ԵԱՔԴ/0169/01/15

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Տ. Կարապետյանի
պաշտպան` Ժ. Համբարձումյանի

2016 թվականի մարտի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Տիգրանի Գևորգյանի, ծնված 1989 թվականի հուլիսի 14-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով և 325 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է տուգանքի` 550.000 (հինգ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 56 շենքի թիվ 94 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09116815 քրեական գործը:
2015 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Վարդան Տիգրանի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Վարդան Տիգրանի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ին թիվ 09116815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Վարդան Տիգրանի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա կեղծել և օգտագործել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ: Այսպես.
Վարդան Գևորգյանը 2014թ. ապրիլի 30-ին իր հիմնած ՙՀանելուկ՚ խմբագրության աշխատակից Լիանա Աթաբեկյանի անձնագրի պատճենը վերցնելով, առանց վերջինիս իմացության և գիտության հանձնել է ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ի նախկին աշխատակից իր ծանոթ Դավիթ Գուրգենի Աղասարյանին և խնդրել առանց Լիանա Աթաբեկյանի ներկայության կնքել բջջային հեռախոսի առուվաճառքի պայմանագիր, ով համաձայնել է: Լիանա Աթաբեկյանի անունից կնքել է բջջային հեռախոսի առուվաճառքի թիվ 117911024 պայմանագիր և նշված պայմանագիրը հանձնել Վարդան Գևորգյանին` ստորագրման նպատակով այն Լ.Աթաբեկյանին հանձնելու համար, սակայն Վ.Գևորգյանն առանց Դ.Աղասարյանի գիտության, իրավունք վերապահող նշված պայմանագրում կեղծել է Լիանա Աթաբեկյանի ստորագրությունը և այն դարձյալ հանձնել է Դավիթ Աղասարյանին: Վերջինս առանց իմանալու, որ պայմանագրում կեղծված են Լիանա Աթաբեկյանի ստորագրությունները, նշված պայմանագրի հիման վրա, Վարդան Գևորգյանին հանձնել է 300.085 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՍամսունգ Ն900 Նոթե-3՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որը վերջինս նույն օրը 200.000 ՀՀ դրամով վաճառել է գործով չպարզված անձին:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ժորա Համբարձումյանը:
Մեղադրող Տ.Կարապետյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանը կեղծել և օգտագործել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ:
Այսինքն` Վ.Գևորգյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վարդան Տիգրանի Գևորգյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Վարդան Գևորգյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Տիգրանի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Համաձայն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 1-ի դատավճռի` Վարդան Տիգրանի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով (երկու դրվագ) և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով (երկու դրվագ) նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրհիսնապատիկի՝ 550.000 (հինգ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Դատավճիռը չի բողոքարկվել և 04.08.2015թ.-ին մտել է օրինական ուժի մեջ: Նշված դատավճռով նշանակված տուգանքը չի կատարվել:
Վերոնշյալ դատավճռով Վարդան Տիգրանի Գևորգյանը դատապարտվել է այն արարքի կատարման համար, որ նա չարաշահելով իր հիմնած ընկերության նախկին աշխատակից Սայադ Թորոսյանի վստահությունը, խարդախությամբ բջջային հեռախոս հափշտակելու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 28-ին վերջինիս անձնագրի պատճենը հանձնել է իր ծանոթ, ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ի նախկին աշխատակից Դավիթ Աղասարյանին, որն իր լիազորությունները նշված ընկերության շահերին հակառակ և Վ.Գևորգյանի օգտին օգտագործելով, առանց Ս. Թորոսյանի ներկայության, վերջինիս անունից կնքել է բջջային հեռախոսի առուվաճառքի ապառիկ պայմանագիր և նշված պայմանագիրը հանձնել է Վ.Գևորգյանին, որպեսզի վերջինս ստորագրման նպատակով այն հանձնի Ս.Թորոսյանին: Վ.Գևորգյանն առանց Դ.Աղասարյանի գիտության, իրավունք վերապահող նշված պայմանագրում կեղծել է Ս. Թորոսյանի ստորագրությունը և այն դարձյալ հանձնել Դ.Աղասարյանին: Վերջինս նշված պայմանագրի հիման վրա, Վ.Գևորգյանին է հանձնել 285.600 ՀՀ դրամ արժողության ՙSAMSUNG S4՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որը վերջինս նույն օրը 240.000 ՀՀ դրամով վաճառել է գործով չպարզված անձին և հափշտակել հեռախոսի վաճառքից գոյացած նշված գումարը, որի հետևանքով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ին պատճառվել է զգալի չափերի` 285.600 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Բացի այդ, Վ.Գևորգյանը չարաշահելով իր ընկերության նախկին աշխատակից Իդա Պարունակյանի վստահությունը, խարդախությամբ բջջային հեռախոս հափշտակելու դիտավորությամբ 2014թ. ապրիլի 1-ին վերջինիս անձնագրի պատճենը հանձնել է իր ծանոթ, ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ի նախկին աշխատակից Դավիթ Աղասարյանին, որն իր լիազորությունները նշված ընկերության շահերին հակառակ և Վ.Գևորգյանի օգտին օգտագործելով, առանց Ի.Պարունակյանի ներկայության, վերջինիս անունից կնքել է բջջային հեռախոսի առուվաճառքի ապառիկ պայմանագիր և նշված պայմանագիրը հանձնել է Վ.Գևորգյանին, որպեսզի վերջինս ստորագրման նպատակով այն հանձնի Ի.Պարունակյանին: Վ.Գևորգյանն առանց Դ.Աղասարյանի գիտության, իրավունք վերապահող նշված պայմանագրում կեղծել է Ի.Պարունակյանի ստորագրությունը և այն դարձյալ հանձնել է Դ.Աղասարյանին: Վերջինս նշված պայմանագրի հիման վրա, Վ.Գևորգյանին է հանձնել 285.600 ՀՀ դրամ արժողության ՙSAMSUNG S4՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որը վերջինս նույն օրը 240.000 ՀՀ դրամով վաճառել է գործով չպարզված անձին և հափշտակել հեռախոսի վաճառքից գոյացած նշված գումարը, որի հետևանքով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ին պատճառվել է զգալի չափերի` 285.600 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Դատարանն արձանագրում է, որ Վարդան Գևորգյանը սույն քրեական գործով նրան մեղսագրված հանցագործությունը կատարել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 1-ի դատավճիռը կայացնելուց առաջ` 2014 թվականի ապրիլի 30-ին:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Վարդան Տիգրանի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի դրույթներով` հանցանքների համակցության սկզբունքով:
Դատարանը գտնում է, որ քննիչի 26.09.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` քրեական գործի նյութերում առկա ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ի և Լիանա Աթաբեկյանի միջև 30.04.2014թ. կնքված թիվ 117911024 բջջային հեռախոսի առուվաճառքի պայմանագիրը, որում Լիանա Աթաբեկյանի անվան դիմաց առկա է Վարդան Գևորգյանի կողմից կեղծված ստորագրությունը, պետք է պահել սույն քրեական գործում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդան Տիգրանի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.07.2015թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` 550.000 /հինգ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մասնակիորեն գումարել սույն գործով նշանակված պատժին և Վարդան Տիգրանի Գևորգյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրհիսնապատիկի` 650.000 (վեց հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Վարդան Տիգրանի Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` քրեական գործի նյութերում առկա ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ի և Լիանա Աթաբեկյանի միջև 30.04.2014թ. կնքված թիվ 117911024 բջջային հեռախոսի առուվաճառքի պայմանագիրը պահել սույն քրեական գործում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան