Գործ հ.
ԵԱՔԴ/0203/01/15






Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռ,
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0203/01/15
դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև`Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ` դատավորներ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
պաշտպան Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ

ամբաստանյալ Ս.ՄԱՐԿՈՍՅԱՆԻ

մեղադրող Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ

տուժող Ս.ԱԽՇԱՐՈՒՄՈՎԻ

տուժողի ներկայացուցիչ Վ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ


2017 թվականի փետրվարի 08-ին, Երևան քաղաքում,

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի շահերի պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը` բերված Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ նաև` Դատարան/ 2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ի դատավճռի դեմ, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Սահակ Միքայելի Մարկոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում Սերգեյ Վլադիմիրի Ախշարումովը հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը, ժամը 17։00-ի սահմաններում, իր հարևան Սահակ Միքայելի Մարկոսյանը Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փակուղու թիվ 8 տան դիմաց հարձակվել է իր վրա, հարվածել մարմնի տարբեր հատվածներին, որի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածքներ։
Վերոհիշյալ հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով, 2015թ. հուլիսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 14142515 քրեական գործը։
2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Սահակ Մարկոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ր նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
Նույն օրը Սահակ Մարկոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել Ազնիվ Մարկոսյանի կողմից Սերգեյ Ախշարումովին ծեծելու կամ նրա առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նույն օրը նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 14142515 քրեական գործի նյութերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր քրեական գործ հարուցելու մասին։ Այդ քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 14817015 համարով։
2015 թվականի նոյեմբերի 05-ին թիվ 14142515 քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, 2015թ. նոյեմբերի 13-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ:
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2016թ. հունիսի 27-ին դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործն ըստ տարածքային ընդդատության` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան ուղարկելու մասին։
2016 թվականի հուլիսի 01-ի թիվ ԵԱՔԴ/0203/01/15 (14142515) քրեական գործն ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ի դատավճռով ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով և դատապարտվել տուգանքի` 60.000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի շահերի պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանը բերել է վերաքննիչ բողոք, որով խնդրել է այն բեկանել և փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով հռչակել ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի անմեղությունը և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հանցակազմի բացակայության պատճառով:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 08-ի որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2015թ. հունիսի 29-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում հողատարածքի հետ կապված հարցերի պարզաբանման շուրջ Մոսկովյան 1-ին նրբանցք 70-րդ տան մոտ առաջացած վիճաբանության ժամանակ դիտավորությամբ հարվածել է Սերգեյ Վլադիմիրի Աշխարումովի դեմքին և վերջինիս պատճառել է առողջության թեթև մարմնական վնասվածքներ, որոնք արտահայտվել են` գլխի միջին ճակատային, աջ արմնկահոդի հետին մակերեսի, աջ նախաբազկի վերին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ նախաբազկի և ձախ դաստակի հետին մակերեսին, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի առաջային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, աջ գոտկային, աջ սրունքի վերին երրորդի կողմնային մակերեսի, ձախ սրունքի առաջային մակերեսի շրջանների քերծվածքների և քթոսկրի` կոտրվածքի ձևով։

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոքաբերը ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները, գտել է, որ Դատարանի դատավճիռը օրինական և հիմնավորված չէ։
Փաստել է, որ Սահակ Մարկոսյանի կողմից Սերգեյ Ախշարումովին դիտավորությամբ հարվածելու և նրա առողջությանը թեթև մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքը չի հիմնավորվել գործում եղած մյուս ապացույցներով և կառուցված է միմիայն գործի ելքով շահագրգռված տուժող Ա.Ախշարումովի հակասական ցուցմունքներում եղած կասկածելի հանգամանքները միակողմանի՝ մեղադրող հակումով, ի վնաս ամբաստանյալի գնահատելու, և նախաքննության մարմնի ենթադրությունների հիման վրա։
ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի, Եվրոպական դատարանի բազմաթիվ նախադեպերի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365 հոդվածի պահանջների համաձայն՝ մեղադրական դատավճիռը չի կարող կայացվել ենթադրությունների և մեկ անձի ցուցմունքների հիման վրա և պետք է հիմնավորվի անմեղության կանխավարկածի և ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելու հիման վրա։
Ըստ բողոքաբերի, Սահակ Մարկոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով պետք է դադարեցնել՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Դեպքի կապակցությամբ տրված իր ցուցմունքներում Ս.Մարկոսյանը նշել է, որ հանդիսանում է Երևանի Մոսկովյան փ. 70-րդ տան համասեփականատերը։ Նշված տանը բնակվում են նաև իր եղբայրը՝ Ալեքսան Մարկոսյանը, նրա կինը՝ Ազնիվ Մարկոսյանը, նրանց 2 երեխաները և իրենց զառամյալ հորաքույրը՝ Սուլթան Մարկոսյանը։ Տուժող Ս.Աշխարումովին ճանաչում է մոտ 10 տարի, որպես իր կողքի հարևան, որը փորձել է համապատասխան հայցադիմում ներկայացնելով, դատական կարգով իրենցից հողատարածք վերցնել, սակայն դատարանը չի բավարարել այդ պահանջը և 2015 թ-ին վերջնական որոշում կայացնելով, որոշել է իր հայցապահանջը մերժել։ Նշված ժամանակվանից իրենց հարաբերությունները վատացել են։ Ս. Ախշարումովը, իրենց ընտանիքին վնաս տալու համար, կոտրել էր իրենց տան անձրևատար խողովակը, միտումնավոր ջուր էր լցնում դիմացի պատի տակ և խոնավացրել պատը, բացի այդ, հայհոյանքներ է տվել իր հորաքրոջ՝ Ս. Մարկոսյանի հասցեին։ 29.07.15թ–ին ինքը նստած էր եղել իրենց տան դիմացը գտնվող տաղավարում, երբ հարևան տան բակից, դուրս է եկել Ս.Ախշարումովը, որը եղել է հարբած վիճակում և կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, սկսել է բարձր գոռալ և անհասցե հայհոյանքներ տալ։ Այնուհետև, մի քանի քայլ առաջանալով, ոտքը սայթակել է և վայր է ընկել, որից հետո, կրկին բարձր հայհոյանքներ տալով, բարձրացել է և գնացել տուն։ Ս.Մարկոսյանը նշել է նաև, որ Ս.Աշխարումովին չի մոտեցել, նրան չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի հասցրել։
Նույնաբովանդակ ցուցմունքներ դատարանում տվել է նաև վկա Ազնիվ Մարկոսյանը, որը դատարանում հայտնել է, որ այդ օրը Ս.Ախշարումովը, հարբած վիճակում, բարձր գոռգոռալով և անհասցե հայհոյանքներ տալով դուրս է եկել իր տնից, և մի քանի մետր ոլորվելով քայլելուց հետո, ոտքը սայքակել է և վայր է ընկել, որից հետո, նույնպես հայհոյանքներ տալով, մի կերպ ոտքի է կանգնել և հեռացել։
Ի դեպ, նշված փաստի առթիվ Երևանի ՔԿ Արաբկիրի քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է քրեական գործ, Ս.Ախշարումովին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և այժմ նշված քրեական գործը գտնվում է դատարանում։
Վկաներ Մարինե Ախշարոմովան, Սաթենիկ Ախշարումովան և Լևոն Մուրադյանը, որոնք հանդիսանում են տուժող Ս.Ախշարումովի մերձավոր ազգականները, իրենց ցուցմունքներում հայտնել են, դեպքին ականատես չեն եղել և այդ մասին իմացել են Ս.Ախշարումովի պատմելով։
Վկա Մարգարիտա Հակոբյանը, որը բնակվում է իրենց հարևանությամբ, դատարանում հայտնել է, որ այդ օրը տուն վերադառնալիս, Մոսկովյան նրբանցքից վիճաբանության ձայներ է լսել, բայց չի տեսել թե որքեր են վիճաբանում, չի տեսել նաև նրանց դեմքերը։ Մի քանի օր անց իրենց տուն է եկել Ս.Ախշարումովը և հայտնել, որ այդ վիճաբանողներից մեկը ինքն է եղել, հայտնել է նաև, որ իրեն ծեծի է ենթարկել Ս. Մարկոսյանը և Ազնիվ Մարկոսյանը, և խնդրել է նշվածի վերաբերյալ ցուցմունք տալ։
Փաստել է, որ Ս.Մարկոսյանի մեղադրանքի հիմքում ընկած միակ ապացույցը, դա գործի ելքով շահագրգռված տուժող Ս.Ախշարումովի ցուցմունքն է, որը հայտնել է, թե իբր նշված օրը Սահակ Մարկոսյանը և Ազնիվ Մարկոսյանը առանց որևէ պատճառի իրեն ծեծի են ենթարկել։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Սոնյա Բալաբեկյանի վերաբերյալ գործով 22.07.05 թ-նի թիվ ՎՔԲ-203/05 որոշմամբ արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, հայտնել է, որ գործի ելքով շահագրգռված անձի ցուցմունքները առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն հանգելու այն համոզման, որ հանցագործության դեպքը տեղի է ունեցել։
Ի դեպ, նախաքննության ընթացքում հերքվել է Ազնիվ Մարկոսյանի կողմից Ս. Ախշարումովին ծեծի ենթարկելու հանգամանքը և այս մասով Ս.Մարկոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ հանցակազմի բացակայության պատճառով։
Այս առումով, հաշվի առնելով, որ տուժող Ս.Ախշարումովը մեկ այլ գործով անցնում է որպես մեղադրյալ, նրա ցուցմունքները՝ ավելի շատ օրենքով չարգելված ցանկացած եղանակով, այդ թվում նաև ոչ ճիշտ, իրականությանը չհամապատասխանող, բայց իր վիճակը բարելավող ցուցմունք տալու միջոցով պաշտպանվելու բնույթ էին կրում։ Այդ ամենը վկայում է նրա մասին, որ տուժող Ս. Ախշարումովի ցուցմունքները, որոնք դրվել են ամբաստանյալ Ս.Մարկոսյանի մեղադրանքի հիմքում, շինծու են, մտացածին, իր հետ լարված փոխհարաբերություններում գտնվող հարևանին զրպարտելու և իրեն պաշտպանելու նպատակ են հետապնդում, ու չեն կարող արժանահավատ համարվել, իսկ ուրիշ ապացույցներ, որով կհիմնավորվեր Ս.Մարկոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, դատարանին չեն ներկայացվել։
Գտել է, որ ամբաստանյալ Ս.Մարկոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցվի` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառով։
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոքաբերը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է Դատարանի վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով հռչակել ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի անմեղությունը և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ հանցակազմի բացակայության պատճառով։

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի պահանջների` վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հիմնավորումներն ու դրա վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի պատասխանները, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Դատարանը դատաքննությամբ հիմնավորված է համարել հետևյալը.
2015թ. հունիսի 29-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, Երևանի Մոսկովյան 1-ին նրբանցքի թիվ 70 տան մոտ, կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանության ժամանակ, ամբաստանյալ Ս.Մարկոսյանը դիտավորությամբ, ձեռքերով հարվածներ է հասցրել տուժող Ս.Ախշարումովի մարմնի տարբեր մասերին` նրա առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
Դատարանն արձանագրել է, որ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Սերգեյ Ախշարումովի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2003 թվականին գնել է Երևանի Դեմիրճյան փակուղու թիվ 8 տունը։ Այդ հասցեի հողամասը համադրված է եղել Երևան քաղաքի Մոսկովյան նրբանցքի թիվ 70 հասցեի հողամասի հետ։ Նշված հողամասից իր բաժնեմասն առանձնացնելու նպատակով, 2013 թվականին հայցադիմում է ներկայացրել դատարան, որի պատճառով նշված տան բնակիչներ Մարկոսյանների հետ գտնվել է դատական վեճերի մեջ։
2015թ. հունիսի 29-ին, աղբը թափելու համար տնից դուրս է եկել և լսել է Ազնիվ Մարկոսյանի ձայնը, ով ասել է, որ «հենա-հենա, գնումա»։ Դրանից հետո շրջվել և տեսել է, որ Ազնիվ Մարկոսյանը և Սահակ Մարկոսյանը վազում են դեպի իր կողմ։ Այնուհետև նրանք հարձակվել են իր վրա։ Սահակ Մարկոսյանն անսպասելիորեն բռունցքով հարվածել է իր դեմքին, ինչի հետևանքով ինքը վայր է ընկել, իսկ Ազնիվ Մարկոսյանը նստել է իր վրա և բռնել է իր ձեռքերը։ Դրանից հետո ինքը կորցրել է գիտակցությունը և երբ գիտակցության է եկել` տեսել է, որ գտնվում է տանը։
Ամբաստանյալի հետ չի հաշտվել և չի ցանկանում հաշտվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 28-30, 132-133, 155-156, 167, 181-183/։
Վկա Լևոն Մուրադովի ցուցմունքներով այն մասին, որ տուժող Ս. Ախշարումովն իր կնոջ` Սաթենիկ Ախշարումովի եղբայրն է։ Նա 2003 թվականին գնել է Երևանի Դեմիրճյան փակուղու թիվ 8 տունը, որից հետո տարածքի առանձնացման հարցով հարևանների հետ դատական վեճեր է ունեցել։
2015թ. հունիսի 29-ի երեկոյան, ժամը 17։00-ի սահմաններում, տուժողի կին Մ. Ախշարումովան զանգահարել է ամուսնուն և ինքն իմացել է, որ հարևանները նրան ծեծել են։ Դրանից հետո ինքը, Մարինեն և Սաթենիկը գնացել են նրանց տուն և տեսել, որ Սերգեյի մարմնի վրա վնասվածքներ կան։ Սերգեյն իրենց պատմել է, որ նույն օրը, երբ տնից դուրս է եկել աղբը թափելու` հարևաններ Սահակը և Ազնիվն առանց պատճառի հարձակվել են իր վրա և ծեծել են իրեն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 60-62/։
Վկա Սաթենիկ Ախշարումովի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ տուժող Ս. Ախշարումովն իր հարազատ եղբայրն է։ Վերջինս 2003 թվականին գնել է Երևանի Դեմիրճյան փակուղու թիվ 8 տունը, որից հետո տարածքի առանձնացման հարցով հարևանների հետ դատական վեճեր է ունեցել։
2015թ. հունիսի 29-ի երեկոյան, ժամը 17։00-ի սահմաններում, երբ ինքը, ամուսինը և եղբոր կին Սաթենիկը գնալիս են եղել իրենց տուն` Մարինեն զանգահարել է Սերգեյին և նրանից տեղեկացել, որ հարևանները ծեծել են նրան։ Դրանից հետո ինքը, Մարինեն և Լևոնը գնացել են տուն և տեսել, որ Սերգեյի մարմնի վրա վնասվածքներ կան։ Սերգեյն իրենց պատմել է, որ նույն օրը, երբ տնից դուրս է եկել աղբը թափելու` իրենց հարևաններ Սահակն ու Ազնիվն առանց պատճառի հարձակվել են իր վրա և ծեծել են իրեն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 44-46/
Վկա Մարգարիտա Հակոբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Դեմիրճյան թիվ 17 շենքի թիվ 27 բնակարանում։ 2015թ. հունիսի վերջերին տնից դուրս է եկել և գնացել է մոտակայքում գտնվող մթերային խանութ։ Անհրաժեշտ գնումներ կատարելուց հետո տուն վերադառնալիս, ճանապարհին վիճաբանության ձայներ է լսել։ Մոտեցել և տեսել է, որ վիճաբանություն է տեղի ունենում, սակայն վիճաբանողներին չի ճանաչել։ Այդտեղ ներկա է եղել նաև մի կին։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Ս.Ախշարումովն այցելել է իր տուն և հայտնել, որ վիճաբանողներից մեկն ինքն է եղել։ Նա հայտնել է նաև, որ իրեն ծեծի ենթարկողները Սահակ և Ազնիվ Մարկոսյաններն են եղել և խնդրել է նշվածի վերաբերյալ ցուցմունք տալ։ Չի կարող հայտնել, թե վիճաբանողներից ով ում է հարվածել։ Այդտեղ տեսել է երկու տղամարդու և մեկ կնոջ։ Տղամարդկանցից մեկը գտնվելիս է եղել գետնին ընկած վիճակում, իսկ այդտեղ գտնվող կնոջը տեսել է կքանստած վիճակում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 194-195/
Վկա Մարինե Աշխարումովի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Ս. Ախշարումովն իր ամուսին է։ Իրենք 2003 թվականին գնել են Դեմիրճյան փակուղու թիվ 8 տունը, որի հողամասը համադրված է եղել Երևան քաղաքի Մոսկովյան նրբանցքի թիվ 70 հասցեի հողամասի հետ։ Հողամասը գնելուց հետո դատական վեճեր են ունեցել հարևան Մարկոսյանների ընտանիքի հետ։ Այդ վեճերը ստացել են իրենց լուծումները։ 2015թ. հուլիսի 29-ին, երբ զանգահարել է Ս. Ախշարումովին` իմացել է, որ հարևանները ծեծել են նրան։ Ինքը, Սաթենիկը, նրա ամուսին Լևոնը գնացել են տուն և տեսել, որ Ս. Ախշարումովի մարմնի վրա վնասվածքներ կան։ Իր հարցին Ս. Ախշարումովը պատասխանել է, որ երբ տնից դուրս է եկել աղբը թափելու` հարևաններ Սահակ և Ազնիվ Մարկոսյանները հարձակվել են իր վրա և ծեծել են իրեն, իսկ թե ինչ պատճառով` տեղյակ չէ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 70-72/
Սերգեյ Ախշարումովին դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկելու մասին ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության դատաբժշկական փորձագետի 2015թ. հուլիսի 06-ի թիվ 1773 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Քաղ. Ս. Ախշարումովի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` գլխի միջին ճակատային, աջ արմնկահոդի հետին մակերեսի, աջ նախաբազկի վերին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ նախաբազկի և ձախ դաստակի հետին մակերեսների, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի առաջային մակերեսի, կրքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի, աջ գոտկային, աջ սրունքի վերին երրորդի կողմնային մակերեսի, աջ սրունքի միջին երրորդի կողմնային մակերեսի, աջ սրունք թաթային հոդի կողմնային մակերեսի, ձախ սրունքի առաջային մակերերսի շրջանների քերծվածքների և քթոսկրի` կոտրվածքի ձևով, պատճառվել են` բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, չի բացառվում այդ թվում որոշմամբ նշված պայմաններում, որոնք` իրենց համակցությամբ առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6-օրից, և ոչ ավելի, քան` 21-օր, որոնցից` քթոսկրի կոտրվածքը առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս, իսկ քերծվածքները` ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 20-21/
Սերգեյ Ախշարումովին դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկելու մասին ՀՀ առողջապահության նախարարության «Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության դատաբժշկական փորձագետի 2015թ. հոկտեմբերի 29-ի թիվ 3037/Լ լրացուցիչ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Քաղ. Ս. Ախշարումովի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` ճակատային, աջ արմնկահոդի, աջ նախաբազկի, ձախ նախաբազկի և ձախ դաստակի հետին մակերեսների, ձախ նախաբազուկ-դաստակային հոդի առաջային մակերեսի, կրծքավանդակի աջ կեսի, աջից գոտկային շրջանի, աջ սրունքի, աջ սրունք թաթային հոդի կողմնային մակերեսների, ձախ սրունքի առաջային մակերեսի շրջանների քերծվածքների և քթոսկրի` կոտրվածքի ձևով, պատճառել են` բութ առարկայով/ներով/ և նշված մարմնական վնասվածքների միաժամանակյա առաջացումը վայր ընկնելու և երկաթյա ձողերին համահարվածվելու հետևանքով հնարավոր չէ, քանի որ վնասվածքները տեղակայված են մարմնի հակադիր մակերեսներին։ «Բռնություն» հասկացությունը իրավաբանական է, վերջինիս մեկնաբանումը դուրս է դատաբժշկական փորձագետի իրվական սահմաններից»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 196-197/
Փորձագետ Սերգեյ Աբգարյանն իր կողմից տրված եզրակացության շուրջ դատարանում հայտնել է հետևյալը.
Տուժող Սերգեյ Ախշարումովի մարմնի վրա փորձաքննությամբ հայտնաբերված մարմնական վնասվածքներն իրենց բնույթով, առանձնահատկություններով և անատոմիական տեղակայումներով` մարմնի տարբեր, այդ թվում` հակադիր մակերեսներում գտնվելու պատճառով չէին կարող առաջանալ վայր ընկնելու հետևանքով։ Նրա մարմնական վնասվածքները բութ առարկաների ներգործության հետևանքով են առաջացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 43/
Նախաքննության ընթացքում Սահակ Մարկոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Ս. Ախշարումովին չի հարվածել։ Վերջինս մարմնական վնասվածքները ստացել է վայր ընկնելու հետևանքով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 180/
Դատարանում նույնպես ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Երևանի Մոսկովյան թիվ 70 տան համասեփականատերը։ Նշված տանը բնակվում են նաև իր եղբայր Ալեքսան Մարկոսյանը, նրա կին Ազնիվ Մարկոսյանը, երկու երեխաները և իրենց զառամյալ հորաքույր Սուլթան Մարկոսյանը։ Տուժող Ս.Աշխարումովին ճանաչում է շուրջ տաս տարի։ Վերջինս դատական կարգով փորձել է իրենցից հողատարածք վերցնել, սակայն դատարանի 2015 թվականի վերջնական որոշմամբ նրա պահանջը մերժվել է։ Դեռևս այդ ժամակահատվածից սկսած իրենց հարաբերությունները վատացել են։ 2015թ. հունիսին Ս.Ախշարումովն իրենց ընտանիքին վնաս տալու նպատակով կոտրել է իրենց տան անձրևատար խողովակը, միտումնավոր ջուր է լցրել դիմացի պատի տակ և դրանով խոնավեցրել այն։ Բացի այդ` նա հայհոյանքներ է տվել իր հորաքույր Սուլթան Մարկոսյանի հասցեին։
2015թ. հունիսի 29-ին, ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամակահատվածում, երբ նստած է եղել իրենց տան դիմաց գտնվող զրուցարանում` հարևան տան բակից դուրս է եկել Սերգեյ Ախշարումովը։ Նա գտնվել է հարբած վիճակում, բարձրաձայն բղավել և ընդհանուր բնույթի հայհոյանքներ է տվել։ Այնուհետև մի քանի քայլ առաջանալով` նա հավասարակշռությունը կորցրել է, ոտքը սայթաքել և վայր է ընկել, որից հետո իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով և սպառնացող բնույթի արտահայտություններ անելով վեր է կացել և գնացել է տուն։ Դրան ներկա են եղել նաև իր եղբոր կին Ազնիվ Մարկոսյանը և հորաքույր Սուլթան Մարկոսյանը։ Ինքը և իր եղբոր կին Ազնիվ Մարկոսյանը Սերգեյ Ախշարումովին չեն հարվածել և նրան մարմնական վնասվածքներ չեն պատճառել։
Մինչ տուժողի վայր ընկնելն ուշադրություն չի դարձրել և չի կարող ասել, թե նրա մարմնի վրա վնասվածքներ կամ կապտուկներ եղել են, թե` ոչ։ Տուժողը ոչ ոքի հետ վիճաբանության մեջ չի մտել, նրան ոչ ոք չի մոտեցել և չի հարվածել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ որպես վկա հարցաքննված Ազնիվ Մարկոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս. Մարկոսյանն իր ամուսին Ալեքսանդր Մարկոսյանի հարազատ եղբայրն է։ Տուժող Ս. Աշխարումովն իր հարևանն է։ Շուրջ տասներեք տարի տուժողի և իրենց միջև լարված փոխհարաբերություններ են եղել` կապված միմյանց միջև ծագած քաղաքացիաիրավական վեճերի հետ։ Այդ տարիների ընթացքում տուժողը պարբերաբար խոչընդոտներ է ստեղծել իրենց համար։ Դեպքի օրը Ս. Ախշարումովը հարբած վիճակում, գոռգոռալով, իրենց հասցեին ուղղված և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով` դուրս է եկել տնից ու հավասարակշռությունը կորցրած վիճակում մի քանի մետր քայլելուց հետո վայր է ընկել։ Դրանից հետո Ս. Ախշարումովը հայհոյանքներ տալով, մի կերպ ոտքի է կանգնել և հեռացել։ Ինքը և Սահակ Մարկոսյանը տուժողին չեն հարվածել, նրան մարմնական վնասվածքներ չեն պատճառել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վիճարկվող դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Դատարանը, դատական ակտի «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
Ստուգելով ամբաստանյալի, տուժողի և վկաների ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Ս. Մարկոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Ս.Մարկոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` հանցագործություն կատարած չլինելու, տուժողին չհարվածելու և նրա առողջությանը թեթև վնաս չպատճառելու վերաբերյալ` իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանի եզրահանգումներն այն մասին, որ ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, հիմնավոր են, բխում են ինչպես գործող օրենսդրության պահանջներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված, գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ Դատարանն ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով վերագրվող հանցավոր արարքի որակման առումով հիմնավոր հետևության հանգելու համար, անհրաժեշտ և բավարար վերլուծության և գնահատման է ենթարկել գործի լուծման համար անհրաժեշտ բացահայտման ենթակա հանգամանքները, որի արդյունքում կայացրել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները բավարար չափով փաստարկված չեն, դրանք պաշտպանական կողմի` գործով ձեռք բերված ապացույցների յուրովի մեկնաբանման արդյունք են, և ինքնին չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Տվյալ դեպքում, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի մեղադրանքի հիմքում ընկած է ոչ միայն գործի ելքով շահագրգռված տուժող Ս.Ախշարումովի ցուցմունքները, այլ նաև գործով վկաներ Լևոն Մուրադովի, Սաթենիկ Ախշարումովի, Մարգարիտա Հակոբյանի, Մարինե Ախշարումովի ցուցմունքները, ինչպես նաև փորձագետի թիվ 1773 և 3037/L եզրակացությունները, ուստի այդ առումով վերաքննիչ բողոքում ներկայացված փաստարկն անհիմն է և չի կարող բավարար հիմք հանդիսանալ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու համար:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ի դատավճիռը, քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Սահակ Միքայելի Մարկոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ամբաստանյալ Սահակ Մարկոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորոգրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ


Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ