Գործ No ԵԱՔԴ/0149/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ10՚ նոյեմբերի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շուշան Վանոյանի
Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Տիրայր Կարապետյանի
Էդգար Պետրոսյանի
տուժող Ժաննա Կարապետյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վլադիսլավ Աշոտի Քոչարյանի /ծնված 1981 թվականի սեպտեմբերի 25-ին` Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատված, բնակվող` Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 26-րդ փողոցի 58-րդ տանը/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի մայիսի 11-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14201515 քրեական գործը:
2015 թվականի հուլիսի 10-ին Վլադիսլավ Աշոտի Քոչարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունª չհեռանալու մասին, հայտարարվել է հետախուզում և քրեական գործի վարույթը կասեցվել է:
2015 թվականի հուլիսի 21-ին Վլադիսլավ Քոչարյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, նույն օրը որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին:
2015 թվականի օգոստոսի 12-ին թիվ 14201515 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Վլադիսլավ Աշոտի Քոչարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2015 թվականի ապրիլի 16-ին` ժամը 03:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ազատության 11-րդ շենքի բակում իր նախկին ընկերուհուց` Ժաննա Վահագնի Կարապետյանից պահանջել է հայտնել վերջինիս ընկերոջ տվյալները և ստանալով մերժում` հարձակվել Ժաննա Կարապետյանի վրա, բռնություն գործադրելով` վերջինիս դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին հարվածներ հասցնելով, օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ինքնագլուխ իրականացրել իր` վերը նշված տեղեկությունները ստանալու ենթադրյալ իրավունքները, այն է` Ժաննա Կարապետյանի ձեռքից ստիպողաբար խլել է վերջինիս պատկանող 280,000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԱյֆոն 6՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, դիմել փախուստի, իսկ մեկ օր անց` Ժաննա Կարապետյանի կողմից Ոստիկանությանը հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացնելուց հետո, հեռախոսը վերադարձրել նրան` ոչ սարքին վիճակում` վերը նշված գործողություններով էական վնաս պատճառելով Ժաննա Կարապետյանի` որպես ՙԱյֆոն 6՚ տեսակի բջջային հեռախոսի սեփականատիրոջ իրավունքներին` զրկելով նրան գույքի օրինական տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման իրավազորություններից՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում Վլադիսլավ Քոչարյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. ապրիլի 16-ին Ժաննա Կարապետյանից պահանջել է, որ նա հայտնի, թե ում հետ է ընկերություն անում, սակայն նա չի ասել, որի պատճառով ինքը նյարդայնացել է և Ժաննայից պահանջել է նրա բջջային հեռախոսը, որպեսզի տեսնի, թե նա ում հետ է մտերմություն անում, սակայն մերժում ստանալով` վերջինիս ձեռքից վերցրել է բջջային հեռախոսը և հեռացել:

Ամբաստանյալ Վլադիսլավ Քոչարյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Գործով տուժող Ժաննա Կարապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2008 թվականից Վլադիսլավ Քոչարյանը եղել է իր ընկերը, իսկ 2012 թ. բաժանվել են: 2015թ. ապրիլի 15-ին, երբ ինքը գտնվել է իր ընկերուհի Գոհար Վարդանյանի Ազատության 11-րդ շենքում գտնվող բնակարանում, Վլադիսլավը զանգահարել է իրեն, առաջարկել հանդիպել և մի տեղ գնալ ուրախանալ: Ինքը չի մերժել նրան, որից հետո ինքը, Գոհար Վարդանյանը և նրա ընկերը Վլադիսլավի հետ գնացել են ՀԱԹ-ում գտնվող գիշերային ակումբ: Գիշերային ակումբում ամեն ինչ նորմալ է եղել և ժամը 24.00-ի սահմաններում իրենք դուրս են եկել ակումբից ու Վլադիսլավն իրեն և Գոհարին ուղեկցել է տուն: Ճանապարհին Վլադիսլավն իրենից հարցրել է, թե ինքն ում հետ է մտերմություն անում, ինքը Վլադիսլավին պատասխանել է, որ դա իր գործը չէ: Երբ հասել են Գոհարենց շենքի մոտ, Գոհարն իջել է մեքենայից, իսկ Վլադիսլավն ասել է, որ ցանկանում է հաշտվել իր հետ և առաջարկել է իրար հետ խոսել, ինքը մերժել է նրան, սակայն Վլադիսլավը պնդել է, որից հետո ինքը նստել է Վլադիսլավի մեքենան և քաղաքով սկսել են շրջել: Բժշկական ուսումնարանի մոտ, Վլադիսլավը փորձել է իր ձեռքից վերցնել բջջային հեռախոսը, սակայն ինքը դա թույլ չի տվել և իջել է մեքենայից ու հեռացել: Ճանապարհին զանգահարել է Գոհարին և խնդրել նրան իջնել ներքև և իրեն դիմավորել: Երբ հասել է Ազատության 14-րդ հասցեում գտնվող շենքի մոտ, շենքի մուտքի մոտ տեսել է կանգնած Վլադիսլավին: Երբ ինքն իջել է տաքսի մեքենայից, Վլադիսլավը մոտեցել է իրեն և սկսել բարձրաձայն վիճաբանել: Երբ փորձել է հեռանալ, Վլադիսլավը բռնել է իր ձեռքերից և թույլ չի տվել, որ նա գնա: Այդ ժամանակ շենքի բակ է իջել նաև Գոհարը, ով կանգնելով նրանց միջև պահանջել է Վլադիսլավից, որ հեռանա, սակայն նա նրան չի լսել և անիմաստ սկսել է գոռգռալ և փորձել է իր ձեռքից վերցնել բջջային հեռախոսը: Ի վերջո Վլադիսլավը վերցրել է իր ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բջջային հեռախոսը և փախել Նաիրի Զարյան փողոցի կողմ: Դրանից ինքը զանգահարել է ոստիակնություն և հայտնել կատարվածի մասին: Հաղորդում տալուց հետո Վլադիսլավը վերադարձրել է իր բջջային հեռախոսը` խափանված վիճակում:
Տուժողը նշել է, որ Վլադիսլավ Քոչարյանից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:

Գործով վկա Գոհար Վարդանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Ժաննա Կարապետյանն իր ընկերուհին է, ով նախկինում ընկերություն է արել Վլադիսլավ Քոչարյանի հետ: 2015թ. ապրիլի 15-ին Ժաննան եղել է իր` Ազատության 11-րդ շենքի 47-րդ բնակարանում, երբ նրան է զանգահարել Վադիմը և առաջարկել է միասին ժամանակ անցկացնել: Ժաննան իրեն առաջարկել է միասին գնալ և ինքը համաձայնել է: Այնուհետև Վադիմը եկել է իր տուն, որտեից գնացել են ՀԱԹ-ում գտնվող գիշերային ակումբ: Ժամը 24.00-ի սհամններում դուրս են եկել ակումբից և Վադիմն իրեն և Ժաննային բերել է տուն: Երբ հասել են իրենց շենքի մոտ Վադիմը Ժաննային առաջարկել է իրար հետ խոսել, քանի որ մեքենայի մեջ նա փորձել է վերցնել Ժաննայի բջջային հեռախոսը, իսկ Ժաննան դա թույլ չի տվել: Ժաննան համաձայնվել է, որից հետո նրանք միասին գնացել են: Մոտ կես ժամ հետո Ժաննան զանգահարել է իրեն և ասել, որ Վադիմը կրկին ցանկացել է իր ձեռքից վերցնել հեռախոսը, նա թույլ չի տվել, որի պատճառով իրենք գժտվել են և նա տաքսի մեքենայով գալիս է իր տուն և խնդրել է իրեն իջնել շենքի բակ և դիմավորել իրեն: Երբ իջել է շենքի բակ, տեսել է, որ Վադիմը քաշքշում է Ժաննային և հարվածել է նրա դեմքին: Ինքը ընկել է Վադիմի և Ժանննայի մեջտեղը և թույլ չի տվել, որ Վադիմը հարվածի ժաննային, նրան ասել է, որ հանգստանա, սակայն Վադիմն իրեն չի լսել, և շարունակել է վիճաբանությունը: Այդ ընթացքում ինքը բնակարանի բանալիները տվել է Ժաննային և ասել, որ նա արագ բարձրանա վերև, սակայն Վադիմը Ժաննայի ձեռքից վերցրել է ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բջջային հեռախոսը և փախել Նաիրի Զարյան փողոցի կողմը: Դրանից հետո Ժաննան զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել կատարվածի մասին, իսկ երբ ստացել է իր բջջային հեռախոսը պարզվել է, որ այն խափանված է:

Ամբաստանյալ Վլադիսլավ Քոչարյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.

Դատաբժշկական փորձագետի եզրակացության համաձայն` Ժաննա Կարապետյանի մարմնական վնասվածքներըª ձախ ստորին կոպի արյունազեղման, ձախ ստորին կոպի քերծվածքի ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: /գ.թ. 50-51/

Դատաապրանքագիտական փորձագետի թիվ 457-ԱՊ-15 եզրակացության համաձայն` ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բբջային հեռախոսի շուկայական արժեքը 2015թ. ապրիլի 16-ի դրությամբ կազմում է 280.000 ՀՀ դրամ գումար: /գ.թ. 79-81/

Հաղորդում տալու մասին արձանագրության համաձայն` 16.04.2015թ. Ժաննա Կարապետյանը ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը ժամը 03:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ազատության 11 շենքի դիմաց խանդի պատճառով վիճաբանություն է ծագել իր և իր նախկին ընկերոջ` Վլադիսլավ Աշոտի Քոչարյանի միջև, և քանի որ ինքը չի ցանկացել, որ վերջինս ուսումնասիրի իր ՙIphone 6՚ տեսակի բջջային հեռախոսի պարունակությունը, հակառակ իր կամքին Վ.Քոչարյանը վերցրել է իր հեռախոսը, հարվածել դեմքին և հեռացել` պատճառելով իրեն մարմնական վնասվածք: Խնդրել է ձեռնարկել միջոցներ իրեն հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու համար Վլադիսլավ Քոչարյանին ենթարկել պատասխանատվության: /գ.թ. 1/

Բջջային հեռախոսը ներկայացնելու և զննելու մասին արձանագրությամբ, այն մասին, որ 2015թ. ապրիլի 17-ին Վլադիսլավ Քոչարյանը ներկայացրել է սպիտակ գույնի ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բջջային հեռախոս և հայտարարել է, որ նշված բջջայինը 2015թ. ապրիլի 16-ին ինքը վերցրել է Ազատության 11-րդ շենքի դիմացª Ժաննա Կարապետյանի ձեռքից: /գ.թ. 15/

Իրեղեն ապացույց ճանաչված 356988067609541 գործարանային համարանիշով ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բջջային հեռախոսով: /գ.թ. 94-97/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վլադիսլավ Քոչարյանի մեղավորությունը` բռնություն գործադրելով ինքնիրավչություն` այն է` օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր ենթադրյալ իրավունքներն ինքնակամ (ինքնագլուխ) իրականացնելու մեջ, որն էական վնաս է պատճառել Ժաննա Կարապետյանի իրավունքներին և օրինական շահերին, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակվել:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վլադիսլավ Քոչարյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դատարանը գտնում է, որ Վլադիսլավ Քոչարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով:
Ամբաստանյալ Վլադիսլավ Քոչարյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չէ, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, տուժողը բողոք կամ վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վլադիսլավ Քոչարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված 356988067609541 գործարանային համարանիշով ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թոողնել տուժող Ժաննա Կարապետյանի տնօրինմանը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Վլադիսլավ Աշոտի Քոչարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկիª 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վլադիսլավ Քոչարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 356988067609541 գործարանային համարանիշով ՙԱյֆոն 6՚ մոդելի բջջային հեռախոսը թողնել տուժող Ժաննա Կարապետյանի տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ