քույրն է, ամուսնացած է եղել Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ, 12-13 տարի միասին ապրելուց հետո ամուսնալուծվել են, որից հետո Աիդա Գուլինյանը գտնվել է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ Գևորգ Գևորգյանի հետ։ Դեպքի մասին տեղեկացել է Աիդա Գուլինյանից և Գևորգ Գևորգյանից, որ Էրնստ Գյուլնազարյանի և Գևորգ Գևորգյանի միջև վիճաբանություն է եղել, սակայն առևանգում կամ ծեծել չի եղել։ Ամուսնալուծությունից հետո Աիդա Գուլինյանի և Էրնստ Գյուլնազարյանի միջև անախորժություններ են եղել՝ երեխաներին տեսակցելու հետ կապված, որ Գևորգը թույլ չի տվել Էրնստին իր երեխաներին տեսակցելու։ Դեպքի վերաբերյալ վկան նշեց, որ քույրը զանգահարել է իրեն, ասել, որ Էրնստը եկել է երեխաներին տեսնելու, սակայն Գևորգ Գևորգյանը թույլ չի տվել և վիճել են։ Մինչև ինքը հասել է քրոջ տուն, տեսել է, որ Գևորգն ու Էրնստը այնտեղ չեն, Աիդան ասել է, որ Էրնստը և Գևորգը վիճել են, հետո միասին գնացել։ Հետագայում Աիդան և Գևորգը պատմել են, թե իբր Էրնստը մեկ-երկու հոգու հետ Գևորգին քաշքշել են, հետո գնացել այլ վայր՝ խոսակցությունը շարունակելու համար։ Գևորգի մարմնին թեթև քրեծվածքներ կային, որոնք ամենայն հավանականությամբ հասցրել էր Էրնստ Գյուլնազարյանը։ Վկան Գևորգ Գևորգյանին առևանգելու վերաբերյալ որևէ հանգամանք չի նշել:

Դատաքննության և նախաքննության փուլերի ցուցմունքների միջև առկա հակասությունների վերաբերյալ վկա Ալեքսան Գուլինյանը նշեց, որ կոնկրետ չի հիշում, արդյոք Գևորգ Գևորգյանը պատմել է Էրնստ Գյուլնազարյանի կողմից իրեն քաշքշելով <<Լադա>> մակնիշի սև գույնի ավտոմեքենա մտցնելու և տանելու վերաբերյալ, թե ոչ: Ինքը տեղյակ է, որ Էրնստի և Գևորգի միջև վիճաբանություն և քաշքշուկ է եղել, սակայն առևանգման մասին ոչինչ ասել չի կարող:

Վկա Հեղինե Սամվելի Ոսկանյանը դատաքննության փուլում պնդել է իր նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որ ընկերուհին` Աիդա Գուլինյանը, ամուսնացած է եղել Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ, ով իր ամուսնու ընկերն է, համատեղ ապրել են 10-11 տարի, սակայն 2014թ.-ին ամուսնալուծվել են, որից հետո նախ Աիդա Գուլինյանը գնացել է իր մոր հետ ապրելու, այնուհետև` փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Գևորգ Գևորգյանի հետ: Աիդան իրեն գումար է պարտք եղել, և ասել է, որ երբ Գևորգը դուրս գա բանտից, պարտքը կվճարի, սակայն անընդհատ խուսափել են պարտքը վերադարձնելուց: Այդ է եղել իր կողմից նրանց հաճախ զանգահարելու պատճառը: Աիդա Գուլինյանի և Էրնստ Գյուլնազարյանի ամուսնալուծվելուց հետ նրանք` յուրաքանչյուրն իր հերթին, զանգահարել են իրեն և կիսվել իրենց ընտանեկան հարցերով: Էրնստ Գյուլնազարյանը ցանկացել է ինչ-որ ձևով վերադարձնել Աիդա Գուլինյանին ու իրենց երեխաներին, սակայն Աիդա Գուլինյանը և Գևորգ Գևորգյանը խոչընդոտել են: 2015թ. հունվարի սկզբներին` Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ հերթական հեռախոսազրույցի ընթացքում, նա ասել է, որ իր և Գևորգ Գևորգյանի միջև վիճաբանություն և թեթև քաշքշել են միմյանց: Միաժամանակ վկան պնդեց նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ Էրնստ Գյուլնազարյանի հետ հերթական հեռախոսազրույցի ընթացքում նա ասել է, որ ընկերների հետ Գևորգ Գևորգյանին տարել-ծեծել են, սակայն, թե որտեղից ուր են տարել կամ ովքեր են եղել Էրնստ Գյուլնազարյանի ընկերները, ինքը չի հարցրել և չգիտի:

Տուժող Գևորգ Գառնիկի Մաթևոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:40-ի սահմաններում, երբ ինքը, մայրը` Անժելա Բալասյանը, կինը` Փիրուզա Մինասյանը, քույրը` Մարիամ Բալասյանը և տատը` Լիզա Ավագյանը, գտնվել են տան հյուրասենյակում, ժամը 20-ի սահմաններում տուն են մտել երեք դիմակավորված անձինք, որոնցից առաջին երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր են եղել, իսկ վերջինի ձեռքին` ատրճանակ: Նված անձինք զենքերը պահել են իրենց ուղղությամբ և պահանջելով, որ չշարժվեն, հարցրել են, թե ուրիշ ով կա տանը: Նրանց պատասխանել է, որ տանը ուրիշ մարդ չկա, որից հետո տուն մտնողներից առաջինը, ով եղել է մոտ 180սմ հասակով և մի փոքր լիքը կազմվածքով, հարցրել է, թե որտեղ է հայրը, որին պատասխանել է, որ տանը չէ: Նույն անձը կրկնել է հարցը, որից հետո մյուս ինքնաձիգ ունեցողին, ով առաջինից շատ քիչ ցածրահասակ է եղել և նիհար կազմվածքով, ասել է, որ ստուգի: Նշված անձը բարձրացել է տան երկրորդ հարկ և ստուգելուց հետո իջել` ասելով, որ մարդ չկա: Երբ նա իջել է աստիճաններից, կինը փորձել է մտնել ննջասենյակ, սակայն առաջինը տուն մտած ինքնաձիգով անձը կնոջ հագուստից բռնելով փորձել է հետ քաշել: Այդ ժամանակ ինքը հարվածել է նրա ոտքերին և նա, կորցնելով հավասարակշռությունը, վայր է ընկել գրասեղանի վրա, որի ապակյա մակերեսը կոտրվել է: Փորձել է մոտենալ և ինքնաձիգը խլել վերջինիս ձեռքից, սակայն հանցագործներից մեկը արագ մոտեցել է և ինքնաձիգն ուղղելով իր գլխին` պահանջել է չշարժվել: Այդ ամբողջ ընթացքում ատրճանակ կրող անձը կանգնած է եղել տատի գլխավերևում` ատրճանակն ուղղած նրա վրա: Գետնին ընկած անձը կանգնել է ոտքի և իրեն ստիպողաբար պառկացրել հատակին: Ննջասենյակից քաշելով` հյուրասենյակ են բերել նաև կնոջը և բացի տատից բոլորին պառկացրել են հատակին: Երկրորդ հարկը ստուգողը ստուգել է նաև երկու ննջասենյակները, խոհանոցն ու զուգարանը և համոզվել, որ տանն ուրիշ մարդ չկա: Այդ ամբողջ ընթացքում նրանք կրակելու սպառնալիքով պահանջել են չշարժվել: Երկրորդ հարկ բարձրացողը շարունակ հարցրել է, թե որտեղ է հայրը, որին պատասխանել է, որ տանը չէ, գյուղամեջ է դուրս եկել: Բոլոր սենյակները ստուգելուց հետո դուրս է եկել: Դրանից հետո ատրճանակ կրող անձն ասել է, որ եթե շարժվեն` կպչուն ժապավենով իրենց կկապի և պահանջել է չդիմադրել, սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կկրակեն, սակայն չեն կապել:
Տնից որևէ բան չեն վերցրել, գույքային պահանջ չեն ներկայացրել, իսկ նրանց գնալուց հետո նկատել է, որ իր ձեռքի մատանին չկա: Իրենք գումար են առաջարկել, սակայն նրանք ասել են, որ իրենց ոչինչ պետք չէ: Մինչև դուրս գալը նրանցից մեկ ասել է, որ ժողովրդին աշխատեցրել են և փողերը չեն տվել, որին ինքը պատասխանել է, որ իրենք բոլորի փողերն էլ տվել են: Դուրս գալուց ասել են նաև, որ ոստիկանություն չդիմեն: Սակայն նրանց գնալուց հետո իրենք դիմել են ոստիկանություն:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ իրենց տուն մտած երեք անձանց նմանեցնում է Արտավազդ Բալդրյանին, Մկրտիչ Արշակյանին և Արտակ Գինոսյանին:
Ինչ վերաբերում է նախաքննության և դատաքննության փուլերում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասություններին, տուժողը նշել է, որ նախաքննության փուլում գտնվել է շոկի մեջ և այդ պատճառով տվել է իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ, և դատաքննության փուլում տված ցուցմունքներն են ճիշտ:

Նախաքննության փուլում տուժող Գևորգ Մաթևոսյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:40-ի սահմաններում, հայրը` Գառնիկ Մաթևոսյանը, ընկերների հետ գնացել է գյուղամեջ, իսկ ինքը, մայրը` Անժելա Բալասյանը, կինը` Փիրուզա Մինասյանը, քույրը` Մարիամ Բալասյանը և տատը` Լիզա Ավագյանը, գտնվել են տան հյուրասենյակում: Ժամը 20-ի սահմաններում իրենց տուն են մտել երեք դիմակավորված անձինք, որոնցից առաջին երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր են եղել, իսկ վերջինի ձեռքին` ատրճանակ: Նված անձինք զենքերը պահել են իրենց ուղղությամբ և պահանջելով, որ չշարժվեն, հարցրել են, թե ուրիշ ով կա տանը: Նրանց պատասխանել է, որ տանը ուրիշ մարդ չկա, որից հետո տուն մտնողներից առաջինը, ով եղել է մոտ 180սմ հասակով և մի փոքր լիքը կազմվածքով, հարցրել է, թե որտեղ է հայրը, որին պատասխանել է, որ տանը չէ: Նույն անձը կրկնել է հարցը, որից հետո մյուս ինքնաձիգ ունեցողին, ով առաջինից շատ քիչ ցածրահասակ է եղել և նիհար կազմվածքով, ասել է, որ ստուգի: Նշված անձը բարձրացել է տան երկրորդ հարկ և ստուգելուց հետո իջել` ասելով, որ մարդ չկա: Երբ նա իջել է աստիճաններից, կինը փորձել է մտնել ննջասենյակ, սակայն առաջինը տուն մտած ինքնաձիգով անձը կնոջ հագուստից բռնելով փորձել է հետ քաշել: Այդ ժամանակ ինքը հարվածել է նրա ոտքերին և նա, կորցնելով հավասարակշռությունը, վայր է ընկել գրասեղանի վրա, որի ապակյա մակերեսը կոտրվել է: Փորձել է մոտենալ և ինքնաձիգը խլել վերջինիս ձեռքից, սակայն հանցագործներից մեկը արագ մոտեցել է և ինքնաձիգն ուղղելով իր գլխին` պահանջել է չշարժվել: Այդ ամբողջ ընթացքում ատրճանակ կրող անձը կանգնած է եղել տատի գլխավերևում` ատրճանակն ուղղած նրա վրա: ետնին ընկած հանցագործը կանգնել է ոտքի և իրեն ստիպողաբար պառկացրել հատակին: Ննջասենյակից քաշելով` հյուրասենյակ են բերել նաև կնոջը և բացի տատից բոլորին պառկացրել են հատակին: Երկրորդ հարկը ստուգողը ստուգել է նաև երկու ննջասենյակները, խոհանոցն ու զուգարանը և համոզվել, որ տանն ուրիշ մարդ չկա: Այդ ամբողջ ընթացքում նրանք կրակելու սպառնալիքով պահանջել են չշարժվել: Երկրորդ հարկ բարձրացողը շարունակ հարցրել է, թե որտեղ է հայրը, որին պատասխանել է, որ տանը չէ, գյուղամեջ է դուրս եկել: Բոլոր սենյակները ստուգելուց հետո նույն անձը դուրս է եկել: Դրանից հետո ատրճանակ կրող անձը ծոցագրպանից հանել է կպչուն ժապավենը, ասել, որ իրենց պետք է կապի և պահանջել է չդիմադրել, սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կկրակեն: Մոտենալով իրեն` պահանջել է ձեռքերը առաջ պարզել: Երբ կատարել է նրա պահանջը, նա, տեսնելով իր մատի ոսկյա մատանին, պահանջել է հանել և իրեն տալ, սակայն հրաժարվել է կատարել այդ պահանջը: Այդ ժամանակ նա բռնել է իր ձեռքը, ուժի գործադրմամբ մատանին հանել և դրել գրպանը: Դրանից հետո պահանջել է իրենց ոսկյա շղթաները, որին պատասխանել է, որ շղթա չունեն, սակայն նա, չհավատալով իրեն, սկսել է ստուգել իրենց պարանոցները: Այդ ժամանակ, դուրս եկած հանցագործը հետ է եկել և ասել, որ կապել պետք չէ, հեռանում են: Մինչև դուրս գալը առաջինը տուն մտած անձն ասել է, որ իրենց ժողովրդին աշխատացրել են և փողերը չեն տվել, որին պատասխանել է, որ իրենք բոլորի փողերն էլ տվել են: Նույն անձը ավելացրել է նաև, որ եթե որևէ մեկն իրենց հետևից դուրս գա կամ դիմի ոստիկանություն` բոլորին կսպանեն: Վերջիններիս հեռանալուց հետո քույրը զանգահարել է հորը և հայտնել կատարվածի մասին:
Իր համոզմամբ տուն ներխուժած անձինք ցանկացել են հափշտակել իրենց ոսկյա զարդերը, տանը եղած գումարը և այլ արժեքավոր իրեր: Վերջիններս պատրաստվել են կպչուն ժապավենով իրենց կապել` հավանաբար անհրաժեշտ իրերը հանգիստ փնտրելու և գտնելու համար, սակայն ինչ-որ պատճառով շտապ հեռացել են: Հանցագործները իրենց տանը մնացել են մոտ 10 րոպե:
Մարդկանց աշխատեցնելու և փողերը չտալու մասին հանցագործների արտահայտությունն իր համար անհասկանալի է եղել, քանի որ իրենց հողամասերում մշակման համար օրավարձով աշխատող անձանց միշտ վարձատրել են, որևէ մեկի հանդեպ պարտք չունեն:
Հատոր 1, գ.թ. 43-47, 106, 161-162
Հատոր 91, գ.թ. 99-101

Տուժող Անժելա Սարգսի Բալասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղում` ամուսնու` Գառնիկ Մաթևոսյանի, որդու` Գևորգ Մաթևոսյանի, հարսի` Փիրուզա Մինասյանի, դստեր` Մարիամ Բալասյանի և սկեսրոջ` Լիզա Ավագյանի հետ: Դեպքի պահին ամուսինը տանը չի եղել: Դուռը բացել են երեք դիմակավորված անձ, մտել ներս, հարցրել ամուսնուն, որդին ասել է, որ տանը չէ, իրենք սկսել են բղավել, որից հետո դիմակավորված անձինք հանել են զենքերը` մեկի ձեռքին ատրճանակ էր, մյուս երկուսի ձեռքին` ինքնաձիգ, ասել, որ ձայն չհանեն, իրենց չեն վնասի: Չեն հավատացել, որ Գառնիկը տանը չէ և նրանցից մեկը բարձրացել է երկրորդ հարկ` ննջասենյակները ստուգելու, մեկը դուրս եկավ, իսկ երրորդը` ատրճանակովը մնաց հյուրասենյակում: Հարսը տեսնելով, որ մենակ է, վազելով մտել է ննջասենյակ, դիմակավորված անձը գնացել է նրա հետևից, բերել հյուրասենյակ, պառկեցրել հատակին և ասել, որ ձայն չհանեն: Բոլորին` բացի սկեսուրից, իրենց պարանոցից բռնելով պառկեցրել են գետնին և պահանջել ձեռքերը դնել կրծքի տակ, հետո երկրորդ հարկից իջել է մյուսը, ասել <<էս ինչա ձեր ձեները, ուզում եք սկոչավատ անեմ ձեզ>>, երրորդն էլ դրսից է ներս մտել, ոտքը կպել է ապակյա սեղանին, ընկել է, իսկ սեղանն էլ կոտրվել է: Նրանցից մեկը տեսնելով Գևորգի ձեռքերը` զայրացել է, որ իրենց պահանջած դիրքում չեն, նրա մատից հանել է մատանին և դրել իր գրպանը: Ինքը ոսկի և գումար է առաջարկել նրանց` միայն թե իրենց ձեռք չտան և չվնասեն, սակայն դիմակավորված անձինք որևէ բան չեն վերցրել, չեն պահանջել, միայն Գևորգի մատանին են հանել և ասել, որ իրենց հայրն է պետք: Դրանից հետո երկրորդ հարկ բարձրացած անձն ընկերներին ասել է, որ ոչ ոք չկա, հեռանան, դուրս են եկել, այնուհետև մեկը նորից ներս է մտել, իրենց ասել` տեղից չշարժվեն և ոստիկանություն չզանգեն, ու հեռացել են: Նրանց հեռանալուց անմիջապես հետո աղջիկը եղբոր հեռախոսը վերցրել է ու զանգել հորը, հինգ րոպե անց հայրը եկել է, զանգահարել են ոստիկանություն:

Նախաքննության փուլում տուժող Անժելա Բալասյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:30-ի սահմաններում, ամուսինը` Գառնիկ Մաթևոսյանը, ընկերների հետ գնացել է գյուղամեջ, իսկ ինքը, որդին` Գևորգ Մաթևոսյանը, դուստրը` Մարիամ Բալասյանը, սկեսուրը` Լիզա Ավագյանը և հարսը` Փիրուզա Մինասյանը, գտնվել են տանը: Ամուսնու գնալուց մոտ 15-20 րոպե անց հանկարծակի իրենց տուն են մտել դիմակավորված, սև հագուստներով երեք տղամարդ, որոնցից առաջին երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր են եղել, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ: Ինքնաձիգերով զինված անձինք բավականին բարձրահասակ են եղել, մոտ 180սմ հասակով: Առաջինը տուն մտած անձը եղել է լիքը կազմվածքով, երկրորդը` նիհար, իսկ ատրճանակ կրող անձը եղել է համեմատաբար կարճահասակ` մոտ 170սմ հասակով և նիհար կազմվածքով: Նրանք զենքերն ուղղել են իրենց վրա և սպառնալով, որ պահանջները չկատարելու դեպքում բոլորին կսպանեն, պահանջել են պառկել հատակին: Դրանից հետո ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկն իր թևից քաշելով պառկացրել է հատակին, իսկ Գևորգ Մաթևոսյանը և Մարիամ Բալասյանը իրենց կամքով են պառկել: Այդ ժամանակ հարսը արագ մտել է ննջասենյակ և դուռը փակել, սակայն ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը գնացել է նրա հետևից և բերելով հյուրասենյակ` պառկացրել է իրենց կողքին: Գևորգ Մաթևոսյանը պառկած դիրքից պարզել է ոտքը, որին դիպչելով` ինքնաձիգով անձը վայր է ընկել հյուրասենյակի ապակյա գրասեղանի վրա, որը կոտրվել է: Զգալով, որ իրենք փորձում են դիմադրել, նրանցից մեկը մյուսին հանձնարարել է կպչուն ժապավենով բոլորին կապլ և չենթարկվելու դեպքում կրակել: Դրանից հետո լիքը կազմվածքովը հարցրել է` Ձեր հերն ուր է, որին Գևորգ Մաթևոսյանը պատասխանել է, որ քիչ առաջ ընկերոջ հետ դուրս է եկել: Չհավատալով որդուն` մյուս հանցագործը ստուգել է բոլոր սենյակները և ասել, որ մարդ չկա: Ինքը երեխաներին ասել է, որ չդիմադրեն, ինչ ուզում են, թող վերցնեն-հեռանան, միայն թե որևէ մեկին չվնասեն: Այդ ժամանակ հանցագործներից մեկն ասել է, որ իրենք չեն եկել իրենց վնասելու և պահանջել է իրենց ոսկյա շղթաները: Որդին պատասխանել է, որ շղթա չունեն, որից հետո ատրճանակով զինված անձը ստուգել է իրենց պարանոցները: Դրանից հետո նա ծոցագրպանից հանել է կպչուն ժապավենը և հավանաբար ցանկացել է իրենց կապկպել: Գևորգ Մաթևոսյանի ձեռքերն առաջ քաշելով` նա տեսել է մատանին և պահանջել է այն, սակայն Գևորգ Մաթևոսյանը չի կատարել նրա պահանջը, որից հետո այդ անձը քաշելով հանել է մատանին: Այդ ժամանակ ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը կանգնած է եղել հյուրասենյակի կենտրոնում և ինքնաձիգը պահել իրենց վրա, իսկ մյուսը մի քանի վայրկյանով դուրս է եկել և վերադառնալով` կարգադրել, որ հեռանան, որից հետո նրանք տնից դուրս են եկել: Գևորգ Մաթևոսյանը ցանկացել է նրանց հետևից դուրս գալ, սակայն հանցագործներից մեկը հետ է եկել, նորից ինքնաձիգը պահել իրենց վրա և ասել, որ ոչ-ոք պառկած տեղից չշարժվի, այլապես` կկրակեն, միաժամանակ սպառնացել է, որ եթե դիմեն ոստիկաններին` իրենց կվերացնեն, որից հետո հեռացել է:
Դուրս գալու ընթացքում նիհար կազմվածքով, ինքնաձիգով զինված անձը Գևորգ Մաթևոսյանին ասել է, որ հայրը ժողովրդին աշխատացրել և գումարը չի տվել: Համոզված է, որ դա ասվել է հենց այնպես` կասկածներն այլ ուղղությամբ տանելու համար, քանի որ թեև իրենք զբաղվում են հողագործությամբ և բազմաթիվ բանվորներ վարձում, սակայն երբևէ չի եղել դեպք, որ ամուսինը որևէ մեկին չվարձատրի:
Հատոր 1, գ.թ. 60-64
Հատոր 11, գ.թ. 195-197

Ինչ վերաբերում է նախաքննության և դատաքննության փուլերում տրված ցուցմունքների միջև եղած հակասություններին, տուժողը նշեց, որ նախաքննության փուլի երկրորդ ցուցմունքն արձանագրվել է քննիչի կողմից, ինքը չի կարդացել, միայն ստորագրել է: Պնդել է դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը:

Տուժող Մարիամ Գառնիկի Բալասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը20:00-իսահմաններում, դուռը բացել և երեք դիմակավորված անձինք ներս են մտել, երկուսի ձեռքին ինքնաձիգ, մյուսի ձեռքին` ատրճանակ, հարցրել են, թե որտեղ է իրենց հայրը, եղբայրը պատասխանել է, որ տանը չէ: Չհավատալով նրան, սկսել են սենյակները ստուգել. մեկը գնացել է դուրս, մյուսը մնացել է իրենց մոտ, իսկ երրորդը ստուգել է սենյակները, ոչ ոքի չգտնելով բարձրացել է երկրորդ հարկ: Այդ ժամանակ եղբոր կինը՝ Փիրուզան մտել է իր սենյակ, այդ ժամանակ դիմակավորված անձը գնացել է նրա հետևից, եղբայրը «ոտք է տվել» նա ընկել է և սեղանը կոտրվել է, նա Փիրուզային տարել է հյուրասենյակ, ասել, որ եթե իրենց խելոք չեն պահում, պետք է պառկեն հատակին, դեմքով դեպի հատակը, իսկ ձեռքերն այնպես, որ տեսանելի լինի: Գետնին պառկեցնելուց հետո եղբայրն ու մայրը նրանց գումար և ոսկի են առաջարկել, սակայն նրանք ոչինչ չեն ցանկացել, ասել են, որ եթե ձայն չհանեն իրենց չեն վնասի: Վերև բարձրացած անձն իջել է, ասել. <<ինչու ձեզ խելոք չեք պահում, ուզում եք ձեզ սկոչենք>>, և նորից բարձրացել է վերև: Իրենց մոտ կանգնած անձը եղբորն ասել է, որ ձեռքերն այնպես դնի, որ տեսանելի լինի: Վերև բարձրացած անձը եկել, ասել է, որգնան, գնալուց առաջ զգուշացրել են, որ իրենց հետևից չգնան, իրենց չեն վնասի, <<ձեր հայրը կարող է մարդկանց աշխատեցնել ու փող չտալ>>, ու հեռացել են: Նրանց գնալուց հետո եղբայրը հարցրել է, որ եթե այդ մարդիք ոչ գումար էին ուզում, ոչ ոսկի, ապա ինչու էին եկել, մայրն ասել է, որ նրա ոսկե մատանին են վերցրել:
Տուժողը միաժամանակ հայտնել է, որ այդ անձինք իրենց սպանության սպառնալիքներ չեն տվել, որևէ բան չեն պահանջել, միայն եղբոր ոսկե մատանին են տարել:

Տուժող Մարիամ Գառնիկի Բալասյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:30-ի սահմաններում, հայրը ընկերների հետ միասին գնացել է գյուղամեջ, իսկ ինքը, մայրը, տատը, եղբայրը և նրա կինը գտնվել են տանը: Ժամը 20-ի սահմաններում հանկարծակի իրենց տուն են մտել սև շորորով ու դիմակներով երեք անձինք, որոնցից երկուսի ձեռքին «Կալաշնիկովիե ինքնաձիգեր են եղել, իսկ երրորդի ձեռքին` մոխրագույն թմբուկավոր ատրճանակ: Ինքնաձիգով զինված անձինք եղել են մոտ 180սմ հասակով, որոնցից մեկը` լիքը կազմվածքով, մյուսը` նիհար: Ատրճանակով զինված անձը եղել է մոտ 170սմ հասակով և նիհար կազմվածքով: Ներս մտնելով` նշված անձինք պահանջել են չշարժվել, որից հետո ինքնաձիգով զինված անձինք պահանջել են պառկել և իրենց քաշքշելով` պառկացրել են հատակին: Այդ անձանց տեսնելով եղբոր կինը` Փիրուզա Մինասյանը, անմիջապես մտել է ննջասենյակ, սակայն ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը վազել է նրա հետևից, բացել դուռը, նրան քաշելով բերել հյուրասենյակ ու պառկացրել իրենց կողքին: Փիրուզա Մինասյանին քաշելու ընթացքում այդ անձը հավանաբար սայթաքել է և ընկել ապակյա գրասեղանի վրա, որը կոտրվել է: Նշված անձինք շարունակ սպառնացել են, որ եթե իրենց ասածները չանեն` բոլորին կսպանեն: Նրանցից մեկը հարցրել է, թե որտեղ է հայրը, որին Գևորգ Մաթևոսյանը պատասխանել է, որ ընկերների հետ քիչ առաջ դուրս է եկել, սակայն հանցագործները չեն հավատացել և ստուգելով բոլոր սենյակները համոզվել են, որ հայրը տանը չէ: Ատրճանակով զինված անձը ծոցագրպանից կպչուն ժապավեն է հանել և ցանկացել է իրենց կապկպել, որից հետո տեսնելով եղբոր մատանին` նրա մատից քաշել հանել է, ապա` պահանջել է իրենց ոսկյա շղթաները: Եղբայրն ասել է, որ շղթա չունեն, սակայն այդ նույն անձը ստուգել է եղբոր և մոր պարանոցները, իսկ իր պարանոցը չեն ստուգել, քանի որ այն տեսանելի է եղել: Այդ ժամանակ ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը մի քանի վայրկյանով դուրս է եկել և վերադառնալով ասել, որ կապել պետք չէ, որից հետո նրանք դուրս են եկել: Գևորգ Մաթևոսյանը ցանկացել է նրանց հետևից դուրս գալ, սակայն հանցագործներից մեկը հետ վերադարձել, ինքնաձիգը պահել իրենց վրա և սպառնացել, որ եթե իրենց հետևից դուրս գան կամ ոստիկաններին դիմեն` կսպանեն: Դուրս գալուց առաջ ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկն ասել է, որ հայրը ժողովրդին աշխատեցնում է և փողերը չի տալիս: Նրանց գնալուց հետո զանգահարել է հորը և հայտնել կատարվածի մասին: Հանցագործները իրենց տանը մնացել են մոտ 10-15 րոպե:
Հատոր 1, գ.թ. 74-77
Հատոր 11, գ.թ. 202-203

Ինչ վերաբերում է նախաքննության և դատաքննության փուլերում տված ցուցմունքներում եղած հակասություններին, տուժողը, պնդելով դատաքննության փուլի ցուցմունքը, նշել է, որ նախաքննության փուլի հարցաքննությունների արձանագրությունների տակ ստորագրել է՝ առանց դրանք կարդալու:

Տուժող Փիրուզա Գրիգորի Մինասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը20:00-իսահմաններում, երբ ինքը, ամուսինը, տալը սկեսուրը և տատիկը գտնվել են տանը, դուռը բացել և երեք հոգի դիմակավորված անձինք ներս են մտել, երկուսի ձեռքին ինքնաձիգ, մյուսի ձեռքին` ատրճանակ, հարցրել են, թե որտեղ է իրենց հայրը, ամուսինը պատասխանել է, որ տանը չէ: Չհավատալով նրան, սկսել են սենյակները ստուգել. մեկը գնացել է դուրս, մյուսը մնացել է իրենց մոտ, իսկ երրորդը ստուգել է սենյակները, ոչ ոքի չգտնելով բարձրացել է երկրորդ հարկ: Այդ ժամանակ ինքը մտել է իր սենյակ, մտածելով, որ ոսկի կամ գումար են ուզում, իր ձեռքից հանել է երկու ոսկյա մատանիները, պահել ձեռքում, այդ ժամանակ դիմակավորված անձը եկել իր պարանոցից բռնել է և տարել հյուրասենյակ, ասել, որ եթե իրենց խելոք չեն պահում, պետք է պառկեն հատակին, դեմքով դեպի հատակը, իսկ ձեռքերն այնպես, որ տեսանելի լինի: Գետնին պառկեցնելուց հետո ամուսինը և սկեսուրը գումար և ոսկի են առաջարկել, սակայն նրանք ոչինչ չեն ցանկացել, ասել են, որ իրենց հայրն է պետք: Վերև բարձրացած անձն իջել է, ասել. <<ինչու ձեզ խելոք չեք պահում, ուզում եք անպայման սկոչենք>>, և նորից բարձրացել է վերև: Իրենց մոտ կանգնած անձն անընդհատ ասել է, որ իրենց խելոք պահել և ձայն չհանեն, հետո ամուսնուն ասել է, որ ձեռքերն այնպես դնի, որ տեսանելի լինի: Վերև բարձրացած անձը կրկին իջել է, ասելով` <<մարդ չկա, գնացինք>>, գնալուց առաջ զգուշացրել, որ <<հանկարծ ոչ ոքի չդիմեք, մենք ձեզ ոչինչ չենք անի, ձեր հայրը կարող է մարդկանց աշխատեցնել ու փող չտալ>>, ու հեռացան: Նրանց գնալուց հետո ամուսինը հարցրել է, որ եթե այդ մարդիք ոչ գումար էին ուզում, ոչ ոսկի, ապա ինչու էին եկել, այդ պահին սկեսուրն ասել է, որ որդու մատի ոսկե մատանին են վերցրել:
Տուժողը միաժամանակ հայտնել է, որ այդ անձինք իրենց սպանության սպառնալիքներ չեն տվել, որևէ բան չեն պահանջել:

Նախաքննության փուլում տուժող Փիրուզա Մինասյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:30-ի սահմաններում, սկեսրայրը` Գառնիկ Մաթևոսյանը դուրս է եկել տնից, իսկ ինքը և ընտանիքի մյուս անդամները գտնվել են տանը: Ժամը 20-ի սահմաններում տան դուռը հանկարծակի շրխկոցով բացվել է և ներս են մտել սև շորորով ու դիմակներով երեք անձինք, որոնցից երկուսի ձեռքին <<Կալաշնիկով>> տեսակի ինքնաձիգեր են եղել, իսկ մեկի ձեռքին` բրոնզագույն ատրճանակ: Ներս մտնողներից առաջինը եղել է բարձրահասակ` մոտ 1,8-1,9մ. հասակով և ինքնաձիգով, երկրորդը` նրանից մի փոքր ցածրահասակ և նիհարավուն կազմվածքով, իսկ ատրճանակ կրող անձը` նիհար և մոտ 160սմ հասակով: Մտնելով ներս` նրանք զենքերն ուղղել են իրենց վրա, պահանջել են առանց աղմուկի պառկել հատակին, հետո հարցրել են, թե որտեղ է հայրը: Ցանկանալով փախչել` կտրուկ վեր է կացել և մտնելով ննջասենյակ փակել է դուռը, որից հետո ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը սկսել է դուռը հրել, որպեսզի բացի այն: Մտածելով, որ իր թաքնվելու պատճառով ընտանիքի անդամներին կարող են վնասել` դուռը բացել և դուրս է եկել: Այդ ընթացքում իրենց վրա հարձակված անձինք ամուսնուն, սկեսուրին և ամուսնու քրոջը պառկացրել են հատակին: Նրանք իրեն էլ են պառկացրել, պահանջել են չաղմկել, սպառնացել են սպանել և պահանջել են ասել սկեսրայրի տեղը: Ամուսինն ասել է, որ հայրը դուրս է եկել, տանը չի, սակայն նրանք չեն հավատացել և ստուգել են բոլոր սենյակները: Այդ ժամանակ ամուսնու տատը գոռգոռացել է, որին հանցագործներից մեկն ասել է, որ եթե ձայնը չկտրի` բոլորին կսպանեն: Ատրճանակով զինված անձը ծոցագրպանից հանել է կպչուն ժապավենը և ասել, որ եթե ձայները չկտրեն բոլորին կկապի, որից հետո մոտեցել է ամուսնուն` հավանաբար ձեռքերը կապելու համար: Տեսնելով ամուսնու մատին եղած մատանին` այդ անձը պահանջել է այն: Ամուսինը չի կատարել նրա պահանջը և հանցագործը քաշելով, ուժի գործադրմամբ հանել է մատանին, որից հետո պահանջել է իրենց ոսկյա շղթաները: Ամուսինն ասել է, որ իրենք շղթաներ չունեն, սակայն իրենց չհավատալով` ատրճանակով զինված հանցագործը սկսել է ստուգել ամուսնու և սկեսուրի պարանոցները, իսկ իր պարանոցը չի ստուգել, քանի որ այն տեսանելի է եղել: Իր ձեռքին եղել են երկու ոսկյա մատանիներ, որոնք հատակին պառկելուց հետո աննկատ հանել և պահել է իր հագուստի տակ, որպեսզի հանցագործները չտեսնեն և չվերցնեն: Դրանից հետո հանցագործներից մեկը մոտ մեկ րոպեով տնից դուրս է եկել, ապա` հետ վերադարձել և ընկերներին կարգադրել դուրս գալ: Երբ նրանք դուրս են եկել ամուսինը նույնպես փորձել է դուրս գալ, սակայն ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը վերադարձել է և զենքն ուղղելով իրենց վրա` սպառնացել, որ եթե որևէ մեկը դուրս գա կամ փորձի ոստիկանություն կանչել` բոլորին կսպանեն: Դրանից հետո վերջինս հեռացել է, իսկ ամուսնու քույրը` Մարիամ Բալասյանը, զանգահարել և հորը պատմել կատարվածի մասին:
Հանցագործները իրենց տանը մնացել են մոտ 10 րոպե, որի ընթացքում նաև ասել են, որ սկեսրայրը ինչ-որ մարդկանց աշխատեցրել և գումարը չի տվել: Ամուսինը և սկեսրայրը հողատարածքներ են մշակում, որտեղ բազմաթիվ բանվորներ են օրավարձով աշխատում, սակայն նրանք բոլորին էլ վարձատրել են և որևէ մեկի պարտք չեն մնացել:
Հատոր 1, գ.թ. 69, 80-82
Հատոր 11, գ.թ. 198-200

Ինչ վերաբերում է նախաքննության և դատաքննության փուլերում առկա հակասություններին, տուժողը նշել է, որ պնդում է դատաքննության փուլի ցուցմունքը, քանի որ նախաքննության փուլում ցուցմունք տալու ժամանակ եղել է վախեցած, շոկային վիճակում:

Տուժող Լիզա Արշակի Ավագյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:30-ի սահմաններում որդին` Գառնիկ Մաթևոսյանը, ընկերների հետ գնացել է գյուղամեջ, իսկ ինքը, որդու կինը` Անժելա Բալասյանը, թոռները` Գևորգն ու Մարիամը և Գևորգի կինը` Փիրուզա Մինասյանը, գտնվել են տանը: Որդու գնալուց մոտ 15-20 րոպե անց տան դուռը հանկարծակի շրխկոցով բացվել է և ներս են մտել սև դիմակներով և հագուստներով անձինք, որոնցից երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր են եղել, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ: Ինքնաձիգով զինված անձանցից առաջինը եղել է լիքը կազմվածքով, բարձրահասակ` մոտ 180սմ հասակով, երկրորդը` գրեթե նույն հասակի, սակայն` նիհար կազմվածքով, իսկ ատրճանակով զինված անձը եղել է ցածրահասակ` մոտ 160-165սմ հասակով և նիհարավուն կառուցվածքով: Նրանք զենքերն ուղղել են իրենց վրա և պահանջել են պառկել հատակին` սպառնալով, որ եթե իրենց ասածները չանեն` կսպանեն: Ատրճանակով զինված անձը կանգնել է իր դիմաց և զենքը պահել իր գլխին: Վախեցել է, սակայն չի լռել, այլ` սկսել է բարկանալ նրանց վրա, թե ովքեր են, ինչ են ուզում իրենցից և ինչ իրավունքով են զենք պահել իրենց վրա: Այդ ժամանակ Փիրուզա Մինասյանը փախել և մտել է ննջասենյակ, սակայն ինքնաձիգով զինված հանցագործներից մեկը վազել է նրա հետևից, սենյակից դուրս քաշել և բերելով հյուրասենյակ` պառկացրել հատակին: Այդ ընթացքում հանցագործներից մեկն ընկել է ապակյա գրասեղանի վրա, որը կոտրվել է: Հանցագործները հարսին և թոռներին էլ են քաշելով պառկացրել հատակին և միայն ինքն է մնացել նստած: Բոլորին հատակին պառկացնելուց հետո հանցագործները Գևորգ Մաթևոսյանին հարցրել են, թե որտեղ է հայրը, որին վերջինս պատասխանել է, որ քիչ առաջ ընկերների հետ դուրս է եկել տնից: Հանցագործներից մեկը ստուգել է տան բոլոր սենյակները և համոզվել, որ Գառնիկ Մաթևոսյանը տանը չէ, որից հետո ատրճանակով զինված անձը ծոցագրպանից հանել է կպչուն ժապավենը և ցանկացել է իր ձեռքերը կապել: Նրան հեռու է հրել և թույլ չի տվել, որից հետո նա մոտեցել է Գևորգ Մաթևոսյանին, որպեսզի նրա ձեռքերը կապի, սակայն, տեսնելով Գևորգի մատին եղած մատանին` քաշել-հանել է այն ու դրել գրպանը: Դրանից հետո նա հարցրել է, թե որտեղ են իրենց ոսկյա շղթաները, որին Գևորգ Մաթևոսյանն ու մյուսները պատասխանել են, որ շղթա չունեն, սակայն հանցագործը չի հավատացել և ստուգել է նրանց պարանոցները: Այդ ընթացքում հանցագործներից մեկը դուրս է եկել տնից և հետ գալով ասել, որ պետք չէ կապել, ընկերներին կարգադրելով` հեռանալ, որից հետո հանցագործները դուրս են եկել: Իրենք ցանկացել են նրանց հետևից դուրս գալ, սակայն ինքնաձիգով զինված անձանցից մեկը հետ է եկել և ինքնաձիգը ուղղելով իրենց վրա ասել, որ չփորձեն դուրս գալ կամ ոստիկանություն զանգել, այլապես` բոլորին կսպանեն: Դրանից հետո վերջինս արագ հեռացել է: Նրանց հեռանալուց հետո Մարիամ Բալասյանը զանգահարել է հորը և պատմել կատարվածի մասին: Դուրս գալուց առաջ հանցագործներն ասել են, որ Գառնիկ Մաթևոսյանը մարդկանց աշխատեցրել և փողերը չի տվել: Իր որդին զբաղվում է հողագործությամբ և հաճախ է բանվորներ վարձում, սակայն նրանց միշտ վարձատրել է և որևէ մեկին պարտք չի մնացել:
Հատոր 1, գ.թ. 85, 87-89
Հատոր 11, գ.թ. 204-205

Դատարանը գտնում է, որ նախաքննության փուլում տուժող Լիզա Ավագյանի լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրության մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 20-րդ և 59-րդ հոդվածներով սահմանված նրա իրավունքների ու պարտականությունների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին պարզաբանման վերաբերյալ նախատեսված հատվածում առկա չէ վերջինիս ստորագրությունը, այսինքն` հարցաքննելուց առաջ տուժողին փաստացի չեն պարզաբանվել օրենքով սահմանված նրա իրավունքներն ու պարտականությունները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել`
(...)
3) տվյալ քրեական գործով քրեական դատավարություն իրականացնելու, համապատասխան քննչական կամ այլ դատավարական գործողություն կատարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից.
(...)
2. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա:
(...)՚:
Դատարանը փաստում է, որ մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցների շարքում դրված` տուժողի լրացուցիչ հարցաքննությունը ձեռք է բերվել օրենքով սահմանված քրեադատավարական կարգի խախտմամբ, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժող Լիզա Ավագյանի լրացուցիչ ցուցմունքը /հատոր 11, գ.թ. 204-205/ պետք է ճանաչել անթույլատրելի ապացույց և հանել ապացույցների շարքից:

Վկա Գառնիկ Սարիբեկի Մաթևոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ մոր` Լիզա Ավագյանի, կնոջ` Անժելա Բալասյանի, դստեր` Մարիամ Բալասյանի, որդու` Գևորգ Մաթևոսյանի և նրա կնոջ` Փիրուզա Մինասյանի հետ բնակվում է Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղում: 2015 թվականի հունվարի 27-ին` ժամը չի կարող ասել, մեքենայով տնից դուրս է եկել, մոտ 5 րոպե չանցած` իրեն է զանգահարել աղջիկը` որդու հեռախոսով և վախեցած, լաց լինելով ասել, որ շուտ տուն գա, զենքերով մտել են իրենց տուն և գնացել են: Ինքը շտապ վերադարձել է և մտնելով տուն` տեսել, որ սեղանը կոտրված է, արևածաղիկը լցված հատակին, իսկ տան անդամները` վախեցած: Հարցրել է` ինչ է պատահել, պատասխանել են, որ դիմակավորված և զինված անձինք են եկել, իրեն են հարցրել: Ասել են, որ մարդկանց աշխատեցրել են` գումարը չեն տվել: Ընտանիքի անդամներից տեղեկացել է նաև, որ դիմակավորված անձանցից երկուսի ձեռքին ինքնաձիգ է եղել, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ: Նրանցից ոչինչ չեն պահանջել, միայն որդու ձեռքի մատանին են վերցրել: Նրանց պառկեցրել են գետնին և պահանջել չշարժվել, երբ փորձել են վեր կենալ, դիմակավորված անձինք սեղմել են նրանց պարանոցից և թույլ չեն տվել շարժվել: Դրանից հետո գյուղապետն է եկել, զանգահարել է ոստիկանություն:

Նախաքննության փուլում վկա Գառնիկ Մաթևոսյանը ցուցմունք է տվել, որ իրեն է պատկանում շուրջ 21-22հա հողատարածք, զբաղվում է հողագործությամբ, որի համար օրավարձով աշխատող բազմաթիվ բանվորներ է վարձում: 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 19:30-ի սահմաններում, ընկերների` Խաչատուր Վարդանյանի և Հովհաննես Ավետիսյանի հետ գնացել է գյուղամեջ` իրենց մյուս ընկերներին տեսակցելու: Դրանից մոտ 30-40 րոպե անց` ժամը 20:15-ի սահմաններում, որդու հեռախոսահամարից իրեն է զանգահարել դուստրը և արտասվելով հայտնել, որ դիմակավորված երեք զինված անձինք մտել են իրենց տուն, բոլորին պառկացրել հատակին, իրեն են փնտրել, վերցրել են որդու մատանին և հեռացել: Ընկերների հետ գնացել է տուն և ընտանիքի անդամներից տեղեկացել, որ դիմակավորված երեք տղամարդկանցից երկուսի ձեռքին ինքնաձիգ է եղել, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ: Վերջիններս սպառնացել են իրենց պահանջները չկատարելու դեպքում կրակել, իրեն են փնտրել, ընտանիքի անդամներին պառկացրել են հատակին, փորձել են կպչուն ժապավենով կապել նրանց, հանել են որդու մատանին, պահանջել են շղթաներ և ստուգել բոլորի պարանոցները, սակայն շղթա չի եղել:
Իր կարծիքով հանցագործներն իրեն փնտրել են իրենց ապահովության համար, որպեսզի աղմուկ չբարձրանա և չբռնվեն: Երբևէ որևէ բանվորի անվճար չի աշխատացրել, բոլորի օրավարձերը վճարել է ժամանակին: Բացի այդ, 2014թ. նոյեմբերին ամուսնացրել է որդուն, մեծ հարսանիք է կազմակերպել, ուստի իր կարծիքով հանցագործներն այդ մասին իմանալով` եկել են հարսանիքից հետո որպես նվեր ստացած ոսկեղենը հափշտակելու համար:
Արտակ Գինոսյանին, Մկրտիչ Արշակյանին, Արտավազդ Բալդրյանին և Մանվել Պողոսյանին նախկինում չի ճանաչել, նրանց հետ երբևէ շփում չի ունեցել: Որևէ անձի հետ գումարային պարտք ու պահանջ չունի, նման խոսակցություն երբևէ չի եղել:
Հատոր 1, գ.թ. 49-51
Հատոր 5, գ.թ. 96-97
Հատոր 8, գ.թ. 211-212

Վկա Հովհաննես Սոկրատի Ավետիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին, երբ Գառնիկ Մաթևոսյանի հետ գտնվել են գյուղամեջում, վերջինիս է զանգահարել նրա դուստրը և հայտնել, որ դիմակավորված ու զինված ինչ-որ անձինք են մտել նրանց տուն: Գնացել են Գառնիկ Մաթևոսյանի տուն, որտեղ նրա ընտանիքի անդամները, գտնվելով վախեցած վիճակում, պատմել են, որ երեք դիմակավորված տղամարդիկ` երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ, մտել են տուն, Գառնիկին են հարցրել, ասել են, որ նա մարդկանց է աշխատաեցրել ևգումարները չի տվել, և տեղեկանալով, որ տանը չէ՝ գնացել են, տնից որևէ իր չեն տարել։ Նկատել են, որ ապակյա սեղանը կոտրված է եղել, երբ հարցրել են, թե ինչու է կոտրվել, ընտանիքի անդամները պատմել են, որ երբ հարսը ցանկացել է փախչել՝ ոտքը ոլորվել է և ընկել է սեղանի վրա, այդ պատճառով այն կոտրվել է։ Գևորգն ասել է նաև, որ իր ոսկյա մատանին չկա, սակայն չգիտի՝ արդյոք դիմակավորված անձինք են տարել, թե այլ տեղ է կորցրել։

Վկա Հովհաննես Ավետիսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին, երբ Գառնիկ Մաթևոսյանի հետ գտնվել են գյուղամեջում, վերջինիս է զանգահարել նրա դուստրը և հայտնել, որ դիմակավորված ու զինված ինչ-որ անձինք են մտել նրանց տուն: Գնացել են Գառնիկ Մաթևոսյանի տուն, որտեղ նրա ընտանիքի անդամները, գտնվելով վախեցած ու ահաբեկված վիճակում, պատմել են, որ երեք դիմակավորված տղամարդիկ` երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ, մտել են տուն, զենքերի սպառնալիքի տակ նրանց պառկեցրել հատակին, փորձել են կապկպել, հետո վերցրել են Գառնիկ Մաթևոսյանի որդու` Գևորգ Մաթևոսյանի մատանին և հեռացել:
Հատոր 1, գ.թ. 52-53

Ինչ վերաբերում է դատաքննության և նախաքննության փուլերում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասություններին, վկա Հ.Ավետիսյանընշել է, որ նախաքննության փուլում զենքերի սպառնալիքի տակ նրանց հատակին պառկեցնելու, կապկպելու վերաբերյալ ցուցմունք չի տվել, ցուցմունքն արձանագրվել է քննիչի կողմից, ինքն այն չի կարդացել, միայն ստորագրել է, որպեսզի թողնեն գնա տուն։ Իրականությունն այն է՝ ինչ ասել է դատաքննության փուլում։

Վկա Խաչատուր Ժորայի Վարդանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. Հունվար ամսին զանգահարել է Գառնիկ Մաթևոսյանին, գնացել են գյուղամեջ, ճանապարհին վերցրել են նաև իրենց ընկեր Հովհաննեսին և գնացել գերեզմաններ։ Այնտեղից վերադառնալու ճանապարհին Գառնիկ Մաթևոսյանին է զանգահարել նրա դուստրը և հայտնել, որ երեք հոգի դիմակավորված անձինք են մտել նրանց տուն, շուտ հասնի: Գնացել են Գառնիկ Մաթևոսյանի տուն, և որդին՝ Գևորգը պատմել է, որ երեք դիմակավորված և զինված անձինք՝ մեկի ձեռքին ատրճանակ, մյուս երկուսի ձեռքին՝ ինքնաձիգեր, մտել են տուն և տան բոլոր սենյակները ստուգելով՝ Գառնիկին են փնտրել։ Այդ ընթացքում հարսը վախեցել է և փորձել է փախչել, ընկել է սեղանի վրա, այն կոտրվել է։ Այդ պահին նրանք սպառնացել են՝ ասելով. <<Ձեզ խելոք պահեք, թե չէ կսքոչենք>>։ Գառնիկի կինը նրանց գումար և ոսկի է առաջարկել տալ, սակայն այդ անձինք որևէ բան չեն ուզել, ասել են, որ իրենց Գառնիկն է պետ։ Տեսնելով, որ Գառնիկը տանը չէ, հեռացել են՝ առանց տնից որևէ բան վերցնելու։ Այդ ամենից հետո Գևորգ Մաթևոսյանը նկատել է, որ ձեռքի մատանին չկա, չի իմացել, թե ինչպես է այն կորցրել։

Նախաքննության փուլում վկա Խաչատուր Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվարի 27-ին, երբ Գառնիկ Մաթևոսյանի հետ գտնվել են գյուղամեջում, վերջինիս է զանգահարել նրա դուստրը և հայտնել, որ դիմակավորված ու զինված ինչ-որ անձինք են մտել նրանց տուն: Գնացել են Գառնիկ Մաթևոսյանի տուն, որտեղ նրա ընտանիքի անդամները, գտնվելով վախեցած ու ահաբեկված վիճակում, պատմել են, որ երեք դիմակավորված տղամարդիկ` երկուսի ձեռքին ինքնաձիգեր, իսկ մեկի ձեռքին` ատրճանակ, մտել են տուն, զենքերի սպառնալիքի տակ նրանց պառկացրել հատակին, փորձել են կապկպել, հետո վերցրել են Գառնիկ Մաթևոսյանի որդու` Գևորգ Մաթևոսյանի մատանին և հեռացել:
Հատոր 1, գ.թ. 54-55

Ինչ վերաբերում է դատաքննության և նախաքննության փուլերում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասություններին, վկա Խ.Վարդանյանը նշել է, որ նախաքննության փուլում զենքերի սպառնալիքի տակ նրանց հատակին պառկեցնելու, կապկպելու, կամ Գևորգ Մաթևոսյանի մատանին հափշտակելու վերաբերյալ ցուցմունք չի տվել, ցուցմունքն արձանագրվել է քննիչի կողմից, ինքն այն չի կարդացել, միայն ստորագրել է, որպեսզի թողնեն գնա տուն։ Իրականությունն այն է՝ ինչ ասել է դատաքննության փուլում։

Վկա Ալբերտ Հրանտի Նիկոլյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Մանվել Պողոսյանին` որպես տաքսու վարորդ: Տեղեկացել է, որ Մանվել Պողոսյանին տարել են ոստիկանություն: Դրանից հետո Մանվելից հետաքրքրվել է, թե ինչ է եղել, Մանվել Պողոսյանը պատմել է, որ ինչ-որ մարդկանց` 3 հոգու, տարել է ինչ-որ գյուղ, թե ում և որտեղ է տարել, չի հիշում, այդ գյուղում կատարված գողության դեպքի հետ կապված են նրան տարել ոստիկանության բաժին: Մանվելն իր հաճախորդից 10.000 գումար է պարտքով վերցրել, որը պետք է գյուղ տանելով տաքսու գումարից վերադարձներ: Մանվելն իրեն չի ասել, թե այդ մարդիկ ինչու են գնացել այդ գյուղ կամ ինչ է եղել իրենց մոտ: Մանվելն իրեն ասել է, որ ոստիկանությունում է տեղեկացել, որ գողություն է եղել:

Նախաքննության փուլում վկա Ալբերտ Նիկոլյանը ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Մանվել Պողոսյանին, ով Արմավիր քաղաքում տաքսի է վարել: Մանվել Պողոսյանի հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Մի անգամ Մանվել Պողոսյանն իրեն պատմել է, որ նա հաճախորդներից Արտակ անունով ինչ-որ մեկից 10.000-ից 20.000 դրամ պարտքով գումար է վերցրել, որպեսզի հետագայում նրա պատվերով տաքսին վարի և մարի այդ պարտքը: Մանվել Պողոսյանը նաև պատմել է, որ Արտակի հետ պայմանավորվել է նույն օրը կամ հաջորդ օրը երեկոյան նրան տանել Նոր-Կեսարիա գյուղ, որտեղ Արտակը ինչ-որ անձի հետ պետք է խոսակցություն ունենա և ինչ-որ հարցեր պարզաբանի: Նշված խոսակցությունից մի քանի օր անց Մանվել Պողոսյանը պատմել է, որ Արտակին և նրա երկու ընկերներին Արմավիր քաղաքից տարել է Նոր Կեսարիա գյուղ, որտեղ նա սպասել է ճանապարհին, իսկ Արտակը և նրա ընկերները գնացել և ինչ-որ մեկի տնից գողություն են արել, որից հետո կրկին իր ավտոմեքենայով նրանց վերադարձրել է: Մանվել Պողոսյանը նաև պատմել է, որ այդ օրը Արտակի ու նրա ընկերների մոտ ինչ-որ պայուսակ է եղել, որի մեջ հավանաբար զենք է եղել:
Հատոր 7, գ.թ. 22-25
Հատոր 9, գ.թ. 6-9

Նախաքննության փուլի ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Ալբերտ Նիկոլյանն ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, միայն նշել է, որ Մանվելը ենթադրյալ հափշտակության հանգամանքների վերաբերյալ իրեն պատմել է ոստիկանությունից գալուց հետո, քանի որ այդ մասին իմացել է ոստիկանությունում:

Համադրելով Գևորգ Մաթևոսյանի, Գառնիկ Մաթևոսյանի, Անժելա Բալասյանի, Մարիամ Բալասյանի, Փիրուզա Մինասյանի,Հովհաննես Ավետիսյանի, Խաչատուր Վարդանյանի և Ալբերտ Նիկոլյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերում տված ցուցմունքները դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, դատարանն արժանահավատ է համարում նրանց նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանք բխում են գործի մյուս փաստական տվյալներից և ձեռք են բերվել օրենքով սահմանված քրեադատավարական նորմերի պահպանմամբ: Դատարանի ներքին համոզմունքը բխում է նաև այն էական հանգամանքից, որ նրանց նախաքննական ցուցմունքների բովանդակությունը համընկնում են միմյանց և գործում առկա և դատարանում հետազոտված մյուս ապացույցների բովանդակությանը: Բացի այդ, տուժողները և վկաները որևէ ողջամիտ պատճառաբանություն չնշեցին իրենց կողմից նախաքննության փուլի ցուցմունքներից հրաժարվելու պատճառների վերաբերյալ:

Վկա Մերի Աշոտի Անտոնյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. նոյեմբերին Մեծամոր քաղաքի բնակչուհի Աննայի միջոցով ծանոթացել է Արմավիրի մարզի բնակիչ Արտակ Գինոսյանի հետ: Աննան և Արտակ Գինոսյանն իրեն հայտնել են, որ ցանկանում են Արմավիր քաղաքում մերսման սրահ բացել և իրեն առաջարկել են աշխատել սրահում որպես մերսող: Վերջիններիս առաջարկն ընդունել է և 2015թ. հունվարի 10-ից աշխատել է մերսման սրահում: Մինչ այդ` 2014թ. դեկտեմբերի 29-ից, Արտակ Գինոսյանն իր խնդրանքով Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փող. 9 շենքի 8 հասցեում տուն է վարձակալել և ինքը բնակվել է այնտեղ: Իր և ԱրտակԳինոսյանի հարաբերությունները այնքան մտերիմ են եղել, որ բնակարանի բանալիներից մեկը գտնվել է վերջինիս մոտ: Նշված բնակարանի խուզարկության ընթացքում հուրասենյակի բազմոցի մեջ դրված պայուսակից և հեռուստացույցի տակդիրի մեջ դրված արկղից հայտնաբերված թմրամիջոցները, ինչպես նաև խոհանոցի կահույքի վրա դրված մոխրամանից հայտնաբերված կաթուցիչը պատկանում են Արտակ Գինոսյանին, ով առանց իր իմացության դրանք պահել է հիշյալ բնակարանում: Բազմոցի մեջ դրված են եղել իր կողմից չօգտագործվող իրերը, այդ թվում նաև պայուսակը, որի մասին տեղյակ է եղել նաև Արտակ Գինոսյանը, իսկ հեռուստացույցի տակդիրի մեջ դրված մոխրամանը և դրա արկղը ինքը նվիրել է Արտակ Գինոսյանին, սակայն վերջինս այն թողել է բնակարանում: Խոհանոցի մոխրամանը նույնպես օգտագործել է Արտակ Գինոսյանը:
Հատոր 1, գ.թ. 257-258
Հատոր 2, գ.թ. 98-99
Հատոր 8, գ.թ. 122-124
Հատոր 11, գ.թ. 24-25

Վկա Աիդա Գուլինյանի մասնակցությամբ 2015թ. մարտի 28-ին կատարված քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն` Աիդա Գուլինյանը մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Րաֆֆու փող. թիվ 97 շենքի թիվ 99 հասցեում գտնվող «ԱՍե հանրախանութի և թիվ 97 հասցեում գտնվող «777ե մթերային խանութի միջև ընկած տարածքը, հայտնել է, որ այդ վայրում 2015թ. հունվարի 4-ին` ժամը 18-ից 19-ն ընկած ժամանակահատվածում, Էրնստ Գյուլնազարյանը և նրա հետ եղած անձինք Գևորգ Գևորգյանին մոտենալուց հետո նրա կամքին հակառակ քաշել և նստեցրել են ավտոմեքենան ու հեռացել: Այնուհետև Աիդա Գուլինյանը նույն փողոցի թիվ 97 շենքի 9 բնակարանում մատնացույց է արել սենյակի այն պատուհանը, որտեղից տեսել է Գևորգ Գևորգյանին և Էրնստ Գյուլնազարյանին:
Հատոր 5, գ.թ. 221-225

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 36 եզրակացության համաձայն` Գևորգ Գևորգյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ստորին կոպի շրջանի արյունազեղման, ձախ այտային և ճակատային շրջանների քերծվածքների, գլխի գագաթային վերին շրջանի սալջարդ վերքի ձևով պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ, որոնք առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից: Ձախ ստորին կոպի շրջանի արյունազեղումը, ձախ այտային և ճակատային շրջանների քերծվածքները առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Գլխի գագաթային վերին շրջանի սալջարդ վերքի ձևով վնասվածքը, առանձին վերցված, առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից:
Հատոր 4, գ.թ. 131-132

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` Էրնստ Գյուլնազարյանի 093-81-85-60, Արտավազդ Բալդրյանի 098-61-50-80 և 098-73-50-60, տուժող Գևորգ Գևորգյանի 098-06-16-90 և վկա Աիդա Գուլինյանի 077-33-88-54 հեռախոսահամարներից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակների զննության արձանագրության համաձայն`
Տուժող Գևորգ Գևորգյանի 098-06-16-90 հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Էրնստ Գյուլնազարյանի 093-81-85-60 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 4-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 5 հեռախոսազանգեր:
Վկա Աիդա Գուլինյանի 077-33-88-54 հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Էրնստ Գյուլնազարյանի 093-81-85-60 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 4-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 17 հեռախոսազանգեր:
Վկա Աիդա Գուլինյանի 077-33-88-54 հեռախոսահամարի և մեղադրյալ Արտավազդ Բալդրյանի 098-61-50-80 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 4-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 2 հեռախոսազանգեր:
Մեղադրյալներ Էրնստ Գյուլնազարյանի 093-81-85-60 հեռախոսահամարի և Արտավազդ Բալդրյանի 098-61-50-80 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 4-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 12 հեռախոսազանգեր:
Մեղադրյալ Էրնստ Գյուլնազարյանի 093-81-85-60 հեռախոսահամարի և վկա Հեղինե Ոսանյանի 077-52-54-09 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 5-ին և 7-ին կատարվել են 2 հեռախոսազանգեր:
Մեղադրյալ Էրնստ Գյուլնազարյանի 093-81-85-60 հեռախոսահամարի և վկա Ալեքսան Գուլինյանի 093-53-44-90 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 8-ին կատարվել են 2 հեռախոսազանգեր:
Հատոր 11, գ.թ. 117-156
Հատոր 11, գ.թ. 102-104

Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղի 10-րդ փող. թիվ 12 տանը կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` հյուրասենյակում դրված գրասեղանի ապակյա մակերեսը կոտրված է եղել:
Հատոր 1, գ.թ. 33-40

Մկրտիչ Արշակյանի մասնակցությամբ 2015թ. փետրվարի 8-ին կատարված քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն` վերջինս, մատնանշելով Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղում գտնվող Գառնիկ Մաթևոսյանի տունը, հայտնել է, որ այդ տան բակում Արտակ Գինոսյանը պարկից հանել է ինքնաձիգ, դիմակները և պահանջել է, որ հագնեն: Դիմակավորվել և մտել են տուն: Սկզբից մտել է Արտակը, հետո` ինքը, հետո` Արտավազդը: Տանը տղան քաշքշել է Արտակին և վերջինս ընկել է սեղանին, որը կոտրվել է: Ինքը դուրս է եկել բակ, Գառնիկին փնտրել, սակայն նրան չի գտել և նորից մտել է տուն: Վերադառնալով` տեսել է, որ տան անդամներից մի քանիսը պառկած են հատակին, իսկ Արտակը զենքով սպառնում է նրանց, Գառնիկին հարցնում և հայհոյում: Իր պահանջով իրենք դուրս են եկել և հեռացել: Ճանապարհին` Սարդարապատ գյուղում իջել է, ինքնաձիգով պարկը նետել շինության պատի տակ և հեռացել:
Հատոր 2, գ.թ. 124-125

Արտավազդ Բալդրյանի մասնակցությամբ 2015թ. փետրվարի 9-ին կատարված քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն` վերջինս, մատնանշելով Արմավիր քաղաքի Արարատյան և Շահումյան փողոցների խաչմերուկը հայտնել է, որ 2015թ. հունվարի 27-ին այդ վայրում Մկրտիչ Արշակյանի հետ միացել են Արտակ Գինոսյանին և նստելով տաքսի ավտոմեքենան, դուրս են եկել Արմավիր քաղաքից: Արտավազդ Բալդրյանը մատնանշել է Արմավիր քաղաքից Նոր Կեսարիա գյուղ տանող երթուղին, այնուհետև` նշված գյուղում մատնանշել է Գառնիկ Մաթևոսյանի տունը, հայտնելով, որ դա այն տունն է, որտեղ 2015թ. հունվարի 27-ին Արտակ Գինոսյանի և Մկրտիչ Արշակյանի հետ դիմակավորված մուտք են գործել` տան տիրոջը դուրս հանելու և ծեծելու նպատակով: Նշված տան բակը մատնանշելով` Արտավազդ Բալդրյանը հայտնել է, որ այդտեղ Ա.Գինոսյանի պահանջով դիմակներ և ձեռնոցներ են հագել, ինչպես նաև զինվել տարբեր առարկաներով: Տան մուտքի դռնից մտնելով ներս, Ա.Բալդրյանը մատնանշել է հյուրասենյակը, որտեղ Ա.Գինոսյանը և Մ.Արշակյանը տան անդամներից պահանջել են հայտնել տան տիրոջ գտնվելու վայրը, ստուգել սենյակները և համոզվելով, որ վերջինս տանը չէ` դուրս են եկել և հեռացել: Ա.Բալդրյանը նաև մատնացույց է արել հյուրասենյակի ձախակողմյան հատվածը և հայտնել, որ այդտեղ Ա.Գինոսյանը վայր է ընկել գրասեղանի վրա և կոտրել այն:
Հատոր 2, գ.թ. 140-141

Գագիկ Թորոսյանի մասնակցությամբ 2015թ. փետրվարի 11-ին կատարված քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն` վերջինս, մատնանշելով Երևան քաղաքի Արկունյաց 272 հասցեում գտնվող բենզալցակայանի հետնամասում գտնվող բաց շինության մեջ լցված մետաղյա թիթեղները, հայտնել է, որ 2015թ. հունվարի 28-ին կամ 29-ին Արարատ Շահվերդյանի կողմից իրեն փոխանցված պարկը թաքցրել է նշված թիթեղների տակ: Գագիկ Թորոսյանի նշած վայրից հայտնաբերվել է կանաչ գույնի ծղոտե պարկի մեջ դրված <<Կալաշնիկով>> ինքնաձիգի նմանվող չլիցքավորված զենք` ծալվող պոչով և առանց փամփշտատուփի:
Հատոր 3, գ.թ. 1-2

Քննչական փորձարարության ընթացքում հայտնաբերված <<Կալաշնիկով>> ինքնաձիգի նմանվող զենքի զննության արձանագրությամբ` այն մասին, որ այն ունի ծալվող խզակոթ: Ինքնաձիգի երկարությունը` խզակոթը ծալված վիճակում 65սմ է, իսկ բացված վիճակում` 90սմ: Ինքնաձիգի պլաստմասե բռնակը, փայտյա փողակալը և գազախողովակի վերնամասը շագանակագույն են: Ինքնաձիգի վրա փորագրված են <<КГ 211221>> և <<10>> գրառումները:
Հատոր 3, գ.թ. 3

Առգրավում կատարելու մասին 2015թ. մարտի 27-ի արձանագրության համաձայն` Արմավիր քաղաքի Հանրապետության փողոցի 6 շենքի հետնամասում գտնվող մերսման սրահի զուգարանից հայտնաբերվել և առգրավվել է դեղին մետաղից մատանի` բացված թևերով արծվի քանդակով:
Հատոր 5, գ.թ. 201

Արմավիր քաղաքի Հանրապետության փողոցի 6 շենքի հետնամասում գտնվող մերսման սրահի զուգարանից հայտնաբերված մատանին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն` տուժող Գևորգ Մաթևոսյանը, ճանաչելով ներկայացված մատանին, հայտնել է, որ դա իր մատանին է, որը 2015թ. հունվարի 27-ին իրենց տանը ատրճանակով զինված անձը հանել է իր մատից:
Հատոր 9, գ.թ. 141-142

Արտակ Գինոսյանի անձնական խուզարկության արձանագրության համաձայն` վերջինիս տաբատի գրպաններից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն, մանրացված, չորացված զանգվածներով երեք թղթե փաթեթ` համապատասխանաբար 0,6 գրամ, 1,2 գրամ և 1,3 գրամ քաշերով:
Հատոր 1, գ.թ. 248-249

Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 9-րդ շենքի թիվ 8 բնակարանի խուզարկության արձանագրության համաձայն` հյուրասենյակի բազմոցի մեջ դրված պայուսակից հայտնաբերվել է կանեփանման կանաչավուն զանգվածներով երկու թղթե փաթեթ` համապատասխանաբար 8,0 գրամ և 7,0 գրամ քաշերով: Հեռուստացույցի տակդիրի մեջ դրված արկղից հայտնաբերվել է կանեփանման կանաչավուն զանգվածներով երկու թղթե փաթեթներ` համապատասխանաբար 12,0 գրամ և 1,0 գրամ քաշերով: Խոհանոցի կահույքի վրա դրված մոխրամանից հայնաբերվել է կանաչ գույնի, պլաստմասսե և ռետինե կլորավուն առարկա /կաթուցիչ/:
Հատոր 2, գ.թ. 24-25

Դատաքիմիական փորձագետի թիվ 25 Ք-15 եզրակացության համաձայն` Արտակ Գինոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված չորացված զանգվածը հանդիսանում է ընդհանուր 2,97 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Հատոր 1, գ.թ. 279-280

Դատաքիմիական փորձագետի թիվ 27 Ք-15 փորձագետի եզրակացությամբ, համաձայն` Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 9 շենքի թիվ 8 բնակարանի խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված և առգրավված ընդհանուր 19,2 գրամ հաստատուն քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, իսկ կաթուցիչում հայտնաբերվել են կանաբինոիդի հետքեր:
Հատոր 2, գ.թ. 138-139

Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ 428 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված մետաղյա ծալվող խզակոթով գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի <<КГ 21 1221>> համարի <<АК-47С>> (կամ <<АКС-47>>) տեսակի ինքնաձիգը` նախատեսված 7,62մմ տրամաչափի (7,62x39) 1943թ. նմուշի մարտական փամփուշտներով կրակելու համար, սարքին է, պիտանի է կրակոցներ կատարելու համար և հանդիսանում է մարտական ակոսափող հրազեն:
Հատոր 5, գ.թ. 235-240

Դատաապրանքագիտական փորձագետի թիվ 39211504 եզրակացության համաձայն` Արմավիր քաղաքի Հանրապետության փողոցի 6-րդ շենքի հետնամասում գործող մերսման սրահից առգրավված 6,545 գ կշռով մատանին պատրաստված է 583 հարգի ոսկու համաձուլվածքից, մատանու միջին շուկայական որժեքը 2015թ. հունվարի 27-ի դրությամբ կարող էր կազմել 80.000 ՀՀ դրամ:
Հատոր 10, գ.թ. 14-15

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց է ճանաչվել և քրեական գործին կցվել` Արմավիր քաղաքի Հանրապետության փողոցի 6-րդ շենքի հետնամասում գործող մերսման սրահից առգրավված ոսկյա մատանին:
Հատոր 11, գ.թ. 100-101

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Երևան քաղաքի Արշակունյաց փողոցի 272-րդ հասցեում գտնվող բենզալցակայանի հետնամասից առգրավված <<AKC-47>> տեսակի ինքնաձիգը, որը պահվում է և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչությունում:
Հատոր 11, գ.թ. 100-101

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց է ճանաչվել և քրեական գործին կցվել Արտակ Գինոսյանի անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված 2,97 գրամ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը, Արմավիր քաղաքի Բաղրամյան փողոցի 9-րդ շենքի թիվ 8 բնակարանի խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված 19,2 գրամ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը և կաթուցիչը:
Հատոր 11, գ.թ. 100-101

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` Մանվել Պողոսյանի նկատմամբ իրականացված ներքին դիտում օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման տեսաձայնագրառման լազերային սկավառակի և դրա զննության արձանագրության համաձայն` Մանվել Պողոսյանը տեղեկություններ է հայտնել 2015թ. հունվարի 27-ին` ժամը 20-ի սահմաններում, իր ավտոմեքենայով Արտակ Գինոսյանին և նրա հետ եղած երկու անձանց Արմավիր քաղաքից Նոր Կեսարիա գյուղ տանելու և վերադարձնելու հանգամանքների վերաբերյալ:
Հատոր 11, գ.թ. 179-182
Հատոր 11, գ.թ. 102-104

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` Մկրտիչ Արշակյանի նկատմամբ իրականացված ներքին դիտում օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման տեսաձայնագրառման լազերային սկավառակի և դրա զննության արձանագրության համաձայն` Մկրտիչ Արշակյանը տեղեկություններ է հայտնել Արտակ Գինոսյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության, վերջինիս և Արտավազդ Բալդրյանի հետ 2015թ. հունվարի 27-ին ժամը 19-ի սահմաններում Արմավիրի մարզի Նոր Կեսարիա գյուղ գնալու և Գառնիկ Մաթևոսյանի տանը կատարված դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ:
Հատոր 11, գ.թ. 172-178
Հատոր 11, գ.թ. 102-104

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` Արտակ Գինոսյանի 041-58-00-02, 043-58-18-08, 077-58-00-02, Մկրտիչ Արշակյանի 055-49-00-06, 091-49-00-06, Մանվել Պողոսյանի 094-33-84-79, Գագիկ Թորոսյանի 077-93-04-73, Արարատ Շահվերդյանի 098-82-54-07, տուժող Գևորգ Մաթևոսյանի 093-43-30-07 և վկա Գառնիկ Մաթևոսյանի 093-47-57-43 հեռախոսահամարներից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակների և դրանց զննության արձանագրության համաձայն.
Արտակ Գինոսյանի 041-58-00-02, 043-58-18-08, 077-58-00-02 հեռախոսահամարների և Մկրտիչ Արշակյանի 055-49-00-06, 091-49-00-06 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունվարի 23-ին, 26-ին, 27-ին, 28-ին, 29-ին և 30-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 44 հեռախոսազանգեր:
Մկրտիչ Արշակյանի 055-49-00-06 հեռախոսահամարի և Արտավազդ Բալդրյանի 094-77-37-37 հեռախոսահամարի միջև 2015թ. հունվարի 26-ին և 27-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 12 հեռախոսազանգեր:
Մանվել Պողոսյանի 094-33-84-79 հեռախոսահամարի և Արտակ Գինոսյանի 041-58-00-02, 077-58-00-02 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունվարի 27-ին, 28-ին, 29-ին և 31-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 24 հեռախոսազանգեր:
Գառնիկ Մաթևոսյանի 093-47-57-43 և Գևորգ Մաթևոսյանի 093-43-30-07 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունվարի 27-ին կատարվել է մեկ հեռախոսազանգ` ժամը 20:15-ին:
Գագիկ Թորոսյանի 077-93-04-73 հեռախոսահամարի և Արարատ Շահվերդյանի 098-82-54-07 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունվարի 28-ին կատարվել են ընդհանուր թվով 12 հեռախոսազանգեր:
Արտակ Գինոսյանի 077-58-00-02, 041-58-00-02 հեռախոսահամարների և Արարատ Շահվերդյանի 094-33-84-79 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունվարի 28-ին կատարվել են երկու հեռախոսազանգեր` ժամը 22:07-ին և 22:22-ին:
Հատոր 11, գ.թ. 117-156
Հատոր 11, գ.թ. 102-104

Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` Արտակ Գինոսյանի 043-58-18-08 և 077-58-00-02, Մկրտիչ Արշակյանի 055-49-00-06 և Մանվել Պողոսյանի 094-33-84-79 հեռախոսահամարներից կատարված հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման ձայնագրառումները պարունակող լազերային սկավառակների և դրանց զննության արձանագրության համաձայն` դրանցում առկա են հետևյալ բովանդակությամբ հեռախոսային խոսակցություններ.
2015թ. հունվարի 26-ին` ավազակային հարձակումը կատարելուց մեկ օր առաջ, Մկրտիչ Արշակյանն իր 055-49-00-06 հեռախոսահամարից զանգահարելով Արտակ Գինոսյանի 043-58-18-08 հեռախոսահամարին, վերջինիս հետ հեռախոսային խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ իրեն գումար է անհրաժեշտ, որին Արտակ Գինոսյանը պատասխանել է, որ ինքն էլ գումար չունի և խորհուրդ է տվել այդքան սպասելուց հետո մեկ օր էլ սպասել:
Նույն օրը` ժամը 17:06-ին կայացած հեռախոսազրույցի ընթացքում Մկրտիչ Արշակյանն Արտակ Գինոսյանին հայտնել է, որ իրենք մեկ ու կես կամ երկու ժամից նրա մոտ կլինեն: Ժամը 18:27-ին Ա.Գինոսյանը հետաքրքրվել է, թե արդյոք դուրս են եկել, թե` ոչ, որին Մ.Արշակյանը պատասխանել է, որ շուտով շարժվելու են: Ժամը 18:59-ին Ա.Գինոսյանը հայտնել է, որ ուշանում են, որին Մ.Արշակյանը պատասխանել է, որ ինչ-որ մեկը եկել է, սակայն նրա ավտոմեքենայի շարժիչը չի գործարկվում: Ժամը 19:15-ին Ա.Գինոսյանը Մ.Արշակյանից հետաքրքրվել է, արդյոք ավտոմեքենան գործարկվել է, թե` ոչ, որին Մ.Արշակյանը բացասական պատասխան է տվել: Ա.Գինոսայնը Մ.Արշակյանին հարցրել է, թե արդյոք այլ տարբերակ չկա, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ կարող են տաքսիով գնալ, սակայն իրենց ավտոմեքենա է պետք: Մ.Արշակյանը նաև հայտնել է, որ կարող է նույնիսկ հոր ավտոմեքենան վերցնել, սակայն դրանով հնարավոր է միայն տեղ հասնել: Ա.Գինոսյանը տեղեկացրել է, որ կարող է մեկից վերցնել, սակայն դրանով իրենց գլխին կարծես <<պոչ են սարքում>>: Խոսակցության ընթացքում Մ.Արշակյանը մտահոգություն է հայտնել, որ արդեն ուշ է, սակայն Ա.Գինոսյանը նրան պատասխանել է, որ մինչև ժամը 11-ը ժամանակ ունեն և բացի այդ, ինչքան ուշ լինի` շրջակայքում ավելի հանգիստ կլինի: Վերջիններս կրկին սկսել են խոսել ավտոմեքենայի մասին, որի ընթացքում Մ.Արշակյանը հայտնել է, որ իր հոր ավտոմեքենան սարգին չէ և կարող է հուսախաբ անել իրենց: Ա.Գինոսյանն իր հերթին տեղեկացրել է, որ կարող է իր հոր ավտոմեքենան վերցնել, սակայն այն երևացող է և իրենց մոտ բոլորը ճանաչում են այդ ավտոմեքենան: Դրանից հետո որոշել են կրկին սպասել իրենց մյուս ընկերոջը, ով գնացել է ավտոմեքենայի հարց լուծելու: ժամը 19:35-ին և 19:48-ին Մ.Արշակյանն ու Ա.Գինոսյանը կրկին խոսել են այն մասին, իրենց ընկերը դեռևս ավտոմեքենայի հարցը չի լուծել, իսկ Ա.Գինոսյանը Մ.Արշակյանին հարցրել է, թե նա պատկերացնում է արդյոք, թե ինչ կկատարվեր, եթե տվյալ ավտոմեքենայով գնային և այնտեղ ավտոմեքենան խափանվեր: Ժամը 20:53-ին տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Մ.Արշակյանը հայտնել է, որ իրենց ընկերը չի կարողացել ավտոմեքենա գտնել և վերադարձել է, սակայն նա հայտնել է, որ այնպիսի մարդ կա, որին կարող է վերցնել, <<թուլափայ>> ինչ-որ բան տալ և նա կգա, ամբողջությամբ կսպասի և հետ կբերի: Այնուհետև, Մ.Արշակյանը հայտնել է, որ պայմանավորվել է սպասել մինչև հաջորդ օրը և եթե նշված տարբերակն էլ չլինի` հաջորդ օրը տաքսիով կգնան: Դրանից հետո Ա.Գինոսյանը ճշգրտել է, թե որդյոք որևէ բան փոխվել է, թե` ոչ, որին Մ.Արշակյանը պատասխանել է, որ նույն հարցն ինքն է տվել և իրեն նա պատասխանել է, որ ոչինչ չի փոխվել: Մ.Արշակյանը տեղեկացրել է, որ եթե հաջորդ օրը մինչև ժամը 12-ը ավտոմեքենա չլինի, ուրեմն պետք է նոր բան մտածեն: Ա.Գինոսյանը հաստատել է Մ.Արշակյանի միտքը և ավելացրել, որ իրենց մոտի տարբերակով անիմաստ տեղը իրենց «պոչ են սարքումե: Այնուհետև քննարկել են տարբերակները, որի ընթացքում Մ.Արշակյանը հայտնել է, որ այն օրվա տարբերակով պետք է անեն` այսինքն գնալ-գալու: Ա.Գինոսյանն հայտնել է, որ եթե իսկապես նման հուսալի մարդ կա, նա խնդիր չունի` նախապես մի բան կտան նրան: Դրանից հետո որոշել են, որ որևէ բան չի փոխվելու և բոլոր հարցերը պետք է տեղափոխել հաջորդ օրվա վրա:
Ավազակային հարձակում կատարելու օրը` 2015թ. հունվարի 27-ին ժամը 12:53-ին տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ընթացքում Ա.Գինոսյանը Մ.Արշակյանին խնդրել է այնպես անել, որ <<այնտեղով>> լինի, այլապես` անիմաստ <<պոչ են սարքում>>: Այնուհետև Ա.Գինոսյանն ասել է, որ նրանք թող չխուսափեն այդտեղից: Ա.Գինոսյանը նաև նշել է, որ նրանք տեղյակ չեն իրավիճակին, իսկ Մ.Արշակյանը` տեղյակ է և կարող է նրանց բացատրել, որ դաշտի մեջ կլինի, ոչ-ոք ոչինչ չի հասկանա և չի տեսնի: Նույն օրը ժամը 13:28-ին Մ.Արշակյանը Ա.Գինոսյանին տեղեկացրել է, որ խոսել է և իրեն ասել են, որ չեն կարողանում ճարել, ինքն էլ ասել է, որ ժամը 6-ին իրենց բակում լինեն, որպեսզի գնան: Ա.Գինոսյանը հայտնել է, որ մնում է իր այն տարբերակը, որ ինչ-որ մեկը իրենց տանի, իջեցնի և մի ժամից գա վերցնի, սակայն Մ.Արշակյանը նշել է, որ ոչ թե այդ տարբերակը, այլ` այն օրվա տարբերակը, որին Ա.Գինոսյանը հավելել է, որ տանի, իջեցնի, այնտեղ սպասի և նույն գծի վրա շրջի: Համաձայնության գալուց հետո Ա.Գինոսյանը հարցրել է, թե արդյոք այն բաները` համարները, իրենց հետ կբերեն, թե` ոչ, որին Մ.Արշակյանը պատասխանել է` ամբողջությամբ: Ժամը 14:04-ին Ա.Գինոսյանը Մ.Արշակյանին տեղեկացրել է, որ բոլոր հարցերը լուծել է, իրենց շատ հարազատ, հուսալի և տարիքն առած մարդ է: Մ.Արշակյանը տեղեկացրել է, որ ժամը 6-ին շարժվելու են, իսկ Ա.Գինոսյանը լրացրել, որ այդ դեպքում ժամը 7-ին կհասնեն: Մ.Արշակյանը հայտնել է, որ նրանք պատրաստ են և միասին որոշել են, որ ոչինչ էլ չի փոխվելու: Ժամը 17:23-ին Ա.Գինոսյանն ու Մ.Արշակյանը կրկին ճշգրտել են, որ ոչինչ չի փոխվելու: Ժամը 17:52-ին Մ.Արշակյանը Ա.Գինոսյանին տեղեկացրել է, որ մեկը եկել է, սպասում են մյուսին: Ժամը 18:02-ին Մ.Արշակյանը տեղեկացրել է, որ մյուսը չի գալու և քննարկել են, թե այդ դեպքում ինչ պետք է անեն: Ա.Գինոսյան հայտնել է, որ այդքանով էլ հերիք են, քանի որ սկզբից նույնիսկ որոշել են երկուսով, մտածելու բան չունեն, իրենց հետաքրքրում է այն, որ միասին, իրար կողքի կանգնած լինեն: Մ.Արշակյանը հաստատել է Ա.Գինոսյանի միտքը, այնուհետև որոշել են, որ Ա.Գինոսյանը ինչ-որ մեկին էլ վերցնի, քանի որ նա բացի օգուտից վնաս չի տա: Մ.Արշակյանը տեղեկացրել է, որ 5 րոպեից շարժվելու են և հարցրել, թե որտեղ պետք է հանդիպեն: Պայմանավորվել են հանդիպել Հոկտեմբերյանում` Ա.Գինոսյանի <<սալոնից>> 20 մետր ներքև: Միաժամանակ Մ.Արշակյանը տեղեկացրել է, որ չի ցանկանում իր հեռախոսը վերցնել, իսկ Ա.Գինոսյանն առաջարկել է` վերցնել և իր հեռախոսի հետ միասին Հոկտեմբերյանում ինչ-որ տեղ թողնել, սակայն Մ.Արշակյանն ասել է, որ հեռախոսն ընդհանրապես չի ցանկանում Երևանից բերել: Այնուհետև Ա.Գինոսյանը տեղեկացրել է, որ գնալու է տուն, եղած-չեղածը կազմակերպի և գա: Ժամը 18:10-ին Մ.Արշակյանը տեղեկացրել է, որ իրենք շարժվում են, <<դեսյատկայով>> են: Այդ ժամանակ Ա.Գինոսյանը հայտնել է, որ նա չի լինում և ինքը ուրիշ բան է վերցնում: Ա.Գինոսյանը նաև Մ.Արշակյանին հարցրել է, արդյոք նրանով են գնալու, թե` ոչ, սակայն Մ.Արշակյանը բացասական պատասխան է տվել, որից հետո Ա.Գինոսյանը հայտնել է, որ մի հուսալի մարդ կա` տաքսի, նրան է ընտրել, որին մի հատ լուրջ թիվ կտա և ինչպես-որ իրենց պետք է լուռ ու մունջ կարվի:
Նույն օրը` ժամը 21:28-ին, Արտակ Գինոսյանը հեռախոսազրույց է ունեցել իր եղբոր` <<Բիբո>> մականունով Վաղարշակ Գինոսյանի հետ և վերջինիցս տեղեկացել, որ Նոր Կեսարիայում <<ռազբոյ>> ունեն և զբաղված են: Դրանից հետո` ժամը 21:32-ին, Մ.Արշակյանը Ա.Գինոսյանին հարցրել է, թե ինչ կա, որին Ա.Գինոսյանը պատասխանել է, որ ամեն ինչ գերազանց է: Մ.Արշակյանը դժգոհություն է հայտնել, որ նման կերպ գերազանց չի լինում և միաժամանակ տեղեկացրել, որ ավտոմեքենայի մեջ բան է մնացել, որին Ա.Գինոսյանը հայտնել է, որ դա վերցված է: Մ.Արշակյանի այն հարցին, թե ինչով է զբաղված, Ա.Գինոսյանը պատասխանել է, որ գտնվում է տանը, այնուհետև ավելացրել` <<Բեսամթ ա ձենձնված, բեսամթ` աշխարհով մեկ>>:
2015թ. հունվարի 28-ին` ժամը 14:52-ին, Արտակ Գինոսյանը, 077580002 հեռախոսահամարից զանգահարելով Մկրտիչ Արշակյանի 091490006 հեռախոսահամարին, նրա հետ հեռախոսային խոսակցության ընթացքում առաջարկել է այդ օրվա գործը հետաձգել հաջորդ օրվա վրա, սակայն Մ.Արշակյանը պատասխանել է, որ տղերքը դրան են սպասում: Ա.Գինոսյանը հայտնել է, որ այնտեղ խառը վիճակ է, քիչ առաջ է այդ կողմից եկել և կարծես թե կանգնած են եղել, սակայն Մ.Արշակյանը պնդել է, որ արդեն եկել են, պետք է տեղ գնան և սպասում են: Այդ ընթացքում Մ.Արշակյանը, դիմելով այլ անձանց, հարցրել է` կարող են ավտոմեքենա ուղարկել, թե` ոչ, որից հետո կրկին խոսելով Ա.Գինոսյանի հետ հայտնել, որ եթե ցանկանում է` կարող են ավտոմեքենա ուղարկել: Այնուհետև, Ա.Գինոսյանն առաջարկել է ավտոմեքենան ուղարկել իրեն ընդառաջ, որին Մ.Արշակյանը համաձայնել է: Ա.Գինոսյանը Մ.Արշակյանից հարցրել է, արդյոք ավտոմեքենան հուսալի է, թե` ոչ և արդյոք յուրային չկա: Մ.Արշակյանը պատասխանել է, որ եթե ուղարկում են` ուրեմն հուսալի է: Այդ ընթացքում լսվել է այլ անձի ձայն, ով ասել է` <<հա, հա, մեր ընգերնա>>: Ա.Գինոսյանը տեղեկացրել է, որ կարող են ուղարկել` երբ ուզում են: Դրանից հետո, դիմելով այլ անձի, Մ.Արշակյանը հարցրել է, թե երբ կգա իսկ վերջինս պատասխանել է, որ արդեն զանգահարում է և հարցրել, թե որտեղ ասեն` <<մոստի>> տակ, թե` ոչ: Նույն օրը 098825407 հեռախոսահամարից Արտակ Գինոսյանի 077580002 հեռախոսահամարին է զանգահարել Արարատ Շահվերդյանը և պայմանավորվել են հանդիպել:
2015թ. հունվարի 29-ին` ժամը 10:32-ին, Մանվել Պողոսյանն իր 094-33-84-79 հեռախոսահամարից զանգահարելով Արտակ Գինոսյանի 077-58-00-02 հեռախոսահամարին, վերջինիս հետ հեռախոսային խոսակցության ընթացքում հարցրել է, արդյոք նա եկել է, թե` ոչ, որին Ա.Գինոսյանը պատասխանել է, որ արդեն գալիս է և քիչ հետո անպայման կզանգահարի նրա: Նշված խոսակցությունից հետո` ժամը 10:34-ին Մ.Պողոսյանը զանգահարել է վկա Ալբերտ Նիկոլյանի 098-26-72-20 հեռախոսահամարին և հայտնել, որ զանգահարել է Արտակին և գումար ուզել: Ժամը 11:03-ին Մ.Պողոսյանը Ա.Նիկոլյանին հայտնել է, որ պատրաստվում է Արտակից 25-ից 30 հազար ուզել, քանի որ այնպիսի գործ է արել նրա համար, որ <<գնա գալիս եմ>>: Ժամը 11:07-ին 098-66-13-08 հեռախոսահամարից Մ.Պողոսյանին է զանգահարել կինը` Հերիքնազ Հովհաննիսյանը և հարցրել, արդյոք նա զանգահարել է այն տղային, թե` ոչ: Մ.Պողոսյանը Հ.Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ զանգահարել է Արտակին, սակայն նա պատասխանել է, որ տանն է, շուտով կգա զինկոմիսարիատ և կզանգի: Հ.Հովհաննիսյանը Մ.Պողոսյանին հարցրել է, թե որքան պիտի վերցնի այդ Արտակից, որին Մ.Պողոսյանը պատասխանել է, որ պիտի գնա և տեսնի, թե որքան է տալու, ցանկանում է մոտ 30.000 ուզել, քանի որ նրա համար գործ է արել: Ժամը 13:50-ին Ա.Գինոսյանն Մ.Պողոսյանին հայտնել է, որ գնալու է <<սալոն>>, որից հետո կզանգահարի և կհանդիպեն: 2015թ. փետրվարի 1-ին ժամը 13:49-ին, Ա.Գինոսյանն Մ.Պողոսյանին հայտնել է, որ զբաղված է, շուտով գալու է Հոկտեմբերյան և կհանդիպեն: Նույն օրը ժամը 13:50-ին Մ.Պողոսյանը Ա.Նիկոլյանին հայտնել է, որ <<գյադու մոմենտը>>, որ ինքը գնացել է, բավականին աղմուկ է բարձրացել, «գյադենե զանգահարել է իրեն, ասել, որ կարծես թե <<պալիտ են եղել>> և իրեն հանձնարարել է գնալ տուն, ավտոմեքենան կանգնեցնել և տանը մնալ, մինչև որ զանգահարի: Վերջինիս հանձնարարությամբ գնացել է տուն, սակայն նա գիշերը զանգահարել է և ասել, որ ուրիշ ավտոմեքենայի հետ են շփոթել: Խոսակցության ընթացքում Մ.Պողոսյանը մտահոգություն է հայտնել, որ կարող է <<խայտառակ>> լինել, որին Ա.Նիկոլյանը պատասխանել է, որ նա էշ է, 10-20 հազարի համար կարող է փորձանքի մեջ ընկնել: Դրանից հետո Մ.Պողոսյանը հայտնել է, որ եթե բռնեն վատ է լինելու: 2015թ. փետրվարի 2-ին` ժամը 15:13-ին, Մ.Պողոսյանը Ա.Գինոսյանին հարցրել է, թե նա ինչ է արել, արդյոք դզվել է, թե` ոչ, որին ի պատասխան Ա.Գինոսյանը Մ.Պողոսյանին կանչել է <<օֆիս>>:
Հատոր 6, գ.թ. 99-180
Հատոր 11, գ.թ. 102-104

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ապացուցված է Արտավազդ Բալդրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արտակ Գինոսյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Մկրտիչ Արշակյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արարատ Շահվերդյանի և Գագիկ Թորոսյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ժիրայր Բահատուրի Ղուկասյանի և մյուսների վերաբերյալ 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԵԷԴ/0091/01/11 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ.
<</.../ Ավազակությունը, ինչպես նաև կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով զուգորդված կողոպուտը երկօբյեկտ հանցակազմեր են. հիմնական անմիջական օբյեկտը սեփականությունն է, իսկ լրացուցիչ օբյեկտը մարդու կյանքն է կամ առողջությունը:
Սուբյեկտիվ կողմից վերոնշյալ հանցակազմերը բնութագրվում են շահադիտական դրդման առկայությամբ, որը զուգորդվում է բռնության հետ:
Բռնության հասկացությանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արևիկ և Ծովինար Սահակյանների գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) բռնությունը` որպես քրեորեն հետապնդելի արարք, դիտավորությամբ, անձի կամքին հակառակ կամ առանց նրա կամքը հաշվի առնելու կատարված ցանկացած արարք է, որի արդյունքում անձը զրկվել է կյանքից, կամ սահմանափակվել է նրա ազատությունը, կամ նրա առողջությանը վնաս է պատճառվել, կամ նրան պատճառվել է ֆիզիկական ցավ, ֆիզիկական կամ հոգեկան տառապանք» (տե՛ս Արևիկ և Ծովինար Սահակյանների գործով Վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԱՐԴ/0176/01/11 որոշման 18-րդ կետը):
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ավազակության հասարակ և որակյալ տեսակների դեպքում օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ հանդիսացող բռնությունը կամ դրա սպառնալիքը կարող են լինել բացառապես կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր, /.../: Հետևաբար յուրաքանչյուր դեպքում անձի արարքը որպես ավազակություն /.../ որակելիս պետք է գործի բավարար փաստական տվյալներով հիմնավորել, թե ինչում է արտահայտվել բռնության կամ դրա սպառնալիքի բովանդակությունը, և արդյոք դրանք կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր են եղել, թե ոչ:
/.../ Բռնության տարբեր դրսևորումների՝ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր լինելը որոշվում է ելնելով`
ա) կյանքի կամ առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանից,
բ) հանցագործության բնույթից, կատարման եղանակից, կատարման մեխանիզմի առանձնահատկություններից և այլն:
/.../ Հանցագործության, տվյալ դեպքում՝ ավազակության բնույթից, կատարման եղանակից, կատարման մեխանիզմի առանձնահատկություններից և այլնից ելնելով՝ բռնությունը գնահատվում է որպես կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր նաև այն դեպքում, երբ դրա կիրառման պահին իրական վտանգ է ստեղծվել տուժողի կյանքի կամ առողջության համար: Այսպես, գույքը հափշտակելու նպատակով հանցավորը, առանց վնաս պատճառելու, կիրառում է զենք կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաներ կամ բռնությունը կիրառում է տուժողի կյանքի համար վտանգավոր այլ եղանակներով (օրինակ` խեղդում է տուժողին, տարբեր ձևերով փակում է նրա շնչառությունը և այլն): Նման դեպքերում բռնության բնույթը որոշվում է գործի բոլոր հանգամանքները (բռնության գործադրման եղանակ, գործիքներ, հանցակիցների քանակ, դեպքի կատարման ժամանակ, տեղ և այլն) հաշվի առնելով:
Կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքը հանդիսանում է հոգեբանական բռնության տարատեսակ և կարող է դրսևորվել տարբեր ձևերով` խոսքով, ժեստերով, զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկաների ցուցադրմամբ կամ այնպիսի այլ գործողությունների կատարմամբ, որոնք ելնելով կոնկրետ գործի հանգամանքներից, տուժողի կյանքի կամ առողջության համար իրական սպառնալիք են ներկայացնում:
/.../ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ այն դեպքում, երբ զենքը կամ որպես զենք օգտագործվող առարկան փաստացի չի գործադրվել, սակայն կոնկրետ իրավիճակում դրանք տուժողի կյանքի կամ առողջության համար իրական վտանգ են ստեղծել (օրինակ` հարձակման ժամանակ հանցավորը զենքը կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկան հպում է տուժողի որովայնին, կոկորդին կամ կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող այլ օրգաններին), արարքը պետք է որակել որպես ավազակություն: Վճռաբեկ դատարանի այս եզրահանգումը հիմնված է այն հանգամանքի վրա, որ նկարագրված դեպքում տուժողի կյանքի կամ առողջության համար իրական վտանգ է ստեղծվում, քանի որ ցանկացած պահի, այդ թվում` տուժողի կողմից դիմադրություն ցույց տալու կամ փախուստի փորձի դեպքում հանցավորի դիտավորյալ կամ անզգույշ գործողություններով տուժողի կյանքին կամ առողջությանը կարող է վնաս պատճառվել:
/.../ Անդրադառնալով զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկաների գործադրմամբ կատարված ավազակությանը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ զենք կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկաների գործադրումը տուժողի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակման ընթացքում դրանց փաստացի օգտագործումն է, օգտագործման փորձը կամ դրանցով սպառնալիք տալը: /.../ Այն դեպքում, երբ հանցավորը զենքը կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկաները փաստացի չի օգտագործել, չի փորձել օգտագործել կամ դրանցով սպառնալիք տալ, սակայն հանցավորի մոտ դրանց առկայությունը կոնկրետ դեպքում տուժողի կյանքի կամ առողջության համար ստեղծել է իրական վտանգ, արարքը ենթակա է որակման որպես հասարակ ավազակություն:
Ինչ վերաբերում է հանցակիցներից մեկի կողմից զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկայի գործադրմանը, ապա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ այն դեպքում, երբ`
ա) ավազակության հանցակիցները մինչև հանցանքի կատարումը զենքի (որպես զենք օգտագործվող առարկա) կիրառման վերաբերյալ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել, ինչպես նաև այն դեպքում, երբ հանցակիցները նախապես իմացել են, որ իրենցից մեկի մոտ առկա է զենք (որպես զենք օգտագործվող առարկա), որը կարող է օգտագործվել արարքը կատարելու ժամանակ և խմբի անդամները գիտակցել են զենքի (որպես զենք օգտագործվող առարկայի) կիրառման հնարավորությունը, բոլոր հանցակիցների արարքը պետք է որակել զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկաների գործադրմամբ կատարված ավազակություն.
բ) իրենցից մեկի մոտ զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկայի առկայության մասին ավազակության հանցակիցներն իմացել են հանցագործությունը կատարելու ընթացքում և հանցանքի կատարումը շարունակել են արդեն զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկայի կիրառմամբ, բոլոր հանցակիցների արարքը պետք է որակել զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող այլ առարկաների գործադրմամբ կատարված ավազակություն:>>:
Ինչ վերաբերվում է Էրնստ Գյուլնազարյանին և Արտավազդ Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, և Մանվել Պողոսյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը սույն գործով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, վերլուծելով ամբաստանյալ Էրնստ Գյուլնազարյանին և Արտավազդ Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Մանվել Պողոսյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը, տուժողների և վկաների ցուցմունքները, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, հանգում է հետևության, որ գործով որևէ հիմնավոր ապացույց ձեռք չի բերվել ամբաստանյալներ Էրնստ Գյուլնազարյանի և Արտավազդ Բալդրյանի կողմից տուժող Գևորգ Գևորգյանին առևանգելու, իսկ ամբաստանյալ Մանվել Պողոսյանի կողմից ավազակյին հարձակմանն օժանդակելու վերաբերյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ Է.Գյուլնազարյանին և Ա.Բալդրյանին մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, իսկ Մանվել Պողոսյանի արարքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով:
Նախ անդրադառնալով առևանգման դրվագին՝ դատարանը փաստում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածը սահմանում է.
ՙ1. Խաբեության, վստահությունը չարաշահելու, բռնության կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առևանգելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 218-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշները`
պատժվում է ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
2. Նույն գործողությունը, որը կատարվել է`
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
/.../՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածը սահմանում է.
<<Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում կամ ընդհանուր աշխատունակության աննշան կայուն կորուստ`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրհիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:>>:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
ՙ/.../
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող եւ ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաեւ քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման եւ կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետեւությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի համաձայն.
ՙ1. Քրեական դատավարությունն իրականացվում է մրցակցության սկզբունքի հիման վրա:
(…)
3. Դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է միայն իրավունքի շահերը:
4. Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար ստեղծում է գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ: Դատարանը կաշկանդված չէ կողմերի կարծիքներով և իրավունք ունի սեփական նախաձեռնությամբ անհրաժեշտ միջոցներ ձեռնարկել քրեական գործով ճշմարտությունը բացահայտելու համար:
5. Քրեական դատավարությանը մասնակցող կողմերը քրեական դատավարական օրենսդրությամբ օժտված են իրենց դիրքորոշումը պաշտպանելու հավասար հնարավորություններով: Դատարանը դատավճիռը հիմնավորում է միայն այն ապացույցներով, որոնց հետազոտման ընթացքում կողմերից յուրաքանչյուրի համար ապահովվել են հավասար պայմաններ:
6. Քրեական դատավարության ընթացքում կողմերն իրենց դիրքորոշումը, այն պաշտպանելու եղանակները և միջոցներն օրենքի շրջանակներում ընտրում են ինքնուրույն` անկախ դատարանից, այլ մարմիններից և անձանցից: Դատարանը, կողմի միջնորդությամբ, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, աջակցում է նրան ձեռք բերելու անհրաժեշտ նյութեր: (…)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
ՙՔրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչեւ դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում՚:
ՀՀ քրեական դատավարության 126-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙԳործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի եւ օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով՚:
ՀՀ քրեական դատավարության 127-րդ հոդվածի համաձայն.
ՙ1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ եւ օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն.
ՙ Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը եւ այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 քրեական գործով արձանագրել է, որ ՙգործող քրեադատավարական օրենսդրությունը դատական քննության փուլում ապացուցման գործունեության հիմքում դրել է ոչ թե յուրաքանչյուր քրեական գործով օբյեկտիվ ճշմարտությունը բացահայտելու պարտադիր պայմանը, այլ մրցակցության և կողմերի իրավահավասարության ապահովման պահանջը, որը համարվում է արդարացի դատական ակտ կայացնելու գլխավոր պայմանը։ Միաժամանակ արձանագրել է, որ դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է միայն իրավունքի շահերը, ինչպես նաև այն, որ դատարանը կաշկանդված չէ կողմերի կարծիքներով և իրավունք ունի սեփական նախաձեռնությամբ անհրաժեշտ միջոցներ ձեռնարկել քրեական գործով ճշմարտությունը բացահայտելու համար:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ մրցակցությունը և ապացուցման գործընթացում դատարանի ակտիվությունը չեն հակասում միմյանց, սակայն կարևոր է հստակ որոշել դատական ակտիվության սահմանները և նպատակը, որպեսզի թույլ չտրվի դատարանին ներքաշվելու մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմին օգնելու, մեղադրյալի մեղքի ապացուցման կամ հերքման գործին՚։
Վճռաբեկ դատարանը գտել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է ՙապացույցների համակցություն՚ հասկացությունը: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ.
ՙ(…) Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին:
Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը(…)՚: (տե’ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):

Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի գործով որոշմամբ ձևավորված իրավական դիրքորոշման համատեքստում` Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0168/01/12 գործով 08.05.2013թ. որոշմամբ արձանագրել է, որ <<ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից: Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե°ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53):>>:

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Էրնստ Գյուլնազարյանի և Արտավազդ Բալդրյանի, վկաներ Աիդա Գուլինյանի, Աղասի Գուլինյանի, Ալեքսան Գուլինյանի ցուցմունքներով և դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցներով որևէ փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել, որը կհիմնավորեր, որ ամբաստանյալներ Է.Գյուլնազարյանը և Ա.Բալդրյանն առևանգել են տուժող Գևորգ Գևորգյանին:
Ինչ վերաբերում է տուժող Գևորգ Գևորգյանի կողմից նախաքննության փուլում տված ցուցմունքներին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ դատաքննության փուլում վկաների, և մասնավորապես Աիդա Գուլինյանի կողմից տրված ցուցմունքներով պարզվել են դեպքի վերաբերյալ մի շարք էական հանգամանքներ, որոնք հայտնի չեն եղել նախաքննության փուլում, և դրանց վերաբերյալ տուժող Գևորգ Գևորգյանը ցուցմունքներ չի տվել, խուսափել և դատարան չի ներկայացել, և դատաքննության փուլում ցուցմունք չի տվել:
Դատարանը փաստում է, որ մինչդատական վարույթում գործի ելքով շահագրգռված տուժող Գևորգ Գևորգյանի ցուցմունքը վճռորոշ նշանակություն է ունեցել Է.Գյուլնազարյանին և Ա.Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք առաջադրելու և մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում:
Դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Գևորգյանի ցուցմունքները դատաքննության փուլում հակընդդեմ հարցման իրավունքով չի ապահովվել և որպես ապացույց չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, քանի որ այն կարող է հանգեցնել արդար դատաքննության իրավունքի խախտման:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 20.10.2011թ. Հ.Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙՀիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը` Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում: Այլ կերպ` առանց հակընդդեմ հարցման` ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում: Ուստի այս պարագայում հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերի հավասարակշռությունը հնարավոր է ապահովել հանրային շահերի առավել մեծ ընդգրկմամբ՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 27.02.2015թ. Հարություն Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՇԴ/0172/01/12 գործով իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ. ՙՎճռաբեկ դատարանը, հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային պրակտիկան (տե՛ս, օրինակ, AL-Khawaja and Tahery v. the United Kingdom գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 15-ի վճիռը, գանգատ թիվ 26766/05, 22228/06, կետեր 118-119), ընդգծում է, որ հակընդդեմ հարցման իրավունքով չապահովված ապացույցը չի կարող դրվել անձի մեղադրական դատավճռի հիմքում: Միևնույն ժամանակ այս արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում, մասնավորապես` հակընդդեմ հարցման իրավունքով չապահովված վկայի ցուցմունքը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելն արդար դատաքննության իրավունքի խախտման չի հանգեցնի, եթե վկայի բացակայությունը եղել է արդարացված, և եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չի ունեցել անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում (տե՛ս mutatis mutandis Արտակ Գաբրիելյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ՎԲ-04/13 որոշումը):՚
Դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների համակցությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալներ Էրնստ Գյուլնազարյանը և Արտավազդ Բալդրյանը դիտավորությամբ Գևորգ Գևորգյանին մարմնական վնասվածք են հասցրել, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում:
Դատարանի համոզմամբ, Էրնստ Գյուլնազարյանի և Արտավազդ Բալդրյանի գործողություններում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի՝ առևանգման ինչպես սուբյեկտիվ, այնպես էլ` օբյեկտիվ կողմը:
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Էրնստ Գյուլնազարյանի և Արտավազդ Բալդրյանի գործողությունները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Մանվել Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում ևս, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով որևէ փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել, որ Մանվել Պողոսյանն օժանդակել է ավազակային հարձակման կատարմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասը սահմանում է.
«Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունը պարտակելը` հանցանք կատարած անձի, ինչպես նաև հանցագործության կատարման գործիքների ու միջոցների, հանցագործության հետքերի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաների նախապես չխոստացված պարտակումը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 3341-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշները`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
/.../»:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Մանվել Պողոսյանը նախապես չի իմացել Արտակ Գինոսյանի, Մկրտիչ Արշակյանի և Արտավազդ Բալդրյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ զենքի գործադրմամբ ավազակային հարձակում կատարելու մասին, այլ, լինելով տաքսու վարորդ, վերջիններիս փոխադրել է Գառնիկ Մաթևոսյանի տուն, իսկ ծանր հանցագործության` ավազակության մասին տեղեկացել է հետագայում, այսինքն` կատարել է նախապես չխոսատացված պարտակում` պարտակելով հանցագործներին և հանցագործության գործիքները: Նշված փաստական հանգամանքը հիմնավորվում է նաև` Մանվել Պողոսյանի 094-33-84-79 հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակներով և դրանց զննության արձանագրությամբ:
Նշված պայմաններում, դատարանը գտնում է, Մանվել Պողոսյանի գործողություններում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված արարքի օբյեկտիվ կողմը:
Այսպիսով, դատարանը գտնումէ, որ Մանվել Պողոսյանի գործողությունները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաuտանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի uահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
2. Դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը: Մեղադրանքը խստացման առումով փոխելը թույլատրվում է միայն սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով և դեպքերում՚:
Նշված իրավադրույթների վերլուծությունից բխում է, որ դատական քննության ընթացքում դատարանի նախաձեռնությամբ մեղադրանքի փոփոխություն հնարավոր է միայն մեղմացման առումով և պայմանով, որ դրանով չխախտվի ամբաստանյալների պաշտպանության իրավունքը:
Դատարանը Է.Գյուլնազարյանին և Ա.Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, և Մ.Պողոսյանիին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով փոփոխելը հնարավոր է համարում, քանի որ մեղադրանքի նման փոփոխություններով ամբաստանյալների վիճակը չի վատթարանում, ավելին` դրանով ամբաստանյալների վիճակը բարելավվում է: Նման փոփոխությամբ չի խախտվում նաև նրանց պաշտպանության իրավունքը, քանի որ արարքի փաստական հանգամանքներն ինքնին ընդգրկված են եղել առաջադրված մեղադրանքի ծավալում, որի դեմ թե գործի նախաքննության փուլում, թե դատական քննության փուլում, ամբաստանյալները պաշտպանվելու իրական հնարավորություն ունեցել են:
Այսպիսով, դատարանն ապացուցված է համարում Էրնստ Գյուլնազարյանի և Արտավազդ Բալդրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, և Մանվել Պողոսյանի մեղավորությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ:

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելուն, դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Էրնստ Գյուլնազարյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում է 2003 և 2006 թվականներին ծնված երկու մանկահասակ երեխաները:
Ամբաստանյալ Արտավազդ Բալդրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքի տակ են գտնվում 2008, 2010 և 2015 թվականներին ծնված երեք մանկահասակ երեխաները, որոնցից մեկը վատառողջ է, ինչպես նաև` վատառողջ կինը:
Ամբաստանյալ Արտակ Գինոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում կենսաթոշակառու հայրը, մայրը, մեկ անչափահաս երեխան:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Արշակյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում 2002 թվականին ծնված մեկ անչափահաս և 2004, 2008, 2014 թվականներին ծնված չորս մանկահասակ երեխաները:
Ամբաստանյալ Մանվել Պողոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում 2001 թվականին ծնված մեկ անչափահաս երեխան և չաշխատող կինը:
Ամբաստանյալ Արարատ Շահվերդյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ է գտնվում 2003 թվականին ծնված մեկ անչափահաս երեխան:
Ամբաստանյալ Գագիկ Թորոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի արձանագրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:

(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):

Դատարանը միաժամանակ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել, որ Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանին և Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ չպետք է նշանակել և առանց պատիժ նշանակելու` ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
(…)
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը: (…)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի՝ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: /.../՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն`
ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԳԴ5/0022/01/10 գործով Անահիտ Սաղաթելյանի վերաբերյալ 2011թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
/.../ Քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Ինչպես երևում է նշված արգելքը սահմանող իրավանորմի վերլուծությունից, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի կիրառման համար ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունն անհրաժեշտ է միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործն արդեն իսկ հարուցված է, և անձը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, այսինքն` նրա նկատմամբ սկսվել է քրեական հետապնդում:
Բոլոր այն դեպքերում, երբ քրեական գործը դեռ հարուցված չէ, կամ քրեական գործը հարուցվել է, սակայն որևէ անձի մեղադրանք չի առաջադրվել, և անցել են վաղեմության ժամկետները, ապա ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունն անհրաժեշտ չէ, և մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է իր նախաձեռնությամբ հրաժարվել քրեական գործ հարուցելուց կամ որոշում կայացնել հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին: Այլ կերպ` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետներն անցած լինելն ինքնին բացառում է քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը` անկախ ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունից կամ առարկությունից. համաձայնության հարցն առաջ է գալիս միայն կոնկրետ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում սկսելուց` նրան մեղադրանք առաջադրելուց հետո՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի փետրվարի 27-ին Հարություն Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՇԴ/0172/01/12 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙՎաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցագործությունն ավարտված համարելու պահից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Միևնույն ժամանակ օրենքով նախատեսված են վաղեմության ժամկետի ընթացքի ընդհատման դեպքերը: Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է իր նախադեպային իրավունքում ձևավորած դիրքորոշումն առ այն, որ ՙ(…) նոր կատարված հանցագործությունն ընդհատում է նախկին հանցագործության վաղեմության ժամկետի ընթացքը հետևյալ պայմանների առկայության դեպքում`
1. նախկին հանցագործությունն ավարտվել է և օրենքով դրա համար սահմանված վաղեմության ժամկետը դեռևս չի անցել,
2. նոր կատարվածը միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն է:
Վաղեմության ժամկետի ընդհատվելու դեպքում նախորդ հանցանքի համար ընթացող ժամկետը չեղյալ է համարվում, և հաշվարկը վերսկսվում է նոր հանցագործության ավարտման պահից: Այլ կերպ ասած` նոր հանցանքի կատարմամբ նախկին հանցագործության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետը չի վերանում, իսկ ինչպես նոր հանցանքի, այնպես էլ նախկին հանցանքի համար օրենքով սահմանված վաղեմության ժամկետները սկսվում են հաշվարկվել նոր հանցանքի ավարտման պահից` յուրաքանչյուր հանցագործության համար ինքնուրույն:
(…) Եթե անձը միաժամանակ կատարում է երկու կամ ավելի հանցագործություն, դրանցից յուրաքանչյուրի համար վաղեմության ժամկետը պետք է հաշվարկվի առանձին: Հետևաբար, հանցագործություններից մեկի համար վաղեմության ժամկետի ավարտի դեպքում անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից այդ հանցագործության համար, սակայն մյուսների համար, որոնց վաղեմության ժամկետները չեն անցել, անձը պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ընդհանուր կարգով՚ (տե’ս Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշման 21-րդ կետը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից երևում է, որ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով (տե’ս Անահիտ Հայկի Սաղաթելյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշումը, Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշումը)՚:

Համաձայն Էրնստ Գյուլնազարյանին և Արտավազդ Բալդրյանին առաջադրված մեղադրանքի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտվել է 2015 թվականի հունվարի 04-ին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից բխում է, որ այն նկարագրում է դիտավորյալ հանցագործություն, իսկ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն խիստ՝ կալանքի ձևով պատժի ժամկետը չի գերազանցում 2 ամիսը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, հետևաբար այն կատարած անձինք ազատվում են քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից համապատասխանաբար անցել է երկու տարի:
Այսպիսով, դատարանը գտնումէ, որ Էրնստ Գյուլնազարյանին և Արտավազդ Բալդրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար առանց պատիժ նշանակելու` պետքէազատելքրեականպատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտավազդ Բալդրյանի, Արտակ Գինոսյանի, Մկրտիչ Արշակյանի, Մանվել Պողոսյանի, Արարատ Շահվերդյանի և Գագիկ Թորոսյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Արտավազդ Բալդրյանը և Մկրտիչ Արշակյանհը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արտակ Գինոսյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Մանվել Պողոսյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով, Արարատ Շահվերդյանը և Գագիկ Թորոսյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
ՙՄինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Թորոսյանը 2016թ. փետրվարի 09-ից 12-ը` 3 /երեք/ օր, ձերբակալված է եղել, ուստի դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել ձերբակալման մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օրը:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Արտավազդ Բալդրյանի, Արտակ Գինոսյանի և Մկրտիչ Արշակյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում, չպետք է նշանակել, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի` գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության, իսկ տվյալ դեպքում տուժողների կողմից քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, իսկ հանցագործության ընթացքում հափշտակված իրը՝ Գ.Մաթևոսյանի ոսկե մատանին, ճանաչվել է իրեղեն ապացույց, կցվել քրեական գործին և կտնօրինվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի կարգով:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը.
Քննիչի` 2015 թվականի մարտի 24-ի որոշումներով կալանքներ են դրվել Արտավազդ Բալդրյանի, Մկրտիչ Արշակյանի, Արտակ Գինոսյանի և Մանվել Պողոսյանի` շարժական և անշարժ գույքի վրա, բացի այդ, 2015 թվականի նոյեմբերի 06-ի որոշումներով կալանքներ են դրվել Արտակ Գինոսյանին պատկանող <<Nokia 311>>, <<Noia 101>> և <<Samsung GT-E1202i>> մոդելի բջջային հեռախոսների, գաղտնալսման սարքի, 200 ԱՄՆ դոլար և 32.890 ՀՀ դրամ գումարի, Արտավազդ Բալդրյանին պատկանող <<Cartier 295049 PL2715>> գրառմամբ ձեռքի ժամացույցի, <<Nokia 1662-2>> մոդելի բջջային հեռախոսի և 1340 ՀՀ գումարի, Մկրտիչ Արշակյանին պատկանող <<Apple Iphone 4>> մոդելի բջջային հեռախոսի, 100 ԱՄՆ դոլար և 16.000 ՀՀ դրամ գումարի վրա:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙԳույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում՚:
Հաշվի առնելով, որ քրեական գործով առկա են դատական ծախսեր, ուստի դատարանը գտնում է, որ Արտավազդ Բալդրյանի, Մկրտիչ Արշակյանի, Արտակ Գինոսյանի և Մանվել Պողոսյանի` շարժական և անշարժ գույքի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.97 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, 19,2 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը և կաթուցիչը պետք է ոչնչացնել, տուժող Գևորգ Մաթևոսյանին պատկանող ոսկե մատանին` վերադարձնել նրան, իսկ ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչությունում պահվող` <<AKC-47>> տեսակի ինքնաձիգը` թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:
Անդրադառնալով խափանման միջոցների հարցին, դատարանը գտնում է, որ Արտավազդ Բալդրյանի, Արտակ Գինոսյանի, Մկրտիչ Արշակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, և Մանվել Պողոսյանի, Արարատ Պողոսյանի և Գագիկ Թորոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ Էրնստ Գյուլնազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Քննության առնելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով կատարված դատահետքաբանական /հատոր 6` գ/թ 182-184/ փորձաքննության արժեքը կազմել է 25.200 ՀՀ դրամ, դատաքիմիական /հատոր 6` գ/թ 190-200/ երեք փորձաքննությունների արժեքները` համապատասխանաբար` 38472, 19236 և 19236 ՀՀ դրամ, դատամետաղագիտական, դատահեմոլոգիական և դատաապրանքագիտական /հատոր 10` գ/թ 14-16/ փորձաքննության արժեքը կազմել է 84.000 ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙԴատական ծախսերը բաղկացած են`
/.../
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
/.../՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: /.../՚:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանից, Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանից, Արտակ Յուրիկի Գինոսյանից և Մանվել Հենրիկի Պողոսյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, համապարտության կարգով պետք է բռնագաձել 109.200 /հարյուր ինը հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ, Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանից` 38.470 /երեսունութ չորս հարյուր յոթանասուն/ ՀՀ դրամ, Մանվել Հենրիկի Պողոսյանից` 19230 /տասնինը հազար երկու հարյուր երեսուն/ ՀՀ դրամ, Արարատ Վասիկի Շահվերդյանից` 19236 /տասնինը հազար երկու հարյուր երեսուն/ ՀՀ դրամ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 168-րդ, 238-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և առանց պատիժ նշանակելու նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Էրնստ Մայիսի Գյուլնազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:

Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով` առանց պատիժ նշանակելու Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի փետրվարի 07-ից:
Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արտակ Յուրիկի Գինոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արտակ Յուրիկի Գինոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի փետրվարի 07-ից:
Արտակ Յուրիկի Գինոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի փետրվարի 07-ից:
Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Մանվել Հենրիկի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Մանվել Հենրիկի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արարատ Վասիկի Շահվերդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Արարատ Վասիկի Շահվերդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով, նշանակված պատժին հաշվակցել ձերբակալման մեջ գտնվելու երեք օրը և Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

2015 թվականի մարտի 24-ի որոշումներով Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանի, Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանի, Արտակ Յուրիկի Գինոսյանի, Մանվել Հենրիկի Պողոսյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.97 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, 19,2 գրամ <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը և կաթուցիչը ոչնչացնել, տուժող Գևորգ Մաթևոսյանին պատկանող ոսկե մատանին վերադարձնել նրան, իսկ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող` <<AKC-47>> տեսակի ինքնաձիգը թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:
Արտավազդ Գագիկի Բալդրյանից, Մկրտիչ Փայլակի Արշակյանից, Արտակ Յուրիկի Գինոսյանից և Մանվել Հենրիկի Պողոսյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, համապարտության կարգով բռնագաձել 109.200 /հարյուր ինը հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Գագիկ Վարդգեսի Թորոսյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագաձել 38.470 /երեսունութ չորս հարյուր յոթանասուն/ ՀՀ դրամ:
Մանվել Հենրիկի Պողոսյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագաձել 19230 /տասնինը հազար երկու հարյուր երեսուն/ ՀՀ դրամ:
Արարատ Վասիկի Շահվերդյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագաձել 19236 /տասնինը հազար երկու հարյուր երեսուն/ ՀՀ դրամ:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ