Գործ No ԵԱՔԴ/0148/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ01՚ սեպտեմբերի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Նելլի Աշրաֆյանի
տուժող Արմեն Սիրունյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Լյովա Մարգարյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Անուշավանի Անդրեասյանի /ծնված 1976 թվականի փետրվարի 21-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, չդատված, հաշվառված և բնակվող` Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 17/1 շենքի 25-րդ բնակարանում/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի հուլիսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 09114215 քրեական գործը:
2015 թվականի հուլիսի 28-ին Արտյոմ Անուշավանի Անդրեասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունª չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 29-ին Արտյոմ Անուշավանի Անդրեասյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի օգոստոսի 03-ին թիվ 09114215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արտյոմ Անդրեասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙՙԵհովայի վկաներ՚ հավատքի վերաբերյալ իրեն հետաքրքրող հարցերի շուրջ զրուցելու պատրվակով 2015թ. հուլիսի 14-ին ժամը 18:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ նրբանցքի 19 տան մոտակայքում հանդիպել է Արմեն Կոնստանտինի Սիրունյանի հետ և, երբ վերջինս ձեռքը մեկնել է բարևելու նպատակով, սեղմել է նրա ձեռքը, իսկ մյուս ձեռքով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Արմեն Սիրունյանի գլխին, որի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել գետնին, իսկ Արտյոմ Անդրեասյանը շարունակել է ձեռքերով և ոտքերով ծեծի ենթարկել նրան` հարվածելով նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ դիտավորությամբ պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում Արտյոմ Անդրեասյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, և ցուցմունքներ է տվել, որ ծեծել է Արմեն Սիրունյանին, քանի որ իր համոզմամբ բոլոր աղանդավորները, այդ թվում` Եհովայի վկաները, հակառակվում են և դեմ են դուրս եկել իր Տեր Աստծուն և Հայ առաքելական եկեղեցուն, Դավիթի տանը հաճախակի ժողովներ են հավաքվում, որն իր համար անընդունելի է: Այդ պատճառով գնացել է, որ ծանոթանա և խոսի նրանց հետ, իսկ 14.07.2015թ. երեկոյան ժամը 18:20-ին նախապես պլանավորված և միտումնավոր հանդիպել է Արմեն Սիրունյանի հետ և Եհովայի վկա լինելու պատճառով ծեծել նրան՝ ձեռքերով ու ոտքերով հարվածելով նրա մարմնի տարբեր մասերին: Հայտնել է, որ չի զղջում իր արարքի համար, քանի որ Եհովայի վկաները վտանգ են ներկայացնում պետության համար:

Ամբաստանյալ Արտյոմ Անդրեասյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Տուժող Արմեն Կոնստանտինի Սիրունյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները և նշել, որ 1995թ.-ից ուսումնասիրել է Աստվածաշունչը և 1998թ. հունիսի 13-ից համարվում է Եհովայի վկա, ունի նույն հավատքի ընկերներ, որոնցից մեկն իրենց տան մոտակայքում բնակվող Դավիթ Կարապետյանն է: 2015թ. հուլիսի 14-ին առավոտյան ժամը 10:10-ին իրեն է զանգահարել Դավիթ Կարապետյանը և հայտնել, որ տանը չէ, իսկ մի անծանոթ տղամարդ իրենց տան դարպասի մոտ կնոջը սպառնում է, ասելով, որ իրենք սատանիստ են և պահանջում, որ կանչի ամուսնուն: Դավիթը խնդրել է, որ ինքը շուտ գնա տեսնի, թե ինչ է կատարվում: Անմիջապես գնացել է նրանց տան մոտ ու տեսել, որ դարպասի դիմացի հատվածում բետոնի վրա նստած է մոտ 30 տարեկան մի անծանոթ տղամարդ: Րոպեներ անց եկել է Դավիթը և այդ տղային ասել, որ ինքն է Դավիթը: Այդ տղան առաջարկել է խոսելով քայլեն, նրանք երեքով քայլել են դեպի մոտակա 5-հարկանի շենքերը: Խոսակցության ընթացքում տղան ներկայացել է Արտյոմ անունով, հարցեր տվել կրոնից, հավատքից, ասել, որ դեմ է Եհովայի վկաներին, սակայն նրանց տրամաբանական և հանգիստ պատասխանների արդյունքում, նրա ագրեսիան անցել է: Քանի որ ինքը շտապել է հիվանդանոց, առաջարկել է, որ հեռախոսահամարներով փոխանակվեն, սակայն Արտյոմը չի տվել իր հեռախոսահամարը, ասելով, որ երեկոյան նորից կայցելի իրենց: Այնուհետև ջերմ բաժանվել են՝ պայմանավորվելով երեկոյան ժամը 18:30-ին նորից հանդիպել նույն վայրում: Նույն օրը երեկոյան ժամը 18:20-ին գնացել է Դավիթի տան մոտ և նկատելով Արտյոմին` մոտեցել նրան ու աջ ձեռքը մեկնել բարևելու համար, Արտյոմը սեղմել է նրա ձեռքը, իսկ մյուս ձեռքով սկսել է բազմաթիվ անգամ հարվածել դեմքին, գլխին, ինչից ինքն ընկել է գետնին, իսկ Արտյոմը շարունակել է ոտքերով բազմաթիվ անգամ հարվածել իր մարմնի տարբեր մասերին: Ինքը չի դիմադրել և չի հարվածել Արտյոմին, որպեսզի կռիվ չսկսվի: Այդ ամենը շարունակվել է շուրջ 3 րոպե, որի ընթացքում Արտյոմը, հարվածներ հասցնելիս ասել է, որ իրենք սատանիստներ են ու չեն հարգում իր Աստծուն: Այնուհետև ինչ-որ անծանոթ է մոտեցել, ում նկատելով Ա.Անդրեասյանը հեռացել է: Տուժողը նշել է, որ նախկինում Արտյոմ Անդրեասյանին չի ճանաչել, նրա հետ երբևէ չի վիճաբանել և կարծում է, որ վերջինս իրեն ծեծել է իր կրոնական համոզմունքների պատճառով:

Վկա Դավիթ Ժորժիկի Կարապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2006թ. բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ նրբանցքի 19 տանը կնոջ՝ Ելենա Գևորգյանի հետ: 1998թ-ից Եհովայի վկա է, երկար տարիներ ճանաչում է Արմեն Սիրունյանին` որպես նույն հավատքի ընկեր: 2015թ. հուլիսի 13-ին երեկոյան ժամը 18:30-ի սահմաններում տանը չի եղել, երբ իրեն զանգահարել է կինն ու պատմել, որ իրենց տան դարպասների մոտ մի անծանոթ տղամարդ իրենց սատանիստ է անվանել ու պահանջել, որ կանչի ամուսնուն: Ինքն անմիջապես գնացել է, և երբ հասել է տուն, այդ մարդն արդեն այնտեղ չի եղել: Հաջորդ օրը, 14.07.2015թ., առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում գտնվել է Քանաքեռ թաղամասում, երբ իրեն զանգահարել է կինն ու ասել, որ նույն մարդը նորից եկել է իրենց տան դարպասների մոտ: Կնոջն ասել է, որ այդ մարդուն ասի, որ սպասի իրեն ու մինչև տուն հասնելը զանգահարել է Արմեն Սիրունյանին ու խնդրել, որ նա գնա ու տեսնի, թե ինչ է կատարվում: 10 րոպեից հասնելով տան մոտ, տեսել է, որ տան դարպասների դիմացի հատվածում բետոնի վրա նստած է մի անծանոթ տղամարդ, իսկ նրա կողքը կանգնած է Արմենը: Մոտեցել է անծանոթ տղամարդուն ու ասել, որ ինքն է Դավիթը: Այդ տղամարդը հարցրել է, արդյոք Եհովայի վկա է, և իր դրական պատասխանից հետո հայտնել է, որ դեմ է Եհովայի վկաներին ու առաջարկել է քայլելով զրուցել: Երեքով քայլել են դեպի մոտակա 5-հարկանի շենքերի ուղղությամբ, որի ընթացքում տղամարդը ներկայացել է Արտյոմ անունով, կրոնի ու հավատքի մասին տարբեր հարցեր տվել: Ինքն ու Արմենը հանգիստ, տրամաբանորեն, Աստվածաշնչի վրա հիմնված պատասխանել են նրա հարցերին, որի արդյունքում վերջինիս ագրեսիան անցել է: Որոշ ժամանակ անց, Արմենը շտապելով հիվանդանոց, Արտյոմին առաջարկել է, որ հեռախոսահամարը թողնի, սակայն նա մերժել է, պատճառաբանելով, որ չունի բջջային հեռախոս ու առաջարկել է հանդիպել երեկոյան նույն վայրում` ժամը 18:30-ին, որից հետո ջերմ բաժանվել են: Նույն օրը երեկոյան ժամը 18:30-ի սահմաններում պատրաստվել է տնից դուրս գալ, երբ բակից աղմուկ է լսել, անմիջապես դուրս է եկել ու տան դարպասի դիմացի հատվածում տեսել է Արմենին, ում շորերն արյունոտ են եղել ու ճակատից արյուն է հոսել: Նկատել է հեռացող Արտյոմին, բղավել նրա հետևից, որ սպասի, վերջինս շրջվել ու բղավել է, որ նույն կերպ իր հետ է վարվելու ու հեռացել: Օգնել է Արմենին և միասին զանգահարել են ոստիկանություն: Այնուհետև Արմենն իրեն պատմել է, որ պայմանավորված ժամից 10 րոպե շուտ է եկել ու նկատելով Արտյոմին մոտեցել է նրան, ձեռքը մեկնել է բարևելու համար, իսկ Արտյոմը նույնպես ձեռքը պարզել ու բռնել է իր աջ ձեռքը, իսկ մյուսով բազմաթիվ հարվածներ հասցներ նրա գլխին, այդ ցավից Արմենը ընկել է գետնին, իսկ Արտյոմը շարունակել է ընկած վիճակում ոտքերով հարվածել Արմենի մարմնի տարբեր մասերին այնքան, մինչև նկատել է, որ մարդ է մոտենում ու հեռացել է:

Վկա Ելենա Գևորգյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հուլիսի 13-ին երեկոյան ժամը 18:30-ի սահմաններում գտնվել է տանը, երբ տան դռան զանգն է հնչել, մոտեցել է դարպասին ու հարցրել, թե ով է, դարպասի մյուս կողմից անծանոթ ձայնով մի տղամարդ հարցրել է, արդյոք դա Դավիթի տունն և արդյոք նրանք Եհովայի վկա են, ինքը դրական պատասխան է տվել, որից հետո այդ տղամարդը սկսել է բղավել, որ իրենք սատանիստ են և սատանային են պաշտում, պահանջել է, որ դուռը բացի: Ինքը վախեցած զանգահարել է ամուսնուն՝ Դավիթ Կարապետյանին, սակայն երբ վերջինս եկել է տուն, այդ տղամարդն արդեն այնտեղ չի եղել: Հաջորդ օրը, 14.07.2015թ. ժամը 10:00-ի սահմաններում ինքը տանը միայնակ է եղել, երբ նորից դռան զանգն է հնչել, հարցրել է, թե ով է, և նույն տղամարդը պատասխանել է, որ իրեն Դավիթն է պետք: Անմիջապես զանգահարել է ամուսնուն և վերջինս ասել է, որ շուտով կգա: Մի քանի ժամից ամուսինը տուն է վերադարձել ու պատմել, որ խոսել է այդ տղամարդու հետ, պատասխանել նրա հարցերին և պայմանավորվել են երեկոյան նորից հանդիպել: Երեկոյան, ժամը 18:30-ի սահմաններում ամուսնու հետ տանն են եղել, երբ բակից աղմուկ ու բղավոցներ են լսել, Դավիթն անմիջապես դուրս է եկել բակ, քիչ անց ինքը նույնպես հետաքրքրությունից ելնելով դուրս է եկել և դարպասի մոտից տեսել է այնտեղ կանգնած Արմեն Սիրունյանին, ում հագուստը և ճակատը արյունոտված են եղել: Լսել է, թե ինչպես է Արմենն ասել իր ամուսնուն, որ ընդամենը ուզել է բարևել, իսկ նա սկսել է հարվածել իրեն: Հայտնել է, որ այդ տղամարդուն այդպես էլ չի տեսել, քանի որ խոսել է նրա հետ դարպասի այն կողմից, միայն ամուսնուց իմացել է, որ նրա անունը Արտյոմ է: /գ.թ. 42-43/

Դատաբժշկական փորձագետի եզրակացության համաձայն` Արմեն Կոնստանտինի Սիրունյանի մարմնական վնասվածքները՝ գլխի ճակատային, աջ ենթաանրակային, ձախ արմնկահոդի, աջ սրունքի շրջանների քերծվածքների ձևով պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, չի բացառվում այդ թվում որոշմամբ և տուժողի կողմից նշված հանգամանքներում, որոնք իրենց համակցությամբ առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: /գ.թ. 11-12/

Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից՝ տուժող Արմեն Սիրունյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 4-րդ նրբանցքի 19 տան դարպասից 7 մետր հեռավորության վրա գտնվող հատվածը և հայտարարել, որ նշված վայրում 14.07.2015թ. ժամը 18:20-ին Ա.Անդրեասյանն իրեն ծեծի է ենթարկել՝ ձեռքերով և ոտքերով հարվածելով իր մարմնի տարբեր մասերին: /գ.թ. 37-38/

ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից 31.07.2015թ. ստացված գրության համաձայն` ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ 14.07.2015թ. ժամը 2015թ. հուլիսի 14-ին ժամը 18:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ նրբանցքի 19 տան մոտակայքում Արտյոմ Անուշավանի Անդրեասյանը հանդիպել է Արմեն Սիրունյանի հետ և վերջինիս Եհովայի վկա լինելու պատճառով ծեծի ենթարկել, ձեռքերով և ոտքերով հարվածելով Ա.Սիրունյանի մարմնի տարբեր մասերին: /գ.թ. 63/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Անդրեասյանի մեղավորությունը` Արմեն Սիրունյանին ծեծելու մեջ, որը չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտյոմ Անդրեասյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դատարանը գտնում է, որ Արտյոմ Անդրեասյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով:
Որպես ամբաստանյալ Արտյոմ Անդրեասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ, առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Անդրեասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Արտյոմ Անուշավանի Անդրեասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկիª 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արտյոմ Անդրեասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ