Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0217/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Ռաֆայել Խաչատրյան
Էդուարդ Օհանյան
Գրիգոր Օհանյան
Ռաֆայել Խաչատրյան Գագիկ
Գրիգոր Օհանյան Արարատ
Գրիգոր Օհանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արարատ Պետրոսյան
Լիլիթ Թադևոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արարատ Պետրոսյան
Լիլիթ Թադևոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-07-22 | 11:00 | 3 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-05-11 | 14:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-04-22 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-04-20 | 13:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-04-11 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-03-30 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-03-15 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-03-09 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-02-23 | 15:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-01-26 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԱՔԴ/0217/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դատախազներ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
Դ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԷԴ.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Թ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
2016 թվականի հուլիսի 22-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդուարդ Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2015 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում հարուցվել և նախաքննություն կատարելու համար ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին է ուղարկվել թիվ 14200715 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով:
2015 թվականի մայիսի 18-ին էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի մայիսի 25-ին Էդուարդ Արարատի Օհանյանը թիվ 14200715 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2015 թվականի հունիսի 18-ին թիվ 14200715 քրեական գործով տուժողներ են ճանաչվել Վազգեն Աշոտի Դանիլյանը, Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանը և Վահագն Աշոտի Դանիելյանը:
2015 թվականի հունիսի 20-ին որոշում է կայացվել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի, Էդուարդ Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիիրականացնելու մասին՝ նրանց գործողություններում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 14200715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0115/01/15 համարը, 2015 թվականի հուլիսի 3-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հուլիսի 14-ին նշանակվել է դատական քննության:
2. 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 09118215 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին թիվ 09118215 քրեական գործով տուժող է ճանաչվել Վահե Ռազմիկի Հակոբյանը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, Էդուարդ Աարարատի Օհանյանը և Գրիգոր Աարարատի Օհանյանը ձերբակալվել են:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդուարդ Արարատի Օհանյանը, Գրիգոր Արարատի Օհանյանը և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը թիվ 09118215 քրեական գործով ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, նրանցից Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, իսկ Ռաֆայել Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, իսկ Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ռաֆայել Խաչատրյանի մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին թիվ 09118215 քրեական գործից Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է թիվ 09125815 համարի ներքո:
2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ին թիվ 09125815 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0217/01/15 համարը, 2015 թվական դեկտեմբերի 8-ին ընդունվել է վարույթ և 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել դատական քննություն նշանակելու մասին:
3. 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ուղարկվել նաև թիվ 09118215 քրեական գործը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0224/01/15 համարը, 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0115/01/15 քրեական գործին:
4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի 2016 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0115/01/15 քրեական գործը միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0217/01/15 քրեական գործին:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի (այսուհետ նաև՝Առաջին ատյանի դատարան) 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով.
- Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
- Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8/ութ/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
- Գրիգոր Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ՝ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով, վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Առաքելյանը:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2016 թվականի հունիսի 20-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
6. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ մասերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. « 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց՝ եղբայրներ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունն ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության՝ պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանական դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ՝ չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին՝ դիմադրություն ցույց տալով, թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանին, Արսեն Հովհաննիսյանին, Մելո Շաշագրյանին և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
(...)
[Այնուհետև], նույն օրը՝ ժամը 08:30-ին, ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո ոստիկանության բաժնի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքում Ռաֆայել Խաչատրյանը կրկին չի ենթարկվել ոստիկանության օրինական պահանջներին և իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկաններ Արսեն Հովհաննիսյանի և Մելո Շաշագրյանի նկատմամբ՝ մեկական անգամ հարվածելով և ֆիզիկական ցավ պատճառելով վերջիններիս, ինչի արդյունքում կոտրվել է նաև ոստիկանության աշխատակից Մելո Արզումանի Շաշագրյանի գրպանում գտնվող «Այֆոն 4Ս» տեսակի բջջային հեռախոսը»:
7. Էդուարդ Արարատի Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «2015 թվականի մարտի 6-ին՝ ժամը 2200-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 3 շենքի հարակից տարածքում դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ առանց առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված, անհիմն պահանջ է ներկայացրել Վազգեն Դանիելյանին, Վահագն Դանիելյանին և Էդուարդ Խաչատրյանին, որպեսզի իրենց փողոցով նորմալ քայլեն, ապա տևական ժամանակով սեռական բնույթի հայհոյանքներ է ուղղել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հասցեին, որի ընթացքում ձեռքերով ու գլխով հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
(...)
[Այնուհետև], 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց՝ Գրիգոր Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունն ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության՝ պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականտես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանական դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամ՝ չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին՝ դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանին, Արսեն Հովհաննիսյանին, Մելո Շաշագրյանին և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին»:
8. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռի համաձայն.
« (…)
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբասատանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
(…)
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի, Էդուարդ Օհանյանի (…) կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանն իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի(…):
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Է.Օհանյանի և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանը պետք է կրեն, քանի որ խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
(…)»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
9. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ՝ Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ նշանակած պատժի մասով թույլ է տվել դատական սխալ՝ խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, որի արդյունքում Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որը չի համապատասխանում նրանց կողմից կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին, և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու համար:
Ի հիմնավորումն իր վերոշարադրյալ փաստարկի`բողոքի հեղինակը մեջբերումներ է կատարել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասից, մեջբերել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների դրույթները, ինչպես նաև մեջբերումներ է կատարել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից և նշել, որ ամբաստանյալներ Ռ. Խաչատրյանի և Էդ. Օհանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը, արձանագրելով, որ քրեական գործում ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, որպես մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով մեղքն ընդունելն ու զղջալը, տուժողի կողմից բողոք-պահանջ չներկայացնելը, ըստ անհրաժեշտության չի գնահատել նրանց կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դրանով իսկ՝ չի ղեկավարվել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով՝ նշանակել է ակնհայտ այնպիսի մեղմ պատիժ, որը բավարար չէ ամբաստանյալներին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Ըստ բողոքի հեղինակի՝ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի կատարած հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել այդ արարքները որակյալ դարձնող հատկանիշները, մասնավորապես այն, որ տվյալ հանցագործությունները, դասվելով հասարակական կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ոտնձգել են ոչ միայն այն հասարակական հարաբերությունների դեմ, որոնք անմիջականորեն ուղղված են հասարակական կարգի պահպանմանը, այլև նրանց դեմ, որոնք ուղղված են անձի առողջության, քաղաքացիների գույքային շահերի պահպանմանը: Այդ արարքների հանրային վտանագավորությունն առավել բարձր է հատկապես բռնությամբ զուգորդված լինելու, իշխանության ներկայացուցիչների դեմ ուղղված լինելու և վերջիններիս նկատմամբ բռնություն գործադրվելու համատեսքստում:
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, բողոքաբերը նաև նշել է հետևյալը.
«[Առաջին ատյանի դատարանը] տուժողի կողմից բողոք-պահանջ չունենալու հանգամանքը արձանագրելով, անտեսել է այն իրողությունը, որ ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի կատարած հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ կերպով գնահատելու հիմնաքարային նշանակությունը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցավոր արարքները ոտնձգել են ոչ միայն մասնավոր անձանց առողջության և գույքային շահերի դեմ, այլ նաև դրանցով խախտվել է հասարակական կարգը, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է ցուցաբերվել՝ հասարակության անդամների՝ անգամ պատահական անցորդների, ականատես այլ անձանց մոտ վախի և տագնապի մթնոլորտ է ստեղծվել: Այդ իմաստով խախտվել է նաև արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունը, որն ընդգրկում է նաև հասարակության վերաբերմունքը ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցավոր արարքների և դրանց համար վերջիններիս նկատմամբ նշանկված պատժի նկատմամբ»:
Արդյունքում, բողոքաբերը խնդրել է Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը, Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմաբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Իսկ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում՝ 3/երեք/ ամիս ժամկետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմաբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
10. Բողոքաբերը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Ամբաստանյալների պաշտպաններ Ս.Հարությունյանը և Թ.Բաղդասարյանը, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանը և Էդ.Օհանյանն առարկել են վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
11. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
12. Նախորդ կետում մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 9-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժներն ակնհայտ մեղմ են, թե՝ ոչ:
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
Ն.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. §[Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս։ Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս։ Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս։ Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը¦ (տե°ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնահարցին, և այդ համատեքստում նաև՝ արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը որոշելիս բացահայտման ենթակա հանգամանքներին՝ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. §[Ա]յլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը¦ (տե°ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/18 որոշումը):
13. Նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների և մեջբերված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում վերլուծելով սույն գործի փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը նախ արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռով ինչպես Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, այնպես էլ Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր են ճանաչվել և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժներ են նշանակվել այնպիսի հանցագործությունների համար, որոնցից յուրաքանչյուրի համար էլ օրենքով նախատեսված են նաև ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակներ:
Այսպես.
Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնցից առաջինը դասվում է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ երկրորդը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածը, դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնցից երկուսն էլ դասվում են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող հանցագործությունների շարքին, դրանցից առաջինը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսվածը, ինչպես արդեն նշվեց՝ դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին և դրա համար պատիժ է նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ երկրորդը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսվածը, դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Շարադրվածից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերը նշված հոդվածների սանկցիաները բոլորն էլ այլընտրանքային են և դատարանին հնարավորություն են տալիս կատարելու պատժի անհատականացում, և ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից ու աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակելու արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը:
Ինչպես հետևում է սույն որոշման 8-րդ կետում արձանագրվածից՝ Առաջին ատյանի դատարանը, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրանց կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակները, հանցավոր մտադրությունների իրականացման աստիճանները, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանցից յուրաքանչյուրի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, և հանգել է այն հետևության, որ Ռ.Խաչատրյանի ու Էդ.Օհանյանի կատարած հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար օրենքով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպատակները, որի արդյունքում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառել է օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակը՝ ազատազրկումը, և գտել է, որ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները նրանց կողմից ռեալ կրելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությանը:
Ընդ որում, ինչպես երևում է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ սահմանված պատժաչափերից, դրանցից միայն Էդ.Օհանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժաչափն է համընկնում օրենքով նախատեսված նվազագույնին, իսկ մյուս դեպքերում՝ դրանք ավելին են, քան նվազագույնը:
Վերը շարադրվածի և սույն որոշման 6-8-րդ կետերում արձանագրվածի համադրման արդյունքում՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակել է այնպիսի պատիժներ, որոնցից և ոչ մեկը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով չի կարող գնահատվել ակնհայտ մեղմ, ուստի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների շրջանակներում առկա չէ որևէ իրավաչափ հիմք՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժներն առավել խստացնելու համար:
Նախորդ պարբերությունում արձանագրվածի լույսի ներքո այլևս առարկայազուրկ համարելով բողոքաբերի՝ սույն որոշման 9-րդ կետում բառացիորեն մեջբերված փաստարկներին մանրամասն անդրադառնալը՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում միայն արձանագրել, որ դրանցում, որպես ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանը բարձրացնող հանգամանքներ ներկայացվածներն ըստ էության հանդիսանում են կատարված արարքներին համապատասխան քրեաիրավական որակումներ տալու համար անհրաժեշտ նախապայմաններ, և օրենսդրի կողմից արդեն իսկ ներառվել են տվյալ հանցակազմերում՝ որպես հանցագործության պարտադիր հատկանիշ:
14. Ամփոփելով սույն որոշման նախորդ կետում արձանագրված դատողությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու իրավաչափ հիմքեր չկան, ուստի Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդուարդ Արարատի Օհանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դատախազներ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
Դ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԷԴ.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Թ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
2016 թվականի հուլիսի 22-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդուարդ Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2015 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում հարուցվել և նախաքննություն կատարելու համար ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին է ուղարկվել թիվ 14200715 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով:
2015 թվականի մայիսի 18-ին էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի մայիսի 25-ին Էդուարդ Արարատի Օհանյանը թիվ 14200715 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2015 թվականի հունիսի 18-ին թիվ 14200715 քրեական գործով տուժողներ են ճանաչվել Վազգեն Աշոտի Դանիլյանը, Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանը և Վահագն Աշոտի Դանիելյանը:
2015 թվականի հունիսի 20-ին որոշում է կայացվել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի, Էդուարդ Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիիրականացնելու մասին՝ նրանց գործողություններում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 14200715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0115/01/15 համարը, 2015 թվականի հուլիսի 3-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հուլիսի 14-ին նշանակվել է դատական քննության:
2. 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 09118215 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին թիվ 09118215 քրեական գործով տուժող է ճանաչվել Վահե Ռազմիկի Հակոբյանը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, Էդուարդ Աարարատի Օհանյանը և Գրիգոր Աարարատի Օհանյանը ձերբակալվել են:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդուարդ Արարատի Օհանյանը, Գրիգոր Արարատի Օհանյանը և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը թիվ 09118215 քրեական գործով ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, նրանցից Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, իսկ Ռաֆայել Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, իսկ Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ռաֆայել Խաչատրյանի մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին թիվ 09118215 քրեական գործից Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է թիվ 09125815 համարի ներքո:
2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ին թիվ 09125815 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0217/01/15 համարը, 2015 թվական դեկտեմբերի 8-ին ընդունվել է վարույթ և 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել դատական քննություն նշանակելու մասին:
3. 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ուղարկվել նաև թիվ 09118215 քրեական գործը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0224/01/15 համարը, 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0115/01/15 քրեական գործին:
4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի 2016 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0115/01/15 քրեական գործը միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0217/01/15 քրեական գործին:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի (այսուհետ նաև՝Առաջին ատյանի դատարան) 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով.
- Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
- Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8/ութ/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
- Գրիգոր Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ՝ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով, վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Առաքելյանը:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2016 թվականի հունիսի 20-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
6. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ մասերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. « 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց՝ եղբայրներ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունն ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության՝ պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանական դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ՝ չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին՝ դիմադրություն ցույց տալով, թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանին, Արսեն Հովհաննիսյանին, Մելո Շաշագրյանին և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
(...)
[Այնուհետև], նույն օրը՝ ժամը 08:30-ին, ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո ոստիկանության բաժնի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքում Ռաֆայել Խաչատրյանը կրկին չի ենթարկվել ոստիկանության օրինական պահանջներին և իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկաններ Արսեն Հովհաննիսյանի և Մելո Շաշագրյանի նկատմամբ՝ մեկական անգամ հարվածելով և ֆիզիկական ցավ պատճառելով վերջիններիս, ինչի արդյունքում կոտրվել է նաև ոստիկանության աշխատակից Մելո Արզումանի Շաշագրյանի գրպանում գտնվող «Այֆոն 4Ս» տեսակի բջջային հեռախոսը»:
7. Էդուարդ Արարատի Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «2015 թվականի մարտի 6-ին՝ ժամը 2200-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 3 շենքի հարակից տարածքում դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ առանց առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված, անհիմն պահանջ է ներկայացրել Վազգեն Դանիելյանին, Վահագն Դանիելյանին և Էդուարդ Խաչատրյանին, որպեսզի իրենց փողոցով նորմալ քայլեն, ապա տևական ժամանակով սեռական բնույթի հայհոյանքներ է ուղղել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հասցեին, որի ընթացքում ձեռքերով ու գլխով հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
(...)
[Այնուհետև], 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց՝ Գրիգոր Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունն ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության՝ պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականտես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանական դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամ՝ չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին՝ դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանին, Արսեն Հովհաննիսյանին, Մելո Շաշագրյանին և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին»:
8. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռի համաձայն.
« (…)
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբասատանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
(…)
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի, Էդուարդ Օհանյանի (…) կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանն իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի(…):
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Է.Օհանյանի և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանը պետք է կրեն, քանի որ խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
(…)»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
9. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ՝ Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ նշանակած պատժի մասով թույլ է տվել դատական սխալ՝ խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, որի արդյունքում Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որը չի համապատասխանում նրանց կողմից կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին, և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու համար:
Ի հիմնավորումն իր վերոշարադրյալ փաստարկի`բողոքի հեղինակը մեջբերումներ է կատարել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասից, մեջբերել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների դրույթները, ինչպես նաև մեջբերումներ է կատարել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից և նշել, որ ամբաստանյալներ Ռ. Խաչատրյանի և Էդ. Օհանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը, արձանագրելով, որ քրեական գործում ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, որպես մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով մեղքն ընդունելն ու զղջալը, տուժողի կողմից բողոք-պահանջ չներկայացնելը, ըստ անհրաժեշտության չի գնահատել նրանց կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դրանով իսկ՝ չի ղեկավարվել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով՝ նշանակել է ակնհայտ այնպիսի մեղմ պատիժ, որը բավարար չէ ամբաստանյալներին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Ըստ բողոքի հեղինակի՝ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի կատարած հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել այդ արարքները որակյալ դարձնող հատկանիշները, մասնավորապես այն, որ տվյալ հանցագործությունները, դասվելով հասարակական կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ոտնձգել են ոչ միայն այն հասարակական հարաբերությունների դեմ, որոնք անմիջականորեն ուղղված են հասարակական կարգի պահպանմանը, այլև նրանց դեմ, որոնք ուղղված են անձի առողջության, քաղաքացիների գույքային շահերի պահպանմանը: Այդ արարքների հանրային վտանագավորությունն առավել բարձր է հատկապես բռնությամբ զուգորդված լինելու, իշխանության ներկայացուցիչների դեմ ուղղված լինելու և վերջիններիս նկատմամբ բռնություն գործադրվելու համատեսքստում:
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, բողոքաբերը նաև նշել է հետևյալը.
«[Առաջին ատյանի դատարանը] տուժողի կողմից բողոք-պահանջ չունենալու հանգամանքը արձանագրելով, անտեսել է այն իրողությունը, որ ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի կատարած հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ կերպով գնահատելու հիմնաքարային նշանակությունը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցավոր արարքները ոտնձգել են ոչ միայն մասնավոր անձանց առողջության և գույքային շահերի դեմ, այլ նաև դրանցով խախտվել է հասարակական կարգը, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է ցուցաբերվել՝ հասարակության անդամների՝ անգամ պատահական անցորդների, ականատես այլ անձանց մոտ վախի և տագնապի մթնոլորտ է ստեղծվել: Այդ իմաստով խախտվել է նաև արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունը, որն ընդգրկում է նաև հասարակության վերաբերմունքը ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցավոր արարքների և դրանց համար վերջիններիս նկատմամբ նշանկված պատժի նկատմամբ»:
Արդյունքում, բողոքաբերը խնդրել է Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը, Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմաբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Իսկ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում՝ 3/երեք/ ամիս ժամկետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմաբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
10. Բողոքաբերը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Ամբաստանյալների պաշտպաններ Ս.Հարությունյանը և Թ.Բաղդասարյանը, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանը և Էդ.Օհանյանն առարկել են վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
11. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
12. Նախորդ կետում մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 9-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժներն ակնհայտ մեղմ են, թե՝ ոչ:
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
Ն.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. §[Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս։ Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը։
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս։ Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս։ Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը¦ (տե°ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնահարցին, և այդ համատեքստում նաև՝ արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը որոշելիս բացահայտման ենթակա հանգամանքներին՝ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. §[Ա]յլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը¦ (տե°ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/18 որոշումը):
13. Նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների և մեջբերված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում վերլուծելով սույն գործի փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը նախ արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռով ինչպես Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, այնպես էլ Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր են ճանաչվել և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժներ են նշանակվել այնպիսի հանցագործությունների համար, որոնցից յուրաքանչյուրի համար էլ օրենքով նախատեսված են նաև ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակներ:
Այսպես.
Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնցից առաջինը դասվում է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ երկրորդը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածը, դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնցից երկուսն էլ դասվում են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող հանցագործությունների շարքին, դրանցից առաջինը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսվածը, ինչպես արդեն նշվեց՝ դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին և դրա համար պատիժ է նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ երկրորդը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսվածը, դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Շարադրվածից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերը նշված հոդվածների սանկցիաները բոլորն էլ այլընտրանքային են և դատարանին հնարավորություն են տալիս կատարելու պատժի անհատականացում, և ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից ու աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակելու արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը:
Ինչպես հետևում է սույն որոշման 8-րդ կետում արձանագրվածից՝ Առաջին ատյանի դատարանը, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրանց կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակները, հանցավոր մտադրությունների իրականացման աստիճանները, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանցից յուրաքանչյուրի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, և հանգել է այն հետևության, որ Ռ.Խաչատրյանի ու Էդ.Օհանյանի կատարած հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար օրենքով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպատակները, որի արդյունքում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառել է օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակը՝ ազատազրկումը, և գտել է, որ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները նրանց կողմից ռեալ կրելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությանը:
Ընդ որում, ինչպես երևում է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ սահմանված պատժաչափերից, դրանցից միայն Էդ.Օհանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժաչափն է համընկնում օրենքով նախատեսված նվազագույնին, իսկ մյուս դեպքերում՝ դրանք ավելին են, քան նվազագույնը:
Վերը շարադրվածի և սույն որոշման 6-8-րդ կետերում արձանագրվածի համադրման արդյունքում՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակել է այնպիսի պատիժներ, որոնցից և ոչ մեկը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով չի կարող գնահատվել ակնհայտ մեղմ, ուստի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների շրջանակներում առկա չէ որևէ իրավաչափ հիմք՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժներն առավել խստացնելու համար:
Նախորդ պարբերությունում արձանագրվածի լույսի ներքո այլևս առարկայազուրկ համարելով բողոքաբերի՝ սույն որոշման 9-րդ կետում բառացիորեն մեջբերված փաստարկներին մանրամասն անդրադառնալը՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում միայն արձանագրել, որ դրանցում, որպես ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանը բարձրացնող հանգամանքներ ներկայացվածներն ըստ էության հանդիսանում են կատարված արարքներին համապատասխան քրեաիրավական որակումներ տալու համար անհրաժեշտ նախապայմաններ, և օրենսդրի կողմից արդեն իսկ ներառվել են տվյալ հանցակազմերում՝ որպես հանցագործության պարտադիր հատկանիշ:
14. Ամփոփելով սույն որոշման նախորդ կետում արձանագրված դատողությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու իրավաչափ հիմքեր չկան, ուստի Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդուարդ Արարատի Օհանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0217/01/15
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ11՚ մայիսի 2016 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Արծրուն Առաքելյանի
Դավիթ Աղաջանյանի
պաշտպաններ Սիրանուշ Հարությունյանի
Թամարա Բաղդասարյանի
տուժողներ Վահե Հակոբյանի
Էդուարդ Խաչատրյանի
Վազգեն Դանիելյանի
Վահագն Դանիելյանի
տուժողի օրինական
ներկայացուցիչ Աշոտ Դանիելյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի /ծնված 1988 թվականի դեկտեմբերի 13-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 4-րդ շենք, 47-րդ բնակարան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբների 16-ից/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Էդուարդ Արարատի Օհանյանի /ծնված 1995 թվականի մայիսի 15-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված` քաղաք Երևան, Ռուբինյանց փողողոց, 17/2 շենք, 36 բնակարան, բնակվողª քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 8-րդ շենք, 19-րդ բնակարան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբների 16-ից/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Գրիգոր Արարատի Օհանյանի /ծնված 1996 թվականի նոյեմբերի 05-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվողª քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 8-րդ շենք, 19-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթւոն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 14200715 քրեական գործը:
2015 թվականի ապրիլի 02-ին 14200715 քրեական գործը ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի վարույթ:
2015 թվականի մայիսի 18-ին Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի մայիսի 25-ին Էդուարդ Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 14200715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի սեպտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09118215 քրեական գործը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանիը և Էդուարդ Օհանյանը ձերբակալվել են:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդուարդ Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ռաֆայել Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Գրիգոր Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ռաֆայել Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին թիվ 09118215 քրեական գործից Ռաֆայել Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ գործն անջատվել է մայր գործից և անջատված մասին շնորհվել 09125815 համարը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 03-ին թիվ 09125815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թիվ 09118215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին դատարանի որոշմամբ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցված քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում:
2016 թվականի հունվարի 26-ին դատարանի որոշմամբ Էդուարդ Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով քրեական գործը միացվել է Ռաֆայել Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործին:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` եղբայրներ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Դրանից բացի, նույն օրը ժամը 08:30-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո ոստիկանության բաժնի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքում Ռաֆայել Խաչատրյանը, կրկին չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին և իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկաններ Արսեն Հովհաննիսյանի և Մելո Շաշագրյանի նկատմամբ` մեկական անգամ հարվածելով և ֆիզիզկական ցավ պատճառելով վերջիններիս, ինչի արդյունքում կոտրվել է նաև ոստիկանության աշխատակից Մելո Արզումանի Շաշագրյանիՙ գրպանում գտնվող ՙԱյֆոն 4 Ս՚ տեսակի բջջային հեռախոսը՚:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` Գրիգոր Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Բացի այդ, Էդուարդ Օհանյանը 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հր. Ներսիսյան 3 շենքի հարակից տարածքում դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է` առանց առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու մոլուցքով տարված, անհիմն պահանջ է ներկայացրել Վազգեն Դանիելյանին, Վահագն Դանիելյանին և Էդուարդ Խաչատրյանին, որպեսզի իրենց փողոցով նորմալ քայլեն, ապա տևական ժամանակով սեռական բնույթի հայհոյանքներ է ուղղել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հասցեին, որի ընթացքում ձեռքերով ու գլխով հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՚:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով, թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, Էդուարդ Արարատի Օհանյանը և Գրիգոր Արարատի Օհանյանն իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչել և զղջացել կատարած արարքների համար, և ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության փուլերում, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 65-րդ հոդվածով նախատեսված` ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատվելու իրենց դատավարական իրավունքից, հրաժարվել են ցուցմունքներ տալուց:
Ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Գրիգոր Օհանյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Վահե Ռազմիկի Հակոբյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի սրահում որպես վաճառող 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է վերը նշված խանութի դիմաց կանգնած և այդ ժամանակ քայլելով իրեն են մոտեցել Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Արարատի Օհանյանն ու Էդուարդ Արարատի Օհանյանը և հարցրել, թե արդյոք այդտեղ է աշխատում, թե ոչ, ապա իրեն ասել են, որ այդ ամենը հարցնում են այն պատճառով, որ իրենք երեքով բնակվում են մոտակայքում և ցանկանում են միմյանց ճանաչել, որից հետո հստակ չի հիշում, թե ինչպես իրենց միջև առաջացել է լեզվակռիվ, և միմյանց հետ սկսել են բարձր ձայնով խոսել, որը վերածվել է վիճաբանություն և քաշքշուկ, որի ընթացքում այդ երեք տղաները սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հնչեցրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ: Վիճաբանության ընթացքում նրանցից մեկը, կոնկրետ չի հիշում, թե ով հարվածել է իրեն: Վիճաբանությանը միջամտել են նաև այլ քաղաքացիներ և փորձել բաժանել, որից հետո նաև մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և բոլորին` այդ թվում և իրեն, բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Այդ վիճաբանության ընթացքում իր վերնաշապիկը պատռվել է, որը հենց այդ նույն օրը դեն է նետել: Տուժողն ավելացրեց նաև, որ միջադեպը տևել է 10-15 րոպե:
Տուժող Վազգեն Աշոտի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում եղբոր Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Ինքը կանգնել և հարցրել է, արդյոք այդ ասվածն իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո ինքը եղբոր և իր ընկերոջ հետ շարունակել է քայլելով և հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել է և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել իր հետ, ինչին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդ, որոնք փորձել են թույլ չտալ, որպեսզի նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանն այդ ժամանակ իրեն առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել: Իրենք առանձնանալով քայլել են դեպի նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանը սկսել է բարձր տոնով գոռալ իր վրա և փորձել է գլխով հարվածել իրեն, իսկ ինքը հենց այդ պահին Էդուարդ Օհանյանին հրել է մի կողմ, որը ընկել է գետնին, իսկ ինքը շրջվելով նկատել է, որ իրենցից քիչ հեռու եղբայրը` Վահագն Դանիելյանը, ընկերը` Էդուարդ Խաչատրյանը վիճաբանում են Գրիգոր Օհանյանի հետ: Ինքն անմիջապես քայլել է դեպի իրենց կողմը: Նկատելով, որ եղբայրն ընկել է գետնին Գրիգոր Օհանյանը առաջացել է դեպի իր կողմը և փորձել հարվածներ հասցնել իրեն, սակայն ինքը բռնելով նրա գոտկատեղից գցել է գետնին: Այդ ծեծկռտուքի ընթացքում նրանց է մոտեցել Էդուարդ Օհանյանի տատը և այնտեղից տարել Գրիգոր Օհանյանին: Իսկ իրենք երեքով քայլել են դեպի իրենց տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկին անգամ իրեն առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկուսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է իրեն: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել իր հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան` հեռացել է:
Տուժող Վահագն Աշոտի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում եղբոր Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Իրենք կանգնել են և եղբայրը` Վազգեն դանիելյանը հարցրել է, թե ասվածն արդյոք իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո ինքը եղբոր և ընկերոջ հետ շարունակել է քայլելով հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ, բարձր ձայնով բղավել և իրենց հասցեին տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել: Կռվին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդիկ, որոնք փորձել են թույլ չտան նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանը այդ ժամանակ առաջարկել է իր եղբայր` Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել, նրանք առանձնացել և քայլել են նույն փողոցի վրա գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանի և Վազգեն Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք է սկսվել և սկսել են հարվածներ հասցնել միմյանց, որի ժամանակ Էդուարդ Օհանյանը ընկել է գետնին: Իսկ իրենք Վազգեն Դանիելյանից և Էդուարդ Օհանյանից քիչ հեռու իրենք վիճաբանության մեջ են մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ, որը վերածվել է ծեծկռտուքի, որին ներկա են գտնվել անցորդներ, որոնք կանգնած և հետևելուց են եղել այդ ամենին: Գրիգոր Օհանյանը տեսնելով, որ եղբայրը ընկել է գետնին վազելով առաջացել է դեպի իր եղբայր` Վազգեն Դանիելյանի կողմը հասնելով նրան փորձել է հարվածել և հենց այդ ժամանակ նրանք երկուսով վայր են ընկել գետնին,: Այդ ծեծկռտուքի ընթացքում իրենց է մոտեցել Էդուարդ Օհանյանի տատը և այնտեղից տարել Գրիգոր Օհանյանին: Իրենք երեքով քայլել են դեպի իրենց տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկին անգամ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկուսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է Վազգեն Դանիելյանին: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել իր հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան` հեռացել է:
Տուժող Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում իր ընկերոջ` Վազգեն Դանիելյանի և նրա եղբայր` Վահագն Դանիելյանի հետ դուրս է եկել զբոսնելու: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Իրենք կանգնել և հարցրել, արդյոք ասվածն իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո իրենք շարունակել են քայլելով հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ և հարվածներ հասցնել նրա դեմքին, բարձր ձայնով բղավել և իրենց հասցեին տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել: Այդ ժամանակ ծեծկռտուքին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդիկ, որոնք փորձել են թույլ չտան նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանը այդ ժամանակ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել, նրանք առանձնացել և քայլել են նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի կողմը, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանի և Վազգեն Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք է սկսվել, որի ժամանակ Էդուարդ Օհանյանը ընկել է գետնին: Իսկ իրենք Վազգեն Դանիելյանից և Էդուարդ Օհանյանից քիչ հեռու վիճաբանության մեջ են մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ, որը վերածվել է ծեծկռտուքի: Գրիգոր Օհանյանը տեսնելով, որ իր եղբայրը ընկել է գետնին վազելով առաջացել է դեպի Վազգեն Դանիելյանի կողմը, հասնելով նրան փորձել է հարվածել և հենց այդ ժամանակ նրանք երկուսով վայր են ընկել գետնին, որին ներկա է գտնվել անցորդներ, որոնք կանգնած հետևելիս են եղել ծածկռտուքին: Այդ ծեծկռտուքից հետո իրենք քայլել են դեպի Վազգեն և Վահագն Դանիելյանների տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկի անգամ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկոսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է Վազգեն Դանիելյանին, հենց այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել Վազգեն և Վահագն Դանիելյանների հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան, հեռացել է:
Վկա Գառնիկ Աշոտի Աղաբաբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 1999թ.-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015թ. օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց, թիվ 0203 պարեկային ավտոմեքենայի մեջ նույն գումարտակի ծառայող Արսեն Հովհաննիսյանի հետ միասին: Այդ ժամանակ իրենք տեսել են, թե ինչպես է իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Ազատության պողոտայից վազելով գնում Հ.Ներսիսյան փողոցի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով` իրենք մեքենայով շարժվել են այդ ուղղությամբ: Անցնելով Ազատության պողոտայի և Հր.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկը հենց Հր.Ներսիսյան փողոցի սկզբնամասում, որտեղ ծաղկի խանութներ են, կանգ են առել, քանի որ այդտեղ տեսել են Հայկ Խաչատրյանին և իրենց գումարտակի ծառայողներից մի քանիսին: Նրանք այդ ժամանակ թվով 4 երիտասարդների թևերից բռնած կանգնած են եղել: Հասնելով այդտեղ` իրենք տեղեկացել են, որ այդ 4 երիտասարդները վիճաբանել են միմյանց հետ, ավելի կոնկրետ` նրանցից երեքը ծեծի են ենթարկել չորրորդին: Երիտասարդներից երեքին, որոնք ինչպես հետագայում իրենք տեղեկացել են, հանդիսանում են Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանը և Վահե Հակոբյանը, իրենք փորձել են նստեցնել թիվ 0203 համարանիշի պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանցից Ռաֆայել Խաչատրյանը չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, հրել, ձեռքերով ու ոտքերով հենվել է պարեկային ավտոմեքենային` չցանկանալով նստել: Իրենք այդ երիտասարդներին զգուշացրել են, որ չենթարկվելու դեպքում ֆիզիկական ուժ կկիրառեն, սակայն նրանք իրենց զգուշացումներին ուշադրություն չեն դարձրել: Ոստիկաններն նրանց նստեցնելով ավտոմեքենան, տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Հասնելով բաժին` նրանց իջեցրել են ավտոմեքենայից, որից հետո Ռաֆայել Խաչատրյանը սկսել է բարձրաձայն հայհոյնքներ հնչեցնել իրենց հասցեին, ինչը շարունակվել է նույնիսկ ոստիկանության բաժնի շենքի ներսում` 1-ին հարկում: Այդ ժամանակ Արսեն Հովհաննիսյանը փորձել է Ռաֆայել Խաչատրյանին հանգստացնել, բռնելով ձեռքերից, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Մելո Շաշագրյանին և Արսեն Հովհաննիսյանին, ապա բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցրել նրանց հասցեին: Երբ Արսեն Հովհաննիսյանը բռնել է Ռաֆայել Խաչատրյանի ձեռքերը, նա դեռ շարունակել է հարվածներ հասցնել Արսեն Հովհաննիսյանի մարմնի տարբեր մասերին և չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին: Արսեն Հովհաննիսյանն ու Մելո Շաշագրյանը Ռաֆայել Խաչատրյանին բռնելով հենել են պատին, սակայն նա այդ ժամանակ սկսել է ինքն իրեն թափահարել և պատերին հարվածել: Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե, որից հետո նրանց թողել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցների մոտ և հեռացել:
Վկա Գարուշ Հարությունի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012թ. աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում որպես ՀՈԲ-ի տեսուչ: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` առավոտյան ժամը 08:30-ի սահմաններում ինքը գտնվել է աշխատանքի վայրում` իր աշխատասենյակում, որը գտնվում է նույն բաժնի երկրորդ հարկում: Այդ ժամանակ ինքը 1-ին հարկից լսել է բարձր ձայներ և անմիջապես իջելով ներքև` տեղեկացել, որ ՊՊԾ գնդի ծառայողները ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին ու Ռաֆայել Խաչատրյանին` Հր.Ներսիսյան փողոցում վիճաբանություն կատարելու համար: 1-ին հարկում ինքը տեսել է, թե ինչպես են ոստիկանության աշխատակիցները Ռաֆայել Խաչատրյանին բռնել և հենել պատին, քանի որ վերջինս չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին, հայհոյանքներ է հնչեցրել նրանց հասցեին և հրել նրանց: Նրան հանգստացնելուց հետո ինքը Էդուարդ Օհանյանին տեղափոխել է թիվ 306 աշխատասենյակ, որպեսզի պարզաբանումներ կատարի: Հետագայում նույն աշխատասենյակ են տեղափոխել նաև Ռաֆայել Խաչատրյանին, և երբ ինքը գնացել է այդտեղ, վերջինս նստած է եղել սեղանի դիմաց: Հենց այն ժամանակ, երբ Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ պարզաբանումներ են կատարել, վերջինս սկսել է իրեն ագրեսիվ դրսևորել, կորցրել է ինքնատիրապետումը, ապա սեղանի վրայից վերցնելով գրիչը աջ ձեռքով սկսել է մոտ 3-4 անգամ ինքն իրեն հարվածել որովայնի շրջանում: Այդ պահին ինքը գտնվել է նրանից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա և տեսնելով այդ, անմիջապես վազել է նրա ուղղությամբ, ապա մոտենալով նրան, փորձել է ձեռքից վերցնել գրիչը, սակայն նա այդ պահին պատահաբար հարվածել է իր աջ ձեռքին, որից հետո նա հանգստացել է:
Վկա Հայկ Սմբատի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013թ. աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայով քայլելով գնացել է աշխատանքի և հասնելով Ազատության պողոտայի և Հր.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկ, տեսել է, որ Հր.Ներսիսյան փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութների դիմաց երեք հոգի ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցնում ևս մեկ հոգու: Այդ ամենը տեսնելով ինքը վազել է նրանց ուղղությամբ: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ երեք երիտասարդները հանդիսանում են եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը: Վերջիններս ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել այդ փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութի վաճառող Վահե Հակոբյանին: Հասնելով նրանց, ինքը մի կողմ է հրել Վահե Հակոբյանին, իսկ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները, տեսնելով իրեն փոքր ինչ հեռացել են, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը հրել է իրեն, որպեսզի ինքը չգնա նրանց ուղղությամբ: Այդ պահին իրեն են մոտեցել նաև ոստիկանության բաժնի մյուս աշխատակիցները և պահել Ռաֆայել Խաչատրյանին, իսկ ինքը ձեռքերով փորձել է պահել Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին, որպեսզի նրանք չփախչեն և նրանց տեղափոխի ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին` հետագա պարզաբանումների համար: Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները, ինչպես նաև Ռաֆայել Խաչատրյանը չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, դիմադրել են` հրելով և չթողնելով, որ նրանց նստեցնեն ոստիկանության ավտոմեքենան: Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը սեռական բնույթի բարձրաձայն հայհոյանքներ են հնչեցրել Վահե Հակոբյանի հասցեին, չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և այդ պատճառով ինքը Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյան եղբայրներից մեկի ձեռքին ձեռնաշղթա է տեղադրել, քանի որ ագրեսիվ է դրսևորել իրեն: Դրանից հետո նրանց բոլորին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Իր ցուցմունքում Հայկ Խաչատրյանը նշել է, որ մինչ նրանց մոտենալը ինքը հեռվից լսել է բարձր ձայներ և այդ ձայներից ավելի շատ ուշադրություն է դարձրել վիճաբանությանը, ապա մոտեցել նրանց: Վահե Հակոբյանի հասցեին նրանք հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ:
Վկա Մելո Արզումանի Շաշագրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց: Այդ ժամանակ իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Հ.Ներսիսյան փողոցից իրեն կանչել է, ասելով, թե կռիվ է եղել: Ինքն անմիջապես վազել է նրա կողմ և հասնելով նշված փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութների մոտ` տեսել է, որ երեք երիտասարդ ծեծի են ենթարկում մեկ այլ երիտասարդի: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ երեք երիտասարդները, որոնք ծեծել են չորրորդին, հանդիսացել են եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը, իսկ չորրորդ երիտասարդը Վահե Հակոբյանն է եղել: Ինքը, Հայկ Խաչատրյանը և Արսեն Հովհաննիսյանը միջամտել են այդ կռվին, փորձելով հանգստացնել վիճող երիտասարդներին, բաժանել են, սակայն նրանք չեն հանգստացել և բղավելով ասել են, որ թողնեն իրենց: Իրենք բռնել են նրանց ձեռքերից և ցանկացել նստեցնել պարեկային մեքենան: Սակայն այդ երիտասարդներն իրենց պահանջներին չեն ենթարկվել և չեն նստել ավտոմեքենան, որից հետո իրենք զգուշացրել են, որ չենթարկվելու դեպքում դեպքում ուժ կկիրառեն, սակայն նրանք իրենց այդ ասածներին ուշադրություն չեն դարձրել և դիմադրել են, որից հետո իրենք բռնելով նրանց ձեռքերից, նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենան և տեղափոխել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Հասնելով այդտեղ, մեքենայից իջեցրել են նրանց մեքենայից, իսկ Ռաֆայել Խաչատրյանը, դեռևս ոստիկանության բաժին չհասած, մեքենայի մեջ իրենց հասցեին բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Երբ ներս են մտել ոտիկանության բաժնի վարչական շենք, Ռաֆայել Խաչատրյանը իրեն պատից պատ է խփել, շարունակել բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելը իրենց հասցեին և հենց այդ ժամանակ քաշքշել են միմյանց: Այդ հարվածից կոտրվել է իր գրպանում դրված` իրեն պատկանող ՙԱյֆոն՚ տեսակի բջջային հեռախոսը: Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե: Իրենք նրանցից որևէ մեկին չենք հարվածել, միայն Հ.Ներսիսյան փողոցում ֆիզիկական ուժ են գործադրել, քանի որ նրանք չէին ենթարկվում իրենց օրինական պահանջներին:
Մելո Շաշագրյանը նշել է նաև, որ Հր.Ներսիսյան փողոցում, բացի վերը նշված անձանցից եղել են նաև այլ քաղաքացիներ:
Վկա Արսեն Կառլենի Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2007 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց` թիվ 0203 պարեկային ավտոմեքենայի մեջ, նույն գումարտակի ծառայող Գառնիկ Աղաբաբյանի հետ միասին: Այդ ժամանակ իրենք տեսել են, թե ինչպես է իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Ազատության պողոտայից վազելով գնում Հր.Ներսիսյան փողոցի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ ինքն ու Գառնիկ Աղաբաբյանը մեքենայով շարժվել են դեպի նրա կողմ: Անցնելով Ազատության պողոտայի և Հ.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկը հենց Հր.Ներսիսյան փողոցի սկզբնամասում, որտեղ ծաղկի խանութներ են, կանգ են առել, քանի որ այդտեղ տեսել են Հայկ Խաչատրյանին և իրենց նույն գումարտակի ծառայողներից մի քանիսին: Նրանք թվով 4 երիտասարդների թևերից բռնած կանգնած են եղել: Հասնելով այդտեղ, տեղեկացել են, որ այդ 4 երիտասարդներրը վիճաբանել են միմյանց հետ, ավելի կոնկրետ նրանցից երեքը, որոնք ինչպես հետագայում տեղեկացել են, հանդիսանում են Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանը և Էդուարդ Օհանյանը, ծեծի են ենթարկել Վահե Հակոբյանին` այդ ծաղկի խանութի դիմաց: Ռաֆայել Խաչատրյանին, Գրիգոր Օհանյանին և Վահե Հակոբյանին իրենք փորձել են նստեցնել իրենց թիվ 0203 համարանիշի պարեկային ավտոմեքենան, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը և Գրիգոր Օհանյանը չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, հրել, ձեռքերով ու ոտքերով հենվել են պարեկային ավտոմեքենային և չեն նստել: Ինքը զգուշացրել է, որ չենթարկվելու դեպքում կկիրառեն ֆիզիկական ուժ, սակայն նրանք ուշադրություն չեն դարձրել իրենց զգուշացումներին: Երբ նրանց բոլորին նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենան և տեղափոխել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, Ռաֆայել Խաչատրյանը սկսել է բարձրաձայն հայհոյնքներ հնչեցնել իրենց հասցեին, ինչը շարունակվել է նույնիսկ բաժնի շենքի ներսում` 1-ին հարկում: Այդ ժամանակ ինքը փորձել է հանգստացնել Ռաֆայել Խաչատրյանին` բռնելով նրա ձեռքերից, սակայն վերջինս ձեռքերով հարվածներ էր հասցրել իր կրծքավանդակին և մարմնի տարբեր մասերին, իսկ երբ իրեն է մոտեցել Մելո Շաշագրյանը, որպեսզի երկուսով հանգստացնեն, նա շարունակել է չենթարկվել իրենց բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցրել իրենց հասցեին, հարվածել, ապա սկսել նաև ինքն իրեն պատերին հարվածել:
Վկա Միքայել Գրիգորի Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի փետրվար ամսից աշխատել է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի վրա գտնվող ՙՄարի Ռոուզ՚ ծաղկի սրահում որպես վաճառող: Ճանաչում է Վահե Հակոբյանին` որպես իրենց ծաղկի սրահի հարևանությամբ գործող մեկ այլ ծաղկի սրահի վաճառողի: 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:15-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է ծաղկի սրահի ներսում և լսել վիճաբանության ու բղավոցի ձայներ, որից հետո անմիջապես դուրս է եկել սրահից: Դուրս գալով, տեսել է, որ Վահե Հակոբյանը ծաղկի սրահի դիմաց վիճաբանում է Գրիգոր և Էդուարդ Օհանյանների և Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ: Վեճի ընթացքում վերջիններս քաշքշել են Վահե Հակոբյանին: Մոտենալով նրանց ինքը փորձել է բաժանել և հանգստացնել: Իր հետ միասին միասին նրանց են մոտեցել նաև ևս 3-4 անծանոթ քաղաքացիներ, որոնք ևս փորձել են նրանց բաժանել: Մոտ մեկ րոպեի չափով նրանց բաժանելուց հետո մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և հորդորել պահպանել հասարակական կարգը, ապա վիճաբանող երիտասարդներին կարգադրել, որպեսզի կանգնեն և իրենց հետ գնան ոստիկանության բաժին, սակայն նրանք հրաժարվել և չեն ցանկացել գնալ, չենթարկվելով ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին: Այդ վիճաբանության ժամանակ խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել և հնարավոր է, որ այդ երիտասարդները հարվածած լինեն Վահե Հակոբյանին, իսկ այդ ամենը տևել է մոտ 3-4 րոպե, որի ընթացքում նաև այլ քաղաքացիներ են միջամտել և փորձել բաժանել նրանց:
Վկա Աշոտ Վազգենի Դանիելյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին աշխատանքից տուն է վերադարձել և տեսել, որ տղաները տանը չեն: Զանգահարել է ավագ որդուն` Վազգեն Դանիելյանին և հորդորել, որ տուն վերադառնան: Որոշ ժամանակ անց դրսից աղմուկի ձայներ է լսել և դուրս գալով տեսել է, որ Էդուարդ Օհանյանը վեճի մեջ է մտել իր որդի` Վազգեն Դանիելյանի հետ, ով իրեն տեսնելով թողել և հեռացել է: Այդ ժամանակ զանգահարել է ոստիկանության բաժին և հայտնել կատարվածի մասին:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 89-90
Վկա Ադելինա Նիկոլայի Բալայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Հր. Ներսիսյան փողոցում գտնվող իր խանութ-կրպակում: Դրսից բարձր ձայներ է լսել և դուրս գալով նկատել է, որ իր թոռը` Էդուարդ Օհանյանը, բարձր ձայնով զրուցել է եղել իրենց թաղամասի երեք տղաների հետ, որոնք իր մոտենալուց հետո հայտնել են, որ ոչինչ չկա նրանք ուղղակի զրուցում են, հենց այդ ժամանակ նրանց է մոտեցել նաև իր երկրորդ թոռը` Գրիգոր Օհանյանը: Սակայն ինքը նկատել է, որ այդ տղաներից մեկը իր թոռնիկի` Էդուարդ Օհանյանի հետ հեռացել են դեպի նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, իսկ մյուս երկու տղաները Գրիգոր Օհանյանի հետ միասին գնացել են նրանց ետևից, որտեղ Էդուարդ Օհանյանը վայր է ընկել գետնին: Տեսնելով, որ տղաները քաշքշում են իրար, ինքը մոտեցել է և փորձել դադարեցնել քաշքշուկը: Գ.Օհանյանին նշված տեղից բերել է իր հետ, իսկ Է.Օհանյանը մնացած տղաների հետ գնացել է դեպի իրենց տան կողմը և կարճ ժամանակ հետո վերադարձել:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 114-116
Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև.
Տուժողներ Վազգեն Աշոտի Դանիելյանի և Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրը զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Վազգեն Դանիելյանը և Էդուարդ Խաչատրյանը մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոց 3-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող 6 հասցեն, որտեղ իրենց հետ վեճի մեջ է մտել Էդուարդ Օհանյանը և հայտարարել են, որ նա իրենց հետ սկզբից հենց այդտեղ է վեճի մեջ մտել: Այնուհետև մատնացույց են արել նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի տարածքը և հայտարարել, որ Էդուարդ Օհանյանը նշված տարածքում է վեճի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ և որտեղ վերջինս հրել է Էդուարդ Օհանյանին և գցել գետնին, իսկ Էդուարդ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ ինքը Վահագն Դանիելյանի հետ վեճի մեջ է մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ: Մասնակիցները մատնացույց են արել նաև Վազգեն Դանիելյանի տան բակը և հայտարարել, որ Էդուարդ Օհանյանը հենց այդ վայրում է Վազգեն Դանիելյանի հետ վիճաբանել և գլխով հարվածել վերջինիս:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 87-88
Դատաապրանքագիտական փորձագետի թիվ 735-ԱՊ-15 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙApple iPhone 4s՚ տեսակի ՙA1387՚ մոդելի բջջային հեռախոսի էկրանի պաշտպանիչ ապակու և սենսորային համակարգի ձեռք բերման և տեղադրման աշխատանքների ողջ ծավալի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 /հազար/ ՀՀ դրամ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 133-134
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4 s՚ տեսակի, ՙA 1387՚ մոդելի բջջային հեռախոսով:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 222-223
Տուժող Վահե Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտարարել է, որ 29.08.2015թ-ին` ժամը 08:15-ի սահմաններում իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ վիճաբանել են իր հետ, որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել իրեն, ՙՖիոնա Ֆլորա՚ ծաղկի սրահի դիմաց, որտեղ գտնվում է երթուղային տաքսիների համար նախատեսված կանգառ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 47-48
Զննության արձանագրության համաձայն` լազերային սկավառակում առկա է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2 հասցեում գտնվող ՙՄարի Ռոուզ՚ ծաղկի սրահի տեսաձայնագրող սարքի 2012թ.-ի օգոստոսի 29-ի առավոտյան ժամը 08:12-ից մինչև ժամը 08:18-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը, որում ամբողջովին երևում է հիշյալ օրը տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.108-109
2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին Վահե Հակոբյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցագործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանագրության համաձայն` 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում Հ.Ներսիսյան փողոցի ծաղկի խանութների դիմաց անծանոթ երեք տղաներ վիճաբանել են իր հետ, որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել` իրեն պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.17
29.08.2015թ. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.7
29.08.2015թ. Գրիգոր Արարատի Օհանյանին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.14
Որպես այլ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված դեպքի վայրից առգրավված լազերային սկավառակով:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 67, 94-95
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Վազգեն Աշոտի Դանիելյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 2
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Աշոտ Վազգենի Դանիելյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 3
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 4
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 552 եզրակացության համաձայն` Վ.Դանիելյանի մարմնական վնասվածքը` աջ դաստակի 1-ին մատի հիմային ֆալանգի թիկնային մակերեսի շրջանի քերծվածքի ձևով հետևանք է բութ առարկայի ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ.27-28
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 553 եզրակացության համաձայն` Է.Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը` աջ նախաբազկի վերին երրորդական շրջանի քերծվածքի ձևով հետևանք է բութ կոշտ առարկայի ներգործության, հնաևավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամկետին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 29-30
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ապացուցված է ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված` իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու մեջ` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է Վահագն Դանիելյանի, Վազգեն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, և ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներըª հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի, Էդուարդ Օհանյանի և Գրիգոր Օհանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանն իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի, իսկ Գրիգոր Օհանյանը` տուգանքի:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Է.Օհանյանի և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանը պետք է կրեն, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4s՚ տեսակի ՙA 1387 մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել նրա տնօրինմանը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից:
Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Էդուարդ Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից:
Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գրիգոր Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրահիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4s՚ տեսակի ՙA 1387 մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ11՚ մայիսի 2016 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Արծրուն Առաքելյանի
Դավիթ Աղաջանյանի
պաշտպաններ Սիրանուշ Հարությունյանի
Թամարա Բաղդասարյանի
տուժողներ Վահե Հակոբյանի
Էդուարդ Խաչատրյանի
Վազգեն Դանիելյանի
Վահագն Դանիելյանի
տուժողի օրինական
ներկայացուցիչ Աշոտ Դանիելյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի /ծնված 1988 թվականի դեկտեմբերի 13-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 4-րդ շենք, 47-րդ բնակարան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբների 16-ից/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Էդուարդ Արարատի Օհանյանի /ծնված 1995 թվականի մայիսի 15-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված` քաղաք Երևան, Ռուբինյանց փողողոց, 17/2 շենք, 36 բնակարան, բնակվողª քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 8-րդ շենք, 19-րդ բնակարան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբների 16-ից/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Գրիգոր Արարատի Օհանյանի /ծնված 1996 թվականի նոյեմբերի 05-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվողª քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 8-րդ շենք, 19-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթւոն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 14200715 քրեական գործը:
2015 թվականի ապրիլի 02-ին 14200715 քրեական գործը ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի վարույթ:
2015 թվականի մայիսի 18-ին Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի մայիսի 25-ին Էդուարդ Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 14200715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի սեպտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09118215 քրեական գործը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանիը և Էդուարդ Օհանյանը ձերբակալվել են:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդուարդ Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ռաֆայել Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Գրիգոր Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ռաֆայել Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին թիվ 09118215 քրեական գործից Ռաֆայել Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ գործն անջատվել է մայր գործից և անջատված մասին շնորհվել 09125815 համարը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 03-ին թիվ 09125815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թիվ 09118215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին դատարանի որոշմամբ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցված քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում:
2016 թվականի հունվարի 26-ին դատարանի որոշմամբ Էդուարդ Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով քրեական գործը միացվել է Ռաֆայել Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործին:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` եղբայրներ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Դրանից բացի, նույն օրը ժամը 08:30-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո ոստիկանության բաժնի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքում Ռաֆայել Խաչատրյանը, կրկին չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին և իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկաններ Արսեն Հովհաննիսյանի և Մելո Շաշագրյանի նկատմամբ` մեկական անգամ հարվածելով և ֆիզիզկական ցավ պատճառելով վերջիններիս, ինչի արդյունքում կոտրվել է նաև ոստիկանության աշխատակից Մելո Արզումանի Շաշագրյանիՙ գրպանում գտնվող ՙԱյֆոն 4 Ս՚ տեսակի բջջային հեռախոսը՚:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` Գրիգոր Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Բացի այդ, Էդուարդ Օհանյանը 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հր. Ներսիսյան 3 շենքի հարակից տարածքում դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է` առանց առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու մոլուցքով տարված, անհիմն պահանջ է ներկայացրել Վազգեն Դանիելյանին, Վահագն Դանիելյանին և Էդուարդ Խաչատրյանին, որպեսզի իրենց փողոցով նորմալ քայլեն, ապա տևական ժամանակով սեռական բնույթի հայհոյանքներ է ուղղել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հասցեին, որի ընթացքում ձեռքերով ու գլխով հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՚:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով, թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, Էդուարդ Արարատի Օհանյանը և Գրիգոր Արարատի Օհանյանն իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչել և զղջացել կատարած արարքների համար, և ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության փուլերում, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 65-րդ հոդվածով նախատեսված` ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատվելու իրենց դատավարական իրավունքից, հրաժարվել են ցուցմունքներ տալուց:
Ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Գրիգոր Օհանյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Վահե Ռազմիկի Հակոբյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի սրահում որպես վաճառող 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է վերը նշված խանութի դիմաց կանգնած և այդ ժամանակ քայլելով իրեն են մոտեցել Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Արարատի Օհանյանն ու Էդուարդ Արարատի Օհանյանը և հարցրել, թե արդյոք այդտեղ է աշխատում, թե ոչ, ապա իրեն ասել են, որ այդ ամենը հարցնում են այն պատճառով, որ իրենք երեքով բնակվում են մոտակայքում և ցանկանում են միմյանց ճանաչել, որից հետո հստակ չի հիշում, թե ինչպես իրենց միջև առաջացել է լեզվակռիվ, և միմյանց հետ սկսել են բարձր ձայնով խոսել, որը վերածվել է վիճաբանություն և քաշքշուկ, որի ընթացքում այդ երեք տղաները սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հնչեցրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ: Վիճաբանության ընթացքում նրանցից մեկը, կոնկրետ չի հիշում, թե ով հարվածել է իրեն: Վիճաբանությանը միջամտել են նաև այլ քաղաքացիներ և փորձել բաժանել, որից հետո նաև մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և բոլորին` այդ թվում և իրեն, բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Այդ վիճաբանության ընթացքում իր վերնաշապիկը պատռվել է, որը հենց այդ նույն օրը դեն է նետել: Տուժողն ավելացրեց նաև, որ միջադեպը տևել է 10-15 րոպե:
Տուժող Վազգեն Աշոտի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում եղբոր Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Ինքը կանգնել և հարցրել է, արդյոք այդ ասվածն իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո ինքը եղբոր և իր ընկերոջ հետ շարունակել է քայլելով և հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել է և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել իր հետ, ինչին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդ, որոնք փորձել են թույլ չտալ, որպեսզի նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանն այդ ժամանակ իրեն առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել: Իրենք առանձնանալով քայլել են դեպի նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանը սկսել է բարձր տոնով գոռալ իր վրա և փորձել է գլխով հարվածել իրեն, իսկ ինքը հենց այդ պահին Էդուարդ Օհանյանին հրել է մի կողմ, որը ընկել է գետնին, իսկ ինքը շրջվելով նկատել է, որ իրենցից քիչ հեռու եղբայրը` Վահագն Դանիելյանը, ընկերը` Էդուարդ Խաչատրյանը վիճաբանում են Գրիգոր Օհանյանի հետ: Ինքն անմիջապես քայլել է դեպի իրենց կողմը: Նկատելով, որ եղբայրն ընկել է գետնին Գրիգոր Օհանյանը առաջացել է դեպի իր կողմը և փորձել հարվածներ հասցնել իրեն, սակայն ինքը բռնելով նրա գոտկատեղից գցել է գետնին: Այդ ծեծկռտուքի ընթացքում նրանց է մոտեցել Էդուարդ Օհանյանի տատը և այնտեղից տարել Գրիգոր Օհանյանին: Իսկ իրենք երեքով քայլել են դեպի իրենց տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկին անգամ իրեն առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկուսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է իրեն: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել իր հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան` հեռացել է:
Տուժող Վահագն Աշոտի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում եղբոր Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Իրենք կանգնել են և եղբայրը` Վազգեն դանիելյանը հարցրել է, թե ասվածն արդյոք իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո ինքը եղբոր և ընկերոջ հետ շարունակել է քայլելով հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ, բարձր ձայնով բղավել և իրենց հասցեին տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել: Կռվին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդիկ, որոնք փորձել են թույլ չտան նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանը այդ ժամանակ առաջարկել է իր եղբայր` Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել, նրանք առանձնացել և քայլել են նույն փողոցի վրա գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանի և Վազգեն Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք է սկսվել և սկսել են հարվածներ հասցնել միմյանց, որի ժամանակ Էդուարդ Օհանյանը ընկել է գետնին: Իսկ իրենք Վազգեն Դանիելյանից և Էդուարդ Օհանյանից քիչ հեռու իրենք վիճաբանության մեջ են մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ, որը վերածվել է ծեծկռտուքի, որին ներկա են գտնվել անցորդներ, որոնք կանգնած և հետևելուց են եղել այդ ամենին: Գրիգոր Օհանյանը տեսնելով, որ եղբայրը ընկել է գետնին վազելով առաջացել է դեպի իր եղբայր` Վազգեն Դանիելյանի կողմը հասնելով նրան փորձել է հարվածել և հենց այդ ժամանակ նրանք երկուսով վայր են ընկել գետնին,: Այդ ծեծկռտուքի ընթացքում իրենց է մոտեցել Էդուարդ Օհանյանի տատը և այնտեղից տարել Գրիգոր Օհանյանին: Իրենք երեքով քայլել են դեպի իրենց տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկին անգամ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկուսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է Վազգեն Դանիելյանին: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել իր հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան` հեռացել է:
Տուժող Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում իր ընկերոջ` Վազգեն Դանիելյանի և նրա եղբայր` Վահագն Դանիելյանի հետ դուրս է եկել զբոսնելու: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Իրենք կանգնել և հարցրել, արդյոք ասվածն իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո իրենք շարունակել են քայլելով հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ և հարվածներ հասցնել նրա դեմքին, բարձր ձայնով բղավել և իրենց հասցեին տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել: Այդ ժամանակ ծեծկռտուքին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդիկ, որոնք փորձել են թույլ չտան նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանը այդ ժամանակ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել, նրանք առանձնացել և քայլել են նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի կողմը, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանի և Վազգեն Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք է սկսվել, որի ժամանակ Էդուարդ Օհանյանը ընկել է գետնին: Իսկ իրենք Վազգեն Դանիելյանից և Էդուարդ Օհանյանից քիչ հեռու վիճաբանության մեջ են մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ, որը վերածվել է ծեծկռտուքի: Գրիգոր Օհանյանը տեսնելով, որ իր եղբայրը ընկել է գետնին վազելով առաջացել է դեպի Վազգեն Դանիելյանի կողմը, հասնելով նրան փորձել է հարվածել և հենց այդ ժամանակ նրանք երկուսով վայր են ընկել գետնին, որին ներկա է գտնվել անցորդներ, որոնք կանգնած հետևելիս են եղել ծածկռտուքին: Այդ ծեծկռտուքից հետո իրենք քայլել են դեպի Վազգեն և Վահագն Դանիելյանների տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկի անգամ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկոսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է Վազգեն Դանիելյանին, հենց այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել Վազգեն և Վահագն Դանիելյանների հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան, հեռացել է:
Վկա Գառնիկ Աշոտի Աղաբաբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 1999թ.-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015թ. օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց, թիվ 0203 պարեկային ավտոմեքենայի մեջ նույն գումարտակի ծառայող Արսեն Հովհաննիսյանի հետ միասին: Այդ ժամանակ իրենք տեսել են, թե ինչպես է իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Ազատության պողոտայից վազելով գնում Հ.Ներսիսյան փողոցի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով` իրենք մեքենայով շարժվել են այդ ուղղությամբ: Անցնելով Ազատության պողոտայի և Հր.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկը հենց Հր.Ներսիսյան փողոցի սկզբնամասում, որտեղ ծաղկի խանութներ են, կանգ են առել, քանի որ այդտեղ տեսել են Հայկ Խաչատրյանին և իրենց գումարտակի ծառայողներից մի քանիսին: Նրանք այդ ժամանակ թվով 4 երիտասարդների թևերից բռնած կանգնած են եղել: Հասնելով այդտեղ` իրենք տեղեկացել են, որ այդ 4 երիտասարդները վիճաբանել են միմյանց հետ, ավելի կոնկրետ` նրանցից երեքը ծեծի են ենթարկել չորրորդին: Երիտասարդներից երեքին, որոնք ինչպես հետագայում իրենք տեղեկացել են, հանդիսանում են Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանը և Վահե Հակոբյանը, իրենք փորձել են նստեցնել թիվ 0203 համարանիշի պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանցից Ռաֆայել Խաչատրյանը չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, հրել, ձեռքերով ու ոտքերով հենվել է պարեկային ավտոմեքենային` չցանկանալով նստել: Իրենք այդ երիտասարդներին զգուշացրել են, որ չենթարկվելու դեպքում ֆիզիկական ուժ կկիրառեն, սակայն նրանք իրենց զգուշացումներին ուշադրություն չեն դարձրել: Ոստիկաններն նրանց նստեցնելով ավտոմեքենան, տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Հասնելով բաժին` նրանց իջեցրել են ավտոմեքենայից, որից հետո Ռաֆայել Խաչատրյանը սկսել է բարձրաձայն հայհոյնքներ հնչեցնել իրենց հասցեին, ինչը շարունակվել է նույնիսկ ոստիկանության բաժնի շենքի ներսում` 1-ին հարկում: Այդ ժամանակ Արսեն Հովհաննիսյանը փորձել է Ռաֆայել Խաչատրյանին հանգստացնել, բռնելով ձեռքերից, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Մելո Շաշագրյանին և Արսեն Հովհաննիսյանին, ապա բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցրել նրանց հասցեին: Երբ Արսեն Հովհաննիսյանը բռնել է Ռաֆայել Խաչատրյանի ձեռքերը, նա դեռ շարունակել է հարվածներ հասցնել Արսեն Հովհաննիսյանի մարմնի տարբեր մասերին և չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին: Արսեն Հովհաննիսյանն ու Մելո Շաշագրյանը Ռաֆայել Խաչատրյանին բռնելով հենել են պատին, սակայն նա այդ ժամանակ սկսել է ինքն իրեն թափահարել և պատերին հարվածել: Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե, որից հետո նրանց թողել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցների մոտ և հեռացել:
Վկա Գարուշ Հարությունի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012թ. աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում որպես ՀՈԲ-ի տեսուչ: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` առավոտյան ժամը 08:30-ի սահմաններում ինքը գտնվել է աշխատանքի վայրում` իր աշխատասենյակում, որը գտնվում է նույն բաժնի երկրորդ հարկում: Այդ ժամանակ ինքը 1-ին հարկից լսել է բարձր ձայներ և անմիջապես իջելով ներքև` տեղեկացել, որ ՊՊԾ գնդի ծառայողները ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին ու Ռաֆայել Խաչատրյանին` Հր.Ներսիսյան փողոցում վիճաբանություն կատարելու համար: 1-ին հարկում ինքը տեսել է, թե ինչպես են ոստիկանության աշխատակիցները Ռաֆայել Խաչատրյանին բռնել և հենել պատին, քանի որ վերջինս չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին, հայհոյանքներ է հնչեցրել նրանց հասցեին և հրել նրանց: Նրան հանգստացնելուց հետո ինքը Էդուարդ Օհանյանին տեղափոխել է թիվ 306 աշխատասենյակ, որպեսզի պարզաբանումներ կատարի: Հետագայում նույն աշխատասենյակ են տեղափոխել նաև Ռաֆայել Խաչատրյանին, և երբ ինքը գնացել է այդտեղ, վերջինս նստած է եղել սեղանի դիմաց: Հենց այն ժամանակ, երբ Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ պարզաբանումներ են կատարել, վերջինս սկսել է իրեն ագրեսիվ դրսևորել, կորցրել է ինքնատիրապետումը, ապա սեղանի վրայից վերցնելով գրիչը աջ ձեռքով սկսել է մոտ 3-4 անգամ ինքն իրեն հարվածել որովայնի շրջանում: Այդ պահին ինքը գտնվել է նրանից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա և տեսնելով այդ, անմիջապես վազել է նրա ուղղությամբ, ապա մոտենալով նրան, փորձել է ձեռքից վերցնել գրիչը, սակայն նա այդ պահին պատահաբար հարվածել է իր աջ ձեռքին, որից հետո նա հանգստացել է:
Վկա Հայկ Սմբատի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013թ. աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայով քայլելով գնացել է աշխատանքի և հասնելով Ազատության պողոտայի և Հր.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկ, տեսել է, որ Հր.Ներսիսյան փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութների դիմաց երեք հոգի ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցնում ևս մեկ հոգու: Այդ ամենը տեսնելով ինքը վազել է նրանց ուղղությամբ: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ երեք երիտասարդները հանդիսանում են եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը: Վերջիններս ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել այդ փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութի վաճառող Վահե Հակոբյանին: Հասնելով նրանց, ինքը մի կողմ է հրել Վահե Հակոբյանին, իսկ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները, տեսնելով իրեն փոքր ինչ հեռացել են, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը հրել է իրեն, որպեսզի ինքը չգնա նրանց ուղղությամբ: Այդ պահին իրեն են մոտեցել նաև ոստիկանության բաժնի մյուս աշխատակիցները և պահել Ռաֆայել Խաչատրյանին, իսկ ինքը ձեռքերով փորձել է պահել Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին, որպեսզի նրանք չփախչեն և նրանց տեղափոխի ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին` հետագա պարզաբանումների համար: Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները, ինչպես նաև Ռաֆայել Խաչատրյանը չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, դիմադրել են` հրելով և չթողնելով, որ նրանց նստեցնեն ոստիկանության ավտոմեքենան: Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը սեռական բնույթի բարձրաձայն հայհոյանքներ են հնչեցրել Վահե Հակոբյանի հասցեին, չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և այդ պատճառով ինքը Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյան եղբայրներից մեկի ձեռքին ձեռնաշղթա է տեղադրել, քանի որ ագրեսիվ է դրսևորել իրեն: Դրանից հետո նրանց բոլորին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Իր ցուցմունքում Հայկ Խաչատրյանը նշել է, որ մինչ նրանց մոտենալը ինքը հեռվից լսել է բարձր ձայներ և այդ ձայներից ավելի շատ ուշադրություն է դարձրել վիճաբանությանը, ապա մոտեցել նրանց: Վահե Հակոբյանի հասցեին նրանք հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ:
Վկա Մելո Արզումանի Շաշագրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց: Այդ ժամանակ իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Հ.Ներսիսյան փողոցից իրեն կանչել է, ասելով, թե կռիվ է եղել: Ինքն անմիջապես վազել է նրա կողմ և հասնելով նշված փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութների մոտ` տեսել է, որ երեք երիտասարդ ծեծի են ենթարկում մեկ այլ երիտասարդի: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ երեք երիտասարդները, որոնք ծեծել են չորրորդին, հանդիսացել են եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը, իսկ չորրորդ երիտասարդը Վահե Հակոբյանն է եղել: Ինքը, Հայկ Խաչատրյանը և Արսեն Հովհաննիսյանը միջամտել են այդ կռվին, փորձելով հանգստացնել վիճող երիտասարդներին, բաժանել են, սակայն նրանք չեն հանգստացել և բղավելով ասել են, որ թողնեն իրենց: Իրենք բռնել են նրանց ձեռքերից և ցանկացել նստեցնել պարեկային մեքենան: Սակայն այդ երիտասարդներն իրենց պահանջներին չեն ենթարկվել և չեն նստել ավտոմեքենան, որից հետո իրենք զգուշացրել են, որ չենթարկվելու դեպքում դեպքում ուժ կկիրառեն, սակայն նրանք իրենց այդ ասածներին ուշադրություն չեն դարձրել և դիմադրել են, որից հետո իրենք բռնելով նրանց ձեռքերից, նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենան և տեղափոխել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Հասնելով այդտեղ, մեքենայից իջեցրել են նրանց մեքենայից, իսկ Ռաֆայել Խաչատրյանը, դեռևս ոստիկանության բաժին չհասած, մեքենայի մեջ իրենց հասցեին բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Երբ ներս են մտել ոտիկանության բաժնի վարչական շենք, Ռաֆայել Խաչատրյանը իրեն պատից պատ է խփել, շարունակել բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելը իրենց հասցեին և հենց այդ ժամանակ քաշքշել են միմյանց: Այդ հարվածից կոտրվել է իր գրպանում դրված` իրեն պատկանող ՙԱյֆոն՚ տեսակի բջջային հեռախոսը: Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե: Իրենք նրանցից որևէ մեկին չենք հարվածել, միայն Հ.Ներսիսյան փողոցում ֆիզիկական ուժ են գործադրել, քանի որ նրանք չէին ենթարկվում իրենց օրինական պահանջներին:
Մելո Շաշագրյանը նշել է նաև, որ Հր.Ներսիսյան փողոցում, բացի վերը նշված անձանցից եղել են նաև այլ քաղաքացիներ:
Վկա Արսեն Կառլենի Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2007 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց` թիվ 0203 պարեկային ավտոմեքենայի մեջ, նույն գումարտակի ծառայող Գառնիկ Աղաբաբյանի հետ միասին: Այդ ժամանակ իրենք տեսել են, թե ինչպես է իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Ազատության պողոտայից վազելով գնում Հր.Ներսիսյան փողոցի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ ինքն ու Գառնիկ Աղաբաբյանը մեքենայով շարժվել են դեպի նրա կողմ: Անցնելով Ազատության պողոտայի և Հ.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկը հենց Հր.Ներսիսյան փողոցի սկզբնամասում, որտեղ ծաղկի խանութներ են, կանգ են առել, քանի որ այդտեղ տեսել են Հայկ Խաչատրյանին և իրենց նույն գումարտակի ծառայողներից մի քանիսին: Նրանք թվով 4 երիտասարդների թևերից բռնած կանգնած են եղել: Հասնելով այդտեղ, տեղեկացել են, որ այդ 4 երիտասարդներրը վիճաբանել են միմյանց հետ, ավելի կոնկրետ նրանցից երեքը, որոնք ինչպես հետագայում տեղեկացել են, հանդիսանում են Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանը և Էդուարդ Օհանյանը, ծեծի են ենթարկել Վահե Հակոբյանին` այդ ծաղկի խանութի դիմաց: Ռաֆայել Խաչատրյանին, Գրիգոր Օհանյանին և Վահե Հակոբյանին իրենք փորձել են նստեցնել իրենց թիվ 0203 համարանիշի պարեկային ավտոմեքենան, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը և Գրիգոր Օհանյանը չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, հրել, ձեռքերով ու ոտքերով հենվել են պարեկային ավտոմեքենային և չեն նստել: Ինքը զգուշացրել է, որ չենթարկվելու դեպքում կկիրառեն ֆիզիկական ուժ, սակայն նրանք ուշադրություն չեն դարձրել իրենց զգուշացումներին: Երբ նրանց բոլորին նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենան և տեղափոխել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, Ռաֆայել Խաչատրյանը սկսել է բարձրաձայն հայհոյնքներ հնչեցնել իրենց հասցեին, ինչը շարունակվել է նույնիսկ բաժնի շենքի ներսում` 1-ին հարկում: Այդ ժամանակ ինքը փորձել է հանգստացնել Ռաֆայել Խաչատրյանին` բռնելով նրա ձեռքերից, սակայն վերջինս ձեռքերով հարվածներ էր հասցրել իր կրծքավանդակին և մարմնի տարբեր մասերին, իսկ երբ իրեն է մոտեցել Մելո Շաշագրյանը, որպեսզի երկուսով հանգստացնեն, նա շարունակել է չենթարկվել իրենց բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցրել իրենց հասցեին, հարվածել, ապա սկսել նաև ինքն իրեն պատերին հարվածել:
Վկա Միքայել Գրիգորի Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի փետրվար ամսից աշխատել է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի վրա գտնվող ՙՄարի Ռոուզ՚ ծաղկի սրահում որպես վաճառող: Ճանաչում է Վահե Հակոբյանին` որպես իրենց ծաղկի սրահի հարևանությամբ գործող մեկ այլ ծաղկի սրահի վաճառողի: 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:15-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է ծաղկի սրահի ներսում և լսել վիճաբանության ու բղավոցի ձայներ, որից հետո անմիջապես դուրս է եկել սրահից: Դուրս գալով, տեսել է, որ Վահե Հակոբյանը ծաղկի սրահի դիմաց վիճաբանում է Գրիգոր և Էդուարդ Օհանյանների և Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ: Վեճի ընթացքում վերջիններս քաշքշել են Վահե Հակոբյանին: Մոտենալով նրանց ինքը փորձել է բաժանել և հանգստացնել: Իր հետ միասին միասին նրանց են մոտեցել նաև ևս 3-4 անծանոթ քաղաքացիներ, որոնք ևս փորձել են նրանց բաժանել: Մոտ մեկ րոպեի չափով նրանց բաժանելուց հետո մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և հորդորել պահպանել հասարակական կարգը, ապա վիճաբանող երիտասարդներին կարգադրել, որպեսզի կանգնեն և իրենց հետ գնան ոստիկանության բաժին, սակայն նրանք հրաժարվել և չեն ցանկացել գնալ, չենթարկվելով ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին: Այդ վիճաբանության ժամանակ խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել և հնարավոր է, որ այդ երիտասարդները հարվածած լինեն Վահե Հակոբյանին, իսկ այդ ամենը տևել է մոտ 3-4 րոպե, որի ընթացքում նաև այլ քաղաքացիներ են միջամտել և փորձել բաժանել նրանց:
Վկա Աշոտ Վազգենի Դանիելյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին աշխատանքից տուն է վերադարձել և տեսել, որ տղաները տանը չեն: Զանգահարել է ավագ որդուն` Վազգեն Դանիելյանին և հորդորել, որ տուն վերադառնան: Որոշ ժամանակ անց դրսից աղմուկի ձայներ է լսել և դուրս գալով տեսել է, որ Էդուարդ Օհանյանը վեճի մեջ է մտել իր որդի` Վազգեն Դանիելյանի հետ, ով իրեն տեսնելով թողել և հեռացել է: Այդ ժամանակ զանգահարել է ոստիկանության բաժին և հայտնել կատարվածի մասին:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 89-90
Վկա Ադելինա Նիկոլայի Բալայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Հր. Ներսիսյան փողոցում գտնվող իր խանութ-կրպակում: Դրսից բարձր ձայներ է լսել և դուրս գալով նկատել է, որ իր թոռը` Էդուարդ Օհանյանը, բարձր ձայնով զրուցել է եղել իրենց թաղամասի երեք տղաների հետ, որոնք իր մոտենալուց հետո հայտնել են, որ ոչինչ չկա նրանք ուղղակի զրուցում են, հենց այդ ժամանակ նրանց է մոտեցել նաև իր երկրորդ թոռը` Գրիգոր Օհանյանը: Սակայն ինքը նկատել է, որ այդ տղաներից մեկը իր թոռնիկի` Էդուարդ Օհանյանի հետ հեռացել են դեպի նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, իսկ մյուս երկու տղաները Գրիգոր Օհանյանի հետ միասին գնացել են նրանց ետևից, որտեղ Էդուարդ Օհանյանը վայր է ընկել գետնին: Տեսնելով, որ տղաները քաշքշում են իրար, ինքը մոտեցել է և փորձել դադարեցնել քաշքշուկը: Գ.Օհանյանին նշված տեղից բերել է իր հետ, իսկ Է.Օհանյանը մնացած տղաների հետ գնացել է դեպի իրենց տան կողմը և կարճ ժամանակ հետո վերադարձել:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 114-116
Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև.
Տուժողներ Վազգեն Աշոտի Դանիելյանի և Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրը զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Վազգեն Դանիելյանը և Էդուարդ Խաչատրյանը մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոց 3-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող 6 հասցեն, որտեղ իրենց հետ վեճի մեջ է մտել Էդուարդ Օհանյանը և հայտարարել են, որ նա իրենց հետ սկզբից հենց այդտեղ է վեճի մեջ մտել: Այնուհետև մատնացույց են արել նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի տարածքը և հայտարարել, որ Էդուարդ Օհանյանը նշված տարածքում է վեճի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ և որտեղ վերջինս հրել է Էդուարդ Օհանյանին և գցել գետնին, իսկ Էդուարդ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ ինքը Վահագն Դանիելյանի հետ վեճի մեջ է մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ: Մասնակիցները մատնացույց են արել նաև Վազգեն Դանիելյանի տան բակը և հայտարարել, որ Էդուարդ Օհանյանը հենց այդ վայրում է Վազգեն Դանիելյանի հետ վիճաբանել և գլխով հարվածել վերջինիս:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 87-88
Դատաապրանքագիտական փորձագետի թիվ 735-ԱՊ-15 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙApple iPhone 4s՚ տեսակի ՙA1387՚ մոդելի բջջային հեռախոսի էկրանի պաշտպանիչ ապակու և սենսորային համակարգի ձեռք բերման և տեղադրման աշխատանքների ողջ ծավալի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 /հազար/ ՀՀ դրամ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 133-134
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4 s՚ տեսակի, ՙA 1387՚ մոդելի բջջային հեռախոսով:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 222-223
Տուժող Վահե Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտարարել է, որ 29.08.2015թ-ին` ժամը 08:15-ի սահմաններում իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ վիճաբանել են իր հետ, որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել իրեն, ՙՖիոնա Ֆլորա՚ ծաղկի սրահի դիմաց, որտեղ գտնվում է երթուղային տաքսիների համար նախատեսված կանգառ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 47-48
Զննության արձանագրության համաձայն` լազերային սկավառակում առկա է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2 հասցեում գտնվող ՙՄարի Ռոուզ՚ ծաղկի սրահի տեսաձայնագրող սարքի 2012թ.-ի օգոստոսի 29-ի առավոտյան ժամը 08:12-ից մինչև ժամը 08:18-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը, որում ամբողջովին երևում է հիշյալ օրը տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.108-109
2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին Վահե Հակոբյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցագործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանագրության համաձայն` 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում Հ.Ներսիսյան փողոցի ծաղկի խանութների դիմաց անծանոթ երեք տղաներ վիճաբանել են իր հետ, որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել` իրեն պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.17
29.08.2015թ. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.7
29.08.2015թ. Գրիգոր Արարատի Օհանյանին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.14
Որպես այլ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված դեպքի վայրից առգրավված լազերային սկավառակով:
ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 67, 94-95
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Վազգեն Աշոտի Դանիելյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 2
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Աշոտ Վազգենի Դանիելյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 3
ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 4
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 552 եզրակացության համաձայն` Վ.Դանիելյանի մարմնական վնասվածքը` աջ դաստակի 1-ին մատի հիմային ֆալանգի թիկնային մակերեսի շրջանի քերծվածքի ձևով հետևանք է բութ առարկայի ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ.27-28
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 553 եզրակացության համաձայն` Է.Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը` աջ նախաբազկի վերին երրորդական շրջանի քերծվածքի ձևով հետևանք է բութ կոշտ առարկայի ներգործության, հնաևավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամկետին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 29-30
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ապացուցված է ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված` իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու մեջ` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է Վահագն Դանիելյանի, Վազգեն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, և ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներըª հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի, Էդուարդ Օհանյանի և Գրիգոր Օհանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանն իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի, իսկ Գրիգոր Օհանյանը` տուգանքի:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Է.Օհանյանի և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանը պետք է կրեն, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4s՚ տեսակի ՙA 1387 մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել նրա տնօրինմանը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից:
Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Էդուարդ Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից:
Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գրիգոր Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրահիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4s՚ տեսակի ՙA 1387 մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0217/01/15
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-12-2015 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09125815 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռաֆայել Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 29.08.2015թ. մի խումբ անձանց` եղբայրներ Էդուարդ Օհանյանի և Գրիգոր Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գրիգոր Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 29.08.2015թ. մի խումբ անձանց` Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Գագիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1,2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հայրանուն | Արարատ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1,2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-12-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-12-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-12-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-12-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թամարա |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արծրուն |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Քրեական գործին միացվել է
| Ամսաթիվ | 26-01-2016 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Քրեական օրենսգրքի հոդված | |
| Գործի համարը | 0115/01/15 |
| Որոշման բովանդակություն | 26.01.2016թ. դատական նիստի արձանագրային որոշմամբ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թամարա |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արծրուն |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-05-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-05-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-05-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-05-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0217/01/15 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՙ11՚ մայիսի 2016 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի Շուշան Վանոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Արծրուն Առաքելյանի Դավիթ Աղաջանյանի պաշտպաններ Սիրանուշ Հարությունյանի Թամարա Բաղդասարյանի տուժողներ Վահե Հակոբյանի Էդուարդ Խաչատրյանի Վազգեն Դանիելյանի Վահագն Դանիելյանի տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Աշոտ Դանիելյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի /ծնված 1988 թվականի դեկտեմբերի 13-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 4-րդ շենք, 47-րդ բնակարան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբների 16-ից/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Էդուարդ Արարատի Օհանյանի /ծնված 1995 թվականի մայիսի 15-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված` քաղաք Երևան, Ռուբինյանց փողողոց, 17/2 շենք, 36 բնակարան, բնակվողª քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 8-րդ շենք, 19-րդ բնակարան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբների 16-ից/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Գրիգոր Արարատի Օհանյանի /ծնված 1996 թվականի նոյեմբերի 05-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվողª քաղաք Երևան, Հր. Ներսիսյան 8-րդ շենք, 19-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2015 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթւոն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 14200715 քրեական գործը: 2015 թվականի ապրիլի 02-ին 14200715 քրեական գործը ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի վարույթ: 2015 թվականի մայիսի 18-ին Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2015 թվականի մայիսի 25-ին Էդուարդ Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 14200715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: 2015 թվականի սեպտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09118215 քրեական գործը: 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանիը և Էդուարդ Օհանյանը ձերբակալվել են: 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդուարդ Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը: 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ռաֆայել Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը: 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Գրիգոր Օհանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ռաֆայել Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին թիվ 09118215 քրեական գործից Ռաֆայել Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ գործն անջատվել է մայր գործից և անջատված մասին շնորհվել 09125815 համարը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 03-ին թիվ 09125815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թիվ 09118215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: 2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին դատարանի որոշմամբ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցված քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում: 2016 թվականի հունվարի 26-ին դատարանի որոշմամբ Էդուարդ Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով քրեական գործը միացվել է Ռաֆայել Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործին: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` եղբայրներ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Դրանից բացի, նույն օրը ժամը 08:30-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո ոստիկանության բաժնի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքում Ռաֆայել Խաչատրյանը, կրկին չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին և իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկաններ Արսեն Հովհաննիսյանի և Մելո Շաշագրյանի նկատմամբ` մեկական անգամ հարվածելով և ֆիզիզկական ցավ պատճառելով վերջիններիս, ինչի արդյունքում կոտրվել է նաև ոստիկանության աշխատակից Մելո Արզումանի Շաշագրյանիՙ գրպանում գտնվող ՙԱյֆոն 4 Ս՚ տեսակի բջջային հեռախոսը՚: Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` Գրիգոր Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Բացի այդ, Էդուարդ Օհանյանը 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հր. Ներսիսյան 3 շենքի հարակից տարածքում դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է` առանց առիթի, սեփական անձի առավելությունը ընդգծելու մոլուցքով տարված, անհիմն պահանջ է ներկայացրել Վազգեն Դանիելյանին, Վահագն Դանիելյանին և Էդուարդ Խաչատրյանին, որպեսզի իրենց փողոցով նորմալ քայլեն, ապա տևական ժամանակով սեռական բնույթի հայհոյանքներ է ուղղել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հասցեին, որի ընթացքում ձեռքերով ու գլխով հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՚: Ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց` Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը` ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունը ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության` պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանության դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ` չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին` դիմադրություն ցույց տալով, թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանի, Արսեն Հովհաննիսյանի, Մելո Շաշագրյանի և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին՚: Ապացույցների հետազոտում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, Էդուարդ Արարատի Օհանյանը և Գրիգոր Արարատի Օհանյանն իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչել և զղջացել կատարած արարքների համար, և ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության փուլերում, օգտվելով ՀՀ Սահմանադրության 65-րդ հոդվածով նախատեսված` ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատվելու իրենց դատավարական իրավունքից, հրաժարվել են ցուցմունքներ տալուց: Ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Գրիգոր Օհանյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով. Տուժող Վահե Ռազմիկի Հակոբյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի սրահում որպես վաճառող 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է վերը նշված խանութի դիմաց կանգնած և այդ ժամանակ քայլելով իրեն են մոտեցել Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Արարատի Օհանյանն ու Էդուարդ Արարատի Օհանյանը և հարցրել, թե արդյոք այդտեղ է աշխատում, թե ոչ, ապա իրեն ասել են, որ այդ ամենը հարցնում են այն պատճառով, որ իրենք երեքով բնակվում են մոտակայքում և ցանկանում են միմյանց ճանաչել, որից հետո հստակ չի հիշում, թե ինչպես իրենց միջև առաջացել է լեզվակռիվ, և միմյանց հետ սկսել են բարձր ձայնով խոսել, որը վերածվել է վիճաբանություն և քաշքշուկ, որի ընթացքում այդ երեք տղաները սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հնչեցրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ: Վիճաբանության ընթացքում նրանցից մեկը, կոնկրետ չի հիշում, թե ով հարվածել է իրեն: Վիճաբանությանը միջամտել են նաև այլ քաղաքացիներ և փորձել բաժանել, որից հետո նաև մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և բոլորին` այդ թվում և իրեն, բերման ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Այդ վիճաբանության ընթացքում իր վերնաշապիկը պատռվել է, որը հենց այդ նույն օրը դեն է նետել: Տուժողն ավելացրեց նաև, որ միջադեպը տևել է 10-15 րոպե: Տուժող Վազգեն Աշոտի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում եղբոր Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Ինքը կանգնել և հարցրել է, արդյոք այդ ասվածն իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո ինքը եղբոր և իր ընկերոջ հետ շարունակել է քայլելով և հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել է և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել իր հետ, ինչին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդ, որոնք փորձել են թույլ չտալ, որպեսզի նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանն այդ ժամանակ իրեն առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել: Իրենք առանձնանալով քայլել են դեպի նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանը սկսել է բարձր տոնով գոռալ իր վրա և փորձել է գլխով հարվածել իրեն, իսկ ինքը հենց այդ պահին Էդուարդ Օհանյանին հրել է մի կողմ, որը ընկել է գետնին, իսկ ինքը շրջվելով նկատել է, որ իրենցից քիչ հեռու եղբայրը` Վահագն Դանիելյանը, ընկերը` Էդուարդ Խաչատրյանը վիճաբանում են Գրիգոր Օհանյանի հետ: Ինքն անմիջապես քայլել է դեպի իրենց կողմը: Նկատելով, որ եղբայրն ընկել է գետնին Գրիգոր Օհանյանը առաջացել է դեպի իր կողմը և փորձել հարվածներ հասցնել իրեն, սակայն ինքը բռնելով նրա գոտկատեղից գցել է գետնին: Այդ ծեծկռտուքի ընթացքում նրանց է մոտեցել Էդուարդ Օհանյանի տատը և այնտեղից տարել Գրիգոր Օհանյանին: Իսկ իրենք երեքով քայլել են դեպի իրենց տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկին անգամ իրեն առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկուսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է իրեն: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել իր հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան` հեռացել է: Տուժող Վահագն Աշոտի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում եղբոր Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Իրենք կանգնել են և եղբայրը` Վազգեն դանիելյանը հարցրել է, թե ասվածն արդյոք իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո ինքը եղբոր և ընկերոջ հետ շարունակել է քայլելով հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ, բարձր ձայնով բղավել և իրենց հասցեին տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել: Կռվին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդիկ, որոնք փորձել են թույլ չտան նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանը այդ ժամանակ առաջարկել է իր եղբայր` Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել, նրանք առանձնացել և քայլել են նույն փողոցի վրա գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանի և Վազգեն Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք է սկսվել և սկսել են հարվածներ հասցնել միմյանց, որի ժամանակ Էդուարդ Օհանյանը ընկել է գետնին: Իսկ իրենք Վազգեն Դանիելյանից և Էդուարդ Օհանյանից քիչ հեռու իրենք վիճաբանության մեջ են մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ, որը վերածվել է ծեծկռտուքի, որին ներկա են գտնվել անցորդներ, որոնք կանգնած և հետևելուց են եղել այդ ամենին: Գրիգոր Օհանյանը տեսնելով, որ եղբայրը ընկել է գետնին վազելով առաջացել է դեպի իր եղբայր` Վազգեն Դանիելյանի կողմը հասնելով նրան փորձել է հարվածել և հենց այդ ժամանակ նրանք երկուսով վայր են ընկել գետնին,: Այդ ծեծկռտուքի ընթացքում իրենց է մոտեցել Էդուարդ Օհանյանի տատը և այնտեղից տարել Գրիգոր Օհանյանին: Իրենք երեքով քայլել են դեպի իրենց տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկին անգամ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկուսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է Վազգեն Դանիելյանին: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել իր հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան` հեռացել է: Տուժող Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 21:00-ի սահմաններում իր ընկերոջ` Վազգեն Դանիելյանի և նրա եղբայր` Վահագն Դանիելյանի հետ դուրս է եկել զբոսնելու: Ժամը 22-00-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում 3-րդ շենքի մոտ, հանդիպել են նույն փողոցի բնակիչ Էդուարդ Օհանյանին, որը իրենց ետևից ասել է ՙմեր փողոցով զգույշ քայլեք՚: Իրենք կանգնել և հարցրել, արդյոք ասվածն իրենց է վերաբերվել, Էդուարդ Օհանյանը պատասխանել է, որ դա իրենց չէր վերաբերվում, որից հետո իրենք շարունակել են քայլելով հեռանալ այնտեղից: Քիչ հեռանալուց հետո Էդուարդ Օհանյանը ձայն է տվել իրենց, մոտեցել և սկսել բարձր տոնով զրուցել ու կռվի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ և հարվածներ հասցնել նրա դեմքին, բարձր ձայնով բղավել և իրենց հասցեին տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցրել: Այդ ժամանակ ծեծկռտուքին միջամտել են Էդուարդ Օհանյանի եղբայրը` Գրիգոր Օհանյանը, նրանց տատը` Ադելինա Բալայանը և երկու անծանոթ տղամարդիկ, որոնք փորձել են թույլ չտան նրանք շարունակեն ծեծկռտուքը: էդուարդ Օհանյանը այդ ժամանակ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել, նրանք առանձնացել և քայլել են նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի կողմը, հասնելով այնտեղ Էդուարդ Օհանյանի և Վազգեն Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք է սկսվել, որի ժամանակ Էդուարդ Օհանյանը ընկել է գետնին: Իսկ իրենք Վազգեն Դանիելյանից և Էդուարդ Օհանյանից քիչ հեռու վիճաբանության մեջ են մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ, որը վերածվել է ծեծկռտուքի: Գրիգոր Օհանյանը տեսնելով, որ իր եղբայրը ընկել է գետնին վազելով առաջացել է դեպի Վազգեն Դանիելյանի կողմը, հասնելով նրան փորձել է հարվածել և հենց այդ ժամանակ նրանք երկուսով վայր են ընկել գետնին, որին ներկա է գտնվել անցորդներ, որոնք կանգնած հետևելիս են եղել ծածկռտուքին: Այդ ծեծկռտուքից հետո իրենք քայլել են դեպի Վազգեն և Վահագն Դանիելյանների տան կողմը: Էդուարդ Օհանյանը կրկի անգամ առաջարկել է Վազգեն Դանիելյանին առանձնանալ և զրուցել: Երբ երկոսով առանձնացել են Էդուարդ Օհանյանը գլխով հարվածել է Վազգեն Դանիելյանին, հենց այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել Վազգեն և Վահագն Դանիելյանների հայրը` Աշոտ Դանիելյանը, իսկ Էդուարդ Օհանյանը նկատելով նրան, հեռացել է: Վկա Գառնիկ Աշոտի Աղաբաբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 1999թ.-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015թ. օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց, թիվ 0203 պարեկային ավտոմեքենայի մեջ նույն գումարտակի ծառայող Արսեն Հովհաննիսյանի հետ միասին: Այդ ժամանակ իրենք տեսել են, թե ինչպես է իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Ազատության պողոտայից վազելով գնում Հ.Ներսիսյան փողոցի ուղղությամբ: Այդ տեսնելով` իրենք մեքենայով շարժվել են այդ ուղղությամբ: Անցնելով Ազատության պողոտայի և Հր.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկը հենց Հր.Ներսիսյան փողոցի սկզբնամասում, որտեղ ծաղկի խանութներ են, կանգ են առել, քանի որ այդտեղ տեսել են Հայկ Խաչատրյանին և իրենց գումարտակի ծառայողներից մի քանիսին: Նրանք այդ ժամանակ թվով 4 երիտասարդների թևերից բռնած կանգնած են եղել: Հասնելով այդտեղ` իրենք տեղեկացել են, որ այդ 4 երիտասարդները վիճաբանել են միմյանց հետ, ավելի կոնկրետ` նրանցից երեքը ծեծի են ենթարկել չորրորդին: Երիտասարդներից երեքին, որոնք ինչպես հետագայում իրենք տեղեկացել են, հանդիսանում են Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանը և Վահե Հակոբյանը, իրենք փորձել են նստեցնել թիվ 0203 համարանիշի պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանցից Ռաֆայել Խաչատրյանը չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, հրել, ձեռքերով ու ոտքերով հենվել է պարեկային ավտոմեքենային` չցանկանալով նստել: Իրենք այդ երիտասարդներին զգուշացրել են, որ չենթարկվելու դեպքում ֆիզիկական ուժ կկիրառեն, սակայն նրանք իրենց զգուշացումներին ուշադրություն չեն դարձրել: Ոստիկաններն նրանց նստեցնելով ավտոմեքենան, տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Հասնելով բաժին` նրանց իջեցրել են ավտոմեքենայից, որից հետո Ռաֆայել Խաչատրյանը սկսել է բարձրաձայն հայհոյնքներ հնչեցնել իրենց հասցեին, ինչը շարունակվել է նույնիսկ ոստիկանության բաժնի շենքի ներսում` 1-ին հարկում: Այդ ժամանակ Արսեն Հովհաննիսյանը փորձել է Ռաֆայել Խաչատրյանին հանգստացնել, բռնելով ձեռքերից, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Մելո Շաշագրյանին և Արսեն Հովհաննիսյանին, ապա բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցրել նրանց հասցեին: Երբ Արսեն Հովհաննիսյանը բռնել է Ռաֆայել Խաչատրյանի ձեռքերը, նա դեռ շարունակել է հարվածներ հասցնել Արսեն Հովհաննիսյանի մարմնի տարբեր մասերին և չի ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին: Արսեն Հովհաննիսյանն ու Մելո Շաշագրյանը Ռաֆայել Խաչատրյանին բռնելով հենել են պատին, սակայն նա այդ ժամանակ սկսել է ինքն իրեն թափահարել և պատերին հարվածել: Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե, որից հետո նրանց թողել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցների մոտ և հեռացել: Վկա Գարուշ Հարությունի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012թ. աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում որպես ՀՈԲ-ի տեսուչ: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` առավոտյան ժամը 08:30-ի սահմաններում ինքը գտնվել է աշխատանքի վայրում` իր աշխատասենյակում, որը գտնվում է նույն բաժնի երկրորդ հարկում: Այդ ժամանակ ինքը 1-ին հարկից լսել է բարձր ձայներ և անմիջապես իջելով ներքև` տեղեկացել, որ ՊՊԾ գնդի ծառայողները ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին ու Ռաֆայել Խաչատրյանին` Հր.Ներսիսյան փողոցում վիճաբանություն կատարելու համար: 1-ին հարկում ինքը տեսել է, թե ինչպես են ոստիկանության աշխատակիցները Ռաֆայել Խաչատրյանին բռնել և հենել պատին, քանի որ վերջինս չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին, հայհոյանքներ է հնչեցրել նրանց հասցեին և հրել նրանց: Նրան հանգստացնելուց հետո ինքը Էդուարդ Օհանյանին տեղափոխել է թիվ 306 աշխատասենյակ, որպեսզի պարզաբանումներ կատարի: Հետագայում նույն աշխատասենյակ են տեղափոխել նաև Ռաֆայել Խաչատրյանին, և երբ ինքը գնացել է այդտեղ, վերջինս նստած է եղել սեղանի դիմաց: Հենց այն ժամանակ, երբ Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ պարզաբանումներ են կատարել, վերջինս սկսել է իրեն ագրեսիվ դրսևորել, կորցրել է ինքնատիրապետումը, ապա սեղանի վրայից վերցնելով գրիչը աջ ձեռքով սկսել է մոտ 3-4 անգամ ինքն իրեն հարվածել որովայնի շրջանում: Այդ պահին ինքը գտնվել է նրանից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա և տեսնելով այդ, անմիջապես վազել է նրա ուղղությամբ, ապա մոտենալով նրան, փորձել է ձեռքից վերցնել գրիչը, սակայն նա այդ պահին պատահաբար հարվածել է իր աջ ձեռքին, որից հետո նա հանգստացել է: Վկա Հայկ Սմբատի Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013թ. աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայով քայլելով գնացել է աշխատանքի և հասնելով Ազատության պողոտայի և Հր.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկ, տեսել է, որ Հր.Ներսիսյան փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութների դիմաց երեք հոգի ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցնում ևս մեկ հոգու: Այդ ամենը տեսնելով ինքը վազել է նրանց ուղղությամբ: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ երեք երիտասարդները հանդիսանում են եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը: Վերջիններս ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել այդ փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութի վաճառող Վահե Հակոբյանին: Հասնելով նրանց, ինքը մի կողմ է հրել Վահե Հակոբյանին, իսկ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները, տեսնելով իրեն փոքր ինչ հեռացել են, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը հրել է իրեն, որպեսզի ինքը չգնա նրանց ուղղությամբ: Այդ պահին իրեն են մոտեցել նաև ոստիկանության բաժնի մյուս աշխատակիցները և պահել Ռաֆայել Խաչատրյանին, իսկ ինքը ձեռքերով փորձել է պահել Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին, որպեսզի նրանք չփախչեն և նրանց տեղափոխի ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին` հետագա պարզաբանումների համար: Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները, ինչպես նաև Ռաֆայել Խաչատրյանը չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, դիմադրել են` հրելով և չթողնելով, որ նրանց նստեցնեն ոստիկանության ավտոմեքենան: Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը սեռական բնույթի բարձրաձայն հայհոյանքներ են հնչեցրել Վահե Հակոբյանի հասցեին, չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և այդ պատճառով ինքը Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյան եղբայրներից մեկի ձեռքին ձեռնաշղթա է տեղադրել, քանի որ ագրեսիվ է դրսևորել իրեն: Դրանից հետո նրանց բոլորին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Իր ցուցմունքում Հայկ Խաչատրյանը նշել է, որ մինչ նրանց մոտենալը ինքը հեռվից լսել է բարձր ձայներ և այդ ձայներից ավելի շատ ուշադրություն է դարձրել վիճաբանությանը, ապա մոտեցել նրանց: Վահե Հակոբյանի հասցեին նրանք հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Վկա Մելո Արզումանի Շաշագրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց: Այդ ժամանակ իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Հ.Ներսիսյան փողոցից իրեն կանչել է, ասելով, թե կռիվ է եղել: Ինքն անմիջապես վազել է նրա կողմ և հասնելով նշված փողոցի վրա գտնվող ծաղկի խանութների մոտ` տեսել է, որ երեք երիտասարդ ծեծի են ենթարկում մեկ այլ երիտասարդի: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ երեք երիտասարդները, որոնք ծեծել են չորրորդին, հանդիսացել են եղբայրներ Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյանները և Ռաֆայել Խաչատրյանը, իսկ չորրորդ երիտասարդը Վահե Հակոբյանն է եղել: Ինքը, Հայկ Խաչատրյանը և Արսեն Հովհաննիսյանը միջամտել են այդ կռվին, փորձելով հանգստացնել վիճող երիտասարդներին, բաժանել են, սակայն նրանք չեն հանգստացել և բղավելով ասել են, որ թողնեն իրենց: Իրենք բռնել են նրանց ձեռքերից և ցանկացել նստեցնել պարեկային մեքենան: Սակայն այդ երիտասարդներն իրենց պահանջներին չեն ենթարկվել և չեն նստել ավտոմեքենան, որից հետո իրենք զգուշացրել են, որ չենթարկվելու դեպքում դեպքում ուժ կկիրառեն, սակայն նրանք իրենց այդ ասածներին ուշադրություն չեն դարձրել և դիմադրել են, որից հետո իրենք բռնելով նրանց ձեռքերից, նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենան և տեղափոխել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Հասնելով այդտեղ, մեքենայից իջեցրել են նրանց մեքենայից, իսկ Ռաֆայել Խաչատրյանը, դեռևս ոստիկանության բաժին չհասած, մեքենայի մեջ իրենց հասցեին բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Երբ ներս են մտել ոտիկանության բաժնի վարչական շենք, Ռաֆայել Խաչատրյանը իրեն պատից պատ է խփել, շարունակել բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելը իրենց հասցեին և հենց այդ ժամանակ քաշքշել են միմյանց: Այդ հարվածից կոտրվել է իր գրպանում դրված` իրեն պատկանող ՙԱյֆոն՚ տեսակի բջջային հեռախոսը: Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե: Իրենք նրանցից որևէ մեկին չենք հարվածել, միայն Հ.Ներսիսյան փողոցում ֆիզիկական ուժ են գործադրել, քանի որ նրանք չէին ենթարկվում իրենց օրինական պահանջներին: Մելո Շաշագրյանը նշել է նաև, որ Հր.Ներսիսյան փողոցում, բացի վերը նշված անձանցից եղել են նաև այլ քաղաքացիներ: Վկա Արսեն Կառլենի Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2007 թվականից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի ՊՊԾ գնդում: 2015 թվականի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի դիմաց` թիվ 0203 պարեկային ավտոմեքենայի մեջ, նույն գումարտակի ծառայող Գառնիկ Աղաբաբյանի հետ միասին: Այդ ժամանակ իրենք տեսել են, թե ինչպես է իրենց գումարտակի ծառայող Հայկ Խաչատրյանը Ազատության պողոտայից վազելով գնում Հր.Ներսիսյան փողոցի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ ինքն ու Գառնիկ Աղաբաբյանը մեքենայով շարժվել են դեպի նրա կողմ: Անցնելով Ազատության պողոտայի և Հ.Ներսիսյան փողոցների խաչմերուկը հենց Հր.Ներսիսյան փողոցի սկզբնամասում, որտեղ ծաղկի խանութներ են, կանգ են առել, քանի որ այդտեղ տեսել են Հայկ Խաչատրյանին և իրենց նույն գումարտակի ծառայողներից մի քանիսին: Նրանք թվով 4 երիտասարդների թևերից բռնած կանգնած են եղել: Հասնելով այդտեղ, տեղեկացել են, որ այդ 4 երիտասարդներրը վիճաբանել են միմյանց հետ, ավելի կոնկրետ նրանցից երեքը, որոնք ինչպես հետագայում տեղեկացել են, հանդիսանում են Ռաֆայել Խաչատրյանը, Գրիգոր Օհանյանը և Էդուարդ Օհանյանը, ծեծի են ենթարկել Վահե Հակոբյանին` այդ ծաղկի խանութի դիմաց: Ռաֆայել Խաչատրյանին, Գրիգոր Օհանյանին և Վահե Հակոբյանին իրենք փորձել են նստեցնել իրենց թիվ 0203 համարանիշի պարեկային ավտոմեքենան, սակայն Ռաֆայել Խաչատրյանը և Գրիգոր Օհանյանը չեն ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին, հրել, ձեռքերով ու ոտքերով հենվել են պարեկային ավտոմեքենային և չեն նստել: Ինքը զգուշացրել է, որ չենթարկվելու դեպքում կկիրառեն ֆիզիկական ուժ, սակայն նրանք ուշադրություն չեն դարձրել իրենց զգուշացումներին: Երբ նրանց բոլորին նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենան և տեղափոխել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, Ռաֆայել Խաչատրյանը սկսել է բարձրաձայն հայհոյնքներ հնչեցնել իրենց հասցեին, ինչը շարունակվել է նույնիսկ բաժնի շենքի ներսում` 1-ին հարկում: Այդ ժամանակ ինքը փորձել է հանգստացնել Ռաֆայել Խաչատրյանին` բռնելով նրա ձեռքերից, սակայն վերջինս ձեռքերով հարվածներ էր հասցրել իր կրծքավանդակին և մարմնի տարբեր մասերին, իսկ երբ իրեն է մոտեցել Մելո Շաշագրյանը, որպեսզի երկուսով հանգստացնեն, նա շարունակել է չենթարկվել իրենց բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցրել իրենց հասցեին, հարվածել, ապա սկսել նաև ինքն իրեն պատերին հարվածել: Վկա Միքայել Գրիգորի Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի փետրվար ամսից աշխատել է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի վրա գտնվող ՙՄարի Ռոուզ՚ ծաղկի սրահում որպես վաճառող: Ճանաչում է Վահե Հակոբյանին` որպես իրենց ծաղկի սրահի հարևանությամբ գործող մեկ այլ ծաղկի սրահի վաճառողի: 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:15-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է ծաղկի սրահի ներսում և լսել վիճաբանության ու բղավոցի ձայներ, որից հետո անմիջապես դուրս է եկել սրահից: Դուրս գալով, տեսել է, որ Վահե Հակոբյանը ծաղկի սրահի դիմաց վիճաբանում է Գրիգոր և Էդուարդ Օհանյանների և Ռաֆայել Խաչատրյանի հետ: Վեճի ընթացքում վերջիններս քաշքշել են Վահե Հակոբյանին: Մոտենալով նրանց ինքը փորձել է բաժանել և հանգստացնել: Իր հետ միասին միասին նրանց են մոտեցել նաև ևս 3-4 անծանոթ քաղաքացիներ, որոնք ևս փորձել են նրանց բաժանել: Մոտ մեկ րոպեի չափով նրանց բաժանելուց հետո մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցները և հորդորել պահպանել հասարակական կարգը, ապա վիճաբանող երիտասարդներին կարգադրել, որպեսզի կանգնեն և իրենց հետ գնան ոստիկանության բաժին, սակայն նրանք հրաժարվել և չեն ցանկացել գնալ, չենթարկվելով ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին: Այդ վիճաբանության ժամանակ խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել և հնարավոր է, որ այդ երիտասարդները հարվածած լինեն Վահե Հակոբյանին, իսկ այդ ամենը տևել է մոտ 3-4 րոպե, որի ընթացքում նաև այլ քաղաքացիներ են միջամտել և փորձել բաժանել նրանց: Վկա Աշոտ Վազգենի Դանիելյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին աշխատանքից տուն է վերադարձել և տեսել, որ տղաները տանը չեն: Զանգահարել է ավագ որդուն` Վազգեն Դանիելյանին և հորդորել, որ տուն վերադառնան: Որոշ ժամանակ անց դրսից աղմուկի ձայներ է լսել և դուրս գալով տեսել է, որ Էդուարդ Օհանյանը վեճի մեջ է մտել իր որդի` Վազգեն Դանիելյանի հետ, ով իրեն տեսնելով թողել և հեռացել է: Այդ ժամանակ զանգահարել է ոստիկանության բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 89-90 Վկա Ադելինա Նիկոլայի Բալայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտի 6-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում գտնվել է Երևան քաղաքի Հր. Ներսիսյան փողոցում գտնվող իր խանութ-կրպակում: Դրսից բարձր ձայներ է լսել և դուրս գալով նկատել է, որ իր թոռը` Էդուարդ Օհանյանը, բարձր ձայնով զրուցել է եղել իրենց թաղամասի երեք տղաների հետ, որոնք իր մոտենալուց հետո հայտնել են, որ ոչինչ չկա նրանք ուղղակի զրուցում են, հենց այդ ժամանակ նրանց է մոտեցել նաև իր երկրորդ թոռը` Գրիգոր Օհանյանը: Սակայն ինքը նկատել է, որ այդ տղաներից մեկը իր թոռնիկի` Էդուարդ Օհանյանի հետ հեռացել են դեպի նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի մոտ, իսկ մյուս երկու տղաները Գրիգոր Օհանյանի հետ միասին գնացել են նրանց ետևից, որտեղ Էդուարդ Օհանյանը վայր է ընկել գետնին: Տեսնելով, որ տղաները քաշքշում են իրար, ինքը մոտեցել է և փորձել դադարեցնել քաշքշուկը: Գ.Օհանյանին նշված տեղից բերել է իր հետ, իսկ Է.Օհանյանը մնացած տղաների հետ գնացել է դեպի իրենց տան կողմը և կարճ ժամանակ հետո վերադարձել: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 114-116 Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև. Տուժողներ Վազգեն Աշոտի Դանիելյանի և Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրը զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Վազգեն Դանիելյանը և Էդուարդ Խաչատրյանը մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոց 3-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող 6 հասցեն, որտեղ իրենց հետ վեճի մեջ է մտել Էդուարդ Օհանյանը և հայտարարել են, որ նա իրենց հետ սկզբից հենց այդտեղ է վեճի մեջ մտել: Այնուհետև մատնացույց են արել նույն փողոցում գտնվող ՙԱրագվի՚ վրացական ռեստորանի տարածքը և հայտարարել, որ Էդուարդ Օհանյանը նշված տարածքում է վեճի բռնվել Վազգեն Դանիելյանի հետ և որտեղ վերջինս հրել է Էդուարդ Օհանյանին և գցել գետնին, իսկ Էդուարդ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ ինքը Վահագն Դանիելյանի հետ վեճի մեջ է մտել Գրիգոր Օհանյանի հետ: Մասնակիցները մատնացույց են արել նաև Վազգեն Դանիելյանի տան բակը և հայտարարել, որ Էդուարդ Օհանյանը հենց այդ վայրում է Վազգեն Դանիելյանի հետ վիճաբանել և գլխով հարվածել վերջինիս: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 87-88 Դատաապրանքագիտական փորձագետի թիվ 735-ԱՊ-15 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙApple iPhone 4s՚ տեսակի ՙA1387՚ մոդելի բջջային հեռախոսի էկրանի պաշտպանիչ ապակու և սենսորային համակարգի ձեռք բերման և տեղադրման աշխատանքների ողջ ծավալի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 /հազար/ ՀՀ դրամ: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 133-134 Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4 s՚ տեսակի, ՙA 1387՚ մոդելի բջջային հեռախոսով: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 222-223 Տուժող Վահե Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտարարել է, որ 29.08.2015թ-ին` ժամը 08:15-ի սահմաններում իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ վիճաբանել են իր հետ, որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել իրեն, ՙՖիոնա Ֆլորա՚ ծաղկի սրահի դիմաց, որտեղ գտնվում է երթուղային տաքսիների համար նախատեսված կանգառ: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 47-48 Զննության արձանագրության համաձայն` լազերային սկավառակում առկա է Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2 հասցեում գտնվող ՙՄարի Ռոուզ՚ ծաղկի սրահի տեսաձայնագրող սարքի 2012թ.-ի օգոստոսի 29-ի առավոտյան ժամը 08:12-ից մինչև ժամը 08:18-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը, որում ամբողջովին երևում է հիշյալ օրը տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.108-109 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին Վահե Հակոբյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցագործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանագրության համաձայն` 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում Հ.Ներսիսյան փողոցի ծաղկի խանութների դիմաց անծանոթ երեք տղաներ վիճաբանել են իր հետ, որի ընթացքում ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել` իրեն պատճառելով մարմնական վնասվածքներ: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.17 29.08.2015թ. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.7 29.08.2015թ. Գրիգոր Արարատի Օհանյանին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ.14 Որպես այլ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված դեպքի վայրից առգրավված լազերային սկավառակով: ԵԱՔԴ/0217/01/15 – հատոր 1, գ.թ. 67, 94-95 ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Վազգեն Աշոտի Դանիելյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 2 ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Աշոտ Վազգենի Դանիելյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 3 ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանի կողմից տրված հաղորդման աձանագրությամբ: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 4 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 552 եզրակացության համաձայն` Վ.Դանիելյանի մարմնական վնասվածքը` աջ դաստակի 1-ին մատի հիմային ֆալանգի թիկնային մակերեսի շրջանի քերծվածքի ձևով հետևանք է բութ առարկայի ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ.27-28 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 553 եզրակացության համաձայն` Է.Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը` աջ նախաբազկի վերին երրորդական շրջանի քերծվածքի ձևով հետևանք է բութ կոշտ առարկայի ներգործության, հնաևավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամկետին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: ԵԱՔԴ/0115/01/15 - գ.թ. 29-30 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ապացուցված է ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված` իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու մեջ` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է Վահագն Դանիելյանի, Վազգեն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, և ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված` մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին դիմադրություն ցույց տալով: Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներըª հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): Ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Գրիգոր Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի, Էդուարդ Օհանյանի և Գրիգոր Օհանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանն իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի, իսկ Գրիգոր Օհանյանը` տուգանքի: Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Է.Օհանյանի և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին: Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանը պետք է կրեն, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն: Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4s՚ տեսակի ՙA 1387 մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել նրա տնօրինմանը: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից: Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Էդուարդ Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից: Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Գրիգոր Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրահիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մելո Շաշագրյանին ի պահ հանձնված ՙApple iphone 4s՚ տեսակի ՙA 1387 մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինմանը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-05-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 15-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 8 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86 թերթերից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 15-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 8 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86 թերթերից: |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-06-2016 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 15-06-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 8 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86 թերթերից: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-12446/16 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 05-09-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 07-09-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-09-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 08-09-2016 |
|---|---|
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 08-09-2016 |
| Էջերի քանակ | 9 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86, 9-րդ հատորը՝ 176 թերթերից |
| Էջերի քանակ | 9 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86, 9-րդ հատորը՝ 176 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 13-09-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-09-2016 |
| Էջերի քանակը | 9 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86, 9-րդ հատորը՝ 176 թերթերից |
| Էջերի քանակը | 9 հատորից. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 180, 3-րդը՝ 185, 4-րդը՝ 250, 5-րդը՝ 190, 6-րդը՝ 157, 7-րդը՝ 137, 8-րդը՝ 86, 9-րդ հատորը՝ 176 թերթից |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0217/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-06-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-06-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ռաֆայել Խաչատրյան , Էդուարդ Օհանյան մյուսը` Գրիգոր Արարատի Օհանյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Մասնակի` պատժի մասով բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 316 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ.վերջնական պատիժ - ազատազրկում 9 ամիս ժամկետով / և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 258 հոդ. 2-րդ մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ.վերջնական պատիժ - ազատազրկում 8 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 11.05.2016թ. դատավճիռը : Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 316 հոդ. 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ : ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր. օր-ի 316 հոդ. 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 տարի 2 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ.վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով : Էդուարդ Արարատի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 258 հոդ. 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ : ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 2-րդ մասով`պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ.վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 17-06-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-06-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-06-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-07-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 20-06-2016 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-07-2016 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0217/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ` դատախազներ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ Դ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ ամբաստանյալներ Ռ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԷԴ.ՕՀԱՆՅԱՆԻ պաշտպաններ Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Թ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ 2016 թվականի հուլիսի 22-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդուարդ Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2015 թվականի մարտի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում հարուցվել և նախաքննություն կատարելու համար ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին է ուղարկվել թիվ 14200715 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով: 2015 թվականի մայիսի 18-ին էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2015 թվականի մայիսի 25-ին Էդուարդ Արարատի Օհանյանը թիվ 14200715 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 2015 թվականի հունիսի 18-ին թիվ 14200715 քրեական գործով տուժողներ են ճանաչվել Վազգեն Աշոտի Դանիլյանը, Էդուարդ Արթուրի Խաչատրյանը և Վահագն Աշոտի Դանիելյանը: 2015 թվականի հունիսի 20-ին որոշում է կայացվել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի, Էդուարդ Խաչատրյանի և Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիիրականացնելու մասին՝ նրանց գործողություններում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 14200715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0115/01/15 համարը, 2015 թվականի հուլիսի 3-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հուլիսի 14-ին նշանակվել է դատական քննության: 2. 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 09118215 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով: 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին թիվ 09118215 քրեական գործով տուժող է ճանաչվել Վահե Ռազմիկի Հակոբյանը: 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, Էդուարդ Աարարատի Օհանյանը և Գրիգոր Աարարատի Օհանյանը ձերբակալվել են: 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Էդուարդ Արարատի Օհանյանը, Գրիգոր Արարատի Օհանյանը և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը թիվ 09118215 քրեական գործով ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, նրանցից Էդուարդ և Գրիգոր Օհանյաններին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, իսկ Ռաֆայել Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, իսկ Գրիգոր Օհանյանի նկատմամբ՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ռաֆայել Խաչատրյանի մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին թիվ 09118215 քրեական գործից Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է թիվ 09125815 համարի ներքո: 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ին թիվ 09125815 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0217/01/15 համարը, 2015 թվական դեկտեմբերի 8-ին ընդունվել է վարույթ և 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել դատական քննություն նշանակելու մասին: 3. 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ուղարկվել նաև թիվ 09118215 քրեական գործը: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0224/01/15 համարը, 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0115/01/15 քրեական գործին: 4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի 2016 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0115/01/15 քրեական գործը միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0217/01/15 քրեական գործին: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի (այսուհետ նաև՝Առաջին ատյանի դատարան) 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռով. - Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, - Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8/ութ/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, - Գրիգոր Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ՝ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով, վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Առաքելյանը: Վերաքննիչ դատարանի՝ 2016 թվականի հունիսի 20-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 6. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ մասերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. « 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց՝ եղբայրներ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունն ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության՝ պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականատես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանական դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամբ՝ չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին՝ դիմադրություն ցույց տալով, թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանին, Արսեն Հովհաննիսյանին, Մելո Շաշագրյանին և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: (...) [Այնուհետև], նույն օրը՝ ժամը 08:30-ին, ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո ոստիկանության բաժնի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքում Ռաֆայել Խաչատրյանը կրկին չի ենթարկվել ոստիկանության օրինական պահանջներին և իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկաններ Արսեն Հովհաննիսյանի և Մելո Շաշագրյանի նկատմամբ՝ մեկական անգամ հարվածելով և ֆիզիկական ցավ պատճառելով վերջիններիս, ինչի արդյունքում կոտրվել է նաև ոստիկանության աշխատակից Մելո Արզումանի Շաշագրյանի գրպանում գտնվող «Այֆոն 4Ս» տեսակի բջջային հեռախոսը»: 7. Էդուարդ Արարատի Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «2015 թվականի մարտի 6-ին՝ ժամը 2200-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 3 շենքի հարակից տարածքում դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ առանց առիթի, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված, անհիմն պահանջ է ներկայացրել Վազգեն Դանիելյանին, Վահագն Դանիելյանին և Էդուարդ Խաչատրյանին, որպեսզի իրենց փողոցով նորմալ քայլեն, ապա տևական ժամանակով սեռական բնույթի հայհոյանքներ է ուղղել Վազգեն Դանիելյանի, Վահագն Դանիելյանի և Էդուարդ Խաչատրյանի հասցեին, որի ընթացքում ձեռքերով ու գլխով հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ: (...) [Այնուհետև], 2015թ.-ի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 08:10-ից 08:20-ի սահմաններում, մի խումբ անձանց՝ Գրիգոր Արարատի Օհանյանի և Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի հետ միասին, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան 2/1 հասցեում գործող ծաղկի խանութի դիմաց դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ ծաղկի խանութի աշխատակից Վահե Ռազմիկի Հակոբյանի նկատմամբ իր թվացյալ առավելությունն ի ցույց դնելով անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ, տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելով բռնություն գործադրել Վ.Հակոբյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, ինչն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով հասարակության՝ պատահական անցորդների, վիճաբանությունը և հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող, ինչպես նաև դեպքին ականտես այլ անձանց նկատմամբ, ընդ որում այդ ընթացքում խուլիգանական դեպքը խափանելու նպատակով նրանց են մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 2-րդ գումարտակի ծառայողները, ովքեր կատարելով իրենց ծառայողական պարտականությունները, փորձել են կարգի հրավիրել Գրիգոր Օհանյանին, Էդուարդ Օհանյանին և Ռաֆայել Խաչատրյանին, սակայն վերջիններս բռնություն են գործադրել նաև ոստիկանների նկատմամ՝ չեն ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին՝ դիմադրություն ցույց տալով թե իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցներ Հայկ Խաչատրյանին, Արսեն Հովհաննիսյանին, Մելո Շաշագրյանին և Գառնիկ Աղաբաբյանին, թե հասարակական կարգի խախտումը խափանելուն ուղղված գործողություններ կատարող այլ անձանց, ինչից հետո բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին»: 8. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռի համաձայն. « (…) Ամբաստանյալ Ռաֆայել Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Էդուարդ Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբասատանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: (…) Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանի, Էդուարդ Օհանյանի (…) կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանն իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի(…): Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Էդուարդ Օհանյանի և Ռաֆայել Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Է.Օհանյանի և Ռ.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին: Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Խաչատրյանը և Էդուարդ Օհանյանը պետք է կրեն, քանի որ խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն: (…)»: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. 9. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ՝ Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ նշանակած պատժի մասով թույլ է տվել դատական սխալ՝ խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, որի արդյունքում Ռաֆայել Խաչատրյանի և Էդուարդ Օհանյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որը չի համապատասխանում նրանց կողմից կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին, և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու համար: Ի հիմնավորումն իր վերոշարադրյալ փաստարկի`բողոքի հեղինակը մեջբերումներ է կատարել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասից, մեջբերել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների դրույթները, ինչպես նաև մեջբերումներ է կատարել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից և նշել, որ ամբաստանյալներ Ռ. Խաչատրյանի և Էդ. Օհանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը, արձանագրելով, որ քրեական գործում ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան, որպես մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով մեղքն ընդունելն ու զղջալը, տուժողի կողմից բողոք-պահանջ չներկայացնելը, ըստ անհրաժեշտության չի գնահատել նրանց կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դրանով իսկ՝ չի ղեկավարվել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով՝ նշանակել է ակնհայտ այնպիսի մեղմ պատիժ, որը բավարար չէ ամբաստանյալներին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ըստ բողոքի հեղինակի՝ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի կատարած հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել այդ արարքները որակյալ դարձնող հատկանիշները, մասնավորապես այն, որ տվյալ հանցագործությունները, դասվելով հասարակական կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ոտնձգել են ոչ միայն այն հասարակական հարաբերությունների դեմ, որոնք անմիջականորեն ուղղված են հասարակական կարգի պահպանմանը, այլև նրանց դեմ, որոնք ուղղված են անձի առողջության, քաղաքացիների գույքային շահերի պահպանմանը: Այդ արարքների հանրային վտանագավորությունն առավել բարձր է հատկապես բռնությամբ զուգորդված լինելու, իշխանության ներկայացուցիչների դեմ ուղղված լինելու և վերջիններիս նկատմամբ բռնություն գործադրվելու համատեսքստում: Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, բողոքաբերը նաև նշել է հետևյալը. «[Առաջին ատյանի դատարանը] տուժողի կողմից բողոք-պահանջ չունենալու հանգամանքը արձանագրելով, անտեսել է այն իրողությունը, որ ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի կատարած հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ կերպով գնահատելու հիմնաքարային նշանակությունը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցավոր արարքները ոտնձգել են ոչ միայն մասնավոր անձանց առողջության և գույքային շահերի դեմ, այլ նաև դրանցով խախտվել է հասարակական կարգը, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է ցուցաբերվել՝ հասարակության անդամների՝ անգամ պատահական անցորդների, ականատես այլ անձանց մոտ վախի և տագնապի մթնոլորտ է ստեղծվել: Այդ իմաստով խախտվել է նաև արդարության՝ որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունը, որն ընդգրկում է նաև հասարակության վերաբերմունքը ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցավոր արարքների և դրանց համար վերջիններիս նկատմամբ նշանկված պատժի նկատմամբ»: Արդյունքում, բողոքաբերը խնդրել է Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը, Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմաբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Իսկ Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկում՝ 3/երեք/ ամիս ժամկետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմաբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. 10. Բողոքաբերը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել: Ամբաստանյալների պաշտպաններ Ս.Հարությունյանը և Թ.Բաղդասարյանը, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանը և Էդ.Օհանյանն առարկել են վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 11. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։ 12. Նախորդ կետում մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 9-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից ամբաստանյալներ Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի և Էդուարդ Արարատի Օհանյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժներն ակնհայտ մեղմ են, թե՝ ոչ: Այսպես. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Ն.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. §[Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս։ Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը։ Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս։ Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս։ Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն, չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը¦ (տե°ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը): Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնահարցին, և այդ համատեքստում նաև՝ արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը որոշելիս բացահայտման ենթակա հանգամանքներին՝ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. §[Ա]յլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: (...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը¦ (տե°ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/18 որոշումը): 13. Նախորդ կետում շարադրված իրավադրույթների և մեջբերված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում վերլուծելով սույն գործի փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը նախ արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռով ինչպես Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը, այնպես էլ Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր են ճանաչվել և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժներ են նշանակվել այնպիսի հանցագործությունների համար, որոնցից յուրաքանչյուրի համար էլ օրենքով նախատեսված են նաև ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակներ: Այսպես. Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնցից առաջինը դասվում է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ երկրորդը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածը, դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: Էդուարդ Արարատի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնցից երկուսն էլ դասվում են հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված դիտավորությամբ կատարվող հանցագործությունների շարքին, դրանցից առաջինը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսվածը, ինչպես արդեն նշվեց՝ դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին և դրա համար պատիժ է նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ երկրորդը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսվածը, դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: Շարադրվածից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերը նշված հոդվածների սանկցիաները բոլորն էլ այլընտրանքային են և դատարանին հնարավորություն են տալիս կատարելու պատժի անհատականացում, և ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից ու աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակելու արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը: Ինչպես հետևում է սույն որոշման 8-րդ կետում արձանագրվածից՝ Առաջին ատյանի դատարանը, պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրանց կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակները, հանցավոր մտադրությունների իրականացման աստիճանները, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանցից յուրաքանչյուրի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, ինչպես նաև պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, և հանգել է այն հետևության, որ Ռ.Խաչատրյանի ու Էդ.Օհանյանի կատարած հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար օրենքով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպատակները, որի արդյունքում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կիրառել է օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակը՝ ազատազրկումը, և գտել է, որ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները նրանց կողմից ռեալ կրելու միջոցով է միայն հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությանը: Ընդ որում, ինչպես երևում է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ սահմանված պատժաչափերից, դրանցից միայն Էդ.Օհանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժաչափն է համընկնում օրենքով նախատեսված նվազագույնին, իսկ մյուս դեպքերում՝ դրանք ավելին են, քան նվազագույնը: Վերը շարադրվածի և սույն որոշման 6-8-րդ կետերում արձանագրվածի համադրման արդյունքում՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակել է այնպիսի պատիժներ, որոնցից և ոչ մեկը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով չի կարող գնահատվել ակնհայտ մեղմ, ուստի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների շրջանակներում առկա չէ որևէ իրավաչափ հիմք՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժներն առավել խստացնելու համար: Նախորդ պարբերությունում արձանագրվածի լույսի ներքո այլևս առարկայազուրկ համարելով բողոքաբերի՝ սույն որոշման 9-րդ կետում բառացիորեն մեջբերված փաստարկներին մանրամասն անդրադառնալը՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում միայն արձանագրել, որ դրանցում, որպես ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցանքների հանրային վտանգավորության աստիճանը բարձրացնող հանգամանքներ ներկայացվածներն ըստ էության հանդիսանում են կատարված արարքներին համապատասխան քրեաիրավական որակումներ տալու համար անհրաժեշտ նախապայմաններ, և օրենսդրի կողմից արդեն իսկ ներառվել են տվյալ հանցակազմերում՝ որպես հանցագործության պարտադիր հատկանիշ: 14. Ամփոփելով սույն որոշման նախորդ կետում արձանագրված դատողությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալներ Ռ.Խաչատրյանի և Էդ.Օհանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու իրավաչափ հիմքեր չկան, ուստի Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի մայիսի 11-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռաֆայել Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Էդուարդ Արարատի Օհանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, և Գրիգոր Արարատի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-07-2016 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 30-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 180, 185, 250, 190, 157, 137, 86, 154 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 30-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 180, 185, 250, 190, 157, 137, 86, 154 |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-21896/16 |