Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0197/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
2.1
Պատասխանող
Սևակ Խաչատրյան
Տարոն Սիմոնյան
Արեգ Հովհաննիսյան
Սևակ Խաչատրյան Գագիկ
Արեգ Հովհաննիսյան Արտակ
Տարոն Սիմոնյան Հայրիկ
Տարոն Սիմոնյան
Արեգ Հովհաննիսյան
Արեգ Հովհաննիսյան
Տարոն Սիմոնյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մհեր Արղամանյան
Սերգեյ Չիչոյան
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 34-131 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մհեր Արղամանյան
Սերգեյ Չիչոյան
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-12-12 | Կայացել է | ||||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-04-10 | 12:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-12-02 | 12:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-21 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-01 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-11 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-19 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-08-22 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-07-15 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-07-07 | 10:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2016-06-13 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-03-02 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-01-25 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ |
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
10.04.2017թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԱՔԴ/0197/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈւԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ԱԼՈՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Տ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Սևակ Խաչատրյանը Հայաստան Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի հետ և 2015թ-ի հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով Արեգ Հովհաննիսյանին, ով եղել է «Մերսեդես Բենց C180» մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Արեգ Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Սևակ Խաչատրյանին և Հայաստան Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Սևակ Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Սևակ Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հայաստան Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տարոն Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տարոն Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Արեգ Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հեղինե Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հայաստան Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով Սևակ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արեգ Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապատվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տարոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սևակ Խաչատրյանին ի պահ հանձնված “Մերսեդես Բենց C 180” մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Սևակ Խաչատրյանի տնօրինմանը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Մեղադրող Գ.Ալոյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով բեկանել փոփոխել այն և վերացնել Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը` սահմանելով ռեալ պատիժ:
Իր վերաքննիչ բողոքը մեղադրող Գ.Ալոյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Առաջին ատյանի դատարանը Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Հովհաննիսյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալներ է համարել հետևյալ հանգամանքները.
• Ամբաստանյալները բնութագրվում են դրական
• Նախկինում դատավածություն չունեն
• Տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել հանցագործության բացահայտմանը
• Տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել
Այժմ նշված տվյալներին անդրադառնանք առանձին-առանձին՝ համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ դրանց կիրառության նպատակահարմարության և վերաբերելիության հարցը պարզելու համար։
1. Առաջին ատյանի դատարանն անձի կողմից նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը դիտարկելով որպես տվյալ անձին դրական բնութագրող կամ պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք՝ թույլ է տվել սխալ, որն ըստ էության հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից այդ հարցի վերաբերյալ արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին։ Այսպես, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արամայիս Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2015 թվականի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշման 20-րդ կետում արտահայտել է այն դիրքորոշումը, որ որպես անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցնող չի կարող գնահատվել այնպիսի հանգամանք, որը բնութագրական է անձանց լայն շրջանակին և բխում է անձի կողմից քաղաքացիական հասարակությունում հաստատված կարգը պահպանելու պարտականությունից։ Մասնավորապես, իրավահպատակ վարքագիծը բնորոշ է հասարակության լայն շրջանակներին և յուրաքանչյուր քաղաքացու հասարակական պարտքն է։ Հետևապես անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած կամ դատապարտված չլինելը, ինչպես նաև նոր հանցանք չկատարելը չեն կարող դիտարկվել որպես անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ։
Հետևաբար, ինչպես երևում է Վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումից՝ նախկինում դատված կամ արատավորված չլինելու հանգամանքը ոչ մի կերպ չի կարող հաշվի առնվել անձին դրականորեն բնութագրելու հարցում և առավել ևս այդ հանգամանքը չի կարող ազդել պատժի իրական կրումից ազատելու վրա, ինչպես որ անհիմն վարվել է ստորադաս դատարանը։
2. Բացի այդ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրել է նաև նրանց դրական բնութագրվելու հանգամանքը։ Նշված հասկացությունը բավականին լայն և ընդգրկուն իմաստ է արտահայտում։ Այն հանգամանքը, որ անձը բնութագրվում է դրականորեն, դեռևս ինքնին միայն այդ փաստի ուժով բավարար չէ դնել պատժի կրումից ազատելու հիմքում և առանց այդ բնութագրի տարրերին անդրադառնալու պարզապես մատնանշել որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհրաժեշտություն ապահովող միջոց: Այսպես, անձի դրական բնութագրումը բաղկացած է նրա վերաբերյալ կազմված որոշակի օբյեկտիվ պատկերացումների, հասարակական կյանքում ունեցած տեղի և դիրքի, օրինապահ վարքագծի, մարդկային բարձր և արժանապատիվ հատկանիշների ամբողջությունից, որոնք պետք է գնահատվեն դատարանների կողմից ըստ իրենց նշանակության և ազդեցության մակարդակի, ինչն էլ իր հերթին թույլ կտա, ի թիվս այլ հանգամանքների, հասնել այդ անձին պատիժ կրելուց պայմանական ազատելու եզրահանգմանը։ Սակայն ինչպես երևում է դատավճռից, ստորադաս դատարանն անգամ չի նշել, թե ում կողմից են ներկայացվել այդ բնութագրերը և հատկապես որ դրական հատկանիշներն են թույլ տվել հանգել այն եզրակացությանը, որ անձանց ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, ինչպես են այդ դրական հատկանիշներն ազդել նման որոշման կայացման նպատակահարմարության հարցին անդրադառնալիս։
Ինչ վերաբերում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված մյուս մեղմացնող հանգամանքին՝ հանցագործության բացահայտմանն աջակցելուն, ապա այդ առումով հարկ է նշել հետևյալը՝
Վճռաբեկ դատարանը, Նարեկ Մադյանի և Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացրած թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ վերահաստատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված՝ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքի վերաբերյալ Ս.Հունիկյանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, վերոգրյալ որոշմամբ ևս արտահայտել է այն տեսակետը, որ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը որպես մեղմացնող հանգամանք կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (տե°ս Սամվել Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։
Վերոգրյալի կապակցությամբ պարզ է դառնում հետևյալը, որ քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը չի հաստատվում սույն գործի փաստական տվյալներով։
Մասնավորապես,
. Քննարկվող հանցագործության մասին իրավապահ մարմիններին ահազանգել է Ռոզա Մխիթարի Կարապետյանը, ով առևանգման պահին գտնվել է դեպքի վայրում, իսկ հետագայում իր հայտնած բացատրությամբ և ցուցմունքներով ներկայացրել է գործի հանգամանքները։
. Ձեռնարկված օպերատիվ միջոցառումների արդյունքում հնարավոր է եղել պարզել տուժողի՝ Հայաստան Մանուկյանի ինքնությունը, ով հետագայում արդեն իրավապահ մարմիններին հայտնել է համապատասխան տեղեկություններ ամբաստանյալների և գործին վերաբերող տարբեր հանգամանքների մասին։
. Կատարված հանցագործության մասին տեղեկություններ է հայտնել նաև Հեղինե Սաֆարյանը, ում կողմից կատարված գործողությունների արդյունքում է հնարավոր եղել դադարեցնել հանցավոր արարքը։
. Բացի այդ իրավապահ մարմինների տրամադրության տակ եղել են «Փարքինգ Սիթի Սերվիս» ընկերությունից ստացված Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը տեսանկարահանող տեսախցիկի տեսագրությունը պարունակող 2 թվանշանով համարակալված լազերային կրիչներ, որոնց զննությամբ հիմնավորվել է ամբաստանյալների կողմից Հայաստան Մանուկյանին բացահայտ առևանգելու փաստը։
Վերոգրյալ դրույթները վկայում են այն պարզ ճշմարտության մասին, որ ըստ էության իրավապահ մարմինները, մինչ ամբաստանյալների կողմից ցուցմունքներ տալը, արդեն իսկ նախապես տեղյակ են եղել կատարված հանցագործության մասին, տիրապետել են իրենց հետաքրքրող տեղեկատվության մեծամասնությանը, ամբաստանյալների հայտնած տվյալներն իրենց տեսակարար արժեքով առանցքային ու էական կշիռ, չեն ունեցել հանցագործության բացահայտման հարցում, ինչը ստորադաս դատարանի կողմից ենթարկվել է սխալ մեկնաբանության՝ միայն փաստի բնույթով դրան հանցանքի բացահայտմանն ուղղված գործողություն որակելով և դա չափից դուրս գերագնահատելով։
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է փաստել, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի պատճառաբանվել, թե հանցագործության բացահայտմանն աջակցելն ամբաստանյալների որ գործողություններով է դրսևորվել։ Այսինքն՝ ստորադաս դատարանի կողմից չեն մատնանշվել կոնկրետ փաստական տվյալներ, որոնք կհիմնավորեին քննարկվող մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը։ Նման պայմաններում գտնում եմ, որ հանցագործության բացահայտմանն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքն իրական չէ, իսկ դրա առկայությունը հերքվում է գործի նյութերով(…):
(…)Սույն գործով դատարանի կողմից չի պատճառաբանվել, թե ինչից ելնելով է դատարանը գտնում, որ Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։
Իսկ չպատճառաբանված դատական ակտ կայացնելը քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում է, իսկ նշված խախտումը արդեն վերը վկայակոչված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ և 398-րդ հոդվածների դրույթների ուժով սույն դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է՝
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում։
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը՝ ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
Ավելին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Սարգիս Սմբատի Մարգարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0034/01/08 որոշմամբ երևում է, որ ստորադաս դատարանը պատժի կրումից Ս.Մարգարյանին պայմանական ազատելու ինստիտուտը կիրառելիս որպես անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի էր առել գրեթե այն նույն հանգամանքները՝ կատարածի համար զղջալը, խնամքին անչափահաս երեխայի առկայությունը, դրական բնութագրվելը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չլինելը, ինչպես որ Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն գործով։ Վճռաբեկ դատարանն այդ որոշման 12-րդ կետում նշել է՝ “այս պայմաններում ստորադաս դատարանի մատնանշած” պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, ամուսնացած լինելն ու խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը, դրական բնութագրվելը, երիտասարդ տարիքը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չլինելը, ինչպես նաև տուժողի դիրքորոշումը) չեն նվազեցնում Սարգիս Մարգարյանի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն։ Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները թեև սպառիչ չեն, այնուհանդերձ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Մինչդեռ, Սարգիս Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները։
Սարգիս Մարգարյանի կողմից հանցագործության կատարման հանգամանքները վկայում են նրա անձի հասարակական վտանգավորության բարձր աստիճանի մասին և բացառում են նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը։
Այլ կերպ ասած ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ուղղակիորեն արձանագրեց այն կարևոր հանգամանքը, որ պատասխանատվությունը մեղմացնող ու անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առատությունը դեռ բավարար չէ հանցանք կատարած անձին պատժի կրումից պայմանական ազատելու համար։
Ելնելով վերոգրյալ իրավադրույթներից և համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ անհրաժեշտ է նշել, որ Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված չեն։ Դատարանն օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել նրանց կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։
Ելնելով վերոգրյալից՝ գտնում եմ, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված և պատճառաբանված չեն Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ստորադաս դատարանի հետևությունները։
Հետևաբար, նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պատշաճ չի գնահատել սույն գործի բոլոր փաստական հանգամանքները և անհիմն կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։ Այսինքն՝ կիրառվել է քրեական օրենսգրքի հոդված, որը ենթակա չէր կիրառման, դրա արդյունքում թույլ է տրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում։ Այսպիսով, ստորադաս դատարանը, Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն կիրառելով, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը։
Վերը նշված բոլոր հանգամանքները՝ դատարանի կողմից թույլ տրված խախտումները թե առանձին-առանձին և թե համակցության մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի լույսի ներքո թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճիռը բեկանելու հիմք են(…)»:
Մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանը, մասնավորապես պատճառաբանելով հետևյալը. «(…)Ինձ և իմ ընկերներին (Ս. Խաչատրյան, Ա. Հովհաննիսյան, Տ. Սիմոնյան) մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի մասին, որ մենք նախնական համաձայնությամբ առևանգման փորձ ենք կատարել։ Մեղադրանքի հիմքում առկա են վկաների ցուցմունքներ, որոնք իրականությանը առհասարակ չեն համապատասխանում, դրանք եղել են նրանց կարծիքը կամ երևակայական պատկերացումները։ Վկա Հեղինե Սաֆարյանը ներկայանալով դատարան, վկայություն տվեց այն մասին, որ իր կարծիքով նա է խանգարել Արեգ Հովհաննիսյանին որպեսզի նա մեքենան չշարունակի վարելը։ Եվ նաև ասեց, որ իր հարվածները և հրումները Արեգ Հովհաննիսյանին ընդհանրապես չեն դիպել, հետևաբար նա առհասարակ չէր կարող խոչնդոտ հանդիսանալ Արեգի համար։ Իսկ Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան վարել և կանգնեցրել է սեփական նախաձեռնությամբ, որովհետև նախնական պայմանավորվածություն առհասարակ չի եղել, քանի որ նման մտադրություն չեմ ունեցել։
Վկա Ռոզա Կարապետյանը վկայություն է տվել այն մասին, որ տեսել է մի տղայի, որը վերջում փակել է դուռը և մնացել դրսում կանգնած, այլ ոչինչ չի տեսել։ Քրեական գործին կից առկա է տեսասկավառակ, որտեղ ակնհայտ երևում է, որ մեքենայի դուռը չի փակվել և այդ տղան (Տարոնը) չի մնացել կանգնած այլ հեռացել է մեքենայից։ Սա էլ երևակայական վկայությունների շարքից մի մաս։
Երբ ես տուժողին մոտեցրել էի մեքենային, Տարոն Սիմոնյանը խանգարում էր ինձ մտցնել մեքենայի մեջ, այդ իսկ պատճառով տևական ժամանակ ևս չէի կարողանում մտցնել մեքենան, որի պատճառով էլ հավաքվեցին մարդիկ։ Բարձրացավ աղմուկ և Արեգ Հովհաննիսյանը որոշեց քշել մեքենան, առաջնահերթ հավաքվածներից փոքր ինչ հեռվանալու նպատակով։ Այսպիսով տրված վկայությունները, որոնք հիմնված են կարծիքների և երևակայության վրա որոնցով էլ մեղադրում են մեզ։ Ես ընդունում եմ իմ արած սխալը իմ կոպիտ վերաբերմունքը տուժողի նկատմամբ, որի համար ներողություն եմ խնդրել, որը եղել է պահի ազդեցության տակ, չգիտակցելով թե ինչ եմ անում։ Սակայն քրեական օրենսգիրքը կոնկրետ իմ գործողություններին տալիս է առևանգում բնութագիրր։ Եվ եթե դա այդպես է ուրեմն ես այդ պահին եմ որոշել չակերտավոր առևանգել նրան, որի պատճառը հանդիսացավ իմ և իր միջև եղած խոսակցությունը այդ ժամանակ։ Առհամարական և վիրավորակաև պահվածք և բառեր ուղղված ինձ։ Եվ ես չէի կարող պայմանավորված լինել ընկերներիս հետ այլ ոչինչի մասին բացի իմ ընկերուհուն հանդիպելուց և տուն ճանապարհելուց հետո միասին սուրճ խմել, երեկո անցկացնելը։ Մատնանշվում է այն, որ մենք ընկերություն չենք արել, որի մասին հայտարարել է իրեն Հ.Մանուկյանը։ Հ.Մանուկյանը նաև հայտարարության մեջ նշել է, որ չէր ցանկանում իմ հետ հանդիպել և նշել է նաև, որ Սևակը մոտեցավ ինձ ու հենց այդ պահին մեր առջև կանգնեց մի մեքենա, նա բարևեց անմիջապես գրկեց ու տարավ դեպի մեքենան։
Ասեմ, որ Հ.Մանուկյանն ինձ ծանոթացրել է մորեղբոր ընտանիքի հետ, նա իր ամեն ելք ու մուտքի մասին տեղյակ է պահել ինձ և հարցրել ինձնից թույլտվություն իր քայլերի համար։ Ապա ինչպե՞ս բնութագրել եթե ոչ ընկերություն։ Իսկ այդ օրը նա անձամբ է ինձ առաջարկել հանդիպել, խնդրել, որ ես մոտենամ անգամ ժամը` առավոտյան հանդիպենք թե երեկոյան, որի մասին կան փաստեր նամակագրության տեսքով։ Իսկ այն, որ ես մոտեցա և մեքենան անմիջապես կանգնեց ես բարևեցի ու գրկեցի իրեն, այս ամենը հերքում է նույն տեսասկավառակաը, որը քրեական գործում առկա է և կփաստի հետևյալը, որ մենք ենք իրար մոտեցել և երեք րոպեից ավել զրուցել ենք, որի ժամանակ էլ ես առաջարկել եմ քայլենք հեռվանանք փողոցի աղմուկից։ Նա մերժեց և մեր շարունակական խոսակցության ժամանակ էլ հունից դուրս եկա և ուզեցի իրեն տանել իր տուն։ Իսկ այն թե մեքենան կանգնեց անմիջապես մեր դիմաց դա այդպես չէ. մեքենան կանգնեց 10-ից 12 մետր հեռու այն դեպքում, երբ հնարավորություն կար շատ մոտ կանգնելու իսկ դա չարեց Արեգը որպեսզի չխանգարի երթուղայինների կանգառին մտածելով, որ թող մի քանի մետր էլ քայլեն։ Եվ դա չարվեց, որովհետև չկար նախորոք պայմանավորվածություն ոչնչի շուրջ։
Խնդրում եմ այս բոլոր փաստերը հաշվի առնելով հնարավորինս մեղմ վերաբերվել իմ կատարած քայլին, որն է պահի ազդեցության տակ հավասարակշռությունից դուրս գալս։ Իսկ մեղադրողը խեղաթյուրելով իրականությունը կազմել է և մեղադրական գործը և վերաքննիչ բողոքի էությունն ու հիմնավորումները(…)»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում մեղադրող Գ.Ալոյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց, ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանը, Ա.Հովհաննիսյանը և Տ.Սիմոնյանը բողոքի դեմ առարկեցին` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալների առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մասնակիորեն բավարարել, Սևակ Խաչատրյանի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը փոփոխել Սևակ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանի, Ա.Հովհաննիսյանի և Տ.Սիմոնյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ, ուսանող է:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե°ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ «պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ «/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/»:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանին, Արեգ Հովհաննիսյանին և Տարոն Սիմոնյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար(…)»: Այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: 10. Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով՝ հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար(…)»: Չհամաձայնելով հանդերձ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի փաստարկմանն առ այն, որ ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանը, Ա.Հովհաննիսյանը և Տ.Սիմոնյանը տվել են խոստովանական ցուցմուքններ և աջակցել հանցագործության բացահայտմանը, քանի որ նրանցից և ոչ մեկը չի ընդունել, որ տուժող Հայաստան Մանուկյանին ցանկացել են ամուսնության նպատակով առևանգել, և հանցագործությունը բացահայտվել է ոչ նրանց աջակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Հովհաննիսյանի և Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ` նկատի ունենալով նրանց հանցավոր գործողությունների շարժառիթն ու մասնակցության աստիճանը, իսկ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով դատավճիռը պետք է փոփոխել և նրան դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի` ազատազրկման չորս տարի ժամանակով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հաշվի առնելով նրա առավել ակտիվ դերը մեղսագրվող հանցանքի կատարմանը, գործի կոնկրետ հանգամանքներն ու նրա դրսևորած վարքագիծը, որոնց պայմաններում վերաքննիչ դատարանի մոտ բացակայում է համոզվածությունը, որ Ս.Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ պատիժ կրելու:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Արսեն Արմենի Կարապետյանի և Ռուբեն Կիմի Գուլգուլյանի վերաբերյալ գործով 2015թ-ի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...)13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա(հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14 և այլն):
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները, Սևակ Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ինչը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը պետք է փոփոխել և մասնակիորեն բավարարելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի մասով պատիժ նշանակել առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 397-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել:
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռ փոփոխել.
Ամբաստանյալ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամանակով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:
Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
10.04.2017թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԱՔԴ/0197/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈւԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ԱԼՈՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Տ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Սևակ Խաչատրյանը Հայաստան Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի հետ և 2015թ-ի հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով Արեգ Հովհաննիսյանին, ով եղել է «Մերսեդես Բենց C180» մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Արեգ Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Սևակ Խաչատրյանին և Հայաստան Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Սևակ Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Սևակ Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հայաստան Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տարոն Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տարոն Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Արեգ Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հեղինե Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հայաստան Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով Սևակ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արեգ Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապատվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տարոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սևակ Խաչատրյանին ի պահ հանձնված “Մերսեդես Բենց C 180” մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Սևակ Խաչատրյանի տնօրինմանը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Մեղադրող Գ.Ալոյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով բեկանել փոփոխել այն և վերացնել Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը` սահմանելով ռեալ պատիժ:
Իր վերաքննիչ բողոքը մեղադրող Գ.Ալոյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Առաջին ատյանի դատարանը Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Հովհաննիսյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալներ է համարել հետևյալ հանգամանքները.
• Ամբաստանյալները բնութագրվում են դրական
• Նախկինում դատավածություն չունեն
• Տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել հանցագործության բացահայտմանը
• Տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել
Այժմ նշված տվյալներին անդրադառնանք առանձին-առանձին՝ համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ դրանց կիրառության նպատակահարմարության և վերաբերելիության հարցը պարզելու համար։
1. Առաջին ատյանի դատարանն անձի կողմից նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը դիտարկելով որպես տվյալ անձին դրական բնութագրող կամ պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք՝ թույլ է տվել սխալ, որն ըստ էության հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից այդ հարցի վերաբերյալ արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին։ Այսպես, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արամայիս Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2015 թվականի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշման 20-րդ կետում արտահայտել է այն դիրքորոշումը, որ որպես անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցնող չի կարող գնահատվել այնպիսի հանգամանք, որը բնութագրական է անձանց լայն շրջանակին և բխում է անձի կողմից քաղաքացիական հասարակությունում հաստատված կարգը պահպանելու պարտականությունից։ Մասնավորապես, իրավահպատակ վարքագիծը բնորոշ է հասարակության լայն շրջանակներին և յուրաքանչյուր քաղաքացու հասարակական պարտքն է։ Հետևապես անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած կամ դատապարտված չլինելը, ինչպես նաև նոր հանցանք չկատարելը չեն կարող դիտարկվել որպես անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ։
Հետևաբար, ինչպես երևում է Վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումից՝ նախկինում դատված կամ արատավորված չլինելու հանգամանքը ոչ մի կերպ չի կարող հաշվի առնվել անձին դրականորեն բնութագրելու հարցում և առավել ևս այդ հանգամանքը չի կարող ազդել պատժի իրական կրումից ազատելու վրա, ինչպես որ անհիմն վարվել է ստորադաս դատարանը։
2. Բացի այդ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրել է նաև նրանց դրական բնութագրվելու հանգամանքը։ Նշված հասկացությունը բավականին լայն և ընդգրկուն իմաստ է արտահայտում։ Այն հանգամանքը, որ անձը բնութագրվում է դրականորեն, դեռևս ինքնին միայն այդ փաստի ուժով բավարար չէ դնել պատժի կրումից ազատելու հիմքում և առանց այդ բնութագրի տարրերին անդրադառնալու պարզապես մատնանշել որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհրաժեշտություն ապահովող միջոց: Այսպես, անձի դրական բնութագրումը բաղկացած է նրա վերաբերյալ կազմված որոշակի օբյեկտիվ պատկերացումների, հասարակական կյանքում ունեցած տեղի և դիրքի, օրինապահ վարքագծի, մարդկային բարձր և արժանապատիվ հատկանիշների ամբողջությունից, որոնք պետք է գնահատվեն դատարանների կողմից ըստ իրենց նշանակության և ազդեցության մակարդակի, ինչն էլ իր հերթին թույլ կտա, ի թիվս այլ հանգամանքների, հասնել այդ անձին պատիժ կրելուց պայմանական ազատելու եզրահանգմանը։ Սակայն ինչպես երևում է դատավճռից, ստորադաս դատարանն անգամ չի նշել, թե ում կողմից են ներկայացվել այդ բնութագրերը և հատկապես որ դրական հատկանիշներն են թույլ տվել հանգել այն եզրակացությանը, որ անձանց ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, ինչպես են այդ դրական հատկանիշներն ազդել նման որոշման կայացման նպատակահարմարության հարցին անդրադառնալիս։
Ինչ վերաբերում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված մյուս մեղմացնող հանգամանքին՝ հանցագործության բացահայտմանն աջակցելուն, ապա այդ առումով հարկ է նշել հետևյալը՝
Վճռաբեկ դատարանը, Նարեկ Մադյանի և Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացրած թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ վերահաստատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված՝ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքի վերաբերյալ Ս.Հունիկյանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, վերոգրյալ որոշմամբ ևս արտահայտել է այն տեսակետը, որ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը որպես մեղմացնող հանգամանք կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (տե°ս Սամվել Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։
Վերոգրյալի կապակցությամբ պարզ է դառնում հետևյալը, որ քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը չի հաստատվում սույն գործի փաստական տվյալներով։
Մասնավորապես,
. Քննարկվող հանցագործության մասին իրավապահ մարմիններին ահազանգել է Ռոզա Մխիթարի Կարապետյանը, ով առևանգման պահին գտնվել է դեպքի վայրում, իսկ հետագայում իր հայտնած բացատրությամբ և ցուցմունքներով ներկայացրել է գործի հանգամանքները։
. Ձեռնարկված օպերատիվ միջոցառումների արդյունքում հնարավոր է եղել պարզել տուժողի՝ Հայաստան Մանուկյանի ինքնությունը, ով հետագայում արդեն իրավապահ մարմիններին հայտնել է համապատասխան տեղեկություններ ամբաստանյալների և գործին վերաբերող տարբեր հանգամանքների մասին։
. Կատարված հանցագործության մասին տեղեկություններ է հայտնել նաև Հեղինե Սաֆարյանը, ում կողմից կատարված գործողությունների արդյունքում է հնարավոր եղել դադարեցնել հանցավոր արարքը։
. Բացի այդ իրավապահ մարմինների տրամադրության տակ եղել են «Փարքինգ Սիթի Սերվիս» ընկերությունից ստացված Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը տեսանկարահանող տեսախցիկի տեսագրությունը պարունակող 2 թվանշանով համարակալված լազերային կրիչներ, որոնց զննությամբ հիմնավորվել է ամբաստանյալների կողմից Հայաստան Մանուկյանին բացահայտ առևանգելու փաստը։
Վերոգրյալ դրույթները վկայում են այն պարզ ճշմարտության մասին, որ ըստ էության իրավապահ մարմինները, մինչ ամբաստանյալների կողմից ցուցմունքներ տալը, արդեն իսկ նախապես տեղյակ են եղել կատարված հանցագործության մասին, տիրապետել են իրենց հետաքրքրող տեղեկատվության մեծամասնությանը, ամբաստանյալների հայտնած տվյալներն իրենց տեսակարար արժեքով առանցքային ու էական կշիռ, չեն ունեցել հանցագործության բացահայտման հարցում, ինչը ստորադաս դատարանի կողմից ենթարկվել է սխալ մեկնաբանության՝ միայն փաստի բնույթով դրան հանցանքի բացահայտմանն ուղղված գործողություն որակելով և դա չափից դուրս գերագնահատելով։
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է փաստել, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի պատճառաբանվել, թե հանցագործության բացահայտմանն աջակցելն ամբաստանյալների որ գործողություններով է դրսևորվել։ Այսինքն՝ ստորադաս դատարանի կողմից չեն մատնանշվել կոնկրետ փաստական տվյալներ, որոնք կհիմնավորեին քննարկվող մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը։ Նման պայմաններում գտնում եմ, որ հանցագործության բացահայտմանն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքն իրական չէ, իսկ դրա առկայությունը հերքվում է գործի նյութերով(…):
(…)Սույն գործով դատարանի կողմից չի պատճառաբանվել, թե ինչից ելնելով է դատարանը գտնում, որ Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։
Իսկ չպատճառաբանված դատական ակտ կայացնելը քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում է, իսկ նշված խախտումը արդեն վերը վկայակոչված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ և 398-րդ հոդվածների դրույթների ուժով սույն դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է՝
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում։
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը՝ ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
Ավելին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Սարգիս Սմբատի Մարգարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0034/01/08 որոշմամբ երևում է, որ ստորադաս դատարանը պատժի կրումից Ս.Մարգարյանին պայմանական ազատելու ինստիտուտը կիրառելիս որպես անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի էր առել գրեթե այն նույն հանգամանքները՝ կատարածի համար զղջալը, խնամքին անչափահաս երեխայի առկայությունը, դրական բնութագրվելը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չլինելը, ինչպես որ Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն գործով։ Վճռաբեկ դատարանն այդ որոշման 12-րդ կետում նշել է՝ “այս պայմաններում ստորադաս դատարանի մատնանշած” պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, ամուսնացած լինելն ու խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը, դրական բնութագրվելը, երիտասարդ տարիքը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չլինելը, ինչպես նաև տուժողի դիրքորոշումը) չեն նվազեցնում Սարգիս Մարգարյանի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն։ Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները թեև սպառիչ չեն, այնուհանդերձ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Մինչդեռ, Սարգիս Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները։
Սարգիս Մարգարյանի կողմից հանցագործության կատարման հանգամանքները վկայում են նրա անձի հասարակական վտանգավորության բարձր աստիճանի մասին և բացառում են նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը։
Այլ կերպ ասած ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ուղղակիորեն արձանագրեց այն կարևոր հանգամանքը, որ պատասխանատվությունը մեղմացնող ու անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առատությունը դեռ բավարար չէ հանցանք կատարած անձին պատժի կրումից պայմանական ազատելու համար։
Ելնելով վերոգրյալ իրավադրույթներից և համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ անհրաժեշտ է նշել, որ Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված չեն։ Դատարանն օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել նրանց կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։
Ելնելով վերոգրյալից՝ գտնում եմ, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված և պատճառաբանված չեն Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ստորադաս դատարանի հետևությունները։
Հետևաբար, նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պատշաճ չի գնահատել սույն գործի բոլոր փաստական հանգամանքները և անհիմն կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։ Այսինքն՝ կիրառվել է քրեական օրենսգրքի հոդված, որը ենթակա չէր կիրառման, դրա արդյունքում թույլ է տրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում։ Այսպիսով, ստորադաս դատարանը, Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն կիրառելով, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը։
Վերը նշված բոլոր հանգամանքները՝ դատարանի կողմից թույլ տրված խախտումները թե առանձին-առանձին և թե համակցության մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի լույսի ներքո թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճիռը բեկանելու հիմք են(…)»:
Մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանը, մասնավորապես պատճառաբանելով հետևյալը. «(…)Ինձ և իմ ընկերներին (Ս. Խաչատրյան, Ա. Հովհաննիսյան, Տ. Սիմոնյան) մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի մասին, որ մենք նախնական համաձայնությամբ առևանգման փորձ ենք կատարել։ Մեղադրանքի հիմքում առկա են վկաների ցուցմունքներ, որոնք իրականությանը առհասարակ չեն համապատասխանում, դրանք եղել են նրանց կարծիքը կամ երևակայական պատկերացումները։ Վկա Հեղինե Սաֆարյանը ներկայանալով դատարան, վկայություն տվեց այն մասին, որ իր կարծիքով նա է խանգարել Արեգ Հովհաննիսյանին որպեսզի նա մեքենան չշարունակի վարելը։ Եվ նաև ասեց, որ իր հարվածները և հրումները Արեգ Հովհաննիսյանին ընդհանրապես չեն դիպել, հետևաբար նա առհասարակ չէր կարող խոչնդոտ հանդիսանալ Արեգի համար։ Իսկ Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան վարել և կանգնեցրել է սեփական նախաձեռնությամբ, որովհետև նախնական պայմանավորվածություն առհասարակ չի եղել, քանի որ նման մտադրություն չեմ ունեցել։
Վկա Ռոզա Կարապետյանը վկայություն է տվել այն մասին, որ տեսել է մի տղայի, որը վերջում փակել է դուռը և մնացել դրսում կանգնած, այլ ոչինչ չի տեսել։ Քրեական գործին կից առկա է տեսասկավառակ, որտեղ ակնհայտ երևում է, որ մեքենայի դուռը չի փակվել և այդ տղան (Տարոնը) չի մնացել կանգնած այլ հեռացել է մեքենայից։ Սա էլ երևակայական վկայությունների շարքից մի մաս։
Երբ ես տուժողին մոտեցրել էի մեքենային, Տարոն Սիմոնյանը խանգարում էր ինձ մտցնել մեքենայի մեջ, այդ իսկ պատճառով տևական ժամանակ ևս չէի կարողանում մտցնել մեքենան, որի պատճառով էլ հավաքվեցին մարդիկ։ Բարձրացավ աղմուկ և Արեգ Հովհաննիսյանը որոշեց քշել մեքենան, առաջնահերթ հավաքվածներից փոքր ինչ հեռվանալու նպատակով։ Այսպիսով տրված վկայությունները, որոնք հիմնված են կարծիքների և երևակայության վրա որոնցով էլ մեղադրում են մեզ։ Ես ընդունում եմ իմ արած սխալը իմ կոպիտ վերաբերմունքը տուժողի նկատմամբ, որի համար ներողություն եմ խնդրել, որը եղել է պահի ազդեցության տակ, չգիտակցելով թե ինչ եմ անում։ Սակայն քրեական օրենսգիրքը կոնկրետ իմ գործողություններին տալիս է առևանգում բնութագիրր։ Եվ եթե դա այդպես է ուրեմն ես այդ պահին եմ որոշել չակերտավոր առևանգել նրան, որի պատճառը հանդիսացավ իմ և իր միջև եղած խոսակցությունը այդ ժամանակ։ Առհամարական և վիրավորակաև պահվածք և բառեր ուղղված ինձ։ Եվ ես չէի կարող պայմանավորված լինել ընկերներիս հետ այլ ոչինչի մասին բացի իմ ընկերուհուն հանդիպելուց և տուն ճանապարհելուց հետո միասին սուրճ խմել, երեկո անցկացնելը։ Մատնանշվում է այն, որ մենք ընկերություն չենք արել, որի մասին հայտարարել է իրեն Հ.Մանուկյանը։ Հ.Մանուկյանը նաև հայտարարության մեջ նշել է, որ չէր ցանկանում իմ հետ հանդիպել և նշել է նաև, որ Սևակը մոտեցավ ինձ ու հենց այդ պահին մեր առջև կանգնեց մի մեքենա, նա բարևեց անմիջապես գրկեց ու տարավ դեպի մեքենան։
Ասեմ, որ Հ.Մանուկյանն ինձ ծանոթացրել է մորեղբոր ընտանիքի հետ, նա իր ամեն ելք ու մուտքի մասին տեղյակ է պահել ինձ և հարցրել ինձնից թույլտվություն իր քայլերի համար։ Ապա ինչպե՞ս բնութագրել եթե ոչ ընկերություն։ Իսկ այդ օրը նա անձամբ է ինձ առաջարկել հանդիպել, խնդրել, որ ես մոտենամ անգամ ժամը` առավոտյան հանդիպենք թե երեկոյան, որի մասին կան փաստեր նամակագրության տեսքով։ Իսկ այն, որ ես մոտեցա և մեքենան անմիջապես կանգնեց ես բարևեցի ու գրկեցի իրեն, այս ամենը հերքում է նույն տեսասկավառակաը, որը քրեական գործում առկա է և կփաստի հետևյալը, որ մենք ենք իրար մոտեցել և երեք րոպեից ավել զրուցել ենք, որի ժամանակ էլ ես առաջարկել եմ քայլենք հեռվանանք փողոցի աղմուկից։ Նա մերժեց և մեր շարունակական խոսակցության ժամանակ էլ հունից դուրս եկա և ուզեցի իրեն տանել իր տուն։ Իսկ այն թե մեքենան կանգնեց անմիջապես մեր դիմաց դա այդպես չէ. մեքենան կանգնեց 10-ից 12 մետր հեռու այն դեպքում, երբ հնարավորություն կար շատ մոտ կանգնելու իսկ դա չարեց Արեգը որպեսզի չխանգարի երթուղայինների կանգառին մտածելով, որ թող մի քանի մետր էլ քայլեն։ Եվ դա չարվեց, որովհետև չկար նախորոք պայմանավորվածություն ոչնչի շուրջ։
Խնդրում եմ այս բոլոր փաստերը հաշվի առնելով հնարավորինս մեղմ վերաբերվել իմ կատարած քայլին, որն է պահի ազդեցության տակ հավասարակշռությունից դուրս գալս։ Իսկ մեղադրողը խեղաթյուրելով իրականությունը կազմել է և մեղադրական գործը և վերաքննիչ բողոքի էությունն ու հիմնավորումները(…)»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում մեղադրող Գ.Ալոյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց, ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանը, Ա.Հովհաննիսյանը և Տ.Սիմոնյանը բողոքի դեմ առարկեցին` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալների առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մասնակիորեն բավարարել, Սևակ Խաչատրյանի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը փոփոխել Սևակ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանի, Ա.Հովհաննիսյանի և Տ.Սիմոնյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ, ուսանող է:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե°ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ «պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ «/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/»:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանին, Արեգ Հովհաննիսյանին և Տարոն Սիմոնյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար(…)»: Այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: 10. Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով՝ հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար(…)»: Չհամաձայնելով հանդերձ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի փաստարկմանն առ այն, որ ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանը, Ա.Հովհաննիսյանը և Տ.Սիմոնյանը տվել են խոստովանական ցուցմուքններ և աջակցել հանցագործության բացահայտմանը, քանի որ նրանցից և ոչ մեկը չի ընդունել, որ տուժող Հայաստան Մանուկյանին ցանկացել են ամուսնության նպատակով առևանգել, և հանցագործությունը բացահայտվել է ոչ նրանց աջակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Հովհաննիսյանի և Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ` նկատի ունենալով նրանց հանցավոր գործողությունների շարժառիթն ու մասնակցության աստիճանը, իսկ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով դատավճիռը պետք է փոփոխել և նրան դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի` ազատազրկման չորս տարի ժամանակով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հաշվի առնելով նրա առավել ակտիվ դերը մեղսագրվող հանցանքի կատարմանը, գործի կոնկրետ հանգամանքներն ու նրա դրսևորած վարքագիծը, որոնց պայմաններում վերաքննիչ դատարանի մոտ բացակայում է համոզվածությունը, որ Ս.Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ պատիժ կրելու:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Արսեն Արմենի Կարապետյանի և Ռուբեն Կիմի Գուլգուլյանի վերաբերյալ գործով 2015թ-ի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...)13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա(հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14 և այլն):
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները, Սևակ Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ինչը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը պետք է փոփոխել և մասնակիորեն բավարարելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի մասով պատիժ նշանակել առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 397-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել:
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռ փոփոխել.
Ամբաստանյալ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամանակով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:
Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0197/01/15
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ02՚ դեկտեմբերի 2016 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Գոռ Ալոյանի
Վաղարշակ Մկրտչյանի
պաշտպաններ Վահան Ենգիբարյանի
Ալինա Ղազարյանի
տուժող Հայաստան Մանուկյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի /ծնված 1994 թվականի մարտի 29-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, ուսանող է` սովորում է Երևանի դատական փորձագիտության և հոգեբանության ինստիտուտի իրավագիտության ֆակուլտետի առաջին առկա կուրսում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Կուրղինյան նրբանցք, 14-րդ շենք, 28-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի /ծնված 1995 թվականի մարտի 01-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Սիլիկյան թաղամաս, 1-ին փողոց, 29 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի /ծնված 1993 թվականի մարտի 09-ին` Գեղարքունիքի մարզի Զոլաքար գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` Գեղարքունիքի մարզ, գյուղ Զոլաքար, 2-րդ փողոց, 1-ին փակուղի, 16-րդ տուն, փաստացի բնակվող` քաղաք Երևան, Հարավարևելյան թաղամաս, Զ.Անդրանիկի 57-րդ շենք, 9-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14813215 քրեական գործը:
2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Սևակ Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Արեգ Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Տարոն Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին թիվ 14813215 ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի հետ և 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով Ա.Հովհաննիսյանին, ով եղել է ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին և Հ.Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տ.Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի և Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի հետ և 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում Ս.Խաչատրյանի կողմից Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում Հայաստան Մանուկյանին մոտենալու և խոսելու ընթացքում, նրա ձեռքի շարժումից հասկացել և ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է վեջիններիս ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տ.Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի հետ, որից հետո` 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում Սևակ Խաչատրյանը մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով իրեն և Ա.Հովհաննիսյանին, ով եղել է ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին և Հ.Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո ինքն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով իր հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ 2015թ. հունիսի 12-ին իր համադասարանցի Շուշանիկ Արմենակյանի ծննդյան օրը, որպես նրա մտերիմ անձնավորություն, իր մուգ կապույտ գույնի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի C180 մոդելի 34ZV 942 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով իր առաջարկությամբ Շուշանիկ Արմենակյանին, իրենց մյուս համադասարանցի Անի Անդրեասյանին և այդ ժամանակ իրեն անծանոթ Հայաստան Մանուկյանին տեղափոխել է ՙԿովկաս՚ ռեստորանային համալիր: Այդ օրը զգացել է նաև, որ հավանում է Հայաստան Մանուկյանին, իր մեջ վերջինիս հանդեպ զգացմունքներ են առաջացել: Հ.Մանուկյանը Շ.Արմենակյանի միջոցով իրեն փոխանցել է, որ չի ցանկանում ճանաչել և շփվել իր հետ: Դրանից հետո Շ.Արմենակյանի տանը կրկին հանդիպել և խոսել է Հ.Մանուկյանի հետ, որից հետո որոշել են շփվել` միմյանց ճանաչելու համար: Ինքը մի քանի անգամ Հ.Մանուկյանին հանդիպել է վերջինիս ուսման վայրի` Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Զեյթունի մասնաճյուղի շենքի մոտակայքում: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Հայաստան Մանուկյանի հետ հանդիպել նրա աշխատանքն ավարտելուց հետո: Մինչ այդ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:20-ի սահմաններում հանդիպել է իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանին և Արեգ Հովհաննիսյանին, օպերայի մոտակայքից միասին գնացել են Կոմիտասի պողոտա, քանի որ ժամը 18:00-ի սահմաններում ինքն այնտեղ պետք է հանդիպեր Հ.Մանուկյանին և գնային սրճարան: Ինքը Տ.Սիմոնյանին և Ա.Հովհաննիսյանին առաջարկել է գնալ իր հետ, մտածելով, որ հանդիպումը երկար չի տևի, որից հետո Հ.Մանուկյանին կճանապարհի և երեքով կգնան սրճարան: Հասնելով Կոմիտասի պողոտա, մեքենան կայանել է ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառից մոտ 15-20 մետր դեպի վերև: Ժամը 18:15-ից 18:20-ն ընկած ժամանակահատվածում Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել բանկից և քայլել դեպի նշված կանգառ, որտեղ ինքը սպասել է նրան: Ընկերները` Տարոն Սիմոնյանն ու Արեգ Հովհաննիսյանը, նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ: Վերջիններիս հետ պայմանավորվել է, որ երբ ինքը Հ.Մանուկյանին ճանապարհի, նրանք իր մեքենայով գնան իր հետևից: Կանգառում, երբ Հ.Մանուկյանը մոտեցել է իրեն, բարևել են միմյանց, ինքն առաջարկել է զբոսնել, սակայն Հ.Մանուկյանը կտրուկ մերժել է, ինքը նրան նորից առաջարկել է քայլել, որպեսզի նրան ծանոթ անձինք իրենց չտեսնեն և փողոցի աղմուկից հեռու գտնվեն, սակայն Հ.Մանուկյանը կրկին մերժել է: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել է, արհամարհված զգացել իրեն և ձեռքով ընկերներին նշան արել, որպեսզի վերջիններս մեքենայով մոտենան և ինքը հեռանա: Երբ մեքենան մոտեցել է իրեն և Հ.Մանուկյանին, ինքը որոշել է Հ.Մանուկյանին կամքին հակառակ նստեցնել իր մեքենան և տանել մել այլ վայր ու զրուցել: Գրկել է Հ.Մանուկյանին, մոտեցել մեքենային և տեսնելով, որ Տարոն Սիմոնյանը մեքենայի դուռը բացել և իջել է, փորձել է նստեցնել ավտոմեքենայի մեջ: Այդ պահին Հ.Մանուկյանը գոռացել և օգնության է կանչել, դիմադրել և ձեռքերով բռնվել է մեքենայից և փորձել այնպես անել, որ ինքը չկարաողանա նրան նստեցնել մեքենան: Այդ ժամանակ Տ.Սիմոնյանն իրեն ասել է. ՙլավ չես, ինչ ես անում՚, ինքն էլ ագրեսիվ տոնով Տ.Սիմոնյանի վրա գոռալով, ասել է. ՙօգնի՚, որից հետո իրեն հաջողվել է Հ.Մանուկյանին ստիպողաբար պառկեցնել մեքենայի մեջ, ինքն էլ, մտնելով սրահ, հենվել է Հ.Մանուկյանին և մարմնով փակել մեքենայի բաց դուռը, որպեսզի վերջինս դուրս չգա: Ինքն զգացել է, որ հետևից մի քանի հոգի քաշում են, որպեսզի իրեն մեքենայից դուրս բերեն: Այդ ժամանակ Արեգ Հովհաննիսյանի վրա գոռալով հրահանգել է մեքենան վարել, սակայն այդ պահին մի կին է նստել մեքենան և ասել, որ Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան տեղից չշարժի, իսկ իրենցից պահանջել է Հ.Մանուկյանին իջեցնել մեքենայից: Այդ ընթացքում, մեքենայի աջ կողմի երկու դռները բաց վիճակով Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան վարել է մոտ 30-40 մետր ներքև: Ինքը ձեռքերով փորձել է պահել անծանոթ կնոջը, որպեսզի նա Ա.Հովհաննիսյանին հարվածներ չհասցնի: Սակայն այդ պահին Արեգ Հովհաննիսյանն արգելակել է մեքենան և ինքը, սթափվելով ու գիտակցելով իր կողմից կատարած արարքի լրջությունը և Հ.Մանուկյանին պատճառած ապրումները, իր կամքով դուրս է եկել մեքենայից և թույլ տվել, որպեսզի Հ.Մանուկայնն էլ դուրս գա: Երբ Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել մեքենայից, ինքը ծնկի է եկել նրա առջև ու ներողություն խնդրել: Ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը ոչ թե ցանկացել է առևանգել Հ.Մանուկյանին, այլ նրան փորձել է տեղափոխել մեկ այլ վայր` առանձին խոսելու համար:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ Սևակ Խաչատրյանն իր ընկերն է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:20-ից 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում պայմանավորվածության համաձայն օպերայի մոտ հանդիպել է Սևակ Խաչատրյանին: Նրա հետ այդ ժամանակ եղել է նաև վերջինիս ընկեր Տարոն Սիմոնյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ է տեսել և նրա հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ չի գտնվել: Հանդիպել և որոշել են գնալ որևէ սրճարան, սակայն Ս.Խաչատրյանն ասել է, որ Կոմիտասի պողոտայում ժամը 18:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպի իր ընկերուհի Հայաստան Մանուկյանին, և առաջարկել է մասին գնալ այնտեղ, ասելով, որ իրենք մեքենայի մեջ կսպասեն, իսկ նա կտեսնի Հ.Մանուկյանին, կխոսի նրա հետ, որից հետո կմիանա իրենց և կգնան որևէ սրճարան: Ասել է նաև, որ հնարավոր է Հ.Մանուկյանի հետ քայլի, այդ դեպքում քայլելուց հետո կզանգի, որպեսզի ինքն ու Տ.Սիմոնյանը մեքենայով մոտենան իրեն: Ս.Խաչատրյանի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտա: Ինքը նստել է Ս.Խաչատրյանի կողքի, իսկ Տ.Սիմոնյանը` ետևի նստատեղին: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառ, Ս.Խաչատրյանը մեքենան կայանել է կանգառից մոտ 15-20 մետր վերև, իրեն ասել, որ նստի ղեկին, Ս.Խաչատրյանը գնացել է նշված կանգառ և սպասել Հ Մանուկյանին: Մոտ 10 րոպե հետո նկատել են, որ Ս.Խաչատրյանն արդեն հանդիպել և խոսում է Հ.Մանուկյանի հետ: Մոտ 2-3 րոպե խոսելուց հետո Ս.Խաչատրյանն իրեն ձեռքով նշան է արել, որ մոտենա, ինքն էլ մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանը խոսակցությունն ավարտել է, մեքենան վարել և կայանել է կանգառի աջ հատվածում: Այդ պահին, իրեն անհայտ պատճառով, Տ.Սիմոնյանն իջել է մեքենայից, որից հետո ինքը բղավոց է լսել, թեքվել և տեսել է, որ Հ.Մանուկյանը գոռալով օգնություն է կանչում, քանի որ Ս.Խաչատրյանը փորձել է Հ.Մանուկյանին գրկած նստեցնել մեքենան: Ինքը չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում, մեքենայի շուրջ բազմաթիվ մարդիկ են հավաքվել, իսկ Ս.Խաչատրյանը Հ.Մանուկյանին մտցրել է մեքենայի մեջ և գոռալով իրեն ասել, որ մեքենան վարի: Չհասկանալով, թե ինչ է կատարվում, փորձել է մեքենան վարել, սակայն այդ պահին մի անծանոթ կին նստել է իր կողքի նստատեղին և Ս.Խաչատրյանից պահանջել, որ Հ.Մանուկյանին իջեցնի մեքենայից, իսկ իրենից պահանջել է, որպեսզի մեքենան կանգնեցնի և հարվածներ է հասցրել իրեն: Ինքն ավտոմեքենան վարել է մոտ 20 մետր դեպի ներքև և արգելակել, որպեսզի հասկանա, թե ինչ է կատարվում: Երբ մեքենան կայանել է, Ս.Խաչատրյանը դուրս է եկել մեքենայից, դուրս հրավիրել նաև Հ.Մանուկյանին, որից հետո արտասվելով ծնկի է եկել ու Հ.Մանուկյանից ներողություն խնդրել: Ինքը մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին, ձեռքերով բռնել նրա գլուխը և նրան սթափեցնելու համար գոռալով ասել. ՙԷս ինչ ես անում Սևակ՚: Այնուհետև, Ս.Խաչատրյանին նստեցրել է մեքենան, գնացել Սիլիկյան թաղամաս, որից հետո ինքը ոտքով գնացել է տուն, իսկ Ս.Խաչատրյանը մեքենայով հեռացել է:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ Սևակ Խաչատրյանն իր ընկեր է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:15-ի սահմաններում պայմանավորվածության համաձայն օպերայի մոտակայքում հանդիպել է Ս.Խաչատրյանին, որից հետո որոշել են գնալ սրճարան: Մոտ 10 րոպե իրենց է միացել նաև Արեգ Հովհաննիսյանը: Ս.Խաչատրյանն ասել է, որ ժամը 18:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպի իր ընկերուհուն` Հ.Մանուկյանին, և առաջարկել է միասին գնալ, որտեղ իրենք կսպասեն մեքենայի մեջ, իսկ հանդիպումն ավարտելուց հետո մեքենայով կգնան իր հետևից, այնտեղից էլ` սրճարան: Ժամը մոտ 17:55-ին հասել են Կոմիտասի պողոտայի ՙԻնեկոբանկ՚ ՓԲ ընկերության դիմացի մայթում գտնվող կանգառի մոտ, Ս.Խաչատրյանը մեքենան կայանել է կանգառից մոտ 20 մետր վերև և իջել մեքենայից, իսկ ինքն ու Ա.Հովհաննիսյանը մնացել են մեքենայի մեջ` Ա.Հովհաննիսյանը վարորդի կողքի նստատեղին, իսկ ինքը` հետևում: Մոտ 15-20 րոպե հետո, Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել բանկից մի աղջկա հետ և քայլել դեպի կանգառ, որտեղ Ս.Խաչատրյանը սպասել է նրան: Հ.Մանուկյանի հետ գտնվող աղջիկը կանգառ հասնելով անմիջապես նստել է երթուղային տաքսի և հեռացել, իսկ Ս.Խաչատրյանը մոտեցել է Հ.Մանուկյանին, իսկ 1-2 րոպե անց ձեռքով կանչել իրենց: Մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանը ցանկանում է մեքենայով Հ.Մանուկյանին ուղեկցել տուն, ինքն Ա.Հովհաննիսյանին ասել է, որ մեքենայով մոտենա վերջիններիս: Ա.Հովհաննիսյանը նստել է վարորդի նստատեղին և իր ասելուց հետո մոտեցել են Ս.Խաչատրյանին ու Հ.Մանուկյանին, ովքեր կանգնած էին կանգառից փոքր-ինչ ներքև` կանգառի աջ հատվածում: Երբ Ա.Հովհաննիսյանը կայանել է մեքենան, ինքը մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանն ու Հ.Մանուկյանը պետք է նստեն, մեքենայի հետևի աջ դուռը բացել և իջել է մեքենայից և ձեռքերի ժեստով նրանց հրավիրել նստել մեքենան, որից հետո պատրաստվել է նստել առջևի նստատեղին: Տեսնելով, որ իր ժեստերին չեն պատասխանում, շրջվել է ու այդ պահին գոռոց լսել: Հ.Մանուկյանն ասել է. ՙՄի արա, ինչ էս անում Սևակ՚: Դա լսելով` անմիջապես շրջվել ու տեսել է, որ Ս.Խաչատրյանը Հ.Մանուկյանին գրկել և մոտեցրել է մեքենային, որի ժամանակ Հ.Մանուկյանը դիմադրել է, գոռացել, ասել, որ Ս.Խաչատրյանն իրեն բաց թողնի, օգնություն կանչել: Տեսնելով այդ ամենը` փորձել է բռնել Հ.Մանուկյանի ձեռքից, որպեսզի նրան դուրս քաշի մեքենայից և չթողնի, որ Ս.Խաչատրյանը վերջինիս նստեցնի մեքենան, սակայն չի կարողացել, քանի որ այդ պահին իր թիկունքից մի քանի հոգի բռնել և իրեն քաշել են հետ` մտածելով, թե ինքը նույնպես փորձում է Հ.Մանուկյանին մտցնել մեքենան: Այդ պահին էլ տեսնելով, որ մեքենան ընթանում է, Կոմիտասի պողոտայով քայլել է դեպի վերև: Չկարողանալով հեռախոսով կապնվել Ս.Խաչատրյանի հետ, որոշ ժամանակ նստել է Կոմիտասի պողոտայի շենքերից մեկի բակում, իսկ հետո պատահական տաքսի մեքենայով գնացել է տուն: Արդեն հաջորդ օրը Ս.Խաչատրյանը զանգահարել է իրեն, ներողություն խնդրել կատարածի համար: Իր հարցին, թե ինչու է Ս.Խաչատրյանը նման բան արել, վերջինս պատասխանել է, որ Հ.Մանուկյանն իր հետ լավ չի խոսել, այդ պատճառով որոշել է նրան մեքենայով տեղափոխել այլ վայր, այնպիսի իրավիճակ ստեղծել, որ Հ.Մանուկյանն իրեն լսեր: Ասել է նաև, որ ինչ-որ կին է նստել մեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և թույլ չի տվել Հ.Մանուկյանին տանել:
Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Անտառային 184/1 հասցեում գտնվող տանը մորաքրոջ` Մարիամ Ավետիսյանի և նրա ընտանիքի հետ միասին:
2015թ. հունիսի 12-ին` իր ընկերուհի Շուշանիկ Արմենակյանի ծննդյան օրը, ինքը գտնվել է Շ.Արմենակյանի տանը, վերջինիս համադասարանցի Անիի հետ, ով նույնպես բնակվել է Շ.Արմենակյանի հարևանությամբ, երեքով պետք է տաքսիով գնային նշված տոնը նշել են ՙԿովկաս՚ ռեստորանային համալիր: Անին ասել է, որ իրենց համադասարանցի Սևակ Խաչատրյանը գտնվում է իրենց տանը և վերջինս առաջարկել է իրենց ուղեկցել: Շ.Արմենակյանը համաձայնվել է և Սևակ Խաչատրյանն իրենց մեքենայով տարել է ՙԿովկաս՚ ռեստորան: Դրանից հետո Ս.Խաչատրյանը Շ.Արմենակյանին ասել է, որ իրեն հավանել է և ցանկանում է շփվել, սակայն ինքը չի համաձայնվել և ասել է, որ շփվելու ցանկություն չունի: Այնուհետև, Սևակ Խաչատրյանը ՙfacebook՚ սոցիալական կայքով մի քանի անգամ իրեն հաղորդագրություններ է ուղարկել և առաջարկել է իր հետ շփվել, սակայն ինքը մերժել է Ս.Խաչատրյանին և խնդրել այլևս իրեն չանհանգստացնել, սակայն Ս.Խաչատրյանը հաշվի չառնելով իր խնդրանքը, շարունակել է հաղորդագրություններ ուղարկել իրեն, որոնցում նշել է, որ եթե իր հետ չշփվի, ապա իրեն կառևանգի: 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին կամ 10-ին Ս.Խաչատրյանը ՙfacebook՚ սոցիալական կայքով իրեն հաղորդագրություն է ուղարկել` խնդրելով հանդիպել: Ինքը համաձայնվել է և 12.10.2015թ.-ին ժամը 18:10-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել աշխատանքի վայրից` Կոմիտասի պողոտայի 38/2 հասցեում գտնվող ՙԻնեկոբանկ՚-ի մասնաճյուղից, և գնացել դիմացի մայթում գտնվող կանգառ: Իրեն է մոտեցել Սևակ Խաչատրյանը, մի քանի բառ խոսելուց հետո նկատել է, որ Ս.Խաչատրյանը ձեռքի շարժումով կանչել է ՙMercedes-Benz՚ մակնիշի ավտոմեքենան: Կանգնելուն պես այդ մեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը ներսից ինչ-որ մեկը բացել է և հենց նույն պահին Ս.Խաչատրյանն իրեն գրկել և փորձել է մտցնել ավտոմեքենան: Ինքը հասկանալով, որ փորձում են իրեն առևանգել, դիմադրել է, որի ժամանակ էլ գլուխը հարվածել է ավտոմեքենայի վերևի հատվածին: Ս.Խաչատրյանին հաջողվել է իրեն նստեցնել մեքենան: Երբ վարորդը փորձել է վարել մեքենան, նրա կողքի նստատեղին է նստել իրեն այդ ժամանակ անծանոթ Հեղինե Սաֆարյանը և ասել, որ Ս.Խաչատրյանն իրեն բաց թողնի, իսկ վարորդից պահանջել է մեքենան տեղից չշարժել, ասելով, որ հակառակ դեպքում կխանգարի վարել մեքենան: Մի քանի մետր վարելուց հետո մեքենան կանգնեցրել են և դրսից անծանոթ մարդիկ օգնել են իրեն դուրս գալ այնտեղից: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ իր կարծիքով, իր առևանգումը եղել է նախապես համաձայնեցված և պլանավորած:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չունի, սակայն պնդում է, որպեսզի Սևակ Խաչատրյանն իրեն չանհանգստացնի:
Վկա Հեղինե Հովհաննեսի Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին` ժամը մոտ 18:15-ի սահմաններում դուրս է եկել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող Կադաստրից, նստել Կոմիտաս պողոտայի 31 շենքի հարևանությամբ` փողոցի վրա գտնվող կանգառի նստարանին: Այդ ժամանակ կանգառի աջ հատվածից լսել է բղավոցներ` մի աղջիկ օգնություն է կանչել: Ինքն անմիջապես վազել է այդ կողմ և տեսել, որ մի երիտասարդ տղա բռնի ուժով, Հ.Մանուկյանի կամքին հակառակ, ձեռքերով ճնշելով Հ.Մանուկյանի դիմադրությունը, ստիպողաբար նրան պառկեցրել է մուգ գույնի տաքսի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որի ղեկին եղել է մեկ այլ երիտասարդ տղա: Ինքը Հ.Մանուկյանին մեքենայի մեջ պառկեցնող տղայի թևից փորձել է քաշել, սակայն չի կարողացել, հետո ցանկացել է կանգնել մեքենայի առջև, սակայն վախենալով, որ իրեն կարող են վրաերթի ենթարկել` նստել է տաքսու վարորդի կողքի նստատեղին և պահանջել, որպեսզի աղջկան բաց թողնեն և դադարեցնեն իրենց գործողությունները: Այդ պահին տեսել է նաև, որ մյուս տղան պառկել է Հ.Մանուկյանի վրա, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել, իսկ վարորդից պահանջել է վարել մեքենան: Վարորդը դռները բաց վիճակով մեքենան վարել է դեպի ներքև: Ինքը ձեռքով բռնել է ղեկը, իսկ հետևի տղան քաշել է իր մազերը, և ինքը կծել է նրա մատն ու ասել, որ, եթե չկանգնեցնեն մեքենան, ապա կզանգահարի ոստիկանություն: Վարորդը մեքենան կանգնեցրել է կանգառից մոտ 30 մետր ներքև: Մեքենան կանգնելուց հետո Հ.Մանուկյանին մեքենան նստեցրած տղան` Ս.Խաչատրյանը, իջել է մեքենայից, կանգնել փողոցում, իսկ ինքն օգնել է Հ.Մանուկյանին և նրան իջեցրել ավտոմեքենայից: Ս.Խաչատրյանը փողոցում ծնկի է եկել Հ.Մանուկյանի առջև և ներողություն խնդրել: Այնուհետև, տեսնելով, որ Հ.Մանուկյանը փոքր-ինչ ուշքի է եկել, նրան պատահական տաքսի ավտոմեքենայով ուղեկցել է վերջինիս մորաքրոջ տուն:
Վկա Մարիամ Հայկի Ավետիսյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որ Հայաստան Մանուկյանն իր հորեղբոր թոռնուհին է և բնակվում է իրենց տանը: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, երբ Հայաստան Մանուկյանը մի կնոջ հետ, ով, հետագայում պարզվել է, որ Հեղինե Սաֆարյանն է, գնացել են իրենց տուն, պատմել, որ մոտ 4 ամիս է Սևակ Խաչատրյան տվյալներով մի տղա սիրահետել է Հ.Մանուկյանին և անընդհատ փորձել հանդիպել, սակայն նա մերժել է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:10-ի սահմաններում, երբ Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել աշխատանքից և անցել դիմացի մայթ, որպեսզի կանգառից նստի երթուղային տաքսի և գնա իրենց տուն, այդ ժամանակ Սևակ Խաչատրյանը, ում ինքը չի ճանաչում, մոտեցել է Հ.Մանուկյանին, որից հետո նրանց է մոտեցել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա, այդ պահին ավտոմեքենայի հետևի աջ դուռը ներսից ինչ-որ մեկը բացել է և Ս.Խաչատրյանը գրկելով Հ.Մանուկյանին փորձել է այդ դռնով մտցնել մեքենան, սակայն վերջինս դիմադրել է և փորձել է փախչել, բայց Ս.Խաչատրյանը նրան բաց չի թողել և գրկած տարել ու նորից փորձել է մտցնել ավտոմեքենան, որի ընթացքում Հ.Մանուկյանը գլուխը խփել է մեքենայի տանիքի հատվածին և թուլացել, իսկ Ս.Խաչատրյանին հաջողվել է նրան պառկեցնել մեքենայի մեջ: Ս.Խաչատրյանը նույնպես նստել է մեքենայի մեջ, վարորդին ասել, որ մեքենան վարի, որից հետո դրսի կողմից մի տղա փակել է մեքենայի դուռը: Դրանից հետո Հեղինե Սաֆարյանը տեսնելով այդ ամենը, նստել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և պահանջել կանգնեցնել մեքենան և իջեցնել Հայաստան Մանուկյանին: Այդ կնոջ գործողությունների շնորհիվ, տաքսու վարորդը կանգնեցրել է մեքենան, որից հետո հաջողվել է դուրս գալ մեքենայից: Այնուհետև Հ. Սաֆարյանի հետ մեկ այլ պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են իրենց տուն: Հայտնել է, որ Հ.Մանուկյանն իրեն պատմել է նաև, որ երեք հոգով են փորձել առևանգել նրան` Ս.Խաչատրյանը, տաքսու վարորդը և մեկ այլ տղա, ով բացել է մեքենայի դուռը և այնուհետև փակել այն: Մյուս տղաներին Հ.Մանուկյանը չի ճանաչում, միայն ճանաչել է Ս.Խաչատրյանին:
Վկա Ռոզա Մխիթարի Կարապետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 18:25-ի սահմաններում, երբ նստած է եղել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙKFC՚ խարդկարանի դիմացի կանգառում, լսել է աղջկա բղավոցներ և գնացել այդ ուղղությամբ: Կանգառից մի փոքր ներքև տեսել է կանգնած մուգ կապույտ գույնի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Տեսել է, որ մի տղա ինչ-որ աղջկա մտցրել է նշված մեքենայի սրահի հետևի հատվածը և հասկացել, որ փորձում են առևանգել: Մեքենայի շարժվելուց անմիջապես հետո զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Հայտնել է, որ ինքը չի տեսել, թե քանի հոգով են փորձել Հ.Մանուկյանին առևանգել, սակայն հավաքված անձանց խոսակցություններից հասկացել է, որ երկու հոգի են եղել` չհաշված մեքենայի վարորդը, ինքը տեսել է միայն այն պահը, երբ մի տղա մեքենայի սրահի հետանամասում պառկեցրել է մի աղջկա և փորձել մեքենայի դուռը փակել, հետո տեսել է, որ մեկ այլ երիտասարդ տղա փակում է այդ դուռը, իսկ ինքը մնում է փողոցում կանգնած, որից հետո մեքենան տեղից շարժվել է և ընթացել դեպի ներքև: Վկան հայտնել է նաև, որ այդ ընթացքում մի կին փորձել է մեքենայից դուրս բերել տղային, որեսզի աղջիկը կարողանա փախչել, սակայն չի կարողացել:
գ/թ 7, 33-35
Տուժող Հայաստան Մանվելի Մանուկյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` 14.10.2015թ.-ին Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը և հայտարարել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին այդ կանգառում Սևակ Խաչատրյանը մոտեցել է իրեն, բարևել, որից հետո իրենց է մոտեցել մուգ գույնի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենա և անծանոթ մի երիտասարդ ներսից բացել է մեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը, Ս.Խաչատրյանն իրեն գրկել է և փորձել նստեցնել նշված մեքենան, այդ ժամանակ մի կին նստել է մեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և թույլ չի տվել, որ Ս.Խաչատրյանն ու իրեն անծանոթ մյուս երկու անձինք իրեն առևանգեն: Դրանից հետո Հ.Մանուկյանը մատնացույց է արել Կոմիտասի պողոտա 27 հասցեի դիմաց գտնվող տարածքը և հայտնել, որ վարորդը մեքենան կայանել է նշված հատվածում, ինքն իջել է մեքենայից և Հեղինե Սաֆարյանի ուղեկցությամբ գնացել մորաքրոջ տուն:
գ/թ 30-32
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` 17.10.2015թ.-ին Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը և հայտարարել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:15-ի սահմաններում նշված վայրում հանդիպել է Հայաստան Մանուկյանին, այնուհետև ստիպողաբար նստեցրել ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, վարորդին` իր ընկեր Արեգ Հովհաննիսյանին, հրահանգելով վարել մեքենան: Այդ պահին իրենց անծանոթ մի կին նստել է Ա.Հովհաննիսյանի կողքի նստատեղին և պահանջել, որ ինքը բաց թողնի Հ.Մանուկյանին, իսկ Ա.Հովհաննիսյանը մեքենան տեղից չշարժի: Ա.Հովհաննիսյանմեքենան մոտ 30-40 մետր վարելուց հետո` կայանել է Կոմիտաս 27 շենքի դիմաց:
գ/թ 68-70
Լուսանկարը ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` վկա Հեղինե Սաֆարյանը ճանաչել է թվով 4 լուսանկարներից 1-ին համարի տակ փակցված լուսանկարում պատկերված անձին` Սևակ Խաչատրյանին և հայտնել, որ մատնացույց արած անձը նման է այն անձին, ով 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 18:15-ի սահմաններում փորձել է Կոմիտասի ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառում առևանգել Հայաստան Մանուկյանին:
գ/թ 105-106
ՙՓարքինգ Սիթի Սերվիս՚ ՓԲ ընկերություններից ստացված Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը տեսանկարահանող տեսախցիկի տեսագրությունը պարունակող 2 թվանշանով համարակալված լազերային կրիչները` որպես այլ փաստաթուղթ, ճանաչվել են ապացույց:
գ/թ 165-167
Տեսագրությունը զննելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանը 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին փորձել են բացահայտ առևանգել Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին:
գ/թ 115-117, 130-132, 186-188
ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը հայտարարել է, որ Սևակ Խաչատրյանը և նրա երկու ընկերները նշված մեքենայով են փորձել իրեն առևանգել:
գ/թ 75
ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
գ/թ 189
Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ սույն թվականի հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի 31 հասցեի մոտ ծանոթ Սևակ Խաչատրյանը իր 2 ընկերների հետ, որոնց ինքը չի ճանաչում, կապույտ գույնի Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են իրեն առևանգել, սակայն մի անծանոթ կնոջ շնորհիվ, իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով դա չի ստացվել:
գ/թ 2
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3108 եզրակացության համաձայն` Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ դաստակի 2-րդ մատի քերծվածքի` ներկայումս գունազրկված տեղամասի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
գ/թ 168-169
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3036 եզրակացության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ծոծորակային շրջանի քերծվածքի, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջնային մակերեսի արյունազեղման ձևով, հասցվել են նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված գործի հանգամանքներում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
գ/թ 171-172
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը կատարել են իրենց մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը, այն է` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ բռնության միջոցով մարդուն բացահայտ առևանգելու փորձը:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ, ուսանող է:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե°ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՙպատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙսոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/՚:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանին, Արեգ Հովհաննիսյանին և Տարոն Սիմոնյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Ս.Խաչատրյանին ի պահ հանձնված ՙՄերսեդես Բենց C 180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Սևակ Խաչատրյանի տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ02՚ դեկտեմբերի 2016 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Գոռ Ալոյանի
Վաղարշակ Մկրտչյանի
պաշտպաններ Վահան Ենգիբարյանի
Ալինա Ղազարյանի
տուժող Հայաստան Մանուկյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի /ծնված 1994 թվականի մարտի 29-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, ուսանող է` սովորում է Երևանի դատական փորձագիտության և հոգեբանության ինստիտուտի իրավագիտության ֆակուլտետի առաջին առկա կուրսում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Կուրղինյան նրբանցք, 14-րդ շենք, 28-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի /ծնված 1995 թվականի մարտի 01-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Սիլիկյան թաղամաս, 1-ին փողոց, 29 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի /ծնված 1993 թվականի մարտի 09-ին` Գեղարքունիքի մարզի Զոլաքար գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` Գեղարքունիքի մարզ, գյուղ Զոլաքար, 2-րդ փողոց, 1-ին փակուղի, 16-րդ տուն, փաստացի բնակվող` քաղաք Երևան, Հարավարևելյան թաղամաս, Զ.Անդրանիկի 57-րդ շենք, 9-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14813215 քրեական գործը:
2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Սևակ Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Արեգ Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Տարոն Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին թիվ 14813215 ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի հետ և 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով Ա.Հովհաննիսյանին, ով եղել է ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին և Հ.Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տ.Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի և Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի հետ և 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում Ս.Խաչատրյանի կողմից Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում Հայաստան Մանուկյանին մոտենալու և խոսելու ընթացքում, նրա ձեռքի շարժումից հասկացել և ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է վեջիններիս ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տ.Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի հետ, որից հետո` 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում Սևակ Խաչատրյանը մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով իրեն և Ա.Հովհաննիսյանին, ով եղել է ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին և Հ.Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո ինքն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով իր հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ 2015թ. հունիսի 12-ին իր համադասարանցի Շուշանիկ Արմենակյանի ծննդյան օրը, որպես նրա մտերիմ անձնավորություն, իր մուգ կապույտ գույնի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի C180 մոդելի 34ZV 942 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով իր առաջարկությամբ Շուշանիկ Արմենակյանին, իրենց մյուս համադասարանցի Անի Անդրեասյանին և այդ ժամանակ իրեն անծանոթ Հայաստան Մանուկյանին տեղափոխել է ՙԿովկաս՚ ռեստորանային համալիր: Այդ օրը զգացել է նաև, որ հավանում է Հայաստան Մանուկյանին, իր մեջ վերջինիս հանդեպ զգացմունքներ են առաջացել: Հ.Մանուկյանը Շ.Արմենակյանի միջոցով իրեն փոխանցել է, որ չի ցանկանում ճանաչել և շփվել իր հետ: Դրանից հետո Շ.Արմենակյանի տանը կրկին հանդիպել և խոսել է Հ.Մանուկյանի հետ, որից հետո որոշել են շփվել` միմյանց ճանաչելու համար: Ինքը մի քանի անգամ Հ.Մանուկյանին հանդիպել է վերջինիս ուսման վայրի` Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Զեյթունի մասնաճյուղի շենքի մոտակայքում: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Հայաստան Մանուկյանի հետ հանդիպել նրա աշխատանքն ավարտելուց հետո: Մինչ այդ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:20-ի սահմաններում հանդիպել է իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանին և Արեգ Հովհաննիսյանին, օպերայի մոտակայքից միասին գնացել են Կոմիտասի պողոտա, քանի որ ժամը 18:00-ի սահմաններում ինքն այնտեղ պետք է հանդիպեր Հ.Մանուկյանին և գնային սրճարան: Ինքը Տ.Սիմոնյանին և Ա.Հովհաննիսյանին առաջարկել է գնալ իր հետ, մտածելով, որ հանդիպումը երկար չի տևի, որից հետո Հ.Մանուկյանին կճանապարհի և երեքով կգնան սրճարան: Հասնելով Կոմիտասի պողոտա, մեքենան կայանել է ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառից մոտ 15-20 մետր դեպի վերև: Ժամը 18:15-ից 18:20-ն ընկած ժամանակահատվածում Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել բանկից և քայլել դեպի նշված կանգառ, որտեղ ինքը սպասել է նրան: Ընկերները` Տարոն Սիմոնյանն ու Արեգ Հովհաննիսյանը, նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ: Վերջիններիս հետ պայմանավորվել է, որ երբ ինքը Հ.Մանուկյանին ճանապարհի, նրանք իր մեքենայով գնան իր հետևից: Կանգառում, երբ Հ.Մանուկյանը մոտեցել է իրեն, բարևել են միմյանց, ինքն առաջարկել է զբոսնել, սակայն Հ.Մանուկյանը կտրուկ մերժել է, ինքը նրան նորից առաջարկել է քայլել, որպեսզի նրան ծանոթ անձինք իրենց չտեսնեն և փողոցի աղմուկից հեռու գտնվեն, սակայն Հ.Մանուկյանը կրկին մերժել է: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել է, արհամարհված զգացել իրեն և ձեռքով ընկերներին նշան արել, որպեսզի վերջիններս մեքենայով մոտենան և ինքը հեռանա: Երբ մեքենան մոտեցել է իրեն և Հ.Մանուկյանին, ինքը որոշել է Հ.Մանուկյանին կամքին հակառակ նստեցնել իր մեքենան և տանել մել այլ վայր ու զրուցել: Գրկել է Հ.Մանուկյանին, մոտեցել մեքենային և տեսնելով, որ Տարոն Սիմոնյանը մեքենայի դուռը բացել և իջել է, փորձել է նստեցնել ավտոմեքենայի մեջ: Այդ պահին Հ.Մանուկյանը գոռացել և օգնության է կանչել, դիմադրել և ձեռքերով բռնվել է մեքենայից և փորձել այնպես անել, որ ինքը չկարաողանա նրան նստեցնել մեքենան: Այդ ժամանակ Տ.Սիմոնյանն իրեն ասել է. ՙլավ չես, ինչ ես անում՚, ինքն էլ ագրեսիվ տոնով Տ.Սիմոնյանի վրա գոռալով, ասել է. ՙօգնի՚, որից հետո իրեն հաջողվել է Հ.Մանուկյանին ստիպողաբար պառկեցնել մեքենայի մեջ, ինքն էլ, մտնելով սրահ, հենվել է Հ.Մանուկյանին և մարմնով փակել մեքենայի բաց դուռը, որպեսզի վերջինս դուրս չգա: Ինքն զգացել է, որ հետևից մի քանի հոգի քաշում են, որպեսզի իրեն մեքենայից դուրս բերեն: Այդ ժամանակ Արեգ Հովհաննիսյանի վրա գոռալով հրահանգել է մեքենան վարել, սակայն այդ պահին մի կին է նստել մեքենան և ասել, որ Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան տեղից չշարժի, իսկ իրենցից պահանջել է Հ.Մանուկյանին իջեցնել մեքենայից: Այդ ընթացքում, մեքենայի աջ կողմի երկու դռները բաց վիճակով Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան վարել է մոտ 30-40 մետր ներքև: Ինքը ձեռքերով փորձել է պահել անծանոթ կնոջը, որպեսզի նա Ա.Հովհաննիսյանին հարվածներ չհասցնի: Սակայն այդ պահին Արեգ Հովհաննիսյանն արգելակել է մեքենան և ինքը, սթափվելով ու գիտակցելով իր կողմից կատարած արարքի լրջությունը և Հ.Մանուկյանին պատճառած ապրումները, իր կամքով դուրս է եկել մեքենայից և թույլ տվել, որպեսզի Հ.Մանուկայնն էլ դուրս գա: Երբ Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել մեքենայից, ինքը ծնկի է եկել նրա առջև ու ներողություն խնդրել: Ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը ոչ թե ցանկացել է առևանգել Հ.Մանուկյանին, այլ նրան փորձել է տեղափոխել մեկ այլ վայր` առանձին խոսելու համար:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ Սևակ Խաչատրյանն իր ընկերն է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:20-ից 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում պայմանավորվածության համաձայն օպերայի մոտ հանդիպել է Սևակ Խաչատրյանին: Նրա հետ այդ ժամանակ եղել է նաև վերջինիս ընկեր Տարոն Սիմոնյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ է տեսել և նրա հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ չի գտնվել: Հանդիպել և որոշել են գնալ որևէ սրճարան, սակայն Ս.Խաչատրյանն ասել է, որ Կոմիտասի պողոտայում ժամը 18:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպի իր ընկերուհի Հայաստան Մանուկյանին, և առաջարկել է մասին գնալ այնտեղ, ասելով, որ իրենք մեքենայի մեջ կսպասեն, իսկ նա կտեսնի Հ.Մանուկյանին, կխոսի նրա հետ, որից հետո կմիանա իրենց և կգնան որևէ սրճարան: Ասել է նաև, որ հնարավոր է Հ.Մանուկյանի հետ քայլի, այդ դեպքում քայլելուց հետո կզանգի, որպեսզի ինքն ու Տ.Սիմոնյանը մեքենայով մոտենան իրեն: Ս.Խաչատրյանի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտա: Ինքը նստել է Ս.Խաչատրյանի կողքի, իսկ Տ.Սիմոնյանը` ետևի նստատեղին: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառ, Ս.Խաչատրյանը մեքենան կայանել է կանգառից մոտ 15-20 մետր վերև, իրեն ասել, որ նստի ղեկին, Ս.Խաչատրյանը գնացել է նշված կանգառ և սպասել Հ Մանուկյանին: Մոտ 10 րոպե հետո նկատել են, որ Ս.Խաչատրյանն արդեն հանդիպել և խոսում է Հ.Մանուկյանի հետ: Մոտ 2-3 րոպե խոսելուց հետո Ս.Խաչատրյանն իրեն ձեռքով նշան է արել, որ մոտենա, ինքն էլ մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանը խոսակցությունն ավարտել է, մեքենան վարել և կայանել է կանգառի աջ հատվածում: Այդ պահին, իրեն անհայտ պատճառով, Տ.Սիմոնյանն իջել է մեքենայից, որից հետո ինքը բղավոց է լսել, թեքվել և տեսել է, որ Հ.Մանուկյանը գոռալով օգնություն է կանչում, քանի որ Ս.Խաչատրյանը փորձել է Հ.Մանուկյանին գրկած նստեցնել մեքենան: Ինքը չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում, մեքենայի շուրջ բազմաթիվ մարդիկ են հավաքվել, իսկ Ս.Խաչատրյանը Հ.Մանուկյանին մտցրել է մեքենայի մեջ և գոռալով իրեն ասել, որ մեքենան վարի: Չհասկանալով, թե ինչ է կատարվում, փորձել է մեքենան վարել, սակայն այդ պահին մի անծանոթ կին նստել է իր կողքի նստատեղին և Ս.Խաչատրյանից պահանջել, որ Հ.Մանուկյանին իջեցնի մեքենայից, իսկ իրենից պահանջել է, որպեսզի մեքենան կանգնեցնի և հարվածներ է հասցրել իրեն: Ինքն ավտոմեքենան վարել է մոտ 20 մետր դեպի ներքև և արգելակել, որպեսզի հասկանա, թե ինչ է կատարվում: Երբ մեքենան կայանել է, Ս.Խաչատրյանը դուրս է եկել մեքենայից, դուրս հրավիրել նաև Հ.Մանուկյանին, որից հետո արտասվելով ծնկի է եկել ու Հ.Մանուկյանից ներողություն խնդրել: Ինքը մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին, ձեռքերով բռնել նրա գլուխը և նրան սթափեցնելու համար գոռալով ասել. ՙԷս ինչ ես անում Սևակ՚: Այնուհետև, Ս.Խաչատրյանին նստեցրել է մեքենան, գնացել Սիլիկյան թաղամաս, որից հետո ինքը ոտքով գնացել է տուն, իսկ Ս.Խաչատրյանը մեքենայով հեռացել է:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ Սևակ Խաչատրյանն իր ընկեր է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:15-ի սահմաններում պայմանավորվածության համաձայն օպերայի մոտակայքում հանդիպել է Ս.Խաչատրյանին, որից հետո որոշել են գնալ սրճարան: Մոտ 10 րոպե իրենց է միացել նաև Արեգ Հովհաննիսյանը: Ս.Խաչատրյանն ասել է, որ ժամը 18:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպի իր ընկերուհուն` Հ.Մանուկյանին, և առաջարկել է միասին գնալ, որտեղ իրենք կսպասեն մեքենայի մեջ, իսկ հանդիպումն ավարտելուց հետո մեքենայով կգնան իր հետևից, այնտեղից էլ` սրճարան: Ժամը մոտ 17:55-ին հասել են Կոմիտասի պողոտայի ՙԻնեկոբանկ՚ ՓԲ ընկերության դիմացի մայթում գտնվող կանգառի մոտ, Ս.Խաչատրյանը մեքենան կայանել է կանգառից մոտ 20 մետր վերև և իջել մեքենայից, իսկ ինքն ու Ա.Հովհաննիսյանը մնացել են մեքենայի մեջ` Ա.Հովհաննիսյանը վարորդի կողքի նստատեղին, իսկ ինքը` հետևում: Մոտ 15-20 րոպե հետո, Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել բանկից մի աղջկա հետ և քայլել դեպի կանգառ, որտեղ Ս.Խաչատրյանը սպասել է նրան: Հ.Մանուկյանի հետ գտնվող աղջիկը կանգառ հասնելով անմիջապես նստել է երթուղային տաքսի և հեռացել, իսկ Ս.Խաչատրյանը մոտեցել է Հ.Մանուկյանին, իսկ 1-2 րոպե անց ձեռքով կանչել իրենց: Մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանը ցանկանում է մեքենայով Հ.Մանուկյանին ուղեկցել տուն, ինքն Ա.Հովհաննիսյանին ասել է, որ մեքենայով մոտենա վերջիններիս: Ա.Հովհաննիսյանը նստել է վարորդի նստատեղին և իր ասելուց հետո մոտեցել են Ս.Խաչատրյանին ու Հ.Մանուկյանին, ովքեր կանգնած էին կանգառից փոքր-ինչ ներքև` կանգառի աջ հատվածում: Երբ Ա.Հովհաննիսյանը կայանել է մեքենան, ինքը մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանն ու Հ.Մանուկյանը պետք է նստեն, մեքենայի հետևի աջ դուռը բացել և իջել է մեքենայից և ձեռքերի ժեստով նրանց հրավիրել նստել մեքենան, որից հետո պատրաստվել է նստել առջևի նստատեղին: Տեսնելով, որ իր ժեստերին չեն պատասխանում, շրջվել է ու այդ պահին գոռոց լսել: Հ.Մանուկյանն ասել է. ՙՄի արա, ինչ էս անում Սևակ՚: Դա լսելով` անմիջապես շրջվել ու տեսել է, որ Ս.Խաչատրյանը Հ.Մանուկյանին գրկել և մոտեցրել է մեքենային, որի ժամանակ Հ.Մանուկյանը դիմադրել է, գոռացել, ասել, որ Ս.Խաչատրյանն իրեն բաց թողնի, օգնություն կանչել: Տեսնելով այդ ամենը` փորձել է բռնել Հ.Մանուկյանի ձեռքից, որպեսզի նրան դուրս քաշի մեքենայից և չթողնի, որ Ս.Խաչատրյանը վերջինիս նստեցնի մեքենան, սակայն չի կարողացել, քանի որ այդ պահին իր թիկունքից մի քանի հոգի բռնել և իրեն քաշել են հետ` մտածելով, թե ինքը նույնպես փորձում է Հ.Մանուկյանին մտցնել մեքենան: Այդ պահին էլ տեսնելով, որ մեքենան ընթանում է, Կոմիտասի պողոտայով քայլել է դեպի վերև: Չկարողանալով հեռախոսով կապնվել Ս.Խաչատրյանի հետ, որոշ ժամանակ նստել է Կոմիտասի պողոտայի շենքերից մեկի բակում, իսկ հետո պատահական տաքսի մեքենայով գնացել է տուն: Արդեն հաջորդ օրը Ս.Խաչատրյանը զանգահարել է իրեն, ներողություն խնդրել կատարածի համար: Իր հարցին, թե ինչու է Ս.Խաչատրյանը նման բան արել, վերջինս պատասխանել է, որ Հ.Մանուկյանն իր հետ լավ չի խոսել, այդ պատճառով որոշել է նրան մեքենայով տեղափոխել այլ վայր, այնպիսի իրավիճակ ստեղծել, որ Հ.Մանուկյանն իրեն լսեր: Ասել է նաև, որ ինչ-որ կին է նստել մեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և թույլ չի տվել Հ.Մանուկյանին տանել:
Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Անտառային 184/1 հասցեում գտնվող տանը մորաքրոջ` Մարիամ Ավետիսյանի և նրա ընտանիքի հետ միասին:
2015թ. հունիսի 12-ին` իր ընկերուհի Շուշանիկ Արմենակյանի ծննդյան օրը, ինքը գտնվել է Շ.Արմենակյանի տանը, վերջինիս համադասարանցի Անիի հետ, ով նույնպես բնակվել է Շ.Արմենակյանի հարևանությամբ, երեքով պետք է տաքսիով գնային նշված տոնը նշել են ՙԿովկաս՚ ռեստորանային համալիր: Անին ասել է, որ իրենց համադասարանցի Սևակ Խաչատրյանը գտնվում է իրենց տանը և վերջինս առաջարկել է իրենց ուղեկցել: Շ.Արմենակյանը համաձայնվել է և Սևակ Խաչատրյանն իրենց մեքենայով տարել է ՙԿովկաս՚ ռեստորան: Դրանից հետո Ս.Խաչատրյանը Շ.Արմենակյանին ասել է, որ իրեն հավանել է և ցանկանում է շփվել, սակայն ինքը չի համաձայնվել և ասել է, որ շփվելու ցանկություն չունի: Այնուհետև, Սևակ Խաչատրյանը ՙfacebook՚ սոցիալական կայքով մի քանի անգամ իրեն հաղորդագրություններ է ուղարկել և առաջարկել է իր հետ շփվել, սակայն ինքը մերժել է Ս.Խաչատրյանին և խնդրել այլևս իրեն չանհանգստացնել, սակայն Ս.Խաչատրյանը հաշվի չառնելով իր խնդրանքը, շարունակել է հաղորդագրություններ ուղարկել իրեն, որոնցում նշել է, որ եթե իր հետ չշփվի, ապա իրեն կառևանգի: 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին կամ 10-ին Ս.Խաչատրյանը ՙfacebook՚ սոցիալական կայքով իրեն հաղորդագրություն է ուղարկել` խնդրելով հանդիպել: Ինքը համաձայնվել է և 12.10.2015թ.-ին ժամը 18:10-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել աշխատանքի վայրից` Կոմիտասի պողոտայի 38/2 հասցեում գտնվող ՙԻնեկոբանկ՚-ի մասնաճյուղից, և գնացել դիմացի մայթում գտնվող կանգառ: Իրեն է մոտեցել Սևակ Խաչատրյանը, մի քանի բառ խոսելուց հետո նկատել է, որ Ս.Խաչատրյանը ձեռքի շարժումով կանչել է ՙMercedes-Benz՚ մակնիշի ավտոմեքենան: Կանգնելուն պես այդ մեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը ներսից ինչ-որ մեկը բացել է և հենց նույն պահին Ս.Խաչատրյանն իրեն գրկել և փորձել է մտցնել ավտոմեքենան: Ինքը հասկանալով, որ փորձում են իրեն առևանգել, դիմադրել է, որի ժամանակ էլ գլուխը հարվածել է ավտոմեքենայի վերևի հատվածին: Ս.Խաչատրյանին հաջողվել է իրեն նստեցնել մեքենան: Երբ վարորդը փորձել է վարել մեքենան, նրա կողքի նստատեղին է նստել իրեն այդ ժամանակ անծանոթ Հեղինե Սաֆարյանը և ասել, որ Ս.Խաչատրյանն իրեն բաց թողնի, իսկ վարորդից պահանջել է մեքենան տեղից չշարժել, ասելով, որ հակառակ դեպքում կխանգարի վարել մեքենան: Մի քանի մետր վարելուց հետո մեքենան կանգնեցրել են և դրսից անծանոթ մարդիկ օգնել են իրեն դուրս գալ այնտեղից: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ իր կարծիքով, իր առևանգումը եղել է նախապես համաձայնեցված և պլանավորած:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չունի, սակայն պնդում է, որպեսզի Սևակ Խաչատրյանն իրեն չանհանգստացնի:
Վկա Հեղինե Հովհաննեսի Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին` ժամը մոտ 18:15-ի սահմաններում դուրս է եկել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող Կադաստրից, նստել Կոմիտաս պողոտայի 31 շենքի հարևանությամբ` փողոցի վրա գտնվող կանգառի նստարանին: Այդ ժամանակ կանգառի աջ հատվածից լսել է բղավոցներ` մի աղջիկ օգնություն է կանչել: Ինքն անմիջապես վազել է այդ կողմ և տեսել, որ մի երիտասարդ տղա բռնի ուժով, Հ.Մանուկյանի կամքին հակառակ, ձեռքերով ճնշելով Հ.Մանուկյանի դիմադրությունը, ստիպողաբար նրան պառկեցրել է մուգ գույնի տաքսի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որի ղեկին եղել է մեկ այլ երիտասարդ տղա: Ինքը Հ.Մանուկյանին մեքենայի մեջ պառկեցնող տղայի թևից փորձել է քաշել, սակայն չի կարողացել, հետո ցանկացել է կանգնել մեքենայի առջև, սակայն վախենալով, որ իրեն կարող են վրաերթի ենթարկել` նստել է տաքսու վարորդի կողքի նստատեղին և պահանջել, որպեսզի աղջկան բաց թողնեն և դադարեցնեն իրենց գործողությունները: Այդ պահին տեսել է նաև, որ մյուս տղան պառկել է Հ.Մանուկյանի վրա, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել, իսկ վարորդից պահանջել է վարել մեքենան: Վարորդը դռները բաց վիճակով մեքենան վարել է դեպի ներքև: Ինքը ձեռքով բռնել է ղեկը, իսկ հետևի տղան քաշել է իր մազերը, և ինքը կծել է նրա մատն ու ասել, որ, եթե չկանգնեցնեն մեքենան, ապա կզանգահարի ոստիկանություն: Վարորդը մեքենան կանգնեցրել է կանգառից մոտ 30 մետր ներքև: Մեքենան կանգնելուց հետո Հ.Մանուկյանին մեքենան նստեցրած տղան` Ս.Խաչատրյանը, իջել է մեքենայից, կանգնել փողոցում, իսկ ինքն օգնել է Հ.Մանուկյանին և նրան իջեցրել ավտոմեքենայից: Ս.Խաչատրյանը փողոցում ծնկի է եկել Հ.Մանուկյանի առջև և ներողություն խնդրել: Այնուհետև, տեսնելով, որ Հ.Մանուկյանը փոքր-ինչ ուշքի է եկել, նրան պատահական տաքսի ավտոմեքենայով ուղեկցել է վերջինիս մորաքրոջ տուն:
Վկա Մարիամ Հայկի Ավետիսյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որ Հայաստան Մանուկյանն իր հորեղբոր թոռնուհին է և բնակվում է իրենց տանը: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, երբ Հայաստան Մանուկյանը մի կնոջ հետ, ով, հետագայում պարզվել է, որ Հեղինե Սաֆարյանն է, գնացել են իրենց տուն, պատմել, որ մոտ 4 ամիս է Սևակ Խաչատրյան տվյալներով մի տղա սիրահետել է Հ.Մանուկյանին և անընդհատ փորձել հանդիպել, սակայն նա մերժել է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:10-ի սահմաններում, երբ Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել աշխատանքից և անցել դիմացի մայթ, որպեսզի կանգառից նստի երթուղային տաքսի և գնա իրենց տուն, այդ ժամանակ Սևակ Խաչատրյանը, ում ինքը չի ճանաչում, մոտեցել է Հ.Մանուկյանին, որից հետո նրանց է մոտեցել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա, այդ պահին ավտոմեքենայի հետևի աջ դուռը ներսից ինչ-որ մեկը բացել է և Ս.Խաչատրյանը գրկելով Հ.Մանուկյանին փորձել է այդ դռնով մտցնել մեքենան, սակայն վերջինս դիմադրել է և փորձել է փախչել, բայց Ս.Խաչատրյանը նրան բաց չի թողել և գրկած տարել ու նորից փորձել է մտցնել ավտոմեքենան, որի ընթացքում Հ.Մանուկյանը գլուխը խփել է մեքենայի տանիքի հատվածին և թուլացել, իսկ Ս.Խաչատրյանին հաջողվել է նրան պառկեցնել մեքենայի մեջ: Ս.Խաչատրյանը նույնպես նստել է մեքենայի մեջ, վարորդին ասել, որ մեքենան վարի, որից հետո դրսի կողմից մի տղա փակել է մեքենայի դուռը: Դրանից հետո Հեղինե Սաֆարյանը տեսնելով այդ ամենը, նստել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և պահանջել կանգնեցնել մեքենան և իջեցնել Հայաստան Մանուկյանին: Այդ կնոջ գործողությունների շնորհիվ, տաքսու վարորդը կանգնեցրել է մեքենան, որից հետո հաջողվել է դուրս գալ մեքենայից: Այնուհետև Հ. Սաֆարյանի հետ մեկ այլ պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են իրենց տուն: Հայտնել է, որ Հ.Մանուկյանն իրեն պատմել է նաև, որ երեք հոգով են փորձել առևանգել նրան` Ս.Խաչատրյանը, տաքսու վարորդը և մեկ այլ տղա, ով բացել է մեքենայի դուռը և այնուհետև փակել այն: Մյուս տղաներին Հ.Մանուկյանը չի ճանաչում, միայն ճանաչել է Ս.Խաչատրյանին:
Վկա Ռոզա Մխիթարի Կարապետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 18:25-ի սահմաններում, երբ նստած է եղել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙKFC՚ խարդկարանի դիմացի կանգառում, լսել է աղջկա բղավոցներ և գնացել այդ ուղղությամբ: Կանգառից մի փոքր ներքև տեսել է կանգնած մուգ կապույտ գույնի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Տեսել է, որ մի տղա ինչ-որ աղջկա մտցրել է նշված մեքենայի սրահի հետևի հատվածը և հասկացել, որ փորձում են առևանգել: Մեքենայի շարժվելուց անմիջապես հետո զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Հայտնել է, որ ինքը չի տեսել, թե քանի հոգով են փորձել Հ.Մանուկյանին առևանգել, սակայն հավաքված անձանց խոսակցություններից հասկացել է, որ երկու հոգի են եղել` չհաշված մեքենայի վարորդը, ինքը տեսել է միայն այն պահը, երբ մի տղա մեքենայի սրահի հետանամասում պառկեցրել է մի աղջկա և փորձել մեքենայի դուռը փակել, հետո տեսել է, որ մեկ այլ երիտասարդ տղա փակում է այդ դուռը, իսկ ինքը մնում է փողոցում կանգնած, որից հետո մեքենան տեղից շարժվել է և ընթացել դեպի ներքև: Վկան հայտնել է նաև, որ այդ ընթացքում մի կին փորձել է մեքենայից դուրս բերել տղային, որեսզի աղջիկը կարողանա փախչել, սակայն չի կարողացել:
գ/թ 7, 33-35
Տուժող Հայաստան Մանվելի Մանուկյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` 14.10.2015թ.-ին Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը և հայտարարել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին այդ կանգառում Սևակ Խաչատրյանը մոտեցել է իրեն, բարևել, որից հետո իրենց է մոտեցել մուգ գույնի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենա և անծանոթ մի երիտասարդ ներսից բացել է մեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը, Ս.Խաչատրյանն իրեն գրկել է և փորձել նստեցնել նշված մեքենան, այդ ժամանակ մի կին նստել է մեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և թույլ չի տվել, որ Ս.Խաչատրյանն ու իրեն անծանոթ մյուս երկու անձինք իրեն առևանգեն: Դրանից հետո Հ.Մանուկյանը մատնացույց է արել Կոմիտասի պողոտա 27 հասցեի դիմաց գտնվող տարածքը և հայտնել, որ վարորդը մեքենան կայանել է նշված հատվածում, ինքն իջել է մեքենայից և Հեղինե Սաֆարյանի ուղեկցությամբ գնացել մորաքրոջ տուն:
գ/թ 30-32
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` 17.10.2015թ.-ին Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը և հայտարարել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:15-ի սահմաններում նշված վայրում հանդիպել է Հայաստան Մանուկյանին, այնուհետև ստիպողաբար նստեցրել ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, վարորդին` իր ընկեր Արեգ Հովհաննիսյանին, հրահանգելով վարել մեքենան: Այդ պահին իրենց անծանոթ մի կին նստել է Ա.Հովհաննիսյանի կողքի նստատեղին և պահանջել, որ ինքը բաց թողնի Հ.Մանուկյանին, իսկ Ա.Հովհաննիսյանը մեքենան տեղից չշարժի: Ա.Հովհաննիսյանմեքենան մոտ 30-40 մետր վարելուց հետո` կայանել է Կոմիտաս 27 շենքի դիմաց:
գ/թ 68-70
Լուսանկարը ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` վկա Հեղինե Սաֆարյանը ճանաչել է թվով 4 լուսանկարներից 1-ին համարի տակ փակցված լուսանկարում պատկերված անձին` Սևակ Խաչատրյանին և հայտնել, որ մատնացույց արած անձը նման է այն անձին, ով 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 18:15-ի սահմաններում փորձել է Կոմիտասի ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառում առևանգել Հայաստան Մանուկյանին:
գ/թ 105-106
ՙՓարքինգ Սիթի Սերվիս՚ ՓԲ ընկերություններից ստացված Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը տեսանկարահանող տեսախցիկի տեսագրությունը պարունակող 2 թվանշանով համարակալված լազերային կրիչները` որպես այլ փաստաթուղթ, ճանաչվել են ապացույց:
գ/թ 165-167
Տեսագրությունը զննելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանը 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին փորձել են բացահայտ առևանգել Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին:
գ/թ 115-117, 130-132, 186-188
ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը հայտարարել է, որ Սևակ Խաչատրյանը և նրա երկու ընկերները նշված մեքենայով են փորձել իրեն առևանգել:
գ/թ 75
ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
գ/թ 189
Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ սույն թվականի հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի 31 հասցեի մոտ ծանոթ Սևակ Խաչատրյանը իր 2 ընկերների հետ, որոնց ինքը չի ճանաչում, կապույտ գույնի Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են իրեն առևանգել, սակայն մի անծանոթ կնոջ շնորհիվ, իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով դա չի ստացվել:
գ/թ 2
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3108 եզրակացության համաձայն` Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ դաստակի 2-րդ մատի քերծվածքի` ներկայումս գունազրկված տեղամասի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
գ/թ 168-169
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3036 եզրակացության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ծոծորակային շրջանի քերծվածքի, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջնային մակերեսի արյունազեղման ձևով, հասցվել են նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված գործի հանգամանքներում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
գ/թ 171-172
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը կատարել են իրենց մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը, այն է` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ բռնության միջոցով մարդուն բացահայտ առևանգելու փորձը:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ, ուսանող է:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե°ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՙպատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙսոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/՚:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանին, Արեգ Հովհաննիսյանին և Տարոն Սիմոնյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով:
Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Ս.Խաչատրյանին ի պահ հանձնված ՙՄերսեդես Բենց C 180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Սևակ Խաչատրյանի տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0197/01/15
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-11-2015 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14813215 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սևակ Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Հայաստան Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի հետ և 12.10.2015թ. ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տարոն Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել են ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին և Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Գագիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-131 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Արտակ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Սևակ Խաչատրյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի անձնագրերը |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-131 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հայրանուն | Հայրիկ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-131 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 2.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 10-11-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-11-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 12-11-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-11-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Սիրեկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայաստան |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | . |
| Ազգանուն | Վ.Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Լ.Ավետիսյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Այլ նշումներ | Քրեական գործի դատական քննությունը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի: |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 25-04-2016 |
|---|---|
| Հիմքը | ՀՀ Նախագահի 2016թ.մարտի 22-ի ՆՀ-243-Ա հրամանագրի |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
Մակագրել
| Երբ | 25-04-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 26-04-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 26-04-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-05-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայաստան |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալինա |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաղարշակ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 10:10 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 14-06-2016 |
|---|---|
| Հիմքը | 2016թ.23 մայիսի ՆՀ-440-Ա հրամանի |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ դատարանի դատավորի նշանակում |
Մակագրել
| Երբ | 14-06-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 15-06-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 16-06-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահան |
| Ազգանուն | Ենգիբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալինա |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայաստան |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաղարշակ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 02-12-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 02-12-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 02-12-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 02-12-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0197/01/15 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՙ02՚ դեկտեմբերի 2016 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի Շուշան Վանոյանի մասնակցությամբ` մեղադրողներ Գոռ Ալոյանի Վաղարշակ Մկրտչյանի պաշտպաններ Վահան Ենգիբարյանի Ալինա Ղազարյանի տուժող Հայաստան Մանուկյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի /ծնված 1994 թվականի մարտի 29-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, ուսանող է` սովորում է Երևանի դատական փորձագիտության և հոգեբանության ինստիտուտի իրավագիտության ֆակուլտետի առաջին առկա կուրսում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Կուրղինյան նրբանցք, 14-րդ շենք, 28-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի /ծնված 1995 թվականի մարտի 01-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Սիլիկյան թաղամաս, 1-ին փողոց, 29 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի /ծնված 1993 թվականի մարտի 09-ին` Գեղարքունիքի մարզի Զոլաքար գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` Գեղարքունիքի մարզ, գյուղ Զոլաքար, 2-րդ փողոց, 1-ին փակուղի, 16-րդ տուն, փաստացի բնակվող` քաղաք Երևան, Հարավարևելյան թաղամաս, Զ.Անդրանիկի 57-րդ շենք, 9-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14813215 քրեական գործը: 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Սևակ Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Արեգ Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Տարոն Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2015 թվականի նոյեմբերի 03-ին թիվ 14813215 ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի հետ և 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով Ա.Հովհաննիսյանին, ով եղել է ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին և Հ.Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տ.Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚: Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի և Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի հետ և 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում Ս.Խաչատրյանի կողմից Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում Հայաստան Մանուկյանին մոտենալու և խոսելու ընթացքում, նրա ձեռքի շարժումից հասկացել և ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է վեջիններիս ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տ.Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚: Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի հետ, որից հետո` 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում Սևակ Խաչատրյանը մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով իրեն և Ա.Հովհաննիսյանին, ով եղել է ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Ա.Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին և Հ.Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո ինքն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Ս.Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Ս.Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հ.Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով իր հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հ.Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տ.Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Ա.Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հ.Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը, Տարոն Հայկի Սիմոնյանը և Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հ.Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել:՚: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ 2015թ. հունիսի 12-ին իր համադասարանցի Շուշանիկ Արմենակյանի ծննդյան օրը, որպես նրա մտերիմ անձնավորություն, իր մուգ կապույտ գույնի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի C180 մոդելի 34ZV 942 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով իր առաջարկությամբ Շուշանիկ Արմենակյանին, իրենց մյուս համադասարանցի Անի Անդրեասյանին և այդ ժամանակ իրեն անծանոթ Հայաստան Մանուկյանին տեղափոխել է ՙԿովկաս՚ ռեստորանային համալիր: Այդ օրը զգացել է նաև, որ հավանում է Հայաստան Մանուկյանին, իր մեջ վերջինիս հանդեպ զգացմունքներ են առաջացել: Հ.Մանուկյանը Շ.Արմենակյանի միջոցով իրեն փոխանցել է, որ չի ցանկանում ճանաչել և շփվել իր հետ: Դրանից հետո Շ.Արմենակյանի տանը կրկին հանդիպել և խոսել է Հ.Մանուկյանի հետ, որից հետո որոշել են շփվել` միմյանց ճանաչելու համար: Ինքը մի քանի անգամ Հ.Մանուկյանին հանդիպել է վերջինիս ուսման վայրի` Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Զեյթունի մասնաճյուղի շենքի մոտակայքում: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Հայաստան Մանուկյանի հետ հանդիպել նրա աշխատանքն ավարտելուց հետո: Մինչ այդ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:20-ի սահմաններում հանդիպել է իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանին և Արեգ Հովհաննիսյանին, օպերայի մոտակայքից միասին գնացել են Կոմիտասի պողոտա, քանի որ ժամը 18:00-ի սահմաններում ինքն այնտեղ պետք է հանդիպեր Հ.Մանուկյանին և գնային սրճարան: Ինքը Տ.Սիմոնյանին և Ա.Հովհաննիսյանին առաջարկել է գնալ իր հետ, մտածելով, որ հանդիպումը երկար չի տևի, որից հետո Հ.Մանուկյանին կճանապարհի և երեքով կգնան սրճարան: Հասնելով Կոմիտասի պողոտա, մեքենան կայանել է ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառից մոտ 15-20 մետր դեպի վերև: Ժամը 18:15-ից 18:20-ն ընկած ժամանակահատվածում Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել բանկից և քայլել դեպի նշված կանգառ, որտեղ ինքը սպասել է նրան: Ընկերները` Տարոն Սիմոնյանն ու Արեգ Հովհաննիսյանը, նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ: Վերջիններիս հետ պայմանավորվել է, որ երբ ինքը Հ.Մանուկյանին ճանապարհի, նրանք իր մեքենայով գնան իր հետևից: Կանգառում, երբ Հ.Մանուկյանը մոտեցել է իրեն, բարևել են միմյանց, ինքն առաջարկել է զբոսնել, սակայն Հ.Մանուկյանը կտրուկ մերժել է, ինքը նրան նորից առաջարկել է քայլել, որպեսզի նրան ծանոթ անձինք իրենց չտեսնեն և փողոցի աղմուկից հեռու գտնվեն, սակայն Հ.Մանուկյանը կրկին մերժել է: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել է, արհամարհված զգացել իրեն և ձեռքով ընկերներին նշան արել, որպեսզի վերջիններս մեքենայով մոտենան և ինքը հեռանա: Երբ մեքենան մոտեցել է իրեն և Հ.Մանուկյանին, ինքը որոշել է Հ.Մանուկյանին կամքին հակառակ նստեցնել իր մեքենան և տանել մել այլ վայր ու զրուցել: Գրկել է Հ.Մանուկյանին, մոտեցել մեքենային և տեսնելով, որ Տարոն Սիմոնյանը մեքենայի դուռը բացել և իջել է, փորձել է նստեցնել ավտոմեքենայի մեջ: Այդ պահին Հ.Մանուկյանը գոռացել և օգնության է կանչել, դիմադրել և ձեռքերով բռնվել է մեքենայից և փորձել այնպես անել, որ ինքը չկարաողանա նրան նստեցնել մեքենան: Այդ ժամանակ Տ.Սիմոնյանն իրեն ասել է. ՙլավ չես, ինչ ես անում՚, ինքն էլ ագրեսիվ տոնով Տ.Սիմոնյանի վրա գոռալով, ասել է. ՙօգնի՚, որից հետո իրեն հաջողվել է Հ.Մանուկյանին ստիպողաբար պառկեցնել մեքենայի մեջ, ինքն էլ, մտնելով սրահ, հենվել է Հ.Մանուկյանին և մարմնով փակել մեքենայի բաց դուռը, որպեսզի վերջինս դուրս չգա: Ինքն զգացել է, որ հետևից մի քանի հոգի քաշում են, որպեսզի իրեն մեքենայից դուրս բերեն: Այդ ժամանակ Արեգ Հովհաննիսյանի վրա գոռալով հրահանգել է մեքենան վարել, սակայն այդ պահին մի կին է նստել մեքենան և ասել, որ Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան տեղից չշարժի, իսկ իրենցից պահանջել է Հ.Մանուկյանին իջեցնել մեքենայից: Այդ ընթացքում, մեքենայի աջ կողմի երկու դռները բաց վիճակով Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան վարել է մոտ 30-40 մետր ներքև: Ինքը ձեռքերով փորձել է պահել անծանոթ կնոջը, որպեսզի նա Ա.Հովհաննիսյանին հարվածներ չհասցնի: Սակայն այդ պահին Արեգ Հովհաննիսյանն արգելակել է մեքենան և ինքը, սթափվելով ու գիտակցելով իր կողմից կատարած արարքի լրջությունը և Հ.Մանուկյանին պատճառած ապրումները, իր կամքով դուրս է եկել մեքենայից և թույլ տվել, որպեսզի Հ.Մանուկայնն էլ դուրս գա: Երբ Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել մեքենայից, ինքը ծնկի է եկել նրա առջև ու ներողություն խնդրել: Ամբաստանյալը նշել է, որ ինքը ոչ թե ցանկացել է առևանգել Հ.Մանուկյանին, այլ նրան փորձել է տեղափոխել մեկ այլ վայր` առանձին խոսելու համար: Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ Սևակ Խաչատրյանն իր ընկերն է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:20-ից 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում պայմանավորվածության համաձայն օպերայի մոտ հանդիպել է Սևակ Խաչատրյանին: Նրա հետ այդ ժամանակ եղել է նաև վերջինիս ընկեր Տարոն Սիմոնյանը, ում մինչ այդ մի քանի անգամ է տեսել և նրա հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ չի գտնվել: Հանդիպել և որոշել են գնալ որևէ սրճարան, սակայն Ս.Խաչատրյանն ասել է, որ Կոմիտասի պողոտայում ժամը 18:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպի իր ընկերուհի Հայաստան Մանուկյանին, և առաջարկել է մասին գնալ այնտեղ, ասելով, որ իրենք մեքենայի մեջ կսպասեն, իսկ նա կտեսնի Հ.Մանուկյանին, կխոսի նրա հետ, որից հետո կմիանա իրենց և կգնան որևէ սրճարան: Ասել է նաև, որ հնարավոր է Հ.Մանուկյանի հետ քայլի, այդ դեպքում քայլելուց հետո կզանգի, որպեսզի ինքն ու Տ.Սիմոնյանը մեքենայով մոտենան իրեն: Ս.Խաչատրյանի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Կոմիտասի պողոտա: Ինքը նստել է Ս.Խաչատրյանի կողքի, իսկ Տ.Սիմոնյանը` ետևի նստատեղին: Հասնելով Կոմիտասի պողոտայի ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառ, Ս.Խաչատրյանը մեքենան կայանել է կանգառից մոտ 15-20 մետր վերև, իրեն ասել, որ նստի ղեկին, Ս.Խաչատրյանը գնացել է նշված կանգառ և սպասել Հ Մանուկյանին: Մոտ 10 րոպե հետո նկատել են, որ Ս.Խաչատրյանն արդեն հանդիպել և խոսում է Հ.Մանուկյանի հետ: Մոտ 2-3 րոպե խոսելուց հետո Ս.Խաչատրյանն իրեն ձեռքով նշան է արել, որ մոտենա, ինքն էլ մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանը խոսակցությունն ավարտել է, մեքենան վարել և կայանել է կանգառի աջ հատվածում: Այդ պահին, իրեն անհայտ պատճառով, Տ.Սիմոնյանն իջել է մեքենայից, որից հետո ինքը բղավոց է լսել, թեքվել և տեսել է, որ Հ.Մանուկյանը գոռալով օգնություն է կանչում, քանի որ Ս.Խաչատրյանը փորձել է Հ.Մանուկյանին գրկած նստեցնել մեքենան: Ինքը չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում, մեքենայի շուրջ բազմաթիվ մարդիկ են հավաքվել, իսկ Ս.Խաչատրյանը Հ.Մանուկյանին մտցրել է մեքենայի մեջ և գոռալով իրեն ասել, որ մեքենան վարի: Չհասկանալով, թե ինչ է կատարվում, փորձել է մեքենան վարել, սակայն այդ պահին մի անծանոթ կին նստել է իր կողքի նստատեղին և Ս.Խաչատրյանից պահանջել, որ Հ.Մանուկյանին իջեցնի մեքենայից, իսկ իրենից պահանջել է, որպեսզի մեքենան կանգնեցնի և հարվածներ է հասցրել իրեն: Ինքն ավտոմեքենան վարել է մոտ 20 մետր դեպի ներքև և արգելակել, որպեսզի հասկանա, թե ինչ է կատարվում: Երբ մեքենան կայանել է, Ս.Խաչատրյանը դուրս է եկել մեքենայից, դուրս հրավիրել նաև Հ.Մանուկյանին, որից հետո արտասվելով ծնկի է եկել ու Հ.Մանուկյանից ներողություն խնդրել: Ինքը մոտեցել է Ս.Խաչատրյանին, ձեռքերով բռնել նրա գլուխը և նրան սթափեցնելու համար գոռալով ասել. ՙԷս ինչ ես անում Սևակ՚: Այնուհետև, Ս.Խաչատրյանին նստեցրել է մեքենան, գնացել Սիլիկյան թաղամաս, որից հետո ինքը ոտքով գնացել է տուն, իսկ Ս.Խաչատրյանը մեքենայով հեռացել է: Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանը դատաքննության փուլում հայտարարել է, որ համաձայն չէ առաջադրված մեղադրանքի հետ, սակայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունք, որ Սևակ Խաչատրյանն իր ընկեր է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 17:15-ի սահմաններում պայմանավորվածության համաձայն օպերայի մոտակայքում հանդիպել է Ս.Խաչատրյանին, որից հետո որոշել են գնալ սրճարան: Մոտ 10 րոպե իրենց է միացել նաև Արեգ Հովհաննիսյանը: Ս.Խաչատրյանն ասել է, որ ժամը 18:00-ի սահմաններում պետք է հանդիպի իր ընկերուհուն` Հ.Մանուկյանին, և առաջարկել է միասին գնալ, որտեղ իրենք կսպասեն մեքենայի մեջ, իսկ հանդիպումն ավարտելուց հետո մեքենայով կգնան իր հետևից, այնտեղից էլ` սրճարան: Ժամը մոտ 17:55-ին հասել են Կոմիտասի պողոտայի ՙԻնեկոբանկ՚ ՓԲ ընկերության դիմացի մայթում գտնվող կանգառի մոտ, Ս.Խաչատրյանը մեքենան կայանել է կանգառից մոտ 20 մետր վերև և իջել մեքենայից, իսկ ինքն ու Ա.Հովհաննիսյանը մնացել են մեքենայի մեջ` Ա.Հովհաննիսյանը վարորդի կողքի նստատեղին, իսկ ինքը` հետևում: Մոտ 15-20 րոպե հետո, Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել բանկից մի աղջկա հետ և քայլել դեպի կանգառ, որտեղ Ս.Խաչատրյանը սպասել է նրան: Հ.Մանուկյանի հետ գտնվող աղջիկը կանգառ հասնելով անմիջապես նստել է երթուղային տաքսի և հեռացել, իսկ Ս.Խաչատրյանը մոտեցել է Հ.Մանուկյանին, իսկ 1-2 րոպե անց ձեռքով կանչել իրենց: Մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանը ցանկանում է մեքենայով Հ.Մանուկյանին ուղեկցել տուն, ինքն Ա.Հովհաննիսյանին ասել է, որ մեքենայով մոտենա վերջիններիս: Ա.Հովհաննիսյանը նստել է վարորդի նստատեղին և իր ասելուց հետո մոտեցել են Ս.Խաչատրյանին ու Հ.Մանուկյանին, ովքեր կանգնած էին կանգառից փոքր-ինչ ներքև` կանգառի աջ հատվածում: Երբ Ա.Հովհաննիսյանը կայանել է մեքենան, ինքը մտածելով, որ Ս.Խաչատրյանն ու Հ.Մանուկյանը պետք է նստեն, մեքենայի հետևի աջ դուռը բացել և իջել է մեքենայից և ձեռքերի ժեստով նրանց հրավիրել նստել մեքենան, որից հետո պատրաստվել է նստել առջևի նստատեղին: Տեսնելով, որ իր ժեստերին չեն պատասխանում, շրջվել է ու այդ պահին գոռոց լսել: Հ.Մանուկյանն ասել է. ՙՄի արա, ինչ էս անում Սևակ՚: Դա լսելով` անմիջապես շրջվել ու տեսել է, որ Ս.Խաչատրյանը Հ.Մանուկյանին գրկել և մոտեցրել է մեքենային, որի ժամանակ Հ.Մանուկյանը դիմադրել է, գոռացել, ասել, որ Ս.Խաչատրյանն իրեն բաց թողնի, օգնություն կանչել: Տեսնելով այդ ամենը` փորձել է բռնել Հ.Մանուկյանի ձեռքից, որպեսզի նրան դուրս քաշի մեքենայից և չթողնի, որ Ս.Խաչատրյանը վերջինիս նստեցնի մեքենան, սակայն չի կարողացել, քանի որ այդ պահին իր թիկունքից մի քանի հոգի բռնել և իրեն քաշել են հետ` մտածելով, թե ինքը նույնպես փորձում է Հ.Մանուկյանին մտցնել մեքենան: Այդ պահին էլ տեսնելով, որ մեքենան ընթանում է, Կոմիտասի պողոտայով քայլել է դեպի վերև: Չկարողանալով հեռախոսով կապնվել Ս.Խաչատրյանի հետ, որոշ ժամանակ նստել է Կոմիտասի պողոտայի շենքերից մեկի բակում, իսկ հետո պատահական տաքսի մեքենայով գնացել է տուն: Արդեն հաջորդ օրը Ս.Խաչատրյանը զանգահարել է իրեն, ներողություն խնդրել կատարածի համար: Իր հարցին, թե ինչու է Ս.Խաչատրյանը նման բան արել, վերջինս պատասխանել է, որ Հ.Մանուկյանն իր հետ լավ չի խոսել, այդ պատճառով որոշել է նրան մեքենայով տեղափոխել այլ վայր, այնպիսի իրավիճակ ստեղծել, որ Հ.Մանուկյանն իրեն լսեր: Ասել է նաև, որ ինչ-որ կին է նստել մեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և թույլ չի տվել Հ.Մանուկյանին տանել: Ամբաստանյալներին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով. Տուժող Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Անտառային 184/1 հասցեում գտնվող տանը մորաքրոջ` Մարիամ Ավետիսյանի և նրա ընտանիքի հետ միասին: 2015թ. հունիսի 12-ին` իր ընկերուհի Շուշանիկ Արմենակյանի ծննդյան օրը, ինքը գտնվել է Շ.Արմենակյանի տանը, վերջինիս համադասարանցի Անիի հետ, ով նույնպես բնակվել է Շ.Արմենակյանի հարևանությամբ, երեքով պետք է տաքսիով գնային նշված տոնը նշել են ՙԿովկաս՚ ռեստորանային համալիր: Անին ասել է, որ իրենց համադասարանցի Սևակ Խաչատրյանը գտնվում է իրենց տանը և վերջինս առաջարկել է իրենց ուղեկցել: Շ.Արմենակյանը համաձայնվել է և Սևակ Խաչատրյանն իրենց մեքենայով տարել է ՙԿովկաս՚ ռեստորան: Դրանից հետո Ս.Խաչատրյանը Շ.Արմենակյանին ասել է, որ իրեն հավանել է և ցանկանում է շփվել, սակայն ինքը չի համաձայնվել և ասել է, որ շփվելու ցանկություն չունի: Այնուհետև, Սևակ Խաչատրյանը ՙfacebook՚ սոցիալական կայքով մի քանի անգամ իրեն հաղորդագրություններ է ուղարկել և առաջարկել է իր հետ շփվել, սակայն ինքը մերժել է Ս.Խաչատրյանին և խնդրել այլևս իրեն չանհանգստացնել, սակայն Ս.Խաչատրյանը հաշվի չառնելով իր խնդրանքը, շարունակել է հաղորդագրություններ ուղարկել իրեն, որոնցում նշել է, որ եթե իր հետ չշփվի, ապա իրեն կառևանգի: 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին կամ 10-ին Ս.Խաչատրյանը ՙfacebook՚ սոցիալական կայքով իրեն հաղորդագրություն է ուղարկել` խնդրելով հանդիպել: Ինքը համաձայնվել է և 12.10.2015թ.-ին ժամը 18:10-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել աշխատանքի վայրից` Կոմիտասի պողոտայի 38/2 հասցեում գտնվող ՙԻնեկոբանկ՚-ի մասնաճյուղից, և գնացել դիմացի մայթում գտնվող կանգառ: Իրեն է մոտեցել Սևակ Խաչատրյանը, մի քանի բառ խոսելուց հետո նկատել է, որ Ս.Խաչատրյանը ձեռքի շարժումով կանչել է ՙMercedes-Benz՚ մակնիշի ավտոմեքենան: Կանգնելուն պես այդ մեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը ներսից ինչ-որ մեկը բացել է և հենց նույն պահին Ս.Խաչատրյանն իրեն գրկել և փորձել է մտցնել ավտոմեքենան: Ինքը հասկանալով, որ փորձում են իրեն առևանգել, դիմադրել է, որի ժամանակ էլ գլուխը հարվածել է ավտոմեքենայի վերևի հատվածին: Ս.Խաչատրյանին հաջողվել է իրեն նստեցնել մեքենան: Երբ վարորդը փորձել է վարել մեքենան, նրա կողքի նստատեղին է նստել իրեն այդ ժամանակ անծանոթ Հեղինե Սաֆարյանը և ասել, որ Ս.Խաչատրյանն իրեն բաց թողնի, իսկ վարորդից պահանջել է մեքենան տեղից չշարժել, ասելով, որ հակառակ դեպքում կխանգարի վարել մեքենան: Մի քանի մետր վարելուց հետո մեքենան կանգնեցրել են և դրսից անծանոթ մարդիկ օգնել են իրեն դուրս գալ այնտեղից: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ իր կարծիքով, իր առևանգումը եղել է նախապես համաձայնեցված և պլանավորած: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չունի, սակայն պնդում է, որպեսզի Սևակ Խաչատրյանն իրեն չանհանգստացնի: Վկա Հեղինե Հովհաննեսի Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին` ժամը մոտ 18:15-ի սահմաններում դուրս է եկել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող Կադաստրից, նստել Կոմիտաս պողոտայի 31 շենքի հարևանությամբ` փողոցի վրա գտնվող կանգառի նստարանին: Այդ ժամանակ կանգառի աջ հատվածից լսել է բղավոցներ` մի աղջիկ օգնություն է կանչել: Ինքն անմիջապես վազել է այդ կողմ և տեսել, որ մի երիտասարդ տղա բռնի ուժով, Հ.Մանուկյանի կամքին հակառակ, ձեռքերով ճնշելով Հ.Մանուկյանի դիմադրությունը, ստիպողաբար նրան պառկեցրել է մուգ գույնի տաքսի ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որի ղեկին եղել է մեկ այլ երիտասարդ տղա: Ինքը Հ.Մանուկյանին մեքենայի մեջ պառկեցնող տղայի թևից փորձել է քաշել, սակայն չի կարողացել, հետո ցանկացել է կանգնել մեքենայի առջև, սակայն վախենալով, որ իրեն կարող են վրաերթի ենթարկել` նստել է տաքսու վարորդի կողքի նստատեղին և պահանջել, որպեսզի աղջկան բաց թողնեն և դադարեցնեն իրենց գործողությունները: Այդ պահին տեսել է նաև, որ մյուս տղան պառկել է Հ.Մանուկյանի վրա, որպեսզի վերջինս չկարողանա փախչել, իսկ վարորդից պահանջել է վարել մեքենան: Վարորդը դռները բաց վիճակով մեքենան վարել է դեպի ներքև: Ինքը ձեռքով բռնել է ղեկը, իսկ հետևի տղան քաշել է իր մազերը, և ինքը կծել է նրա մատն ու ասել, որ, եթե չկանգնեցնեն մեքենան, ապա կզանգահարի ոստիկանություն: Վարորդը մեքենան կանգնեցրել է կանգառից մոտ 30 մետր ներքև: Մեքենան կանգնելուց հետո Հ.Մանուկյանին մեքենան նստեցրած տղան` Ս.Խաչատրյանը, իջել է մեքենայից, կանգնել փողոցում, իսկ ինքն օգնել է Հ.Մանուկյանին և նրան իջեցրել ավտոմեքենայից: Ս.Խաչատրյանը փողոցում ծնկի է եկել Հ.Մանուկյանի առջև և ներողություն խնդրել: Այնուհետև, տեսնելով, որ Հ.Մանուկյանը փոքր-ինչ ուշքի է եկել, նրան պատահական տաքսի ավտոմեքենայով ուղեկցել է վերջինիս մորաքրոջ տուն: Վկա Մարիամ Հայկի Ավետիսյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որ Հայաստան Մանուկյանն իր հորեղբոր թոռնուհին է և բնակվում է իրենց տանը: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, երբ Հայաստան Մանուկյանը մի կնոջ հետ, ով, հետագայում պարզվել է, որ Հեղինե Սաֆարյանն է, գնացել են իրենց տուն, պատմել, որ մոտ 4 ամիս է Սևակ Խաչատրյան տվյալներով մի տղա սիրահետել է Հ.Մանուկյանին և անընդհատ փորձել հանդիպել, սակայն նա մերժել է: 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:10-ի սահմաններում, երբ Հ.Մանուկյանը դուրս է եկել աշխատանքից և անցել դիմացի մայթ, որպեսզի կանգառից նստի երթուղային տաքսի և գնա իրենց տուն, այդ ժամանակ Սևակ Խաչատրյանը, ում ինքը չի ճանաչում, մոտեցել է Հ.Մանուկյանին, որից հետո նրանց է մոտեցել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա, այդ պահին ավտոմեքենայի հետևի աջ դուռը ներսից ինչ-որ մեկը բացել է և Ս.Խաչատրյանը գրկելով Հ.Մանուկյանին փորձել է այդ դռնով մտցնել մեքենան, սակայն վերջինս դիմադրել է և փորձել է փախչել, բայց Ս.Խաչատրյանը նրան բաց չի թողել և գրկած տարել ու նորից փորձել է մտցնել ավտոմեքենան, որի ընթացքում Հ.Մանուկյանը գլուխը խփել է մեքենայի տանիքի հատվածին և թուլացել, իսկ Ս.Խաչատրյանին հաջողվել է նրան պառկեցնել մեքենայի մեջ: Ս.Խաչատրյանը նույնպես նստել է մեքենայի մեջ, վարորդին ասել, որ մեքենան վարի, որից հետո դրսի կողմից մի տղա փակել է մեքենայի դուռը: Դրանից հետո Հեղինե Սաֆարյանը տեսնելով այդ ամենը, նստել է նշված տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և պահանջել կանգնեցնել մեքենան և իջեցնել Հայաստան Մանուկյանին: Այդ կնոջ գործողությունների շնորհիվ, տաքսու վարորդը կանգնեցրել է մեքենան, որից հետո հաջողվել է դուրս գալ մեքենայից: Այնուհետև Հ. Սաֆարյանի հետ մեկ այլ պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են իրենց տուն: Հայտնել է, որ Հ.Մանուկյանն իրեն պատմել է նաև, որ երեք հոգով են փորձել առևանգել նրան` Ս.Խաչատրյանը, տաքսու վարորդը և մեկ այլ տղա, ով բացել է մեքենայի դուռը և այնուհետև փակել այն: Մյուս տղաներին Հ.Մանուկյանը չի ճանաչում, միայն ճանաչել է Ս.Խաչատրյանին: Վկա Ռոզա Մխիթարի Կարապետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 18:25-ի սահմաններում, երբ նստած է եղել Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙKFC՚ խարդկարանի դիմացի կանգառում, լսել է աղջկա բղավոցներ և գնացել այդ ուղղությամբ: Կանգառից մի փոքր ներքև տեսել է կանգնած մուգ կապույտ գույնի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Տեսել է, որ մի տղա ինչ-որ աղջկա մտցրել է նշված մեքենայի սրահի հետևի հատվածը և հասկացել, որ փորձում են առևանգել: Մեքենայի շարժվելուց անմիջապես հետո զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Հայտնել է, որ ինքը չի տեսել, թե քանի հոգով են փորձել Հ.Մանուկյանին առևանգել, սակայն հավաքված անձանց խոսակցություններից հասկացել է, որ երկու հոգի են եղել` չհաշված մեքենայի վարորդը, ինքը տեսել է միայն այն պահը, երբ մի տղա մեքենայի սրահի հետանամասում պառկեցրել է մի աղջկա և փորձել մեքենայի դուռը փակել, հետո տեսել է, որ մեկ այլ երիտասարդ տղա փակում է այդ դուռը, իսկ ինքը մնում է փողոցում կանգնած, որից հետո մեքենան տեղից շարժվել է և ընթացել դեպի ներքև: Վկան հայտնել է նաև, որ այդ ընթացքում մի կին փորձել է մեքենայից դուրս բերել տղային, որեսզի աղջիկը կարողանա փախչել, սակայն չի կարողացել: գ/թ 7, 33-35 Տուժող Հայաստան Մանվելի Մանուկյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` 14.10.2015թ.-ին Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը և հայտարարել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին այդ կանգառում Սևակ Խաչատրյանը մոտեցել է իրեն, բարևել, որից հետո իրենց է մոտեցել մուգ գույնի ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենա և անծանոթ մի երիտասարդ ներսից բացել է մեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը, Ս.Խաչատրյանն իրեն գրկել է և փորձել նստեցնել նշված մեքենան, այդ ժամանակ մի կին նստել է մեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և թույլ չի տվել, որ Ս.Խաչատրյանն ու իրեն անծանոթ մյուս երկու անձինք իրեն առևանգեն: Դրանից հետո Հ.Մանուկյանը մատնացույց է արել Կոմիտասի պողոտա 27 հասցեի դիմաց գտնվող տարածքը և հայտնել, որ վարորդը մեքենան կայանել է նշված հատվածում, ինքն իջել է մեքենայից և Հեղինե Սաֆարյանի ուղեկցությամբ գնացել մորաքրոջ տուն: գ/թ 30-32 Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` 17.10.2015թ.-ին Սևակ Գագիկի Խաչատրյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը և հայտարարել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:15-ի սահմաններում նշված վայրում հանդիպել է Հայաստան Մանուկյանին, այնուհետև ստիպողաբար նստեցրել ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, վարորդին` իր ընկեր Արեգ Հովհաննիսյանին, հրահանգելով վարել մեքենան: Այդ պահին իրենց անծանոթ մի կին նստել է Ա.Հովհաննիսյանի կողքի նստատեղին և պահանջել, որ ինքը բաց թողնի Հ.Մանուկյանին, իսկ Ա.Հովհաննիսյանը մեքենան տեղից չշարժի: Ա.Հովհաննիսյանմեքենան մոտ 30-40 մետր վարելուց հետո` կայանել է Կոմիտաս 27 շենքի դիմաց: գ/թ 68-70 Լուսանկարը ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` վկա Հեղինե Սաֆարյանը ճանաչել է թվով 4 լուսանկարներից 1-ին համարի տակ փակցված լուսանկարում պատկերված անձին` Սևակ Խաչատրյանին և հայտնել, որ մատնացույց արած անձը նման է այն անձին, ով 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին, ժամը 18:15-ի սահմաններում փորձել է Կոմիտասի ՙKFC՚ սննդի կետի դիմաց գտնվող կանգառում առևանգել Հայաստան Մանուկյանին: գ/թ 105-106 ՙՓարքինգ Սիթի Սերվիս՚ ՓԲ ընկերություններից ստացված Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը տեսանկարահանող տեսախցիկի տեսագրությունը պարունակող 2 թվանշանով համարակալված լազերային կրիչները` որպես այլ փաստաթուղթ, ճանաչվել են ապացույց: գ/թ 165-167 Տեսագրությունը զննելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանը 2015թ. հոկտեմբերի 12-ին փորձել են բացահայտ առևանգել Հայաստան Մանվելի Մանուկյանին: գ/թ 115-117, 130-132, 186-188 ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը հայտարարել է, որ Սևակ Խաչատրյանը և նրա երկու ընկերները նշված մեքենայով են փորձել իրեն առևանգել: գ/թ 75 ՙՄերսեդես Բենց C180՚ մակնիշի 34 ZV942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց: գ/թ 189 Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ սույն թվականի հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի 31 հասցեի մոտ ծանոթ Սևակ Խաչատրյանը իր 2 ընկերների հետ, որոնց ինքը չի ճանաչում, կապույտ գույնի Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են իրեն առևանգել, սակայն մի անծանոթ կնոջ շնորհիվ, իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով դա չի ստացվել: գ/թ 2 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3108 եզրակացության համաձայն` Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ դաստակի 2-րդ մատի քերծվածքի` ներկայումս գունազրկված տեղամասի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: գ/թ 168-169 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3036 եզրակացության համաձայն` Հայաստան Մանվելի Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ծոծորակային շրջանի քերծվածքի, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջնային մակերեսի արյունազեղման ձևով, հասցվել են նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված գործի հանգամանքներում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: գ/թ 171-172 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը կատարել են իրենց մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը, այն է` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ բռնության միջոցով մարդուն բացահայտ առևանգելու փորձը: Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ, ուսանող է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ: Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե°ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները): ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՙպատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙսոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/՚: Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանին, Արեգ Հովհաննիսյանին և Տարոն Սիմոնյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Ս.Խաչատրյանին ի պահ հանձնված ՙՄերսեդես Բենց C 180՚ մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Սևակ Խաչատրյանի տնօրինմանը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-12-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 3 հատոր. 1-ինը՝ 228, 2-րդը՝ 124, 3-րդը՝ 173 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 228,124,173 |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-01-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 11-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 228,124,173 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-300/17 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 03-08-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 07-08-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր. 1-ինը՝ 228, 2-րդը՝ 124, 3-րդը՝ 173, 4-րդը՝ 153 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր. 1-ինը՝ 228, 2-րդը՝ 124, 3-րդը՝ 173, 4-րդը՝ 153 թերթից: |
Ստացվել է համաներման ակտ կիրառելու միջնորդություն
| Երբ | 22-11-2018 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Պրոբացիայի պետական ծառայություն |
| Դատապարտյալ | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Ստացվել է համաներման ակտ կիրառելու միջնորդություն
| Երբ | 22-11-2018 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Պրոբացիայի պետական ծառայություն |
| Դատապարտյալ | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 22-11-2018 |
|---|---|
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 12-12-2018 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 12-12-2018 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0197/01/15 ՈՐՈՇՈՒՄ համաներում կիրառելու մասին ՙ12՚ դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Ա.Ոսկանյանի մասնակցությամբ` դատախազ Վ.Պետրոսյանի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության ներկայացուցիչ Ա.Ստեփանյանի դատապարտյալ Տ.Սիմոնյանի Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի պետական ծառայության միջնորդությունը` դատապարտյալ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանին պատժից ազատելու վերաբերյալ, ՊԱՐԶԵՑ 2018 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի բաժնի պետ Գ.Իսախանյանի միջնորդությունը` Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.12.2016թ. թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճռով սահմանված պատժից ազատելու վերաբերյալ: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.12.2016թ. թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճռով Տարոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Տ.Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: 14.08.2017թ. Տ.Սիմոնյանը վերցվել է հաշվառման ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության Երևանի բաժնում: 01.11.2018թ. <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքը կիրառելի է Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ: Դատական նիստում ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի ծառայության ներկայացուցիչ Ա.Ստեփանյանը պնդեց միջնորդությունը: Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Վ.Պետրոսյանը չառարկեց ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի ծառայության միջնորդության դեմ: Դատապարտյալ Տարոն Սիմոնյանը միացավ միջնորդությանը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել համաներում: Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Լսելով կողմերին, ուսումնասիրելով միջնորդությունը և կից ներկայացված փաստաթղթերը, դատարանը գտնում է, որ միջնորդությունը ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>: ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<1. Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել` /.../ 2) այն անձանց, որոնց նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է. /.../>>: Օրենքի 4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<համաներման կիրառման դեպքում դատվածության մարման հարցը լուծվում է օրենքով սահմանված կարգով։>>: Համաներման մասին օրենքի 4-րդ հոդվածի համաձայն` <</.../ 9. սույն օրենքի կատարումը վերապահված է՝ 1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին` /.../ բ. այն անձանց նկատմամբ, որոնց հանդեպ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է։ Նշված անձանց նկատմամբ սույն օրենքի կիրառման հարցը լուծում է դատարանը` դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդության հիման վրա. /.../ 11. Սույն հոդվածի 9-րդ մասով նախատեսված մարմինները համաներման ակտը պետք է կիրառեն սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ երեք ամսվա ընթացքում: Եթե սույն հոդվածի 9-րդ մասով նախատեսված մարմինների տրամադրության տակ առկա են համաներումը կիրառելու համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը, բավարար չափով պարզաբանված և ճշգրտված են տվյալ գործի հանգամանքները, ապա այդ մարմինները պարտավոր են համաներման ակտը կիրառել նշված հանգամանքների ի հայտ գալուց հետո՝ ողջամիտ ժամկետում` չսպասելով ընդհանուր ժամկետի լրանալուն: 12. Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի առկայության դեպքում համաներման կիրառման համար դատապարտյալի համաձայնությունը չի պահանջվում:>>: Համաձայն միջնորդությանը կից ներկայացված փաստական տվյալների` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.12.2016թ. դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ 2017 թվականի հուլիսի 26-ին: Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայությունում հաշվառման է վերցվել 2017 թվականի օգոստոսի 14-ին: Համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված ձև 8 տեղեկանքի` Տարոն Սիմոնայնը նախկինում դատվածություն չունի, ինչպես նաև նշված դատավճիռը կայացնելուց հետո նոր հանցանքի կատարման համար չի մեղադրվում, նրա նկատմամբ նախկինում համաներում չի կիրառվել: Վերը նշված փաստական հանգամանքները թույլ են տալիս դատարանին հաստատված համարելու, որ Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ համաներման կիրառման սահմանափակումներ առկա չեն, հետևաբար նրա նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՙԷրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը և նա ենթակա է պատժից ազատման: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 313-րդ, 379-րդ, 437-րդ, 438-րդ հոդվածներով, ՈՐՈՇԵՑ Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՙԷրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը և նրան ազատել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.12.2016թ. դատավճռով նշանակված պատժից` վերացնելով սահմանված փորձաշրջանը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 01-11-2018 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 2 |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Մեղադրյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 12-12-2018 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0197/01/15 ՈՐՈՇՈՒՄ համաներում կիրառելու մասին ՙ12՚ դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Ա.Ոսկանյանի մասնակցությամբ` ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության ներկայացուցիչ Ս.Բարսեղյանի դատապարտյալ Ա.Հովհաննիսյանի Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի պետական ծառայության միջնորդությունը` դատապարտյալ Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանին պատժից ազատելու վերաբերյալ, ՊԱՐԶԵՑ 2018 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի բաժնի պետ Գ.Իսախանյանի միջնորդությունը` Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.12.2016թ. թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճռով սահմանված պատժից ազատելու վերաբերյալ: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.12.2016թ. թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճռով Արեգ Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: 14.08.2017թ. Ա.Հովհաննիսյանը վերցվել է հաշվառման ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության Երևանի բաժնում: 01.11.2018թ. <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքը կիրառելի է Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ: Դատական նիստում ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի ծառայության ներկայացուցիչ Ս.Բարսեղյանը պնդեց միջնորդությունը: Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Հայրապետյանը գրություն է ներկայացրել դատարան և նշել, որ չի առարկում ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի ծառայության միջնորդության դեմ: Դատապարտյալ Արեգ Հովհաննիսյանը միացավ միջնորդությանը և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել համաներում: Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Լսելով կողմերին, ուսումնասիրելով միջնորդությունը և կից ներկայացված փաստաթղթերը, դատարանը գտնում է, որ միջնորդությունը ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>: ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<1. Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել` /.../ 2) այն անձանց, որոնց նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է. /.../>>: Օրենքի 4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<համաներման կիրառման դեպքում դատվածության մարման հարցը լուծվում է օրենքով սահմանված կարգով։>>: Համաներման մասին օրենքի 4-րդ հոդվածի համաձայն` <</.../ 9. սույն օրենքի կատարումը վերապահված է՝ 1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին` /.../ բ. այն անձանց նկատմամբ, որոնց հանդեպ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է։ Նշված անձանց նկատմամբ սույն օրենքի կիրառման հարցը լուծում է դատարանը` դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդության հիման վրա. /.../ 11. Սույն հոդվածի 9-րդ մասով նախատեսված մարմինները համաներման ակտը պետք է կիրառեն սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ երեք ամսվա ընթացքում: Եթե սույն հոդվածի 9-րդ մասով նախատեսված մարմինների տրամադրության տակ առկա են համաներումը կիրառելու համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը, բավարար չափով պարզաբանված և ճշգրտված են տվյալ գործի հանգամանքները, ապա այդ մարմինները պարտավոր են համաներման ակտը կիրառել նշված հանգամանքների ի հայտ գալուց հետո՝ ողջամիտ ժամկետում` չսպասելով ընդհանուր ժամկետի լրանալուն: 12. Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի առկայության դեպքում համաներման կիրառման համար դատապարտյալի համաձայնությունը չի պահանջվում:>>: Համաձայն միջնորդությանը կից ներկայացված փաստական տվյալների` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.12.2016թ. դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ 2017 թվականի հուլիսի 26-ին: Արեգ Հովհաննիսյանը ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայությունում հաշվառման է վերցվել 2017 թվականի օգոստոսի 14-ին: Համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված ձև 8 տեղեկանքի` Արեգ Հովհաննիսյանը նախկինում դատվածություն չունի, ինչպես նաև նշված դատավճիռը կայացնելուց հետո նոր հանցանքի կատարման համար չի մեղադրվում, նրա նկատմամբ նախկինում համաներում չի կիրառվել: Վերը նշված փաստական հանգամանքները թույլ են տալիս դատարանին հաստատված համարելու, որ Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ համաներման կիրառման սահմանափակումներ առկա չեն, հետևաբար Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՙԷրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը և նա ենթակա է պատժից ազատման: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 313-րդ, 379-րդ, 437-րդ, 438-րդ հոդվածներով, ՈՐՈՇԵՑ Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՙԷրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը և նրան ազատել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.12.2016թ. դատավճռով նշանակված պատժից` վերացնելով սահմանված փորձաշրջանը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 01-11-2018 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 2 |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Մեղադրյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 23-01-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-02-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր. 1-ինը՝ 228, 2-րդը՝ 124, 3-րդը՝ 173, 4-րդը՝ 228 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 08-02-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր. 1-ինը՝ 228, 2-րդը՝ 124, 3-րդը՝ 173, 4-րդը՝ 228 թերթից: |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0197/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-12-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գ |
| Ազգանուն | Ալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սևակ Խաչատրյան , Արեգ Հովհաննիսյան , Տարոն Սիմոնյան Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի /ՀՀ քր.օր. 34-131 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.`2 տարի փորձաշրջան /, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի /ՀՀ քր.օր. 34-131 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.`2 տարի փորձաշրջան / և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի /ՀՀ քր.օր. 34-131 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.`2 տարի փորձաշրջան / վերաբերյալ 02.12.2016թ. դատավճիռը` վերացնելով Սևակ Խաչատրյանի , Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածի կիրառումը` սահմանելով ռեալ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 16-01-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 16-01-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-01-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 10-04-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-04-2017 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով խստացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն 10.04.2017թ. ք.Երևան ԳՈՐԾ.N-ԵԱՔԴ/0197/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈւԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ԱԼՈՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ Տ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը Սևակ Խաչատրյանը Հայաստան Մանուկյանին առևանգելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել մի խումբ անձանց` իր ընկերներ Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի հետ և 2015թ-ի հոկտեմբերի 12-ին ժամը 18:26-ից 18:28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Կոմիտասի պողոտա 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառում մոտեցել է Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ ձեռքի շարժումով Արեգ Հովհաննիսյանին, ով եղել է «Մերսեդես Բենց C180» մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի ղեկին, հասկացրել է ավտոմեքենայով մոտենալ իրենց: Արեգ Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայով մոտեցել է Սևակ Խաչատրյանին և Հայաստան Մանուկյանին ու կանգ առել, ինչից հետո Տարոն Սիմոնյանն ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի դուռը բացելով դուրս է եկել ավտոմեքենայից, ապա դուռը բաց թողնելով կանգնել է բացված դռանն ուղղահայաց` ազատ տարածք ստեղծելով Սևակ Խաչատրյանի կողմից նպատակադրված գործողությունը կատարելու համար ու հենց այդ պահին Սևակ Խաչատրյանը բռնության գործադրմամբ գրկել է Հայաստան Մանուկյանին և վերջինիս կամքին հակառակ, բռնի ուժով Տարոն Սիմոնյանի հետ համատեղ նրան նստեցրել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և փորձել բացահայտ առևանգել: Սակայն կանգառում գտնվող քաղաքացիներն օգնության են հասել Հայաստան Մանուկյանին, որի ժամանակ մի կողմ են քաշել Տարոն Սիմոնյանին, իսկ քաղաքացիներից մեկը` Հեղինե Սաֆարյանը, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին` պահանջելով ավտոմեքենան կանգնեցնել` հարվածելով վարորդին` Արեգ Հովհաննիսյանին: Շուրջ 30 մետր ավտոմեքենան վարելուց հետո` Արեգ Հովհաննիսյանը չկարողանալով հաղթահարել Հեղինե Սաֆարյանի հարուցած խոչընդոտները, կանգնեցրել է ավտոմեքենան և արդյունքում Սևակ Խաչատրյանը, Տարոն Սիմոնյանը և Արեգ Հովհաննիսյանն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը` Հայաստան Մանուկյանին առևանգելը, ավարտին հասցնել: Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով Սևակ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արեգ Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապատվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տարոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սևակ Խաչատրյանին ի պահ հանձնված “Մերսեդես Բենց C 180” մակնիշի 34 ZV 942 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Սևակ Խաչատրյանի տնօրինմանը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները Մեղադրող Գ.Ալոյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով բեկանել փոփոխել այն և վերացնել Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը` սահմանելով ռեալ պատիժ: Իր վերաքննիչ բողոքը մեղադրող Գ.Ալոյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով: «(…)Առաջին ատյանի դատարանը Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Հովհաննիսյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալներ է համարել հետևյալ հանգամանքները. • Ամբաստանյալները բնութագրվում են դրական • Նախկինում դատավածություն չունեն • Տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել հանցագործության բացահայտմանը • Տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել Այժմ նշված տվյալներին անդրադառնանք առանձին-առանձին՝ համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ դրանց կիրառության նպատակահարմարության և վերաբերելիության հարցը պարզելու համար։ 1. Առաջին ատյանի դատարանն անձի կողմից նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը դիտարկելով որպես տվյալ անձին դրական բնութագրող կամ պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք՝ թույլ է տվել սխալ, որն ըստ էության հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից այդ հարցի վերաբերյալ արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին։ Այսպես, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արամայիս Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2015 թվականի թիվ ԳԴ/0014/01/14 որոշման 20-րդ կետում արտահայտել է այն դիրքորոշումը, որ որպես անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցնող չի կարող գնահատվել այնպիսի հանգամանք, որը բնութագրական է անձանց լայն շրջանակին և բխում է անձի կողմից քաղաքացիական հասարակությունում հաստատված կարգը պահպանելու պարտականությունից։ Մասնավորապես, իրավահպատակ վարքագիծը բնորոշ է հասարակության լայն շրջանակներին և յուրաքանչյուր քաղաքացու հասարակական պարտքն է։ Հետևապես անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած կամ դատապարտված չլինելը, ինչպես նաև նոր հանցանք չկատարելը չեն կարող դիտարկվել որպես անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ։ Հետևաբար, ինչպես երևում է Վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումից՝ նախկինում դատված կամ արատավորված չլինելու հանգամանքը ոչ մի կերպ չի կարող հաշվի առնվել անձին դրականորեն բնութագրելու հարցում և առավել ևս այդ հանգամանքը չի կարող ազդել պատժի իրական կրումից ազատելու վրա, ինչպես որ անհիմն վարվել է ստորադաս դատարանը։ 2. Բացի այդ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում դրել է նաև նրանց դրական բնութագրվելու հանգամանքը։ Նշված հասկացությունը բավականին լայն և ընդգրկուն իմաստ է արտահայտում։ Այն հանգամանքը, որ անձը բնութագրվում է դրականորեն, դեռևս ինքնին միայն այդ փաստի ուժով բավարար չէ դնել պատժի կրումից ազատելու հիմքում և առանց այդ բնութագրի տարրերին անդրադառնալու պարզապես մատնանշել որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհրաժեշտություն ապահովող միջոց: Այսպես, անձի դրական բնութագրումը բաղկացած է նրա վերաբերյալ կազմված որոշակի օբյեկտիվ պատկերացումների, հասարակական կյանքում ունեցած տեղի և դիրքի, օրինապահ վարքագծի, մարդկային բարձր և արժանապատիվ հատկանիշների ամբողջությունից, որոնք պետք է գնահատվեն դատարանների կողմից ըստ իրենց նշանակության և ազդեցության մակարդակի, ինչն էլ իր հերթին թույլ կտա, ի թիվս այլ հանգամանքների, հասնել այդ անձին պատիժ կրելուց պայմանական ազատելու եզրահանգմանը։ Սակայն ինչպես երևում է դատավճռից, ստորադաս դատարանն անգամ չի նշել, թե ում կողմից են ներկայացվել այդ բնութագրերը և հատկապես որ դրական հատկանիշներն են թույլ տվել հանգել այն եզրակացությանը, որ անձանց ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, ինչպես են այդ դրական հատկանիշներն ազդել նման որոշման կայացման նպատակահարմարության հարցին անդրադառնալիս։ Ինչ վերաբերում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից մատնանշված մյուս մեղմացնող հանգամանքին՝ հանցագործության բացահայտմանն աջակցելուն, ապա այդ առումով հարկ է նշել հետևյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը, Նարեկ Մադյանի և Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացրած թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ վերահաստատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված՝ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքի վերաբերյալ Ս.Հունիկյանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, վերոգրյալ որոշմամբ ևս արտահայտել է այն տեսակետը, որ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը որպես մեղմացնող հանգամանք կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (տե°ս Սամվել Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։ Վերոգրյալի կապակցությամբ պարզ է դառնում հետևյալը, որ քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը չի հաստատվում սույն գործի փաստական տվյալներով։ Մասնավորապես, . Քննարկվող հանցագործության մասին իրավապահ մարմիններին ահազանգել է Ռոզա Մխիթարի Կարապետյանը, ով առևանգման պահին գտնվել է դեպքի վայրում, իսկ հետագայում իր հայտնած բացատրությամբ և ցուցմունքներով ներկայացրել է գործի հանգամանքները։ . Ձեռնարկված օպերատիվ միջոցառումների արդյունքում հնարավոր է եղել պարզել տուժողի՝ Հայաստան Մանուկյանի ինքնությունը, ով հետագայում արդեն իրավապահ մարմիններին հայտնել է համապատասխան տեղեկություններ ամբաստանյալների և գործին վերաբերող տարբեր հանգամանքների մասին։ . Կատարված հանցագործության մասին տեղեկություններ է հայտնել նաև Հեղինե Սաֆարյանը, ում կողմից կատարված գործողությունների արդյունքում է հնարավոր եղել դադարեցնել հանցավոր արարքը։ . Բացի այդ իրավապահ մարմինների տրամադրության տակ եղել են «Փարքինգ Սիթի Սերվիս» ընկերությունից ստացված Կոմիտասի պողոտայի 27/3 հասցեի դիմաց գտնվող կանգառը տեսանկարահանող տեսախցիկի տեսագրությունը պարունակող 2 թվանշանով համարակալված լազերային կրիչներ, որոնց զննությամբ հիմնավորվել է ամբաստանյալների կողմից Հայաստան Մանուկյանին բացահայտ առևանգելու փաստը։ Վերոգրյալ դրույթները վկայում են այն պարզ ճշմարտության մասին, որ ըստ էության իրավապահ մարմինները, մինչ ամբաստանյալների կողմից ցուցմունքներ տալը, արդեն իսկ նախապես տեղյակ են եղել կատարված հանցագործության մասին, տիրապետել են իրենց հետաքրքրող տեղեկատվության մեծամասնությանը, ամբաստանյալների հայտնած տվյալներն իրենց տեսակարար արժեքով առանցքային ու էական կշիռ, չեն ունեցել հանցագործության բացահայտման հարցում, ինչը ստորադաս դատարանի կողմից ենթարկվել է սխալ մեկնաբանության՝ միայն փաստի բնույթով դրան հանցանքի բացահայտմանն ուղղված գործողություն որակելով և դա չափից դուրս գերագնահատելով։ Վերոգրյալի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է փաստել, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի պատճառաբանվել, թե հանցագործության բացահայտմանն աջակցելն ամբաստանյալների որ գործողություններով է դրսևորվել։ Այսինքն՝ ստորադաս դատարանի կողմից չեն մատնանշվել կոնկրետ փաստական տվյալներ, որոնք կհիմնավորեին քննարկվող մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը։ Նման պայմաններում գտնում եմ, որ հանցագործության բացահայտմանն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքն իրական չէ, իսկ դրա առկայությունը հերքվում է գործի նյութերով(…): (…)Սույն գործով դատարանի կողմից չի պատճառաբանվել, թե ինչից ելնելով է դատարանը գտնում, որ Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։ Իսկ չպատճառաբանված դատական ակտ կայացնելը քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում է, իսկ նշված խախտումը արդեն վերը վկայակոչված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ և 398-րդ հոդվածների դրույթների ուժով սույն դատավճիռը բեկանելու հիմք է։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է՝ 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում։ 4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը՝ ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։ Ավելին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Սարգիս Սմբատի Մարգարյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0034/01/08 որոշմամբ երևում է, որ ստորադաս դատարանը պատժի կրումից Ս.Մարգարյանին պայմանական ազատելու ինստիտուտը կիրառելիս որպես անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի էր առել գրեթե այն նույն հանգամանքները՝ կատարածի համար զղջալը, խնամքին անչափահաս երեխայի առկայությունը, դրական բնութագրվելը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չլինելը, ինչպես որ Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն գործով։ Վճռաբեկ դատարանն այդ որոշման 12-րդ կետում նշել է՝ “այս պայմաններում ստորադաս դատարանի մատնանշած” պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, ամուսնացած լինելն ու խնամքին երկու անչափահաս երեխայի առկայությունը, դրական բնութագրվելը, երիտասարդ տարիքը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չլինելը, ինչպես նաև տուժողի դիրքորոշումը) չեն նվազեցնում Սարգիս Մարգարյանի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն։ Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները թեև սպառիչ չեն, այնուհանդերձ, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Մինչդեռ, Սարգիս Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները։ Սարգիս Մարգարյանի կողմից հանցագործության կատարման հանգամանքները վկայում են նրա անձի հասարակական վտանգավորության բարձր աստիճանի մասին և բացառում են նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը։ Այլ կերպ ասած ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ուղղակիորեն արձանագրեց այն կարևոր հանգամանքը, որ պատասխանատվությունը մեղմացնող ու անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առատությունը դեռ բավարար չէ հանցանք կատարած անձին պատժի կրումից պայմանական ազատելու համար։ Ելնելով վերոգրյալ իրավադրույթներից և համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ՝ անհրաժեշտ է նշել, որ Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված չեն։ Դատարանն օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել նրանց կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, բնույթը, որոնք բարձրացնում են Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։ Ելնելով վերոգրյալից՝ գտնում եմ, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված և պատճառաբանված չեն Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ստորադաս դատարանի հետևությունները։ Հետևաբար, նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պատշաճ չի գնահատել սույն գործի բոլոր փաստական հանգամանքները և անհիմն կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։ Այսինքն՝ կիրառվել է քրեական օրենսգրքի հոդված, որը ենթակա չէր կիրառման, դրա արդյունքում թույլ է տրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում։ Այսպիսով, ստորադաս դատարանը, Սևակ Խաչատրյանի, Տարոն Սիմոնյանի և Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն կիրառելով, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը։ Վերը նշված բոլոր հանգամանքները՝ դատարանի կողմից թույլ տրված խախտումները թե առանձին-առանձին և թե համակցության մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի լույսի ներքո թիվ ԵԱՔԴ/0197/01/15 դատավճիռը բեկանելու հիմք են(…)»: Մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանը, մասնավորապես պատճառաբանելով հետևյալը. «(…)Ինձ և իմ ընկերներին (Ս. Խաչատրյան, Ա. Հովհաննիսյան, Տ. Սիմոնյան) մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի մասին, որ մենք նախնական համաձայնությամբ առևանգման փորձ ենք կատարել։ Մեղադրանքի հիմքում առկա են վկաների ցուցմունքներ, որոնք իրականությանը առհասարակ չեն համապատասխանում, դրանք եղել են նրանց կարծիքը կամ երևակայական պատկերացումները։ Վկա Հեղինե Սաֆարյանը ներկայանալով դատարան, վկայություն տվեց այն մասին, որ իր կարծիքով նա է խանգարել Արեգ Հովհաննիսյանին որպեսզի նա մեքենան չշարունակի վարելը։ Եվ նաև ասեց, որ իր հարվածները և հրումները Արեգ Հովհաննիսյանին ընդհանրապես չեն դիպել, հետևաբար նա առհասարակ չէր կարող խոչնդոտ հանդիսանալ Արեգի համար։ Իսկ Արեգ Հովհաննիսյանը մեքենան վարել և կանգնեցրել է սեփական նախաձեռնությամբ, որովհետև նախնական պայմանավորվածություն առհասարակ չի եղել, քանի որ նման մտադրություն չեմ ունեցել։ Վկա Ռոզա Կարապետյանը վկայություն է տվել այն մասին, որ տեսել է մի տղայի, որը վերջում փակել է դուռը և մնացել դրսում կանգնած, այլ ոչինչ չի տեսել։ Քրեական գործին կից առկա է տեսասկավառակ, որտեղ ակնհայտ երևում է, որ մեքենայի դուռը չի փակվել և այդ տղան (Տարոնը) չի մնացել կանգնած այլ հեռացել է մեքենայից։ Սա էլ երևակայական վկայությունների շարքից մի մաս։ Երբ ես տուժողին մոտեցրել էի մեքենային, Տարոն Սիմոնյանը խանգարում էր ինձ մտցնել մեքենայի մեջ, այդ իսկ պատճառով տևական ժամանակ ևս չէի կարողանում մտցնել մեքենան, որի պատճառով էլ հավաքվեցին մարդիկ։ Բարձրացավ աղմուկ և Արեգ Հովհաննիսյանը որոշեց քշել մեքենան, առաջնահերթ հավաքվածներից փոքր ինչ հեռվանալու նպատակով։ Այսպիսով տրված վկայությունները, որոնք հիմնված են կարծիքների և երևակայության վրա որոնցով էլ մեղադրում են մեզ։ Ես ընդունում եմ իմ արած սխալը իմ կոպիտ վերաբերմունքը տուժողի նկատմամբ, որի համար ներողություն եմ խնդրել, որը եղել է պահի ազդեցության տակ, չգիտակցելով թե ինչ եմ անում։ Սակայն քրեական օրենսգիրքը կոնկրետ իմ գործողություններին տալիս է առևանգում բնութագիրր։ Եվ եթե դա այդպես է ուրեմն ես այդ պահին եմ որոշել չակերտավոր առևանգել նրան, որի պատճառը հանդիսացավ իմ և իր միջև եղած խոսակցությունը այդ ժամանակ։ Առհամարական և վիրավորակաև պահվածք և բառեր ուղղված ինձ։ Եվ ես չէի կարող պայմանավորված լինել ընկերներիս հետ այլ ոչինչի մասին բացի իմ ընկերուհուն հանդիպելուց և տուն ճանապարհելուց հետո միասին սուրճ խմել, երեկո անցկացնելը։ Մատնանշվում է այն, որ մենք ընկերություն չենք արել, որի մասին հայտարարել է իրեն Հ.Մանուկյանը։ Հ.Մանուկյանը նաև հայտարարության մեջ նշել է, որ չէր ցանկանում իմ հետ հանդիպել և նշել է նաև, որ Սևակը մոտեցավ ինձ ու հենց այդ պահին մեր առջև կանգնեց մի մեքենա, նա բարևեց անմիջապես գրկեց ու տարավ դեպի մեքենան։ Ասեմ, որ Հ.Մանուկյանն ինձ ծանոթացրել է մորեղբոր ընտանիքի հետ, նա իր ամեն ելք ու մուտքի մասին տեղյակ է պահել ինձ և հարցրել ինձնից թույլտվություն իր քայլերի համար։ Ապա ինչպե՞ս բնութագրել եթե ոչ ընկերություն։ Իսկ այդ օրը նա անձամբ է ինձ առաջարկել հանդիպել, խնդրել, որ ես մոտենամ անգամ ժամը` առավոտյան հանդիպենք թե երեկոյան, որի մասին կան փաստեր նամակագրության տեսքով։ Իսկ այն, որ ես մոտեցա և մեքենան անմիջապես կանգնեց ես բարևեցի ու գրկեցի իրեն, այս ամենը հերքում է նույն տեսասկավառակաը, որը քրեական գործում առկա է և կփաստի հետևյալը, որ մենք ենք իրար մոտեցել և երեք րոպեից ավել զրուցել ենք, որի ժամանակ էլ ես առաջարկել եմ քայլենք հեռվանանք փողոցի աղմուկից։ Նա մերժեց և մեր շարունակական խոսակցության ժամանակ էլ հունից դուրս եկա և ուզեցի իրեն տանել իր տուն։ Իսկ այն թե մեքենան կանգնեց անմիջապես մեր դիմաց դա այդպես չէ. մեքենան կանգնեց 10-ից 12 մետր հեռու այն դեպքում, երբ հնարավորություն կար շատ մոտ կանգնելու իսկ դա չարեց Արեգը որպեսզի չխանգարի երթուղայինների կանգառին մտածելով, որ թող մի քանի մետր էլ քայլեն։ Եվ դա չարվեց, որովհետև չկար նախորոք պայմանավորվածություն ոչնչի շուրջ։ Խնդրում եմ այս բոլոր փաստերը հաշվի առնելով հնարավորինս մեղմ վերաբերվել իմ կատարած քայլին, որն է պահի ազդեցության տակ հավասարակշռությունից դուրս գալս։ Իսկ մեղադրողը խեղաթյուրելով իրականությունը կազմել է և մեղադրական գործը և վերաքննիչ բողոքի էությունն ու հիմնավորումները(…)»: Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում մեղադրող Գ.Ալոյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց, ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանը, Ա.Հովհաննիսյանը և Տ.Սիմոնյանը բողոքի դեմ առարկեցին` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալների առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մասնակիորեն բավարարել, Սևակ Խաչատրյանի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը փոփոխել Սևակ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման, հետևյալ պատճառաբանությամբ: Ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանի, Ա.Հովհաննիսյանի և Տ.Սիմոնյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով: «(…)Ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ, ուսանող է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Արեգ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Տարոն Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված տեղեկանքի` նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Սևակ Խաչատրյանը, Արեգ Հովհաննիսյանը և Տարոն Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ: Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե°ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները): ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ «պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ «/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/»: Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Սևակ Խաչատրյանին, Արեգ Հովհաննիսյանին և Տարոն Սիմոնյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Սևակ Խաչատրյանի, Արեգ Հովհաննիսյանի և Տարոն Սիմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները(…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար(…)»: Այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: 10. Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով՝ հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար(…)»: Չհամաձայնելով հանդերձ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի փաստարկմանն առ այն, որ ամբաստանյալներ Ս.Խաչատրյանը, Ա.Հովհաննիսյանը և Տ.Սիմոնյանը տվել են խոստովանական ցուցմուքններ և աջակցել հանցագործության բացահայտմանը, քանի որ նրանցից և ոչ մեկը չի ընդունել, որ տուժող Հայաստան Մանուկյանին ցանկացել են ամուսնության նպատակով առևանգել, և հանցագործությունը բացահայտվել է ոչ նրանց աջակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Հովհաննիսյանի և Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ` նկատի ունենալով նրանց հանցավոր գործողությունների շարժառիթն ու մասնակցության աստիճանը, իսկ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով դատավճիռը պետք է փոփոխել և նրան դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի` ազատազրկման չորս տարի ժամանակով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հաշվի առնելով նրա առավել ակտիվ դերը մեղսագրվող հանցանքի կատարմանը, գործի կոնկրետ հանգամանքներն ու նրա դրսևորած վարքագիծը, որոնց պայմաններում վերաքննիչ դատարանի մոտ բացակայում է համոզվածությունը, որ Ս.Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ պատիժ կրելու: Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն Արսեն Արմենի Կարապետյանի և Ռուբեն Կիմի Գուլգուլյանի վերաբերյալ գործով 2015թ-ի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...)13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)»: Սույն քրեաիրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության են ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա(հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի` 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով, Արմեն Շահբազյանի` 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 գործով, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14 և այլն): Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները, Սևակ Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ինչը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Այսպիսով, հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը պետք է փոփոխել և մասնակիորեն բավարարելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալ Սևակ Խաչատրյանի մասով պատիժ նշանակել առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 397-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրող Գ.Ալոյանի վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել: Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ-ի դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռ փոփոխել. Ամբաստանյալ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամանակով` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման: Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-04-2017 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 19-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր.1-ին հատոր 228 թերթ, 2-րդ հատոր 124 թերթ, 3-րդ հատոր 173 թերթ, 4-րդ հատոր 91 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 19-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր.1-ին հատոր 228 թերթ, 2-րդ հատոր 124 թերթ, 3-րդ հատոր 173 թերթ, 4-րդ հատոր 91 թերթ: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-14200/17 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0197/01/15
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 17-05-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Սևակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-05-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 26-07-2017 |
| Մակագրվել է | 24-05-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0197/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 26 հուլիսի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դատավճռով Սևակ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով։ Արեգ Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապատվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով։ Տարոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով։ Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի ապրիլի 10-ին որոշում է կայացրել բողոքը մասնակիորեն բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դատավճիռը՝ Սևակ Խաչատրյանի մասով փոփոխելու մասին։ Ս.Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանը (այսուհետ նաև` առաջին բողոքի հեղինակ) և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանը (այսուհետ նաև` երկրորդ բողոքի հեղինակ)։ Առաջին բողոքի հեղինակը խնդրել է ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դատավճռին։ Երկրորդ բողոքի հեղինակը խնդրել է ամբաստանյալներ Ա.Հովհաննիսյանի և Տ.Սիմոնյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության։ Միաժամանակ, բողոք բերած անձինք խնդրել են վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը համարել հարգելի և այն վերականգնել։ Որպես բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդության հիմնավորում՝ առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակները կցել են ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը օրենքով սահմանված ժամկետից ուշ` 2017 թվականի ապրիլի 21-ին ստացված լինելու փաստը հավաստող ապացույցները։ Հիմք ընդունելով ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052, 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062, 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 և 2016 թվականի ապրիլի 26-ի թիվ ՍԴՈ-1268 որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակների՝ վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու և այն վերականգնելու մասին միջնորդությունները պետք է բավարարել։ Առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակները փաստարկել են, որ բողոքները պետք է ընդունվեն քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Առաջին բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է՝ խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ և 397-րդ հոդվածների պահանջները։ Երկրորդ բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ վերանայվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ՏԴ/0018/01/13 և ԳԴ/0014/01/14 որոշումներին։ Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջը։ Առաջին բողոքի հեղինակի փաստարկների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Երկրորդ բողոքի հեղինակի փաստարկների, նրա կողմից վկայակոչված գործերով Վճռաբեկ դատարանի որոշումների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքարկվող դատական ակտում որևէ նորմի մեկնաբանությունը հակասում է հիշատակված որոշումների մեջ դրան տրված մեկնաբանությանը։ Հետևաբար, բերված բողոքներում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակների փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքներում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքները վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանի՝ վճռաբեկ բողոքներ բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնել։ 2. Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-07-2017 |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 22-05-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Գլխավոր դատախազի տեղակալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Դ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արեգ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Տարոն |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-05-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 26-07-2017 |
| Մակագրվել է | 24-05-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0197/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 26 հուլիսի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դատավճռով Սևակ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Սևակ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով։ Արեգ Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապատվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Արեգ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով։ Տարոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ Տարոն Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, և սահմանվել է փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով։ Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի ապրիլի 10-ին որոշում է կայացրել բողոքը մասնակիորեն բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դատավճիռը՝ Սևակ Խաչատրյանի մասով փոփոխելու մասին։ Ս.Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանը (այսուհետ նաև` առաջին բողոքի հեղինակ) և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանը (այսուհետ նաև` երկրորդ բողոքի հեղինակ)։ Առաջին բողոքի հեղինակը խնդրել է ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը և օրինական ուժ տալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 2-ի դատավճռին։ Երկրորդ բողոքի հեղինակը խնդրել է ամբաստանյալներ Ա.Հովհաննիսյանի և Տ.Սիմոնյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության։ Միաժամանակ, բողոք բերած անձինք խնդրել են վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը համարել հարգելի և այն վերականգնել։ Որպես բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդության հիմնավորում՝ առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակները կցել են ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշումը օրենքով սահմանված ժամկետից ուշ` 2017 թվականի ապրիլի 21-ին ստացված լինելու փաստը հավաստող ապացույցները։ Հիմք ընդունելով ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052, 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062, 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 և 2016 թվականի ապրիլի 26-ի թիվ ՍԴՈ-1268 որոշումներում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակների՝ վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու և այն վերականգնելու մասին միջնորդությունները պետք է բավարարել։ Առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակները փաստարկել են, որ բողոքները պետք է ընդունվեն քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Առաջին բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է՝ խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ և 397-րդ հոդվածների պահանջները։ Երկրորդ բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ վերանայվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ՏԴ/0018/01/13 և ԳԴ/0014/01/14 որոշումներին։ Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջը։ Առաջին բողոքի հեղինակի փաստարկների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Երկրորդ բողոքի հեղինակի փաստարկների, նրա կողմից վկայակոչված գործերով Վճռաբեկ դատարանի որոշումների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքարկվող դատական ակտում որևէ նորմի մեկնաբանությունը հակասում է հիշատակված որոշումների մեջ դրան տրված մեկնաբանությանը։ Հետևաբար, բերված բողոքներում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ առաջին և երկրորդ բողոքների հեղինակների փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքներում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքները վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանի՝ վճռաբեկ բողոքներ բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնել։ 2. Սևակ Գագիկի Խաչատրյանի, Արեգ Արտակի Հովհաննիսյանի և Տարոն Հայրիկի Սիմոնյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Դ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-07-2017 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 31-07-2017 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 228, 124, 173, 137 թերթ |