Գործ No ԵԱՔԴ/0215/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ25՚ հունվարի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Վաղարշակ Մկրտչյանի
տուժող Մարգարիտ Ալչանգյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Ռաֆիկի Մանուկյանի /ծնված 1970 թվականի դեկտեմբերի 08-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` քաղաք Երևան, Ոսկանյան փողոց, 111 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի հուլիսի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14204115 քրեական գործը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 01-ին թիվ 14204115 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է:
2015 թվականի հոկտեմբերի 09-ին թիվ 14204115 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին Գևորգ Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի նոյեմբերի 10-ին Գևորգ Մանուկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 02-ին թիվ 14204115 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գևորգ Ռաֆիկի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2015թ. հունիսի 30-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, իր կողմից որպես տաքսի շահագործվող ՙՕպել Վեկտրա C՚ մակնիշի 34 DL 747 համարանիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի ՙԿիլիկիա՚ կոչվող ավտոկայանից դեպի Երևան քաղաքի Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենքի մոտ է փոխադրել իր ուղևորուհի Մարգարիտ Ահարոնի Ալչանգյանին, որի ընթացքում վերջինիս կողմից շենքի կոնկրետ տեղն իմանալու համար հորաքրոջ հետ հեռախոսազրույց ունենալու նպատակով իրեն փոխանցած, Մ.Ալչանգյանին պատկանող ՙSAMSUNG GALAXI S4 ZOOM՚ մոդելի բջջային հեռախոսը բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, Մ.Ալչանգյանի` ավտոմեքենայից դուրս գալուն պես, չվերադարձնելով նշված բջջային հեռախոսը, հափշտակել է այն և արագ վարելով ավտոմեքենան, դիմել է փախուստի, ինչի հետևանքով Մ.Ալչանգյանին պատճառվել է զգալի չափերի` 105.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանն իրեն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքն այն մասին, որ շուրջ 8 տարի աշխատել է որպես տաքսու վարորդ: 2013թ. նոյեմբեր ամսից տարաժամկետ վճարման պայմանով գնել է ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 34 DL 747 համարանիշի ավտոմեքենան, որը վարել է որպես տաքսի: 2015թ. հունիսի 30-ին` ժամը 16:00-ի սահմաններում, գտնվել է Երևան քաղաքի ՙԿիլիկիա՚ ավտոկայանում, երբ իր ավտոմեքենան է նստել մի երիտասարդ աղջիկ և պատվիրել է ուղևորվել դեպի Երևան քաղաքի Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենք: Ինքն ավտոմեքենան վարել է նշված ուղղությամբ, սակայն կոնկրետ թաղամասը պարզելու նպատակով աղջիկն իրեն պատկանող բջջային հեռախոսով զանգահարել է ազգականին և հեռախոսը փոխանցել է իրեն: Հեռախոսով զրուցելուց և թաղամասը պարզելուց հետո ինքը հեռախոսը փոխանցել է աղջկան: Հասնելով Երևանի Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենքի մոտակայքը` աղջիկը դարձյալ զանգահարել է ազգականին` կոնկրետ շենքը պարզելու նպատակով և դարձյալ հեռախոսը փոխանցել է իրեն: Ինքը, զրուցելով Մարգարիտի ազգականի հետ, հասել է նշված շենքի մոտ, և Մ.Ալչանգյանը, տեսնելով հորաքրոջը, դուրս է եկել ավտոմեքենայից, բարևել, որից հետո իրենից հարցրել, թե որքան պետք է վճարի: Ինքը պատասխանել է 1500 դրամ, որից հետո Մարգարիտ Ալչանգյանն ավտոմեքենայից դուրս է բերել իրերը, իսկ ինքը բացահայտ հափշտակելով Մարգարիտ Ալչանգյանին պատկանող բջջային հեռախոսը, արագ վարելով ավտոմեքենան, հեռացել է:

Ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Տուժող Մարգարիտ Ահարոնի Ալչանգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Լոռու մարզի Մարգահովիտ գյուղի 21-2 փողոցի թիվ 1 տնակում: 2015թ. հունիսի 30-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում ուղևորվել է քաղաք Երևան: Ժամը 16:00-ի սահմաններում հասնելով Կիլիկիա ավտոկայան` այնտեղից նստել է ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի Արաբկիր 37 փողոց 3/2 շենք` հորաքրոջ` Ռուզաննա Ալչանգյանի բնակարան: Հասնելով Արաբկիր 37 փողոց` վարորդի խնդրանքով իրեն պատկանող ՙSAMSUNG GALAXY S4 ZOOM՚ մոդելի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Ռ.Ալչանգյանին` 3/2 շենքի կոնկրետ տեղը պարզելու նպատակով: Զանգահարել է և հեռախոսը փոխանցել վարորդին, ով զրուցել է հորաքրոջ հետ և հեռախոսը դարձյալ փոխանցել է իրեն: Ճիշտ չկողմնորոշվելու պատճառով ևս մեկ անգամ զանգահարել է հորաքրոջը և հեռախոսը կրկին փոխանցել է վարորդին: Հասնելով շենքի մոտ` իջել է ավտոմեքենայից: Հեռախոսը մնացել է վարորդի մոտ, իսկ պայուսակը` ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին: Երբ հարցրել է վարորդին, թե որքան գումար պետք է վճարի, վարորդը պատասխանել է 1500 դրամ, որից հետո բացել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղի դուռը, պայուսակի մեջ փնտրելով և չգտնելով դրամապանակը, պայուսակն իր իրերի հետ դուրս է բերել ավտոմեքենայից և գումարը վճարելու նպատակով դրսում փնտրել դրամապանակը` նպատակ ունենալով գումարը վճարելուց հետո միայն վարորդից վերցնել իր բջջային հեռախոսը, սակայն վարորդը, չսպասելով գումարը վճարելուն, գործի է գցել ավտոմեքենայի շարժիչը և արագ վարելով հեռացել է, ինչի հետևանքով իրեն պատճառվել է 105.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Դրանից մի քանի օր անց հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ իրեն պատճառված գույքային վնասը հատուցվել է և ներկայումս ինքն ամբաստանյալից որևէ բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չունի:

Վկա Էլեն Գևորգի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գևորգ Մանուկյանն իր հայրն է: 2015թ. հուլիս ամսին երբ այցելել է տատիկին տեսակցության, այդ ժամանակ հայրը` Գևորգ Մանուկյանն իրեն է նվիրել ՙSAMSUNG՚ ֆիրմայի ՙGALAXY S4 zoom՚ մոդելի բջջային հեռախոս, սակայն չի ասել, թե այն որտեղից է ձեռք բերել: Երբ հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ հեռախոսը հափշտակված է, սխալ տեղեկություն է հայտնել, որ իբր մայրն է այն գնել անծանոթ տղամարդուց, որպեսզի հորը չներքաշի պատմության մեջ:

Վկա Ռուզաննա Սուրենի Ալչանգյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենքի 410 բնակարանում: Մարգարիտ Ալչանգյանն իր հորեղբոր թոռն է, ով բնակվում է Լոռու մարզի Մարգահովիտ գյուղում: 2015թ. հունիսի 30-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում, Մ.Ալչանգյանը զանգահարել է իրեն, հայտնել, որ եկել է Երևան և ցանկանում է գնալ իրենց տուն և հեռախոսը փոխանցելով տաքսու վարորդին, խնդրել է նրան բացատրել շենքի տեղը: Ինքը, զրուցելով վարորդի հետ, նրան բացատրել է իրենց շենքի տեղը և կախել է հեռախոսը: Մի քանի րոպե անց Մ. Ալչանգյանը դարձյալ զանգահարել է և դարձյալ հեռախոսը փոխանցել է վարորդին, և ինքը բացատրելով շենքի տեղը, դուրս է նայել պատուհանից և նկատել, որ նրանք հասել են: Այդ ժամանակ Մ.Ալչանգյանը դրսում կանգնած ինչ-որ բան է խոսել վարորդի հետ, այնուհետև կարծես թե ցանկացել է գումարը վճարել, սակայն վարորդը գործի գցելով ավտոմեքենայի շարժիչը, հեռացել է: Մ.Ալչանգյանն անմիջապես բարձրանալով տուն` իրեն պատմել է, որ իր բջջային հեռախոսը մնացել է վարորդի մոտ և վերջինս չսպասելով, որ ինքը գումարը վճարի, առանց հեռախոսը վերադարձնելու, հեռացել է:
Գ.թ. 39-40

Վկա Արմինե Ռաֆիկի Ղևոնդյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գևորգ Մանուկյանն իր նախկին ամուսինն է: 2015թ. հուլիս ամսին, եր դուստրը` Էլենը, այցելել է տատիկին տեսակցության, Գևորգ Մանուկյանը վերջինիս նվիրել է ՙSAMSUNG՚ ֆիրմայի ՙGALAXY S4 zoom՚ մոդելի բջջային հեռախոս, սակայն չի ասել, թե այն որտեղից է ձեռք բերել: Դրանից հետո, երբ ոստիկանությունից դստերը հրավիրել են բաժին և վերջինս տեղեկացել է հեռախոսի հափշտակված լինելու մասին, սխալ ցուցմունք է տվել, որ իբր հեռախոսը ինքն է գնել և նվիրել Էլենին, այդ պատճառով ինքը նույնպես նմանատիպ ցուցմունք է տվել` ամուսնուն պատմության մեջ չներքաշելու համար:
Գ.թ. 132

Հաղորդում տալու մասին արձանագրության համաձայն` 04.07.2015թ.Մարգարիտ Ալչանգյանը ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել, որ 2015թ. հունիսիի 30-ին` ժամը 16:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Արաբկիր 37-րդ փողոցի 3/2 շենքի բակում անհայտ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը հափշտակել է իր ՙՍամսունգ՚ ֆիրմայի բջջային հեռախոսը:
Գ.թ. 1

Առարկաները տուժող Մ.Ալչանգյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Մ.Ալչանգյանը ճանաչման ներկայացված հեռախոսներից ճանաչել է 2015թ. հունիսի 30-ին տաքսու վարորդի կողմից հափշտակված իր ՙՍամսունգ՚ ֆիրմայի բջջային հեռախոսը:
Գ.թ. 63

Դատաապրանքագիտական փորձագետի քննության թիվ 37091510 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված, գնահատման ենթակա, օգտագործված ապրանքային վիճակում, առկա լրակազմությամբ ՙSAMSUNG՚ ֆիրմայի ՙGALAXY S4 zoom՚ տեսակի ՙSM-C101՚ մոդելի բջջային հեռախոսի շուկայական գինը` արժեքային արտահայտությամբ, 2015թ. հունիսի 30-ի դրությամբ գործող շուկայական գներով կարող է կազմել 105.000 ՀՀ դրամ:
Գ.թ. 80-82

Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված ՙSAMSUNG՚ ֆիրմայի ՙGALAXY S4 zoom՚ տեսակի ՙSM-C101՚ մոդելի բջջային հեռախոսով:
Գ.թ. 84

Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենքի բակը:
Գ.թ. 10-12

Տուժող Մ.Ալչանգյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Մ.Ալչանգյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենքի 2-րդ մուտքը և հայտարարել, որ 2015թ. հունիսի 30-ին նշված վայրում իջել է տաքսի ավտոմեքենայից և, երբ ցանկացել է վճարել ուղեվարձը, տաքսու վարորդը չսպասելով` արագ հեռացել է` հափշտակելով իր ՙՍամսունգ՚ ֆիրմայի հեռախոսը:
Գ.թ. 167-169

Գևորգ Մանուկյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Գ.Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Արաբկիր 37-րդ փողոցի 3/2 շենքի բակը և հայտարարել, որ 2015թ. հունիսի 30-ին իր վարած տաքսի ավտոմեքենայով նշված վայր է տեղափոխել Մարգարիտ Ալչանգյանին:
Գ.թ. 162-165

ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 34 DL 747 համարանիշի ավտոմեքենան զննելու մասին արձանագրության համաձայն` ավտոմեքենան սև գույնի է, ունի տաքսու տարբերանշան: Զննության մասնակիցներ Գ.Մանուկյանը և Մ.Ալչանգյանը հայտարարեցին, որ դա այն տաքսի ավտոմեքենան է, որով Գ.Մանուկյանը 2015թ. հունիսի 30-ին Մ.Ալչանգյանին տեղափոխել է Արաբկիր 37 փողոցի 3/2 շենքի բակ, որտեղից էլ բացահայտ հափշտակել է Մ.Ալչանգյանի բջջային հեռախոսը:
Գ.թ. 172
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանի մեղավորությունը կողոպուտ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակվել:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ:
Դատարանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, տուժողի իրավահաջորդը բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Մարգարիտ Ալչանգյանին ի պահ հանձնված ՙՍամսունգ՚ ֆիրմայի ՙԳալաքսի S4 zoom՚ տեսակի ՙSM-C101՚ մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել տուժողի տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, պետք է բռնագանձել 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ` դատաապրանքագիտական փորձաքննության համար:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Գևորգ Ռաֆիկի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի ` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Գևորգ Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Մարգարիտ Ալչանգյանին ի պահ հանձնված ՙՍամսունգ՚ ֆիրմայի ՙԳալաքսի S4 zoom՚ տեսակի ՙSM-C101՚ մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել տուժողի տնօրինմանը:
Գևորգ Մանուկյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագանձել 16.800 /տասնվեց հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ