Գործ No ԵԱՔԴ/0141/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ27՚ փետրվարի 2017 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
Ռուզաննա Պետրոսյանի
Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Տիրայր Կարապետյանի
Լիլիթ Մանուկյանի
Արամ Դոլինյանի
պաշտպաններ Սարգիս Հակոբյանի
Էդվարդ Չինարյանի
Արարատ Գրիգորյանի
Գարեգին Մարգարյանի
Արթուր Ալիխանյանի
Մերի Ալավերդյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանի /ծնված` 1962 թվականի ապրիլի 26-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, ՙՀռիփսիմե Հարությունյան՚ ԱՁ-ի տնօրեն, հաշվառված` քաղաք Երևան, Բաշինջաղյան 127 տուն/, մեղադրվում է 3 դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Արման Համլետի Մարկոսյանի /ծնված` 1974 թվականի ապրիլի 27-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, բնակվող` քաղաք Երևան, Մազմանյան 4-րդ շենք, 52-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 2 դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Ռուբեն Ազատի Չիբուխչյանի /ծնված` 1955 թվականի օգոստոսի 17-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում չդատված, ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան, հաշվառված` քաղաք Երևան, Կոմիտաս 54/1 շենք, 15 բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2015 թվականի փետրվարի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14108915 քրեական գործը:
2013 թվականի ապրիլի 13-ին Արման Մարկոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2013 թվականի ապրիլի 15-ին Ռուբեն Չիբուխչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 20-ին Արման Մարկոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2015 թվականի ապրիլի 22-ին Ռուբեն Չիբուխչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2015 թվականի հուլիսի 16-ին Ռուբեն Չիբուխչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի հուլիսի 17-ին Արման Մարկոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի հուլիսի 18-ին Հռիփսիմե Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 28-ին Արման Մարկոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի օգոստոսի 03-ին թիվ 14108915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Քրեական գործի դատական քննության փուլում, 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի կարգով Հռիփսիմե Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել երեք դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործի դատական քննության փուլում, 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի կարգով Արման Մարկոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հռիփսիմե Հարությունյանին երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Ռուբեն Չիբուխչյանի դրդմամբ, կաշառք տալու դիտավորությամբ, 2014թ. մարտի 20-ին վերջինիս հետ կնքել է իրավական օգնության պայմանագիր, իր օգտին որոշում ստանալու նպատակով Ռուբեն Չիբուխչյանի միջոցով ցանկացել է խոշոր չափիª 828.000 ՀՀ դրամին համարժեք 2000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` պաշտոնատար անձ հանդիսացող դատավորին, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Բացի այդ, կաշառք տալու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Բաղրամյան 85/3 հասցեում տեղակայված կրպակի տարածքի մեծացման հետ կապված Երևանի քաղաքապետարանից թույլտվություն ստանալու նպատակով, իր ծանոթ Արման Համլետի Մարկոսյանի դրդմամբ և վերջինիս միջոցով ցանկացել է խոշոր չափիª 448,338 ՀՀ դրամին համարժեք 1100 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալ Երևանի քաղաքապետարանի` պաշտոնատար անձ հանդիսացող աշխատակցին, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Բացի այդ, կաշառք տալու դիտավորությամբ, 2014 թվականի նոյեմբեր ամսից մինչև 2015 թվականի հունվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քննվող գումարի բռնագանձման պահանջի մասին գործով պարտապանից գումարն արտադատական եղանակով հետ ստանալու նպատակով, իր ծանոթ Արման Համլետի Մարկոսյանի դրդմամբ և վերջինիս միջոցով ցանկացել է խոշոր չափիª 452.386 ՀՀ դրամին համարժեք 1100 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ-ի` պաշտոնատար անձ հանդիսացող աշխատակցին, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:՚:

Ամբաստանյալ Արման Մարկոսյանին մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա, խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, 2014 թվականի հոկտեմբեր ամսից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ և Հռիփսիմե Հարությունյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, վերջինցս հափշտակել է 900.724 ՀՀ դրամի համարժեք 2200 ԱՄՆ դոլարի գույքային վնաս: Այսպես.
Արման Մարկոսյանը, 2014 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում, խաբեությամբ և Հռիփսիմե Հարությունյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, վերջինիս պատկանող` Երևան քաղաքի Բաղրամյան 85/3 հասցեում տեղակայված կրպակի տարածքի մեծացման հետ կապված Երևանի քաղաքապետարանից թույլտվություն ստանալու պատրվակով համոզել, դրդել է իր միջոցով մաս-մաս 448.338 ՀՀ դրամին համարժեք 1100 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալ իր ծանոթ պաշտոնատար անձին, սակայն, այդ պատրվակով ստանալով պահանջված ողջ գումարը` հափշտակել է այն:
Բացի այդ, Արման Մարկոսյանը, շարունակելով իր հանցավոր մտադրությունը, 2014 թվականի նոյեմբեր ամսից մինչև 2015 թվականի հունվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ և Հռիփսիմե Հարությունյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քննվող գումարի բռնագանձման պահանջի մասին գործով պարտապանից գումարը ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ-ում աշխատող իր ընկերոջ միջոցով` արտադատական եղանակով հետ ստանալու պատրվակով, կեղծ խոստում տալով համոզել, դրդել է իր միջոցով մաս-մաս 452.386 ՀՀ դրամին համարժեք 1100 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալ իր ծանոթ պաշտոնատար անձին, սակայն, այդ պատրվակով ստանալով պահանջված ողջ գումարը` հափշտակել է այն:՚:

Ամբաստանյալ Ռուբեն Չիբուխչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2014 թվականի մարտի 20-ին, Հռիփսիմե Հարությունյանի հետ կնքելով իրավաբանական ծառայություն մատուցելու վերաբերյալ պայմանագիր և դրանում որպես վարձավճար նշելով 200.000 ՀՀ դրամ գումար, խաբեությամբ և Հռիփսիմե Հարությունյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, համոզել, դրդել է իր միջոցով խոշոր չափերով կաշառք տալ կնքված պայմանագրի շրջանակներում գումարի բռնագանձման վերաբերյալ քաղաքացիական գործը քննող դատավորին, սակայն, այդ պատրվակով ստանալով պահանջված գումարը, հափշտակել է այն` Հռիփսիմե Հարությունյանին պատճառելով խոշոր չափի` 828.000 ՀՀ դրամին համարժեք 2000 ԱՄՆ դոլարի գույքային վնաս:՚:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որևէ մեկին ինքը կաշառք չի տվել: Ռուբեն Չիբուխչյանին տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարª իր փաստաբանական ծառայությունների և դատական երեք ատյաններում պետական տուրք վճարելու համար: Արման Մարկոսյանին մաս-մաս տվել է 2200 ԱՄՆ դոլարª իր տաղավարի ընդլայնման հարցի լուծման համար, որը որպես պետական տուրք պետք է վճարեր Երևան հիմնադրամին, և ևս 1000 ԱՄՆ դոլար Արմանը վերցրել էր Չիբուխչյանից և պետք է տար իրեն, սակայն չի տվել:
Ամբաստանյալը նշել է, որ որևէ գումար որևէ մեկին կաշառք տալու համար չի տվել: Միևնույն ժամանակ նշել է, որ պնդում է իրª հետաքննիչի մոտ և նախաքննության վերջում տված ցուցմունքները:

Նախաքննության փուլում Հ.Հարությունյանը ցուցմունք է տվել, որ 2010 թվականի մայիս ամսին վաճառել է իրª Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 194 շենքի 7-րդ բնակարանը, գումարի մի մասով գնել Երևան քաղաքի Բաղրամյան 85/3 հասցեում գտնվող կարի արհեստանոցը, մնացած գումարը պահել իր մոտ: Այնուհետև, իր մոտ առկա գումարից 26.000 ԱՄՆ դոլար ամսական երկու տոկոս տոկոսադրույքով տվել է իր մտերիմ անձանցից մեկիª Ալբերտ Հակոբյանի հորեղբոր որդունª Արմենչիկ Հակոբյանին, որից հետո առաջացել են ինչ-ինչ տարաձայնություններ: Որոշել է գումարը ստանալ դատական ճանապարհով: Դատարանում իր շահերը ներկայացնելու համար 2014 թվականի մարտի 20-ին պայմանագիր է կնքել ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Ռուբեն Ազատի Չիբուխչյանի հետ: Նրան ընդհանուր տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար, որի մեջ ներառված է եղել ծառայությունների մատուցման, ինչպես նաև նաև պետտուրքի գումարը: Պահանջված գումարն իրեն շատ է թվացել, սակայն, այլ ելք չունենալով, համաձայնվել է: Հետագայում, երբ հանդիպել է Արման Մարկոսյանին, վերջինս իրեն ասել է, որ գումարի 10 տոկոսի չափով, ինքն իր ծանոթների միջոցով կստանա և կտա այդ գումարը: Արման Մարկոսյանը պահանջել է, որպեսզի ինքը Ռուբեն Չիբուխչյանից հետ պահանջի տված գումարները: Այդ պահից սկսած իր գումարներն ավելի լավ պայմաններով հետ ստանալու ակնկալիքով ընկել է տհաճ կացության մեջ: Արման Մարկոսյանն առաջարկել է ձայնագրել Ռուբեն Չիբուխչյանի հետ կատարվող հեռախոսային խոսակցությունները, որպեսզի ինքն ավելի հեշտ կարողանա նրանից գումարը հետ ստանա: Արման Մարկոսյանն է իրեն համոզել, որպեսզի Ռուբեն Չիբուխչյանի հետ խոսելիս ասի, թե իբր դատավորին գումար պետք է տա: Իրականում իմացել է, որ գումարը պետք է դատարանի հաշվին վճարվի, դատավորին գումար տալու մասին Ռուբեն Չիբուխչյանն իրեն երբեք ոչինչ չի ասել:
Բացի այդ, Արման Մարկոսյանն իրեն խոստացել է օգնել կրպակի ընդլայնման հարցում և դրա դիմաց պահանջել է 1100 ԱՄՆ դոլար: Թե ինչ պետք է աներ Արմանն այդ գումարների հետ, ինքը չի իմացել, համոզմունք չի ունեցել, մտածել է, որ եթե Արմանն իր փոխարեն զբաղվում է իր գործերով, ապա միգուցե իր աշխատանքի համար որպես վարձատրություն է վերցնում կամ այլ համանման ենթադրություններ է արել: Չի մտածել, որ նշված գումարն Արմանն իրենից վերցրել է ինչ որ մեկին մաղարիչ անելու համար: Որևէ մեկն իրեն չի դրդել մեկ այլ անձի կաշառք տալ, այլ արդեն վերադարձման առումով անհույս պարտքերը հետ ստանալու համար հիշյալ գումարները վստահել է Արման Մարկոսյանին և Ռուբեն Չիբուխչյանին, իսկ նրանք չարաշահել են իր վստահությունը և տիրացել իր գումարներին:

Նախաքննության ընթացքում, ինչպես որպես վկա, այնպես էլ որպես տուժող հարցաքննվելիս, նաև առերես հարցաքննությունների ընթացքում Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի մայիս ամսին վաճառել է իրª Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 194 շենքի 7-րդ բնակարանը, գումարի մի մասով գնել Երևան քաղաքի Բաղրամյան 85/3 հասցեում գտնվող կարի արհեստանոցը, մնացած գումարը պահել իր մոտ: Այնուհետև իր մոտ առկա գումարից 26.000 ԱՄՆ դոլար ամսական երկու տոկոս տոկոսադրույքով տվել է իր մտերիմ անձանցից մեկիª Ալբերտ Հակոբյանի հորեղբոր որդունª Արմենչիկ Հակոբյանին, որից հետո առաջացել են ինչ-ինչ տարաձայնություններ: Որոշել է գումարը ստանալ դատական ճանապարհով: Դատարանում իր շահերը ներկայացնելու համար 2014 թվականի մարտի 20-ին պայմանագիր է կնքել ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Ռուբեն Ազատի Չիբուխչյանի հետ: Նրան 2014 թվականի մարտի 5-ից 10-ն ընկած ժամանակահատվածում տվել է 3000 ԱՄՆ դոլար, որից 200.000 ՀՀ դրամը որպես ծառայության վճար, 440 ԱՄՆ դոլարըª ներկայացվելիք հայցի պետական տուրքի վճար, իսկ 800.000 ՀՀ դրամ էլª դատավորին կաշառք տալու համար, սակայն Ռուբեն Չիբուխչյանը չի կատարել իր ստանձնած պարտավորությունները, չի վճարել ինչպես պետտուրքի գումարը, այնպես էլ չի տվել դատավորի գումարը: 2014 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին հրաժարվել է Ռուբեն Չիբուխչյանի ծառայություններից, պահանջել է ողջ գումարն ամբողջությամբ հետ վերադարձնի:
Բացի այդ, հայտնել է, որ իրª Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 194 շենքի 7-րդ բնակարանը վաճառելուց հետո բնակություն է հաստատել մորը պատկանողª Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 127 հասցեում գտնվող առանձնատանը: Այն իրենից ներկայացնում է թվով երեք հատ առանձին տներ, որոնցից մեկում բնակվում է ինքն իր ընտանիքով, իսկ մյուս երկու տները հանձնել են վարձով: Նշված տներից մեկը 2014 թվականի օգոստոսի մեկից վարձակալել է Արման Համլետի Մարկոսյանը, ով հիշյալ տանը բնակվել է իր ծնողներիª Համլետ Մարկոսյանի և Անահիտ Դարբինյանի հետ միասին: Համատեղ մեկ բակում բնակվելու ընթացքում իր և Արման Մարկոսյանի ու նրա ծնողների միջև ջերմ հարաբերություններ են ձևավորվել: Ընդհանուր խոսակցություններից մեկի ընթացքում իր հանգուցյալ մայրը Անահիտ Դարբինյանին պատմել է, որ ինքն Երևան քաղաքի Բաղրամյան 85/3 հասցեում գտնվող կամարամուտքի մեջ ունի կարի արհեստանոց, ցանկանում է դրա տարածքն ընդլայնի, սակայն Երևանի քաղաքապետարանից համապատասխան թույլտվություն ստանալ չի կարողանում: Այդ ժամանակ Անահիտ Դարբինյանը իր մորն ասել է, որ իր որդինª Արման Մարկոսյանը, ժամանակին աշխատել է որպես ավագանի, ունի գեղեցկության սրահ, իր համար նոր տուն է կառուցում, ունի մեծ կապեր, կարող է օժանդակել տարածքի ընդլայնման հարցում: Այդպես, դրանից որոշ ժամանակ անցª 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսին, Արման Մարկոսյանի հետ ընդհանուր խոսակցության ժամանակ վերջինիս խնդրել է իրեն օգնել արհեստանոցի տարածքն ընդլայնելու հարցում: Արման Մարկոսյանը խոստացել է օգնել: Միաժամանակ Արման Մարկոսյանը հարցրել է, թե որքան գումար է պատրաստ տալ դրա ընդլայնման համար, իսկ ինքն էլ պատասխանել է, որ կարող է այդ նպատակով հատկացնել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար: Այդ խոսակցությունից երկու օր անց Արման Մարկոսյանը զանգահարել է իրեն, ասել, որ 100 ԱՄՆ դոլար գումար և տարածքի վերաբերյալ փաստաթղթերն հանձնի իրեն: Միաժամանակ Արման Մարկոսյանը նշել է, որ հնարավոր է, որ այդ գումարի անհրաժեշտությունը չզգացվի, հնարավոր է, որ գումարը չվերցնեն: Այդպես, խոսակցությունից քիչ անց իր տաղավարում Արման Մարկոսյանին առձեռն տվել է պահանջված գումարն ու փաստաթղթերը: Նույն օրը երեկոյան Արման Մարկոսյանը զանգահարել է իրեն և ասել. ՙԱչքդ լույս, խաշ ենք ուտելու՚: Ինքն անչափ ուրախացել է այդ փաստից և հարցրել է, թե երբ անհրաժեշտ փաստաթղթերը պատրաստ կլինեն, իսկ Արման Մարկոսյանը պատասխանել է, որ փաստաթղթերն ամենաուշը պատրաստ կլինեն մինչև 2014 թվականի նոյեմբեր ամսվա վերջը: Խոսակցություններից մեկի ընթացքում Արման Մարկոսյանը, իր վստահությունը չարաշահելու նպատակով, անգամ նշել է, որ Արայիկ Քոթանջյանն իր ընկերն է, նրան ժամանակին լավություններ է արել, գումարով բոլոր հարցերը կկարգավորեն: Դրանից մի քանի օր անց Արման Մարկոսյանը կրկին զանգահարել է իրեն, ասել, որ քաղաքապետարանում արհեստանոցի հետ կապված խնդիրը կարգավորելու համար ինչ որ ծանոթների տալու համար գումար է անհրաժեշտ, կրկին գնացել է իր տաղավար, վերցրել գումար և հեռացել: Դրանից որոշ ժամանակ անց Արման Մարկոսյանից հետաքրքրվել է, թե իրեն ինչու քաղաքապետարան չեն հրավիրում, իսկ վերջինս էլ պատասխանել է, որ ամոթ է նման բանի մասին խոսելը, նա իրեն ներկայացրել է որպես իր հորաքրոջ աղջիկ: 2-րդ գումարը տալուց հետո ևս պարբերաբար Արման Մարկոսյանի պահանջով վերջինիս տվել է տարբեր չափի գումարներª ընդհանուր 1000 ԱՄՆ դոլարի չափով: Գումարներից մեկը տալու ժամանակ դրան ականատես է եղել հորաքրոջ աղջիկըª Սուսաննա Եսայանը: Այնուհետև, ի նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ Արման Մարկոսյանն իրեն ասել է, որ ընկերոջը գործը անելու համար կոնյակ է խոստացել, իսկ վերջինս էլ կոնյակի փոխարեն 100 ԱՄՆ դոլար գումար է պահանջել, ուստի 100 ԱՄՆ դոլար էլ տվել է Արման Մարկոսյանինª ընկերոջը փոխանցելու համար, այսպիսով կրպակի ընդլայնման համար Արման Մարկոսյանին տալով ընդհանուր 1100 ԱՄՆ դոլար գումար որպես կաշառք, սակայն կրպակի ընդլայնման հարցն այդպես էլ չի կարգավորվել, այլ հափշտակել է իր գումարը:
Բացի այդ, Անահիտ Դարբինյանն այդ ողջ ընթացքում իրեն հավաստիացրել է, որ որդինª Արման Մարկոսյանը մեծ շրջապատ ու ընկերություն ունի, ցանկացած հարցով կարող է օգնել: 2014 թվականի հոկտեմբեր ամսին Արման Մարկոսյանին պատմել է, որ 2010 թվականին վաճառել է իր բնակարանը, գումարի մի մասով գնել Բաղրամյան 85/3 հասցեում գտնվող կարի արհեստանոցը, մնացած գումարը պահել իր մոտ: Այնուհետև իր մոտ առկա գումարից 26.000 ԱՄՆ դոլար ամսական երկու տոկոս տոկոսադրույքով տվել է իր մտերիմ անձանցից մեկիª Ալբերտ Հակոբյանի հորեղբոր որդուն, որից հետո առաջացել են ինչ ինչ տարաձայնություններ: Որոշել է գումարը ստանալ դատական ճանապարհով: Դատարանում իր շահերը ներկայացնելու համար պայմանագիր է կնքել Ռուբեն Ազատի Չիբուխչյանի հետ: Նրան վճարել է ընդհանուր 3000 ԱՄՆ դոլար, որից 2000 ԱՄՆ դոլարը պետք է տրվեր դատավորինª որպես կաշառք: Տեսնելով, որ Ռուբեն Չիբուխչյանը իր հարցին լուծում չի կարողանում տալ, ուստի նրանից ետ է պահանջել վճարած գումարները, իսկ վերջինս էլ խոստացել է մաս-մաս վերադարձնել, սակայն ամեն անգամ գումարի վերադարձը տարբեր պատճառաբանություններ ներկայացնելով ձգձգել է: Այդպես խնդրել է Արման Մարկոսյանի օժանդակությունըª նշված գումարը Ռուբեն Չիբուխչյանից հետ ստանալու համար: Արման Մարկոսյանը խոստացել է օգնել: Այսպես, վերջինս իրեն ասել է, որ ունի ընկեր, որ աշխատում է 6-րդ վարչությունում, ով շուտով բաժնի պետ է դառնալու, նրա միջոցով արտադատական կարգով կարող են հետ ստանալ դատարանում վիճարկվող գումարը: Ինքը համաձայնվել է: Դրանից մի քանի օր անց Արման Մարկոսյանն իրեն ասել է, որ խոսել է ընկերոջ հետ, վերջինս իրեն հայտնել է, որ 1500 ԱՄՆ դոլար մաղարիչի դիմաց կարող է հետ ստանալ 19.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Պայմանավորվել են և 2014 թվականի նոյեմբեր ամսվա ընթացքում, Արման մարկոսյանին մաս-մաս տվել է 1100 ԱՄՆ դոլար գումար, խոստանալով մնացած 400 ԱՄՆ դոլարը տալ 19.000 ԱՄՆ դոլար գումարն ամբողջությամբ հետ ստանալուց հետո, սակայն դրան հաջորդող ժամանակահատվածում Արման Մարկոսյանի ընկերը արտադատական ճանապարհով չի կարողացել հետ ստանալ 19.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, իսկ Արման Մարկոսյանն էլ հրաժարվել է հետ վերադարձնել իր կողմից տրված գումարը, ասելով, որ իրեն որևէ գումար պարտք չէ:

Հատոր 1 գ.թ. 6-7, 17-18, 29, 43-47, 54-56, 163-165
Հատոր 2 գ.թ. 110-115, 121-126, 207-213
Հատոր 3 գ.թ. 34-40, 101-102, 121-123, 132-135

Ամբաստանյալ Ռուբեն Չիբուխչյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին Հռիփսիմե Հարությունյանը դիմել է իրենª իրավաբանական ծառայություն մատուցելու խնդրանքով, գումարի բռնագանձման վերաբերյալ պահանջով պետք է դիմեին դատարան: Հռիփսիմե Հարությունյանը, իրեն տվել է 500 ԱՄՆ դոլար պետական տուրք վճարելու համար, և 500 ԱՄՆ դոլարª ծառայությունների համար, և պայմանավորվել են, որ եթե գործը բարեհաջող ավարտվի, նա պետք է տա ևս 2500 դոլարª իր մատուցած ծառայությունների համար: Մի քանի օր անց ինքը գնալով դատարան, համոզվել է, որ որևէ խնդիր չկա, այդ մասին ասել է Հռիփսիմեին և նրանից պահանջել 2500 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը մի քանի օր անց ստացել է Հռիփսիմեից և պայմանագրում նշել է, որ ստացել է 800.000 ՀՀ դրամ: Կաշառք տալու մասին որևէ խոսակցություն չի եղել: Դատական գործը դեռևս ընթացքի մեջª Հռիփսիմեն հրաժարվել է իր ծառայություններից, և այդ դեպքում ինքը, պայմանագրի համաձայնª պետք է վերադարձներ գումարը: Գումարի մի մասը վերադարձրել է, ներկայումս պարտք է 1300 ԱՄՆ դոլար, որը չի հրաժարվում վերադարձնելուց: Գումարը վերադարձնելու համար Հռիփսիմեն Արմանին ներկայացրել է որպես իր եղբայր և ասել, որ գումարը տա Արմանին: Հետագայում, երբ արդեն հանցագործության մասին հաղորդում տալուց հետո Հռիփսիմեն քննիչի մոտ ցուցմունք է տվել, ինքը հարցրել է, թե ինչու է Հռիփսիմեն նման ցուցմունք տվել, վերջինս էլ պատասխանել է, որ քննիչն ինչ ասել է, այն էլ գրել է:

Նախաքննության փուլում Ռուբեն Չիբուխչյանը ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի մարտ ամսին ծանոթացել է Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանի հետ, լսել նրա բողոքը, զննել նրա մոտ առկա փաստաթղթերը: Հռիփսիմեն ունեցել է պարտավորագիր, որի վաղեմության ժամկետն անցած է եղել: Իր խորհրդով Հռիփսիմեն պարտապանից վերցրել է ստացական միջանկյալ մարում կատարելու վերաբերյալ, որից հետո վաղեմության հարցը կարգավորվել է: Այնուհետև 2014 թվականի մարտի 20-ին իրավական օգնություն ցույց տալու մասին պայմանագիր է կնքել Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանի հետ, իր կողմից մատուցվող ծառայությունների համար պահանջել է 2000 ԱՄՆ դոլար և ևս 500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ էլ վերցրել է պետ տուրքը վճարելու համար: Այնուհետև գումարի բռնագանձման մասին հայց է ներկայացրել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Դատավոր է նշանակվել Զառա Նախշքարյանը: Ի սկզբանե, հակառակ նախնական պայմանավորվածության, չի կատարել պետտուրքի վճարում, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ստացականներից մեկով ստույգ չի արտացոլվել չվճարված գումարների ժամանակագրությունը, ուստի ստույգ չի կարողացել հաշվարկել ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 411 հոդվածով սահմանված տոկոսների ստույգ չափը, սակայն այդ մասին Հռիփսիմե Հարությունյանին ոչինչ չի ասել: Քաղաքացիական գործի քննության ընթացքում մասնակցել է նշանակված նիստերին: Այդ ընթացքում Հռիփսիմե Հարությունյանը մի քանի անգամ իրեն ասել է, որ անհրաժեշտության դեպքում գնա և հանդիպի դատավորին, նրան շահագրգռի, որպեսզի իրենց օգտին դատավորը որոշում կայացնի, սակայն ինքը բոլոր դեպքերում Հռիփսիմե Հարությունյանին ասել է, որ նման քայլի կարիք չկա, ինքը նման կասկածելի գործարքների մեջ չի մտնում և որ համոզված է, որ դատարանն իրենց օգտին է որոշումը կայացնելու, քանզի իրենց հայցն հիմնավոր է: 2014 թվականի վերջին Հռիփսիմե Հարությունյանը գնացել է իր գրասենյակ, հայտնել, որ ցանկանում է հրաժարվել իր ծառայություններից, պահանջել է հետ վերադարձնել իրեն տրված ամբողջ գումարը: Ավելորդ գլխացավանքից խուսափելու համար չի հրաժարվել, որոշակի ժամանակ է խնդրել: Այդպես Հռիփսիմեին անձամբ տվել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլար էլ տվել է Արման Մարկոսյանին, որպեսզի վերջինս, համաձայն նախնական պայմանավորվածության, փոխանցի Հռիփսիմե Հարությունյանին: Հետագայում իմացել է, որ Հռիփսիմե Հարությունյանն իր օգնությունից հրաժարվել է Արման Մարկոսյանի խորհրդով, քանզի վերջինս Հռիփսիմե Հարությունյանին խոստացել է, որ ՀՀ ոստիկանության 6-րդ վարչությունում աշխատող իր ընկերոջ միջոցով արտադատական ճանապարհով հետ կստանա ամբողջ գումարը: Ինքը երբեք չի դրդել Հռիփսիմե Հարությունյանին կաշառք տա դատավորին, իր կողմից նման առաջարկ երբեք չի եղել: Այդ մասին մի քանի անգամ առաջարկել է Հռիփսիմե Հարությունյանը, բոլոր դեպքերում էլ ստացել է մերժում: Իր և Հռիփսիմեի միջև կնքվել է պայմանագիր, կատարել է պայմանագրով ստանցնած պարտականությունները, այնուհետև Հռիփսիմեն հրաժարվել է իր ծառայություններից, ինքն էլ պարտավորվում է հետ վերադարձնել վերջինիս գումարը: Ինքը որևէ հանցանք չի կատարել:

Հատոր 1 գ.թ. 15, 20-21, 64-67
Հատոր 2 գ.թ. 101-104, 121-126, 148, 231-233
Հատոր 3 գ.թ. 12-13, 74-75

Ամբաստանյալ Արման Մարկոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ոչ խարդախություն է արել, ոչ էլ կաշառքի դրդիչ է հանդիսացել: 2014 թվականի հուլիս ամսից վարձակալան հիմունքներով իր ընտանիքի հետ միասին բնակվել են Հռիփսիմեի մորը` Աստղիկ Հարությունյանին պատկանող` Բաշինջաղյան 127 տանը: 2014թ. սեպտեմբերի կեսերին Հռիփսիմեն իրենից 2000 դոլար պարտքով գումար է խնդրել` որդու հետ կապված խնդիրները լուծելու համար: Ինքը տվել է 1500 ԱՄՆ դոլար, երկու օր անց Հռիփսիմեն կրկին եկել է և խնդրել ևս 500 ԱՄՆ դոլար, ինքը տվել է: Հռիփսիմեն խոստացել է մեկ ամսվա ընթացքում վերադարձնել պարտքը: Մեկ ամիս անց երեկոյան Հռիփսիմեն եկել է իրենց տուն, ասել, որ փաստաբանից 3000 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վերցնի, առաջարկել է միասին գնան փաստաբանից գումարը վերցնելու: Ինքը սկզբում չի համաձայնվել, ասել է, որ ինքն անձամբ գումարը վերցնի և վերադարձնի պարտքը: Ի վերջո միասին գնացել են փաստաբան Չիբուխչյանի մոտ, պայմանավորվել, որ Չիբուխչյանը Արմանին կվերադարձնի 2000 ԱՄՆ դոլարը, սակայն մինչև դեկտեմբեր ամիսը մաս-մաս տվել է մոտ 1000 ԱՄՆ դոլար: 2014 թվականի դեկտեմբերին ինքը Հռիփսիմեից պարտքով խնդրել է 2000 ԱՄՆ դոլար գումար, Հռիփսիմեն բարեկամուհուց վերցրել է 2000 ԱՄՆ դոլար` ամսական 10 տոկոսով, նախապես վերցրել առաջին ամսվա տոկոսը` 200 ԱՄՆ դոլարը և իրեն տվել 1800 ԱՄՆ դոլար գումար: 2015 թվականի հունվար ամսին ինքը վճարել է տոկոսը և միաժամանակ Հռիփսիմեին ասել, որ մինչև նա իր 1000 դոլար պարտքը չվերադարձնի, ինքը տոկոս չի վճարի: Փետրվար ամսին Հռիփսիմե Հարությունյանը ոստիկանությունում հաղորդում է տվել, որ իրեն պարտքով տվել է 2200 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն չի վերադարձրել: Ներկայումս Հռիփսիմեն իրեն պարտք է 1000 ԱՄՆ դոլար:

Նախաքննության փուլում Արման Մարկոսյանը ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի հուլիսի 1-ից ծնողների հետ վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 127 տանը: Նշված հասցեում բնակվելու ընթացքում մտերմացել են տան տիրոջª Հռիփսիմե հարությունյանի հետ: 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսին, երբ հանդիպել է Հռիփսիմե Հարությունյանին, վերջինս իրենից պարտքով 2000 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել, խոստանալով, որ կվերադարձնի մեկ ամսվա ընթացքում: Հռիփսիմեին ասել է, որ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ չի կարող, կարող է օգնել 1500 ԱՄՆ դոլարով: Այդպես իր տանը, մոր և հոր ներկայությամբ, Հռիփսիմեին տվել է 1500 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն, քանի որ վստահել է Հռիփսիմեին, այդ կապակցությամբ նրանից որևէ ստացական չի վերցրել: Դրանից մի քանի օր անց Հռիփսիմե հարությունյանը կրկին հանդիպել է իրեն, խնդրել է տալ ևս 500 ԱՄՆ դոլար գումար, խոստանալով 1 ամսվա ընթացքում ամբողջ 2000 ԱՄն դոլար գումարը հետ վերադարձնել: Այդպես կրկին իր տանը, ծնողների ներկայությամբ, Հռիփսիմեին տվել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն որևէ ստացական չի վերցրել: 2014 թվականի հոկտեմբեր ամսին, երբ սպառվել է Հռիփսիմե Հարությունյանի կողմից խոստացած ժամկետը, Հռիփսիմեն գնացել է իրենց տուն, ասել, որ իր փաստաբան Ռուբեն Չիբուխչյանն իրեն 3000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք, առաջարկել է ստանալ վերջինիցս այդ գումարը, դրանից վերցնել իր պարտքը: Համաձայնվել է: Այդպես գնացել են Ռուբեն Չիբուխչյանի գրասենյակ, պայմանավորվել են, որ 2000 ԱՄՆ դոլարը կվերադարձնի իրեն, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլարն էլª Հռիփսիմեին: Դրան հաջորդող մի քանի ամիսների ընթացքում Ռուբեն Չիբուխչյանն իրեն մաս-մաս վերադարձրել է ընդհանուր 1000 ԱՄն դոլար գումար: 2014 թվականի դեկտեմբեր ամսին, երբ իրեն շտապ գումար է անհրաժեշտ եղել, իսկ Ռուբենը չի կարողացել վերադարձնել իր պարտքը, Հռիփսիմե Հարությունյանին խնդրել է իր համար գումար հայթհայթի: Հռիփսիմե հարությունյանը պատասխանել է, որ ինքը գումար չունի, սակայն կարող է իր բարեկամուհուց ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով 2000 ԱՄՆ դոլար գումար վերցնել և տալ: Այլ ելք չունենալովª հարկադրված համաձայնվել է: Այդպես մի քանի օր անց հանդիպել է Հռիփսիմե Հարությունյանին վերջինիս պատկանող կարի արհեստանոցում, Հռիփսիմեն իրեն տվել է 1800 ԱՄՆ դոլար գումար, մնացած 200 ԱՄՆ դոլարը պահել է որպես առաջին ամսվա տոկոս: Այդ կապակցությամբ որևէ ստացական չի գրվել: Այնուհետև 2015 թվականի հունվար ամսին, կրկին գնացել է Հռիփսիմե Հարությունյանի արհեստանոց, նրան տվել 2-րդ մասվա տոկոսագումարըª 200 ԱՄՆ դոլար, որի կապակցությամբ ևս որևէ ստացական չի կազմվել: Դրանից հետո այլևս հրաժարվել է տոկոսագումարը և մայր գումարը տալուց, քանզի Ռուբեն Չիբուխչյանն էլ իր գումարը չի վերադարձրել: Արայիկ Քոթանջյանին երբեք չի ճանաչել, Երևանի քաղաքապետարանում կամ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ-ի 6-րդ վարչությունում աշխատող ծանոթ չունի, երբեք որևէ մեկին կաշառք տալու նպատակով Հռիփսիմե Հարությունյանից գումար չի վերցրել:

Հատոր 1 գ.թ. 9-11, 49-51, 68-70
Հատոր 2 գ.թ. 90-91, 110-115, 139-140, 155-156, 203-205, 207-213, 231-233
Հատոր 3 գ.թ. 12-13, 47-49, 66, 90-91, 151-160

Ամբաստանյալներ Հռիփսիմե Հարությունյանին, Արման Մարկոսյանին և Ռուբեն Չիբուխչյանին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.

Վկա Դավիթ Սիմոնյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ տեղյակ է, որ 2014 թվականին Արմանը վարձով մնացել է իրենց տանը: Մայրը` Հռիփսիմե Հարությունյանը, Արման Մարկոսյանին ինչ-որ տարածք մեծացնելու հետ կապված հարց կարգավորելու համար տվել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար: Արմանն ասել է, որ քաղաքապետարանում աշխատող իր ծանոթի միջոցով կարող է այդ հարցը կարգավորել, սակայն նա այդ գումարը չի վերադարձրել և հարցը չի կարգավորել:

Վկա Համլետ Մարկոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արման Մարկոսյանն իր որդին է: 2014 թվականի հուլիսի 1-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլ ամիսը վարձակալական հիմունքներով բնակվել են Բաշինջաղյան 127 տանը: 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսվա կեսերին հարևանությամբ բնակվող իրենց տանտիրոջ աղջիկըª Հռիփսիմեն, եկել է իրենց տուն և պարտքով 2000 ԱՄՆ դոլար գումար խնդրել Արմանից: Արմանը 1500 ԱՄՆ դոլար է տվել Հռիփսիմեին: Երկու օր անցª երեկոյան ժամի, Հռիփսիմեն կրկին եկել է իրենց տուն, լացակումած ասել, որ չի տեղավորվում գումարի մեջ և 500 ԱՄՆ դոլար էլ է պետք: Եվ Արմանը ևս 500 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Հռիփսիմեին: Խոսակցություններից հասկացել է, որ Հռիփսիմեի որդին ինչ-որ խնդիրներ է ունեցել, գումարը դրա համար էր անհրաժեշտ Հռիփսիմեին: Խոստացել է մեկ ամսից վերադարձնել: Մեկ ամիս անց, գումարը վերադարձնելու ժամանակ, Հռիփսիմեն կրկին եկել է իրենց տուն, բերել ինչ-որ ձայնագրություն, որում եղել է խոսակցություն այն մասին, որ իբր Հռիփսիմեն 2000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել ինչ-որ փաստաբանի, և այն պետք է վերցնի նրանից, որ կարողանա իրենց պարտքը տալ: Հետագայում Արմանից տեղեկացել է, որ վերջինս ծանոթացել է Հռիփսիմեի փաստաբանի հետ, ով 4 ամսվա ընթացքում մաս-մաս 100 ԱՄՆ դոլար գումար է վերադարձրել Արմանին: Դեկտեմբեր ամսին Արմանը 2000 դոլար գումար է վերցրելª 10 տոկոսով, նախապես վճարելով 200 ԱՄՆ դոլարըª որպես տոկոս:

Վկա Անահիտ Դարբինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արման Մարկոսյանն իր որդին է: 2014 թվականի հուլիս ամսից վարձակալան հիմունքներով իր ընտանիքի հետ միասին բնակվել են Հռիփսիմեի մորը` Աստղիկ Հարությունյանին պատկանող` Բաշինջաղյան 127 տանը: 2014թ. սեպտեմբերի կեսերին Հռիփսիմեն որդուց` Արմանից, 2000 դոլար պարտքով գումար է խնդրել` ասելով, որ որդու հետ կապված խնդիրներ ունի, պատմել է, որ որդին մեկ անգամ դանակահարության համար դատված է եղել, և գումարը պետք է, որպեսզի կրկին չդատվի, քանի որ նորից կռվի մեջ է ընկել: Արմանը կարողացել է տալ 1500 ԱՄՆ դոլար, Հռիփսիմեն ասել է, որ կփորձի մնացած 500 դոլարը գտնել, սակայն երկու օր անց կրկին եկել է, լացելով ասել, որ չի կարողացել 500 դոլարը ճարել ու խնդրել է Արմանին տալ այդ գումարը, Արմանը տվել է: Հռիփսիմեն խոստացել է մեկ ամսվա ընթացքում վերադարձնել պարտքը: Հոկտեմբեր ամսին, օրը հստակ չի հիշում, երեկոյան Հռիփսիմեն եկել է իրենց տուն, հեռախոսով դրել ինչ-որ ձայնագրություն, որտեղ նա խոսել է ինչ-որ մեկի հետ: Իրենք հարցրել են, թե դա ինչ է, Հռիփսիմեն էլ պատասխանել է, որ Արաբկիրի դատարանում 26000 ԱՄՆ դոլարի հետ կապված գործ ունի և 2000 դոլար տվել է դատավորին կաշառք տալու համար: Արմանին առաջարկել է միասին գնան իր փաստաբանի մոտ, նրանից վերցնեն այդ գումարը: Արմանը չի համաձայնվել, ասել է, որ ինքն անձամբ գնա գումարը վերցնի, կամ որդին վերցնի և վերադարձնի պարտքը: Հռիփսիմեն ասել է, որ որդին իր կատարած գործարքներից տեղյակ չէ: Ի վերջո Արմանը և Հռիփսիմեն գնացել են փաստաբան Չիբուխչյանի մոտ, պայմանավորվել, որ Չիբուխչյանը Արմանին կվերադարձնի 2000 դոլարը, սակայն մինչև դեկտեմբեր ամիսը մաս-մաս տվել է մոտ 1000 դոլար: 2014 թվականի դեկտեմբեր ամսին ունեցել են գումարային խնդիրներ և Արմանը Հռիփսիմեից պարտքով խնդրել է 2000 դոլար գումար, Հռիփսիմեի բարեկամուհին նրա միջնորդությամբ 10 տոկոսով 1800 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Արմանին: 2015 թվականի հունվար ամսին Արմանը վճարել է տոկոսը և միաժամանակ Հռիփսիմեին ասել, որ մինչև նա իր 1000 դոլար պարտքը չվերադարձնի, ինքը տոկոս չի վճարի: Փետրվար ամսին Հռիփսիմե Հարությունյանը ոստիկանությունում հաղորդում է տվել, որ Արման Մարկոսյանին պարտքով տվել է 2200 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն չի վերադարձրել: Ներկայումս Հռիփսիմեն իրենց պարտք է 1000 ԱՄՆ դոլար:

Վկա Ալբերտ Հակոբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հռիփսիմեի հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է: Երբ որդու արտերկիր գնալու համար իր տունը գրավադադրել է` դրա դիմաց ստացել է 10000 ԱՄՆ դոլար գումար, քանի որ այն պակասել է, Հռիփսիմե Հարությունյանն իրեն տվել է 3500 դոլար գումար:
Վկան միաժամանակ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ շուրջ 5-6 տարի է` ճանաչում է Հռիփսիմե Հարությունյանին, նրա հետ ծանոթացել է Բաղրամյան 85/3 հասցեում գործող արհեստանոց այցելությունների ժամանակ, ունեն շատ լավ հարաբերություններ: 2010 թվականին իր բարեկամներից Արմենչիկ Հակոբյանը դիմել է իրեն` գումարով օգնելու խնդրանքով, և քանի որ Հռիփսիմեն իրեն ասել էր, որ գումար ունի և կարող է որոշակի տոկոսով տրամադրել, ինըք ծանոթացրել է Արմենչիկին և Հռիփսիմեին: Իր տեղեկություններով` 15.08.2010թ. դրությամբ Հռիփսիմեն Արմենչիկին տվել է 20.000 ԱՄՆ դոլար, այդ օրը կազմվել է պարտավորագիր, որտեղ ինքը Հռիփսիմեի խնդրանքով ստորագրել է` որպես վկա: Հետագայում խնդիրներ են առաջացել, Արմենչիկը դժվարացել է գումարն ամբողջությամբ վերադարձնել, և Հռիփսմեն դիմել է դատարան: Ինքը որևէ տեղեկություն չունի, թե Հռիփսիմեն այլ անձանց տոկոսով գումար տվել է, թե` ոչ:

Վկա Աիդա Նալբանդյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հռիփսիմեին ճանաչում էª որպես դերձակի: Հռիփսիմեն իրենին հետաքրքրվել է, թե արդյոք ինքն ունի ծանոթ փաստաբան: Հռիփսիմեն պատմել է, որ ավագանու անդամներից մեկըª Արման անունով, իրենց 2000 կամ 3000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել և չի վերադարձրել, և փաստաբանն իրեն պետք է այդ հարցը լուծելու համար: Հռիփսիմեն ասել է նաև, որ գումարը տվել էր Արմանինª կրպակի սեփականաշնորհման հարցը լուծելու համար: Ինքը խորհուրդ է տվել փաստաբան Ռուբիկ Չիբուխչյանին և Հռիփսիմեն դիմել է նրան: Դրանից հետո Հռիփսիմեն ասել է, որ ցանկանում է հրաժարվել Չիբուխչյանից, և որ իր հարցերով արդեն Արմանը կզբաղվի: Մի քանի օր անց Չիբուխչյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ Հռիփսիմեի հետ չի կարողանում կապնվել, խնդրել է նրան փոխանցել, որ 1000 դոլարը տվել է Արմանին: Երբ ինքը արդեն զանգահարել է Հռիփիմեին, Հռիփսիմեն ասել է, որ այդ գումարն Արմանն իրեն չի տվել: Գնացել են Չիբուխչյանի աշխատանքի վայր, Չիբուխչյանն ասել է, որ գումարը տվել է Արմանին և անմիջապես զանգահարել նրան ու կանչելª ասելով, որ Հռիփսիմեն իր մոտ է: Վկան նշեց, որ ինքը նրանց խոսակցությունից լսել է միայն այն, որ Արմանը Չիբուխչյանին կանչել է Զեյթունի գերեզմաններ և ասելովªՙկգաս այնտեղ կխոսենք՚:
Վկան միաժամանակ նշեց նաև, որ ի վերջո Հռիփսիմեի կրպակի ընդլայնման հարցը չի լուծվել: Տեղյակ է նաև, որ Հռիփսիմեն ու Չիբուխչյանը երեք ատյանների համար գումար էին պայմանավորվելª Չիբուխչյանի ծառայությունների համար, որի մի մասը Չիբուխչյանը պետք է վերադարձներ: Հռիփսիմեն նաև պատմել է, որ երբ իրեն կանչել են ոստիկանությունª քննիչն ասել է, որ ցուցմունքը գրի այնպես, ինչպես ինքը կասի:

Վկա Սուսաննա Եսայանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հռիփսիմե Հարությունյանը իր մորեղբոր աղջիկն է, Արմանին տեսել է մեկ անգամª Հռիփսիմեի մոտ, նրա հետ շփում չի ունեցել: Հերթական անգամ, երբ գտնվել է Հռիփսիմեի մոտª Բաղրամյան պողոտայում գտնվող նրա տաղավարում, եկել է Արմանը, Հռիփսիմեից ծրար է վերցրել և գնացել: Դրանից հետո Հռիփսիմեից իմացել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Արմանինª տաղավարի ընդլայնման հարցերը լուծելու նպատակով, և պատմել է, որ Արմանն իրենց տանն է ապրում, աշխատել է Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական տարածքումª որպես ավագանի, քաղաքապետարանում ունի ծանոթ և կարող է այդ հարցը լուծել: Հետագայում իմացել է, որ Հռիփսիմեն գումարի չափն ավելացրել է: Գումարն Արմանը պետք է վճարեր Երևան հիմնադրամինª օրինական ձևով տաղավարի ընդլայնման հարցը լուծելու համար: Սակայն Արմանը խաբել է Հռիփսիմեին և այդ հարցն այդպես էլ չի լուծվել: Ինքը որևէ մեկին տոկոսով գումար չի տվել:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հռիփսիմե Հարությունյանի մեղավորությունը` երեք դրվագով խոշոր չափերով կաշառք տալու փորձ կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ապացուցված է, ամբաստանյալ Արման Մարկոսյանի մեղավորությունը` խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագով` կաշառքի փորձ կատարելուն դրդելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ապացուցված է, ամբաստանյալ Ռուբեն Չիբուխչյանի մեղավորությունը` խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և կաշառքի փորձ կատարելուն դրդելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Հռիփսիմե Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ, ամուսնացած է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ է գտնվում կենսաթոշակառու, հաշմանդամ քույրը:
Ամբաստանյալ Ռուբեն Չիբուխչյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Ամաբստանյալ Արման Մարկոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:

Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Հռիփսիմե Հարությունյանը, Արման Մարկոսյանը և Ռուբեն Չիբուխչյանը իրենց կատարած հանցագործությունների համար ենթակա են պատժի տուգանքի ձևով:
Անդրադառնալով խափանման միջոցին, դատարանը գտնում է, որ Հռիփսիմե Հարությունյանի, Արման Մարկոսյանի և Ռուբեն Չիբուխչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-367-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել երեք դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Երկրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Հռիփսիմե Միսակի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
Հռիփսիմե Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արման Համլետի Մարկոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Երկրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արման Համլետի Մարկոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարերկուհարյուրապատիկի` 1.200.000 /մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արման Մարկոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Ռուբեն Ազատի Չիբուխչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռուբեն Ազատի Չիբուխչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարերկուհարյուրապատիկի` 1.200.000 /մեկ միլիոն երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Ռուբեն Չիբուխչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ