Գործ No ԵԱՔԴ/0136/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ24՚ նոյեմբերի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Արծրուն Առաքելյանի
պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի
տուժողներ Գոհար Ոսկանյանի
Հասմիկ Վարդանյանի
Նարինե Ժամհարյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Լևոն Հովհաննիսյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռոբերտ Սամսոնի Շահինյանի /ծնված 1989 թվականի նոյեմբերի 22-ինª Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, չամուսնացած, նախկինում դատված` 04.08.2011թ. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 4 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման, դատվածությունը չմարված, հաշվառված և փաստացի բնակվող Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 72-րդ տանը, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2015 թվականի օգոստոսի 5-ից/, մեղադրվում է ութ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի հունիսի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09111115 քրեական գործը:
2015 թվականի հունիսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09111215 քրեական գործը:
2015 թվականի հունիսի 26-ին թիվ 09111215 քրեական գործը միացվել է թիվ 09111115 քրեական գործին:
2015 թվականի հուլիսի 03-ին Ռոբերտ Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հունիսի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09110915 քրեական գործը:
2015 թվականի հուլիսի 07-ին թիվ 09110915 քրեական գործը միացվել է թիվ 09111115 քրեական գործին:
2015 թվականի հուլիսի 10-ին Ռոբերտ Շահինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի հուլիսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14144415 քրեական գործը:
2015 թվականի հուլիսի 24-ին Ռոբերտ Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14141715 քրեական գործը:
2015 թվականի հուլիսի 31-ին Ռոբերտ Շահինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի օգոստոսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14147215 քրեական գործը:
2015 թվականի օգոստոսի 05-ին Ռոբերտ Շահինյանը ձերբակալվել է:
2015 թվականի օգոստոսի 07-ին թիվ 14147215 քրեական գործը միացվել է թիվ 14144415 քրեական գործին:
2015 թվականի օգոստոսի 07-ին Ռոբերտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով 5 դրվագով, նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը Ռ.Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2015 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 14147515 քրեական գործը:
2015 թվականի օգոստոսի 24-ին թիվ 141475 և թիվ 14147615 քրեական գործերը միացվել են թիվ 14144415 քրեական գործին:
2015 թվականի հուլիսի 31-ին թիվ 09111115 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի սեպտեմբերի 04-ին թիվ 14144415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, դատարանի արձանագրային որոշմամբ թիվ 09111115 և թիվ 14144415 քրեական գործերը միացվել են:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ռոբերտ Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով ութ դրվագով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, ուրիշի գույքի զգալի չափի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի հունիսի 12-ինª ժամը 10:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 7 հասցեում գտնվող ատամնաբուժարանի կողային հատվածի աստիճանների վրա քաշել-պոկելու եղանակով Գոհար Ոսկանյանի պարանոցից բացահայտ հափշտակել է զգալի չափիª 100.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, Ռոբերտ Շահինյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի հունիսի 13-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 17 և 47/1 շենքերի միջնամասի աստիճանահարթակի վրա Արմենուհի Ղազարյանի պարանոցից քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է զգալի չափերի` 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, Ռոբերտ Շահինյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015 թվականի հունիսի 14-ին` ժամը 16:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում` <<Ալմաստ>> գործարանի մոտակա կամրջի տակ, Սեդա Ասատրյանի պարանոցից քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է զգալի չափերի` 70.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան, դրանից կախված ոսկյա խաչն ու թվով երկու կախազարդերը և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2015 թվականի հունիսի 30-ին` ժամը 08:45-ի սահմաններում ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Ա.Բակունց փողոցում` ՙԱրփի՚ մանկապարտեզի անմիջապես հետևի հատվածում, հետևի կողմից մոտենալով Սվետլանա Շավարշի Լոռեցյանին, քաշել-պոկելու եղանակով վերջինիս պարանոցից բացահայտ հափշտակել է զգալի չափ հանդիսացող 200.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա` կուլոնի հետ միասին, և դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2015 թվականի հուլիսի 10-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Կոմիտասի 1 շենքի 2-րդ կամարամուտքի դիմաց, հետևի կողմից մոտեցել է Նարինե Ժամհարյանին, քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է զգալի չափ հանդիսացող 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ Նարինե Ժամհարյանի պարանոցի ոսկյա շղթան և դիմել է փախուստի:
Բացի այդ, 2015 թվականի հուլիսի 19-ին` ժամը 18:30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Ա.Խաչատրյան 4 շենքի հետնամասում, քաշել-պոկել է զգալի չափ հանդիսացող 140.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ Լաուրա Առստամյանի պարանոցի ոսկյա շղթան և բացահայտ հափշտակելով այն` դիմել փախուստի:
Բացի այդ, 2015 թվականի հուլիսի 22-ին` ժամը 10:20-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 37 շենքի 3-րդ շքամուտքում հետևից մոտենալով Ժենյա Անդրանիկի Ղուկեյանին, քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է զգալի չափերի` 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ Ժ.Ղուկեյանի պարանոցի ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի:
Դրանից հետո, 2015 թվականի օգոստոսի 4-ին` ժամը 09:00-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան 12 շենքի 3-րդ մուտքի շքամուտքի միջանցիկ հատվածում քաշել-պոկելու միջոցով հափշտակել է Հասմիկ Վանիկի Վարդանյանի պարանոցի` զգալի չափի` 170.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան և խաչը ու դիմել փախուստի՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ռոբերտ Սամսոնի Շահինյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ մեղադրանքը պարզ է, համաձայն է առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալ պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը:
Մեղադրող Արծրուն Առաքելյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողներ Գոհար Ոսկանյանը, Արմենուհի Ղազարյանը, Սեդա Ասատրյանը, Սվետլանա Լոռեցյանը, Նարինե Ժամհարյանը, Լաուրա Առստամյանը, Ժենյա Ղուկեյանը, Հասմիկ Վարդանյանը և վերջինիս ներկայացուցիչ Լևոն Հովհաննիսյանը արագացված կարգի կիրառման դեմ առարկություններ չեն ներկայացրել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Շահինյանի մեղավորությունը` ութ դրվագով կողոպուտ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակված:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` ՙԴատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Շահինյանը նախկինում դիտավորյալ հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված լինելով` դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: (...)՚:
Վճռաբեկ դատարանը Ա.Պողոսյանի վերաբերյալ ՏԴ/0071/01/13 գործով իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, այն մասին, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասում առկա՝ ՙսույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժ՚ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա՝ ՙկատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժ՚ ձևակերպումները ենթադրում են, որ կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժ հասկացությունը պետք է մեկնաբանել որպես քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում որոշվող օրենքով սահմանված պատիժ, իսկ խնդրո առարկա ձևակերպումների այնպիսի մեկնաբանումը, որի պայմաններում ՙկատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժը՚ որոշվում է արդեն իսկ ռեցիդիվի կանոնների կիրառմամբ որոշված պատժաչափի սահմաններում, անթույլատրելի է:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը՝ պայմանավորված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա կարգավորմամբ, ըստ որի` ՙ(...) եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա դատարանը նշանակում է առավել մեղմ պատիժը՚, գրեթե բոլոր դեպքերում հանգեցնում է բացարձակ որոշակի սանկցիայի, ինչը հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի, 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահնաջներին և դրանց վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքին (տես, Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-63/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-55/07, ՎԲ-25/08, ԵՇԴ/0023/01/08, ԵԿԴ/0146/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԿԴ/0042/01/11, ԼԴ/0287/01/11, ՍԴ/0109/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումները): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառման դեպքում վերջնական պատիժը միշտ առավել մեղմից փոքր է ստացվում, և դատարանը կարող է նշանակել միայն առավել մեղմ պատիժը:
Այլ խոսքով՝ հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը բացառում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների կիրառման հնարավորությունը, և դատարանը զրկվում է կոնկրետ դեպքում կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորությունը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները գնահատելու և անձի նկատմամբ արդարացի պատիժ նշանակելու հնարավորությունից: Բացի այդ, բացառվում է վերադաս դատական ատյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված` դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմքի կիրառման հնարավորությունը, որի համաձայն` դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը կամ ամբաստանյալի անձին:
Հետևաբար, գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով ամրագրված պատիժ նշանակելու հատուկ կանոնների միջև առկա է հակասություն, որը ենթակա է լուծման հօգուտ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի՚:
Նշված պայմաններում, դատարանը, Ռոբերտ Շահինյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի միայն 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով:
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը դիտում է որպես ամբաստանյալ Ռ.Շահինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռոբերտ Շահինյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Քննության առնելով տուժողների քաղաքացիական հայցy, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է բավարարել և Ռոբերտ Սամսոնի Շահինյանից հօգուտ Գոհար Ոսկանյանի բռնագանձել 100.000 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Ղազարյանի` 200.000 ՀՀ դրամ, Սեդա Ասատրյանի` 70.000 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Լոռեցյանի` 200.000 ՀՀ դրամ, Նարինե Ժամհարյանի` 300.000 ՀՀ դրամ, Լաուրա Առստամյանի` 140.000 ՀՀ դրամ, Ժենյա Ղուկեյանի` 220.000 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Վարդանյանի` 170.000 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ժենյա Ղուկեյանից հափշտակված ոսկե շղթայի մի հատվածը պետք է թողնել Ժ.Ղուկեյանի տնօրինմանը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռոբերտ Շահինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 163-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ և 3754-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Ռոբերտ Սամսոնի Շահինյանին մեղավոր ճանաչել ութ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Գոհար Ոսկանյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Արմենուհի Ղազարյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Սեդա Ասատրյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Սվետլանա Լոռեցյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Նարինե Ժամհարյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Լաուրա Առստամյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ժենյա Ղուկեյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Հասմիկ Վարդանյանից բացահայտ հափշտակություն կատարելու դրվագով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռոբերտ Սամսոնի Շահինյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի օգոստոսի 05-ից:
Ռոբերտ Շահինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողների քաղաքացիական հայցը բավարարել և Ռոբերտ Սամսոնի Շահինյանից հօգուտ Գոհար Ոսկանյանի բռնագանձել 100.000 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Ղազարյանի` 200.000 ՀՀ դրամ, Սեդա Ասատրյանի` 70.000 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Լոռեցյանի` 200.000 ՀՀ դրամ, Նարինե Ժամհարյանի` 300.000 ՀՀ դրամ, Լաուրա Առստամյանի` 140.000 ՀՀ դրամ, Ժենյա Ղուկեյանի` 220.000 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Վարդանյանի` 170.000 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ժենյա Ղուկեյանից հափշտակված ոսկե շղթայի մի հատվածը թողնել տուժողի տնօրինմանը:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ