Գործ No ԵԱՔԴ/0190/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ03՚ հունիսի 2016 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Արմեն Շահբազյանի
պաշտպան Արայիկ Ալվանդյանի
տուժողներ Անի Շահինյանի
Արամ Նահապետյանի
Ստեփան Դանիելյանի
Ռոբերտ Ղմբոյանի
Գրիգորի Դանիելյանի
Յուրիկ Բաբայանի
Կարեն Խաչատրյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Սյուզաննա Մովսեսյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանի /ծնված 1981 թվականի նոյեմբերի 19-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող` քաղաք Երևան, Մոլդովական փողոց, 44/3 շենք, 43-րդ բնակարան/ մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 3 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2014 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ ,ասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14130114 քրեական գործը:
2014 թվականի հուլիսի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 11149114 քրեական գործը:
2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Մասիսի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 44118914 քրեական գործը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 17148614 քրեական գործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14828414 քրեական գործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին Սուրեն Պետրոսյանը ձերբակալվել է:
2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 59103914 քրեական գործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59103914 քրեական գործը միացվել է թիվ 17148614 քրեական գործին:
2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին Սուրեն Պետրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքիի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 2 դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2014 թվականի նոյեմբերի 25-ին թիվ 14828414 քրեական գործը միացվել է թիվ 17148614 քրեական գործին:
2014 թվականի նոյեմբերի 28-ին թիվ 11149114 քրեական գործը միացվել է թիվ 17148614 քրեական գործին:
2014 թվականի դեկտեմբերի 20-ին թիվ 44118914 քրեական գործը միացվել է թիվ 17148614 քրեական գործին:
2015 թվականի ապրիլի 17-ին Սուրեն Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվելՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` երկու դրվագով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Սուրեն Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվելՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` երեք դրվագով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի հոկտեմբերի 23-ին թիվ 17148614 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հակոբ Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` 3 դրվագով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2014 թվականի հունիսին յուրացրել է շահագործման համար 2014 թվականի մայիսի 06-ից իրեն վստահված, ուրիշին` Կարեն Խաչատրյանին պատկանող ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի, խոշոր չափի` 2.142.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենան, բացի այդ, կատարել է խարդախություն. 2014 թվականի սեպտեմբերի սկզբներին խաբեությամբ, Անի Շահինյանի վստահությունը չարաշահելով, դստերը աշխատանքի ընդունելու հարցը կարգավորելու պատրվակով վերջինիցս ստացել և հափշտակել է խոշոր չափի` 1.017.000 ՀՀ դրամին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար, այնուհետև խաբեությամբ, Արամ Նահապետյանի վստահությունը չարաշահելով, ավտոմեքենա վաճառելու պատրվակով 2014 թվականի հունիսից մինչև սեպտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս մաս-մաս ստացել և հափշտակել է խոշոր չափի` 3.200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.299.232 ՀՀ դրամ գումար, բացի այդ, 2014 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում Նվեր Հակոբյանի` ազատազրկման ձևով պատիժ չկրելը ապահովելու պատրվակով խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելով Ս.Դանիելյանից և Ա.Մանուկյանից ստացել ու հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի` 3.919.890 ՀՀ դրամին համարժեք 9500 ԱՄՆ դոլար, բացի այդ, 2014 թվականի օգոստոսին խաբեությամբ, Ստեփան Դանիելյանի վստահությունը չարաշահելով, գումարը հետագայում վերադարձնելու պատրվակով Ստեփան Դանիելյանից ստացել և հափշտակել է 400.000 ՀՀ դրամ, բացի այդ, Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ հարուցված քրեական գործով վերջինիս կողմից Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասը վերականգնելուն աջակցելու պատրվակով, խաբեությամբ խոշոր չափերով ուրիշի գույքը հափշտակելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, չարաշահելով իր հանդեպ ձևավորված վստահությունը 2014 թվականի հուլիս-սեպտեմբեր ամիսներին Ստեփան Դանիելյանից, վերջինիս եղբայր Գրիգորի Դանիելյանից, ծանոթներ Ռոբերտ Ղմբոյանից, Յուրիկ Բաբայանից խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափի` ընդհանուր 1.860.540 ՀՀ դրամ:
Այսպես`
Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի մայիսի 06-ին Հրայր Անտոնյանից 6000 ՀՀ դրամ օրավարձով շահագործման պայմանով վերցրել և մեկ ամսից ավելի շահագործել է վերջինիս դստեր ամուսնուն` Կարեն Խաչատրյանին սեփականության իրավունքով պատկանող ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Այնուհետև` 2014 թվականի հունիսի սկզբին, տեղեկանալով իր ծանոթ Գևորգ Բաբայանի` այդ ավտոմեքենայով վթարի ենթարկվելու և այն վնասելու մասին, այդ հանգամանքը թաքցրել է Կարեն Խաչատրյանից և Հրայր Անտոնյանից, իսկ իրեն վստահված Կ.Խաչատրյանի խոշոր չափի հասնող` 2.142.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ հիշյալ ավտոմեքենան յուրացրել է` այն 2014 թվականի հունիսի 10-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում վաճառել ավտոմասնատող Մանվել Մաթևոսյանին և դրա դիմաց ստացված գումարը (1.018.200 ՀՀ դրամ) ծախսել անձնական կարիքների համար:
Բացի այդ, Սուրեն Պետրոսյանը տեղեկանալով Անի Շահինյանի ցանկության` դստերը` Հռիփսիմե Սիմոնյանին, որպես բուժքույր աշխատանքի տեղավորելու մասին, խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նրա մոտ ստեղծել է տարբեր պաշտոնատար անձանց հետ կապեր ունենալու, նրանց կողմից հարգանք վայելելու պատրանք և օգտվելով Ա.Շահինյանի մոտ իր հանդեպ ձևավորված վստահությունից, վերջինիս դստերը Երևանի ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնի ծննդատան պաթոլոգիայի բաժանմունքում որպես բուժքույր աշխատանքի տեղավորելու հարցը կարգավորելու պատրվակով 2014 թվականի սեպտեմբերին Ա.Շահինյանից պահանջել և Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղի Լուսավորության 10-րդ փողոցում գտնվող խանութում ստացել է խոշոր չափի` 1.017.000 ՀՀ դրամին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն որևէ գործողություն չկատարելով` գումարը հափշտակել է:
Բացի այդ, Սուրեն Պետրոսյանը խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, օգտվելով Արամ Նահապետյանի մոտ իր հանդեպ ձևավորված վստահությունից, այլ անձի` Հարություն Գրիգորյանին սեփականության իրավունքով պատկանող ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի, 34 PV 418 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան խաբեությամբ ներկայացնելով որպես իր սեփականը, 2014 թվականի հունիսին խոստացել է այն վաճառել Ա.Նահապետյանին, որից հետո` 2014 թվականի հունիսից մինչև սեպտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, այդ պատրվակով վերջինիցս որպես մեքենայի արժեք մաս-մաս խաբեությամբ ստացել ու հափշտակել է խոշոր չափի` ընդհանուր 3.200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.299.232 ՀՀ դրամ գումար:
Բացի այդ, Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի մարտին ծանոթացել է Ստեփան Դանիելյանի հետ և ներկայացել որպես Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազի վարորդ: 2014 թվականի մարտի վերջին Ստեփան Դանիելյանին է դիմել Արթուր Մանուկյանը և խնդրել օգնել ծանոթին` Նվեր Հակոբյանին, թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության նախկին ՔԳՎ Մալաթիայի քննչական բաժնում քննված և մեղադրական եզրակացությամբ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկված քրեական գործով ազատազրկման չդատապարտվելու հարցում: Ս.Դանիելյանը, հաշվի առնելով Ս.Պետրոսյանի` որպես նույն վարչական շրջանի դատախազության դատախազի վարորդ աշխատելու հանգամանքը, դիմել է վերջինիս: Սուրեն Պետրոսյանը, խաբեությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով ուրիշի գույքը հափշտակելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, չարաշահելով իր հանդեպ ձևավորված վստահությունը, Ն.Հակոբյանին ազատազրկման հետ չկապված պատժի ենթարկելու հարցի դրական լուծմանն իր ծանոթների միջոցով աջակցելու պատրվակով 2014 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում Ս.Դանիելյանից և Ա.Մանուկյանից խաբեությամբ ստացել ու խարդախությամբ հափշտակել է 3.300.960 ՀՀ դրամին համարժեք 8000 ԱՄՆ դոլար գումար: Շարունակելով իրագործել հափշտակության միասնական նպատակը` 2014 թվականի մայիսին նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ դատարանում իբր առաջացած խնդիրները հարթելու պատրվակով Ս.Դանիելյանից խաբեությամբ ստացել և հափշտակել է ևս 618.930 ՀՀ դրամին համարժեք 1500 ԱՄՆ դոլար գումար` ընդհանուր առմամբ հափշտակելով առանձնապես խոշոր չափի` 3.919.890 ՀՀ դրամին համարժեք 9500 ԱՄՆ դոլար:
Բացի այդ, Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի օգոստոսին Ստեփան Դանիելյանին հայտնել է, որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազի կողմից նոր ավտոմեքենա գնելու համար, իբր, վերջինիս 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ` հետագայում հետ վերադարձնելու պայմանով: Սուրեն Պետրոսյանը խաբեությամբ Ստեփան Դանիելյանին հայտնել է, թե հիշյալ գումարը հետագայում` Արթուր Հարությունյանի կողմից Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասի հատուցման ժամանակ կվերադարձվի նրան: Խաբեության, Ստեփան Դանիելյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, գումարը հետագայում վերադարձնելու պատրվակով 2014 թվականի օգոստոսին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության վարչական շենքի մոտ Սուրեն Պետրոսյանը Ստեփան Դանիելյանից ստացել է զգալի չափի` 400.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն:
Բացի այդ, Սուրեն Պետրոսյանն Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ հարուցված քրեական գործով վերջինիս կողմից Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասը վերականգնելուն աջակցելու պատրվակով, խաբեությամբ խոշոր չափերով ուրիշի գույքը հափշտակելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, չարաշահելով իր հանդեպ ձևավորված վստահությունը 2014 թվականի հուլիս-սեպտեմբեր ամիսներին Ստեփան Դանիելյանից, վերջինիս եղբայր Գրիգորի Դանիելյանից, ծանոթներ Ռոբերտ Ղմբոյանից, Յուրիկ Բաբայանից խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափի` ընդհանուր 1.860.540 ՀՀ դրամ:
Այսպես.
Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի հուլիսին Ստեփան Դանիելյանից տեղեկացել է, որ վերջինիս հաղորդման հիման վրա` Արթուր Հարությունյանի կողմից խաբեությամբ նրանից 9500 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության նախկին ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվում է քրեական գործ: Ստեփան Դանիելյանին վստահեցնելով, որ ինչ-որ անձինք պարտավորվել են չբողոքելու դիմաց վերականգնել Արթուր Հարությունյանի կողմից տուժողներին, այդ թվում` վերջինիս պատճառված գույքային վնասը` խաբեության եղանակով ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, չարաշահելով իր հանդեպ ձևավորված վստահությունը` Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի հուլիսին Ստեփան Դանիելյանին հայտնել է, որ անհրաժեշտ է վերականգնել Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ քննվող քրեական գործով վերջինիս հանցավոր գործողություններից տուժած անձին պատճառված 460.000 ՀՀ դրամ գույքային վնասը, ինչից հետո հնարավոր կլինի կարճել քրեական գործով վարույթը և ստանալ Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասը: Արթուր Հարությունյանի կողմից մեկ այլ տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու, դրանով իսկ` վերջինիս վերաբերյալ հարուցված քրեական գործով վարույթը կարճելն ապահովելու պատրվակով Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի հուլիսին Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի դատախազության վարչական շենքի դիմաց Ստեփան Դանիելյանից խաբեությամբ ստացել և խաբեության, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է 460.000 ՀՀ դրամ:
Շարունակելով իրագործել հափշտակության միասնական նպատակը` Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի օգոստոսին Ստեփան Դանիելյանին հայտնել է, որ Արաբկիրի քննչական բաժնում Ա.Հարությունյանի վերաբերյալ հարուցված հիշյալ քրեական գործով անհրաժեշտ է վերականգնել ի հայտ եկած նոր տուժողին պատճառված 425.000 ՀՀ դրամ գույքային վնասը` քրեական գործով վարույթը կարճելն ապահովելու համար: Արթուր Հարությունյանի կողմից մեկ այլ տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու, դրանով իսկ` վերջինիս վերաբերյալ հարուցված քրեական գործով վարույթը կարճելն ապահովելու պատրվակով 2014 թվականի օգոստոսին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի վարչական շենքի դիմաց Սուրեն Պետրոսյանը Ստեփան Դանիելյանից խաբեությամբ ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է 425.000 ՀՀ դրամ:
Շարունակելով իրագործել հափշտակության միասնական նպատակը` Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի օգոստոսին Ստեփան Դանիելյանի ծանոթ Ռոբերտ Ղմբոյանին խաբեությամբ վստահեցրել է, որ 1500 ԱՄՆ դոլարի վճարման դիմաց հնարավոր է ստանալ Արթուր Հարությունյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասի հատուցումը, դրանից վերադարձնել ինչպես վերջինիս կողմից Ռոբերտ Ղմբոյանին նախկինում ունեցած 500 ԱՄՆ դոլար պարտքը, այնպես էլ հիշյալ 1500 ԱՄՆ դոլարը, որից հետո խաբեության, վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, չունենալով որևէ վճարում կատարելու նպատակ 2014 թվականի օգոստոսին Սուրեն Պետրոսյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում Ռոբերտ Ղմբոյանից ստացել է 609.420 ՀՀ դրամին համարժեք 1500 ԱՄՆ դոլար և խաբեության, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է այն:
Այնուհետև, շարունակելով իրագործել հափշտակության միասնական նպատակը` Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի սեպտեմբերին Ստեփան Դանիելյանի ընկերոջը` Յուրիկ Բաբայանին խաբեությամբ վստահեցրել է, որ 300 ԱՄՆ դոլարի վճարման դիմաց հնարավոր է ստանալ Արթուր Հարությունյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասի հատուցումը, դրանից վերադարձնել ինչպես վերջինիս կողմից Յուրիկ Բաբայանին նախկինում ունեցած 400.000 ՀՀ դրամ պարտքը, այնպես էլ հիշյալ 300 ԱՄՆ դոլարը, որից հետո խաբեության եղանակով, չարաշահելով վերջինիս վստահությունը, չունենալով որևէ վճարում կատարելու նպատակ` 2014 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանը Երևան քաղաքի Աբովյան 33 հասցեում գտնվող տարադրամի փոխանակման կետում Յուրիկ Բաբայանից ստացել է 122.040 ՀՀ դրամին համարժեք 300 ԱՄՆ դոլար և խաբեության, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է այն:
Շարունակելով իրագործել հափշտակության միասնական նպատակը` Սուրեն Պետրոսյանը 2014 թվականի սեպտեմբերին Ստեփան Դանիելյանի եղբորը` Գրիգորի Դանիելյանին խաբեությամբ վստահեցրել է, որ 600 ԱՄՆ դոլար գումարի վճարման դիմաց հնարավոր է ստանալ Արթուր Հարությունյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով Ստեփան Դանիելյանին պատճառված 9500 ԱՄՆ դոլար գույքային վնասի հատուցումը, որից հետո խաբեության, Գրիգորի Դանիելյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, չունենալով որևէ վճարում կատարելու նպատակ 2014 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանը ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքի հարակից այգում Գրիգորի Դանիելյանից ստացել է 244.080 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն՚:

Ապացույցների հետազոտում

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ առաջադրված մեղադրանքի բոլոր դրվագներով իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարած արարքի համար: Միաժամանակ ամբաստանյալը նշել է, որ խարդախությամբ Ստեփան Դանիելյանից հափշտակել է 9500 ԱՄՆ դոլար և 1.285.000 ՀՀ դրամ, Կարեն Խաչատրյանից` 5200 ԱՄՆ դոլար, Ռոբերտ Ղմբոյանից` 9500 ԱՄՆ դոլար, Անի Շահինյանից` 2500 ԱՄՆ դոլար, Գրիգորի Դանիելյանից` 600 ԱՄՆ դոլար, Յուրիկ Բաբայանից` 300 ԱՄՆ դոլար, Արթուր Մանուկյանից` 3.300.960 ՀՀ դրամ և Արամ Նահապետյանից` 3200 ԱՄՆ դոլար:

Ամբաստանյալ Սուրեն Պետրոսյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.

Տուժող Անի Շահինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի օգոստոս ամսին ծանոթացել, ապա մտերմացել է Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղում վարձակալությամբ բնակվող Աննա Վարդանյանի հետ: Տեղեկացել է, որ վերջինիս ամուսինը` Սուրեն Պետրոսյանը, որպես վարորդ աշխատում է Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունում: Իր դուստրը` Հռիփսիմե Սիմոնյանը, 2012 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական քոլեջը, ձեռք բերել մանկաբարձի մասնագիտություն և ցանկացել է աշխատանքի անցնել իր մասնագիտությամբ: Ինքը մտածելով, որ Սուրեն Պետրոսյանն իր ծանոթների միջոցով կարող է օգնել դստերն աշխատանքի տեղավորելու հարցում` 2014 թվականի օգոստոսին Աննա Վարդանյանին խնդրել է ամուսնուց ճշտել` այդ հարցում օգտակար լինելու հանգամանքը: 2014 թվականի օգոստոսին հանդիպել է Սուրեն Պետրոսյանին: Վերջինս հայտնել է, որ կարող է դստերը ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնում աշխատանքի տեղավորելու հարցը լուծել: Սուրեն Պետրոսյանը նախ ասել է, որ այդ բժշկական կենտրոնի սեփականատերն իր ՙշեֆի՚` Մանվել Ալեքսանյանի քավորն է, վերջինս խոսել է նրա հետ, ով խոստացել է հարցը կարգավորել: Այնուհետև, Սուրեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ անձամբ հարցը կլուծի: 2015 թվականի սեպտեմբերի սկզբին Սուրեն Պետրոսյանը տեղեկացրել է, որ դստերն աշխատանքի տեղավորելու հարցով ոչ ոք գումար չի պահանջել, բայց անհրաժեշտ է 2000 ԱՄՆ դոլարի ծախս անել: Ինքը ցանկություն է հայտնել, որ դստերն աշխատանքի տեղավորել նույն բժշկական կենտրոնի ծննդատան պաթոլոգիայի բաժանմունքում, Ս.Պետրոսյանը պատասխանել է, որ այդպես էլ կարվի, միայն թե հարկավոր է 500 ԱՄՆ դոլար ավելացնել: 2015 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանին տվել է ընդհանուր 2500 ԱՄՆ դոլար և դստեր անձնագրի ու դիպլոմի պատճենները: 2014 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում Սուրեն Պետրոսյանը խաբել, տարբեր մտացածին փաստարկներով փորձել է պատճառաբանել դստերը որպես բուժքույր աշխատանքի տեղավորելու գործընթացի ձգձգումը: Այդ ընթացքում ամուսնու և դստեր հեռախոսահամարներին զանգահարած անձինք ներկայացել են որպես ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնի ծննդատան տնօրեն կամ վերջինիս քարտուղարուհի և տարբեր պատճառաբանություններով խնդրել չներկայանալ: Տեսնելով, որ Սուրեն Պետրոսյանը խոստումը չի կատարել` դստեր հետ այցելել են ծննդատան տնօրենի Արեն Գյոզալյանի մոտ և ասել, որ աշխատանքի անցնելու հարցով են ներկայացել: Վերջինս զարմացել է և հայտնել, որ որևէ մեկին աշխատանքի ընդունելու հարցից տեղյակ չէ: Հասկանալով, որ Սուրեն Պետրոսյանը խաբել է` ներողություն են խնդրել և հեռացել: Մի քանի օր անց Սուրեն Պետրոսյանը զանգահարել է և ասել, որ դստերն աշխատանքի ընդունելու հարցը չի կարգավորվել, գումարը հետ կվերադարձնի, սակայն այդպես էլ չի վերադարձրել:

Տուժող Արամ Նահապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մայիս ամսից ճանաչել է Սուրեն Պետրոսյանին և մտերմացել նրա հետ: Վերջինիցս տեղեկացել է, որ նա որպես վարորդ աշխատում է դատախազությունում, մեծ շրջապատ ունի և կարող է տարբեր հարցեր կարգավորել: 2014 թվականի հունիսին Սուրեն Պետրոսյանին հայտնել է ավտոմեքենա գնելու ցանկության մասին և խնդրել է օգնել այդ հարցում: Վերջինս խոստացել է լավ ավտոմեքենա գտնել: Մի քանի օր անց Սուրեն Պետրոսյանն իր տան բակ է տարել ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 34**418 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, հայտնել, որ այն իրենն է և ցանկանում է վաճառել: Ինքը հավանել է այդ ավտոմեքենան և այն գնելու ցանկություն հայտնել: Որպես ավտոմեքենայի վաճառքի գին որոշվել է 3200 ԱՄՆ դոլար և պայմանավորվել են գումարն ամբողջությամբ վճարելուց հետո կատարել անվանափոխություն: Վստահելով Սուրեն Պետրոսյանին` նույնիսկ ավտոմեքենայի փաստաթղթերը չի նայել, բացի այդ, ավտոմեքենան գրեթե չի վարել և դրա փաստաթղթերին ուշադրություն չի դարձրել: 2014 թվականի հունիսից սեպտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Սուրեն Պետրոսյանին վճարել է ավտոմեքենայի արժեքը` 3200 ԱՄՆ դոլարը և պայմանավորվել են 2-3 օրվա ընթացքում կատարել անվանափոխություն: 2014 թվականի սեպտեմբերի վերջին Սուրեն Պետրոսյանը Եղեգնաձոր քաղաք գնալու պատրվակով վերցրել է ավտոմեքենան` նշելով, որ 2 օր անց կվերադառնա և կկատարեն անվանափոխությունը: Սակայն Սուրեն Պետրոսյանն ավտոմեքենան չի վերադարձրել: Պարզվել է, որ այդ ավտոմեքենան վերջինիս չի պատկանել, նա խաբեությամբ թաքցրել է իրականությունը և մեքենան վաճառելու պատրվակով հափշտակել 3200 ԱՄՆ դոլարը:

Տուժող Կարեն Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մայիսին աներոջ` Հրայր Անտոնյանի միջոցով սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան օրավարձով շահագործելու պայմանով հանձնել է Սուրեն Պետրոսյանին: Հրայր Անտոնյանը նրան ներկայացրել է որպես վստահելի, բարեխիղճ և պարտաճանաչ անձնավորության: 2014 թվականի օգոստոսին Հրայր Անտոնյանից տեղեկացել է, որ Սուրեն Պետրոսյանին վստահված իր ավտոմեքենայով ավտոլվացող Գևորգը վթարի է ենթարկվել, ինչից հետո Սուրեն Պետրոսյանն այն վաճառել է ավտոմասնատողին, ով գումարը դեռ չի վճարել: Ս.Պետրոսյանից պահանջել են միասին հանդիպել և խոսել ավտոմասնատողի հետ, սակայն նա ամեն կերպ խուսափել է այդ հանդիպումը կազմակերպելուց: Վերջինս պարտավորվել է վերականգնել պատճառված վնասը, սակայն տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է այդ գործընթացը, իսկ հետագայում անհետացել է: Սեփական ուժերով գտել են ավտոմասնատողին, ով հայտնել է, որ վթարված հիշյալ ավտոմեքենան Սուրեն Պետրոսյանը ներկայացրել է որպես իր սեփականը, դրա դիմաց պահանջել և ստացել է 2500 ԱՄՆ դոլար: Տուժողը նշել է նաև, որ իր ավտոմեքենան Սուրեն Պետրոսյանին վստահել է միայն օրավարձով շահագործելու համար, այն վաճառելու պայմանավորվածություն իրենց միջև երբևէ չի եղել:

Տուժող Ստեփան Դանիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մարտ ամսին ծանոթացել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Մանվել Ալեքսանյանի վարորդ Սուրեն Պետրոսյանի հետ: 2014 թվականի ապրիլին իրեն է դիմել Ռոբերտ Ղմբոյանը և ասել, որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատարանում ինչ-որ անձի վերաբերյալ քրեական գործ է քննվում, չի ցանկանում ազատազրկման դատապարտվել և հարցրել է, թե կարող է արդյոք ինչ-որ հարցով օգնել: Այնուհետև, այդ հարցով ծանոթացել է Արթուր Մանուկյանի հետ և նրանից տեղեկացել, որ թմրամիջոցի ապօրինի իրացման վերաբերյալ Նվեր Հակոբյանի նկատմամբ հիշյալ դատարանում քրեական գործ է քննվում և նրա շահերը պաշտպանելու համար անհրաժեշտ է փաստաբան վարձել: Քանի որ Սուրեն Պետրոսյանը դատախազի վարորդ է եղել, բացի այդ, ներկայացել է որպես մեծ ծանոթության, տարբեր հարցեր կարգավորելու կարողության տեր անձնավորություն, այդ մասին տեղեկացրել է նրան: Սուրեն Պետրոսյանն ասել է, որ ունեցած ծանոթության միջոցով կարող է հարցը կարգավորել, ինչի դիմաց պահանջել է նախ 5000, ապա` ևս 3000 ԱՄՆ դոլար: Արթուր Մանուկյանից ստացել և Սուրեն Պետրոսյանին փոխանցել է ընդհանուր 8000 ԱՄՆ դոլար: 2014թ. մայիսին Սուրեն Պետրոսյանն ասել է, որ Նվեր Հակոբյանի գործով ՀՀ վերաքննիչ դատարանում խնդիրներ են առաջացել և խնդրել է 1500 ԱՄՆ դոլար տալ, որը տվել է: Դրանից հետո Արթուր Մանուկյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ Նվեր Հակոբյանի հարցը չի լուծվել, նա 4 տարի ժամկետով ազատազրկման է դատապարտվել: Ինքը պատասխանել է, որ այդ հարցով պետք է Սուրեն Պետրոսյանին դիմել, քանի որ նա է զբաղվել դրանով: Հետագայում Սուրեն Պետրոսյանն իրենից վերցրած 1500 ԱՄՆ դոլարը չի վերադարձրել, իսկ Նվեր Հակոբյանը վերջնական դատական ակտով դատապարտվել է ազատազրկման: Ստեփան Դանիելյանը հայտնել է նաև, որ 2014 թվականի մայիսից հետո Նվեր Հակոբյանի հարցով չի հետաքրքրվել, այդ հարցով ոչ ոք չի դիմել, քանի որ բոլոր պայմանավորվածությունները եղել են Սուրեն Պետրոսյանի հետ:
Բացի այդ, տուժողը ցուցմունքում նշել է, որ 2014 թվականի օգոստոսին Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Մանվել Ալեքսանյանը նոր ավտոմեքենա է գնել, որի դիմաց վճարման ենթակա գումարից 1000 ԱՄՆ դոլար պակասել է: Մանվել Ալեքսանյանը Սուրեն Պետրոսյանից պարտքով խնդրել է նշված գումարը, սակայն վերջինս չի ունեցել: Սուրեն Պետրոսյանը խնդրել է իրեն գտնել այդ գումարը` նշելով, որ հետագայում այն կվերադարձվի: Նույն օրը Յուրիկ Բաբայանից պարտքով 1000 ԱՄՆ դոլար է խնդրել, ով չի մերժել: Քիչ անց վերջինիս որդուց` Ալիկ Բաբայանից վերցրել և Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 400.000 ՀՀ դրամ, որից հետո վերջինիս և Ալիկ Բաբայանի հետ գնացել են Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության վարչական շենքի դիմաց, որտեղ չհասած` Սուրեն Պետրոսյանի պահանջով Ալիկ Բաբայանի հետ իջել են ավտոմեքենայից: Սուրեն Պետրոսյանը գնացել և կանգնել է հիշյալ դատախազության վարչական շենքի մոտ, որից հետո դատախազ Մանվել Ալեքսանյանը դուրս է եկել շենքից և նստել ավտոմեքենան, իսկ որոշ ժամանակ անց իջել է ավտոմեքենայից և մտել դատախազության վարչական շենք: Սուրեն Պետրոսյանը վերադարձել է, 400.000 ՀՀ դրամ գումարը վերցրել իրենից և կրկին ասել, որ այն կվերադարձվի: Մի քանի օր անց Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ գումարը Արթուր Հարությունյանի գործով դատախազությունից ստացվելիք վնասի հատուցման հետ մեկտեղ կվերադարձվի: Սակայն գումարը չի վերադարձվել և պարզվել է, որ Արթուր Հարությունյանի գործով վնասի հատուցման պատմությունը հորինել է Սուրեն Պետրոսյանը` այդ պատրվակով խաբեությամբ գումարներ կորզելու համար:
Ս.Դանիելյանը նշել է նաև, որ իր և ծանոթի աղջիկներին ՙՕրանժ Արմենիա՚ ՓԲ ընկերությունում աշխատանքի տեղավորելու հարցը կարգավորելու համար 2010 թվականին Արթուր Հարությունյանին տվել է 6500 ԱՄՆ դոլար: Հետագայում եղբոր հարևան Մարտին Մարտիրոսյանն ՙՕրանժ Արմենիա՚ ՓԲ ընկերությունում աշխատանքի անցնելու հարցով իր միջոցով 3000 ԱՄՆ դոլար է տվել Արթուր Հարությունյանին: Պարզվել է, որ վերջինս խաբեությամբ հափշտակել է նշված գումարները, ինչի համար 2011 թվականին դիմել է ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժին: Արթուր Հարությունյանի կողմից խաբեությամբ հիշյալ գումարները հափշտակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության նախկին ՔԳՎ Մաշտոցի քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ և մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել դատարան: Վերջինիս խնդրանքով քրեական գործի քննության ընթացքում Մարտին Մարտիրոսյանից վերցրած 3000 ԱՄՆ դոլարի մասին չի հայտնել: Արթուր Հարությունյանը խոստացել է վերադարձնել հիշյալ 3000 ԱՄՆ դոլարը: Դրանից հետո վերջինս դատապարտվել է ազատազրկման և չի կատարել խոստումը` 3000 ԱՄՆ դոլարը չի վերադարձրել, որի հետևանքով հիշյալ գումարը սեփական միջոցներից վերադարձրել է Մարտին Մարտիրոսյանին:
2014 թվականի ապրիլին, տեղեկանալով, որ Արթուր Հարությունյանն ազատվել է պատժի կրումից` ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել` վերջինիս կողմից իր միջոցով խաբեությամբ Մարտին Մարտիրոսյանից 3000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելու վերաբերյալ, որից կապակցությամբ Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ: Քրեական գործի մասին տեղյակ է եղել նաև Սուրեն Պետրոսյանը, ով 2014թ. հուլիս-օգոստոսին հայտնել է, որ խոսել է այդ գործի նկատմամբ դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազի` Լիլիթ Մանուկյանի հետ և վերջինիցս տեղեկացել, որ ինչ-որ անձինք պարտավորվել են Արթուր Հարությունյանի փոխարեն հատուցել տուժողներին, այդ թվում` Ստեփան Դանիելյանին պատճառված վնասները, միայն թե անհրաժեշտ է չբողոքել Արթուր Հարությունյանի դեմ, որպեսզի հնարավոր լինի գումարը ստանալ: 2014թ. հուլիսին Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ ըստ Լիլիթ Մանուկյանի` Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական գործն ուղարկվել է Նոր Նորքի քննչական բաժին: Սուրեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ Արթուր Հարությունյանի կողմից պատճառված գույքային վնասի հատուցումը ստանալու հարցով իբր խոսել է Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Մանվել Ալեքսանյանի հետ, ով իր հերթին այդ հարցով դիմել է Նոր Նորք վարչական շրջանի դատախազ Հարություն Սարգսյանին: Վերջինս, ըստ Սուրեն Պետրոսյանի, խոստացել է ապահովել Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ հարուցված քրեական գործով վարույթի կարճումը, որպեսզի նոր տուժողներ ի հայտ չգան և պատճառված վնասի չափը չավելանա:
2014 թվականի հուլիսին Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ գործով նոր տուժող է ի հայտ եկել, ում վերջինիս կողմից պատճառվել է 460.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս: Ըստ Սուրեն Պետրոսյանի` Հարություն Սարգսյանը խնդրել է հիշյալ գումարը վերջինիս միջոցով վերադարձնել տուժողին, որպեսզի հնարավոր լինի գործով վարույթը կարճել: Դիմել է ընկերոջը` Վաչագան Աբրահամյանին և պարտքով 460.000 ՀՀ դրամ խնդրել: Սուրեն Պետրոսյանի հետ հանդիպել են Վաչագան Աբրահամյանին և միասին գնացել Նոր Նորք վարչական շրջանի դատախազության վարչական շենքի մոտ, որտեղ իր պահանջով Վաչագան Աբրահամյանը Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 460.000 ՀՀ դրամ, ով հեռացել է, իսկ որոշ ժամանակ անց վերադարձել է ու հայտնել, որ տուժողին փոխանցելու համար գումարը տվել է Հարություն Սարգսյանին:
Բացի այդ, 2014 թվականի օգոստոսին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի վարչական շենքի դիմաց հանդիպել է Սուրեն Պետրոսյանին և Յուրի Դոլուխանյանին: Խոսակցության ընթացքում Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ գործով նոր տուժող է հայտնվել, ում վերջինիս կողմից պատճառվել է 425.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս և անհրաժեշտ է այդ գումարը շտապ տալ Արաբկիրի քննչական բաժնի պետ Արծրունի Առաքելյանին` տուժողին փոխանցելու համար: Ինքը Յուրի Դոլուխանյանից պարտքով խնդրել է այդ գումարը, ով չի մերժել: Մոտ 20 րոպե անց նույն վայրում Յուրի Դոլուխանյանը 425.000 ՀՀ դրամ տվել Է Սուրեն Պետրոսյանին, ով մտել է Արաբկիրի բաժնի վարչական շենք, որոշ ժամանակ անց վերադարձել և հայտնել, որ տուժողին փոխանցելու համար գումարը տվել է Արծրունի Առաքելյանին: 2014 թվականի սեպտեմբերի 05-ին իր վերաբերյալ կայացված մեղադրական դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ և նույն օրը տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ ՙՎարդաշեն՚ ՔԿ հիմնարկ:
2014 թվականի սեպտեմբերին քրեակատարողական հիմնարկում իրեն այցելած եղբայրը` Գրիգորի Դանիելյանը, ինչպես նաև ընկերը` Յուրիկ Բաբայանը հայտնել են, որ իր ազատազրկվելուց հետո Սուրեն Պետրոսյանը հանդիպել է նրանց և Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վճարումներ կատարելու, դրանից հետո վնասի հատուցումը ստանալու պատրվակով Յուրիկ Բաբայանից ստացել է 300 ԱՄՆ դոլար, իսկ Գրիգորի Դանիելյանից` 600 ԱՄՆ դոլար: Ինչպես պարզվել է հետագայում, Արթուր Հարությունյանի կողմից պատճառված գույքային վնասը հատուցելու պատմությունը հորինել է Սուրեն Պետրոսյանը` այդ պատրվակով խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու համար:

Տուժող Ռոբերտ Ղմբոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մարտին իրեն դիմել է Արթուր Մանուկյանը` Նվեր Հակոբյանի մասնակցությամբ ընթացող դատավարությանը փաստաբան ներգրավելու հարցով: Որպես իրավաբանի հիշել է Ստեփան Դանիելյանին, ով երկար տարիներ աշխատել է ոստիկանության համակարգում, տեղյակ է եղել օրենքներից: Իր միջոցով Ստեփան Դանիելյանն ու Արթուր Մանուկյանը ծանոթացել են միմյանց հետ: Հետագայում Արթուր Մանուկյանից տեղեկացել է, որ նա 8000 ԱՄՆ դոլար տվել է Ստեփան Դանիելյանին, ով հայտնել է, որ Նվեր Հակոբյանի գործով զբաղվում է Սուրեն Պետրոսյանը: Հետագայում Արթուր Մանուկյանից տեղեկացել է, որ առաջին ատյանի դատարանը Նվեր Հակոբյանին դատապարտել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման, իսկ ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նույնն է թողել այդ դատավճիռը: Զանգահարել և խոսել է Սուրեն Պետրոսյանի հետ, ով հավաստիացրել է, որ փաստաբանը զբաղվում է Նվեր Հակոբյանի գործով, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանում գործը կկարճվի: 2014 թվականի սեպտեմբերին Արթուր Մանուկյանն ասել է, որ Նվեր Հակոբյանը պահանջել է վերադարձնել գումարը: Բազմիցս զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանին, սակայն չի կարողացել կապ հաստատել նրա հետ, իսկ Ստեփան Դանիելյանը գտնվել է անազատության մեջ: Ստեղծված իրավիճակում այլ ելք չունենալով` սեփական միջոցներով 8000 ԱՄՆ դոլար վերադարձրել է Արթուր Մանուկյանին` այն Նվեր Հակոբյանին հանձնելու համար: Որոշ ժամանակ անց տեղեկացել է, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Նվեր Հակոբյանի գործը չի կարճել և վերջինս դատապարտվել է ազատազրկման: 8000 ԱՄՆ դոլարի մասով Ստեփան Դանիելյանը բազմիցս հավաստիացրել է, որ այն ամբողջությամբ և դեռ ավելին, տվել է Սուրեն Պետրոսյանին, ով ոչ մի գործողություն չի արել և անհրաժեշտ է վերջինիցս պահանջել վերադարձնել գումարը: 2014 թվականի դեկտեմբերին զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանն, ասել, որ Նվեր Հակոբյանի գործով վերցրած 8000 ԱՄՆ դոլարը կվերադարձնի, սակայն չի վերադարձրել:
Տուժող Ռոբերտ Ղմբոյանը նշել է նաև, որ 2014 թվականի մայիսին անձնական կարիքների համար Ստեփան Դանիելյանն իրենից պարտքով 500 ԱՄՆ դոլար է խնդրել, ինչի մասին տեղյակ է եղել նաև Սուրեն Պետրոսյանը: 2014 թվականի օգոստոսին Ստեփան Դանիելյանը Սուրեն Պետրոսյանի ներկայությամբ հայտնել է, որ դատախազությունից գումար պետք է ստանա, որից պարտքը կվերադարձնի: 2014 թվականի օգոստոսին Սուրեն Պետրոսյանը տեղեկացրել է, որ դատախազությունից գումարը ստանալու համար Ստեփան Դանիելյանից լիազորագիր է ստացել, սակայն այդ գումարը ստանալու հարցում խնդիրներ են առաջացել և անհրաժեշտ է 1500 ԱՄՆ դոլար վճարել, որպեսզի կարճ ժամանակում ստանալ գումարը: Սուրեն Պետրոսյանը հավաստիացրել է, որ այդ վճարումը կատարելուց կարճ ժամանակ անց կստանա ինչպես 500, այնպես էլ 1500 ԱՄՆ դոլար գումարները: Վստահելով Սուրեն Պետրոսյանին` տվել է 1500 ԱՄՆ դոլար` հետագայում այն և 500 ԱՄՆ դոլարը միասին հետ ստանալու պայմանով: Գումարը տալուց հետո տեղեկացել է, որ Ստեփան Դանիելյանը դատապարտվել է ազատազրկման: Սուրեն Պետրոսյանից պահանջել է վերադարձնել ընդհանուր 2000 ԱՄՆ դոլարը, ով վստահեցրել է, որ շուտով դատախազությունից ստանալու է Ստեփան Դանիելյանի գումարը և պարտքը կվերադարձնի, սակայն մի քանի օր անց նա անհետացել է: 2014 թվականի դեկտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ 1500 ԱՄՆ դոլարը կվերադարձնի, սակայն չի վերադարձրել:

Տուժող Յուրիկ Բաբայանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի օգոստոսին Ստեփան Դանիելյանն իրենից պարտքով 1000 ԱՄՆ դոլար է խնդրել: Չի մերժել և նույն օրը որդու` Ալիկ Բաբայանի միջոցով նրան տվել է 400.000 ՀՀ դրամ: Որդուց տեղեկացել է, որ Ստեփան Դանիելյանի և Սուրեն Պետրոսյանի հետ գնացել են Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության վարչական շենքի մոտ, որտեղ Սուրեն Պետրոսյանը հանդիպել է ինչ-որ անձի հետ: Ստեփան Դանիելյանի և Սուրեն Պետրոսյանի խոսակցություններից որդին հասկացել է, որ այդ գումարով նրանք ինչ-որ վճարում պետք է կատարեն: Վերջիններս որդուն ասել են, որ հնարավոր է այդ ժամանակ գումար ստանան և վերադարձնեն պարտքը, որի համար որդին գնացել է նրանց հետ: Սակայն հետագայում Ստեփան Դանիելյանը ձգձգել է պարտքի վերադարձը: Մի քանի օր անց Ստեփան Դանիելյանի պահանջով հանդիպել են ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքի հարակից այգում, որտեղ ներկա է եղել նաև Սուրեն Պետրոսյանը: Վերջիններս ասել են, որ Ստեփան Դանիելյանը դատախազությունից գումար պետք է ստանա, որից կվերադարձնի պարտքը, սակայն այդ գումարի ստացումը ևս ձգձգվել է: 2014 թվականի սեպտեմբերին տեղեկացել է, որ Ստեփան Դանիելյանը դատապարտվել է ազատազրկման, իսկ պարտքը չի վերադարձրել:
Տուժողը նշել է նաև, որ 2014 թվականի սեպտեմբերին, երբ Ստեփան Դանիելյանը եղել է ազատազրկված, իրեն հանդիպել է Սուրեն Պետրոսյանը: Վերջինս հայտնել է, որ Ստեփան Դանիելյանի գումարը դատախազությունից ստանալու համար անհրաժեշտ է 300 ԱՄՆ դոլար վճարել` հավաստիացնելով, որ դրանից հետո Ստեփան Դանիելյանի` դատախազությունում եղած գումարը կարող են ստանալ, դրանից վերադարձնել ինչպես նախկինում պարտքով վերցրած 400.000 ՀՀ դրամը, այնպես էլ հիշյալ 300 ԱՄՆ դոլարը: Վստահելով Սուրեն Պետրոսյանին` վերջինիս տվել է 300 ԱՄՆ դոլար: Հետագայում իր գումարները չեն վերադարձվել: 2014 թվականի հոկտեմբերին Գրիգորի Դանիելյանի հետ գնացել են Ստեփան Դանիելյանին տեսակցության: Վերջինիս հայտնել է, որ Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 300 ԱՄՆ դոլար` դատախազությունից գումարը ստանալու հարցով վճարում կատարելու համար: Գրիգորի Դանիելյանն իր հերթին նշել է, որ Ս.Պետրոսյանին նույն հարցով տվել է 600 ԱՄՆ դոլար: Ստեփան Դանիելյանից տեղեկացել են, որ դատախազությունում ոչ մի գումար չի եղել, այդ պատմությունը Սուրեն Պետրոսյանը հորինել է և խաբեությամբ գումարներ հափշտակել:

Տուժող Գրիգորի Դանիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի սեպտեմբերի 05-ին եղբայրը` Ստեփան Դանիելյանը դատապարտվել է ազատազրկման: Տեղյակ է եղել, որ վերջինս ՀՀ դատախազությունից պետք է վնասի հատուցում ստանա, իսկ այդ հարցով զբաղվել է Սուրեն Պետրոսյանը: 2014 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանի հետ մի քանի անգամ գնացել են ՀՀ գլխավոր դատախազության հարակից այգի, սպասել են, որ վերջինս դատախազությունից ստանա Ստեփան Դանիելյանին պատճառված վնասի հատուցումը, սակայն այդ գործընթացը ձգձգվել է: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Սուրեն Պետրոսյանն ասել է, որ Ստեփան Դանիելյանի գումարը ստանալու հարցում խնդիրներ են առաջացել, անհրաժեշտ է 600 ԱՄՆ դոլար վճարել, որպեսզի հարցը լուծվի: Հաջորդ օրը նույն այգում Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 600 ԱՄՆ դոլար, որից հետո վերջինս անհետացել է: 2014 թվականի հոկտեմբերին Յուրիկ Բաբայանի հետ գնացել են Ստեփան Դանիելյանին տեսակցության և վերջինիս հայտնել է, որ Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 600 ԱՄՆ դոլար` դատախազությունից ստացվելիք գումարի համար վճարում կատարելու հարցով: Յու.Բաբայանն իր հերթին հայտնել է, որ Ս.Պետրոսյանին նույն հարցով տվել է 300 ԱՄՆ դոլար, մինչդեռ Ստեփան Դանիելյանից տեղեկացել են, որ դատախազությունում ոչ մի գումար չի եղել, այդ պատմությունը Սուրեն Պետրոսյանը հորինել է և խաբեությամբ գումարներ հափշտակել:

Տուժող Արթուր Մանուկյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մարտին իրեն դիմել է մոսկվաբնակ ընկերը` Հովհաննես Գևորգյանը և խնդրել Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ դատարանում քննվող քրեական գործին փաստաբաններ ներգրավել: Նվեր Հակոբյանը Հովհաննես Գևորգյանի մորեղբոր` Արամայիս Ճաղարյանի աներորդին է: Ինքն այդ հարցով դիմել է Հայկ Ղմբոյանին, քանի որ վերջինիս հայրը` Ռոբերտ Ղմբոյանը, որպես վարորդ, աշխատել է դատարանում: Այնուհետև վերջինիս միջոցով ծանոթացել է Ստեփան Դանիելյանի հետ և նրանից հետաքրքրվել Նվեր Հակոբյանի գործի մասին: Ստեփան Դանիելյանը պատասխանել է, որ կճշտի և տեղյակ կպահի: Որոշ ժամանակ անց վերջինս հայտնել է, որ հարցը լուծելու հնարավորություն կա, որի համար պահանջել է 8000 ԱՄՆ դոլար: 2014թ. ապրիլին Հովհաննես Գևորգյանն իր անվամբ Մոսկվայից ուղարկել է ընդհանուր 8000 ԱՄՆ դոլար, որը հանձնել է Ստեփան Դանիելյանին: 2014 թվականի մայիսին Ստեփան Դանիելյանի միջոցով ծանոթացել է Սուրեն Պետրոսյանի հետ, ով տեղյակ է եղել Նվեր Հակոբյանի գործից: 2014 թվականի մայիսին Նվեր Հակոբյանից տեղեկացել է, որ առաջին ատյանի դատարանը նրան դատապարտել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման: Զանգահարել է Ստեփան Դանիելյանին և Սուրեն Պետրոսյանին ու պարզաբանում պահանջել: Վերջիններս ասել են, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանում հարցը կլուծվի: 2014 թվականի ամռանը տեղեկացել է, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանն անփոփոխ է թողել Նվեր Հակոբյանի դատավճիռը: Ինքը չի կարողացել կապ հաստատել Ստեփան Դանիելյանի հետ և զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանին, ով ասել է, որ Նվեր Հակոբյանի հարցով անձամբ է զբաղվում, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանում այն կլուծվի, պետք չէ անհանգստանալ: 2014 թվականի օգոստոսին կրկին զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանին, ով ասել է, որ վճռաբեկ բողոք պետք է ներկայացվի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանում Նվեր Հակոբյանին չեն դատապարտի ազատազրկման: Որոշ ժամանակ անց Հովհաննես Գևորգյանը պահանջել է վերադարձնել տված գումարը, քանի որ Նվեր Հակոբյանի հարցը չի կարգավորվել: Զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանին, ով հայտնել է, որ զբաղված է Նվեր Հակոբյանի հարցով: Սուրեն Պետրոսյանից պահանջել է վերադարձնել 8000 ԱՄՆ դոլարը, սակայն վերջինս պնդել է, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանում Նվեր Հակոբյանի հարցը կլուծվի: Չի համաձայնվել և պահանջել է վերադարձնել գումարը: Այնուհետև Սուրեն Պետրոսյանը ձգձգել է գումարի վերադարձը, որի համար Ռոբերտ և Հայկ Ղմբոյաններից պահանջել է ստիպել նրան հետ վերադարձնել գումարը, քանի որ նրանց միջոցով է ծանոթացել Ստեփան Դանիելյանի, ապա` Սուրեն Պետրոսյանի հետ, սակայն վերջինս ամեն կերպ խուսափել է գումարը վերադարձնելուց: Այլ ելք չունենալով` Ռոբերտ Ղմբոյանը վերադարձրել է 8000 ԱՄՆ դոլարը: Հետագայում կրկին խոսել է Սուրեն Պետրոսյանի հետ, պահանջել գումարը վերադարձնել Ռոբերտ Ղմբոյանին, սակայն նա չի վերադարձրել: Որոշ ժամանակ անց ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ կայացված դատավճիռը թողել է անփոփոխ:

Հատոր 7, գ.թ. 111-116
Հատոր 10, գ.թ. 306-307

Վկա Աննա Վարդանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մայիսից Սուրեն Պետրոսյանի հետ համատեղ բնակվել են Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղում: Ծանոթացել և ժամանակի ընթացքում մտերմացել են հարևանությամբ գտնվող խանութի աշխատակիցներ Անի Շահինյանի, Ռուզաննա Ավետիսյանի, վերջինիս ամուսնու` Արամ Նահապետյանի հետ: Վերջիններս տեղյակ են եղել, որ Սուրեն Պետրոսյանը` որպես վարորդ, աշխատել է դատախազությունում: 2014 թվականի օգոստոսին Անի Շահինյանը խնդրել է Սուրեն Պետրոսյանից հետաքրքրվել, թե կարող է դստերը` Հռիփսիմե Սիմոնյանին աշխատանքի անցնելու հարցը կարգավորել: Այդ մասին տեղեկացրել է Սուրեն Պետրոսյանին, իսկ հետագայում իմացել, որ վերջինս այդ հարցով հանդիպել և խոսել է Անի Շահինյանի հետ: Որոշ ժամանակ անց Սուրեն Պետրոսյանն ասել է, որ Անի Շահինյանի դստերն աշխատանքի տեղավորելու հարցով վերջինիցս պահանջել և ստացել է 2500 ԱՄՆ դոլար: 2014 թվականի հոկտեմբերի կեսից Սուրեն Պետրոսյանը տուն չի գնացել: Այդ ժամանակ Անի Շահինյանից տեղեկացել է, որ վերջինիս դստեր աշխատանքի ընդունվելու հարցը չի լուծվել և նրանք փնտրել են Սուրեն Պետրոսյանին: Զանգահարել և խոսել է վերջինիս հետ, ով խոստացել է հարցը կարգավորել կամ վերադարձնել գումարը: Որոշ ժամանակ անց Սուրեն Պետրոսյանը խոստացել է վերադարձնել Անի Շահինյանից վերցրած գումարը, սակայն չի վերադարձրել:
Բացի այդ, 2014 թվականի հունիսին Սուրեն Պետրոսյանն իրեն պատկանող ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենան 3200 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Արամ Նահապետյանին: 2014 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանից տեղեկացել է, որ Արամ Նահապետյանը մաս-մաս վճարել է ավտոմեքենայի արժեքը և պետք է անվանափոխություն կատարեն: Այնուհետև, Եղեգնաձոր գնալու համար Սուրեն Պետրոսյանը հիշյալ ավտոմեքենան խնդրել է Արամ Նահապետյանից, որը հետագայում չի վերադարձրել: Այդ ժամանակ տեղեկացել է, որ Արամ Նահապետյանին վաճառած հիշյալ ավտոմեքենան Սուրեն Պետրոսյանին չի պատկանել, վերջինս այդ ավտոմեքենան վերցրել է այլ անձից:

Վկա Հարություն Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մայիսին աներորդու` Հրայր Անտոնյանի միջոցով սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի, 34 PV 418 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան օրավարձով շահագործելու պայմանով հանձնել է Սուրեն Պետրոսյանին: 2014 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանից պահանջել է վերադարձնել ավտոմեքենան, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է ավտոմեքենան վերադարձնելու գործընթացը: 2014 թվականի սեպտեմբերի վերջին Սուրեն Պետրոսյանը վերադարձրել է հիշյալ ավտոմեքենան: Որպես ավտոմեքենայի սեփականատեր երբևէ Սուրեն Պետրոսյանին չի ասել, որ այն վաճառի կամ դրա համար գնորդ գտնի, նման խոսակցություն տեղի չի ունեցել:

Վկա Հրայր Անտոնյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մայիսին օրավարձով շահագործելու պայմանով Սուրեն Պետրոսյանին է հանձնել դստեր ամուսնուն` Կարեն Խաչատրյանին պատկանող ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 և քրոջ ամուսնուն` Հարություն Գրիգորյանին պատկանող ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի, 34 PV 418 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենաները: Սուրեն Պետրոսյանին վստահել է, քանի որ բնակվել են հարևանությամբ, ճանաչել են միմյանց, իսկ մինչ այդ նա օրավարձով շահագործել է իրեն պատկանող մեկ այլ` ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա և բարեխղճորեն վճարել է օրավարձը: 2014 թվականի հունիսին Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ Կարեն Խաչատրյանին պատկանող հիշյալ ավտոմեքենայով ավտոլվացող Գևորգը վթարի է ենթարկվել, որի հետևանքով ավտոմեքենան վնասվել է: Սուրեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ կարճ ժամանակում կվերականգնի վնասը կամ կգնի նույն ավտոմեքենայից կամ կվճարի դրա արժեքը: Այդ ժամանակ ավտոմեքենան վթարի ենթարկելու մասին Կարեն Խաչատրյանին չի հայտնել: Սուրեն Պետրոսյանից պահանջել է ցույց տալ վթարված ավտոմեքենան, սակայն վերջինս խուսափել է և ցույց չի տվել: Որոշ ժամանակ անց Սուրեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ ավտոմեքենան 2000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց վաճառել է ավտոմասնատողին, որպեսզի կարողանա վերականգնել պատճառված վնասը: Գնացել է ավտոշուկա, գտել համապատասխան ավտոմեքենա և Սուրեն Պետրոսյանից պահանջել ձեռք բերել այն, սակայն վերջինս հրաժարվել է այն գնել: Տեսնելով, որ Սուրեն Պետրոսյանը պատճառված վնասը վերականգնելու ուղղությամբ քայլեր չի ձեռնարկել` ավտոմեքենան վթարի ենթարկելու մասին պատմել է Կարեն Խաչատրյանին: Վերջինիս հետ Սուրեն Պետրոսյանից պահանջել են տանել և ցույց տալ ավտոմասնատման կետը, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններով խուսափել է: 2014 թվականի սեպտեմբերի վերջին Սուրեն Պետրոսյանն անհետացել է, չի պատասխանել հեռախոսազանգերին: Որոշ ժամանակ անց վերջինս զանգահարել և ասել է, որ Հարություն Գրիգորյանին պատկանող վերը նշված ավտոմեքենան գտնվում է Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի ՙԵրևան Սիթի՚ խանութի մոտ, կարող են գնալ և վերցնել այն, որը նույն օրը վերցրել և վերադարձրել է վերջինիս: Հետագայում սեփական ուժերով գտել են ավտոմասնատողին, ում Սուրեն Պետրոսյանը վաճառել է Կարեն Խաչատրյանին պատկանող վթարված ավտոմեքենան: Ավտոմասնատողը հայտնել է, որ այդ ավտոմեքենան Սուրեն Պետրոսյանը ներկայացրել է որպես իր սեփականը, դրա դիմաց պահանջել և ստացել է 2500 ԱՄՆ դոլար:

Վկա Վաչագան Աբրահամյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի հուլիսին Ստեփան Դանիելյանն ինչ-որ գործով տուժողին տալու համար պարտքով 460.000 ՀՀ դրամ է խնդրել: Վերջինս հայտնել է, որ այդ գումարը տալուց հետո դատախազությունից մեծ գումար պետք է ստանա, որից կվերադարձնի պարտքը: Ստեփան Դանիելյանի հետ եղել է նաև Սուրեն Պետրոսյանը: Նույն օրը միասին գնացել են Նոր Նորք վարչական շրջան, որտեղ Ստեփան Դանիելյանի պահանջով Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 460.000 ՀՀ դրամ: Վերցնելով գումարը` վերջինս քայլել է ինչ-որ շենքի ուղղությամբ, քիչ անց վերադարձել և ասել, որ ամեն ինչ կարգին է, անհրաժեշտ է գնալ ՀՀ գլխավոր դատախազություն` Ստեփան Դանիելյանին պատճառված վնասի հատուցումը ստանալու համար: Գնացել են Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում գտնվող ՀՀ գլխավոր դատախազության վարչական շենքի հարակից այգի: Որոշ ժամանակ սպասելուց հետո Սուրեն Պետրոսյանն հայտնել է, որ այդ օրը գումարը չի ստացվելու: Դրանից հետո Ստեփան Դանիելյանն անընդհատ ասել է, որ շուտով ՀՀ գլխավոր դատախազությունից գումարը կստանա և պարտք կվերադարձնի, սակայն այդպես էլ չի վերադարձրել:

Վկա Յուրի Դոլուխանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի օգոստոսին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի վարչական շենքի դիմաց հանդիպել է Ստեփան Դանիելյանին և Սուրեն Պետրոսյանին: Այդ ժամանակ Ստեփան Դանիելյանն իրենից պարտքով 425.000 ՀՀ դրամ է խնդրել` ինչ-որ գործով տուժողին փոխանցելու համար: Քիչ անց նույն վայրում Ստեփան Դանիելյանի ներկայությամբ և նրա պահանջով Սուրեն Պետրոսյանին տվել է 425.000 ՀՀ դրամը, իսկ վերջինս մտել է Արաբկիրի բաժնի վարչական շենք, քիչ անց վերադարձել և հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է: Ստեփան Դանիելյանը հայտնել է, որ հիշյալ գումարով վերականգնվելու է ինչ-որ տուժողի պատճառված գույքային վնասը, դրանից հետո դատախազությունից պետք է ստանա իրեն պատճառված վնասի հատուցումը, որից կվերադարձնի պարտքը, սակայն չի վերադարձրել: Միաժամանակ Յուրի Դոլուխանյանը հայտնել է, որ Սուրեն Պետրոսյանը ներկայացել է որպես Ստեփան Դանիելյանի հարցերը դատախազությունում և քննչական մարմիններում կարգավորող անձ, իսկ երբ Ստեփան Դանիելյանը ազատազրկվել է, վերջինիս պատճառված վնասի հատուցումը ստանալու նպատակով Սուրեն Պետրոսյանի առաջարկով մի քանի անգամ գնացել են ՀՀ գլխավոր դատախազության հարակից այգի, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններ է բերել` նշելով, որ գումարի ստանալու հարցում խնդիրներ կան, այն կստացվի հաջորդ օրը և այդպես շարունակ:

Վկաներ Աշոտ Սիմոնյանը և Հռիփսիմե Սիմոնյանը նախաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել, որ 2014 թվականի սեպտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանը խոստացել է կարգավորել Հռիփսիմե Սիմոնյանին ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնի ծննդատան պաթոլոգիայի բաժանմունքում որպես բուժքույր տեղավորելու հարցը, որի համար պահանջել և ստացել է 2500 ԱՄՆ դոլար: Սուրեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ հարցը կարճ ժամանակում կլուծի, սակայն հետագայում խաբել, տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է հարցի լուծումը: Պարզվել է, որ Սուրեն Պետրոսյանն այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն չի կատարել, քանի որ ծննդատան տնօրենն անգամ տեղյակ չի եղել որևէ անձի աշխատանքի տեղավորելու հարցի մասին, մինչդեռ Սուրեն Պետրոսյանը բազմիցս հավատացրել է, որ բժշկական կենտրոնում տեղյակ են Հռիփսիմե Սիմոնյանին աշխատանքի ընդունելու հարցից, նույնիսկ նշել է, որ հարցը լուծված է և նա կարող է գնալ աշխատանքի: Բազմաթիվ անգամներ պայմանավորվել են հանդիպել բժշկական կենտրոնում և գնալ տնօրենի մոտ, սակայն Սուրեն Պետրոսյանը չի ներկայացել: Վկաները հայտնել են նաև, որ այն օրերին, երբ Սուրեն Պետրոսյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել բժշկական կենտրոնում և վերջինս չի ներկայացել, իրենց բջջային հեռախոսահամարներին 094-90-87-53, 099-03-48-83 և 077-93-28-09 հեռախոսահամարներից զանգահարած անձինք ներկայացել են որպես ծննդատան տնօրեն կամ վերջինիս քարտուղարուհի, խնդրել են կամ չգնալ կամ մի քանի օր անց բժշկական խալաթով գնալ:

Հատոր 1, գ.թ. 179-182
Հատոր 6, գ.թ. 79-81

Վկա Շուշանիկ Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է, որ օգտագործել է 077-93-28-09 հեռախոսահամարը: 2014 թվականի սեպտեմբերի վերջին կամ հոկտեմբերին Սուրեն Պետրոսյանը խնդրել է իր հեռախոսահամարով զանգահարել ոմն Աշոտի, խնդրել վերջինիս` հեռախոսը փոխանցել դստերը, իսկ դստերը ներկայանալ ծննդատան տնօրեն Արեն Սարգսիչի աշխատակից և խնդրել մի քանի օրից բժշկական խալաթով ներկայանալ աշխատանքի: Միաժամանակ Սուրեն Պետրոսյանը խնդրել է այդ աղջկան փոխանցել, որ պետք է աշխատանքի ներկայանալ իրենց ծանոթ դատախազության աշխատողի հետ: Մտածելով, որ դա Սուրեն Պետրոսյանի աշխատանքի բնույթով է պայմանավորված` իր հիշյալ հեռախոսահամարից զանգահարել է Աշոտին և խնդրել հեռախոսը փոխանցել դստերը: Խոսելով դստեր հետ` ասել է, որ ծննդատան տնօրեն Արեն Սարգսիչի աշխատողներից է և մի քանի օրից բժշկական խալաթով կարող է գնալ աշխատանքի: Հայտնել է նաև, որ պետք է աշխատանքի գնալ դատախազության ծանոթ աշխատակցի հետ: Այդ ամենը կատարել է Սուրեն Պետրոսյանի թելադրանքով և տեղյակ չի եղել, թե խոսքն ինչի մասին է:

Հատոր 7, գ.թ. 197-199

Վկա Գևորգ Աբրահամյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի սկզբին քրոջ ամուսնու` Սուրեն Պետրոսյանի խնդրանքով իր անձնագրով գնել է 099-03-48-83 բջջային հեռախոսահամարը և նույն պահին այն հանձնել վերջինիս: Հիշյալ հեռախոսահամարը երբևէ չի օգտագործել, դրանով որևէ անձի չի զանգահարել:

Հատոր 7, գ.թ. 59-61,

Վկա Հերմինե Այվազյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի հոկտեմբերին օգտագործել է 094-90-87-53 հեռախոսահամարը: Այդ ժամանակահատվածում Սուրեն Պետրոսյանը հաճախ օգտվել է իր հեռախոսից և զանգեր կատարել: Հռիփսիմե և Աշոտ Սիմոնյաններին, Անի Շահինյանին չի ճանաչել, իր հեռախոսահամարով և առհասարակ նրանց չի զանգահարել:

Հատոր 8, գ.թ. 98-100

Վկա Նինա Հարությունյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի օգոստոսի վերջին կամ սեպտեմբերի սկզբին հարևանուհին` Անի Շահինյանը, պարտքով 2000 ԱՄՆ դոլար է խնդրել: 2014 թվականի հոկտեմբերին վերջինս պատմել է, որ դստերը ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնում աշխատանքի տեղավորելու հարցը կարգավորելու համար հիշյալ գումարը տվել է ինչ-որ անձի, ով, սակայն նրան խաբել է և գումարը չի վերադարձրել:

Հատոր 6, գ.թ. 87-88

Վկա Արեն Գյոզալյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ հանդիսանում է ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնի ծննդատան վարիչը: 2014 թվականի վերջին իր աշխատանքի վայր են այցելել երկու կանայք և ասել, որ իրենց ուղարկել են` նրանցից մեկին աշխատանքի ընդունելու հարցով: Վերջիններս հայտնել են նաև, որ ինքը տեղեկացված է իրենց այցելության մասին, ինչից զարմացել է, և նրանց ասել, որ ինքն աշխատանքի տեղավորելու իրավասությամբ օժտված չէ, այդ հարցով զբաղվում է բժշկական կենտրոնի տնօրինությունը: Իր պատասխանից նշված կանայք ևս զարմացել են, ներողություն են խնդրել և հեռացել: Նրանց չի ճանաչել, տեղյակ չի եղել, թե ով է ուղարկել իր մոտ: Որևէ մեկին ծննդատանն աշխատանքի տեղավորելու հարցով իրեն ոչ ոք չի դիմել, քանի որ նման իրավասություն չի էլ ունեցել: Սուրեն Պետրոսյանին չի ճանաչել:

Հատոր 6, գ.թ. 236-238

Վկա Ռուզաննա Ավետիսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, ամուսինը` Արամ Նահապետյանը, 2014 թվականի մայիսից ճանաչել է Սուրեն Պետրոսյանի հետ: Վերջինիցս տեղեկացել են, որ նա որպես վարորդ աշխատում է դատախազությունում, մեծ շրջապատ ունի և կարող է տարբեր հարցեր կարգավորել: 2014 թվականի հունիսին Սուրեն Պետրոսյանին հայտնել է ավտոմեքենա գնելու ցանկության մասին և խնդրել է օգնել այդ հարցում: Վերջինս խոստացել է լավ ավտոմեքենա գտնել: Մի քանի օր անց Սուրեն Պետրոսյանն իրենց տան բակ է տարել ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի 34**418 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, հայտնել, որ այն իրենն է և ցանկանում է վաճառել: Ամուսինը հավանել է այդ ավտոմեքենան և այն գնելու ցանկություն հայտնել: Որպես ավտոմեքենայի վաճառքի գին` որոշվել է 3200 ԱՄՆ դոլար և պայմանավորվել են գումարն ամբողջությամբ վճարելուց հետո կատարել անվանափոխություն: Ամուսինը, վստահելով Սուրեն Պետրոսյանին` նույնիսկ ավտոմեքենայի փաստաթղթերը չի նայել, բացի այդ, ավտոմեքենան գրեթե չի վարել և դրա փաստաթղթերին ուշադրություն չի դարձրել: 2014 թվականի հունիսից մինչև սեպտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Սուրեն Պետրոսյանին վճարել են ավտոմեքենայի արժեքը` 3200 ԱՄՆ դոլարը և պայմանավորվել են 2-3 օրվա ընթացքում կատարել անվանափոխություն: 2014 թվականի սեպտեմբերի վերջին Սուրեն Պետրոսյանը Եղեգնաձոր քաղաք գնալու պատրվակով վերցրել է հիշյալ ավտոմեքենան` նշելով, որ 2 օր անց կվերադառնա և կկատարեն անվանափոխությունը: Սակայն Սուրեն Պետրոսյանն ավտոմեքենան չի վերադարձրել: Դրանից հետո իմացել են, որ այդ ավտոմեքենան վերջինիս չի պատկանել, նա խաբեությամբ թաքցրել է իրականությունը և մեքենան վաճառելու պատրվակով հափշտակել 3200 ԱՄՆ դոլարը:

Հատոր 8, գ.թ. 116-119

Վկա Գևորգ Բաբայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, 2014 թվականի ընթացքում որպես ավտոլվացող աշխատել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածում գտնվող ավտոլվացման կետերից մեկում, որտեղ լվանալու համար ավտոմեքենաներ է բերել նաև Սուրեն Պետրոսյանը: Ժամանակի ընթացքում մտերմացել է վերջինիս հետ: 2014 թվականի մայիսին Սուրեն Պետրոսյանը պարբերաբար ավտոլվացման կետ է տարել ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի, 34 ** 288 և ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի, 34 ** 418 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներ, հայտնել, որ դրանք պատկանում են իրեն: 2014 թվականի հունիսի սկզբին, երբ հերթական անգամ Սուրեն Պետրոսյանը ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի, 34 ** 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողել է ավտոլվացման կետում, խնդրել է նրան թույլատրել անձնական գործերով վարել այն: Նույն օրը հիշյալ ավտոմեքենայով ընթանալիս Երևան քաղաքի Բագրևանդ փողոցում վթարի է ենթարկվել, որի հետևանքով ավտոմեքենան վնասվել է: Այդ մասին տեղեկացրել է Սուրեն Պետրոսյանին, ով հաջորդ օրը վթարված հիշյալ ավտոմեքենան վաճառել է ավտոմասնատողին: Ըստ Սուրեն Պետրոսյանի` ավտոմասնատողը դրա դիմաց վճարել է 1700 ԱՄՆ դոլար: Պայմանավորվածություն են ձեռք բերել, որ վթարի հետևանքով Սուրեն Պետրոսյանին պատճառված վնասը մաս-մաս կվերականգնի: 2014 թվականի հոկտեմբեր ամսին իրեն հանդիպել է Հրայր անունով մի անձնավորություն և հետաքրքրվել Սուրեն Պետրոսյանի գտնվելու վայրի մասին: Վերջինս հայտնել է նաև, որ հիշյալ ավտոմեքենաները պատկանում են իրեն և իր բարեկամներին, դրանք Սուրեն Պետրոսյանի սեփականությունը չեն, պարզապես օրավարձով շահագործելու համար են հանձնվել նրան, մինչդեռ վերջինս ավտոմեքենաներով հանդերձ անհետացել է:
Բացի այդ, 2014 թվականի հուլիս-օգոստոսին Սուրեն Պետրոսյանը պատմել է, որ իրեն պատկանող ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի, 34 ** 418 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան 3200 ԱՄՆ դոլարով, գումարը տարաժամկետ վճարելու պայմանով վաճառել է Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղի բնակիչ Արամին, ով մինչ այդ պահը վճարել է 1000 ԱՄՆ դոլար:

Հատոր 1, գ.թ. 133-136

Վկաներ Մանվել և Սայաթ Մաթևոսյանները նախաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել, որ 2014 թվականի հունիսին իրենց զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանը, հայտնել, որ իր ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվել և այն ցանկանում է վաճառել: Այնուհետև, վերջինս իրենց ցույց է տվել վթարված` ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի, 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, հավաստիացրել, որ այն պատկանում է իրեն, պարզապես ձևականորեն հաշվառված է բարեկամի անվամբ: Առաջարկել են 2500 ԱՄՆ դոլարով գնել այն, ինչին Սուրեն Պետրոսյանը համաձայնել է: Վերջինիցս պահանջել են ներկայացնել ավտոմեքենայի խոտանման թղթերը, ով խոստացել է կարգավորել այդ հարցը, բայց խնդրել է գումարը շտապ վճարել` պատճառաբանելով, որ տունը գրավադրված է բանկում և դրա դիմաց վճարումներ չկատարելու դեպքում հնարավոր է կորցնի այն: Վստահելով Սուրեն Պետրոսյանին և հաշվի առնելով վերջինիս բերած պատճառաբանությունը` 2500 ԱՄՆ դոլարը վճարել են նրան: Այնուհետև, Սուրեն Պետրոսյանը խոտանման թղթերը չի ներկայացրել, հայտնել է, որ դրանք պատրաստ են, բայց զբաղված է, ազատվելուն պես դրանք կհանձնի նրանց, սակայն չի հանձնել, իսկ հետագա հեռախոսազանգերին չի պատասխանել:
2014 թվականի հոկտեմբերին իրենց հանդիպել է Հրայր անունով տղամարդ, ումից տեղեկացել են, որ Սուրեն Պետրոսյանից ձեռք բերած վթարված ավտոմեքենան իրականում վերջինիս չի պատկանել, այլ այն եղել է Կարեն Խաչատրյանի սեփականությունը, որը վերջինիս կողմից Սուրեն Պետրոսյանին վստահվել է օրավարձով շահագործելու և ոչ թե վաճառելու համար: Այնուհետև Սուրեն Պետրոսյանին չեն հանդիպել:

Հատոր 1, գ.թ. 119-123

Վկա Հայկ Ղմբոյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մարտ ամսին Ռոբերտ Ղմբոյանին դիմել է Արթուր Մանուկյանը` Նվեր Հակոբյանի մասնակցությամբ ընթացող դատավարությանը փաստաբան ներգրավելու հարցով: Որպես իրավաբանի դիմել են Ստեփան Դանիելյանին, ով երկար տարիներ աշխատել է ոստիկանության համակարգում և տեղյակ է եղել օրենքներից: Իրենց միջոցով Ստեփան Դանիելյանն ու Արթուր Մանուկյանը ծանոթացել են: Հետագայում Արթուր Մանուկյանից տեղեկացել են, որ նա 8000 ԱՄՆ դոլար տվել է Ստեփան Դանիելյանին, ով հայտնել է, որ Նվեր Հակոբյանի գործով զբաղվում է Սուրեն Պետրոսյանը: Հետագայում Արթուր Մանուկյանից տեղեկացել են, որ առաջին ատյանի դատարանը Նվեր Հակոբյանին դատապարտել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման, իսկ ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նույնն է թողել այդ դատավճիռը: Ռ.Ղմբոյանը զանգահարել և խոսել է Սուրեն Պետրոսյանի հետ, ով հավաստիացրել է, որ փաստաբանը զբաղվում է Նվեր Հակոբյանի գործով, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանում գործը կկարճվի: 2014 թվականի սեպտեմբերին Արթուր Մանուկյանն ասել է, որ Նվեր Հակոբյանը պահանջել է վերադարձնել գումարը: Բազմիցս զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանին, սակայն չի կարողացել կապ հաստատել նրա հետ, իսկ Ստեփան Դանիելյանը գտնվել է անազատության մեջ: Ստեղծված իրավիճակում այլ ելք չունենալով` սեփական միջոցներով 8000 ԱՄՆ դոլար հետ է վերադարձրել Արթուր Մանուկյանին` այն Նվեր Հակոբյանին հանձնելու համար: Որոշ ժամանակ անց տեղեկացել են, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Նվեր Հակոբյանի գործը չի կարճել և վերջինս դատապարտվել է ազատազրկման: 8000 ԱՄՆ դոլարի մասով Ստեփան Դանիելյանը բազմիցս հավաստիացրել է, որ այն ամբողջությամբ և դեռ ավելին, տվել է Սուրեն Պետրոսյանին, ով ոչ մի գործողություն չի արել և անհրաժեշտ է վերջինիցս պահանջել վերադարձնել գումարը: 2014 թվականի դեկտեմբերին զանգահարել է Սուրեն Պետրոսյանը և ասել, որ Նվեր Հակոբյանի գործով վերցրած 8000 ԱՄՆ դոլարը կվերադարձնի, սակայն չի վերադարձրել:

Հատոր 6, գ.թ. 231-235

Վկաներ Նեկտար և Ժիրայր Հայրապետյանները նախաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել, որ իրենց որդու` Նվեր Հակոբյանի կողմից թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու վերաբերյալ 2014 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ ոստիկանության նախկին ՔԳՎ Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ, քննվել և ուղարկվել է դատարան: Նվեր Հակոբյանի համար փաստաբան վարձելու հարցով ՌԴ Մոսկվա քաղաքում բնակվող իրենց բարեկամը` Արամայիս Ճաղարյանը, դիմել է Արթուր Մանուկյանին: Իրենց տեղեկություններով Նվեր Հակոբյանը հանդիպել է Արթուր Մանուկյանին, ով խոստացել է օգնել այդ հարցում: Որոշ ժամանակ անց հարցը լուծելու համար Արթուր Մանուկյանը պահանջել և ստացել է 12.000 ԱՄՆ դոլար: 2014 թվականի հոկտեմբերի 28-ին դատարանի դատավճռով Նվեր Հակոբյանը դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման, ինչից հետո Արթուր Մանուկյանը վերադարձրել է 8500 ԱՄՆ դոլար: Արամայիս Ճաղարյանը հետաքրքրվել է այդ գործով և պարզել, որ դրանով, բացի Արթուր Մանուկյանից, զբաղվել են նաև ինչ-որ «Ռուբո, Ստյոպը և դատախազի վարորդե և գումարը նրանք են վերցրել:

Հատոր 6, գ.թ. 106-108
Հատոր 6, գ.թ. 110-111

Վկա Ալիկ Բաբայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. օգոստոսին հոր պահանջով Ստեփան Դանիելյանին տվել է 400.000 ՀՀ դրամ, իսկ վերջինս հայտնել է, որ դատախազությունից գումար պետք է ստանա և դրանից կվերադարձնի պարտքը, որի համար նրա և Սուրեն Պետրոսյանի հետ գնացել է Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության վարչական շենքի մոտ: Հիշյալ շենքից քիչ հեռու Սուրեն Պետրոսյանի պահանջով իջել են ավտոմեքենայից: Վերջինս ավտոմեքենայով գնացել է այդ շենքի ուղղությամբ, քիչ անց վերադարձել և հայտնել, որ վճարումը կատարել է, սակայն այդ օրը սպասվելիք գումարը չի ստացվելու: Հետագայում Ստեփան Դանիելյանը պարտքի վերադարձը ձգձգել է:
2014 թվականի սեպտեմբերին հորից` Յուրիկ Բաբայանից տեղեկացել է, որ նա Ստեփան Դանիելյանի գումարը դատախազությունից ստանալու հարցով Սուրեն Պետրոսյանին 300 ԱՄՆ դոլար է տվել: Դատախազությունից գումար չի ստացվել, այդ գումարը Սուրեն Պետրոսյանը չի վերադարձրել:
Հատոր 1, գ.թ. 43-45

Վկա Լիլիթ Մանուկյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արթուր Հարությունյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով նախատեսված արարքներ կատարելու դեպքի առթիվ 2014 թվականին մարտի 27-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործով նախաքննության նկատմամբ իրականացրել է դատավարական ղեկավարում: Հիշյալ քրեական գործը 2014 թվականի մայիսի 07-ին ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է Նոր Նորքի քննչական բաժին: Արթուր Հարությունյանի կամ վերջինիս ծանոթների հետ առնչություն չի ունեցել: Սուրեն Պետրոսյանին ճանաչել է որպես գործընկերոջ վարորդի: Երբևէ վերջինիս չի ասել, որ ինչ-որ անձինք պարտավորվել են հատուցել Արթուր Հարությունյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով տուժած անձանց պատճառված վնասները, առհասարակ որևէ քրեական գործի շուրջ Սուրեն Պետրոսյանի հետ խոսակցություն չի ունեցել: Ստեփան Դանիելյանին չի ճանաչել:

Հատոր 8, գ.թ. 110-112

Վկա Արծրունի Առաքելյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Սուրեն Պետրոսյանին ճանաչել է որպես Արաբկիր վարչական շրջանի դատախազության նախկին դատախազի վարորդի: Վերջինիս հետ շփում չի ունեցել, որևէ քրեական գործով տուժողին պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու կամ այլ հարցերով նրա հետ չի խոսել, գումար չի պահանջել, չի ստացել: Արաբկիրի քննչական բաժնի պետի պաշտոնում աշխատելու ժամանակահատվածում տեղյակ է եղել, որ Ստեփան Դանիելյանի վերաբերյալ քննվում է քրեական գործ, սակայն վերջինիս հետ երբևէ չի առնչվել:

Հատոր 8, գ.թ. 107-109

Վկա Հարություն Սարգսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Սուրեն Պետրոսյանին չի ճանաչել, վերջինիս հետ առնչություն չի ունեցել: Որպես Նոր Նորք վարչական շրջանի դատախազ` 2014 թվականի նոյեմբերին տեղեկացել է, որ յուրացում կատարելու կասկածանքով Նոր Նորք վարչական շրջանի քննչական բաժնում քննվող քրեական գործով Սուրեն Պետրոսյանը ձերբակալվել է: Վերջինիս հետ ոչ մի անգամ չի հանդիպել և բնականաբար, որևէ տուժողի պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու համար նրանից գումար չի պահանջել, չի ստացել: Արթուր Հարությունյանին ևս չի ճանաչել, նրա հետ առնչություն չի ունեցել: Տեղյակ է եղել, որ Արթուր Հարությունյանի կողմից շորթում կատարելու դեպքի առթիվ Նոր Նորք վարչական շրջանի քննչական բաժնում քննվել և մեղադրական եզրակացությամբ դատարան է ուղարկվել քրեական գործ: Արթուր Հարությունյանի վերաբերյալ կամ այլ գործով Մանվել Ալեքսանյանն իրեն ոչինչ չի միջնորդել, վերջինիս ոչինչ չի խոստացել:

Հատոր 8, գ.թ. 49-51

Վկա Մանվել Ալեքսանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արթուր Հարությունյանին չի ճանաչել, տեղյակ չի եղել, թե վերջինիս վերաբերյալ որտեղ և ինչ քրեական գործ է քննվել: Այդպիսի անձնավորության նկատմամբ հարուցված քրեական գործի առկայության կամ դրա վարույթը կարճելն ապահովելու Սուրեն Պետրոսյանի կամ Ստեփան Դանիելյանի ցանկության մասին ևս տեղյակ չի եղել: Որևէ քրեական գործով վարույթը կարճելն ապահովելու հարցով Հարություն Սարգսյանին չի դիմել, նման գործով տուժողներին պատճառված գույքային վնասները վերականգնելու խոսակցություններ չի լսել:

Հատոր 8, գ.թ. 43-48

Սուրեն Պետրոսյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են նաև.

2015թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` տուժող Կարեն Խաչատրյանին պատկանող ՙՕպել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի թափքի առկայությամբ և դրա զննության վերաբերյալ նույն օրը կազմված արձանագրությամբ:

Հատոր 10, գ.թ. 273-275

2015 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված`

ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 2014թ. դեկտեմբերի 01-ին ստացված թիվ 2232, ՙԱրմենտել՚ ՓԲ ընկերությունից 2014թ. դեկտեմբերի 15-ին ստացված թիվ 2205 և թիվ 609, ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲ ընկերությունից 2014թ. դեկտեմբերի 01-ին ստացված սկավառակներով, դրանց զննության մասին արձանագրությամբ,

Հատոր 4, գ.թ. 137, 139
Հատոր 5, գ.թ. 8
Հատոր 9, գ.թ. 217-233
Հատոր 10, գ.թ. 276-280

Սուրեն Պետրոսյանի և տուժող Ռոբերտ Ղմբոյանի հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող թվով 3 լազերային սկավառակներով, դրանց զննության վերաբերյալ կազմված արձանագրություններով,

Հատոր 2, գ.թ. 4
Հատոր 5, գ.թ. 36
Հատոր 10, գ.թ. 276-280, 301-303

ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքից ստացված և քրեական գործին կցված 2014 մայիս-սեպտեմբեր ամիսների ընթացքում ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքների մասին փաստաթղթերով, որոնց համաձայն`
գ 2014թ. հունիսի 02-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 30.06.2014թ.` 407.28 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 2500 ԱՄՆ դոլարը 30.06.2014թ. դրությամբ համարժեք է 1.018.200 ՀՀ դրամին /2500*407.28=1.018.200/:
գ 2014 թվականի սեպտեմբերի 01-ից մինչև 2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 24.09.2014թ.` 406.80 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 2500 ԱՄՆ դոլարը 24.09.2014թ. դրությամբ համարժեք է 1.017.000 ՀՀ դրամին /2500*406.80=1.017.000/:
գ 2014 թվականի հունիսի 01-ից մինչև 2014 թվականի սեպտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 31.07.2014թ.` 406.01 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 3200 ԱՄՆ դոլարը 31.07.2014թ. դրությամբ համարժեք է 1.299.232 ՀՀ դրամին /3200*406.01=1.299.232/:
գ 2014 թվականի ապրիլի 01-ից մինչև 2014 թվականի մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 27.05.2014թ.` 412.62 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկով պարզվել է, որ 8000 ԱՄՆ դոլարը 27.05.2014թ. դրությամբ համարժեք է 3.300.960 ՀՀ դրամին /8000*412.62=3.300.960/:
գ 2014 թվականի մայիսի 05-ից մինչև 2014 թվականի մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 27.05.2014թ.` 412.62 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկով պարզվել է, որ 1500 ԱՄՆ դոլարը 27.05.2014թ. դրությամբ համարժեք է 618.930 ՀՀ դրամին /1500*412.62=618.930/
գ 2014թ. օգոստոսի 01-ից մինչև 2014 թվականի օգոստոսի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 01.08.2014թ.` 406.28 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 1500 ԱՄՆ դոլարը 01.08.2014թ. դրությամբ համարժեք է 609.420 ՀՀ դրամին /1500*406.28=609.420/:
գ 2014 թվականի սեպտեմբերի 01-ից մինչև 2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում 1 ԱՄՆ դոլարի ամենանվազ փոխարժեքը կազմել է 24.09.2014թ.` 406.80 ՀՀ դրամ: Կատարված հաշվարկի արդյունքում պարզվել է, որ 600 ԱՄՆ դոլարը 24.09.2014թ. դրությամբ համարժեք է 244.080 ՀՀ դրամին /600*406.80=244.080/, իսկ 300 ԱՄՆ դոլարը նույն օրվա դրությամբ` 122.040 ՀՀ դրամին /300*406.80=122.040/:

Հատոր 7, գ.թ. 161-165
Հատոր 9, գ.թ. 174-176
Հատոր 10, գ.թ. 276-280

Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ գործով Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 16-ին կայացրած դատավճռով, ինչպես նաև նույն գործով ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 31-ի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ի որոշումներով, որոնց համաձայն վերջինս մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է 4 տարի ժամկետով ազատազրկման:

Հատոր 9, գ.թ. 236-256
Հատոր 10, գ.թ. 276-280

Մասնավորապես, մեղադրյալ Սուրեն Պետրոսյանի շահագործած` 099-06-60-00, 098-88-44-88, 041-83-83-83, տուժողներ Անի Շահինյանի` 099-63-26-78, Ստեփան Դանիելյանի` 091-42-17-42, վկաներ Աշոտ Սիմոնյանի` 091-95-56-99, Հռիփսիմե Սիմոնյանի` 091-63-26-78, Գևորգ Աբրահամյանի` 099-03-48-83, Հերմինե Այվազյանի` 094-90-87-53 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները պարունակող հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումների, ալեհավաք կայանների տեղանշման տեղեկություններով հիմնավորվել է.
2014 թվականի մայիս-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում Սուրեն Պետրոսյանի և տուժող Արթուր Մանուկյանի մշտական հեռախոսակապի մեջ գտնվելու,
- նույն ժամանակահատվածում տուժողներ Արթուր Մանուկյանի և Ստեփան Դանիելյանի միջև որևէ հեռախոսազանգ չլինելու,
- վերը նշված դրվագներով տուժողներից խաբեությամբ գումարներ հափշտակելու ժամանակահատվածում Սուրեն Պետրոսյանի կողմից նրանց հետ հեռախոսակապի մեջ գտնվելու,
- վկաներ Աշոտ և Հռիփսիմե Սիմոնյանների կողմից 099-03-48-83, 094-90-87-53 և 077-93-28-09 հեռախոսահամարներից զանգեր ստանալու, նույն ժամանակահատվածում հիշյալ և Սուրեն Պետրոսյանի 099-06-60-00, 098-88-44-88 հեռախոսահամարները միևնույն ալեհավաք կայանների կողմից սպասարկվելու փաստական հանգամանքները:

Հատոր 9, գ.թ. 217-233

Սուրեն Պետրոսյանի և տուժող Ռոբերտ Ղմբոյանի հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները պարունակող լազերային սկավառակների զննություններով հիմնավորվել է.
- Սուրեն Պետրոսյանի կողմից տուժող Անի Շահինյանից 2500 ԱՄՆ դոլար ստանալու, վերջինիս դստերը ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոնում աշխատանքի տեղավորելու, իսկ այնուհետև` վերցրած գումարը վերադարձնելու խոստման,
- տուժող Արամ Նահապետյանին ՙՕպել Վեկտրա՚ մակնիշի ավտոմեքենան վաճառելու, այն անվանափոխելու վերաբերյալ խոստման,
- տուժող Արթուր Մանուկյանից գումար ստանալու, այն վերադարձնելու խոստման, ինչպես նաև վերջինիս հետ հանդիպելուց խուսափելու,
- տուժող Ռոբերտ Ղմբոյանի կողմից 8000 ԱՄՆ դոլար Արթուր Մանուկյանին վերադարձնելու և այդ գումարը վերականգնելու համար Սուրեն Պետրոսյանին փնտրելու,
- Ռոբերտ Ղմբոյանի կողմից Սուրեն Պետրոսյանին 1500 ԱՄՆ դոլար տալու,
- Յուրի Դոլուխանյանի կողմից Սուրեն Պետրոսյանին 425.000 ՀՀ դրամ տալու,
- Ստեփան Դանիելյանի կողմից Նվեր Հակոբյանի գործով Արթուր Մանուկյանից վերցրած 8000 ԱՄՆ դոլարը, և բացի այդ, նույն հարցով ևս 1500 ԱՄՆ դոլար Սուրեն Պետրոսյանին տալու փաստական հանգամանքները:

Հատոր 10, գ.թ. 295-300, 301-303

ՀՀ ոստիկանության նախկին ՔԳՎ Արաբկիրի քննչական բաժնում 2014 թվականի ապրիլի 15-ին հարուցված և 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին վարույթը կարճված թիվ 14130114 քրեական գործի զննության արձանագրությամբ, որով հիմնավորվել է տուժող Ստեփան Դանիելյանի հաղորդման հիման վրա Արթուր Հարությունյանի կողմից նրա նկատմամբ խարդախություն կատարելու դեպքի առթիվ հիշյալ քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործի առկայության հանգամանքը:

Հատոր 10, գ.թ. 5-96

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Սուրեն Պետրոսյանի մեղավորությունը խարդախություն` խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, երեք դրվագով` խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև` իրեն վստահված ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Լիա Ավետիսյանի գործով 2011թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ (ԵԿԴ/0176/01/09) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙԽաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին մոլորության մեջ գցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Այսպիսով, խաբեությունը դրսևորվում է հետևյալ երկու եղանակով`
ա) իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրում,
բ) ճշմարտության մասին լռել:
Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում գույքի հանձնման օրինականության պատրանք (ակտիվ խաբեություն): Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի գործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը, սակայն, ենթադրում է տուժողի վրա հանցագործի առավել ակտիվ ներգործություն:
Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների մասին, որի արդյունքում գույքի սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում (պասիվ խաբեություն): Ճշմարտության մասին լռելը, սակայն, քրեորեն պատժելի է այն դեպքերում, երբ հանցագործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի (...):
Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է այն հարցին, թե ինչ հատկանիշների հիման վրա է սահմանազատվում խարդախության հանցակազմը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից։
Տարբեր տեսակի գործարքների (առուվաճառք, գրավ, փոխառություն, այդ թվում` վարկային պայմանագիր և այլն) կատարման ժամանակ ծագող քաղաքացիական իրավահարաբերություններից խարդախության հանցակազմի սահմանազատման հիմնախնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է` ելնելով այն հանգամանքից, որ անձի կողմից իր գույքային պարտավորությունների չկատարումը դեռևս չի վկայում անձի մոտ հանցանքի կատարման դիտավորության առկայության մասին: Այլ կերպ` անձի կողմից քաղաքացիաիրավական պարտավորության չկատարումը դեռևս չի վկայում վերջինիս արարքում խարդախության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի և հետևաբար, խարդախության հանցակազմի առկայության մասին:
Նշված գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորություններից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները.
ա) Խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը:
բ) Խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներըª հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Ամբաստանյալ Սուրեն Պետրոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ:
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքների համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սուրեն Պետրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցը` դատարանը գտնում է, որ տուժողներին պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջը և տուժողների քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում:
Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…)՚ (տե'ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…):
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը՚ (տե‘ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումների վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ քաղաքացիական հայցի առարկան կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը, թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով: Այլ կերպ` քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս):
Սույն քրեական գործի դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Սուրեն Պետրոսյանի կատարած հանցագործությունների հետևանքով տուժող Ստեփան Սուրենի Դանիելյանին պատճառվել է 9500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.919.890 ՀՀ դրամ և 1.285.000 ՀՀ դրամ, Կարեն Ռաֆիկի Խաչատրյանին` 5200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.142.400 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Հայկի Ղմբոյանին` 9500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.910.380 ՀՀ դրամ, Անի Շահինյանին` 2500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.017.000 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Սուրենի Դանիելյանին` 600 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 244.080 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Զավենի Բաբայանին` 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 122.040 ՀՀ դրամ, Արթուր Սամվելի Մանուկյանին` 3.300.960 ՀՀ դրամ և Արամ Նիկոլի Նահապետյանին` 3200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.299.232 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի չափով գույքային վնաս:
Հետևաբար, քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանից հօգուտ տուժող Ստեփան Սուրենի Դանիելյանի պետք է բռնագանձել 9500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.919.890 ՀՀ դրամ և 1.285.000 ՀՀ դրամ, Կարեն Ռաֆիկի Խաչատրյանի` 5200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.142.400 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Հայկի Ղմբոյանի` 9500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.910.380 ՀՀ դրամ, Անի Շահինյանի` 2500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.017.000 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Սուրենի Դանիելյանի` 600 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 244.080 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Զավենի Բաբայանի` 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 122.040 ՀՀ դրամ, Արթուր Սամվելի Մանուկյանի` 3.300.960 ՀՀ դրամ և Արամ Նիկոլի Նահապետյանի` 3200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.299.232 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարեն Խաչատրյանին ի պահ հանձնված ՙՕփել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի թափքը պետք է թողնել տուժողի տնօրինմանը:
Քննության առնելով Սուրեն Պետրոսյանի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Պետրոսյանի անշարժ և շարժական գույքի վրա 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` 3 դրվագով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Անի Շահինյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Արամ Նահապետյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Գրիգորի Դանիելյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի նոյեմբերի 18-ից:
Սուրեն Պետրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանի անշարժ և շարժական գույքի վրա 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ դրված կալանքը, թողնել անփոփոխ:
Քաղաքացիական հայցը բավարարել.
Սուրեն Օրբիկի Պետրոսյանից հօգուտ տուժող Ստեփան Սուրենի Դանիելյանի բռնագանձել 9500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.919.890 ՀՀ դրամ և 1.285.000 ՀՀ դրամ, Կարեն Ռաֆիկի Խաչատրյանի` 5200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.142.400 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Հայկի Ղմբոյանի` 9500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.910.380 ՀՀ դրամ, Անի Դերենիկի Շահինյանի` 2500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.017.000 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Սուրենի Դանիելյանի` 600 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 244.080 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Զավենի Բաբայանի` 300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 122.040 ՀՀ դրամ և 400.000 ՀՀ դրամ, Արթուր Սամվելի Մանուկյանի` 3.300.960 ՀՀ դրամ և Արամ Նիկոլի Նահապետյանի` 3200 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.299.232 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կարեն Խաչատրյանին ի պահ հանձնված ՙՕփել Աստրա՚ մակնիշի 34 UR 288 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի թափքը թողնել տուժողի տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ