ԵԱՔԴ/0214/01/15

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Վ. Մկրտչյանի
պաշտպան` Գ. Սահակյանի
տուժող` Մ. Դումանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ն. Սարգսյանի

2016 թվականի փետրվարի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Մնացականի Անտոնյանի, ծնված 1987 թվականի հունվարի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙՍիլ-Մաազա՚ ՍՊԸ-ում, որպես օպերատորի օգնական, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Ն.Չարբախ 12 փողոցի 3-րդ նրբ. 4 տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունիսի 26-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14203815 քրեական գործը:
2015 թվականի հունիսի 29-ին թիվ 14203815 քրեական գործը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2015 թվականի հուլիսի 2-ին Արսեն Մնացականի Անտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի հուլիսի 9-ի որոշմամբ Արսեն Մնացականի Անտոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2015 թվականի նոյեմբերի 23-ին Արսեն Մնացականի Անտոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի նոյեմբերի 27-ին թիվ 14203815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Արսեն Մնացականի Անտոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2015 թվականի հունիսի 25-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում, իր նախկին ընկերուհուն` Մելինե Դումանյանին ամուսնության նպատակով առևանգելու դիտավորությամբ, գործով չպարզված տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Երևան քաղաքի Շիրվանզադեի փողոցի 24/1 շենքի մոտ, որտեղ հետևի կողմից աննկատ մոտեցել է Մելինե Դումանյանին և բռնության գործադրմամբ` մի ձեռքով փակելով վերջինիս բերանը, իսկ մյուս ձեռքով բռնելով գոտկատեղից, նրա կամքին հակառակ, բացահայտ առևանգել է` ստիպողաբար նստեցրել հարևանությամբ կայանված տաքսի ավտոմեքենան և տեղափոխել Կոտայքի մարզում գտնվող ՙՕրրան՚ ռեստորանային համալիր:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Արսեն Անտոնյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Գարիկ Սահակյանը:
Մեղադրող Վ.Մկրտչյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Մ.Դումանյանը և նրա ներկայացուցիչ Ն.Սարգսյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չեն առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Անտոնյանը բռնության գործադրմամբ Մելինե Դումանյանին բացահայտ առևանգել է` ամուսնության նպատակով:
Այսինքն` Ա.Անտոնյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արսեն Մնացականի Անտոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Արսեն Անտոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նրա խնամքին են գտնվում տարեց ծնողները, եղբայրը զոհվել է զինվորական պարտքը կատարելիս, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, ինչպես նաև տուժողի խնդրանքն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու վերաբերյալ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Արսեն Անտոնյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Արսեն Մնացականի Անտոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը ... :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն՝
1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող վերը նշված տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելը` սոցիալական արդարության վերականգնելը և ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու, պայմաններում:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Մ.Դումանյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նա ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի:
Դատարանը գտնում է, որ քննիչի 15.10.2015թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված` քրեական գործի նյութերում առկա ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված Մելինե Դումանյանի 093 43 51 12 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները պետք է պահել սույն քրեական գործում:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արսեն Մնացականի Անտոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և Արսեն Մնացականի Անտոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան մեկ (1) տարի ժամկետով:
Արսեն Անտոնյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին: Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնում Արսեն Մնացականի Անտոնյանին հաշվառման վերցնելու օրվանից:
Արսեն Անտոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Մելինե Դումանյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` քրեական գործի նյութերում առկա ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված Մելինե Դումանյանի 093 43 51 12 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները պահել սույն քրեական գործում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան