ԵԱՔԴ/0177/01/15


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
պաշտպան` Ղ.Պապոյանի
տուժող` Ա.Դավթյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Տ.Սաֆարյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի մայիսի 24-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի, ծնված 1986 թվականի հունվարի 15-ին, Արմավիր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, նախկինում դատված.
Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 25-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվել է 08.04.2009թ.-ից, <<Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ վերջնական պատիժ է թողնվել ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս 12 օր ժամկետով, հաշվառված է Արմավիրի մարզ, գյուղ Արմավիր, 19-րդ փողոց, 29-րդ տուն, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Հ.Քոչար 14/3 շենք, 35-րդ բնակարան:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Արթուր Դավթյանի առողջությանը ծանր մարմնական վնասվածք հասցնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14134015 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանին 2015 թվականի սեպտեմբերի 28-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի հունիսի 11-ին, ժամը 01:07-ից մինչև 01:22-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 14/3 շենքի բակում ավտոմեքենան կայանելու հարցի շուրջ Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 16-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի բնակիչ Արթուր Լաերտի Դավթյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, իր մոտ գտնվող մետաղյա խողովակով հարվածներ է հասցրել Արթուր Դավթյանի գլխի շրջանին, պատճառելով բաց գանգուղեղային վնասվածք, ձախ ծոծրակաքունքային շրջանի, աջ քունքային շրջանի սալջարդ վերքերի, աջից քունքոսկրի խրթեշի կոտրվածքի, գլխուղեղի աջ քունքային բլթի միջին աստիճանի սալջարդի ձևով վնասվածքներ, որոնք առաջ են բերել ներուղեղային արյունահավաք, աջ քունքագագաթային շրջանի տրավմատիկ սուբարախնոիդալ արյունազեղում, աջ ստորքունքային շրջանի ենթաապոնևրոզային արյունահավաք` Արթուր Դավթյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 19-ի որոշմամբ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Նույն դատարանի 2015 թվականի սեպտեմբերի 12-ի որոշմամբ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված 2 /երկու/ ամիս ժամկետով կալանավորումը վերահաստատվել է:
2015 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի վերաբերյալ թիվ 14134015 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0177/01/15 համարը:

1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը դիտավորությամբ տուժող Արթուր Լաերտի Դավթյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը 2015 թվականի հունիսի 11-ին, ժամը 01:07-ից մինչև 01:22-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 14/3 շենքի բակում ավտոմեքենան կայանելու հարցի շուրջ Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 16-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի բնակիչ Արթուր Լաերտի Դավթյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, իր մոտ գտնվող մետաղյա խողովակով հարվածներ է հասցրել Արթուր Դավթյանի գլխի շրջանին, պատճառելով բաց գանգուղեղային վնասվածք, ձախ ծոծրակաքունքային շրջանի, աջ քունքային շրջանի սալջարդ վերքերի, աջից քունքոսկրի խրթեշի կոտրվածքի, գլխուղեղի աջ քունքային բլթի միջին աստիճանի սալջարդի ձևով վնասվածքներ, որոնք առաջ են բերել ներուղեղային արյունահավաք, աջ քունքագագաթային շրջանի տրավմատիկ սուբարախնոիդալ արյունազեղում, աջ ստորքունքային շրջանի ենթաապոնևրոզային արյունահավաք` Արթուր Դավթյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանն, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալ, դիրքորոշում հայտնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի կապակցությամբ իրեն մեղավոր չճանաչեց:
Ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը չընդունելու վերաբերյալ արտահայտած դիրքորոշումը հետապնդում է վերջինիս կողմից քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու և դեպքի հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Տուժող Արթուր Դավթյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ 2015թ հունիսի 11-ին, ժամը 12:30-ին վերադառնալով տուն, բակում` ավտոտնակի դիմաց կայանված տեսել է կարմիր գույնի <<Mitsubishi>> մակնիշի մեքենա, որը պատկանում էր հարևաններից մեկին: Իր մեքենքնայի միջից երկու-երեք անգամ ազդանշան է տվել, որպեսզի իջնեն և նշված մեքենան տեղաշարժեն այդ տեղից: Հիշյալ մեքենայի տիրոջը ճանաչել է միայն դեմքով, անգամ նրա անունը չգիտեր: Այնուհետև եկել է հարևան Հրանտը և ներողություն խնդրելով անհարմարություն պատճառելու կապակցությամբ հայտնել է, որ մեքենան ավտոտնակի դիմաց երեխան է կայանել, քանի որ կայանելու այլ տեղ չի եղել: Այնուհետև Հրանտը տեղափոխել է մեքենան և շարունակել են զրուցել, որի ընթացքուն վերջինս կրկին ներողություն է խնդրել ու ասել, որ նման կերպ ավտոմեքենան կայանելու պատճառը հանդիսացել է <<Opel>> մակնիշի մեքենան, որի կայանման վայրը խանգարում էր: Ի պատասխան Հրանտին բառացիորեն ասել է. <<Ձեր հարևանն է, ասեք, որ այնպես կայանի, որ չխանգարի Ձեզ>>, ապա շարունակել են քայլել դեպի իրենց շենքի մուտքը: Քանի որ ուշ ժամ էր, քայլելու ընթացքում զանգահարել է կնոջը և հորդորել գիշերել իր քրոջ բնակարանում: Զրուցելով մոտեցել է շքամուտքին, որի դուռը չիպով է բացվում: Շքամուտքի դուռը բացելու համար չիպը փնտրելու ընթացքում լսել է հետևյալ արտահայտությունը. <<Ինձ էիր ման գալիս>>, սակայն ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ չի մտածել, որ այդտեղ իրեն ինչ որ մեկը ման կգար: Հետո ևս մեկ-երկու անգամ լսելով նույն արտահայտությունը կնոջը բառացիորեն ասել է. <<Սպասիր տեսնեմ ով է, ինչ է ուզում, բարձրանամ վերև կզանգեմ>>: Դրանից հետո իրեն հարցնող անձին տեսնելու նպատակով շրջվել է, ապա վերջինս հարցրել է. <<Ինձ էիր ման գալիս, Opel-ի տերն եմ>>: Ի Պատասխան հայտնել է, որ նրան չի փնտրել, բայց անգամ եթե Opel-ի վարորդն է, ապա մեքենան այնպես կայանի, որ հարևաններին չխանգարի, քանի որ նկատել է, որ շուրջ 15 օր է, ինչ մեքենան նման կերպ կայանելով խանգարում է հարևաններին: Opel-ի վարորդն, ինչպես հետագայում պարզվել է Հրանտ Վարդանյանը, հայտնել է, որ մեքենան իր ավտոտնակի դիմաց չի կայանել, որից հետո վերջինիս բացատրել է, որ անգամ իր ավտոտնակի դիմաց չկայանելով չի կարելի ուրիշի ավտոտնակի մուտքը փակել: Այնուհետև, իր խոսքի իմաստը չհասկանալով Հրանտ Վարդանյանը պահանջել է ցույց տալ այն վայրը, որտեղ ըստ իրեն չպետք է կանգնեցնի ավտոմեքենան: Չարձագանքելով շարունակել է քայլել, որի ընթացքում Հրանտ Վարդանյանը կրկնել է նույն պահանջը, որին ի պատասխան բառացիորեն ասել է. <<Կարող է քեզ համար հատակագիծ գծեմ, պարզ չեմ ասում, ավտոտնակների մուտքի դիմաց մեքենան մի կայանիր>>: Դրանից հետո իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել, Հրանտ Վարդանյանը շրջվել և գնացել է դեպի մեքենան, ապա բացելով դուռը մեքենայի սրահից վերցրել է կիսաժանգոտած՝ կարմիր գույնի երկաթյա առարկա, այնուհետև մոտեցել է ու առաջին հարվածը հասցրել գլխին: Ձեռքը տարել է գլխին և տեսել, որ այն արյունոտվել է: Դրանից հետո Հրանտ Վարդանյանը ևս 6-7 անգամ փորձել է հիշյալ առարկայով հարվածել իրեն, սակայն ինքը պաշտպանվել է ձեռքերով ու իր ձեռքում եղած պայուսակով, ապա իրավիճակը մեղմացնելու նպատակով ձայն է տվել առաջին հարկում բնակվող հարևաններ Խաչիկին և Արմենին: Շուրջ մեկ րոպե անց դուրս են եկել Խաչիկը, նրա կինը, հարևան Հրանտը և նրա կինը, այնուհետև զգացել է, որ կողքին իր որդին է կանգնած: Երբ Խաչիկի կինն առաջին օգնությունն էր ցույց տալիս, երեխայի ձայն է լսել, որը զգուշացնում էր, որ Opel-ի վարորդ Հրանտ Վարդանյանը կրկին գալիս է, այս անգամ դանակը ձեռքին, ու հենց այդ պահին գլխի հատվածում հարված է զգացել: Այդ պահին մոտեցել է Արմենուհին, որին չի ճանաչել, և բացատրություն է պահանջել իր ավտոմեքենայի պատուհանը քարերով կոտրելու համար, ինչից էլ հասկացել է, որ վերջինս կապ ունի Հրանտ Վարդանյանի հետ: Քանի որ լավ չէր զգում, հարևանների օգնությամբ բարձրացել է տուն, իսկ մինչ այդ ցանկանում էր նկարել <<Opel>> մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշը, սակայն չի ստացվել և տեսնելով, որ պետ համարանիշն ընդամենը պլաստմասե հենակի վրա է ամրացված, քաշել և հանել է այն:
Իր ավտոտնակը չի բացել, ձեռքում միայն պայուսակն է եղել, վիճաբանության ժամանակ Հ.Վարդանյանին ոչ ոք, այդ թվում ինքը չի հարվածել, միայն մեկ անգամ փորձել է ձեռքով հարվածել նրան, սակայն չի ստացվել: Երկաթյա ձողը մի պահ է տեսել, սակայն այն չի կարողացել վերցնել Հրանտ Վարդանյանի ձեռքից: Մուտքի մոտ հարվածող անձին չի տեսել: Շտապօգնություն չի զանգահարել, քանի որ ի վիճակի չի եղել, հարևաններն են կանչել, որից հետո իրեն իջեցրել են աթոռին նստած, քանի որ լավ չէր զգում:
Հիվանդանոցից դուրս է գրվել հունիսի 26-ին, սակայն քանի որ բժիշկները թույլ չէին տալիս, տորագրությամբ է դուրս գրվել: Հիվանդանոց տեղափոխվելուց և վիրահատվելուց հետո գտնվել է վերակենդանացման բաժանմունքում, որտեղ գիտակցության է եկել հունիսի 17-ին և շատ է զարմացել, քանի որ դեպքը տեղի է ունեց հունիսի 11-ին: Այնուհետև տեղափոխվել է պալատ, որից հետո էլ դեպքի վերաբերյալ ցուցմունք է տվել: Դեպքի օրը, երեկոյան ժամը 19:00-ի սահմաններում, երեք ընկերներով կես լիտր օղի են օգտագործել: Այդ խմածության չափն իրեն չի զրկում դեպքի հանգամանքներն ընկալելու կամ շփոթելու: Իր մեքենան <<BMW>> մակնիշի է, որի ազդանշանը գործարանային է:
Վիճաբանության առաջին դրվագում ինքն ու Հրանտ Վարդանյանը կանգնած են եղել դեմ-դիմաց և անձամբ տեսել է նրան: Առաջին դրվագում Հ.Վարդանյանը հարվածել է մեկ-երկու անգամ և շուրջ յոթ հարվածի փորձ է կատարել: Իր ընտանիքի անդամները ոչ Հ.Վարդանյանին և ոչ էլ նրա կնոջը չեն ճանաչել: Մինչ օրս հիշում է դեպքի հանգամանքները և պնդում է նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ տված ցուցմունքները:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Արթուր Դավթյանի 2015 թվականի հունիսի 13-ի ցուցմունքը, համաձայն որի 2015թ. հունիսի տասին որդու և կնոջ հետ միասին հյուրընկալվել են ընկերոջ տանը, ով բնակվում է Բութանիա թաղամասում: Ժամը 24:30-ի սահմաներում դուրս է եկել և կնոջ՝ <<BMW X6>> մոդելի մեքենայով ուղևորվել տուն: Հասնելով Հրաչյա Քոչար 14/3 շենքի բակ տեսել է, որ երկու մեքենաներ փակել են իրեն պատկանող ավտոտնակի մուտքը` որոնցից մեկը հիշյալ շենքի բնակիչ Հրանտի մեքենան էր, իսկ մյուսը <<Opel Astra G>> մակնիշի կապույտ գույնի մեքենա, որը վերջին մի շաբաթվա ընթացքում մշտապես նույն վայրում կայանելով խանգարել է ավտոտնակ մտնել: Իր մեքենան տեսնելով Հրանտը իջել և մի կողմ է քաշել մեքենան, որից հետո ինքը մեքենան մտցրել է ավտոտնակ և փակել դուռը: Հրանտն ասել է, որ այլ տեղ չկար, դրա համար էլ մեքենան այդպես է կայանել: Ինքն ասել է, որ խնդիր չկա, իրեն միշտ այդ <<Opel>>-ն է խանգարում, ավելի լավ է դրա վարորդին գտնել և ասել, որ այլևս այդպես չկանգնի: Դրանից հետո քայլել է դեպի իրենց շենքի մուտք, դա արդեն 11.06.15թ ժամը 01:00-ի սահմաններում էր, որից հետո մտել է շենք: Նկարագրված ամբողջ ընթացքում կնոջ հետ խոսել է հեռախոսով: Երբ արդեն մտնում էր շենքի մուտք, իրեն ինչ որ մեկը ձայն է տվել և հարցրել, թե արդյոք նրան փնտրել է, քանի որ նա է <<Opel>>-ի վարորդը:
Այդ տղամարդը միջին տարիքի, միջին հասակի, մոտ 30 տարեկան տղա էր, կարճ մազերով, դեմքի հատկանիշներն այդքան լավ չի հիշում, սակայն իր կարծիքով նրան տեսնելիս կհիշի: Հ.Վարդանյանն ասել է, թե որտեղ պետք է չկանգնի, որին պատասխանել է, թե ինչ, սահման պետք է գծի և նա պատասխանեց, որ այո: Ինքն ասել է, որ գնան և ցույց տա թե որն է իր ավտոտնակը և որտեղ պետք է չկանգնի: Երբ հասել են ավտոտնակի մոտ, նա սկսել է լեզվակռիվ տալ և քաշքշել իրեն, ում ինքն ասել է, թող գնա գործերիդ, հավես չունեմ: Սակայն նա մեքենայից հանել է 40-50 սմ երկարության մուգ գույնի խողովակ կամ ձող և հարվածել է իր գլխին: Ինքը դա չի սպասել, նա սկսել է մի քանի անգամ ուժգին հարվածել գլխին, և ստիպված ձեռքերով պաշտպանվել է, սակայն երկու անգամ հարված է ստացել ձեռքերին, որից մեկը կպել է նաև գլխի հետնամասին, իսկ մյուսը ձախ կողքին: Նշել է, որ ընթացքում մեկ հարված էլ կպել է գլխի մյուս կողմին, հստակ չի կարող ասել, թե քանի անգամ է հարված ստացել, քանի որ հարվածները շատ են եղել: Դրանից հետո մոտեցել է որդին և հարևան Հրանտը: Այդ անձն անկանոն հարվածներ էր հասցնում գլխին և ինքը հազիվ էր պաշտպանվում: Դրանից հետո որդին և Հրանտը տարել են շենքի մուտք, որտեղ օգնում էին իրեն և քիչ անց այդ տղան կրկին հետ է եկել և սկսել է հարվածներ հասցնել գլխին` ավելի կոնկրետ պարանոցի հատվածին, ինքն էլ պաշտպանվելու նպատակով մի քանի անգամ հարվածել է, որից հետո նա կրկին արագ կերպով դիմել է փախուստի: Հարևանները շարունակում էին օգնություն ցույց տալ իրեն, որոնցից լսել է, որ այդ անձի անունը Հրանտ է և նա ինչ որ կնոջ հետ բնակվում է ավտոտնակի բակի դիմացի շենքի չորրորդ հարկում: Իրեն հարվածելուց հետո բարկացաց վիճակում քարերով հարվածել է <<Օպել>> մակնիշի պատուհանին: Վստահ է, որ իրեն հարվածողը <<Opel>> մակնիշի մեքենայի վարորդն է եղել, մեքենայի պետհամարանիշները չի հիշում: Քանի որ տվյալ պահին թույլ է զգում և քունը տանում է, խնդրում է ցուցմունքը ընդհատել և շարունակել հետագայում:
Հրապարակման կապակցությամբ կողմերի և դատարանի հարցերին պատասխանելով տուժող Ա.Դավթյանը ցուցմունք տալով հայտնեց, որ վերհիշեց այն փաստը, որ առաջին անգամ ցուցմունք է տվել 2015թ. հունիսի 13-ին, այսինքն դեպքից երկու օր անց, պնդում է այն ամբողջությամբ, բացառությամբ այն հանգամանքի, թե <<Opel>> մակնիշի ավտոմեքենան իրեն խանգարել է միայն դեպքի օրը: Նշեց նաև, որ հարվածների քանակը հստակ չի հիշում, սակայն երկուսը հիշում է, քանի որ երկու ծանր վնասվածքներ է ստացել, բացի այդ, հիշում է նաև, որ այլ հարվածներ հասցնելու փորձեր են եղել: Ինչ վերաբերում է նախաքննական ցուցմունքում նշված այն հանգամանքին, թե մուտքի դիմաց մի քանի անգամ հարված ստանալուց հետո պաշտպանվելու նպատակով մի քանի անգամ հարվածել է Հրանտ Վարդանյանին, ապա հստակեցնում է, որ իրականում շքամուտքի մոտ մեկ հարված է ստացել, ապա փորձել է հարվածել վերջինիս, որպիսի հակասությունը պայմանավորված է այդ օրվա հուզված լինելու և առողջական վիճակով:
/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Ռոբերտ Արթուրի Դավթյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ 2015թ հունիսի 11-ի գիշերը, ժամը 01:00-ի սահմաններում զանգահարել է մայրը և հետաքրքրվել հոր գտնվելու վայրից: Տեսել է, որ հայրը ավտոտնակների մոտ քայլում է Հ.Վարդանյանի հետ, վերջինիս կողմից ագրեսիա չի նկատել: Դրանից շուրջ 10 րոպե անց նայել է պատուհանից և ձայներ լսել, քանի որ այդ հատվածում անգամ ցածր խոսելիս արձագանքում է: Այնուհետև աղմուկի ձայն է լսել և տեսել, որ հայրը Հ.Վարդանյանին թեթև հրելով դեպի մեքենան մոտեցել է շքամուտքին, իսկ Հ.Վարդանյանն իր ավտոմեքենայից հանել է երկաթյա ձողը և հարվածել հորը: Անմիջապես իջել է բակ, որտեղ արդեն իսկ հավաքվել էին հարևանները, հայրը արնաշաղախ կանգնած էր, իսկ Հ.Վարդանյանը փախուստի էր դիմում: Երբ հայրը հրել է Հ.Վարդանյանին, վերջինս չի ընկել: Առաջին հարվածը հայրը ստացել է թիկունքից, երկաթյա ձողը տեսել է, սակայն գույնը չի հիշում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Մարիաննա Լևոնի Դավթյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ 2015թ հունիսի 11-ին երեկոյան ամուսնու՝ Արթուր Դավթյանի հետ միասին հյուր են գնացել, վերջինս ավելի շուտ է դուրս եկել: Այդ օրը մեքենաներով փոխվել են, քանի որ իր մեքենան անսարքություն ուներ: Ռ.Դավթյանի դուրս գալուց շուրջ 20 րոպե անց հեռախոսով զրուցում էր վերջինիս հետ, որի ընթացքում պայմանավորվում էին, որ ինքը գնա Ա.Դավթյանի քրոջ տուն, քանի որ ուշ ժամ էր արդեն: Քանի որ այդ հարցի շուրջ հստակ և վերջնական որոշում չէր կայացվել, կրկին զանգահարել է ամուսնուն և զրուցել նրա հետ, որի ընթացքում վերջինս հայտնել է, որ ավտոտնակի դիմաց մեքենա է կայանված, որի պատճառով չի կարողանում մեքենան ավտոտնակում կայանել: Ամուսնու հետ հեռախոսով զրուցելու ընթացքում մոտեցել է հարևան Հրանտը և ներողություն խնդրել ավտոտնակի դիմաց մեքենան կայանելու համար, որից հետո Ա.Դավթյանը հայտնել է իրեն, որ մեքենան կայանում է ավտոտնակում: Լսել է նաև, թե ինչպես է ամուսինը փակել ավտոտնակի դուռը, ապա հարևան Հրանտը կրկին ներողություն էր խնդրել անհարմար իրավիճակ ստեղծելու համար: Դրանից հետո ամուսինը քայլելով մոտեցել է շենքի մուտքին՝ հայտնելով, որ դուռը բացելու նպատակով չիպն է փնտրում և լսել է ինչ որ մեկի խոսքը. <<էտ ինձ էիր ման գալիս, արա>>, սակայն հասկացել է, որ ամուսինը չի լսել, քանի որ շարունակում էր զրուցել իր հետ: Դրանից անմիջապես հաջորդել է երկրորդ խոսքը. <<քո հետ եմ արա>>, որն արդեն լսելով Ա.Դավթյանը հետաքրքրվել է, թե արդյոք իրեն է դիմում այդ անձը, որի կապակցությամբ ստացել է դրական պատասխան: Ամուսինն իրեն հայտնելով, որ քիչ անց կզանգահարի անջատել է հեռախոսը: Այդ ամենը պարզ լսել է ամուսնու հետ հռախոսով զրուցելու ընթացքում լսափողից: Շուրջ երկու րոպե անց զանգահարել է որդուն` Ռոբերտ Դավթյանին, ով այդ պահին գտնվում էր տանը: Ռոբերտին հորդորել է հետաքրքրվել Ա.Դավթյանի գտնվելու վայրով, ապա վերջինս պատուհանից նայելուց հետո հայտնել է, որ Արթուր Դավթյանը բակում ինչ որ մարդու հետ քայլելով հանգիստ զրուցում են: Դրանից շուրջ մեկ ժամ անց տղայի` Ռ.Դավթյանի հեռախոսահամարից զանգ է ստացել և անծանոթի կողմից տեղեկացվել, որ Ա.Դավթյանը լավ չէ զգում և անհրաժեշտ է տուն վերադառնալ: Վերադառնալով տուն ականատես է եղել քաոսային իրավիճակի` տեղ-տեղ արյան հետքեր, անծանոթ սրբիչներ, որոնք ինչպես հետագայում պարզվել է հարևաններն են բերել, փորձելով ամուսնուն ինչ որ կերպ առաջին բժշկական օգնություն ցուցաբերելու համար օգտակար լինել: Տանը գտնվում էին նաև անծանոթ մարդիկ, այդ թվում բժիշկներ` ովքեր հայտնել են, որ անհրաժեշտ է ամուսնուն հիվանդանոց տեղափոխել: Դրանից հետո ամուսնուն տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ վերջինս յոթ օր գտնվել է վերակենադանացման բաժանմունքում:
Հետագայում Ա.Դավթյանն իրեն պատմել է, որ երբ իր հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո անջատել է հեռախոսը, Հ.Վարդանյանը պահանջել է ցույց տալ, թե մեքենան հատկապես որտեղ պետք է չկայանի, որի կապակցությամբ Ա.Դավթյանը բացատրել է նրան, որ չի կարելի ուրիշի ավտոտնակի դիմաց մեքենա կայանել: Դրանից հետո ամբաստանյալը ձեռքը տարել է դեպի մեքենայի դուռը, որի առթիվ Ա.Դավթյանը կարծել է, թե Հ.Վարդանյանը հասկացել և արդեն հեռանում է, սակայն չի մտածել, որ նա երկաթյա ձողով կհարվածի իրեն: Վիճաբանության մանրամասնություններից տեղյակ չէ, սակայն համոզված է, որ լեզվակռիվ է տեղի ունեցել, քանի որ նրանց զրույցը լսափողից լսելով հասկացել է, որ Հ.Վարդանյանի ձայնի մեջ ագրեսիա և թշնամանք կա: Վստահ է, որ Հ.Վարդանյանին հաջողվել է հարվածել ու մեկից ավելի հարվածներ հասցնել ամուսնուն, քանի որ անձամբ է տեսել Ա.Դավթյանի ուռած և կապտած ձեռքերը: Համոզված է, որ Հ.Վարդանյանն երկաթյա ձողով երկու դիպուկ հարված հասցրել է ամուսնու գլխին, քանի որ դրանք մեծ վնաս են պատճառել վերջինիս առողջությանը: Դեպքի մասին լսել է նաև հարևաններից, որոնց պատմելով հարվածներ ստանալուց հետո վերջիններս և տղան մոտեցել են ամուսնուն, իսկ Հ.Վարդանյանը տեսնելով նրանց դիմել է փախուստի: Դրանից հետո Ա.Դավթյանին հարևաների օգնությամբ տարել են շքամուտք և առաջին բժշկական օգնությունը ցուցաբերել, որի ընթացքում Հ.Վարդանյանն եկել՝ ակնթարթորեն կրկին հարված է հասցրել Ա.Դավթյանի գլխի հետնամասին և կրկին արագ կերպով դիմել է փախուստի:
Նշել է նաև, որ որդին պատուհանից տեսել է, թե ինչպես է Ա.Դավթյանը հրել Հ.Վարդանյանին, որից հետո Հ.Վարդանյանը հանել է ձողը և հարվածել Ա.Դավթյանին, որն էլ տեսնելով որդին անմիջապես իջել է բակ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արմենուհի Անդրուշի Ավագյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ 2015թ հունիսի 10-ին, ժամը 21:00-ից գտնվել են տանը: Արդեն իսկ գիշերը 01:00-ի սահմաներում մեքենայի բարձր ազդանշանի ձայնից արթնացել են, սակայն չեն մտածել, որ իրենց մեքենան ինչ որ մեկին խանգարում է: Քանի որ ազդանշանը տևական էր, մոտեցել են պատուհանին և տեսել Ա.Դավթյանին և Հ.Բաղդասարյանին կանգնած զրուցելիս: Հ.Բաղդասարյանը Ա.Դավթյանից ներողություն էր խնդրում, իսկ Ա.Դավթյանը գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ դիմելով նրան ասում էր, թե ով է չորրորդ հարկի այդ տղան, պետք է գտնել դրան և հայհոյում էր: Լսելով այդ, Հ.Վարդանյանը արագ կերպով հանգնվել և իջել է բակ, իսկ ինքն էլ նրա հետևից: Իջնելով բակ տեսել է, որ Հ.Վարդանյանը և Ա.Դավթյանը խոսելով վիճում են, իսկ մի պահ անց Ա.Դավթյանը գնացել է իր ավտոտնակ, որի դռները բաց վիճակում էին, վերցրեց երկաթյա ձողը և հարվածել է Հ.Վարդանյանին, ապա նաև իրեն: Հարվածից չոքել է և խնդրել չշարունակել: Դրանից հետո եկել են Հ.Բաղդասարյանը, Ա.Դավթյանի տղան և ինչ որ մի տղա ևս: Բակում անձամբ Ա.Դավթյանից ալկոհոլի հոտ է զգացել,իսկ ավելի կոնկրետ օղու հոտ էր գալիս: Երբ դիմել է Ա.Դավթյանին, որպեսզի իր մեքենան չվնասի, վերջինս ապտակել է իրեն: Սկզբից Հ.Վարդանյանը ձեռքերով պաշտպանվել է և Ա.Դավթյանին չի հարվածել, սակայն երբ ինքը մեջքին հարված է ստացել և Հ.Վարդանյանը վերջինիս ձեռքից վերցրել է երկաթյա ձողը, մի գուցե դրանից հետո նույն ձողով հարվածել է նրան:
Ա.Դավթյանի կողմից ձողով իրեն հարվածելու պահին երեքով են եղել, իսկ երբ Հ.Վարդանյանը նրա ձեռքից արդեն վերցրել էր ձողը՝ վրա են հասել Ա.Դավթյանի ոդին, հարևանը Խաչիկը և ինչ որ հարևանի տղա, որից հետո Արթուրն էլ, նրա որդին էլ և հարևանի տղան էլ հարվածում էին Հ.Վարդանյանին: Այդ ընթացքում մի պահ տուն է բարձացել և պատուհանից նկատել է, որ Ա.Դավթյանը քարերով և ոտքերով հարվածում և վնասում է իր մեքենան, ապա իջել է բակ, որտեղ Ա.Դավթյանը բորբոքված Հ.Վարդանյանին էր ուզում տեսնել, սակայն իրեն տեսնելով ապտակել է, որից հետո Խաչիկը կանգնել է նրա դիմաց և հորդորել չհարվածել իրեն:
Դատարանն անդրադառնալով վկա Արմենուհի Ավագյանի ցուցմունքին, արձանագրում է, որ վերջինս և ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը գտնվում են փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ, ուստի գտնում է, որ վերջինիս կողմից դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկությունները պայմանավորված են Ա.Ավագյանի կողմից ամբաստանյալ Հ.Ստեփանյանի նկատմամբ ունեցած սիրո զգացմունքի, կարեկցանքի շարժառիթներով, որը հետապնդում է Հ.Վարդանյանին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու նպատակ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արմենուհի Աշոտի Ներսիսյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ քանի որ շուրջ երկու տարի է անցել, դեպքի օրը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ տանն է եղել: Այդ ընթացքում ձայներ լսելով պատուհանից նայել և տեսել է Արթուրին և մի տղամարդու, Հրանտ Վարդանյանին չի տեսել: Դրանից հետո ամուսինը՝ Խ.Սերոբյանը մի քանի րոպեով դուրս է եկել, այնուհետև վերադարձել: Բժշկական օգնություն ցուցաբերելու նպատակով դուրս է եկել և յոդով մշակել է Արթուրի գլխի մի հատվածը: Արթուրի վնասվածքը բաց չէր, չէր արյունահոսում, աննշան քերծվածքի տեսքով հետք էր: Դեպքի մասին ամուսինն իրեն չի պատմել: Մեկ անգամ ևս նշեց, որ Ա.Դավթյանի վերքը ընդամենը քերծվածք էր, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ գլխի որ հատվածում էր այն, քանի որ մթնշաղ էր, բայց հաստատապես հիշում է, որ վերքը չէր արյունահոսում: Ա.Դավթյանի գիտակցությունը տեղն է եղել և ինքնուրույն ոտքով բարձացել է տուն: Ա.Դավթյանին բուժօգնություն է ցուցաբերել մուտքի ներսում, այդ ընթացքում և անձամբ իր ներկայությամբ որևէ մեկը Ա.Դավթյանի վրա չի հարձակվել: Առաջին անգամ մուտքից նայելուց բակում տեսել է Արթուրին, երրորդ հարկի հարևան Հրանտին և Խաչիկին, իսկ երկրորդ անգամ՝ արդեն իսկ Արթուրին բուժօգնություն ցուցաբերելիս, բացի հիշյալ անձանցից ներկա է գտնվել նաև վերջինիս տղան, այլ անձինք չեն եղել:
Նշեց նաև, որ կոնկրետ տվյալ պահին նախաքննական ցուցմունքի բովանդակությունը չի հիշում, սակայն պնդում է այն, քանի որ ժամանակին գրվել է իր մտքերից և խոսքերից, հիշյալ ցուցմունքը տալիս որևէ մեկը չի սպառնացել և չի ուղղորդել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանի 2015 թվականի հունիսի 11-ի և 2015 թվականի հուլիսի 31-ի ցուցմունքները, համաձայն որոնց բնակվում է Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 14/3 շենքի 3-րդ հարկում գտնվող թիվ 34-րդ բնակարանում: 2015 թվականի հունիսի 11-ին, ժամը 00:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է տանը, բակից մեքենայի կարճ ձայնային ազդանշան է լսել և հասկանալով, որ դա հարևան շենքի բնակիչ Արթուրն է և իր մեքենան խանգարում է նրան, անմիջապես ներքև է իջել: Մեքենան մի կողմ է քաշել, որից հետո Արթուրը մեքենան կայանել է ավտոտնակում: Ինքը ներողություն է խնդրել և հայտնել, որ մեքենան այդպես է կայանել, քանի որ իր տեղում կանգնել է իրենց 4-րդ հարկի 36-րդ բնակարանի բնակչի <<Opel Astra G>> մակնիշի ավտոմեքենա: Իրար բարի գիշեր մախթելուց հետո ինքը տուն է բարձրացել, իսկ Արթուրը հեռախոսով խոսելով գնացել է դեպի իրենց շենքի մուտք: Որոշ ժամանակ անց բակից վիճաբանության ձայներ է լսել և իջնելով բակ տեսել է, որ Արթուրը գլուխը բռնած ծնկած վիճակում գտնվում է <<Opel Astra G>> մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ, իսկ նրա մոտ կանգնած են 36-րդ բնակարանի բնակիչները` Հրանտ Վարդանյանը և նրա կինը, որոնց ճանաչում է որպես հարևաններ: Հ.Վարդանյանի ձեռքին առկա է եղել մետաղյա կամ փայտյա ինչ-որ երկար առարկա, սակայն քանի որ մութ է եղել, չի տեսել, թե դա ինչ է: Այդ պահին կինը պահել է ամուսնուն, որպեսզի նա չմոտենա Արթուրին, որից հետո նա բարձրացել է տուն, իսկ ամուսինը հեռացել է: Այդ պահին մոտեցել է նաև Արթուրի որդին` Ռոբը, որից հետո Արթուրին տարել են իրենց մուտք և հարևան Խաչիկի և նրա կնոջ հետ բուժօգնություն են ցույց տվել: Որոշ ժամանակ անց կրկին մուտք է մտել Հ.Վարդանյանը և միանգամից հարձակվել է Արթուրի վրա, սակայն հարևան Խաչիկը նրան հանել է մուտքից և նա այլևս չի վերադարձել: Նշել է, որ Արթուրն ունեցել է վնասվածքներ, նրան հարվածելու պահը չի տեսել, սակայն համոզված է, որ նրան հարվածել է 36-րդ բնակարանի բնակիչ Հրանտը, ում անունը իմացել է հետագայում, քանի որ երբ ինքը բակ է իջել, նրա ձեռքում առկա է եղել ինչ-որ երկար առարկա:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանի 2015 թվականի հունիսի 11-ի և 2015 թվականի հուլիսի 24-ի ցուցմունքները, համաձայն որոնց բնակվում է Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 14/3 շենքի առաջին հարկում գտնվող թիվ 26-րդ բնակարանում: 2015 թվականի հունիսի 11-ին, ժամը 01:00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է տանը, բակից աղմուկ է լսել և դուրս գալով բակ տեսել է, որ հարևան շենքի բնակիչ Արթուրը ցայտաղբյուրի մոտ լվացվում է, իսկ նրա որդին` Ռոբը և իրենց հարևան Հրանտ Բաղդասարյանը նրա մոտ կանգնած են: Արթուրի գլուխը վնասված է եղել և նրան բուժօգնություն ցույց տալու համար տարել են իրենց մուտք, որտեղ իրենց է միացել նաև կինը` Արմինե Ավագյանը: Երբ Արթուրին բուժօգնություն են ցույց տվել, այդ պահին անսպասելի մուտք է մտել մի անձ և հարձակվել Արթուրի վրա, սակայն ինքն այդ անձին հանել է մուտքից և նա դիմել է փախուստի: Քանի որ մեջքով է կանգնած եղել չի տեսել այդ անձին, վիճաբանության վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի, քանի որ երբ իջել է բակ, Արթուրն արդեն որևէ մեկի հետ չի վիճաբանել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված կրիմինալ մատյանը զննելու մասին 11.06.2015 թվականի արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության է ենթարկվել թիվ 1 հիվանդանոցային համալիրի կրիմինալ դեպքերի հաշվառման մատյանը: Զննությամբ պարզվել է, որ մատյանը բաղկացած է 200 թերթից, կարված, համարակալված և կնիքված: Մատյանի 6-րդ էջում 1001 համարի տակ առկա է հետևյալ գրառումը՝ 11.06.15թ.-ին, ժամը 04:10-ին շտապօգնության 15-րդ բրիգադի կողմից գլխի հետևի շրջանի կտրված վերք, գլխուղեղի ցնցում ախտորոշմամբ, համալիր է տեղափոխվել 25.10.1974 թվականին ծնված Արթուր Լաերտի Դավթյանը /ք.Երևան, Հ.Քոչար 16-րդ շենք, 19-րդ բնակարան, հեռ. 099-11-11-99/: Ըստ հիվադի, նշված հասցեի բակում ցայտաղբյուրից ջուր խմելիս վայր է ընկել: Առաջնային քարտ՝ 1885, ի.թ.ծ.՝ 1881: Հաղորդել է դեպքի մասին Բաբաջանյան 23-02-02 համարին N 2461: Զննությամբ էական նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ չեն հայտնաբերվել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրը գտնվում է Հ.Քոչար 14/3 շենքի բակում: Շենքի բակի մուտքը գտնվում է Հ.Քոչար փողոցի կողմից 16 և 14 շենքերի միջնամասում: Նշված շենքերը փողոցի նկատմամբ տեղավորված են հորիզոնական դիրքով: Թիվ 14/3 շենքը թիվ 16 և 14 շենքերի նկատմամբ տեղավորված՝ ուղղահայաց և կողային հատվածով ուղղված է դեպի թիվ 16 և 14 շենքերի միջնամասը: Թիվ 14/3 շենքի կողային հատվածում՝ առաջին հարկում, առկա է դեղատուն, որի պատուհաններին առկա է 011-51-51-51 հեռախոսահամարը: Դեղատան պատուհանների երկու անկյունային հատվածների վերնամասում տեղադրված է իրար նայող տեսախցիկներ: Դեղատան դիմաց առկա է ճոճանակ և նստարաններ: Շենքի դիմային հատվածում առաջին մուտքից դեպի ձախ առկա է տաղավար նստարաններով և ծածկով, որի կողքին առկա է ցայտաղբյուր, որի երկու կողմերում առկա են մեկական ծառեր: Նշված տաղավարի մոտ ցայտաղբյուրից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա կայանված է կապույտ գույնի <<OPEL ASTRA G>> մակնիշի 34 FT 121 համարանիշի ավտոմեքենա: Մեքենայի դիմային համարանիշը բացակայում է: Տաղավարի կողքի աղբամանում և տաղավարի հետին պատի պահարանում ոչինչ չի հայտնաբերվել:Մեքենայի վարորդի կողմի հայելին թեքված է դեպի ներս, այն կոտրված է և բռնակի պլաստամսե մասը կոտրված է: Մյուս կողային հայելին թեքված է դեպի դուրս, այն ևս կոտրված է և բացակայում է հետևի պլաստամսե կափարիչը: Մեքենայի ապակինները մգեցված են և գտնվում են բարձրացված վիճակում: Մեքենայի աջ առաջին կողային ապակուն առկա է 7*17 սմ չափերի անցք: Մեքենայի ձախ առաջին ապակու վրա առկա է 9*14 սմ չափերի անցք: Մեքենայի դիմապակուն առկա է 18 սմ տրամագծով հարվածի տեղամաս: Մեքենայի կողքերը և դիմացը անկանոն թափված են հայելիների պլաստմասե կտորներ: Նշված կտորները փաթեթավորվել և կնիքվել են: Շենքի առաջին մուտքի մոտ առկա են թվով վեց ավտոմեքենաներ, որոնք նշված մեքենայից հեռու են 5,3 մետր: Ավտոմեքենաների վրա առկա են համարներ, ըստ հերթականության առաջին մուտքի կողմից՝ 24 77, 27 76, 24 75, 24 74, 24 73, 24 72: Մեքենան գտնվում է 24 76 և 24 75 ավտոմեքենաների դիմաց: 24 74 ավտոմեքենայի դիմաց, շենքից 30 սմ հեռավորության վրա առկա են արնանման 8 կաթիլներ, որոնք համարակալված են 1 թվով և վերցրվել են բամբակյա խծուծի վրա: Շենքի մուտքի ներսում, շենքից 1.55մ հեռավորության վրա առկա են թվով 3 արյան հետքեր, որոնք համարակալվել են ձախից աջ 5,2 և 4 չափերով և վերցրվել են բամբակյա խծուծի վրա: Շենքից 2.1 մետր հեռավորության վրա առկա է ևս 3 արյան հետքեր, որը համարակալվել է 5 թվով և վերցրվել է բամբակյա խծուծի վրա: Թիվ 14/3 շենքի կողքին՝ մյուս կողքին գտնվում է Սունդուկյան 17 շենքը: Նշված շենքի մոտ առկա են հետքեր դեպի Սունդուկյան փողոց: Թիվ 14 և 16 շենքերի միջնամասով դուրս գալով Հ.Քոչար փողոց դիմացի հատվածում տեղակայված է <<Բրավո>> ռեստորանը: Նշված միջնամասից դեպի վերև և ներքև՝ Հ.Քոչար փողոցի մայթեզրին տեղակայված հենասյունների վրա առկա են փողոցը նկարահանող տեսախցիկներ: Թիվ 24 72 ավտոտնակի կողքով, նեղ արանքով իջնում է դեպի ներքև, որտեղ Հ.Քոչար 14/2 շենքի դիմաց գտնվող 25 19 և 95 20 ավտոմեքենաների աջ կողմում առկա է ներքև տանող աստիճաններ: Աստիճանների վրա հայտնաբերվել է գետնին ընկած կարմիր գույնի 36 սմ երկարությամբ երկաթյա խողովակ, որը նույնպես փաթեթավորվել և կնիքվել է: Թիվ 14/3 շենքի կողքով դուրս գալով Սունդուկյան փողոց Սունդուկյան 60 տան դիմացի հատվածում ևս առկա է տեսախցիկ: Զննության մասնակից Մ.Թադևոսյանի կողմից բացվել է թիվ 74 74 ամտոմեքենայի դուռը: Ավտոտնակում կայանված է 41PP100 համարանիշնրով ավտոմեքենա, որն առանց վնասվածքների է և ըստ Մ.Թադևոսյանի պատականում է իրեն: Թիվ 16 շենքի հետևում` խորքում կայանված է սև գույնի <<BMW 530>> մակնիշի 41 00 100 համարանիշի ավտոմեքենա, որն ըստ Մ.Դավթյանի հայտարարության պատկանում է իր ամուսնուն: Մեքենան գտնվում է անվնաս վիճակում:Վերը նշված կարմիր գույնի խողովակը հատնաբերվել է <<OPEL>> մակնիշի մեքենայի կայանման վայրից մոտ 70 մետր հեռավորության վրա: Այն ունի 36 սմ երկարություն, 2.5 սմ տրամագիծ, ներկված է, կարմիր գույնի խողովակի ծայրերը հարթեցված են և տաշված, գույնը տեղ-տեղ թափված, խողովակի մեջ առկա է դեղին գույնի ժանգ: Զննության պահին վերը նշված տեղանքը գտնվում է վերանորոգման մեջ և տեսախցիկները չեն աշխատում: Սունդուկյան 60 տան զննության պահին ոչ ոք չկար: Զննության պահին <<ՕՊԵԼ>> մակնիշի մեքենայի բանալիները բացակայում էին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 11.06.2015թ, որոշմամբ, համաձայն որի Մ.Դավթյանից առգրավել է Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 16-րդ շենքի 19-րդ բնակարանում գտնվող տուժող Ա.Դավթյանի կանաչ գույնի կարճաթև մայկան և կապույտ գույնի ջինսե տաբատը:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավել է կանաչ գույնի կարճաթև մայկան, որի պարանոցի շրջանակում առկա է <<italiano aouture>> գրառումը և արնանման կարմիր գույնի հետքեր: Առգրավել է նաև <<JACOB COHEN>> գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատը, որի աջ ոտքի ծնկի հատվածում ևս առկա է արնանման կարմիր գույնի հետք: Ըստ Մ.Դավթյանի հայտարարության ամուսնու հագին դեպքի ժամանակ եղել են միայն նշված հագուստները, որոնք հիվանդանոց գնալուց առաջ ամուսնու հագից հանել և թողել է տանը: Նշված հագուստները առգրավել են հետագա քննչական գործողությունների համար:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության է ենթարկվել քրեական գործով տուժող Արթուր Դավթյանի հագուստները: Զննությամբ պարզվել է, որ հագուստները գտնվում են սպիտակ և կարմիր գույնի <<ՍԱՍ սուպերմարկետ>> գրառմամբ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ, որն առանց վնասվածքների է: Տոպրակը վերևի հատվածից կապված է ինչպես ինքն իրենով՝ հանգույցի տեսքով, այնպես էլ թելով, որի վրա սոսնձված է Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի <<Փաթեթների համար>> կնիքի դրոշմը և երեք ստորագրություններ: Փաթեթավորման խախտումներ չեն հայտնաբերվել: Ընթերականների ներկայությամբ տոպրակը բացվել է, որի մեջ հայտնաբերվել են.
1. Մեկ հատ կապույտ գույնի ջինսե տաբատ, որի հետևի աջ գրպանի վերևի հատվածում կարմիր կտորի վրա առկա է <<JACOB COHEN>> գրառումը: Տաբատի վրա վնասված տեղամասեր չկան: Տաբատի աջ ոտքի կոճակից 25 սմ դեպի ներքև և կարից 10 սմ դեպի ձախ առկա են 1 սմ երկարությամբ արնանման հետքեր կաթիլների տեսքով: Տաբատի վրա այլ հետքեր չեն հայտնաբերվել:
2. Առկա է նաև կանաչ գույնի կարճաթև մայկա, որի պարանոցի հետևի հատվածում, սև կտորի վրա առկա է <<italiano aouture>> գրառումը: Մայկայի վրա վնասված տեղամասեր չկան: Մայկայի պարանոցի ձախ հատվածում առկա են մեծ քանակությամբ արնանման հետքեր, որոնք հիմնականում ներծծված են կտորի մեջ, իսկ մի մասն էլ ունեն քսվածքների և կաթիլների տեսքով: Մայկայի վրա այլ հետքեր չեն հայտնաբերվել:
Զննության ենթարկված հագուստները լուսանկարվեցին, փաթեթավորվեցին և կնիքվեցին թիվ <<092>> կնիքով հետագա գործողությունների համար:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Մարիամ Լևոնի Դավթյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ սույն թվականի հունիսի 10-ի լույս 11-ի գիշերը ժամը մոտ 01:00-ի սահմաններում 34 FT 121 պետ. համարանիշի OPEL ASTRA մակնիշի մեքենայի վարորդը ինչ-որ առարկայով հարվածել է ամուսնուն՝ Արթուր Լաերտի Դավթյանի գլխին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, որի պատճառով վերջինս ծանր վիճակում գտնվում է հիվանդանոցում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին լուսանկարով ճանաչելու մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի վկա Հրանտ Բաղդասրյանին ներկայացվել է թվով չորս լուսանկար: Զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարները Հ.Բաղդասարյանը հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից աջ երկրորդ լուսանկարում պատկերված անձին: Այդ անձնավորությունը հանդիսանում է իրենց մուտքի չորրորդ հարկի հարևան Հրանտը, ում հետ 11.06.2015թ. 01:00-ի կողմերը վիճաբանում էր մյուս հարևան Արթուրը, որի ընթացքում Հրանտի ձեռքում առկա էր մետաղյա կամ փայտյա ձող: Վերջինիս ճանանչել է դեմքի ընդհանուր հատկանիշներից՝ դեմքի կլորությունից, քթի և բերանի ձևից և հաստատում է, որ նա իրենց հարևան Հրանտն է՝ Արմենուհու ամուսինը:


/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին լուսանկարով ճանաչելու մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի վկա Ռոբերտ Դավթյանին ներկայացվել է թվով չորս լուսանկար: Զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարները Ռ. Դավթյանը հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից աջ երրորդ լուսանկարում պատկերված անձին, վերջինս հանդիսանում է այն անձը, ով 11.06.2015թ. ժամը մեկի սահմաններում վիճում էր իր հայրիկի հետ և պատուհանից տեսել է, թե ինչպես է նա ինչ-որ ձողով հարվածում հայրիկի գլխին, որից հետո շտապ իջել է ներքև: Հիշյալ անձը ներքևում կանգնած էր, սակայն գնացել և որոշ ժամանակ անց հետ է վերադարձել և հարձակվել հոր վրա: Նրան ճանաչել է դեմքի կլորությունից, քթի և բերանի ձևից, ինչպես նաև դեմքի ընդհանուր հատկանիշներից և հաստատ կարող է ասել, որ հենց նա է այն անձը, ով վիճաբանում էր իր հայրիկի հետ, որի ընթացքում հարվածել է հոր գլխին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված <<Վիվասել>> և <<Բիլայն>> ՓԲԸ 12.08.2015թ. վերծանումները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի դատարանի որոշման համաձայն վերոհիշյալ ընկերություններից ստացել են Արթուր Դավթյանի՝ 099-11-11-00, Մարիամ Դավթյանի՝ 099-11-11-99, Ռոբերտ Դավթյանի՝ 093-0041-00, Հրանտ Վարդանյանի՝ 093-64-73-73, Արմենուհի Ավագյանի՝ 098-55-55-90 և 091-68-71-51, Հրանտ Բաղդասարյանի՝ 091-00-05-07 և Խաչատուրի Սերոբյանի՝ 093-26-82-94 բջջային հեռախոսահամարների, ինչպես նաև Արթուր Դավթյանի բնակության վայր հանդիսացող Հ.Քոչար 16-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի 010-26-25-65 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային վերծանումները 10.06.2015թ-ից մինչև 12.06.2015թ ընկած ժամանակահատվածում, ինչպես նաև նշված հեռախոսազանգերը սպասարկած ալեհավաք կայանների հասցեները և աբոնենտային տվյալները:
Զննությամբ պարզվեց, որ Արթուր Դավթյանի 099-11-11-00 հեռախոսահամարից քննությանը հետաքրքրող ժամանակահատվածում կատարվել են միայն ելքային զանգեր, դրանք են՝ 11.06.2015թ. ժամը 00:26:22-ին- 091-40-69-75, տևողությունը 16 վայրկյան, ժամը 00:35:34-ին-091-40-69-75, տևողությունը 6 վայրկյան, ժամը 00:44:21-ին–091-27-77-71, տևողությունը 234 վայրկյան, ժամը 00:48:31-ին- 091-27-77-71, տևողությունը 625 վայրկյան, ժամը 00:59:24-ին 091-11-11-99, տևողությունը 458 վայրկյան և ժամը 01:17:15-ին-091-11-11-99, տևողությունը 15 վայրկյան:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 1049/հ եզրակացությունը, համաձայն որի Ա.Դավթյանի մարմնական վնասվածքները` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, ձախ ծոծրակաքունքային շրջանի, աջ քունքային շրջանի սալջարդ վերքերի, աջից քունքսկրի խրթեշի կոտրվածքի, գլխուղեղի աջ քունքային բլթի միջին աստիճանի սալջարդի ձևով, որը առաջ է բերել ներուղեղային արյունահավաքի, աջ քունքագագաթային շրջանի տրավմատիկ սուբարախնոիդալ արյունազեղման, աջ ստորքունքային շրջանի ենթաապոնևրոզային արյունահավաքի, հետևանք են բութ կոշտ առարկաների ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
Հրապարակված և հետազոտված 02.09.2015թ. դատակենսաբանական թիվ 230 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝
1. Փորձաքննության ներկայացված Ա.Դավթյանից վերցված արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածնով արյան B խմբին:
2. Փորձաքննության ներկայացված ջինսե անդրավարտիքի և կանաչ գույնի մայկայի վրա առկա կասկածելի արնանման հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է ուղեկցող H հակածնով արյան B խումբ ունեցող որևէ անձ կամ անձանցից, այդ թվում հնարավոր էր առաջանար Ա.Դավթյանից:
3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 9 բամբակյա խծուծների վրա առկա կասկածելի արնանման հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, սակայն արյան տեսակայնին պատկանելիությունը չորոշվեց, հավանաբար արյան հետքերում սպիտակակուցի 1:10000-ից պակաս խտության պատճառով, ինչի համար էլ չեն անցել արյան խմբային պատկանելիության որոշման:
4. Ձորձաքննության ներկայացված մետաղյա խողովակի վրա արյուն չի հայտնաբերվել:
5. Փորձագետի թիվ 230 եզրակացության ժամկետի խախտում տեղի է ունեցել մետաղյա խողովակը դատակենսաբանական բաժին ուշ՝ 17.07.2015թ-ին ներկայացնելու համար:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 09.09.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Ռ.Դավթյանին ճանաչման են ներկայացվել չորս միանման, նույն չափերի և հաստության, նույն երանգի մետաղյա խողովակներ, որոնք պայմանականորեն համարակալվել են առաջինից չորս համարներով, իսկ ճանաչման ներկայացվող խողովակը դրվել է երկրորդ տեղում, որից հետո հրավիրվել է Ռոբերտ Դավթյանը:
Ռ.Դավթյանը զննելով իրեն ներկայացված չորս խողովակները հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից աջ երկրորդ համարում դրված խողովակը և հայտարարել, որ դա հավանաբար այն խողովակն է, որով Հրանտը հարվածել է իր հոր գլխին: Քանի որ այն տեսել է վերևից, ուստի ավելի համոզված չի կարող ասել, սակայն գրեթե համոզված է, որ դա այն խողովակն է: Ճանաչել է գույնից և ընդհանուր տեսքից՝ երկարությունից և հաստությունից:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 09.09.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Դավթյանին ճանաչման են ներկայացվել չորս միանման, նույն չափերի և հաստության, նույն երանգի մետաղյա խողովակներ, որոնք պայմանականորեն համարակալվեցին առաջինից չորս համարներով, իսկ ճանաչման ներկայացվող խողովակը դրվել է չորրորդ տեղում, որից հետո հրավիրվել է Արթուր Դավթյանը:
Ա.Դավթյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված չորս մետաղյա խողովակները հայտնել է, որ ճանաչել է ձախից աջ չորրորդ տեղում տեղադրված խողովակը և հաստատ կարող է ասել, որ դեպքի ժամանակ Հրանտն իրեն հարվածել է այդ խողովակով:
Ինքը պնդում է, որ չի սխալվում, դա հասատ նույն խողովակն է, որը ճանաչել է գույնից, չափսերից՝ երկարությունից, հաստությունից, ինչպես նաև ընդհանուր տեսքից:


/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված տուժող Արթուր Դավթյանի և մեղադրյալ Հրանտ Վարդանյանի 12.09.2015թ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, համաձայն որի Ա. Դավթյանը նշեց, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին, նա հանդիսանում է Հրանտ Վարդանյանը, նրա հետ գտնվում է ոչ բարեկամական, ոչ թշնամական հարաբերությունների մեջ:
Հ.Վարդանյանը հայտարարեց, որ իր հետ առերեսվողին չի ճանաչում, տեսնում է առաջին անգամ:
Հ.Վարդանյանը հրաժարվեց պատասխանել այն հարցին, թե արդյոք գտնվում է բարեկամական կամ թշնամական վիճակում իր հետ առերեսվողի հետ:
Ա.Դավթյանն ըստ էության ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. հունիսի տասին որդու և կնոջ հետ միասին հյուրընկալվել են ընկերոջ տանը, ով բնակվում է Բութանիա թաղամասում: Ժամը 24:30-ի սահմաներում դուրս է եկել և կնոջ՝ <<BMW X6>> մոդելի մեքենայով ուղևորվել տուն: Հասնելով Հրաչյա Քոչար 14/3 շենքի բակ տեսել է, որ երկու մեքենաներ փակել են իրեն պատկանող ավտոտնակի մուտքը` որոնցից մեկը հիշյալ շենքի բնակիչ Հրանտի մեքենան էր, իսկ մյուսը <<Opel Astra G>> մակնիշի կապույտ գույնի մեքենա, որը վերջին մի շաբաթվա ընթացքում մշտապես նույն վայրում կայանելով խանգարել է ավտոտնակ մտնել: Իր մեքենան տեսնելով Հրանտը իջել և մի կողմ է քաշել իր մեքենան, որից հետո ինքը մեքենան մտցրել է ավտոտնակ և փակել դուռը: Հրանտն ասել է, որ այլ տեղ չկար, դրա համար էլ մեքենան այդպես է կայանել: Ինքն ասել է, որ խնդիր չկա, իրեն միշտ այդ <<Opel>>-ն է խանգարում, ավելի լավ է դրա վարորդին գտնել և ասել, որ այլևս այդպես չկանգնի: Դրանից հետո քայլել է դեպի իրենց շենքի մուտք, դա արդեն 11.06.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում էր, որից հետո մտել է շենք: Նկարագրված ամբողջ ընթացքում կնոջ հետ խոսել է հեռախոսով: Երբ արդեն մտնում էր շենքի մուտք, իրեն ինչ որ մեկը ձայն է տվել և հարցրել, թե արդյոք նրան փնտրել է, քանի որ նա է <<Opel>>-ի վարորդը:
Այդ տղամարդը միջին տարիքի, միջին հասակի, մոտ 30 տարեկան տղա էր, կարճ մազերով, դեմքի հատկանիշներն այդքան լավ չի հիշում, սակայն իր կարծիքով նրան տեսնելիս կհիշի: Հ.Վարդանյանն ասել է, թե որտեղ պետք է չկանգնի, որին պատասխանել է, թե ինչ, սահման պետք է գծի, նա պատասխանեց, որ այո: Ինքն ասել է գնան և ցույց տան, թե որն է իր ավտոտնակը և որտեղ պետք է չկանգնի: Երբ հասել են ավտոտնակի մոտ, նա սկսել է լեզվակռիվ տալ և քաշքշել իրեն, որին ինքը ասել է, թող գնա գործերիդ, հավես չունեմ: Սակայն նա մեքենայից հանել է 40-50 սմ երկարության մուգ գույնի խողովակ կամ ձող և հարվածել է իր գլխին: Ինքը դա չի սպասել, նա սկսել է մի քանի անգամ ուժգին հարվածել գլխին, և ստիպված ձեռքերով պաշտպանվել է, սակայն երկու անգամ հարված է ստացել ձեռքերին, որից մեկը կպել է նաև գլխի հետնամասին, իսկ մյուսը ձախ կողքին: Նշել է, որ այդ ընթացքում մեկ հարված էլ կպել գլխի մյուս կողմին, հստակ չի կարող ասել, թե քանի անգամ է հարված ստացել, քանի որ հարվածները շատ են եղել: Դրանից հետո մոտեցել է որդին և հարևան Հրանտը: Այդ անձն անկանոն հարվածներ էր հասցրել գլխին և ինքը հազիվ էր պաշտպանվում: Դրանից հետո որդին և Հրանտը տարել են շենքի մուտք, որտեղ օգնում էին իրեն և քիչ անց այդ տղան կրկին հետ է եկել և սկսել է հարվածներ հասցնել գլխին` ավելի կոնկրետ պարանոցի հատվածին, ինքն էլ պաշտպանվելու նպատակով մի քանի անգամ հարվածել է, որից հետո նա կրկին արագ կերպով դիմեց փախուստի: Հարևանները շարունակում էին օգնություն ցույց տալ իրեն, որոնցից լսել է, որ այդ անձի անունը Հրանտ է և նա ինչ որ կնոջ հետ բնակվում է ավտոտնակի բակի դիմացի շենքի չորորդ հարկում: Իրեն հարվածելուց հետո բարկացաց վիճակում քարերով հարվածել է <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենայի պատուհանին: Վստահ է, որ իրեն հարվածողը <<Opel>> մակնիշի մեքենայի վարորդն է եղել, մեքենայի պետհամարանիշը չի հիշում: Քանի որ տվյալ պահին թույլ է զգում և քունը տանում է, խնդրում է ցուցմունքը ընդհատել և շարունակել հետագայում:
Հ.Վարդանյանը նշեց, որ Ա.Դավթյանի ցուցմունքի վերաբերյալ հատնում է, որ ինքն այդ տղայի անունը անգամ չգիտի, չգիտի ինչ է պատմում, նա ստում է: Հ.Վարդանյանը հրաժարվեց այլ բան ասել:
Հ.Վարդանյանի հայտարարության կապակցությամբ Ա.Դավթյանը հայտնեց հետևյալը, որ ինքը չի ստում և դեպքի ժամանակ նա է իրեն հարվածել և պնդում է իր ցուցմունքը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված մեղադրյալ Հրանտ Վարդանյանի և վկա Ռոբերտ Դավթյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, համաձայն որի Ռ.Դավթյանն իրեն առաջադրված հարցի շուրջ ցուցմունք տալով հայտնել է, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին, նրա անունը Հրանտ է, նրան տեսել է դեպքի օրը, նրա հետ գտնվում է ոչ բարեկամական, ոչ էլ թշնամական հարաբերությունների մեջ:
Հ.Վարդանյանն իրեն առաջադրված հարցի շուրջ պատասխանեց, որ իր հետ առերեսվողին չի ճանաչում, տեսնում է առաջին անգամ:
Ռ.Դավթյանն իրեն առաջադրված հարցի շուրջ պատասխանեց, որ 11.06.2015թ ժամը 01:00-ի սահմաններում, երբ ինքը նայում էր իրենց բնակարանի պատուհանից տեսել է, որ հայրը վիճաբանում է իր հետ առերեսվող Հրանտի հետ, իրենց ավտոտնակի դիմացի հատվածում: Այդ վիճաբանությունը տևել է մոտ մեկ-երկու րոպե, որի ժամանակ տեսել է, որ հայրը Հրանտին թեթևակի հրել է դեպի իր <<Օպել>> մակնիշի մեքենան, որը կայանված էր իրենց ավտոտնակի դիմացի հատվածում` մի փոքր վերև: Երբ հայրը հրել է նրան, նա պտտվել է, որ տուն գա, Հրանտը բացել է մեքենայի դուռը, մեքենայից հանել է խողովակ կամ դուբինկա <<փայտե մահակ>>, քանի որ լավ չի տեսնում հեռվից և դրանով հարվածել է հոր հետևի հատվածից, սակայն չի տեսել, թե որ մասին, քանի որ այդ ամենը տեսնելուց շուտ ներքև է իջել: Երբ իջել է, գնացել է դեպի իրենց ավտոտնակի կողմ և տեսել է հորը, իր հետ առերեսվող Հրանտին և մյուս հարևան Հրանտին: Հարևան Հրանտը բաժանում էր, բաժանում ասելով նկատի ունի, որ հայրը հեռու կանգնած էր, իսկ հարևան Հրանտը պահում էր իրեն առերեսվող Հրանտին, ինքը չի տեսել, որ ինչ-որ մեկը մեկին այդ պահին հարվածի: Երբ ինքը մոտեցել է իր հետ առերեսվող Հրանտին, նա փախել է: Այդ ժամանակ եկել են հարևանները և վերքը մշակելու համար մտել են շենքի մուտք, սկզբում հենց մուտքի սզկբնամասում, իսկ հետո մտել են մուտքից ներս: Ինքը, հարևան Հրանտը, էլի հարևաններ կային, ում անունները չի հիշում: Երբ մուտքի ներսում հոր վերքն էին մշակում կրկին եկել է իր հետ առերեսվող Հրանտը, նա հասել է հոր վրա, նրա ձեռքին ինչ-որ բան կար, չգիտի ինչ, պուճուր ինչ որ բան էր, որով հարվածում էր հորը: Իրենք բաժանում էին, այսինքն այդտեղ կանգնած ժողովուրդը՝ ինքը, հարևան Հրանտը և մնացածը, անուներով նրան չգիտի: Բաժանել ասելով նկատի ունի, որ իր հետ առերեսվող Հրանտին էին քաշում, քանի որ հայրն ի վիճակի չէր ինչ որ բան անել: Այդ ժամանակ իր հետ առերեսվողը կրկին փախել է, որից հետո ինքն այլևս նրան չի տեսել: Ինքը իր հետ առերեսվողին չի հարվածել, բաժանելու ընթացքում նա ձեռքի առարկայով հարվածել է իր կրծքավանդակին: Ինքն իր հետ առերեսվողի մեքենային չի հարվածել, ոչինչ չի կոտրել և մեքենայի ներսից կամ այլ վայրից ոչինչ չի վերցրել: Միջադեպի ժամանակ ինքն որևէ մեկին չի հայհոյել և չի սպառնացել: Մուտքում իր հետ առերեսվող Հրանտին տեսնելիս ինքն որևէ արտահայտություն չի արել, չի հայհոյել:
Ռ.Դավթյանի ցուցմունքի կապակցությամբ Հ.Վարդանյանը հայտարարեց, որ նա ստում է, նման բան տեղի չի ունեցել և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Ռ.Դավթյանն Հ.Վարդանյանի հայտարարությանն ի պատասխան հայտնեց որ ինքը չի ստում, որ իր հետ առերեսվողն է հարվածել հորը, պնդում է իր ցուցմունքը:
Հ.Վարդանյանը նույնպես պնդեց իր ցուցմունքը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
- Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի անձնագրային տվյալները, համաձայն որի Հ.Վարդանյանը ծնվել է 15.01.1986թ., Արմավիր քաղաքում, անձագիր` AH0237674, տրված 048-ի կողմից , անձ. տրվել է 08.08.2006-ից, ուժի մեջ է մինչև 08.08.2016թ: Հ.Վարդանյանը հաշվառված է Արմավիրի մարզ, ք.Արմավիր, 19-րդ փողոց, տուն 29:
-Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. մայիսի 25-ի թիվ ԱՐԴ/0054/01/09 քրեական գործով կայացված դատավճիռը, համաձայն որի Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և նա դատապարտվել է ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբ հաշվել է 08.04.2009 թվականից:
Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կլանավորումը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արմեն Սամվելի Հարությունյանին ի պահ հանձնված հագուստները թողնվել է վերջինիս տնօրինությանը:
Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի տնտեսությունից և դրամական միջոցներից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության բռնագանձվել է 88.000 (ութսունութ հազար) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով տուժած քաղաքացուն պետպատվերի կարգով անվճար բուժօգնություն կազմակերպելիս առողջապահական հիմնարկի կրած ծախսերի հատուցում:
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված՝ տուժող Արմեն Սամվելի Հարությունյանի կողմից այդպիսին չներկայացնելու հիմքով:
-ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև ութ տեղեկանքը, համաձայն որի Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը Արմավիրի ժող. դատարանի 2009թ. մայիսի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
<<Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ վերջնական պատիժ է թողնվել ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս 12 օր ժամկետով:
Պատժի կրումից ազատվել է 19.10.2012թ.-ին:
-ՀՀ Արմավիրի մարզի Արմավիր համայնքի ղեկավար Ռ.Մարգարյանի և քարտուղար Գ.Հովհաննիսյանի թիվ 5-10 տեղեկանքը, համաձայն որի Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը` ծնված 15.01.1986թ., հաշվառվել է Արմավիրի մարզի Արմավիր գյուղի 19-րդ փողոցի 23-րդ տանը, սական նշված հասցեում չի բնակվում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և ի պահ հանձնելու մասին 03.09.2015թ. որոշումը, համաձայն որի Արթուր Դավթյանին պատկանող Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 16-րդ շենքի 19-րդ բնակարանից առգրաված և դեպքի պահին վերջինիս հագին եղած հագուստները՝ մեկ հատ կանաչ գույնի կարճաթև մայկան, մեկ հատ <<JACOB CONEN>> գրառմամբ կապույտ գույնի ջինսե տաբատը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժող Արթուր Դավթյանին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և գործին կցելու մասին 28.09.2015թ. որոշումը, համաձայն որի թիվ 14134015 քրեական գործով դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված՝ կարմիր գույնի ներկված մետաղյա խողովակը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և պահվել է քրեական գործի հետ մեկտեղ:
Քրեական գործի նյութերով քրեական գործ հարուցելու, այն առանձին վարույթում առանձանցնելու և վարույթ ընդունելու մասին 28.09.2015թ. որոշումը, համաձայն որի.
1.Թիվ 14134015 քրեական գործի նյութերով Արմենուհի Անդրուշի Ավագյանի հաղորդման կապակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ՝ Արմենուհի Ավագյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելու փաստի առիթով:
2. Հարուցված քրեական գործն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ դրան շնորհվել է թիվ 14810315 քրեական գործի համար և քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված փաստաթղթերը, բացառությամբ վկաներ Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանի և Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանի ցուցմունքների, թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:
Ինչ վերաբերում է վկաներ Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանի և Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանի ցուցմունքներին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հարցեր առաջադրել և հարցաքննել վկաներ Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանին և Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանին, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում պաշտպանական կողմին նման հնարավորություն չի ընձեռվել: Փաստացի ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը հարցադրումներ չի կատարել վկաներ Հ.Բաղդասարյանին և Խ.Սերոբյանին, այսինքն` իրապես հնարավորություն չի ունեցել հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին և վիճարկել վերջիններիս ցուցմունքները:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները:
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպական դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջության մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդ կետ):
Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալն հնարավորություն ունենա հակափաստարկներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում սակայն, որ որպես ապացույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատարանում` հրապարակային դատաքննության ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամապատասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրաժեշտությունը: Որպես կանոն, այդ իրավունքը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորություն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում:
Հետևաբար` վկաներ Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանին և Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանին Դատարանում հարցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնարինությունը, մինչդատական վարույթի ընթացքում այն լիարժեքորեն չապահովելու պայմաններում, Դատարանի համոզմամբ կարող է խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նվազագույն իրավունքները և հանգեցնել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:
Ինչ վերաբերում է Դատարանում վկաներ Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանին և Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ պատճառներով, այն է՝ վերջիններս գտնվում են ՀՀ տարածքից դուրս և սպառվել են Դատարանի կողմից վկաներ Հրանտ Միշայի Բաղդասարյանի և Խաչատուր Սուրենի Սերոբյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները:
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում վկաներ Հ.Բաղդասարյանի և Խ.Սերոբյանի տված և Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքները թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ չեն, ձեռք չեն բերվել ամբաստանյալ Հ.Վարդանյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց չեն կարող դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի կողմից դիտավորությամբ Արթուր Դավթյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով տուժողի, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
Անդրադառնալով պաշտպան Ղ.Պապոյանի պաշտպանական ճառում բերված՝ իր պաշտպանյալ Հ.Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերաորակելու վերաբերյալ միջնորդությանն այն հիմնավորմամբ, թե Հ.Վարդանյանը տուժող Ա.Դավթյանի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի բերված՝ ամբաստանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Տուժող Արթուր Դավթյանի նախաքննական և դատաքննական /այդ թվում առերես/ ցուցմունքներով, համաձայն որոնց վերջինս հայտնել է, որ 2015թ հունիսի 11-ին, ժամը 12:30-ին վերադառնալով տուն, բակում` ավտոտնակի դիմաց կայանված տեսել է կարմիր գույնի <<Mitsubishi>> մակնիշի մեքենա, որը պատկանում էր հարևաններից մեկին: Իր մեքենքնայի միջից երկու-երեք անգամ ազդանշան է տվել, որպեսզի իջնեն և նշված մեքենան տեղաշարժեն այդ տեղից: Հիշյալ մեքենայի տիրոջը ճանաչել է միայն դեմքով, անգամ նրա անունը չգիտեր: Այնուհետև եկել է հարևան Հրանտը և ներողություն խնդրելով անհարմարություն պատճառելու կապակցությամբ հայտնել է, որ մեքենան ավտոտնակի դիմաց երեխան է կայանել, քանի որ կայանելու այլ տեղ չի եղել: Այնուհետև Հրանտը տեղափոխել է մեքենան և շարունակել են զրուցել, որի ընթացքուն վերջինս կրկին ներողություն է խնդրել ու ասել, որ նման կերպ ավտոմեքենան կայանելու պատճառը հանդիսացել է <<Opel>> մակնիշի մեքենան, որի կայանման վայրը խանգարում էր: Ի պատասխան Հրանտին բառացիորեն ասել է. <<Ձեր հարևանն է, ասեք, որ այնպես կայանի, որ չխանգարի Ձեզ>>, ապա շարունակել են քայլել դեպի իրենց շենքի մուտքը: Քանի որ ուշ ժամ էր, քայլելու ընթացքում զանգահարել է կնոջը և հորդորել գիշերել իր քրոջ բնակարանում: Զրուցելով մոտեցել է շքամուտքին, որի դուռը չիպով է բացվում: Շքամուտքի դուռը բացելու համար չիպը փնտրելու ընթացքում լսել է հետևյալ արտահայտությունը. <<Ինձ էիր ման գալիս>>, սակայն ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ չի մտածել, որ այդտեղ իրեն ինչ որ մեկը ման կգար: Հետո ևս մեկ-երկու անգամ լսելով նույն արտահայտությունը կնոջը բառացիորեն ասել է. <<Սպասիր տեսնեմ ով է, ինչ է ուզում, բարձրանամ վերև կզանգեմ>>: Դրանից հետո իրեն հարցնող անձին տեսնելու նպատակով շրջվել է, ապա վերջինս հարցրել է. <<Ինձ էիր ման գալիս, Opel-ի տերն եմ>>: Ի Պատասխան հայտնել է, որ նրան չի փնտրել, բայց անգամ եթե Opel-ի վարորդն է, ապա մեքենան այնպես կայանի, որ հարևաններին չխանգարի, քանի որ նկատել է, որ շուրջ 15 օր է, ինչ մեքենան նման կերպ կայանելով խանգարում է հարևաններին: Opel-ի վարորդն, ինչպես հետագայում պարզվել է Հրանտ Վարդանյանը, հայտնել է, որ մեքենան իր ավտոտնակի դիմաց չի կայանել, որից հետո վերջինիս բացատրել է, որ անգամ իր ավտոտնակի դիմաց չկայանելով չի կարելի ուրիշի ավտոտնակի մուտքը փակել: Այնուհետև, իր խոսքի իմաստը չհասկանալով Հրանտ Վարդանյանը պահանջել է ցույց տալ այն վայրը, որտեղ ըստ իրեն չպետք է կանգնեցնի ավտոմեքենան: Չարձագանքելով շարունակել է քայլել, որի ընթացքում Հրանտ Վարդանյանը կրկնել է նույն պահանջը, որին ի պատասխան բառացիորեն ասել է. <<Կարող է քեզ համար հատակագիծ գծեմ, պարզ չեմ ասում, ավտոտնակների մուտքի դիմաց մեքենան մի կայանիր>>: Դրանից հետո իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել, Հրանտ Վարդանյանը շրջվել և գնացել է դեպի մեքենան, ապա բացելով դուռը մեքենայի սրահից վերցրել է կիսաժանգոտած՝ կարմիր գույնի երկաթյա առարկա, այնուհետև մոտեցել է ու առաջին հարվածը հասցրել գլխին: Ձեռքը տարել է գլխին և տեսել, որ այն արյունոտվել է: Դրանից հետո Հրանտ Վարդանյանը ևս 6-7 անգամ փորձել է հիշյալ առարկայով հարվածել իրեն, սակայն ինքը պաշտպանվել է ձեռքերով ու իր ձեռքում եղած պայուսակով, ապա իրավիճակը մեղմացնելու նպատակով ձայն է տվել առաջին հարկում բնակվող հարևաններ Խաչիկին և Արմենին: Շուրջ մեկ րոպե անց դուրս են եկել Խաչիկը, նրա կինը, հարևան Հրանտը և նրա կինը, այնուհետև զգացել է, որ կողքին իր որդին է կանգնած: Երբ Խաչիկի կինն առաջին օգնությունն էր ցույց տալիս, երեխայի ձայն է լսել, որը զգուշացնում էր, որ Opel-ի վարորդ Հրանտ Վարդանյանը կրկին գալիս է, այս անգամ դանակը ձեռքին, ու հենց այդ պահին գլխի հատվածում հարված է զգացել: Այդ պահին մոտեցել է Արմենուհին, որին չի ճանաչել, և բացատրություն է պահանջել իր ավտոմեքենայի պատուհանը քարերով կոտրելու համար, ինչից էլ հասկացել է, որ վերջինս կապ ունի Հրանտ Վարդանյանի հետ: Քանի որ լավ չէր զգում, հարևանների օգնությամբ բարձրացել է տուն, իսկ մինչ այդ ցանկանում էր նկարել <<Opel>> մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշը, սակայն չի ստացվել և տեսնելով, որ պետ համարանիշն ընդամենը պլաստմասե հենակի վրա է ամրացված, քաշել և հանել է այն:
Իր ավտոտնակը չի բացել, ձեռքում միայն պայուսակն է եղել, վիճաբանության ժամանակ Հ.Վարդանյանին ոչ ոք, այդ թվում ինքը չի հարվածել, միայն մեկ անգամ փորձել է ձեռքով հարվածել նրան, սակայն չի ստացվել: Երկաթյա ձողը մի պահ է տեսել, սակայն այն չի կարողացել վերցնել Հրանտ Վարդանյանի ձեռքից: Մուտքի մոտ հարվածող անձին չի տեսել: Շտապօգնություն չի զանգահարել, քանի որ ի վիճակի չի եղել, հարևաններն են կանչել, որից հետո իրեն իջեցրել են աթոռին նստած, քանի որ լավ չէր զգում:
Հիվանդանոցից դուրս է գրվել հունիսի 26-ին, սակայն քանի որ բժիշկները թույլ չէին տալիս, տորագրությամբ է դուրս գրվել: Հիվանդանոց տեղափոխվելուց և վիրահատվելուց հետո գտնվել է վերակենդանացման բաժանմունքում, որտեղ գիտակցության է եկել հունիսի 17-ին և շատ է զարմացել, քանի որ դեպքը տեղի է ունեց հունիսի 11-ին: Այնուհետև տեղափոխվել է պալատ, որից հետո էլ դեպքի վերաբերյալ ցուցմունք է տվել: Դեպքի օրը, երեկոյան ժամը 19:00-ի սահմաններում, երեք ընկերներով կես լիտր օղի են օգտագործել: Այդ խմածության չափն իրեն չի զրկում դեպքի հանգամանքներն ընկալելու կամ շփոթելու: Իր մեքենան <<BMW>> մակնիշի է, որի ազդանշանը գործարանային է:
Վիճաբանության առաջին դրվագում ինքն ու Հրանտ Վարդանյանը կանգնած են եղել դեմ-դիմաց և անձամբ տեսել է նրան: Առաջին դրվագում Հ.Վարդանյանը հարվածել է մեկ-երկու անգամ և շուրջ յոթ հարվածի փորձ է կատարել:
Նշել է նաև, որ առաջին անգամ ցուցմունք է տվել 2015թ հունիսի 13-ին, այսինքն դեպքից երկու օր անց, պնդում է այն ամբողջությամբ, բացառությամբ այն հանգամանքի, թե <<Opel>> մակնիշի ավտոմեքենան իրեն խանգարել է միայն դեպքի օրը: Նշեց նաև, որ հարվածների քանակը հստակ չի հիշում, սակայն երկուսը հիշում է, քանի որ երկու ծանր վնասվածքներ է ստացել, բացի այդ հիշում է նաև, որ այլ հարվածներ հասցնելու փորձեր են եղել: Ինչ վերաբերում է նախաքննական ցուցմունքում նշված այն հանգամանքին, թե մուտքի դիմաց մի քանի անգամ հարված ստանալուց հետո պաշտպանվելու նպատակով մի քանի անգամ հարվածել է Հրանտ Վարդանյանին, ապա հստակեցնում է, որ իրականում շքամուտքի մոտ մեկ հարված է ստացել, ապա փորձել է հարվածել վերջինիս, որպիսի հակասությունը պայմանավորված է այդ օրվա հուզված լինելու և առողջական վիճակով:
-Վկա Ռոբերտ Արթուրի Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ 2015թ հունիսի 11-ի գիշերը, ժամը 01:00-ի սահմաններում զանգահարել է մայրը և հետաքրքրվել հոր գտնվելու վայրից: Տեսել է, որ հայրը ավտոտնակների մոտ քայլում է Հ.Վարդանյանի հետ, վերջինիս կողմից ագրեսիա չի նկատել: Դրանից շուրջ 10 րոպե անց նայել է պատուհանից և ձայներ լսել, քանի որ այդ հատվածում անգամ ցածր խոսելիս արձագանքում է: Այնուհետև աղմուկի ձայն է լսել և տեսել, որ հայրը Հ.Վարդանյանին թեթև հրելով դեպի մեքենան մոտեցել է շքամուտքին, իսկ Հ.Վարդանյանն իր ավտոմեքենայից հանել է երկաթյա ձողը և հարվածել հորը: Անմիջապես իջել է բակ, որտեղ արդեն իսկ հավաքվել էին հարևանները, հայրը արնաշաղախ կանգնած էր, իսկ Հ.Վարդանյանը փախուստի է դիմել: Առաջին հարվածը հայրը ստացել է թիկունքից, երկաթյա ձողը տեսել է, սակայն գույնը չի հիշում:
-Վկա Մարիաննա Լևոնի Դավթյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ 2015թ հունիսի 11-ին երեկոյան ամուսնու՝ Արթուր Դավթյանի հետ միասին հյուր են գնացել, վերջինս ավելի շուտ է դուրս եկել: Այդ օրը մեքենաներով փոխվել են, քանի որ իր մեքենան անսարքություն ուներ: Ռ.Դավթյանի դուրս գալուց շուրջ 20 րոպե անց հեռախոսով զրուցում էր վերջինիս հետ, որի ընթացքում պայմանավորվում էին, որ ինքը գնա Ա.Դավթյանի քրոջ տուն, քանի որ ուշ ժամ էր արդեն: Քանի որ այդ հարցի շուրջ հստակ և վերջնական որոշում չէր կայացվել, կրկին զանգահարել է ամուսնուն և զրուցել նրա հետ, որի ընթացքում վերջինս հայտնել է, որ ավտոտնակի դիմաց մեքենա է կայանված, որի պատճառով չի կարողանում մեքենան ավտոտնակում կայանել: Ամուսնու հետ հեռախոսով զրուցելու ընթացքում մոտեցել է հարևան Հրանտը և ներողություն խնդրել ավտոտնակի դիմաց մեքենան կայանելու համար, որից հետո Ա.Դավթյանը հայտնել է իրեն, որ մեքենան կայանում է ավտոտնակում: Լսել է նաև, թե ինչպես է ամուսինը փակել ավտոտնակի դուռը, ապա հարևան Հրանտը կրկին ներողություն էր խնդրել անհարմար իրավիճակ ստեղծելու համար: Դրանից հետո ամուսինը քայլելով մոտեցել է շենքի մուտքին՝ հայտնելով, որ դուռը բացելու նպատակով չիպն է փնտրում և լսել է ինչ որ մեկի խոսքը. <<էտ ինձ էիր ման գալիս, արա>>, սակայն հասկացել է, որ ամուսինը չի լսել, քանի որ շարունակում էր զրուցել իր հետ: Դրան անմիջապես հաջորդել է երկրորդ խոսքը. <<քո հետ եմ արա>>, որն արդեն լսելով Ա.Դավթյանը հետաքրքրվել է, թե արդյոք իրեն է դիմում այդ անձը, որի կապակցությամբ ստացել է դրական պատասխան: Ամուսինն իրեն հայտնելով, որ քիչ անց կզանգահարի անջատել է հեռախոսը: Այդ ամենը պարզ լսել է ամուսնու հետ հռախոսով զրուցելու ընթացքում լսափողից: Շուրջ երկու րոպե անց զանգահարել է որդուն` Ռոբերտ Դավթյանին, ով այդ պահին գտնվում էր տանը: Ռոբերտին հորդորել է հետաքրքրվել Ա.Դավթյանի գտնվելու վայրով, ապա վերջինս պատուհանից նայելուց հետո հայտնել է, որ Արթուր Դավթյանը բակում ինչ որ մարդու հետ քայլելով հանգիստ զրուցում են: Դրանից շուրջ մեկ ժամ անց տղայի` Ռ.Դավթյանի հեռախոսահամարից զանգ է ստացել և անծանոթի կողմից տեղեկացել է, որ Ա.Դավթյանը լավ չէ զգում և անհրաժեշտ է տուն վերադառնալ: Վերադառնալով տուն ականատես է եղել քաոսային իրավիճակի` տեղ-տեղ արյան հետքեր, անծանոթ սրբիչներ, որոնք ինչպես հետագայում պարզվել է հարևաններն են բերել` փորձելով ամուսնուն ինչ որ կերպ առաջին բժշկական օգնություն ցուցաբերելու համար օգտակար լինել, որից հետո ամուսնուն տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ վերջինս յոթ օր գտնվել է վերակենադանացման բաժանմունքում:
Հետագայում Ա.Դավթյանն իրեն պատմել է, որ երբ իր հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո անջատել է հեռախոսը, Հ.Վարդանյանը պահանջել է ցույց տալ, թե մեքենան հատկապես որտեղ պետք է չկայանի, որի կապակցությամբ Ա.Դավթյանը բացատրել է նրան, որ չի կարելի ուրիշի ավտոտնակի դիմաց մեքենա կայանել: Դրանից հետո ամբաստանյալը ձեռքը տարել է դեպի մեքենայի դուռը, որի առթիվ Ա.Դավթյանը կարծել է, թե Հ.Վարդանյանը հասկացել և արդեն հեռանում է, սակայն չի մտածել, որ նա երկաթյա ձողով կհարվածի իրեն: Վիճաբանության մանրամասնություններից տեղյակ չէ, սակայն համոզված է, որ լեզվակռիվ է տեղի ունեցել, քանի որ նրանց զրույցը լսափողից լսելով հասկացել է, որ Հ.Վարդանյանի ձայնի մեջ ագրեսիա և թշնամանք կա: Վստահ է, որ Հ.Վարդանյանին հաջողվել է հարվածել ու մեկից ավելի հարվածներ հասցնել ամուսնուն, քանի որ անձամբ է տեսել Ա.Դավթյանի ուռած և կապտած ձեռքերը: Համոզված է, որ Հ.Վարդանյանն երկաթյա ձողով երկու դիպուկ հարված հասցրել է ամուսնու գլխին, քանի որ դրանք մեծ վնաս են պատճառել վերջինիս առողջությանը: Դեպքի մասին լսել է նաև հարևաններից, որոնց պատմելով հարվածներ ստանալուց հետո վերջիններս և տղան մոտեցել են ամուսնուն, իսկ Հ.Վարդանյանը տեսնելով նրանց դիմել է փախուստի:
Նշել է նաև, որ որդին պատուհանից տեսել է, թե ինչպես է Ա.Դավթյանը հրել Հ.Վարդանյանին, որից հետո Հ.Վարդանյանը հանել է ձողը և հարվածել Ա.Դավթյանին, որն էլ տեսնելով որդին անմիջապես իջել է բակ:
-Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրը գտնվում է Հ.Քոչար 14/3 շենքի բակում: Շենքից 30 սմ հեռավորության վրա առկա են արնանման 8 կաթիլներ, որոնք համարակալված են 1 թվով և վերցրվել են բամբակյա խծուծի վրա: Շենքի մուտքի ներսում, շենքից 1.55մ հեռավորության վրա առկա են թվով 3 արյան հետքեր, որոնք համարակալվել են ձախից աջ 5,2 և 4 չափերով և վերցրվել են բամբակյա խծուծի վրա: Շենքից 2.1 մետր հեռավորության վրա առկա է ևս 3 արյան հետքեր, որը համարակալվել է 5 թվով և վերցրվել է բամբակյա խծուծի վրա: Թիվ 24 72 ավտոտնակի կողքով, նեղ արանքով իջնում է դեպի ներքև, որտեղ Հ.Քոչար 14/2 շենքի դիմաց գտնվող 25 19 և 95 20 ավտոմեքենաների աջ կողմում առկա է ներքև տանող աստիճաններ: Աստիճանների վրա հայտնաբերվել է գետնին ընկած կարմիր գույնի 36 սմ երկարությամբ երկաթյա խողովակ, որը նույնպես փաթեթավորվել և կնիքվել է: Զննության մասնակից Մ.Թադևոսյանի կողմից բացվել է թիվ 74 74 ամտոմեքենայի դուռը: Ավտոտնակում կայանված է 41PP100 համարանիշնրով ավտոմեքենա, որն առանց վնասվածքների է և ըստ Մ.Թադևոսյանի պատականում է իրեն: Թիվ 16 շենքի հետևում` խորքում կայանված է սև գույնի <<BMW 530>> մակնիշի 41 00 100 համարանիշի ավտոմեքենա, որն ըստ Մ.Դավթյանի հայտարարության պատկանում է իր ամուսնուն: Մեքենան գտնվում է անվնաս վիճակում: Վերը նշված կարմիր գույնի խողովակը հատնաբերվել է <<OPEL>> մակնիշի մեքենայի կայանման վայրից մոտ 70 մետր հեռավորության վրա: Այն ունի 36 սմ երկարություն, 2.5 սմ տրամագիծ, ներկված է կարմիր գույնի խողովակի ծայրերը հարթեցված են և տաշված, գույնը տեղ-տեղ թափված, խողովակի մեջ առկա է դեղին գույնի ժանգ:
-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Մարիամ Լևոնի Դավթյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ սույն թվականի հունիսի 10-ի լույս 11-ի գիշերը ժամը մոտ 01:00-ի սահմաններում 34 FT 121 պետ. համարանիշների OPEL ASTRA մակնիշի մեքենայի վարորդը ինչ-որ առարկայով հարվածել է ամուսնուն՝ Արթուր Լաերտի Դավթյանի գլխին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, որի պատճառով վերջինս ծանր վիճակում գտնվում է հիվանդանոցում:
Հրապարակված և հետազոտված անձին լուսանկարով ճանաչելու մասին 11.06.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի վկա Ռոբերտ Դավթյանին ներկայացվել է թվով չորս լուսանկար: Զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս լուսանկարները Ռ. Դավթյանը հայտնել է, որ ճանաչում է ձախից աջ երրորդ լուսանկարում պատկերված անձին, վերջինս հանդիսանում է այն անձը, ով 11.06.2015թ. ժամը մեկի սահմաններում վիճում էր իր հայրիկի հետ և պատուհանից տեսել է, թե ինչպես է նա ինչ-որ ձողով հարվածում հայրիկի գլխին, որից հետո շտապ իջել է ներքև: Հիշյալ անձը ներքևում կանգնած էր, սակայն գնացել և որոշ ժամանակ անց հետ է վերադարձել և հարձակվել հոր վրա: Նրան ճանաչել է դեմքի կլորությունից, քթի և բերանի ձևից, ինչպես նաև դեմքի ընդհանուր հատկանիշներից և հաստատ կարող է ասել, որ հենց նա է այն անձը, ով վիճաբանում էր իր հայրիկի հետ, որի ընթացքում հարվածել է հոր գլխին:
-Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 1049/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Դավթյանի մարմնական վնասվածքները` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, ձախ ծոծրակաքունքային շրջանի, աջ քունքային շրջանի սալջարդ վերքերի, աջից քունքսկրի խրթեշի կոտրվածքի, գլխուղեղի աջ քունքային բլթի միջին աստիճանի սալջարդի ձևով, որը առաջ է բերել ներուղեղային արյունահավաքի, աջ քունքագագաթային շրջանի տրավմատիկ սուբարախնոիդալ արյունազեղման, աջ ստորքունքային շրջանի ենթաապոնևրոզային արյունահավաքի հետևանք են բութ կոշտ առարկաների ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
-Հրապարակված և հետազոտված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 09.09.2015թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Դավթյանին ճանաչման են ներկայացվել չորս միանման, նույն չափերի և հաստության, նույն երանգի մետաղյա խողովակներ, որոնք պայմանականորեն համարակալվեցին առաջինից չորս համարներով, իսկ ճանաչման ներկայացվող խողովակը դրվել է չորրորդ տեղում, որից հետո հրավիրվել է Արթուր Դավթյանը:
Ա.Դավթյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված չորս մետաղյա խողովակները հայտնել է, որ ճանաչել է ձախից աջ չորրորդ տեղում տեղադրված խողովակը և հաստատ կարող է ասել, որ դեպքի ժամանակ Հրանտն իրեն հարվածել է այդ խողովակով:
Ինքը պնդում է, որ չի սխալվում, դա հասատ նույն խողովակն է, որը ճանաչել է գույնից, չափսերից՝ երկարությունից, հաստությունից, ինչպես նաև ընդհանուր տեսքից:
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը հաստատված է համարում, որ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը 2015 թվականի հունիսի 11-ին, ժամը 01:07-ից մինչև 01:22-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 14/3 շենքի բակում ավտոմեքենան կայանելու հարցի շուրջ Երևան քաղաքի Հ.Քոչար 16-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի բնակիչ Արթուր Լաերտի Դավթյանի հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, իր մոտ գտնվող մետաղյա խողովակով հարվածներ է հասցրել Արթուր Դավթյանի գլխի շրջանին, պատճառելով բաց գանգուղեղային վնասվածք, ձախ ծոծրակաքունքային շրջանի, աջ քունքային շրջանի սալջարդ վերքերի, աջից քունքոսկրի խրթեշի կոտրվածքի, գլխուղեղի աջ քունքային բլթի միջին աստիճանի սալջարդի ձևով վնասվածքներ, որոնք առաջ են բերել ներուղեղային արյունահավաք, աջ քունքագագաթային շրջանի տրավմատիկ սուբարախնոիդալ արյունազեղում, աջ ստորքունքային շրջանի ենթաապոնևրոզային արյունահավաք` Արթուր Դավթյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի Նարեկ Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0191/01/14 քրեական գործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել, համաձայն որի (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքներին, միջոցներին, մարմնական վնասվածքների քանակին, բնույթին ու տեղակայմանը։ Համապատասխան գնահատականի պետք է արժանացվի նաև կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը։
Առանց նշված հանգամանքների գնահատման առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ գործերով հնարավոր չէ ճիշտ պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին։ Հետևաբար, նշանակված պատժով չի ապահովվի կատարված արարքի և կիրառված քրեաիրավական ներգործության միջոցի համաչափությունը, ինչպես նաև կխաթարվեն պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները» (տե՛ս Արմեն Շահբազյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման 15-17-րդ կետերը)։
Վերահաստատելով Ա.Շահբազյանի որոշմամբ արտահայտված և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնասի պատճառումը առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում իր վտանգավորության բնույթով առանձնանում է. այն ոչ միայն լուրջ, երբեմն նաև անդառնալի վնաս է պատճառում մարդու առողջությանը, այլև անմիջական սպառնալիքի տակ է դնում մարդկային կյանքը։ Դրանով պայմանավորված նշված գործերով պատիժ նշանակելիս դատարանները պետք է հատկապես ուշադրություն դարձնեն դիտավորության ձևին, հանցագործության գործիքներին ու միջոցներին, հասցված հարվածների քանակին և դրանց տեղակայմանը, փաստացի պատճառված վնասի բնույթին և այլ հանգամանքներին, որոնք ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա։
Կոնկրետ գործի փաստական հանգամանքների շրջանակներում վնաս պատճառելու համար օգտագործված տարատեսակ գործիքները, առարկաները կամ սարքավորումները, վնասվածքի տեղակայումը, հանցավորի պատրաստվածությունը, մեղքի դիտավորյալ ձևը (հատկապես` ուղղակի դիտավորությունը) իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը, մեծացնում հանցագործությունը հաջողությամբ ավարտին հասցնելու կամ ավելի մեծ վնաս պատճառելու հավանականությունը։ Հետևաբար նման դեպքերում օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը (տե՛ս, mutatis mutandis, Սարգիս Խաչատրյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ՏԴ/0031/01/14 որոշման 14-րդ կետը)։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը կատարել է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը յոթ տարի է, նախկինում դատված է:
Ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում և պատիժ նշանակելիս:
3. Դատվածություն չունեցող են համարվում այն անձինք, ովքեր դատարանի դատավճռով դատապարտվել են առանց պատիժ նշանակելու կամ դատարանի դատավճռով ազատվել են պատիժը կրելուց կամ պատիժը կրել են այնպիսի արարքի համար, որի հանցավորությունն ու պատժելիությունը վերացված են օրենքով:
4. Դատվածությունը մարվում է՝
1) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում՝ փորձաշրջանն անցնելուց հետո.
2) ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժի դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ նշանակված պատիժը կրելուց մեկ տարի անցնելուց հետո.
3) ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո:
4) ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո.
5) առանձնապես ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց ութ տարի անցնելուց հետո:
5. Եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, կամ պատժի չկրած մասը փոխարինվել է ավելի մեղմ պատժով, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական պատիժը և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից:/…/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671 հոդվածի համաձայն`
1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 25-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, <<Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ վերջնական պատիժ է թողնվել ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս 12 օր ժամկետով և պատժի կրումից ազատվել է 19.10.2012թ., իսկ սույն քրեական գործով հանցանքը կատարել է 2015թ. հունիսի 11-ին՝ այսինքն դատվածությունը մարված չէ, ուստի Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671 հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
Ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով դիտվում է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը:
Չնայած ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանը Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի մայիսի 25-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, <<Անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ վերջնական պատիժ է թողնվել ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս 12 օր ժամկետով, սակայն դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս հիշյալ դատավճռով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ կրել է, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով պատիժ նշանակելն իմաստազրկվում է և տվյալ պայմաններում այն կիրառելի չէ:
Ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, մասնավորապես, որ վերջինս կատարել է կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, եղանակը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի կողմից կատարած հանցագործությունը դասվում է կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, որպիսի պայմանններում հանցագործության հիմնական` անմիջական օբյեկտ է հանդիսանում մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արթուր Դավթյանին ի պահ հանձնված հագուստները` մեկ հատ կանաչ գույնի կարճաթև մայկան, մեկ հատ <<JACOB CONEN>> գրառմամբ կապույտ ջինսե տաբատը պետք է թողնել տուժող Արթուր Դավթյանի տնօրինությանը, իսկ քրեական գործին կցված կարմիր գույնի ներկված մետաղյա խողովակն` ոչնչացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև հարուցված քաղաքացիական հայցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել և ամբաստանյալ Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով դատական ծախսեր չկան:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Հրանտ Ստեփանի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Արթուր Դավթյանին ի պահ հանձնված հագուստները` մեկ հատ կանաչ գույնի կարճաթև մայկան, մեկ հատ <<JACOB CONEN>> գրառմամբ կապույտ ջինսե տաբատը թողնել տուժող Արթուր Դավթյանի տնօրինությանը, իսկ քրեական գործին կցված կարմիր գույնի ներկված մետաղյա խողովակն ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ