Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0129/01/15
Վիճակագրական տողի համար : 7.22

Պատասխանող

Արկադի Մարտիրոյան
Արկադի Մարտիրոսյան Ռաֆիկի
Արկադի Մարտիրոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Կարինե Ղազարյան

Արմեն Դանիելյան

Սերգեյ Չիչոյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Արթուր Մկրտչյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Կարինե Ղազարյան

Արմեն Դանիելյան

Սերգեյ Չիչոյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Արթուր Մկրտչյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արկադի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իրացման նպատակով կեղծ օղի պատրաստելու դիտավորությամբ2015թ. հունվարից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200լ սպիրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշեր՝ իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը և վերը նշված ժամանակահատվածում 1լ սպիրտին խառնելով 1լ ջուր, ստացված հեղուկը լցրել է ընդհանուր թվով՝ մոր 700-800 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ , ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ , ՙԲելինկա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, որոնցից 20 հատ 0,7լ տարողությամբ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, 600 հատ 0,5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, մոտ 100 հատ 0,5լ տարողությամբ ՙԲելինկա՚ անվանումով օղու դատարակ շշերի մեջ, որից հետո խցանների վրայի պատռված դրոշմապիտակները սոսնձել է և ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի մարզերի, ինչպես նաև՝ ԼՂՀ տարբեր խանութներիում իրացրել է կեղծ օղիները։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2015-12-23 15:00 1
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2015-10-19 10:30 5 Կայացել է
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2015-09-23 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2015-09-07 15:30 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2015-08-20 11:30 5 Կայացել է
Գործ ԵԱՔԴ/0129/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

18.12.2015թ. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ավետիսյանի
Մասնակցությամբ
Մեղադրող Ա.Դոլինյանի
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի


դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 19.10.2015թ. դատավճռի դեմ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2015թ. մայիսի 04-ին ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09108715 քրեական գործը:
2015թ. մայիսի 26-ին Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել` ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2015թ. հունիսի 02-ին Արկադի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասով:
2015թ. հուլիսի 08-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 19-ի դատավճռով Արկադի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ դատապարտվել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով` ապրանքների իրացման գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ մեկ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը որոշվել է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 տարի ժամկետով:
Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ «Ավշար Իմպերսկայա» և 10 շիշ «Ավշար Մոսկովսկայա» տեսակի օղիները ոչնչացնել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրողը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Արկադի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ նա իրացման նպատակով կեղծ օղի պատրաստելու դիտավորությամբ` 2015թ. հունվար ամսից մինչև 2015թ. ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200 լիտր սպիրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է «Ավշար Իմպերսկայա» և «Ավշար Մոսկովսկայա» անվանումով օղիների դատարկ շշեր` իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, և վերը նշված ժամանակահատվածում մեկ լիտր սպրիտին խառնելով մեկ լիտր ջուր, ստացված հեղուկը լցրել է մոտ 700-800 շիշ «Ավշար Իմպերսկայա», «Ավշար Մոսկովսկայա» և «Բելինկա» անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, որոնցից 20 շշերի մեջ, 600 հատ 0,5 լիտր տարողությամբ «Ավշար Իմպերսկայա» անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, մոտ 100 հատ 0,5լ տարողությամբ «Բելինկա» անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, որից հետո խցանների վրայի պատռված դրոշմապիտակները սոսնձել է և ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի մարզերի, ինչպես նաև ԼՂՀ տարբեր խանութներում իրացրել է կեղծ օղիները:
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Դատարանի 19.10.2015թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգքրի 10, 48, 61, 70 հոդվածների պահանջները և նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ:
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 61 հոդվածները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0029/01/08 նախադեպային որոշումը, մեղադրողը նշել է, որ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի չի առել խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այն, որ ամբաստանյալը կատարել է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործություն, որի վտանգավորությունը պայմանավորված է ոչ միայն տնտեսական գործունեության ոլորտում առկա իրավահարաբերություններին վնաս պատճառելով, այլև բնակչության կամ դրա որոշակի հատվածի առողջության համար սպառնալիքներ ստեղծելով։
Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների պայքարում քրեական օրենսդրության կարևորագույն խնդիրը և դրանց կատարման համար նշանակվող պատժի նպատակներից մեկը հանցագործությունների ընդհանուր և մասնավոր կանխարգելումն է։ Վերջինի էությունը կայանում է նրանում, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ դատարանի կողմից համաչափ պատիժ կամ քրեաիրավական ներգործության միջոցներ կիրառելու արդյունքում անձը զերծ է մնում նոր հանցագործություններ կատարելուց, ընդ որում, քրեական պատժի նշանակումը նաև ընդհանուր կանխարգելիչ ազդեցություն ունի հասարակության նկատմամբ։ Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով նման մեղմ պատժողական քաղաքականության իրականացումը չի կարող ապահովել պատժի՝ հանցագործությունների կանխարգելման կարևորագույն նպատակը։
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքերի բացակայությունը, գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով և վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում, հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին:
Մեղադրողը նշել է, որ նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Վերաքննիչ բողոքով մեղադրողը խնդրել է՝ բեկանել դատավճիռը, Արկադի Մարտիրոսայնի նկատմամբ նշանակել պատիժ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման:
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և ամբաստանյալի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
«/…/Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
/…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին/…/» /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:

Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալ Արկադի Մարիտրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքներն և հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձանց:
Դատարանը, քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, Արկադի Մարտիրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ Արկադի Մարտիրոսյանը ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքի տակ է գտնվում 2013թ. ծնված մանկահասակ երեխան, ընտանիքի միակ կերակրողն է, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, հանցանքը կատարել է կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայության փաստը, իրավացիորեն գտել է, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է ազատազրկման ձևով նշանակված հիմնական պատիժը նրա կողմից առանց կրելու՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի դրույթների կիրառման միջոցով:
Այսպիսով, անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքին, որով նա ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ակնհայտ մեղմ պատիժ նշանակելով, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների /10, 48 հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62, 70 հոդվածների/ պահանջները, Վերաքննիչ դատարանը գալիս է համոզման, որ բողոքը պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ մեղադրողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատավճռում արձանագրված, ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին Դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները, և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող ու սույն գործի տվյալներից բխող հիմնավոր փաստարկներ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 19.10.2015թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 207 հոդվածի 1-ին մասով` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.10.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ՝ մերժելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0129/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ19՚ հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շուշան Վանոյանի
Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Արամ Դոլինյանի
Լիլիթ Մանուկյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի /ծնված 1977 թվականի հոկտեմբերի 26-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառվածª ք.Երևան, Նարեկացի թաղամաս, 41 շենք, 22 բնակարան, բնակվողª ք.Երևան, Աթոյան անցուղի 12/3 շենք, 15 բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի մայիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09108715 քրեական գործը:
2015 թվականի մայիսի 26-ին Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունª չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հունիսի 02-ին Արկադի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի հուլիսի 08-ին թիվ 09108715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա իրացման նպատակով կեղծ օղի պատրաստելու դիտավորությամբ` 2015թ. հունվար ամսից մինչև 2015թ. ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200 լիտր սպրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշեր` իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, և վերը նշված ժամանակահատվածում մեկ լիտր սպրիտին խառնելով մեկ լիտր ջուր, ստացված հեղուկը լցրել է մոտ 700-800 շիշ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚, ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ և ՙԲելինկա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, որոնցից 20 շշերի մեջ, 600 հատ 0,5 լիտրլ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, մոտ 100 հատ 0,5լ տարողությամբ ՙԲելինկա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, որից հետո խցանների վրայի պտռված դրոշմապիտակները սոսնձել է և ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի մարզերի, ինչպես նաև ԼՂՀ տարբեր խանութներում իրացրել է կեղծ օղիները՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում Արկադի Մարտիրոսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունք տալուց, նշելով, որ պնդում է նախաքննության փուլի ցուցմունքները:
Նախաքննության փուլում Արկադի Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվար ամսից ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, առանց պետական գրանցման, իր Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 34 տանը պատրաստել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚, ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ և ՙԲելինկա՚ անվամբ ապրանքանիշերի կեղծ օղիներ: Այդ ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200 լիտր սպրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվամբ օղիների դատարկ շշեր` իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, մեկ լիտր ջրին խառնելով մեկ լիտր սպրիտ` ստացված հեղուկը լցրել է այդ շշերի և ապա սոսնձելով պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, դրանք անձամբ կամ իր ընկերներ Արտակ Սահակյանի և Արման Մխիթարյանի միջոցով իրացրել է ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի և ԼՂՀ ք.Ստեփանակերտի տարբեր մթերային խանութներում:
Գ.թ. 66-68, 77-78

Ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Վկա Նաիրի Պողոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ՙԱվշարի գինու գործարան՚ ՍՊԸ-ում` որպես վաճառքի պատասխանատու, զբաղվում է ապրանքների ցուցադրությամբ, վերահսկում է առաքիչների գործունեությունը, ընդհանուր ստուգումներ և հսկողություններ է իրականացնում այն խանութներում, որտեղ վաճառվում են նշված ընկերության ապրանքատեսակները: 2015թ. մարտ ամսին իր հերթական ստուգայցերի ժամանակ Արարատի մարզի Հովտաշատ և Գայ գյուղերում գտնվող մթերային խանութներից մեկում հայտնաբերել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվամբ 0.5լ տարողությամբ օղիներ, որոնք իրենց արտաքին տեսքից կեղծված են երևացել և չեն նմանվել իրենց ընկերության արտադրած օղիներին: Երբ ինքը վերցրել է օղին, առաջին հերթին նկատել է, որ դրոշմապտակները կտրած-կպցրած են, կամ հին և մաշված, բացի այդ, մաշվածություն և քերծվածքներ են եղել նաև շշերի և խցանների վրա, որոնք կասկածի տեղիք են տվել: Ինքը խանութների վաճառողներից հետաքրքրվել է, թե որտեղից են ձեռք բերել այդ օղիները և նրանք ասել են, որ գնել են անծանոթ տղամարդուց, որ բերել էր արծաթագույն ավտոմեքենայով` 34ZM395 պետհամարանիշով: Ինքն այդ խանութներից վերցրել է նշված օղիներից 5 շիշ, տարել գործարան և այտեղից դիմել ոստիկանություն:

Վկա Արտակ Սահակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արկադի Մարտիրոսյանի հետ գտնվում է գործնական-ընկերական հարաբերությունների մեջ: 2015թ. հունվար ամսին իրեն է զանգահարել Ա.Մարտիրոսյանը և ասել, որ ՙԱվշար՚ ընկերության օղիներից ունի, և առաջարկել է աշխատանք` այդ օղիները տանել և վաճառել խանութներին, քանի որ ինքը նախկինում մոտ տասը տարի աշխատել է որպես առաքիչ և տեղյակ է եղել է ՀՀ մարզերի և Երևան քաղաքի հասցեներից: Ինքը համաձայնվել է, որից հետո Ա.Մարտիրոսյանն ասել է, որ ՙՖորդ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով Վահիկ անունով տղամարդ կգա և միասին այդ մեքենայի մեջ բեռնված օղիներըւ պետք է տանեն ԼՂՀ` ք.Ստեփանակերտ: Այդ աշխատանքի համար իրեն պետք է վճարեր 30.000 ՀՀ դրամ: Պայմանավորվածության համաձայն հաջորդ օրն իրենց տուն է եկել Վահիկը` մուգ կապույտ գույնի ՙՖորդ տրանզիտ՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, որի մեջ դասավորված է եղել 50 տուփ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվամբ օղի: Յուրաքանչյուր տուփում եղել է 12 հատ 0.5լ տարողությամբ օղի: Իրենք այդ օղիները վաճառել են ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի տարբեր խանութներում, և վաճառքից ստացվել է մոտ 360.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 30.000 ՀՀ դրամը Ա.Մարտիրոսյանն իրեն է տվել: Դրանից հետո, 2015թ. մարտ ամսին կրկին իրեն զանգահարել է Ա.Մարտիրոսյանը և խնդրել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Արման Մխիթարյանի հետ գնան ք.Վայք և օղի վաճառեն: Ինքը համաձայնվել է, և հաջորդ օրը Ա.Մխիթարյանի արծաթագույն ՎԱԶ 21012 մակնիշի 34ZM395 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Վայք և վաճառել ընդհանուրը 5 տուփ օղի: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ օղիները կեղծ են, Ա.Մարտիրոսյանն ասել է, որ դրանք գնել է ՙՍուրմալու՚ վաճառակետից:

Վկա Արման Մխիթարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտ ամսին իրեն է զանգահարել Ա.Մարտիրոսյանը և առաջարկել աշխատանք, և ինքը համաձայնվել է: Պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել է Ա.Մարտիրոսյանի տուն` Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամաս` իրեն պատկանող ՎԱԶ 21012 մակնիշի 34 ZM 395 պետհամարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենայով: Ա.Մարտիրոսյանն իր մեքենայի բեռնախցիկում դասավորել է 5 տուփ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվամբ օղի և միասին ուղևորվել են Արարատի մարզի Հայանիստ-Խաչպար-Հովտաշատ գյուղերի ուղղությամբ, որտե տարբեր խանութներում Ա.Մարտիրոսյանը վաճառել է օղի, իսկ ինքը` սուրճ: Դրանից հետո, մեկ շաբաթ անց , կրկին իրեն զանգահարել է Ա.Մարտիրոսյանը և ասել, որ անհրաժեշտ է օղիներ վաճառել Վայքում, և որ պետք է գնա իրենց ընդհանուր ընկեր Ա.Սահակյանի հետ: Ինքը պայմանավորվել է Ա.Սահակյանի հետ և միասին գնացել են Վայք: Վկան նշել է, որ տեղյակ չի եղել, որ օղիները կեղծ են, Ա.Մարտիրոսյանն ասել է, որ դրանք ձեռք է բերել ՙՍուրմալու՚ վաճառակետից:
Գ.թ. 45-47

Արկադի Մարտիրոսյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև.

Դեպքի վայրի զննության և քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Արկադի Մարտիրոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 34 հասցեի խոհանոցը և հայտարարել, որ այդ տան խոհանոցում է իրացման նպատակով պատրաստել կեղծ օղիներ:
Գ.թ. 95-97, 98-101

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Արկադի Մարտիրոսյանը մատնացույց է արել ՀՀ Արմավիրի մարզի Հովտաշատ գյուղի Բաղրամյան 9, Գայ գյուղի Ա.Խաչատրյան 10, Վայոց Ձորի մարզի Վայք քաղաքի Ալավերդյան 10 հասցեներում գտնվող խանութները և Վայք քաղաքի Ջերմուկի խճուղի 1 հասցեում գտնվող ճաշարանը, և հայտարարել, որ այդ վայրերում է իրացրել կեղծ օղիները:
Գ.թ. 105-107, 108-110, 124-126, 128-130

Դատանյութագիտական փորձագետի թիվ 15-1278 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված հետազոտելի նմուշները` թվով 1 հատ 0.5լ տարողությամբ ՙIMPERSKAYA, ԱՎՇԱՐ, PREMIUM QUALITY, креп. 40% об., обьем 0.5л՚ պիտանի գրառումներով օղու շշի և թվով 10 հատ 0.5լ տարողությամբ ՙAVSHAR, МОСКОВСКАЯ КРЕПОСТЬ< CLASSIC RUSSIAN VODKA< Alc. 40%, 500ML՚ պիտանի գրառումներով օղու շշերի սպրտ պարունակող հեղուկները իրենց թնդությամբ չեն համապատասխանում շշերի պիտակների վրա նշված թնդության աստիճանին և ԳՈՍՏ 12712-2013-ի պահանջներին և չեն կարող համարվել օղիներ, ինչպես նաև համաձայն ԳՈՍՏ Ռ 52742-2005-ի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշներով չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշ ներկայացված նույնանուն գործարանային արտադրության օղիների նույն ցուցանիշներին և նորմատիվային փաստաթղթերի պահանջներին:
Գ.թ. 115-120

Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և 10 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ տեսակի օղիներով:
Գ.թ. 143-144

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի մեղավորությունը կեղծ օղի իրացման նպատակով պատրաստելու և իրացնելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակվել:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, դատարանը գտնում է, որ նա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Որպես ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չէ, խնամքի տակ է գտնվում 2013 թվականին ծնված մեկ մանկահասակ երեխան, ընտանիքի միակ կերակրողն է, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, հանցանքը կատարել է կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրութները անհրաժեշտ են մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկվածին ուղղելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
Անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև ՎԲ-192/07 և ՎԲ-50/07, որոշումներում, վերահաստատել է իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Դատարանը վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Արտյոմ Ղարագյոզյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ Արկադի Մարտիրոսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանակաորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և 10 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ տեսակի օղիները պետք է ոչնչացնել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` ապրանքների իրացման գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ մեկ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և 10 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ տեսակի օղիները ոչնչացնել:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0129/01/15
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 27-07-2015
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 09108715
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արկադի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իրացման նպատակով կեղծ օղի պատրաստելու դիտավորությամբ2015թ. հունվարից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200լ սպիրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշեր՝ իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը և վերը նշված ժամանակահատվածում 1լ սպիրտին խառնելով 1լ ջուր, ստացված հեղուկը լցրել է ընդհանուր թվով՝ մոր 700-800 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ , ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ , ՙԲելինկա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, որոնցից 20 հատ 0,7լ տարողությամբ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, 600 հատ 0,5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, մոտ 100 հատ 0,5լ տարողությամբ ՙԲելինկա՚ անվանումով օղու դատարակ շշերի մեջ, որից հետո խցանների վրայի պատռված դրոշմապիտակները սոսնձել է և ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի մարզերի, ինչպես նաև՝ ԼՂՀ տարբեր խանութներիում իրացրել է կեղծ օղիները։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արկադի
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հայրանուն Ռաֆիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 7.22
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 27-07-2015
Նախագահող դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Մկրտչյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 28-07-2015
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 28-07-2015
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 20-08-2015
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր
Անուն Արկադի
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Արամ
Ազգանուն Դոլինյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-09-2015
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 23-09-2015
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-10-2015
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 19-10-2015
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արկադի
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 19-10-2015
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ No ԵԱՔԴ/0129/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ19՚ հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շուշան Վանոյանի
Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Արամ Դոլինյանի
Լիլիթ Մանուկյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի /ծնված 1977 թվականի հոկտեմբերի 26-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառվածª ք.Երևան, Նարեկացի թաղամաս, 41 շենք, 22 բնակարան, բնակվողª ք.Երևան, Աթոյան անցուղի 12/3 շենք, 15 բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի մայիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09108715 քրեական գործը:
2015 թվականի մայիսի 26-ին Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունª չհեռանալու մասին:
2015 թվականի հունիսի 02-ին Արկադի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի հուլիսի 08-ին թիվ 09108715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա իրացման նպատակով կեղծ օղի պատրաստելու դիտավորությամբ` 2015թ. հունվար ամսից մինչև 2015թ. ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200 լիտր սպրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշեր` իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, և վերը նշված ժամանակահատվածում մեկ լիտր սպրիտին խառնելով մեկ լիտր ջուր, ստացված հեղուկը լցրել է մոտ 700-800 շիշ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚, ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ և ՙԲելինկա՚ անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, որոնցից 20 շշերի մեջ, 600 հատ 0,5 լիտրլ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, մոտ 100 հատ 0,5լ տարողությամբ ՙԲելինկա՚ անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, որից հետո խցանների վրայի պտռված դրոշմապիտակները սոսնձել է և ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի մարզերի, ինչպես նաև ԼՂՀ տարբեր խանութներում իրացրել է կեղծ օղիները՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում Արկադի Մարտիրոսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունք տալուց, նշելով, որ պնդում է նախաքննության փուլի ցուցմունքները:
Նախաքննության փուլում Արկադի Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունվար ամսից ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, առանց պետական գրանցման, իր Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 34 տանը պատրաստել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚, ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ և ՙԲելինկա՚ անվամբ ապրանքանիշերի կեղծ օղիներ: Այդ ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200 լիտր սպրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ անվամբ օղիների դատարկ շշեր` իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, մեկ լիտր ջրին խառնելով մեկ լիտր սպրիտ` ստացված հեղուկը լցրել է այդ շշերի և ապա սոսնձելով պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, դրանք անձամբ կամ իր ընկերներ Արտակ Սահակյանի և Արման Մխիթարյանի միջոցով իրացրել է ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի և ԼՂՀ ք.Ստեփանակերտի տարբեր մթերային խանութներում:
Գ.թ. 66-68, 77-78

Ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Վկա Նաիրի Պողոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ՙԱվշարի գինու գործարան՚ ՍՊԸ-ում` որպես վաճառքի պատասխանատու, զբաղվում է ապրանքների ցուցադրությամբ, վերահսկում է առաքիչների գործունեությունը, ընդհանուր ստուգումներ և հսկողություններ է իրականացնում այն խանութներում, որտեղ վաճառվում են նշված ընկերության ապրանքատեսակները: 2015թ. մարտ ամսին իր հերթական ստուգայցերի ժամանակ Արարատի մարզի Հովտաշատ և Գայ գյուղերում գտնվող մթերային խանութներից մեկում հայտնաբերել է ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվամբ 0.5լ տարողությամբ օղիներ, որոնք իրենց արտաքին տեսքից կեղծված են երևացել և չեն նմանվել իրենց ընկերության արտադրած օղիներին: Երբ ինքը վերցրել է օղին, առաջին հերթին նկատել է, որ դրոշմապտակները կտրած-կպցրած են, կամ հին և մաշված, բացի այդ, մաշվածություն և քերծվածքներ են եղել նաև շշերի և խցանների վրա, որոնք կասկածի տեղիք են տվել: Ինքը խանութների վաճառողներից հետաքրքրվել է, թե որտեղից են ձեռք բերել այդ օղիները և նրանք ասել են, որ գնել են անծանոթ տղամարդուց, որ բերել էր արծաթագույն ավտոմեքենայով` 34ZM395 պետհամարանիշով: Ինքն այդ խանութներից վերցրել է նշված օղիներից 5 շիշ, տարել գործարան և այտեղից դիմել ոստիկանություն:

Վկա Արտակ Սահակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արկադի Մարտիրոսյանի հետ գտնվում է գործնական-ընկերական հարաբերությունների մեջ: 2015թ. հունվար ամսին իրեն է զանգահարել Ա.Մարտիրոսյանը և ասել, որ ՙԱվշար՚ ընկերության օղիներից ունի, և առաջարկել է աշխատանք` այդ օղիները տանել և վաճառել խանութներին, քանի որ ինքը նախկինում մոտ տասը տարի աշխատել է որպես առաքիչ և տեղյակ է եղել է ՀՀ մարզերի և Երևան քաղաքի հասցեներից: Ինքը համաձայնվել է, որից հետո Ա.Մարտիրոսյանն ասել է, որ ՙՖորդ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով Վահիկ անունով տղամարդ կգա և միասին այդ մեքենայի մեջ բեռնված օղիներըւ պետք է տանեն ԼՂՀ` ք.Ստեփանակերտ: Այդ աշխատանքի համար իրեն պետք է վճարեր 30.000 ՀՀ դրամ: Պայմանավորվածության համաձայն հաջորդ օրն իրենց տուն է եկել Վահիկը` մուգ կապույտ գույնի ՙՖորդ տրանզիտ՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, որի մեջ դասավորված է եղել 50 տուփ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվամբ օղի: Յուրաքանչյուր տուփում եղել է 12 հատ 0.5լ տարողությամբ օղի: Իրենք այդ օղիները վաճառել են ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի տարբեր խանութներում, և վաճառքից ստացվել է մոտ 360.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 30.000 ՀՀ դրամը Ա.Մարտիրոսյանն իրեն է տվել: Դրանից հետո, 2015թ. մարտ ամսին կրկին իրեն զանգահարել է Ա.Մարտիրոսյանը և խնդրել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Արման Մխիթարյանի հետ գնան ք.Վայք և օղի վաճառեն: Ինքը համաձայնվել է, և հաջորդ օրը Ա.Մխիթարյանի արծաթագույն ՎԱԶ 21012 մակնիշի 34ZM395 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Վայք և վաճառել ընդհանուրը 5 տուփ օղի: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ օղիները կեղծ են, Ա.Մարտիրոսյանն ասել է, որ դրանք գնել է ՙՍուրմալու՚ վաճառակետից:

Վկա Արման Մխիթարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մարտ ամսին իրեն է զանգահարել Ա.Մարտիրոսյանը և առաջարկել աշխատանք, և ինքը համաձայնվել է: Պայմանավորվածության համաձայն ինքը գնացել է Ա.Մարտիրոսյանի տուն` Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամաս` իրեն պատկանող ՎԱԶ 21012 մակնիշի 34 ZM 395 պետհամարանիշի արծաթագույն ավտոմեքենայով: Ա.Մարտիրոսյանն իր մեքենայի բեռնախցիկում դասավորել է 5 տուփ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ անվամբ օղի և միասին ուղևորվել են Արարատի մարզի Հայանիստ-Խաչպար-Հովտաշատ գյուղերի ուղղությամբ, որտե տարբեր խանութներում Ա.Մարտիրոսյանը վաճառել է օղի, իսկ ինքը` սուրճ: Դրանից հետո, մեկ շաբաթ անց , կրկին իրեն զանգահարել է Ա.Մարտիրոսյանը և ասել, որ անհրաժեշտ է օղիներ վաճառել Վայքում, և որ պետք է գնա իրենց ընդհանուր ընկեր Ա.Սահակյանի հետ: Ինքը պայմանավորվել է Ա.Սահակյանի հետ և միասին գնացել են Վայք: Վկան նշել է, որ տեղյակ չի եղել, որ օղիները կեղծ են, Ա.Մարտիրոսյանն ասել է, որ դրանք ձեռք է բերել ՙՍուրմալու՚ վաճառակետից:
Գ.թ. 45-47

Արկադի Մարտիրոսյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև.

Դեպքի վայրի զննության և քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Արկադի Մարտիրոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 34 հասցեի խոհանոցը և հայտարարել, որ այդ տան խոհանոցում է իրացման նպատակով պատրաստել կեղծ օղիներ:
Գ.թ. 95-97, 98-101

Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Արկադի Մարտիրոսյանը մատնացույց է արել ՀՀ Արմավիրի մարզի Հովտաշատ գյուղի Բաղրամյան 9, Գայ գյուղի Ա.Խաչատրյան 10, Վայոց Ձորի մարզի Վայք քաղաքի Ալավերդյան 10 հասցեներում գտնվող խանութները և Վայք քաղաքի Ջերմուկի խճուղի 1 հասցեում գտնվող ճաշարանը, և հայտարարել, որ այդ վայրերում է իրացրել կեղծ օղիները:
Գ.թ. 105-107, 108-110, 124-126, 128-130

Դատանյութագիտական փորձագետի թիվ 15-1278 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված հետազոտելի նմուշները` թվով 1 հատ 0.5լ տարողությամբ ՙIMPERSKAYA, ԱՎՇԱՐ, PREMIUM QUALITY, креп. 40% об., обьем 0.5л՚ պիտանի գրառումներով օղու շշի և թվով 10 հատ 0.5լ տարողությամբ ՙAVSHAR, МОСКОВСКАЯ КРЕПОСТЬ< CLASSIC RUSSIAN VODKA< Alc. 40%, 500ML՚ պիտանի գրառումներով օղու շշերի սպրտ պարունակող հեղուկները իրենց թնդությամբ չեն համապատասխանում շշերի պիտակների վրա նշված թնդության աստիճանին և ԳՈՍՏ 12712-2013-ի պահանջներին և չեն կարող համարվել օղիներ, ինչպես նաև համաձայն ԳՈՍՏ Ռ 52742-2005-ի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշներով չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշ ներկայացված նույնանուն գործարանային արտադրության օղիների նույն ցուցանիշներին և նորմատիվային փաստաթղթերի պահանջներին:
Գ.թ. 115-120

Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և 10 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ տեսակի օղիներով:
Գ.թ. 143-144

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի մեղավորությունը կեղծ օղի իրացման նպատակով պատրաստելու և իրացնելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակվել:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, դատարանը գտնում է, որ նա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Որպես ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չէ, խնամքի տակ է գտնվում 2013 թվականին ծնված մեկ մանկահասակ երեխան, ընտանիքի միակ կերակրողն է, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, հանցանքը կատարել է կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրութները անհրաժեշտ են մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկվածին ուղղելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
Անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև ՎԲ-192/07 և ՎԲ-50/07, որոշումներում, վերահաստատել է իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Դատարանը վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Արտյոմ Ղարագյոզյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ Արկադի Մարտիրոսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանակաորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և 10 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ տեսակի օղիները պետք է ոչնչացնել:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` ապրանքների իրացման գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ մեկ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ ՙԱվշար Իմպերսկայա՚ և 10 շիշ ՙԱվշար Մոսկովսկայա՚ տեսակի օղիները ոչնչացնել:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 19-10-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 25-11-2015
Էջերի քանակ 2 հատորից. 1-ին հատորը՝ 156 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 52 թերթից:
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 25-11-2015
Էջերի քանակը 156,52
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 24-11-2015
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 25-11-2015
Էջերի քանակը 156, 52
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-28189/15
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 19-02-2016
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 23-02-2016
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 24-02-2016
Էջերի քանակ 3 հատորից. 1-ին հատորը՝ 156 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 52 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 45 թերթից:
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 26-02-2016
Էջերի քանակը 156,52,45
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0129/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 23-11-2015
Ամսաթիվ 19-11-2015
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Ա
Ազգանուն Դոլինյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արկադի Մարտիրոսյան Բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր դատարանի`Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի /ՀՀ քր օր. 207 հոդ.1-ին մասով - ազատազրկում 1 տարի ժամկետով`ապրանքների իրացման գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով 1 տարի ժամկետով , ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածով`2 տարի փորձաշրջան / վերաբերյալ 19.10.2015թ. դատավճիռը նրա նկատմամբ նշանակված պատժի մասով և նշանակել կատարած հանցագործության բնույթին, հասարակական վտանգավորությանը համաչափ պատիժ` առանց ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կիրառման :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 30-11-2015
Գործը ստացվել է Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 30-11-2015
Նախագահող դատավոր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Ղազարյան
Դատավոր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Դանիելյան
Դատավոր
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Չիչոյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 02-12-2015
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 16-12-2015
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 23-12-2015
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխվել է
Փոփոխված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 18-12-2015
Ամբաստանյալ
Անուն Արկադի
Ազգանուն Մարտիրոյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ ԵԱՔԴ/0129/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

18.12.2015թ. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա.Ավետիսյանի
Մասնակցությամբ
Մեղադրող Ա.Դոլինյանի
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի


դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 19.10.2015թ. դատավճռի դեմ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2015թ. մայիսի 04-ին ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09108715 քրեական գործը:
2015թ. մայիսի 26-ին Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել` ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2015թ. հունիսի 02-ին Արկադի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասով:
2015թ. հուլիսի 08-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 19-ի դատավճռով Արկադի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207 հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ դատապարտվել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով` ապրանքների իրացման գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ մեկ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը որոշվել է պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 2 տարի ժամկետով:
Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված թվով 1 շիշ 0.5լ տարողությամբ «Ավշար Իմպերսկայա» և 10 շիշ «Ավշար Մոսկովսկայա» տեսակի օղիները ոչնչացնել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրողը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Արկադի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ նա իրացման նպատակով կեղծ օղի պատրաստելու դիտավորությամբ` 2015թ. հունվար ամսից մինչև 2015թ. ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի մի շարք խանութներից գնել է ընդհանուր մոտ 200 լիտր սպիրտ և խմելու ջուր, իսկ մթերային խանութներից կամ տարբեր հացատներից գնել է «Ավշար Իմպերսկայա» և «Ավշար Մոսկովսկայա» անվանումով օղիների դատարկ շշեր` իրենց խցաններով, որոնց վրա դեռևս առկա են եղել պատռված ակցիզային դրոշմանիշերը, և վերը նշված ժամանակահատվածում մեկ լիտր սպրիտին խառնելով մեկ լիտր ջուր, ստացված հեղուկը լցրել է մոտ 700-800 շիշ «Ավշար Իմպերսկայա», «Ավշար Մոսկովսկայա» և «Բելինկա» անվանումով օղու դատարկ շշերի մեջ, որոնցից 20 շշերի մեջ, 600 հատ 0,5 լիտր տարողությամբ «Ավշար Իմպերսկայա» անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, մոտ 100 հատ 0,5լ տարողությամբ «Բելինկա» անվանումով օղիների դատարկ շշերի մեջ, որից հետո խցանների վրայի պատռված դրոշմապիտակները սոսնձել է և ՀՀ Արմավիրի, Վայոց Ձորի մարզերի, ինչպես նաև ԼՂՀ տարբեր խանութներում իրացրել է կեղծ օղիները:
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Դատարանի 19.10.2015թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգքրի 10, 48, 61, 70 հոդվածների պահանջները և նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ:
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 61 հոդվածները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0029/01/08 նախադեպային որոշումը, մեղադրողը նշել է, որ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի չի առել խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այն, որ ամբաստանյալը կատարել է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործություն, որի վտանգավորությունը պայմանավորված է ոչ միայն տնտեսական գործունեության ոլորտում առկա իրավահարաբերություններին վնաս պատճառելով, այլև բնակչության կամ դրա որոշակի հատվածի առողջության համար սպառնալիքներ ստեղծելով։
Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների պայքարում քրեական օրենսդրության կարևորագույն խնդիրը և դրանց կատարման համար նշանակվող պատժի նպատակներից մեկը հանցագործությունների ընդհանուր և մասնավոր կանխարգելումն է։ Վերջինի էությունը կայանում է նրանում, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ դատարանի կողմից համաչափ պատիժ կամ քրեաիրավական ներգործության միջոցներ կիրառելու արդյունքում անձը զերծ է մնում նոր հանցագործություններ կատարելուց, ընդ որում, քրեական պատժի նշանակումը նաև ընդհանուր կանխարգելիչ ազդեցություն ունի հասարակության նկատմամբ։ Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով նման մեղմ պատժողական քաղաքականության իրականացումը չի կարող ապահովել պատժի՝ հանցագործությունների կանխարգելման կարևորագույն նպատակը։
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքերի բացակայությունը, գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով և վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում, հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգքրի 48 հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին:
Մեղադրողը նշել է, որ նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Վերաքննիչ բողոքով մեղադրողը խնդրել է՝ բեկանել դատավճիռը, Արկադի Մարտիրոսայնի նկատմամբ նշանակել պատիժ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման:
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և ամբաստանյալի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Այլ կերպ՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս դատարանը պատժի չկիրառման յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգման ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 2-ի` Հ.Սահակյանի վերաբերյալ գործով ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշման 17-րդ կետը/:
«/…/Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
/…/ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին/…/» /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. նոյեմբերի 30-ի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-201/07 որոշումը/:

Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալ Արկադի Մարիտրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքներն և հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրա ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձանց:
Դատարանը, քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու հարցը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, Արկադի Մարտիրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ Արկադի Մարտիրոսյանը ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքի տակ է գտնվում 2013թ. ծնված մանկահասակ երեխան, ընտանիքի միակ կերակրողն է, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, հանցանքը կատարել է կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման հետևանքով, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայության փաստը, իրավացիորեն գտել է, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է ազատազրկման ձևով նշանակված հիմնական պատիժը նրա կողմից առանց կրելու՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի դրույթների կիրառման միջոցով:
Այսպիսով, անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքին, որով նա ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արկադի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ակնհայտ մեղմ պատիժ նշանակելով, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների /10, 48 հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62, 70 հոդվածների/ պահանջները, Վերաքննիչ դատարանը գալիս է համոզման, որ բողոքը պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ մեղադրողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատավճռում արձանագրված, ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին Դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները, և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող ու սույն գործի տվյալներից բխող հիմնավոր փաստարկներ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 19.10.2015թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արկադի Ռաֆիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 207 հոդվածի 1-ին մասով` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.10.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ՝ մերժելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 18-12-2015
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 10-02-2016
Էջերի քանակը 156, 52, 37
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 10-02-2016
Էջերի քանակը 156, 52, 37
Ուր Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Գրության համարը Ե-2867/16