ԵԱՔԴ/0191/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն


«09» օգոստոսի 2017թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի, Մ.Սարգսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողԱ.Ամիրյանի,
ամբաստանյալ Է.Դավթյանի,
պաշտպանԱ.Ղազարյանի


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդգար Ռոբերտի Դավթյանի`ծնված 1996 թվականիմայիսի 24-ինԱբովյանքաղաքում, ազգությամբհայ, ՀՀքաղաքացի, միջնակարգկրթությամբ, ամուրի, ծառայելէՀՀՊՆ 50869 զորամասի 1-ինհրաձգայինգումարտակիականանետայինդասակում, որպեսնշանառու-օպերատոր, ՀՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետի 2016 թվականի հուլիսի 21-ի թիվ 1327 հրամանագրի համաձայն արձակվել է պահեստազոր,նախկինումչդատված, բնակվում էք.Աբովյան, Սևանիփողոց2/1 շենք, 61 բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով.


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀՊՆառաջինկայազորայինքննչականբաժնիքննիչԴ.Նավասարդյանի 2014 թվականիօգոստոսի 01-իորոշմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասովնախատեսվածհանցագործությանհատկանիշներովհարուցվելևվարույթէընդունվելթիվ 90963514 քրեականգործը:
ԳորիսիկայազորիզինվորականդատախազությանդատախազՀ.Ալեքսանյանի 2014 թվականիհոկտեմբերի 02-իորոշմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 364-րդհոդվածի 1-ինմասովհարուցվելէթիվ 90506514 քրեականգործը:
ՀՀՊՆքննչականծառայության 9-րդկայազորայինքննչականբաժնիՀԿԳքննիչՀ.Հայրապետյանի 2014 թվականիհոկտեմբերի 07-իորոշմամբթիվ 90506514 քրեականգործնընդունվելէվարույթ:
ԵրևանիկայազորիզինվորականդատախազությանավագդատախազԶ.Խորասանյանի 2014 թվականիհոկտեմբերի 31-իորոշմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասովհարուցվելէթիվ 90212314 քրեականգործը:
ՀՀքննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչությանչորրորդկայազորայինքննչականբաժնիքննիչԱ.Գրիգորյանի 2014 թվականինոյեմբերի 03-իորոշմամբթիվ 90212314 քրեականգործնընդունվելէվարույթ:
ՀՀՔԿԶՔԳՎչորրորդկայազորայինքննչականբաժնիքննիչԱ.Գրիգորյանի 2014 թվականինոյեմբերի 07-իորոշմամբթիվ 90212314 քրեականգործովԷդգարՌոբերտիԴավթյանըներգրավվելէորպեսմեղադրյալևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով:
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբԱ.Գրիգորյանի 2014 թվականինոյեմբերի 07-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանինկատմամբորպեսխափանմանմիջոցէկիրառվելզորամասիհրամանատարությանհսկողությանըհանձնելը:
Քննիչի 2014 թվականինոյեմբերի 25-իորոշմամբթիվ 90506514 քրեականգործնընդունվելէվարույթ:
Քննիչի 2014 թվականինոյեմբերի 26-իորոշմամբթիվ 90212314 քրեականգործըմիացվելէթիվ 90506514 քրեականգործինևնախաքննությունըշարունակվելէմեկվարույթում` 90506514 համարիտակ:
ՀՀքննչականկոմիտեիզինվորականքննչականգլխավորվարչությանչորրորդկայազորայինքննչականբաժնիքննիչԱ.Գրիգորյանի 2014 թվականինոյեմբերի 27-իորոշմամբթիվ 90963514 քրեականգործնընդունվելէվարույթ:
ՔննիչԱ.Գրիգորյանի 2014 թվականիդեկտեմբերի 05-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանին 2014 թվականինոյեմբերի 07-ինՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասովառաջադրվածմեղադրանքըփոփոխվել, լրացվելևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասովև 364-րդհոդվածի 1-ինմասով:
Քննիչի 2014 թվականիդեկտեմբերի 05-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանըներգրավվելէորպեսմեղադրյալևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 364-րդհոդվածի 1-ինմասովև 361-րդհոդվածի 1-ինմասով:
ՀՀքննչականկոմիտեիզինվորականքննչականգլխավորվարչությանչորրորդկայազորայինքննչականբաժնիքննիչԱ.Գրիգորյանի 2014 թվականիդեկտեմբերի 26-իորոշմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասովհարուցվելևվարույթէընդունվելթիվ 90265214 քրեականգործը:
Քննիչի 2014 թվականիդեկտեմբերի 27-իորոշմամբթիվ 90265214 քրեականգործըմիացվելէթիվ 90506514 քրեականգործինևնախաքննությունըշարունակվելէմեկվարույթում` 90506514 համարիներքո:
Քննիչի 2015 թվականիհունվարի 29-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանին 2014 թվականիդեկտեմբերի 05-ինՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասովև 364-րդհոդվածի 1-ինմասովառաջադրվածմեղադրանքըփոփոխվել, լրացվելևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով, 364-րդհոդվածի 1-ինմասովև 361-րդհոդվածի 1-ինմասով:
ՔննիչինույնօրվամեկայլորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանըներգրավվելէորպեսմեղադրյալևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով, 364-րդհոդվածի 1-ինմասովև 361-րդհոդվածի 1-ինմասով:
ՀՀքննչականկոմիտեիզինվորականքննչականգլխավորվարչությանչորրորդկայազորայինքննչականբաժնիքննիչԱ.Գրիգորյանի 2015 թվականիապրիլի 02-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանին 2015 թվականիհունվարի 29-ինՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով, 364-րդհոդվածի 1-ինմասովև 361-րդհոդվածի 1-ինմասովառաջադրվածմեղադրանքըփոփոխվել, լրացվելևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով, 364-րդհոդվածի 1-ինմասով, 361-րդհոդվածի 1-ինմասովև 363-րդհոդվածի 1-ինմասով:
Քննիչի 2015 թվականիապրիլի 02-իմեկայլորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանըներգրավվելէորպեսմեղադրյալևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով, 364-րդհոդվածի 1-ինմասով, 361-րդհոդվածի 1-ինմասովև 363-րդհոդվածի 1-ինմասով:
ՔննիչԱ.Գրիգորյանի 2015 թվականիմայիսի 26-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանին 2015 թվականիապրիլի 02-ինՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասով, 364-րդհոդվածի 1-ինմասով, 361-րդհոդվածի 1-ինմասովև 363-րդհոդվածի 1-ինմասովառաջադրվածմեղադրանքըփոփոխվել, լրացվելևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 364-րդհոդվածի 1-ինմասով, 361-րդհոդվածի 2-րդմասով, 363-րդհոդվածի 1-ինմասովև 361-րդհոդվածի 1-ինմասով:
Քննիչի 2015 թվականիմայիսի 26-իորոշմամբԷդգարՌոբերտիԴավթյանըներգրավվելէորպեսմեղադրյալևնրանմեղադրանքէառաջադրվելՀՀքրեականօրենսգրքի 364-րդհոդվածի 1-ինմասով, 361-րդհոդվածի 2-րդմասով, 363-րդհոդվածի 1-ինմասովև 361-րդհոդվածի 1-ինմասով:
Քննիչինույնօրվամեկայլորոշմամբթիվ 90506514 քրեականգործըմիացվելէթիվ 90963514 քրեականգործինևնախաքննությունըշարունակվելէմեկվարույթում` 90963514 համարիներքո:
ԵրևանիկայազորայինզինվորականդատախազությանդատախազԱ.Ամիրյանը 2015 թվականիհոկտեմբերի 26-ինթիվ 90963514 քրեականգործիմեղադրականեզրակացությունըհաստատելէևնույնօրըքրեականգործըմեղադրականեզրակացությամբուղարկվելէԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարան, որըԴատարանումստացվելէ 2015 թվականիհոկտեմբերի 28-ին:
ԴատավորԱ.Խաչատրյանի 2015 թվականիհոկտեմբերի 29-իորոշմամբթիվԵԱՔԴ/0191/01/15 քրեականգործնընդունվելէվարույթևնույնթվականինոյեմբերի 11-իննշանակվելդատաքննության:
2016 թվականիհունվարի 08-իՆՀ-3-ԱհրամանագրովդադարեցվելէԱ.ԽաչատրյանիԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանիդատավորիլիազորությունները:
2016 թվականիհունվարի 25-ինթիվԵԱՔԴ/0191/01/15 քրեականգործըվերամակագրվելէդատավորՌ.Մխիթարյանին:
ԴատավորՌ.Մխիթարյանի 2016 թվականիհունվարի 26-իորոշմամբթիվԵԱՔԴ/0191/01/16 քրեականգործնընդունվելէվարույթևնույնթվականիփետրվարի 09-իննշանակվելդատաքննության:
2016 թվականիմայիսի 23-իՆՀ-440-ԱհրամանագրովդադարեցվելէՌ.ՄխիթարյանիԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարանիդատավորիլիազորությունները:
2016 թվականիհունիսի 27-ինթիվԵԱՔԴ/0191/01/15 քրեականգործըվերամակագրվելէդատավորԱ.Մաթևոսյանին:
ԴատավորԱ.Մաթևոսյանի 2016 թվականիհունիսի 27-իորոշմամբթիվԵԱՔԴ/0191/01/15 քրեականգործնընդունվելէվարույթևնույնթվականիհուլիսի 12-ի որոշմամբ նշանակվելդատաքննության:
Դատարանի 2017 թվականի փետրվարի 13-ի որոշմամբ թիվԵԱՔԴ/0191/01/15 քրեական գործովամբաստանյալԷդգարՌոբերտիԴավթյանինկատմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 361-րդհոդվածի 1-ինմասի, 361-րդհոդվածի 2-րդմասիև 364-րդհոդվածի 1-ինմասիմեղադրանքներովքրեականհետապնդումըդադարեցվել է` քրեականպատասխանատվությանվաղեմությանժամկետնանցածլինելուհիմքով:
Էդգար Ռոբերտի Դավթյանին նախաքննության մարմինը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասովմեղադրանք է առաջադրել հետևյալ ձևակերպմամբ.
«[Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը] 23.10.2014թ.-իցմինչև 05.11.2014թ. զորամասնինքնակամթողնելուընթացքում` 04.11.2014թ. է.Աբովյանում, ապակուկտորովձախնախաբազկինկտրվածվերքերիձևովիրառոխջությանըպատճառելէթեթևվնաս, առողջությանկարճատևքայքայումով, որըկարողէրհանգեցնելզինվորականծառայությանկատարումըժամանակավորապեսդադարեցնելուն: (…) »:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքնավնասումը կատարել է ընկերուհու պատճառով: Գտնվելով հոսպիտալի հոգեբուժական բաժանմաունքում` իմացել է, որ ընկերուհին շփվում է այլ տղայի հետ, դիմել է փախուստի, որպեսզի պարզի, թե ինչն էընկերուհու այդ քայլին դիմելու պատճառը: Փախուստի մեջ գտնվելու ընթացքում հանդիպել է ընկերուհուն, ով էլ իր կասկածները հաստատել է, որ այլ տղայի հետ է շփվում, ինչից հետո ինքը, նեղված լինելով, կատարել է ինքնավնասումը: Հայտնեց, որ չի ցանկանում նախկին ընկերուհու անունը ասել, քանի որ վերջինս արդեն իսկ ամուսնացել է հենց այն տղայի հետ, ում հետ այդ ժամանակահատվածում շփվում էր: Միմյանց հետ ընկերություն սկսել են անել մինչ զինվորական ծառայության մեկնելը, ընկերություն արել են շուրջ երկուսուկես տարի՝ 16 տարեկանից: Ընկերուհու հետ չի վիճել, ուղղակի վերջինս իրեն սառն է պահել: Ծառայության հետ կապված երբևէ խնդիր չի ունեցել, ծառայությունից չի բողոքել: Եղել են դեպքեր, որ զորամասերից իր փախուստները կապված են եղել անձնական խնդիրների հետ և այժմ չի ցանկանում մասսայականորեն բարձրաձայնել այդ նեղ անձնական խնդիրների մասին: 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ից մինչև նոյեմբերի 03-ը գտնվել է փախուստի մեջ, տարբեր վայրերում, նաև Աշտարակի «Մուղնի» հյուրանոցում: Այնուհետև,երբ զրուցել է հայրիկի հետ, որոշել են, որ ինքը պետք է վերադառնա զորամաս: Իր ընկերներից է իմացել, որ ընկերուհին մեկ այլ տղայի հետ է շփվում, սակայն չի հիշում, թե, որ ընկերն է հայտնել:Գնացել է տուն, սակայն իր մոտ նպատակ է առաջացել պարզելու, թե ինչն է պատճառը, որ ընկերուհին մեկ այլ տղայի հետ է շփվում, հանդիպել է նրա հետտ, ով հաստատել է, որ այլ տղայի հետ է հանդիպում: Երբևէ ինքնասպանություն գործելու մտադրություն չի ունեցել: Իր նկատմամբ որևէ մեկը, այդ թվում` նաև քննիչը, բռնություն չի գործադրել: Ինքնավնասումը կատարել է Աբովյան քաղաքում՝ գնացքի գծերի մոտ, «Կանազի» հոսպիտալից փախուստի մեջ գտնվելու ընթացքում: Ինքնավնասում կատարելու օրը չի հիշում: Ինքնավնասումը կատարել է ապակիով, վնասել է ձախ ձեռքը, նման քայլի է դիմել հանգստանալու համար: Դեպքից հետո ընդհանրապես ընկերուհու հետ չի շփվել:
Ինքնավնասումից հետո արյուն նկատել է, չի հիշում արդյոք դրանից հետո բուժօգնության դիմել է, թե` ոչ: Ծնողներին անմիջապես չի հայտնել, նրանք հետագայում են իմացել: Դեպքի օրը հագին եղել է երկարաթև վերնաշապիկինքն էլ սեղմած է պահել, որպեսզի շատ չարյունահոսի: Վնասել էր միայն բազուկը:
Ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանը հրաժարվեց պատասխանել Դատարանի այն հարցին, թե ինչն է եղել բազմաթիվ անգամներ ծառայության վայրը թողնելու պատճառները:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որոշում կայացրեց հրապարակել վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի հուլիսի 04-ին զորակոչվել է ՀՀ ԶՈՒ և նշանակվել է պարտադիր ժամկետային ծառայության ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասում: 30.09.2014թ. տեղափոխվել և ընդունվել է ԵԿՀ-ի հոգեբուժական բաժանմունք, քանի որ զորամասում արտահայտություն էր արել, որ ինքնասպան կլինի: Գտնվելով հոգեբուժական բաժանմունքում` 19.10.2014թ. ժամը 19:30-ի սահմաններում, տեսնելով, որ բաժանմունքի մուտքի դուռը սանիտարը բացում է, նրան մի կողմ հրելով դիմել է փախուստի: Փախուստի պատճառը կապված է եղել անձնական խնդիրների հետ: Գնացել է տուն, հաց կերել և նույն օրը հոր ուղեկցությամբ հետ վերադարձել հոգեբուժական բաժանմունք: Հաջորդ օրն առավոտյան իրեն սանիտարներից ասել են, որ բաժանմունքի պետն իրեն կանչում է: Իջնելով ներքև` վերջինս իրեն ապտակել է և հայհոյել, ինչից ինքը շատ է վիրավորվել և չի կարողացել տեղը գտնել: Դրանով պայմանավորված 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, ժամը 04:00-ի սահմաններում, նախապես պայմանավորվելով Սերյոժա Բաբայանի հետ, հոգեբուժարանի ճաշարանի պատուհանը բացելով դիմել են փախուստի: 2014 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, ժամը 00:30-ի սահմաններում պատահական քաղաքացուց խնդրելով բջջային հեռախոս` զանգահարել է հորը և հայտնել, որ իր փախուստի միակ պատճառը եղել է այն, որ հոգեբուժարանում, հիվանդների ներկայությամբ, բաժանմունքի պետ մայոր Թունյանը բոլորի մոտ ապտակել իրեն և սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել իր հասցեին: Բացի այդ, փախուստի մեջ գտնվելու ընթացքում կատարել է ինքնավնասում և խմել է անհայտ ծագումով թույն, որի մասին հայտնել է հորը և այդ ամենի պատճառը եղել է ոչ թե ծառայությունից խուսափելը, այլ բաժանմունքի պետ Թունյանի հայհոյանքները, քանի որ իրեն շատ նվաստացած է զգացել:
Ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանը հրաժարվեց պատասխանել Դատարանի հարցերին և պնդեց իր դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը:
Այսպես, Դատարանն ամբաստանյալի՝ իր առողջությանը վնաս պատճառելու նպատակի վերաբերյալ ցուցմունքները գնահատում է որպես անարժանահավատ, նման բովանդակությամբ ցուցմունք տալով ամբաստանյալ Ռոբերտ Դավթյանը նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Դատական քննության ընթացքում վկա Ռոբերտ Ջանիբեկի Դավթյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ որդին՝ Էդգար Դավթյանը, Մեղրիում ծառայելու ընթացքում զանգահարել և ասել է, որ դիմել է փախուստի, ինքը գնացել, դիմավորել է նրան և բերել տուն, պարզել է, որ ավագ լեյտենանտի պատճառով է դիմել փախուստի ու գնացել է Մեղրի: Վերջինս ճաշարանի հերթապահության ժամանակ ասել է, որ պետք է «բիչոկ» հավաքի, ծեծել է, նա էլ դիմել է փախուստի: Որպեսզի ավագ լեյտենանտին տույժի չենթարկեն, ռազմական ոստիկանությունում ասել է, որ Էդգարն ընկերուհու պատճառով է նման քայլի դիմել: Որոշ ժամանակ անց իրեն զանգահարել է զորամասի հրամանատարի ԱՀՏԱ գծով տեղակալը և հայտնել, որ զորամասում տեղեկություններ են տարածվել, որ Էդգար Դավթյանը ցանկանում է ինքնասպան լինել: Ինքը զանգահարել է Էդգարին, հարցրել, թե որտեղ է, վերջինս պատասխանել է, որ զորամասի դիմացի խանութում կանգնած սառը սուրճ է խմում, այնուհետև, ասել է, որ նման բան չկա: Կես ժամ անց Էդգարին տեղափոխել են Սիսիանի հոսպիտալ, իսկ հաջորդ օրը՝ Երևան քաղաքի «Կանազի» հոսպիտալի հոգեբուժական բաժանմունք: Էդգարը հոգեբուժական բաժանմունքից էլ է փախուստի դիմել: Էդգարին ինքն է հայտնաբերել և վերադարձրել հոսպիտալ: Հարցրել է, թե ինչն է եղել փախուստի պատճառը, Էդգարը պատասխանել է, որ չի կարողանում մնալ հոգեկան հիվանդների հետ, ինքն էլ է հոգեկան դարձել: Դրանից հետո նրան տեղափոխել են «Սովետաշեն», իսկ այնուհետև Մալաթիայում տեղակայված զորամաս: Առաջին անգամ փախուստի դիմել է ծառայությունից երկու օր անց, մեկ ժամով, երբ որ իր հորն էին վիրահատել, հուլիսի 7-ին դիմել է փախուստի և նույն օրն էլ հետ է վերադարձրել զորամաս: Այդ անգամ ծառայության հետ կապված որևէ խնդիր չի եղել: Երկրորդ փախուստը եղել է սեպտեմբեր ամսվա մեջ, բայց կոնկրետ օրը չի հիշում: Փախուստը կապված է եղել ավագ լեյտենանտի հետ, ճանաչում է նրան, վերջինս վիրավորել, հայհոյել էր Էդգարին, ինչի պատճառով էլ նա լքել էր զորամասը: Նույն օրը, գիշերը ժամը 22:00-ից հետո, Էդգարից իմացել է, որ իրեն ծեծել են: Նա ճաշարանի վերակարգում է եղել և դիմել է փախուստի, իսկ ավագ լեյտենանտն իր անմիջական ղեկավարը չի եղել: Ինքը ոստիկանություն չի դիմել, գնացել է Մեղրի, ավագ լեյտենանտի խնդրանքներից հետո, երբ իրեն ասել է, որ պետք է երեխա ունենան, կդատվի, երբ իմանան, որ զինվորի է ծեծել, ասել է, որ ռազմական ոստիկանությանը կհայտնի, թե իր տղան ընկերուհու պատճառով է դիմել փախուստի: Իրականում չգիտի` Էդգարն ընկերուհի ունեցել է, թե`ոչ:Առաջին փախուստից հետո Հայկ Գրիգորյանի և Արայիկ Մանուկյանի հետ են Էդգարին վերադարձրել Մեղրիի զորամաս: Ռազմական ոստիկանությանը չի հայտնել իրողությունը, քանի որ խղճացել է ավագ լեյտենանտին: Իր որդու երրորդ փախուստը եղել է հոգեբուժական բաժանմունքից, կոնկրետ օրը չի հիշում:Սակայն հիշում է, որ հինգշաբթի էր, առավոտյան 08:20-ին զանգահարել են իրեն և հայտնել, որ տղան այլևս հոգեբուժականա բաժանմունքում չէ: Երեկոյան Աբովյան քաղաքում է հայտնաբերել Էդգարին և վերադարձրել զորամաս: Էդգարն ասել է, որ այլևս չի դիմանում, հոգեկան աշխարհը խանգարվել է: Հոգեբուժարանից փախուստի ժամանակ հոգեբուժարանի աշխատակից Աշոտի հետ է Էդգարին վերադարձրել հոգեբուժարան: Դիմել են պաշտպանության նախարարին, սակայն մերժել են և լիարժեք պատասխան չեն ստացել: Չորրորդ փախուստի պատճառը եղել է այն, որ Էդգարը չի դիմացել փակ տարածության մեջ, ցանկացել է գնալ իր զորամասը: Ընդհարապես ոչ մի խնդիր չի ունեցել, Էդգարին ծեծի ենթարկող չի եղել: Դրանից հետո Էդգարն այլևս փախուստի չի դիմել: Չի հիշում դեկտեմբեր ամսին փախուստ եղել է, թե` ոչ: Աբովյան քաղաքում, երեկոյան Էդգարին հայտնաբերելուց հետո, նրան մի երկու րոպե է տեսել, ինքը եղել է ռազմական ոստիկանության ծառայակիցների հետ: Էդգարին հայտնաբերելուց հետո տուն չի տարել, նա փախուստի դիմելուց հետո տուն չի գնացել: Ինքնավնասումը ծառայությունից խուսափելու համար չի արել: Որքան հիշում է հոգեբուժական բաժանմումքից փախուստից հետո է եղել ինքնավնասումը: Էդգարը միշտ էլ ցանկացել է գնալ ծառայության: Վստահ է, որ ինքնավնասումը ծառայության հետ կապված չի եղել, նա չի խուսափել ծառայությունից: Գիտի, թե ինչն է եղել ինքնավնասման պատճառը, սակայն չի կարող պատասխանել, վստահ կարող է ասել, որ ծառայության հետ կապված չի եղել: Քննիչին և նախորդ դատաքննության ժամանակ հայտնել է, որ ինքնավնասումը ծառայության հետ կապված չի եղել: Տեղյակ չէ, թե Մալաթիայի զորամասից փախուստի պատճառն ինչն է հանդիսացել: Բոլոր փախուստները եղել են ավագ լեյտենանտի պատճառով: Հոգեբուժարանից դիմել է փախուստի, որովհետև պայմաններին չի դիմացել: Մալաթիայի զորամասից փախուստի պատճառը եղել է այն, որ անձնական խնդիրներ է ունեցել, երկու ժամով դուրս է եկել և նորից հետ վերադարձել: Ռազմական ոստիկանության վարչության շենքից փախուստի պատճառը չգիտի: Բացի Մեղրիից, նրան ոչ մի տեղ չեն ծեծել ու վիրավորել: Իրեն հայտնի է զորամասից իր որդու փախուստի 4 դեպք:
Ամբաստանյալի կողմից ինքնավնասման պատճառի մասին տեղյակ չէ, սակայն գիտի, որ դա ծառայությունից խուսափելու հետ կապված չի եղել, սակայն չի կարող պատասխանել Դատարանի այն հարցին՝ եթե չգիտի, թե ինչն է հանդիսացել Էդգարի ինքնավնասում կատարելու պատճառը, ապա ինչպես կարող է հաստատապես պնդել, որ ծառայությունից խուսափելը չէ: Ծառայության ընթացքում իր որդին ծառայակիցների և ռազմական ոստիկանության ղեկավար կազմի հետ խնդիրներ չի ունեցել: Ծառայության ընթացքում բացի ավագ լեյտենանտից ոչ ոք նրան չի նեղացրել ու վիրավորել: Հոսպիտալի հոգեբուժական բաժանմունքում գտնվելու ժամանակ Էդգարին տեսակցել է ամեն հինգշաբթի: Նա չի ցանկացել մնալ այնտեղ, որովհետև հոգեկան հիվանդ չի եղել: Հոգեբուժական բաժանմումքում Էդգարին ոչ ծեծել են, ոչ էլ նեղացրել:
Վկա Ռոբերտ Դավթյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների կապակցությամբ, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջները, դատական նիստի ընթացքում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքնության ընթացքում` 2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին, վկա Ռոբերտ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Էդգար Դավթյանի հայրը: Որդին 2014 թվականի հուլիսի 04-ին զորակոչվել է ՀՀ ԶՈՒ և ծառայության է անցել Մեղրիի զորամասում: 2014 թվականի սեպտեմբերի 23-ին իրեն զանգահարել է որդին և հայտնել, որ գտնվում է Երևանում: Երևան քաղաքի Հաղթանակ այգու մոտ հանդիպել է որդուն, միասին գնացել են տուն, նա հաց է կերել, որից հետո նրան իր ավտոմեքենայով հետ է վերադարձրել զորամաս: Մինչ այդ Էդգարն ունեցել է ևս մեկ փախուստ հուլիս ամսին, որքանով որ հիշում է` հուլիսի 7-ին: Հուլիսի 07-ի փախուստը ծառայության հետ որևէ կապ չի ունեցել, Էդգարն ասել է, որ պատճառը եղել է կարոտը: Այնուհետև փախուստ եղել է սեպտեմբեր ամսին, որի պատճառը եղել է նրա ընկերուհին: Սեպտեմբեր ամսին իրեն զանգահարել է զորամասի հրամանատարի տեղակալ Մելյանը և հայտնել, որ Էդգարը ցանկանում է ինքնասպան լինել: Դրանից հետո զանգահարել է Էդգարին, իսկ վերջինս էլ ասել է, որ նման բան չկա: Նույն օրը նրան տեղափոխել են Սիսիանի զինվորական հոսպիտալ, որից մի քանի օր հետո էլ տեղափոխել են Երևանի զինվորական հոսպիտալ: Նա առաջին իսկ օրվանից չի ցանկացել մնալ այնտեղ, պատճառաբանելով, որ հիվանդ չէ: 2014 թվականի հոկտեմբերի 19-ին իրեն զանգահարել են հոգեբուժական բաժանմունքից և հայտնել, որ որդին այնտեղից դիմել է փախուստի: Որդին փախուստը պատճառաբանել է այն հանգամանքով, որ չի ցանկանում մնալ հոգեբուժական բաժանմունքում, քանի որ ինքն էլ է հոգեկան հիվանդ դառնում: 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին գնացել է որդուն տեսակցելու, որից հետո փախուստի պատճառներն իմանալու նպատակով գնացել է բաժանմունքի պետ Թունյանի աշխատասենյակ: Վերջինս որևէ պատճառ չի նշել, միայն հայտնել է, որ փախուստի հաջորդ օրն Էդգար Դավթյանին հայրական ապտակ է տվել: 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ին` ժամը 08:30-ի սահմաններում, իրեն զանգահարել են հոգեբուժական բաժանմունքից և հայտնել, որ որդին դիմել է փախուստի: Նույն օրը երեկոյան զանգահարել է Էդգարը և հայտնել, որ փախուստի դիմել է ոմն Սերյոժայի հետ, միևնույն ժամանակ հայտնել է, որ դիմել է փախուստի, քանի որ Թունյանն ապտակել է իրեն և սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել իր հասցեին: Նա հրաժարվել է իր գտնվելու վայրի մասին հայտնել: Հոկտեմբերի 28-ին կամ 29-ին Էդգարը զանգահարել է իրեն, հանդիպել են Երևան քաղաքում` կայարանի մոտ, որտեղից Էդգարին տուն է տարել: Փորձել է նրան համոզել, որպեսզի ներկայանա ռազմական ոստիկանությանը, սակայն Էդգարը չի համաձայնվել: Նոյեմբերի 04-ին վերջապես համոզել է նրան, սակայն Էդգարը, պատճառաբանելով, թե պիտի ընկերոջը հանդիպի, գնացել է Երևան, որից հետո անջատել է հեռախոսը: Նույն օրն Աբովյան քաղաքում Էդգարին հայտնաբերել է կնոջ քրոջ ամուսինը և տարել է իրենց տուն: Գնալով նրանց տուն` նկատել է, որ Էդգարի ձախ ձեռքին վնասվածքներ կան, որոնք ըստ Էդգարի` անձամբ է արել: Դրանից հետո ստուգել է նրա գրպանները և գրպանից ապակյա փոքրիկ շշով հեղուկ է հայտնաբերել: Էդգարը հայտնել է, թե թույն է և սուրճի հետ օգտագործել է: Էդգարին տեղափոխել է տուն, որտեղ նա որպես պատճառ հայտնել է, որ չի ցանկանում ապրել: Հաջորդ օրը, նկատելով, որ որդին կարող է ավելի վատ քայլերի դիմել, անձամբ զանգահարել է Աբովյան քաղաքի ռազմական ոստիկանություն, որից հետո նրան բերման են ենթարկել ռազմական ոստիկանության բաժին: Էդգարի գրպանից հայտնաբերած հեղուկի հոտից հասկացել է, որ դա բույսի համար նախատեսված թույն է: Ձեռքի վնասվածքների կապակցությամբ որդին իրեն հայտնել է, որ դա կատարել է ապակու կտորով:
2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ին վկա Ռոբերտ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ավագ որդին` Էդգար Դավթյանը, 2014 թվակամի հուլիս ամսին զորակոչվել է ՀՀ ԶՈՒ և ծառայության է նշանակվել ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասում: Նա ծառայության ընթացքում երբևէ չի գանգատվել և ծառայությունից չի բողոքել: 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ի լույս 23-ի գիշերն Էդգարը զանգահարել է իրեն և ասել, որ եկել է Երևան և գտնվում է Վրեժ Մանուկյանի հետ: Անմիջապես Աբովյան քաղաքից գնացել է Երևան, հանդիպել Էդգարին և նրան տուն տարել: Նա իրեն ասել է, որ ընկերուհու հետ կապված խնդիրներ են առաջացել, որոնք էլ հարթելու նպատակով լքել է զորամասը: Նա պնդել է, որ ծառայության հետ կապված ոչ մի խնդիր չունի: Սեպտեմբերի 24-ին Էդգարն իր ուղեկցությամբ կամովին ներկայացել է զորամասի հրամանատարությանը, իսկ ինքը հետ է վերադարձել: Մի քանի օր հետո իրեն զանգահարել է զորամասի հրամանատարի տեղակալը և ասել, որ զորամասում լուրեր են պտտվում, թե Էդգարը ցանկանում է ինքնասպան լինել: Դրանից անմիջապես հետո զանգահարել է Էդգարին, հարցրել է, թե որտեղ է գտնվում, վերջինս պատասխանել է, որ հսկիչ անցագրային կետի մոտ սուրճ է ըմպում: Հայտնելով հրամանատարի հայտնած լուրի մասին` Էդգարն անակնկալի գալով ասել է, որ նման բան չկա և իր մոտ ամեն ինչ նորմալ է: Դրանից հետո՝ սեպտեմբերի 27-ին նրան տեղափոխել են Սիսիանի հոսպիտալ, իսկ սեպտեմբերի 30-ին Երևանի կայազորային հոսպիտալի հոգեբուժական բաժանմունք: Այնտեղ մի քանի անգամ տեսակցել է Էդգարին և նա գտնվել է նորմալ վիճակում և ոչ մի բանից չի գանգատվել: Մոտ 15-20 օր հոսպիտալում գտնվելուց հետո, երեկոյան ժամերին իրեն հոսպիտալից տեղեկացրել են, որ Էդգարը դիմել է փախուստի: Մեկնելով Երևան` զանգահարել է Էդգարին, վերջինս ասել է, որ շուտով տուն կգնա, ինքն էլ տուն գնա և սպասի իրեն: 1-1.5 ժամ հետո Էդգարը եկել է տուն և ինքը նրան ավտոմեքենայով տեղափոխել է հոսպիտալ: Ըստ Էդգարի` այդ փախուստն էլ է եղել ընկերուհու պատճառով: 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ի առավոտյան կրկին հոսպիտալից զանգահարել են իրեն և տեղեկացրել, որ Էդգարը հոգեբուժական բաժանմունքից դիմել է փախուստի: Հոկտեմբերի 29-ին Էդգարը զանգահարելով տան հեռախոսահամարին` իրեն հայտնել է, որ իր փախուստի պատճառը եղել է հոգեբուժական բաժանմունքի պետ Տիգրան Թունյանը, ով նախորդ փախուստի համար մի քանի հիվանդների ներկայությամբ, մեկ անգամ ապտակել է և սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել իր հասցեին, ինչից էլ վիրավորվել է և ճաղավանդակը պոկելով լքել է զորամասը: Ասել է, որ մինչև իր վիրավորված ինքնասիրությունը չվերականգնի ու վրեժ չլուծի, հետ չի վերադառնա: Նշել է, որ Էդգարի ընկերուհու անունն Անի է, ով բնակվում է Էրեբունիում: Տ.Թունյանի հետ կապված դեպքի վերաբերյալ հոկտեմբերի 30-ին Երևանի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժնում գրավոր հաղորդում է տվել: Որդին ծառայությունից խուսափելու մասին մտքեր չի արտահայտել և միշտ հայտնել է, որ ցանկանում է ծառայել:
Քրեական գործի նախորդ դատաքննության ընթացքում վկա Ռոբերտ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի հայրը: Էդգար Դավթյանը զորամասը լքելուց հետո գնացել է Աբովյան քաղաք, ինչից հետո նրան վերադարձրել է Մեղրի, զորամաս չի մտել, զանգահարել է ավագ լեյտենանտ Ալեքսանյանին, հանդիպել նրան, զրուցել, որի ընթացքում նա ասել է, որ ծեծի է ենթարկել Է.Դավթյանին և նրա հասցեին հայհոյանքներ հնչեցրել: Սակայն չի բողոքել նրա դեմ, ռազմական ոստիկանությունում հայտնել է, թե Էդգարն ընկերուհու պատճառով է դիմել փախուստի: Մոտ տաս օր հետո զանգահարել են իրեն և հայտնել, որ Էդգարը ցանկանում է ինքնասպան լինել: Զանգահարել է Էդգարին, հարցրել նրա գտնվելու վայրը, վերջինս պատասխանել է, որ գտնվում է զորամասի դիմացի հատվածում սուրճ է ըմպում: Նրան հայտնել է ստացած լուրի մասին, իսկ նա պատասխանել է, որ դա սուտ է: Դրանից հետո նրան տեղափոխել են Սիսիանի հոսպիտալ, իսկ այնտեղից էլ Երևանի հոգեբուժարան: Այդ ամենի պատճառը հանդիսացել է ավագ լեյտենանտ Ալեքսանյանը: Իր որդին զորամասը լքել է երկու անգամ: Առաջինը եղել է ծառայության մեկնելուց երեք օր հետո, իր հայրիկի վիրահատման կապակցությամբ, երկրորդը եղել է սեպտեմբերին՝ ավագ լեյտենանտ Ալեքսանյանի պատճառով: Երկու անգամն էլ ինքն է որդուն վերադարձրել զորամաս: Լսել է, թե իբր Էդգարն ընկերուհի ունի, բայց, իր իմանալով, որդին ընկերուհի չի ունեցել: Սակայն չի բացառում, որ որդին կարող էր ընկերուհի ունենար, սակայն ինքը տեղյակ չլիներ:Ալեքսանյանն անձամբ է ասել, որ իր որդուն ծեծի է ենթարկել: Հոգեբուժարանից փախուստի դիմելու պատճառը եղել է այն, որ նա չի ցանկացել այնտեղ գտնվել, քանի որ հիվանդ չէ: Բուժհաստատությունից զանգահարել են և հայտնել, որ նա դիմել է փախուստի: Այնուհետև ինքն անձամբ է իր որդուն հետ վերադարձրել հոգեբուժարան: Որդու կողմից ինքնավնասում կատարելու պատճառը հանդիսացել է այն, որ նա չի ցանկացել հետ վերադառնալ հոգեբուժական բաժանմունք: Տեղեկություններ չունի, թե նա ինչ անձնական խնդիրներ է ունեցել կապված ընկերուհու հետ:
Դատարանը, անդրադառնալով վկա Ռոբերտ Դավթյանի ցուցմունքներին՝ կապված որդու՝ Էդգար Դավթյանի կողմից իր առողջությանը վնաս պատճառելու նպատակի հետ, արձանագրում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում վկա Ռ.Դավթյանը տարբեր տվյալներ է հաղորդել: Մասնավորապես, սույն դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ընթացքում, հայտնեց, որ որդու նման քայլի դիմելու պատճառն իրեն հայտնի է, սակայն Դատարանին այդ մասին չի ասի, միևնույն ժամանակ, որոշ ժամանակ անց, հայտնեց, որ որդու ինքնավնասման պատճառն իրեն հայտնի չէ, սակայն հաստատապես զինվորական ծառայությունից խուսափելու հետ կապված չէ, մինչդեռ, նախորդ դատաքննության ընթացքում վկան հայտնել էր, որ որդին այդ քայլին էր դիմել, որպեսզի չվերադառնա հոգեբուժական բաժանմունք: Վկայի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ որդին ինքնավնասում է կատարել, քանի որ չէր ցանկանում ապրել:
Բացի այդ, դեռևս նախաքննության ընթացքում վկա Ռոբերտ Դավթյանը տեղեկություններ էր հայտնել որդու ընկերուհու մասին, նշելով նրա անունը՝ Անի, մինչդեռ, նախորդ դատաքննության ընթացքում ցուցմունք էր տվել այն մասին, որ իր իմանալով որդին ընկերուհի չունի:
Այսպես, Դատարանի գնահատմամբ, վկա Ռոբերտ Դավթյանի հակասական և խուսափողական ցուցմունքները նպատակ են հետապնդում, ամեն գնով, որդուն՝ Էդգար Դավթյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Ռուզաննա Ռուբիկի Բադալյանը ցուցմունք տվեց այն մասին,որ աշխատաում է ՀՀ ՊՆ թիվ 88865 զորամասում, որպես հերթապահ բուժքույր: Էդգար Դավթյանը եղել է իրենց զորամասում և իր հերթապահության ժամանակ դիմել է փախուստի: Իր աշխատանքն սկսվում է առավոտյան 09:00-ից, ստուգվում է դեղորայքի ծախսերը, հիվանդների ներկայությունը, նույն գործողությունը կատարվում է նաև երեկոյան: Ստուգման ընթացքում բոլոր զինծառայողները եղել են տեղում: Լուսադեմին սանիտար Աշոտ Հակոբյանն ասել է, որ ճաշարանի պատուհանը բաց է եղել և փախուստ է տեղի ունեցել: Պատուհանը եղել է ճաղավանդակով: Սանիտարը նկատել է, որ ճաղավանդակը եղել է թեքված: Այնուհետև, անձնակազմի ստուգման արդյունքում պարզվել է, որ երկու զինծառայող բացակայում են: Այդ անձանցից մեկը գտնվում է դատական նիստերի դահլիճում: Չի հիշում, թե երբ է զինծառայողը վերադարձել զորամաս: Մի դեպք էլ եղել է, երբ Էդգար Դավթյանը դիմել էր փախուստի` դուռը բացելու և սանիտարին հրելու միջոցով: Նույն օրը` երեկոյան, Է.Դավթյանը վերադարձել է զորամաս: Է.Դավթյանը ծառայության հետ կապված բողոքներ չի ունեցել: Հայտնեց, որիրենց զորամաս տեղափոխվում են հոգեկան շեղումներով զինծառայողները: Էդգարը եղել է լռակյաց զինծառայող: Փախուստի դիմելու պատճառների մասին ոչինչ չգիտի: Փախուստի դիմելու դեպքից հետո Էդգարը եղել է լարված, տխուր և անհանգիստ վիճակում: Զինծառայողները բուժումն ստանում են փակ պայմաններում:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Մնացական Արարատի Ոսկանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ զինվորական հոսպիտալում աշխատելու ժամանակ, բացել է ճաշարանի դուռը, որպեսզի աշխատակիցները գնան ճաշ բերելու: Այդ ընթացքում ամբաստանյալը, իջնելով աստիճաններից, հրել է իրեն, գցել գետնին և դիմել է փախուստի: Գետնից բարձրանալով՝ վազել է ամբաստանյալի հետևից, սակայն վերջինս ցատկելով ցանկապատի վրայով` հեռացել է: Այդ դեպքից բացի Էդգար Դավթյանի կողմից փախուստի այլ դեպք չի հիշում: Հետագայում փախուստի պատճառները ճշտելու կապակցությամբ որևէ խոսակցություն չի ունեցել Էդգար Դավթյանի հետ: Դեպքից 1-2 ամիս հետո, առողջական խնդիրներից ելնելով, աշխատանքից դուրս է եկել: Էդգար Դավթյանին չի ճանաչել: Նա արտասովոր վարքագիծ չի դրսևորել, որպեսզի աչքի ընկնի: Էդգարը վերադարձել է նույն օրը, դեպքից մի քանի ժամ անց, անձամբ է նրան տեսել: Ծառայության ընթացքում չի նկատել, որ նրան ծեծի ենթարկեն կամ նեղացնեն: Բացի այդ, աշխատակիցներից իրեն հայտնի է դարձել նաև Էդգար Դավթյանի կողմից կատարված փախուստի ևս մեկ դեպքի մասին:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Հայկ Ռաֆիկի Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որԷդգար Դավթյանը հանդիսանում է իր կնոջ քրոջ որդին,տեղյակ է եղելնրա կողմից զորամասից փախուստի մասին, որը վերջինս կատարել է սպայի կողմից ծեծի ենթարկելու պատճառով: Գնացել, հանդիպել են սպային: Դրանից հետո Էդգարին տեղափոխել են«Կանազի» հոսպիտալ, որտեղից փախուստի դիմելուց հետո տեղափոխել են ռազմական ոստիկանության զորամաս: Չի հիշում, թե ընդհանուր առմամբ քանի անգամ է Էդգարը դիմել փախուստի: Տեղյակ է, որմեկ անգամ զորամասից դիմել է փախուստի սպայի կողմից ծեծի ենթարկվելու պատճառով և մեկ անգամէլ՝ կապված Էդգարի պապիկի վիրահատման հետ: Ռազմական ոստիկանությունից նրա փախուստի պատճառի վերաբերյալ ոչինչ չգիտի: Էդգարից տեղեկացել է, որ նա ընկերուհի ունի, սակայն նրան չի ճանաչում: Բացի սպայի կողմից նրան ծեծելու փաստից իրեն այլ դեպք հայտնի չէ, երբ նրան նեղել կամ ծեծի են ենթարկել: Տեղյակ է, որ նրա կողմից ինքնավնասումը կատարվել է ընկերուհու պատճառով: Էդգարն է իրեն այդ մասին ասել, երբ վերջինիս այցելության էր գնացել հոսպիտալ: Չի հիշում, թե Էդգարը որտեղ է կատարել ինքնավնասումը: Իր կարծիքով Էդգարն ընդհանուր առմամբ զորամասերից դիմել է փախուստի երեք անգամ: Երկու անգամ, նրա հայրիկի հետ միասին, փախուստից հետո Էդգարին վերադարձրել են զորամաս՝ մեկ անգամ՝ Մեղրի և մեկ անգամ էլ՝ հոգեբուժական բաժանմունք: Հոգեբուժարանից փախուստի ժամանակ նրան հայտնաբերել են Երևան քաղաքից: Ինքնավնասման դեպքի օրը, հոգեբուժարանում Էդգարի հետ առանձին զրույցի ընթացքում է իմացել, որ նա ինքնավնասումը կատարել է ընկերուհու պատճառով:
Վկա Հայկ Գրիգորյանի սույն և նախորդ դատաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների կապակցությամբ, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջները, դատական նիստի ընթացքում հրապարակվեցին վկայի նախորդ դատաքննական ցուցմունքները:
Նախորդ դատաքննության ընթացքում վկա Հայկ Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Էդգար Դավթյանը հանդիսանում է կնոջ քրոջ որդին: Էդգարի հայրիկից տեղեկացել է, որ Էդգար Դավթյանը զորամասից դիմել է փախուստի և գտնվում է Աբովյան քաղաքում:Էդգարի հոր հետ գնացել են զորամաս՝ ծեծելու պատճառները պարզելու: Զորամաս վերադառնալու ճանապարհին ավտոմեքենայումԷդգար Դավթյանից տեղեկացել է, որ զորամասից փախուստի պատճառը եղել է սպայի կողմից ծեծելը և հայհոյաքներ տալը:Դրանից հետո նրան տեղափոխել են հոգեբուժական հոսպիտալի բաժանմունք: Էդգարն ասել է, որ սուտ խոսակցությունների պատճառով են իրել տեղափոխել հոգեբուժարան: Չի հիշում, թե Էդգարը քանի անգամ է հոգեբուժական բաժանմունքից դիմել փախուստի: Ռազմական ոստիկանությունից դիմել է փախուստի մեկ անգամ: Անձամբ ինքն Էդգարից փախուստի պատճառների մասին չի հայտնել: Էդգարին չի տեսակցել, որպեսզի հարցնի պատճառների մասին: Նրա հայրիկից է տեղեկացել, որ մեկ անգամ փախուստի պատճառը հանդիսացել է պապիկի վիրահատությունը: Էդգարին ծեծի ենթարկած սպայի անունը Գարիկ է եղել: Նրա կողմից Էդգարին ծեծի ենթարկելու պատճառը եղել է այն, որ նա Էդգարին ասել է, որ ծխախոտի մնացորդները հավաքի, իսկ վերջինս էլ պատասխանել է, որ դրանք իրենը չեն: Սպա Գարիկը հայտնել է, որ սխալվել է և խնդրել է բողոք չներկայացնել իր դեմ, քանի որ իրեն կդատեն: Էդգարի կողմից հոգեբուժարանիցերկրորդ փախուստի պատճառը եղել է բժիշկ Թունյանի կողմից զինծառայողների ներկայությամբ Էդգարին ապտակելը: Թունյանն ընդունել է, որ ապտակել է Էդգարին: Թունյանին հանդիպել են Ռոբերտ Դավթյանի հետ միասին:
Հակասության առումով վկա Հայկ Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ չի հիշում, թե որ փախուստից հետո է հանդիպել Էդգարին, Էդգարի ինքնավնասման մասին իմացելէ նրա ծնողներից՝ Ռոբերտից: Այնուհետև գնացել է տեսակցության, որի ժամանակ Էդգարն իրեն ասել է, որ ինքնավնասման պատճառը եղել է ընկերուհու հետ վիճաբանությունը: Էդգարին այցելել է,եթե չի սխալվում, ինքնավնասումից երկու-երեք օր հետո, կոնկրետ չի հիշում, սակայն եղել է ոչ ամիսներ կամ տարիներ հետո: Էդգարին տեսել է հիվանդասենյակում, որտեղ ներկա են եղել նաև այնտեղ գտնվող զինծառայողները:
Այսպես, Դատարանի գնահատմամբ, վկա Հայկ Գրիգորյանի ցուցմունքները՝ կապված ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի՝ իր առողջությանը վնաս պատճառելու նպատակի հետ, անարժանահավատ են և նպատակ են հետապնդում քրեական պատասխասխանատվությունից և պատժից ազատել ամբաստանյալին: Բացի այդ, վկա Հայկ Գրիգորյանի ցուցմունքը հերքվում է նաև Դատարանի կողմից որպես ապացույց ճանաչվածՀՀ Զինվորական կենտրոնական դատախազության ՀՀ ՔԿ ԶՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում քննվող քրեական գործերի բաժնի դատախազ Ա.Ամիրյանին հասցեագրված գրություններով, որոնց համաձայն՝ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը ԵԿՀ ՊՀ հոգեբուժական բաժանմունքում է գտնվել 2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ից մինչև 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ը, երբ ԶԻԹ կապակցությամբ դուրս է գրվել հոսպիտալից, այնուհետև, 2014 թվականի նոյեմբերի 05-ից մինչև նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ը գտնվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ 88863 զորամասի ընդունիչ-բաշխիչում, սակայն նրան այցելած անձանց շարքում վկա Հայկ Գրիգորյանը չկա:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Սերյոժա Գեղամի Բաբայանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Գյումրիում, որպես մատուցող: Էդգար Դավթյանի հետ հարաբերությունները կրում են ընկերական բնույթ: Ռազմական ոստիկանությունից փախուստի դիմել են իրար հետ: Որոշ ժամանակ անց ինքն ինքնակամ ներկայացել է զորամաս, իսկ 1-2 օր հետո Էդգարին են բերել: Մյուս փախուստն Էդգարը կատարել է միայնակ, որի պատճառը չգիտի: Նրան նույն օրը հետ են վերադարձրել: Մոտ 3-4 ամիս բուժում է ստացել «Կանազի» հոսպիտալում, որտեղ Էդգարն էլ է բուժում ստացել: Էդգարի հետ պոկելով ճաղավանդակը` դիմել են փախուստի: Ինքը գնացել է տուն, իսկ Էդգարի մասին տեղյակ չէ: Դրանից հետո իրար հետ կրկին փախուստի դիմել են ռազմական ոստիկանությունից, իսկ ռազմական ոստիկանության մյուս զորամաս տեղափոխելուց հետո նա փախուստի դիմել է միայնակ: Փախուստի պատճառների մասին նրանից հարցրել է, սակայն պատասխան չի ստացել: Նա բողոք ներկայացրել է, որպեսզի իրեն տեղափոխեն զորամաս: Թյուրիմացություն է եղել, որ նրան տեղափոխել են հոգեբուժական բաժանմունք, նա չի ցանկացել մնալ, ցանկացել է գնալ զորամաս: Է.Դավթյանը փախուստի ժամանակ ինքնավնասում է կատարել, իրեն ասել է, որ դա կապված է եղել ընկերուհու հետ, ում հետ վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Փախուստներից մեկը ևս կատարել է ընկերուհու պատճառով: Նրա ընկերուհուն չի ճանաչում, միայն գիտի, որ անունն Աննա է: Հոգեբուժարանից փախուստի դիմելուց հետո գնացել են իրենց տուն, փոխել են հագուստները, այնուհետև՝ գնացել Աշտարակ, «Մուղնի» հյուրանոց: 2-3 օր մնացել են հյուրանոցում, որից հետո ինքը գնացել է Զվարթնոց գյուղ, իսկ Էդգարն ասել է, որ գնում է Աբովյան: Ինքը փախուստի դիմելուց հետո 7-10 օր հետո նոր միայն ներկայացել է և իր ներկայանալուց 2-3 օր հետո ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները բերել են Էդգարին: Էդգարի փախուստի պատճառի մասին իմացել է, երբ նրան տեղափոխել են ռազմական ոստիկանություն, այդ ժամանակ է տեսել Էդգարին: Որևէ մեկին այդ մասին չի պատմել, այդ թվում` քննիչին: Իրեն չեն հարցրել, ինքն էլ իմաստ չի գտել, որ հայտնի: Նշեց, որ նախաքննական մարմնին չի ցանկացել պատմել Էդգարի ինքնավնասման պատճառների մասին:
Դատարանը գտնում է, որ վկա Ս.Բաբայանի ցուցմունքը՝ ամբաստանյալի ինքնավնասում կատարելու պատճառների մասին անարժանահավատ է և նպատակ է հետապնդում ազատել Էդգար Դավթյանին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Գոռ Սպարտակի Սանոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանին ճանաչում է զինվորական ծառայությունից: Իր հերթապահության ընթացքում Էդգար Դավթյանի կողմից փախուստի դեպք է տեղի ունեցել, որը եղել է իրենց անուշադրության հետևանքով: Ինքնավնասման մասին մանրամասն տեղյակ չէ, ուղղակի իրեն հայտնի է դարձել այդ մասին: Էդգար Դավթյանին բնութագրում է որպես կարգապահ, մաքրասեր զինծառայող: Իր կարծիքով փախուստի պատճառը եղել է անձնական, իսկ ինքնավնասման պատճառների մասին տեղյակ չէ: Էդգար Դավթյաննիրենց զորամասում գտնվել է մոտ մեկ տարի, նրա ծառայությունից գոհ է եղել և առողջական խնդիրներից բացի այլ խնդիրներ չի ունեցել: Նշեց, որ իրենց զորամասում ծառայությունն ավելի խստացված է եղել, հսկողությունը` բարձր: Իրենց զորամասում Էդգար Դավթյանն ընդգրկված չի եղել մարտական հերթապահության պահակային ծառայությունում կամ հսկիչ անցագրային կետում: Եղել է ընդամենը օրապահ, երբ անձնակազմը բավարար չի եղել: Մարտական հերթապահություն իրականացնող զորամասում, մասնավորապեսՀՀ ՊՆ 50869 զորամասում ծառայությունն իր պարտականություններով ավելի խիստ է և ծանր, քան իրենց զորամասում: Չի եղել դեպք, երբ Էդգար Դավթյանը չցանկանա իրենց զորամասում ծառայությունը շարունակել: Էդգար Դավթյանի հետ ծառայության ընթացքում իրեն նկատելի չի եղել, որ նա ինչ որ զորամասից խուսափում է, կամ չի ցանկանում գնալ սահմանային զորամաս, հրամանի առկայության պայմաններում այլ զորամաս տեղափոխելուց չի հրաժարվել, չի նեղվել այլ զորամասում հետագա ծառայությունը շարունակելուց: Իրենց մոտ ծառայում են քրեական գործերով վկայի կարգավիճակ ունեցող, փախուստի դիմած, ինչպես նաև գլխավոր շտաբի պետի հրամանով ինքնավնասման դեպքեր ունեցած զինծառայողները: Ինքնավնասման դեպքով է պայմանավորված եղել, որ Էդգար Դավթյանը տեղափոխվել է իրենց զորամաս: Իրենց զորամասում ծառայությունն ավելի թեթև է, իսկ հսկողությունն ավելի խիստ: Էդգար Դավթյանից իմացել է, որ ինքնավնասումը կապված է եղել ընկերուհու հետ: Էդգար Դավթյանը զորացրվել է իրենց զորամասից, նրա ծառայությունը բնութագրում է դրական, բացառությամբ փախուստի դեպքի, որը տեղի է ունեցել իր հերթապահության ժամանակ:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Արթուր Արմենակի Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկանության թիվ 20440 զորամասում: Ճանաչում է ամբաստայալ Է.Դավթյանին, վերջինիս հետ գտնվում է շատ լավ հարաբերությունների մեջ: Էդգար Դավթյանի կողմից ինքնավնասում կատարելու մասին ոչինչ իրեն հայտնի չէ, նա մարտական հերթապահության ծառայությունում ընդգրկված չի եղել, այլ եղել է որպես օրապահ: Իրենց զորամասում զինծառայողներն ընդգրկվում են միայն որպես հսկիչ անցագրային կետի հերթապահի օգնական և օրապահ: Էդգար Դավթյանի ծառայությունը բնութագրում է լավ և վերջինիս հետ մինչև այժմ կապ է պահում: Իրենց զորամասը մյուս զորամասերից տարբերվում է նրանով, որ զորամասում զինծառայողների կողմից մարտական հերթապահություն չի իրականացվում: Իրենց զորամասում ծառայություն են իրականացնում այն զինծառայողները, ովքեր անցնում են քրեական գործով, կատարել են ինքնավնասում կամ դիմել են փախուստի: Տեղյակ չէ, թե Է.Դավթյանն ինչ պատճառով է տեղափոխվել իրենց զորամաս, կարծում է՝ կամ փախուստի, կամ էլ ինքնավնասման: Նշեց, որ Է.Դավթյանը ծառայությունից չի խուսափել, իրեն հայտնի է ընդամենը մեկ դեպք, երբ նա դիմել է փախուստի, այն էլ իրենց զորամասից: Էդգար Դավթյանի կողմից այլ զորամասերից փախուստի դիմելու հանգամանքների մասին իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Տեղյակ է, որ Է.Դավթյանը ծառայության ընթացքում ունեցել է անձնական խնդիրներ՝ կապված ընկերուհու հետ, որը ինքն իմացել է միայն նրա ծառայությունից հետո: Ինքնավնասման մասին կարդացել է մատյանում, որտեղ նշված են է.Դավթյանի տվյալները: Նրա անձնական գործին ծանոթացել է հատված առ հատված: Է.Դավթյանը ցանկացել է ծառայել, փախուստից հետո նրա ծառայությունը եղել է նորմալ և, եթե չցանկանար ծառայել, կրկին կդիմեր փախուստի կամ էլ այլ միջոցների: Տեղյակ է, որ ամբաստանյալը ծառայել է Մեղրիի զորամասում և ընդունիչ-բաշխիչ զորամասում: Տեղյակ է, որ նա փախուստի դիմել է միայն իրենց զորամասից, այլ զորամասերից նրա փախուստի վերաբերյալ ոչինչ իրեն հայտնի չէ:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Կարեն Հմայակի Առաքելյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Մեղրիի զորամասում, որպես դասակի հրամանատարի տեղակալ: Ճանաչում է ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանին, նրա հետ հարաբերությունները չեզոք են: Դեպքի վերաբերյալ իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Էդգարը գտնվել է ճաշարանի վերակարգում և պարզվել է, որ լքել է զորամասը: Հերթապահությունն ստանձնում են ժամը 17:00-ից և հաջորդ օրը նույն ժամին հանձնում այն: Վերակարգի անձնակազմում ընդգրկվում են զինծառայողներ, ովքեր իրավունք չունեն լքել ծառայության վայրը: Դեպքի օրն ինքն ընդգրկված է եղել վերակարգում, որպես ճաշարանի հերթապահ: Էդգար Դավթյանը երբևէ իրեն չի հայտնել, որ չի ցանկանում ծառայել: Վերակարգն ընդունելուց առաջ բոլոր զինծառայողները հրահանգավորվում են: Վերակարգում ընդգրկված զինծառայողներից է տեղեկացել, որ Է.Դավթյանը բացակայում է, և դրանից ելնելով` իրենք իրականացրել են որոնողական աշխատանքներ: Տեղյակ չէ, թե նրան երբ են հայտնաբերել:
Դատարանում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով, հրապարակված և հետազոտված վկա Ռոման Սարիբեկի Գրիգորյանի նախաքննական և նախորդ դատաքննական ցուցմունքներով: Մասնավորապես.
Նախաքննության ընթացքում վկա Ռոման Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի հուլիսի 03-ին զորակոչվել է ՀՀ ԶՈՒ և ծառայության անցել ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասում: 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընդգրկված է եղել ճաշարանի վերակարգում որպես բանվոր, վերակարգում ընդգրկված է եղել նաև զինծառայող Էդգար Դավթյանը: Է.Դավթյանին նախկինում ճանաչել է դեմքով, իսկ վերակարգի ընթացքում միասին աշխատել են: Սեպտեմբերի 22-ին ճաշարան գնացել է նախաճաշին, ճաշին և ընթրիքին, որոնց ընթացքում Է.Դավթյանին չի նկատել:Վերակարգը հանձնելուց հետո շարվել են գումարտակի դիմաց և այդ ժամանակ գումարտակի շտաբի պետը հայտարարել է, որ Է.Դավթյանը, գտնվելով վերակարգում, ինքնակամ լքել է զորամասը: Դրանից մեկ կամ երկու օր հետո Է.Դավթյանը վերադարձել է զորամաս, բայց քանի որ նրա հետ մտերիմ չի եղել, չի հետաքրքրվել նրա փախուստի պատճառների մասին: Երբևէ չի նկատել կամ լսել, որ նրան ծեծել կամ նեղացրել են: Օրեր հետո տեղեկացել է, որ Է.Դավթյանին տեղափոխել են հոսպիտալ:
Քրեական գործի նախորդ դատաքննության ընթացքում վկա Ռոման Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ծառայում է 50869 զորամասում: Չի ճանաչում ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանին, հնարավոր է, որ միմյանց միջև շփում եղած լինի, սակայն չի հիշում: Ինքն ընդգրկված է եղել ճաշարանի վերակարգում, որտեղ ընդգրկված է եղել նաև զորամասից փախուստի դիմած զինծառայողը: Դեպքի մանրամասների մասին չի հիշում: Դեպքը եղել է 2014 թվականին: Վերակարգն ընդունում են երեկոյան ժամը 19:00-ին և հանձնում են հաջորդ օրը նույն ժամին: Վերակարգն ընդունելուց առաջ հրահանգավորվում են գնդի հերթապահի կողմից, չի թույլատրվում բացակայել վերակարգից առանց հարգելի պատճառների, խնդիրների դեպքում պետք է դիմել ճաշարանի հերթապահին: Որքանով որ հիշում է, փախուստի մասին տեղեկացել է դեպքի հաջորդ օրը` գումարտակի շտաբի պետից: Այնուհետև իրեն հրավիրել են ռազմական ոստիկանություն: Չի հիշում, որ Էդգարին փախուստից հետո տեսած լինի: Վերակարգի ընթացքում նրա հետ շփում չի ունեցել: Հնարավոր է վերակարգի հետ կապված նրա հետ զրույց ունեցած լինի: Այդ ընթացքում նրանից ոչ մի դժգոհություն չի լսել: Նրա փախուստի պատճառների մասին չեն տեղեկացրել, ինքն էլ չի հետաքրքրվել: Իր ներկայությամբ նրա մասնակցությամբ որևէ միջադեպի ականատես չի եղել: Պնդում է իր նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, ներկայում մանրամասները չի հիշում:
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են և մեղադրանքի հիմքում են դրվել հետևյալ ապացույցները.
Փորձագետի թիվ 1938/հ եզրակացությունը, հանաձայն որի Է.Դավթյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազկի շրջանի կտրված վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր եզր ունեցող բութ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետներում, թվով երեք վերքերի առաջացումը հնարավոր է նշված հանգամանքներում, թարմ վերքի պարզումը հնարավոր չէ` վերջինիս կողմից նշված հանգամանքներում, որոնք պատճառաել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և ռազմաբժշկական փորձաքննության թիվ 39 եզրակացությունը, համաձայն որի Էդգար Դավթյանը հոգեան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նա հանդիսանում է «Շեշտված անձ, տարել է իրավիճակով պայմանավորված հակազդումներ»: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք,ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Էդգար Դավթյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Հաշվի առնելով փորձաքննվողի կլինիկական դիտարկումը, հոգեկան վիճակի նկարագրությունը, անամնեստիկ և քննչական նյութերի տվյալները, սոմատոնևրոլոգիական և գործիքային հետազոտման արդյունքները, վերը նկարագրված ոչ ախտաբանական բնույթի հոգեկան գործունեության ժամանակավոր խանգարման վերլուծությունը, Էդգար Դավթյանի մոտ ներկայումս հայտնաբերվում է «Շեշտված անձ, տարել է իրավիճակով պայմանավորված հակազդումներ»: Նշված «Շեշտված անձ, տարել է իրավիճակով պայմանավորված հակազդումներ», դա տարած ոչ ախտաբանական բնույթի հոգեկան գործունեության ժամանակավոր խանգարում է, որն արտահայտվել է ծառայության ընթացքում՝ անձի շեշտվածությամբ, պայմանավորված հարմարվողականության շեմի իջեցման պայմաններում, արտաքին միջավայրի իրադարձությունների և անձնային առաննահատկությունների համատեղ ազդեցության ներքո, ուստի և զորակոչային հանձնաժողովն այն հայտնաբերել չէր կարող:Որպես արտաքին դրսևորումներ կարելի է դիտարկել կատարած ինքնավնասումները: Ներկայումս Է.Դավթյանը ՀՀ ՊՆ 410-13 հրամանի 7 (գ) հդվածի 1-ին սյունակի պիտանի է զինծառայության սահմանափակումներով:
Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց նաև փորձագիտական եզրակացության այն հատվածը, որտեղզետեղված են ամբաստանյալ Է.Դավթյանի հայտարարությունն այն մասին,որ ձախ նախաբազկին առկա սպին առաջացել է ինքնավնասումից, որը կատարել է նյարդային վիճակում: Արարքը բացատրել է նրանով, որ չի հարմարվում զինծառայության պայմաններին, ամեն մանրուքից նյարդայնանում է, «չի կարողանում տեղը գտնել»:
2014 թվականի հոկտեմբերի 19-ի թիվ 395(5) հեռախոսագիրը, որի համաձայն` 30.09.17թ.-ին ԵԿՀ-ի «Հոգեբուժական» բաժանմունք «Աստենոդեպրեսիվ համախտանիշ» ախտորոշմամբ ընդունված ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 19.10.14 թվականին ժամը 18:35-ին ինքնակամ թողել է ԵԿՀ-ի տարածքը:
Թիվ 1224147 հեռախոսագիրը, որի համաձայն` ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի պետը Երևանի կայազորի զինվորական դատախազին հայտնում է, որ 19.10.2014 թվականին ժամը 19:05-ին ՀՀ ՊՆ ԵԿՀ-ից հեռախոսագիր է ստացվել այն մասին, որ 30.09.14թվականին, ԵԿՀ-ի «Հոգեբուժական» բաժանմունք «Աստենոդեպրեսիվ համախտանիշ» ախտորոշմամբ ընդունված ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 19.10.2014թվականին, ժամը 18:35-ին ինքնակամ թողել է ԵԿՀ-ի տարածքը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 19-ի թիվ 190 հեռախոսագիրը, որի համաձայն` 30.09.14 թվականին ԵԿՀ-ի «Հոգեբուժական» բաժանմունք «Աստենոդեպրեսիվ համախտանիշ» ախտորոշմամբ ընդունված, 19.10.14 թվականին ժամը 18:35-ին ԵԿՀ-ի տարածքն ինքնակամ թողած ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 19.10.14թվականին ժամը 23:30-ին ծնողի ուղեկցությամբ ներկայացել է ԵԿՀ:
Թիվ 1225 հեռախոսագիրը, որի համաձայն` ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի պետը Երևանի կայազորի զինվորական դատախազին հայտնում է, որ 19.10.2014 թվականին ժամը 23:35-ին ՀՀ ՊՆ ԵԿՀ-ից հեռախոսագիր է ստացվել այն մասին, որ 30.09.14թ.-ին, ԵԿՀ-ի «Հոգեբուժական» բաժանմունք «Աստենոդեպրեսիվ համախտանիշ» ախտորոշմամբ ընդունված, 19.10.14թ,-ին ժամը 18:35-ին ԵԿՀ-ի տարածքն ինքնակամ թողած ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 19.10.14 թվականին ժամը 23:30-ին ծնողի ուղեկցությամբ ներկայացել է ԵԿՀ:
Թիվ 1230 հեռախոսագիրն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի պետը ՀՀ ՊՆ Գորիսի կայազորի ՌՈ բաժնի պետին ՀՀ ՊՆ ԵԿՌՈ բաժնում նախապատրասվող նյութերի անհրաժեշտությունից ելնելով խնդրում է հանձնարարել համապատասխան ծառայության աշխատակիցներին ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասից վերցնել և սեղմ ժամկետում ֆաքսիմիլային կապի միջոցով ՀՀ ՊՆ ԵԿՌՈ բաժին ուղարկել ժամկետային զինծառայող Էդգար Դավթյանի վերաբերյալ պաշտոնի նշանակման հրամանի քաղվածքը, ծառայողական բնութագիրը, հոսպիտալ ուղեգրելու հրամանի քաղվածքը, բժշկական բնութագիրը և ԶԻԹ-երի մասին տեղեկանքը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ի թիվ 403 հեռախոսագիրն այն մասին, որ 30.09.14 թվականին «Աստենոդեպրեսիվ համախտանիշ դեզադապտացիոն ռեակցիա» ախտորոշմամբ ԵԿՀ-ի հոգեբուժական բաժանմունք ընդունված ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող Էդգար Դավթյանը 23.10.14 թվականին ժամը 08:00-ին ինքնակամ թողել է ԵԿՀ-ի տարածքը:
Թիվ 1225 հեռախոսագիրը, որի համաձայն` ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի պետը Երևանի կայազորի զինվորական դատախազին հայտնում է, որ 23.10.2014 թվականին ժամը 08:40-ին ՀՀ ՊՆ ԵԿՀ-ից հեռախոսագիր է ստացվել այն մասին, որ 30.09.2014 թվականին «Աստենոդեպրեսիվ համախտանիշ դեզադապտացիոն ռեակցիա» ախտորոշմամբ ԵԿՀ-ի հոգեբուժական բաժանմունք ընդունված ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող Էդգար Դավթյանն ինքնակամ թողել է ԵԿՀ-ի տարածքը:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ի տեղեկանքն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Դավթյանը ԶԻԼ կարգավիճակում եղել է 07.07.2014-08.07.2014 թթ. և 22.09.2014-24.09.2014 թթ.:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի հրամանատարի հրամանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 27-ի թիվ 214 քաղվածքն այն մասին, որ շարքային Էդգար Դավթյանը համարվել է մեկնած ՀՀ ՊՆ 70011 զորամաս` հետազոտման և բուժման:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի հրամանատարի հրամանի 2014 թվականի հուլիսի 23-ի թիվ 160 քաղվածքն այն մասին, որ զինվորական երդումն ընդունած շարքային Էդգար Դավթյանը նշանակվել է 1-ին հրաձգային գումարտակի ականանետային դասակի նշանառուի հաստիքին:
ՀՀ ՊՆ ԵԿՌՈ բաժնի ՀՔԽ պետի 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի զեկուցագիրն այն մասին, որ ԵԿՀ-ի «հոգեբուժական» բաժանմունքի հերթապահ սանիտար Մնացական Ոսկանյանը բացատրություն է տվել այն մասին, որ 2014թ. հոկտեմբերի 19-ին, ժամը 18:30-ից 18:40-ի սահմաններում հոգեբուժարանի դուռը բացելու ժամանակ հիվանդներից էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 2-րդ հարկի աստիճաններից վազելով իջել է, հանկարծակիի բերել իրեն, հրել դեպի դուրս, ինչի հետևանքով էլ ինքն ընկել է գետնին:
ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի պետի 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի տեղեկանքը, որի համաձայն` ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 19.10.2014թվականին ժամը 23:30-ին վերադարձել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամաս և զինծառայողի մարմնին որևէ վնասվածքներ չեն դիտարկվել:
Երևանի կայազորի հոսպիտալի 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ի տեղեկանքն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը վերջին երեք ամիսների ընթացքում ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի տարածքն ինքնակամ թողել է 19.20.2014թվականին ժամը 19:05-ից մինչև նույն օրը ժամը 23:30-ը և 23.10.2014 թվականին ժամը 08:30-ին թողել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի տարածքը և մինչ այժմ չի վերադարձել:
ՀՀ ՊՆ Աբովյանի ՌՈ բաժնի ՕԲ պետի 2014 թվականի նոյեմբերի 05-ի զեկուցագիրն այն մասին, որ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում 05.11.2014թ. ժամը 15:30-ի սահմաններում Աբովյան քաղաքի Ինտերնացիոնալ փողոցի 10 շենքի 37 բնակարան հասցեից հայտնաբերվել և Աբովյանի ՌՈ բաժին է բերման ենթարկվել 23.10.2014թ. ԵԿԶՀ-ից «Զիլ» մեջ գտնվող թիվ 50869 զորամասի զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը:
ՀՀ ՊՆ Աբովյանի ՌՈ բաժնի պետի 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ի թիվ 152 հեռախոսագիրն այն մասին, որ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում 05.11.2014թ. ժամը 15:30-ի սահմաններում Աբովյան քաղաքի Ինտերնացիոնալ փողոցի 10 շենքի 37 բնակարան հասցեից հայտնաբերվել և Աբովյանի ՌՈ բաժին է բերման ենթարկվել 23.10.2014թ. ԵԿԶՀ-ից «Զիլ» մեջ գտնվող թիվ 50869 զորամասի զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը:
Մեղրիի ՌՈ հենակետի պետի 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ի հեռախոսագիրն այն մասին, որ սեպտեմբերի 22-ին, ժամը 19:00-ին ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասում, ճաշարանից առաջ անձնակազմի ստուգման ժամանակ պարզվել է, որ ՀՀԳՄ-ի ԱԿԴ 2-րդ հաշվարկի նշանառու օպերատոր շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը բացակայում է շարքից:
Մեղրիի ՌՈ հենակետի պետի 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ի հեռախոսագիրն այն մասին, որ 22.09.2014թ. ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասն ինքնակամ թողած ժամկետային զինծառայող Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 24.09.2014թ. ժամը 14:00-ին ինքնակամ ներկայացել է զորամաս:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի հրամանատարի հրամանի 2014 թվականի հուլիսի 05-ի թիվ 145 քաղվածքն այն մասին, որ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանն ընդգրկվել է զորամասի անձնակազմի և բավարարման բոլոր ցուցակների մեջ, վերջինիս շնորհվել է շարքային զինվորական կոչում, ընդգրկվել է պարենավորման 3-րդ նգի ճաշարանում:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի հրամանատարի հրամանի 2014 թվականի հուլիսի 23-ի թիվ 160 քաղվածքն այն մասին, որ Էդգար Դավթյանը նշանակվել է համապատասխան հաստիքի:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի հրամանատարի հրամանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 23-ի թիվ 210 քաղվածքն այն մասին, որ 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ժամը 19:00-ին անձնակազմի ստուգման ժամանակ պարզվել է, որ շարքից բացակայում է Էդգար Դավթյանը, որոնողական աշխատանքներն արդյունք չեն տվել, նրա նկատմամբ հայտարարվել է «Զիլ»:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի հրամանատարի հրամանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ի թիվ 212 քաղվածքն այն մասին, որ «Զիլ» կարգավիճակում գտնվող Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ժամը 14:00-ի սահմաններում ինքնակամ ներկայացել է զորամաս և հանվել է «Զիլ» ցուցակներից:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի 1-ին ՀԳմ-ի շտաբի պետի 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ի տեղեկանքն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի 1-ին ՀԳ-ի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 21-22-ի զորամասի վերակարգի ցուցակներում ընդգրկված է եղել որպես ճաշարանի բանվոր:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ՀԲ-ի պետի 2014 թվականի սեպտեմբերի 25-ի տեղեկանքն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի 1-ին ՀԳ-ի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը ծառայության ընթացքում ԶԻԼ ցուցակներում ընդգրկվել է 07.07.2014թ.- 08.07.2014թ. և 22.09.2014թ.-24.09.2014թ.:
ՀՀ ՊՆ 20440 զորամասի հրամանատարի պժկ-ի 2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ի զեկուցագիրն այն մասին, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ՀՀ ՊՆ 20440 զորամաս գործուղված, ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը դեկտեմբերի 21-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում օգտվելով իր նկատմամբ ոչ պատշաճ հսկողությունից, բացակայել է զորամասի տարածքից: ՀՀ ՊՆ 20440 և ՀՀ ՊՆ 88863 զորամասերի զինծառայողների մասնակցությամբ կազմվել են որոնողական խմբեր, որոնց ուժերով Է.Դավթյանը ժամը 22:00-ի սահմաններում վերադարձվել է ՀՀ ՊՆ 20440 զորամաս:
ՀՀ ՊՆ 20440 զորամասի հրամանատարի պժկ-ի 2014 թվականի դեկտեմբերի 22-ի տեղեկանքն այն մասին, որ համաձայն ՀՀ ՊՆ ՌՈ պետի 18.12.14թ. թիվ 933 հրամանի` ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի ժամկետային պարտադիր զինծառայող շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 18.12.2014թ. տեղափոխվել է ՀՀ ՊՆ 20440 զորամաս: Է.Դավթյանը 21.12.14թ.-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում ինքնակամ լքել է ՀՀ ՊՆ 20440 զորամասի տարածքը և նույն օրը ժամը 22:00-ին հայտնաբերվել և վերադարձվել է զորամաս: Է.Դավթյանը ՀՀ ՊՆ 20440 զորամասում գտնվելու ընթացքում բացի վերը նշված դեպքից զորամասն ինքնակամ թողնելու այլ դեպքեր չունի:
ՌՈ հերթապահ մասի մատյանից քաղվածքն այն մասին, որ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը գտնվել է ԶԻԼ-ում 2014 թվականի հուլիսի 07-ին, սեպտեմբերի 22-ին, հոկտեմբերի 19-ին, հոկտեմբերի 23-ին, նոյեմբերի 17-ին, դեկտեմբերի 21-ին և հայտնաբերվել է համապատասխանաբար 2014 թվականի հուլիսի 08-ին, սեպտեմբերի 24-ին, հոկտեմբերի 19-ին, նոյեմբերի 05-ին, նոյեմբերի 17-ին, դեկտեմբերի 21-ին:
ՀՀ ՊՆ ՌՈ հետաքննչական բաժնի պետի 2014 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշումը, որի համաձայն` ՀՀ ՊՆ 20440 զորամաս գործուղված, ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանի կողմից զորամասն ինքնակամ թողնելու վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերն ուղարկվել է ՀՀ ՔԿ ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժին` հետագա ընթացքը որոշելու համար:
ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկանության պետի 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ի գրությունն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 20440 զորամաս գործուղված, ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանի կողմից զորամասն ինքնակամ թողնելու վերաբերյալ նախապատրաստված թիվ 0114028 նյութերն ուղարկվել են ՀՀ ՔԿ ԶՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժին` թիվ 90506514 քրեական գործին կցելու և հետագա ընթացքը որոշելու համար:
ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի 1ՀԳմ-ի հրամանատարի ծառայողական բնութագիրը, որի համաձայն` 1-ին ՀԳմ-ի ԱԿԴ-ում ծառայության ընթացքում Էդգար Դավթյանն իրեն դրսևորել է որպես բավարար վարքի և կարգապահության տեր զինծառայող, շարային տեսանկյունից ձգված է, ներկայացնում է գանգատներ առողջության հետ կապված, գումարտակի հրամանատարությունը նրա ծառայությունը գնահատում է բավարար:
ՀՀ ՊՆ ՌՈ պետի 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ի` ՀՀ ՊՆ ՌՈ 88863 զորամասի ընդունիչ-բաշխիչից թվով 2 զինծառայողներին ՀՀ ՊՆ ՌՈ 20440 զորամաս էտապավորելու մասին թիվ 933 հրամանը:
ՀՀ ՊՆ 20440 զորամասի հրամանատարի ԱՀՏԱ գծով տեղակալի և զորամասի հրամանատարի պժկ-ի ծառայողական բնութագիրն այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 18.12.2014թվականին գործուղվել է ՀՀ ՊՆ 20440 զորամաս, ծառայության ընթացքում ոչնչով աչքի չի ընկել և կարճ ժամանակահատվածից ելնելով չեն կարող բնութագրել:
Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև Դատարանի կողմից ապացույց ճանաչված հետևյալ գրությունները.
ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հրամանատարի 2016 թվականի նոյեմբերի 17-ի գրությունն այն մասին, որ Էդգար Դավթյանն ընդունվել է ԵԿՀ ՊՀ հոգեբուժական բաժանմունք 30.09.14 թվականին ՀՀ ՊՆ 70011 զորամասի ուղեգրով` «Ասթենո-դեպրեսիվ համախտանիշ, դեզադապտացիոն ռեակցիա» նախնական ախտորոշմամբ: 23.10.2016թվականին ԶԻԹ-ի կապակցությամբ դուրս է գրվել հոսպիտալից:
ՀՀ ՊՆ 88863 զորամասի հրամանատարի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի գրությունն այն մասին, որ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանը 2014 թվականի նոյեմբերի 5-ից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ը գտնվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ 88863 զորամասի ընդունիչ-բաշխիչում: Ընդունիչ-բաշխիչում գտնվելու ընթացքում Է.Դավթյանին այցելել են հայրը` Ռ.Դավթյանը, եղբայրը` Ն.Դավթյանը, մայրը` Ժ.Իսկանդարյանը, տատը` Ս.Իսկանդարյանը, տատը` Ս.Սանոյանը, մորաքույրը` Լ.Իսկանդարյանը, պապը` Ջ.Դավթյանը: Էդգար Դավթյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին տեղափոխվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ 20440 զորամաս:


Դատարանիիրավականվերլուծությունները.
ԴատարանըհիմքընդունելովսույնԴատավճռումշարադրվածհրապարայինդատաքննությանընթացքումիրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտվածթույլատրելիևվերաբերելիապացույցների բավարար համակցությունը, գտնումէ, որսույնգործովապացուցվածէ, որամբաստանյալԷդգար Դավթյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ից մինչև 2014 թվականի նոյեմբերի 05-ն ընկած ժամանակահատվածում զորամսն ինքնակամ թողնելու ընթացքում՝ 2014 թվականի նոյեմբերի 04-ին, Աբովյան քաղաքում իր առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ ապակու կտորով ձախ նախաբազկին կտրված վերքի ձևով, որը կարող էր հանգեցնել զինվորական ծառայության կատարման ժամանակավոր դադարեցմանը:
Դատարանը գտնում է, որ Էդգար Ռոբեևտի Դավթյանի վերոհիշյալ արարքը համապատասխանում է ՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասիհատկանիշներին,հետևաբար` ամբաստանյալը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածով։
Այսպես, ՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասըպատասխանատվությունէնախատեսումզինծառայողիկողմիցիրառողջությանըվնասպատճառելու (անդամախեղելու) համար, որըհանգեցրելէկամկարողէրհանգեցնելզինվորականծառայությանկամդրաառանձինպարտականություններիկատարումըժամանակավորապեսդադարեցնելուն:
ՎճռաբեկդատարանըՍ.Հովհաննիսյանիգործովորոշմանմեջընդգծելէ, որ «(...) զինվորականծառայությանմեջընդգրկվածլինելուփաստնինքնինհիմքչէարձանագրելու, որզինծառայողըյուրաքանչյուրպահիզինվորականծառայությանկոնկրետպարտականություններէկատարում: (...) ծառայությանմեջգտնվելուժամանակաշրջանումզինծառայողներըգտնվումենոչմիայնզինվորականծառայականհարաբերությունների, այլզինվորականօրենսդրությաննորմերովչկարգավորվողայլ (անձնական, քաղաքացիաիրավական, ընտանեկանևայլն) իրավահարաբերություններիմեջ:
(...) զորամասիտարածքումկատարվածոչբոլորարարքներնենհամարվումզինվորականհանցագործություն, հետևաբարյուրաքանչյուրգործովանհրաժեշտէզինվորականհանցագործությունըհստակսահմանազատելՀՀքրեականօրենսգրքովարգելվածայլարարքներից, ինչպեսնաևկարգապահականպատասխանատվությանհիմքհանդիսացողզանցանքներից: (...)» (ՍրապիոնԱզատիՀովհաննիսյանիգործովՎճռաբեկդատարանի 2012 թվականիհունիսի 8-իթիվՍԴ/0204/01/11 որոշման 19-րդև 21-րդկետերը):
ՎճռաբեկդատարանըՄ.Սարուխանյանիգործովվերահաստատելէիրնախադեպայինիրավունքումձևավորածվերոգրյալդիրքորոշումնայնմասին, որ «(...) Զինվորականծառայությանպարտականություններըկատարելուհետչկապվածանձնականկամայլշարժառիթներովիրականացվողհանրորենվտանգավորարարքներըմինչևօրենքումկատարվածփոփոխություններըզինվորականհանցագործությունչենհամարվել: Այդմասինէվկայում, մասնավորապես, 2013 թվականիապրիլի 30-ի «ՀՀքրեականօրենսգրքումփոփոխություններևլրացումներկատարելումասին» ՀՕ-34-Նօրենքը, որովփոփոխություններևլրացումներենկատարվելՀՀքրեականօրենսգրքիմիշարքհոդվածներում (օրինակ` ՀՀքրեականօրենսգրքի 358-րդ, 358.1-րդ, 360-րդհոդվածները), որոնցդիսպոզիցիաներումառկաէ «եթեդակապվածչէզինվորականծառայությանպարտականություններըկատարելուհետ» ձևակերպումը: Այլխոսքով՝ՀՀքրեականօրենսգրքումհստակամրագրվածէ, որզինվորականծառայությանպարտականություններըկատարելուհետչկապվածարարքներըորպեսզինվորականհանցագործությունորակելուհամարանհրաժեշտէորպեսզիհամապատասխանհոդվածիդիսպոզիցիայումհստակնշումարվածլինիայնմասին, որարարքըենթակաէորակմանորպեսզինվորականհանցագործություննաևայնդեպքում, երբկապվածչէզինվորականծառայությանպարտականություններըկատարելուհետ» (ՄխիթարԱլիկիՍարուխանյանիգործովՎճռաբեկդատարանի 2014 թվականիմայիսի 31-իթիվՍԴ/0185/01/13 որոշման 19-րդկետը):
ՎճռաբեկդատարանըԵ.Ալոյանիգործովնախադեպայիննշանակությունունեցողհետևյալիրավականդիրքորոշումներնէարտահայտել. «(...) այնդեպքում, երբգործովձեռքբերվածապացույցներիբավարարամբողջությամբկհիմնավորվի, որզինծառայողիկողմիցիրենանդամախեղելուգերականպատակըկապվածէզինվորականծառայությունանցնելուկարգըխախտելուհետ, արարքըենթակաէորակմանՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասով: Մինչդեռայնդեպքում, երբարարքիկատարումըպայմանավորվածէանձնականկամայլբնույթիմոտիվացիայով, ևարարքնուղղվածչէզինվորականծառայությանսահմանվածկարգիդեմ, ապաայնչիկարողորակվելորպեսզինվորականծառայությանդեմուղղված` ՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասովնախատեսվածհանցագործություն:
(...) զինծառայողիկողմիցիրառողջությանըվնասպատճառելը, որըհանգեցրելէկամկարողէրհանգեցնելզինվորականծառայությանկամդրաառանձինպարտականություններիկատարումըժամանակավորապեսդադարեցնելուն, ինքնինչիենթադրում, որայդարարքըպետքէորակվիորպեսզինվորականհանցագործություն: Քննարկվողհանցակազմիտեսանկյունիցզինծառայողիվարքագիծըոչիրավաչափէայնքանով, որքանովիրառողջությանըվնասպատճառելնուղղվածէզինվորականծառայությանպարտականություններիկատարումըժամանակավորապեսանհնարինդարձնելուն: Այլխոսքով` զինծառայողիարարքըկարողէորակվելՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասովայնդեպքում, երբիրառողջությանըվնասպատճառելնուղղվածէեղելզինվորականծառայությունըկամդրաառանձինպարտականություններիկատարումըժամանակավորապեսդադարեցնելուն»:
Վճռաբեկդատարանիվերոգրյալ որոշումներով արտահայտած իրավականդիրքորոշումներիլույսիներքովերլուծելով և գնահատելով ամբաստանյալԷդգար Դավթյանինառաջադրածմեղադրանքը՝Դատարանըգտնումէ, որԷդգար Դավթյանը ՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասովմեղսագրվողարարքիհամարենթակաէքրեականպատասխանատվության, եթեԴատարաննապացույցներիբավարարհամակցությամբհաստատվածհամարիհետևյալհանգամանքներիմիաժամանակյաառկայությունը՝
Առաջինը, որԷդգար Դավթյաննիրառողջությանըպատճառել էմարմնականվնասվածքներ,
Երկրորդը, որիր առողջությանը վնաս պատճառելուԷդգար Դավթյանիգերականպատակնուղղվածէեղելզինվորականծառայությանպարտականություններիկատարումըժամանակավորապեսանհնարինդարձնելուն,
Երրորդ, որԷդգար Դավթյանիգործողությունները կարող էին հանգեցնելզինվորականծառայությանկատարման ժամանակավորապեսդադարեցմանը:
Դատարանը, անդրադառնալով Էդգար Դավթյանի կողմից իր առողջությանը վնաս պատճառելու հանգամանքը հաստատված համարելուն, գտնում է, որ նշված հանգամանքն ապացուցված է փորձագետի թիվ 1938/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Է. Դավթյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ նախաբազկի շրջանի կոտրված վերքերի ձևով, պատճառվել են՝ սուր եզր ունեցող բութ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետներում, թվով երեք վերքերի առաջացումը հնարավոր է նշված հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով:
Անդրադառնալով իր առողջությանը վնաս պատճառելու Էդգար Դավթյանի գերակա նպատակի ուղղվածությանը, այն է՝ զինվորական ծառայության պարտականությունների կատարումը ժամանակավորապես դադարեցնելուն՝ ապա Դատարանն այդ հանգամանքն ապացուցված է համարում հիմք ընդունելով սույն գործի դատաքննությամբ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները:
Ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվիէ առնում նաև այն հանգամանքը, որ սույն դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ իր ծառայության ընթացքում ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանը խուսափել է զինվորական ծառայությունից կամ դրա առանձին պարտականությունների կատարումից:
Մասնավորապես, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցների բավարար համակցությամբ հիմնավորվեց, որ ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանը մինչ իր առոջությանը վնաս պատճառելը (անդամախեղելը)
- 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ժամը 14:30-ից 15:00-ի սահմաններում թողել է ծառայության վայր հանդիսացող ճաշարանի տարածքը, ինքնակամ թողել է զորամասը և մեկնել Աբովյան քաղաք,
- 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ժամը 08:00-ից մի խումբ անձանց հետ միասին ինքնակամ թողել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասը:
Բացի այդ, ամբաստանյալ Է.Դավթյանը երեք ամսվա ընթացքում երեք անգամ մեկ ժամից մինչև երեք օր տևողությամբ ինքնակամ թողել է զորամասը, այն է՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ժամը 18:35-ի սահմաններում, ստացիոնար բուժման մեջ գտնվելով ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասում, ինքնակամ թողել է զորամասը, այնուհետև, 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքնակամ թողել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ 88863 զորամասը, իսկ 2014 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ինքնակամ թողել է ՀՀ ՊՆ 20440 զորամասը, ուր գործուղվել էր 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին:
Վերոգրյալը վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանն ինչպես իր առողջությանը վնաս պատճառելուն (անդամախեղելուն) նախորդող, այնպես էլ դրան հաջորդող ժամանակաշրջաններում մի քանի անգամ ինքնակամ թողել է բոլոր այն զորամասերը, որտեղ գտնվել է:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որամբաստանյալ Էդգար Դավթյանիկողմիցմեղսագրվողարարքըկատարվելէուղղակիդիտավորությամբ: Անդամախեղում կատարելով՝Էդգար Դավթյանըհետապնդելէմեկնպատակ, այնէ՝ ժամանակավորապես ազատվելզինվորական ծառայության հետագակրումից: Ինչվերաբերումէամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի կողմից տված այն ցուցմունքին, որ իր առողջությանը վնաս է պատճառել, քանի որ ընհարվել էր ընկերուհու հետ, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ վերոգրյալ հանգամանքը հաստատող որևէ ապացույց դատաքննությամբ ձեռք բերել չհաջողվեց:
ԱմբաստանյալԷդգար Դավթյանինկատմամբպատիժնշանակելու հարցը քննարկելիս ՝Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Այսպիով, Դատարանը որպես ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված` դատապարտված չի եղել (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի2017 թվականի հունվարի 27-ի տեղեկանքը),ծառայության ընթացքում բնութագրվել է բավարար (հիմք՝ ՀՀ ՊՆ 50869 զորամասի 1ՀԳմ-ի հրամանատարի բնութագիրը) :
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող և մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, հաշվիառնելովամբաստանյալ Էդգար Դավթյանիկատարածարարքի` հանրությանհամարվտանգավորությանաստիճանըևբնույթը, այդթվում` նրագործողություններիվտանգավորությանաստիճանը, նրաանձը, նրանդրականորենբնութագրողտվյալը, պատասխանատվությունըևպատիժըծանրացնողհանգամանքներիբացակայությունը, ինչպեսնաևայն, որՀՀքրեականօրենսգրքի 363-րդհոդվածի 1-ինմասիսանկցիայովնախատեսվածէպատիժնաևկալանքիձևով, գտնումէ, որՀՀքրեականօրենսգրքի 48-րդհոդվածովսահմանվածպատժինպատակներնապահովելուհամարնրանկատմամբպատիժպետքէնշանակելկալանքիձևով:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 360-րդհոդվածի համաձայն` դատավճիռկայացնելիսդատարանըմիշարքայլհարցերիհետմիասինպետքէլուծինաևայնհարցը, թեամբաստանյալնարդյոքպետքէկրիիրնկատմամբնշանակվածպատիժը, թեոչ:
ՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածիհամաձայն` եթեդատարանը, կալանքի, ազատազրկմանկամկարգապահականգումարտակումպահելուձևովպատիժնշանակելով, հանգումէհետևության, որդատապարտյալիուղղվելըհնարավորէառանցպատիժըկրելու, ապակարողէորոշումկայացնելայդպատիժըպայմանականորենչկիրառելումաuին:
ՀՀվճռաբեկդատարաննիր` 2007 թվականիհունիսի 12-իթիվՎԲ-124/07 որոշմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածիկիրառմանկապակցությամբարտահայտելէայնիրավականդիրքորոշումը, որվկայակոչվածհոդվածիկիրառումըհանցագործությանտեսակիհետկապվածորևէսահմանափակմանչիենթարկվումևդրակիրառումըսահմանափակվածչէնաևհանցավորարարքիվտանգավորությանաստիճանովուբնույթով, ինչպեսնաևանձանցշրջանակով, որոնցնկատմամբայնչիկարողկիրառվել: ՀՀվճռաբեկդատարանըմիաժամանակնշելէ. «ՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածիկիրառմանհիմնականպայմանըպատճառաբանվածլինելնէ: Նշանակվածպատիժըպայմանականորենչկիրառելիսդատարանըպետքէհանգամանորենքննությանառնիինչպեսհանցագործությանկատարման, այնպեսէլհանցավորիանձինվերաբերողբոլորհանգամանքները: Կարևորնայնէ, որհանգիհիմնավորեզրակացության, որդատապարտյալիուղղումըհնարավորէառանցնշանակվածպատիժըկրելու»:
ՀՀվճռաբեկդատարանըմեկայլ` 2008 թվականիփետրվարի 1-իթիվՎԲ-01/08 որոշմամբնշելէ, որպատիժըպայմանականորենչկիրառելուիրավականհիմքերըբացահայտելուհամարՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածումսահմանվածիրավադրույթներնանհրաժեշտէմեկնաբանելնաևՀՀքրեականօրենսգրքի 48-րդհոդվածի 2-րդմասովամրագրվածպատժինպատակներիհամատեքստում, այսինքն` պատիժըպայմանականորենչկիրառելումասինորոշումկայացնելիսիրավասուդատարանըյուրաքանչյուրդեպքումպետքէքննարկինաևպատժի` սոցիալականարդարությանվերականգնմանևպատժիենթարկվածանձիուղղվելունպատակներիիրացմանհարցը: ՀՀվճռաբեկդատարանըմիաժամանակնշելէ, որսոցիալականարդարությունըվերականգնելուևպատժիենթարկվածանձիուղղվելումասինկարողէվկայելհանցագործությունիցհետոհանցավորիդրսևորածվարքագիծը, մասնավորապես` տուժողինպատճառածվնասըհարթելըկամայնհարթելունուղղվածողջամիտմիջոցներձեռնարկելը:
Դատարանը, հաշվիառնելովամբաստանյալԷդգար Դավթյանիկատարածարարքի` հանրությանհամարվտանգավորությանաստիճանըևբնույթը, այդթվում` հանցագործությանկատարմանհանգամանքներնունրագործողություններիվտանգավորությանաստիճանը, նրաանձըդրականորենբնութագրող, պատասխանատվությունըևպատիժըծանրացնողհանգամանքներիբացակայությունը, ինչպեսնաևայն, որնա, չլինելովկալանավորված` չիխուսափելքննությունիցուդատիցևչիկատարելայլհանցավորարարքներ, հանգումէայնհետևության, որամբաստանյալԷդգար Դավթյանիուղղվելըհնարավորէառանցնրակողմիցկալանքիձևովնշանակվածպատիժըկրելու, այսինքն` կիրառելիէՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածը:
Դատարանը, անդրադառնալով ընտրված խափանման միջոցի հարցին, գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով դատական ծախսերի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ որպես դատական ծախս ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանից հօգուտ պետական բյուջե պետք է բռնագանձել դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննության արժեքը՝ 141.600 ՀՀ դրամը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
ԵլնելովվերոգրյալիցևղեկավարվելովՀՀքրեականդատավարությանօրենսգրքի 8-րդ, 35-րդ, 151-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 366-րդև 369-372-րդհոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Էդգար Ռոբերտի Դավթյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի`2 (երկու) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Էդգար Ռոբերտի Դավթյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Ամբաստանյալ Էդգար Ռոբերտի Դավթյանի նկատմամբընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասինխափանմանմիջոցըթողնելանփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որպես դատական ծախս ամբաստանյալ Էդգար Դավթյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջե բռնագանձել 141.600 (հարյուր քառասունմեկ հազար վեց հարյուր) ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ