ԵԱՔԴ/0121/01/15


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն


«04» հունիսի 2018թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝


նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի, Ա.Պարտիզպանյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Վ.Մկրտչյանի, Էդ.Պետրոսյանի,
տուժող Տ.Սահակովայի,
տուժողի ներկայացուցիչ Մ.Բաբայանի,
ամբաստանյալ Հ.Վիրաբյանի,
պաշտպաններ` Գ.Գալիկյանի, Դ.Մնացականյանի,Ս.Մանուկյանի,




դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքիՀամեստ Ժորայի Վիրաբյանի՝ ծնված 1971թվականի փետրվարի15-ինԵղվարդ քաղաքում,ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում,նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Բաբայան 36 շենք, բնակարան 76 հասցեում,որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին,մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի3-րդմասի 1-ին կետով.


ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Մկրտչյանի 2015 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14200215 քրեական գործը, որն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու համար:
2015 թվականի մարտի 16-ին թիվ 14200215 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի վարույթ:
Քննիչի 2015 թվականի մարտի 19-ի որոշմամբ Տատյանա Նիկոլայի Սահակովան թիվ 14200215 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
Քննիչի 2015 թվականի ապրիլի 09-ի որոշմամբ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2015 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ թիվ 14200215 քրեական գործով Համեստ Ժորայի Վիրաբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«[Համեստ Ժորայի Վիրաբյանը] մեղադրվումէայնբանիհամար, որնախարդախությամբուրիշիգույքիառանձնապեսխոշորչափերիհափշտակությունկատարելուդիտավորությամբ, ՏատյանաՆիկոլայիՍահակովայիններկայանալովորպեսԿանադայիքաղաքացի, հոգեբանականգիտություններիդոկտոր, Երևանքաղաքի «Բուսաբանական» այգումոտկառուցվողբազմաբնակարանշենքըներկայացնելովորպեսիրընտանիքիբիզնեսևնախապեսգիտակցելովխոստումըկատարելուանհնարինությանմասին, նշվածշենքումվերջինիսմատչելիգնովբնակարանհատկացնելուպատրվակով, չարաշահելովՏատյանաՍահակովայիվստահությունը, խաբեությամբվերջինիցսԵրևանքաղաքիԿոմիտաս49/1 հասցեում, մեկմիասնականդիտավորությամբ, 2013 թվականիսեպտեմբերամսինպահանջելովևստանալով 1.215.180 ՀՀդրամինհամարժեք 3.000 ԱՄՆդոլարգումար, 2013 թվականիսեպտեմբերի27-ին`4.867.440 ՀՀդրամինհամարժեք 12.000 ԱՄՆդոլար, 2013 թվականինոյեմբերամսին՝ 1.615.640 ՀՀ դրամին համարժեք 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար, 2014 թվականի փետրվարի 28-ին` 8.263.000 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլարգումար, 2014 թվականի ապրիլի 29-ին` 1.000.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչպես նաև 2013 թվականի դեկտեմբերի ամսից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ամսական 250.000` ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումար և խարդախությամբ հափշտակելով առանձնապես խոշոր չափերի` 15.961.260 ՀՀ դրամին համարժեք 39.000 ԱՄՆ դոլար և 4.000.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր` 19.961.260 ՀՀ դրամ գումարը:(…) »:
ԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-ԶեյթունվարչականշրջաններիդատախազությանդատախազՎ.Մկրտչյանը 2015 թվականիհուլիսի 03-ինթիվ14200215քրեականգործիմեղադրականեզրակացությունըհաստատելէևքրեականգործըմեղադրականեզրակացությամբուղարկվելէԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարան, որըԴատարանումստացվելէ 2015 թվականիհուլիսի 09-ին:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0121/01/15 համարի ներքո մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին:
Դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2015 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0121/01/15 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հուլիսի 24-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
ՀՀ նախագահի 2016 թվականի հունվարի 08-ի թիվ ՆՀ-3-Ա հրամանագրով դադարեցվել է Ա.Խաչատրյանի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավորի լիազորությունները:
2016 թվականի հունվարի 19-ին թիվ ԵԱՔԴ/0121/01/15 քրեական գործը վերամակագրվել և 2016 թվականի հունվարի 21-ին հանձնվել է նույն դատարանի դատավոր Ռ.Մխիթարյանին:
Նույն օրը թիվ ԵԱՔԴ/0121/01/15 քրեական գործն ընդունվել է դատավոր Ռ.Մխիթարյանի վարույթ: 2016 թվականի փետրվարի 04-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին:
ՀՀ նախագահի 2016 թվականի մայիսի 23-ի թիվ ՆՀ-440-Ա հրամանագրով դադարեցվել է Ռ.Մխիթարյանի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավորի լիազորությունները:
2016 թվականի հունիսի 24-ին թիվ ԵԱՔԴ/0121/01/15 քրեական գործը վերամակագրվել և 2016 թվականի հունիսի 27-ին հանձնվել է նույն դատարանի դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2016 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0121/01/15 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ, գործի պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված փաստական տվյալներով, Դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը բնակարան ձեռք բերելու պատրվակով, չարաշահելով տուժող Տատյանա Նիկոլայի Սահակովայի վստահությունը, խաբեությամբ վերջինիցս միասնական դիտավորությամբ, խարդախությամբ հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 15.961.260 ՀՀ դրամին համարժեք 39.000 ԱՄՆ դոլար և 4.000.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր 19.961.260 ՀՀ դրամ գումարը։
Ամբաստանյալ Համեստ ժորայի Վիրաբյանը 2013 թվականի հուլիս ամսին, համացանցից տեղեկացել է, որ Երևան քաղաքի Կոմիտաս 49/1 հասցեում գործող «Վելնես» («Վիժն») հոգեկան առողջության կենտրոնում պահանջվում են աշխատակիցներ։ Աշխատանքի տեղավորվելու նպատակով՝ գնացել է հիշյալ կենտրոն, ներկայացել որպես Հասմիկ Գևորգի Վիրաբյան և, հետաքրքրվելով պահանջվող աշխատանքների, մասին պարզել է, որ կենտրոնին անհրաժեշտ է հոգեբան։ Ամբաստանյալ Համեստ ժորայի Վիրաբյանը՝ չունենալով հոգեբանի մասնագիտություն, հիշյալ կենտրոնի աշխատակիցների վստահությունը ձեռք բերելու և աշխատանքի ընդունվելու նպատակով, ներկայացել է որպես հոգեբան՝ հոգեբանական գիտությունների դոկտոր։ Ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանն այցեքարտերի պատրաստմամբ զբաղվող Սեյրան Հակոբյանին պատվիրել է պատրաստել իր անվամբ այցեքարտեր, որոնց վրա նշված է եղել, որ հանդիսանում է հոգեբան՝ հոգեբանական գիտությունների դոկտոր, իսկ անունը նշված է եղել Հասմիկ։
Ամբաստանյալ Համեստ ժորայի Վիրաբյանը «Վելնես» հոգեկան առողջության կենտրոն այցելությունների ընթացքում ծանոթացել է նույն մասնաշենքում աշխատող բժշկուհի՝ տուժող Տատյանա Նիկոլայի Սահակովայի հետ, ում հետ ձևավորվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ։ Տուժող Տատյանա Նիկոլայի Սահակովայի հետ ունեցած խոսակցությունների ընթացքում ամբաստանյալը պարզել է, որ նա ցանկանում է Երևան քաղաքում ձեռք բերել բնակարան, և հասկանալով, որ իրեն վստահելու դեպքում տուժող Տատյանա Սահակովան կարող է իրեն գումար տալ, միջոցներ է ձեռնարկել Տատյանա Սահակովայի մոտ վստահություն ձեռք բերելու ուղղությամբ: Այդ նպատակով, ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանը ներկայացել է որպես 20 տարվա Կանադայի քաղաքացի, հայտնել է, որ ծնողները բնակվում են Կանադայում, հայրը ճանաչված գինեկոլոգ է, պրոֆեսոր և Կանադայում ունի սեփական կլինիկա, հայտնել է նաև, որ հանդիսանում է ՀՀ ԱԱԾ գեներալ Կարեն Հակոբյանի կինը։ Տուժող Տատյանա Սահակովայի հետ ձևավորված մտերիմ հարաբերությունների արդյունքում՝ հասկանալով, որ վերջինս իրեն շատ է վստահում, ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը հայտնել է, որ իր ընտանիքին պատկանող Կանադական շինարարական կազմակերպությունը Երևան քաղաքում կառուցում է բազմաբնակարան շենքեր, որով զբաղվում է իր ամուսինը: Տուժող Տատյանա Սահակովային առաջարկել է գումարը մաս-մաս վճարելու եղանակով 50.000 ԱՄՆ դոլար գումարով Երևան քաղաքի Ավան թաղամասում կառուցվող բազմաբնական շենքում չորս սենյականոց բնակարան գնել, հայտնել է նաև, որ վճարումներն անհապաղ սկսելու դեպքում նշված բնակարանը պատրաստ կլինի 2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։
Տուժող Տատյանա Սահակովան՝ վստահելով ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանին և մտածելով, որ վերջինս իրականում ցանկանում է օգնել իրեն բնակարան ձեռք բերելու հարցում, համաձայնվել է նրա առաջարկած պայմաններին:
Ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը պահանջել է տուժող Տատյանա Սահակովայից, որպեսզի նա որևէ անձի չպատմի իրենց պայմանավորվածության մասին։ Տեսնելով, որ տուժողը հավատացել է իր կողմից հորինված պատմությանը և առանց որևէ կասկածի պատրաստ է գումար վճարել, պահանջել և Տատյանա Սահակովայի վստահությունը չարաշահելու և խաբեությամբ 2013 թվականի սեպտեմբեր ամսին նրա աշխատասենյակում ստացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Հայտնել է, թե իբր նշված գումարն ուղարկելու է Կանադա, որպեսզի ամուսինն այն փոխանցի շինարարությունը կատարող կազմակերպության հաշվին։
Ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանը, հավատացնելով, որ բնակարանի հարցն արդեն լուծված է, սկզբնական վճարումները կատարելու համար տուժող Տատյանա Սահակովայից կրկին գումար է պահանջել՝ պատճառաբանելով, որ այդպես է պահանջում շինարարական կազմակերպությունը։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին տուժող Տատյանա Սահակովան, գրավադրելով բժշկական գործիքները և վարկ վերցնելով «Ֆինկա» ունիվերսալ վարկային կազմակարպությունից, Համեստ Վիրաբյանին է փոխանցել ևս 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այնուհետև, կրկին նույն պատրվակով ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը 2013 թվականի նոյեմեբեր ամսին տուժողից պահանջել և ստացել է ևս 4.000 ԱՍՆ դոլար գումար։ Ընդհանուր առմամբ խարդախությամբ հափշտակելով 19.000 ԱՍՆ դոլար գումար՝ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը տուժող Տատյանա Սահակովային հայտնել է, որ այդ գումարը բնակարանի նախնական վճարումն է եղել, որից հետո նա պետք է յուրաքանչյուր ամիս վճարի 250.000 ՀՀ դրամ գումար, որն ուշացնել չի կարելի, քանի որ այդ դեպքում գումարի վրա եռակի տուգանքներ կավելանան։ Նշված պատրվակով, չարաշահելով Տատյանա Սահակովայի վստահությունը, խաբեութամբ Համեստ Վիրաբյանը 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում յուրաքանչյուր ամիս Տատյանա Սահակովայի աշխատանքի վայրում վերջինիցս ստացել է և խարդախությամբ հափշտակել է 250.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ընդհանուր կազմել է 3.000.000 ՀՀ դրամ։
Հերթական 250.000 ՀՀ դրամը վճարելու ժամանակ տուժող Տատյանա Սահակովան հայտնել է, որ գումար չունի, ուստի ցանկանում է գրավադրել իր ոսկյա զարդերը, սակայն քանի որ իր անվամբ վարկեր ունի, չի կարողանում։ Ցանկանալով ամեն գնով ստանալ գումարը, Համեստ Վիրաբյանը, իր անձնագիրը, ներկայացնելով որպես իր քրոջ անձնագիր, հայտնելով, որ նրա անունը Համեստ է, առաջարկել է ոսկյա զարդերը գրավադրել քրոջ անձնագրով, պատճառաբանելով, որ իր անձնագիրը կանադական է, իսկ անձնագրի լուսանկարում ինքը քրոջը շատ նման է, ուստի որևէ մեկը չի կասկածի։
Տուժող Տատյանա Սահակովային վարկ տրամադրելու հարցով օգնելու համար Համեստ Վիրաբյանը դիմել է իր ծանոթ Գնել Ղալումյանին, ում Տատյանա Սահակովային մինչև այդ ներկայացրել է նաև որպես իր ամուսնու վարորդ։ Վարկի ձևակերպման համար Գնել Ղալումյանը դիմել է իր ծանոթ Տիգրան Դավթյանին, վերջինս էլ՝ «Արարատ» բանկի աշխատակից Տիգրան Հարությունյանին։ Արդյունքում, գրավադրելով Աշտարակ քաղաքում գտնվող իր տունը տուժող Տատյանա Սահակովան 2014 թվականի փետրվարի 28-ին «Արարատ» բանկից ստացել է 23.000 ԱՄՆ դոլար գումար վարկ, որից 20.000 ԱՄՆ դոլարը նույն օրն իր աշխատանքի վայրում փոխանցել է ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանին։ Այնուհետև, 2014 թվականի ապրիլի 29-ին, «Արեգակ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպությունից վերցրել է 1.375.000 ՀՀ դրամ վարկ, դրանից 1.000.000 ՀՀ դրամը կրկին փոխանցել է ամբաստանյալին։
Նշված գումարները վճարելուց հետո տուժող Տատյանա Սահակովան պահանջել է Համեստ Վիրաբյանին ցույց տալ գումարի փոխանցման կտրոնները, ինչպես նաև կառուցվող բնակարանը, սակայն ամբաստանյալը հայտնել է, որ կտրոնները գտնվում են Կանադայում իր ամուսնու մոտ, ինչպես նաև տարբեր պատճառաբանություններ բերելով, այդ թվում իր ընատնիքի անդամների սպանության վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող պատմություններ պատմելով, խուսափել է տուժողի պահանջները կատարելուց։
Տուժող Տատյանա Սահակովան կասկածելով, որ Համեստ Վիրաբյանը իրեն խաբել է, պահանջել է փաստաթուղթ տրամադրել իրենից գումարներ վերցնելու վերաբերյալ, ինչի արդյունքում Համեստ Վիրաբյանը, ավելորդ կասկածների տեղիք չտալու և իր կողմից կատարված հանցագործությունը քողարկելու, ինչպես նաև ժամանակ ձգելու նպատակով, 2015 թվականի փետրվարի 16-ին Տատյանա Սահակովայի աշխատասենյակում ձևականորեն ստացական է գրել, որտեղ նշել է, որ բնակարան ձեռք բերելու նպատակով վերցրել է 37.900 ԱՄՆ դոլար և 200.000 ՀՀ դրամ գումար։


Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ.
Դատարանը վերոգրյալ փաստական հանգամանքները հաստատված է համարում՝ հիմք ընդունելով պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցները.
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանն իրենմեղավոր չճանաչեց` հերքելով իր առնչությունը մեղսագրվող խարդախությանը։
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013 թվականի փետրվարի 28-ից մինչև մարտ ամսվա սկիզբն աշխատանք գտնելու նպատակով գնացել է տուժող Տատյանա Սահակովայի «Վիժն» կազմակերպություն, որտեղ էլ ծանոթացել է վերջինիս հետ: Սկզբում ծանոթացել է Սոֆիա Աղվանովնայի հետ, ով էլ իրեն ծանոթացրել է Տատյանայի հետ: Տեղեկացել է, որ Տատյանա Սահակովան «Վիժն» կազմակերպությունում աշխատում էր որպես բժշկուհի, իսկ ինքն այդ կազմակերպությունում պետք է աշխատեր որպես մենեջեր: 2013 թվականի մարտ ամսվա սկզբին իր անուն ազգանունով գրանցվել է Սենիկ Սարգսյանի մոտ, ով ունեցել է կենսաակտիվ հավելումներ վաճառելու համար նախատեսված խանութ և նրա առաջարկով այդ խանութից առևտուր է արել: Այնուհետև, դադարել է աշխատել, քանի որ չի կարողացել իրացնել նրանց ապրանքը:
Տատյանա Սահակովայի մոտ ախտորոշում է անցել, այդպես ծանոթացել է վերջինիս հետ, մտերմացել են: Տատյանան ցանկացել է բնակարան ձեռք բերել: Նա կոնֆլիկտ է ունեցել ամուսնու հետ, ում չի վստահել, պատմել է իրեն, որ ամուսինը տանից գումարներ է տանում: Տատյանան հայտնել է, որ տանը գումար ունի և ցանկանում է բնակարան ձեռք բերել: Տատյանայի համար բնակարան ձեռք բերելու հարցով դիմել է իր մանկության ընկերոջը՝ Սամվել Կոստանյանին, ով հայտնել է, որ կարող է աջակցել այդ հարցում, ինքն էլ գումարը Տատյանայից վերցրել է և տվել է Սամվելին, ոչ Տատյանան է այդ գումար իրեն ստացականով տվել, ոչ էլինքը՝ Սամվելին: Այնուհետև, շարունակական գումարներ է տվել Սամվելին, ով խնդրել է Տատյանային փոխանցել, որ հանգիստ լինի, բնակարանի ձեռքբերման գործընթացն ընթացքի մեջ է: 2014 թվականի հունիսի 1-ին Սամվելը զանգահարել է իրեն, հանդիպել են, իրեն ինչ-որ նկարներ ու փաստաթղթեր է ցույց տվել, ինչից համոզվել է, որ առաջընթաց կա այդ հարցում: Նույն թվականի հուլիսի 10-ին Սամվելը մեկնել է Չեխիայի Հանրապետություն, իսկ այնտեղից էլ՝ Գերմանիա: Ինքն այդ ընթացքում անընդհատ կապ է պաշպանել Տատյանայի հետ: Նրանց միջև կապը կտրվել է այն ժամանակ, երբ հայրը հիվանդացել է և ինքն այլևս չէր կարողանում կապ պաշտպանել Տատյանայի հետ:Տատյանային չի հանդիպել, սակայն հեռախոսով շփվել են: Սամվելի հետ վերջին անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել հոկտեմբերի 03-ին, ով հայտնել է, որ իրեն շատ վատ է զգում: Հոկտեմբերի 27-ին իմացել է, որ Սամվելը մահացել է: Սամվելի տան բանալիները գտնվել են իր մոտ և նրա մահանալուց հետո այդ բանալիները տվել է նրա ընկերոջը՝ Գրիգորին:
Պատասխանելով դատավարական կողմերի և դատարանի հարցերին ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը նախ նշեց, որ դատական նիստի ընթացքում վկա Աննա Սարգսյանի տված ցուցմունքն իրականությանը չի համապատասխանում, նրա հետ կոնֆլիկտ է ունեցել: Տատյանան իրեն բնակարանի համար գումար է փոխանցել, որն ինքը տվել է Սամվելին: Սակայն Տատյանան գումար տալու վերաբերյալ ստացական չի վերցրել իրենից, ինքն էլ Սամվելից չի վերցրել: Սամվելն ասել է, որ այդ գումարը պետք է փոխանցվեր Համլետ Ամիրխանյանին: Տատյանան մի քանի անգամ գումար է տվել իրեն, ինքն էլ այդ գումարը փոխանցել է Սամվելին, վերջինս գնացել է Գերմանիա, իսկ այս պատմության մեջ ինքն է հանցագործ դարձել: Այնուհետև, տեղեկացել է, որ Համլետ Ամիրխանյանն ինքնասպան է եղել: Տատյանան ապրել է Աշտարակ քաղաքում և ցանկացել է տեղափոխվել Երևան, իսկ Տատյանայիդուստրն էլ ապրել է նրա քրոջ տանը, քանի որ աղջիկնուսանող էր դառնալու, մայրը ցանկացել է, որ Երևանում բնակարան ունենան: Ինքն էլ Տատյանային հայտնել է, որ մարդ կա, ով կարող է իրենց օգնել: Հստակ չի կարող հիշել, թե ինչքան գումար է իրեն տվել Տատյանան, նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հստակ նշել է, որքան հիշում է Տատյանան իրեն մաս-մաս տվել է 37.900 կամ 39.700 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ամբողջությամբ տվել է Սամվելին, ով հոկտեմբերի 27-ին մահացել է: Հետագայում չի հետաքրքրվել այդ գումարով, քանի որ Սամվելը ամուսնալուծված է եղել և նրա կնոջից չէր կարող իմանալ գումարի մասին, ինքը միայն Սամվելի հետ է շփվել: «Վիժն» կազմակերպությունում ներկայացել է իր անձնագրով, սակայն հայտնել է, որ իրեն կարող են նաև Հասմիկ անունով դիմեն: Շրջապատում, ինչպես նաև հարևաններն իրեն «Հասմիկ» են դիմում: Տատյանան բողոքել է իր որդուց, ով ամբողջ օրը քնաբեր դեղեր է ընդունում, շատ է ծխում, ասել է, որ նրան լավ ընկեր է անհրաժեշտխոսելու, շփվելու համար, այդպես ինքն ու Կոլյան ընկերացել և շփվել են: Կոլյան իրեն հարցրել է, թե ինչ մասնագիտություն ունի, ինքը պատասխանել է, որ հայոց լեզվի և հայ գրականության մասնագետ է, իսկ Տատյանան իրեն ասել էր, որ որդունհայտնի, թե հոգեբան է, որպեսզի որդին կարողանար իր հետ շփվել: Առհասարակ տեղյակ չէ, թե ինչպես է «Հասմիկ» անվամբ այցեքարտեր պատրաստվել: Երբ քննիչն իրեն ցույց է տվել այդ այցեքարտը, ինքը հայտնել է, որ տեղյակ է, այցեքարտն անհրաժեշտ է եղել, որ Կոլյային համոզեն, որ ինքը հոգեբան է, սակայն թե ինչպես են այդ այցեքարտերը մեծ քանակությամբտարածվել, տեղյակ չէ: Տեղյակ չէ, թե ով է այցեքարտ պատվիրել: Չի կարող է ասել, թե վկան ինչու է սուտ ցուցմունք տալիս, թե իբրև ինքն է պատվիրել այցեքարտը:
Անդրառառնալով վկաների այն ցուցմունքներին, թե իբր ինքը հայտնել է, որ հանդիսանում է գեներալի կին, կորցրել է իր հարազատներին, ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը հայտնեց, որ դրանք անհեթեթություններ են, եթե գեներալի կին լիներ չէր գնա «Վիժն» կազմակերպությունում աշխատելու: Երբևէչարորակ ուռուցքով հիվանդ չի ներկայացել, երբևիցէ որևէ մեկին չի հայտնել, որ իր անունը Միշել է, չի կարող ասել, թե ինչու են վկաները նման ցուցմունք տվել: Տատյանայի հետ ծանոթացել է աշխատանքի անցնելուց մոտավորապես մեկ շաբաթ անց, իսկ վերջինս գումարները տվել է իրենց ծանոթությունից մոտավորապես երեք չորս ամիս անց:
«Վիժն»կազմակերպության մասին իմացել է համացանցի միջոցով, չնայած որ Սամվելն էլ էր ասել, սակայն ինքն այնտեղ է գնացել ոչ թե Սամվելի ասածով, այլ համացանցից տեղեկանալով: «Վիժն» կազմակերպությունում ասել է, որ հանդիսանում է հայոց լեզվի և հայ գրականության մասնագետ, այլ մասնագիտությամբ չի ներկայացել: Իր և Տատյանայի միջև իր ծնողների կարողության, ունեցվածի և ընտանեկան բիզնեսի մասին որևէ խոսակցություն տեղի չի ունեցել: Վերջին անգամ գումար տվել է Համլետին, սեպտեմբեր ամսին, Սամվելի գրասենյակի մոտ: Տատյանային երբևէ չի ասել, որ բնակարանի հարցով Սամվել Կոստանյանն է զբաղվում: Սամվելը դա գաղտնիք է պահել: Տատյանային ասել է, որ ինքն է զբաղվում այդ հարցով: Տատյանային խոստացել է, որ մինչև 2015 թվականի մարտի 01-ը կվերադարձնի գումարը կամ կօգնի նրան այդ հարցով: ՀՀ քաղաքացի է, Կանադայում հարազատներ չունի: Քույրն ու եղբայրը Հայաստանում են, մահացած եղբայր չունի: Սամվելն է իրեն հայտնել, որ զբաղվում է բնակարանի առուվաճառքով, սակայն հիմա արդեն տեղյակ է, որ դա այդպես չէ: Տուժող Տատյանա Սահակովային չի ծանոթացրել Սամվելի հետ, քանի որ Սամվելը չի ցանկացել, նա մարդամոտ և շփվող չի եղել: Սամվելին գումարները փոխանցելիս, ինչպես նաև Տատյանայից գումարները վերցնելիս ոչ-ոք ներկա չի եղել: Չի հիշում, թե նախաքննության ընթացքում ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք է տվել: Նախաքննության ընթացքում իրեն չի պարզաբանվել, որ որպես մեղադրյալ կարող է ցուցմունք չտալ:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որոշում կայացրեց հրապարակել ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որինքըՏատյանաՍահակովայիցգումարչիհափշտակել։Իրականումնրանիցգումարէվերցրելբնակարանհատկացնելունպատակով։Բնակարանիհարցովզբաղվելէիրծանոթ, փաստաբանՍամվելԿոստանյանը, ով 2014 թվականիհոկտեմբերի 27-ինմահացելէԳերմանիայումբուժմանժամանակ։ՎերջինսծանոթէեղելգործարարԱբրահամԱմիրխանյանիհետև,երբՏատյանանհայտնելէիրեն, որցանկանումէբնակարանգնել, ինքնայդմասինհայտնելէՍամվելԿոստանյանին, վերջինսհայտնելէ, որ 50.000 ԱՄՆդոլարիդիմացԱբրահամԱմիրխանյանըկարողէբնակարանտրամադրելԱվանթաղամասումիրկողմիցկառուցվողբազմաբնակարանշենքում։ՊայմանավորվածությանգալովՏատյանայիցվերցրածգումարներըտվելէՍամվելԿոստանյանին, վերջինսէլասելէ, որգումարըտվելէԱբրահամԱմիրխանյանին։ԻնքըԱբրահամԱմիրխանյանինչիճանաչել, միայնվերջինանգամ, երբՍամվելԿոստանյանըգտնվելէԳերմանիայում, նրապահանջովգումարըվերջինիսփաստաբանականգրասենյակիմոտտվելէԱբրահամԱմիրխանյանին, վերջինսնստածէեղելմեքենայիմեջևինքընրադեմքըչիտեսելմթությանպատճառով։Հայտնելէ, որհետագայումհամացանցիցտեղեկացելէ, որԱբրահամԱմիրխանյաննինքնասպանէեղել, ինքըՏատյանաՍահակովայիցգումարհափշտակելունպատակչիունեցելևվերցրածգումարներնամբողջությամբտվելէՍամվելԿոստանյանին։
Հետագայում,ՀամեստՎիրաբյանը, ում պարզաբանված է եղել ցուցմունք տալուց հրաժարվելու իր իրավունքը,առաջադրվածմեղադրանքումիրենլիովինմեղավորէճանաչելևցուցմունքտվելայնմասին, որ 1999 թվականինամուսնացելէԷդիկԳեղամյանիհետ, սակայն 2000 թվականինամուսնալուծվելեն։ 2006 թվականինամուսնացելէԱրմենԱնտոնյանիհետ։ԱրմենԱնտոնյանի, ինչպեսնաևերկուդստրերի՝ՄարիամևՆաիրաԱնտոնյաններիհետբնակվումէնրանցտանը, համատեղկյանքիընթացքումերեխաներչենունեցել։ԱրմենԱնտոնյանիկինըմահանցելէ 2000 թվականինծննդաբերությանժամանակ։ 2013 թվականիհուլիսամսին, համացանցումաշխատանքգտնելուորոնումներիժամանակտեղեկացելէ, որԵրևանքաղաքիԿոմիտաս 49/1 հասցեումգործող «Վելնես» («Վիժն»)հոգեկանառողջությանկենտրոնումպահանջվումենաշխատակիցներ։Աշխատանքիտեղավորվելունպատակովգնալովհիշյալկենտրոն, ներկայացելէՀասմիկանունով, քանիորբոլորըիրենայդանունովենդիմել։Այնտեղպարզելէ, որնրանցանհրաժեշտէհոգեբան, սակայնինքըսովորելէԽ.Աբովյանիանվանպետականմանկավարժականհամալսարանիբանասիրականֆակուլտերում, որնէլչիավարտելառաջինանգամամուսնությանպատճառով։Չունենալովհոգեբանիմասնագիտություն, հիշյալկենտրոնիաշխատակիցներիվստահությունըձեռքբերելուևաշխատանքիընդունվելունպատակովնրանցներկայացելէորպեսհոգեբանևհոգեբանականգիտություններիդոկտոր։Այդնպատակովպատվիրելէայցեքարտեր, որոնցվրանշվածէեղել, որինքըհոգեբանէ, հոգեբանականգիտություններիդոկտոր, իսկանունընշվածէեղելՀասմիկ։Նշվածայցեքարտերըտվելէինչպեսկենտրոնիաշխատակիցներին, այնպեսէլայցելուներին։Նշվածկենտրոնայցելություններիժամանակծանոթացելէկենտրոնինկից, նույնշենքումաշխատողբժշկուհի ՏատյանաՍահակովայիհետ։Հաճախակիտեսակցելովնրանիրենցմիջևձևավորվելենմտերիմհարաբերություններ։Շփմանընթացքումպարզելէ, որվերջինսցանկանումէբնակարանձեռքբերելԵրևանքաղաքումևհասկանալով, որիրենվստահելուդեպքումգումարկտա, նախկինումկուտակվածպարտքերըմարելուևիրկարիքներըհոգալուհամարսկսելէգործողություններկատարելվերջինիսմոտվստահությունձեռքբերելուհամարևնրանիցգումարըհափշտակելուուղղությամբ։Այդնպատակով, ներկայանալովորպես 20 տարվաԿանադայիքաղաքացի, հայտնելէ, ործնողներըբնակվումենԿանադայում, հայրըճանաչվածգինեկոլոգէ, պրոֆեսոր, ԿանադայումունիսեփականկլինիկաևպատրաստվումենկլինիկաբացելնաևՎրաստանում։Տեղեկանալով, որՏատյանաՍահակովայիաղջիկըորոշժամանականցավարտելուէդպրոցըևպետքէԲՈԻՀընդունվի, խոստացելէնրանիրդստերուսումըշարունակելուհամար ուղարկելԿանադա։Վստահությունձեռքբերելուևիրանձըկարևորելուհամար հայտնելէնաև, որհանդիսանումէՀՀԱԱԾգեներալԿարենՀակոբյանիկինըևիրընտանիքըմեծկարողությունունի։Բացիայդհայտնելէ, որունիգլխուղեղիչարորակուռուցք, որիբուժմանհամարհաճախակիքիմիաէընդունում։Հորինվածպատմություններէպատմելնաևիրընտանիքիանդամներիսպանությանվերաբերյալ։ՏատյանաՍահակովայիմոտկասկածներառաջացնելուհամարայդամենըպատմելէնաևկենտրոնիմյուսաշխատակիցներին, որիարդյունքումվերջինիսհետստեղծելովմտերիմհարաբերություններևհասկանալով, որայդվստահությանարդյունքումիրեն գումարկտա, հայտնելէ, որիրընտանիքինպատկանողկանադականշինարարականկազմակերպությունըԵրևանքաղաքումկառուցումէբազմաբնակարանշենքեր։ՏատյանաՍահակովայիցգումարհափշտակելունպատակովառաջարկելէվերջինիսգումարմաս-մասվճարելուեղանակով50.000 ԱՄՆդոլարգումարովԱվանթաղամասումկառուցվողբազմաբնակարանշենքումչորսսենյականոցբնակարանգնել, հայտնելով, որիրենքևսայդշենքումբնակարանենձեռքբերելու, ուստիկբնակվենհարևանությամբ։Վերջինիսմոտիրկողմիցհորինվածպատմություննավելիիրականներկայացնելունպատակովհամացանցիմիջոցովգտելէինչ-որշենքիհամակարգչայիննկարներևցույցտալովդրանքՏատյանաՍահակովային, այններկայացրելէորպեսնշվածկանադականկազմակերպությանկողմիցկառուցվողշենքևհայտնելէ, որվճարումներըանհապաղսկսելուդեպքումբնակարանըպատրաստկլինի2014 թվականիհոկտեմբերի 2-ին՝նրաիսկծննդյանօրը։ՏատյանաՍահակովանհամաձայնվելով, 2013 թվականիսեպտեմբերամսինիրենէտվել 3.000 ԱՄնդոլարգումար։Մտածելով, որայլանձանց՝բնակարանիհատկացմանհանգամանքիմասինտեղյակլինելուդեպքումկարողենբացահայտնելիրնպատակները, պահանջելէվերջինիս, որպեսզինաորևէմեկինչպատմիիրենցպայմանավորվածությանմասին, պատճառաբանելով, որչիցանկանում, որպեսզիինչ-որմեկըտեղեկանա, որիրամուսինըհանդիսանալովՀՀԱԱԾաշխատակից`բիզնեսովէզբաղվում։Գումարըվերցնելուցհետոհայտնելէ, որայնուղարկումէամուսնունԿանադա, որպեսզիվերջինսայնփոխանցիշինարարությունըկատարողկազմակերպությանհաշվին։Տեսնելով, որՏատյանաՍահակովանհավատացելէիրեն, շարունակելէգումարպահանջելևստացածգումարներովմարելէիրպարտքերը, ինչպեսնաևհոգացելէիրանձնականկարիքները։Հերթականանգամ, երբպահանջելէխոշորգումարվճարել, ՏատյանաՍահակովանհայտնելէ, որգումարչունի, միքանիբանկէդիմել, սակայննրանքմերժելենվարկիտրամադրումը։ՎերջինիսհամարվարկձևակերպելուհարցումօգնելունպատակովդիմելէիրծանոթԳնելՂալումյանին, ովէլիրհերթինդիմելէիրծանոթներինևարդյունքումՏատյանաՍահակովանԱշտարակումգտնվող իր տունըգրավադրելովվերցրելևիրենէտվել 20.000 ԱՄՆդոլարգումար։Բացիվերցրածխոշորգումարներիցվերջինիցստևականժամանակստացելէնաևամսական 250.000 ՀՀդրամգումար, սակայննշվածգումարըվերցնելուգործողություններինդուստրը՝ՄարիամԱնտոնյանըորևէառնչությունչիունեցել։Հերթական 250.000 ՀՀդրամըվճարելուժամանակՏատյանաՍահակովանհայտնելէ, որգումարչունի, ցանկանումէգրավադրելիրոսկյազարդերը, սակայն,քանիորվարկերունի, իրենվարկչենտալիս։ՈրպեսզիՏատյանաՍահակովանչտեղեկանաիրիրականտվյալների մասին, առաջարկելէզարդերըգրավադրելիրանվամբև,քանիորինքըևքույրըշատնմանեն, ոչոքչիկասկածի։Այդպեսէլարելեն, որիցհետովերցրելէզարդերիդիմացտրվածգումարը։ՈրոշժամանականցՏատյանաՍահակովանպահանջելէցույցտալգումարիփոխանցմանկտրոնները, ինչպեսնաևկառուցվողբնակարանը, սակայնինքըհայտնելէ, որկտրոններըգտնվումենԿանադայումիրամուսնումոտևուղարկելուցհետոցույցկտա։ՏատյանաՍահակովայիցվերցրածգումարներըկազմելեն 39.000 ԱՍՆդոլարև 4.000.000 ՀՀդրամ, որոնքամբողջությամբծախսելէիրանձնականկարիքներիևպարտքերըմարելուհամար։Որոշժամանականցկասկածելով, որՏատյանաՍահակովանսկսելէկասկածելևկարողէհասկանալ, որիրենխաբելէ, նրապահանջով 2015 թվականիփետրվարի 16-ինձևականորենստացականէտվել, նշելովորբնակարանտրամադրելուհամարնրանիցվերցրելէ 37.900 ԱՄՆդոլարև 200.000 ՀՀդրամգումար։Գումարըստացականումպակասէնշել, քանիորայդպահինայդքաննէհիշել։Հասկանալով, որՏատյանաՍահակովանբացահայտելէիրկողմիցկատարածհանցագործությունըևցանկանումէդիմելիրավապահմարմիններին, ժամանակձգելուհամար 2015 թվականիմարտի 1-ինզանգարելովնրան, ձևականորենասելէ, որմարտի 18-ինպետքէգնաննոտարականգրասենյակբնակարանիձևակերպումներըկատարելուհամար, սակայնվերջինսչհավատալովիրենդիմելէիրավապահմարմիններին։Հայտնելէ, որիրենամբողջությամբմեղավորէճանաչում, իրականումինքըՍամվելԿոստանյանինգումարչիտվել, ուղակիհամացանցիցտեղեկանալովԱբրահամԱմիրխանյանիմահվանևնրակողմիցկառուցվողշենքներիմասին, փորձելէայդամենըհարմարեցնելիրավիճակին, հույսունենալով, որինչպեսՍամվելԿոստանյանը, այնպեսէլԱբրահամԱմիրխանյանըմահացելենևոչոքչիկարողպարզելիրականությունը, սակայնհասկանալովիրսխալը, զղջացելէիրկատարածիհամարևհայտնելէիրականությունը։
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունների կապակցությամբ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը չցանկացավ ցուցմունք տալ, սակայն հայտնեց, որ կողմերի հարցերին կպատասխանի: Հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները գրի են առնվել իր կողմից: Ճիշտ է ցուցմունքը գրի է առնվել իր կողմից, սակայն ցուցմունքում հատվածներ կան, որոնք ինքը չի հիշում, մասնավորապես այն, որ իրեն մեղավոր է ճանաչել, չգիտի, թե ինչպես է այդպես գրել: Իրեն կրկին մեղավոր է ճանաչում գումար վերցնելու համար, սակայն այդ գումարը չի վերցրել իր անձնական նպատակների համար: Այն հանգամանքները որ անձամբ գրել է, թե իբրև Կանադայում իր ազգականներին սպանել են, այնտեղ կլինիկա ունեն, իր ամուսինը հանդիսանում է ազգային անվտանգության աշխատակից Կարեն Հակոբյանը, իրենց բիզնեսն է շենքեր կառուցելը և բնակարաններ վաճառելը, դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում, երևի այդ մասին գրել է, որ քննիչից հնարավորինս շուտ «ազատվի», հստակ չի կարող ասել, թե ինչու է այդպես գրել: Ցուցմունքները գրել է իր ձեռքով, քննիչն իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրել, չի սպառնացել, ցուցմունքը գրել է իր կամքով:
Դատարանը, համադրելով և վերլուծելով ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, արժանահավատ է համարում վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները մտացածին են, խիստ անարժանահավատ, իրականությանը չհամապատասխանող և նպատակ են հետապնդում ամեն գնով խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի պատճառաբանություններն առ այն, որ նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների մասին չի հիշում կամ նման բովանդակությամբ ցուցմունք է տվել որպեսզի «ազատվի» քննիչից, տարրական տրամաբանությունից զուրկ և մերկապարանոց են:
Ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի կողմից իր անմեղության կապակցությամբ դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հերքվում են դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման արդյունքներով:
Մասնավորապես.
Դատաքննության ընթացքում տուժող Տատյանա Սահակովայի կողմից տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 49 հասցեում, որպես բժշկուհի, ասեղնաբույժ: 2012 թվականին Համեստ Վիրաբյանը գնացել է այն գրասենյակ, որտեղ ինքն աշխատում է: Ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ներկայացել է որպես հոգեբանական գիտությունների դոկտոր, Կանադայի քաղաքացի, մտերմացել են: Համեստ Վիրաբյանն առաջարկել է իր դստերն ուղարկել Կանադա, որտեղ իբր իր հայրը բժշկական կենտրոն ունի: Այնուհետև, հայտնել է, որ իրենց ընտանիքը Կանադայում ունի շինարարական բիզնես, այնտեղից գալիս են Հայաստան շինարարություն անում և ասել է, որ շատ ձեռնտու պայմաններով կարող է բնակարան ձեռք բերել: Հարցրել է իրենից, թե որքան գումար ունի, ինքն էլ պատասխանել է, որ ունի ընդամենը 3000 ԱՄՆ դոլար գումար: Համեստ Վիրաբյանն ասել է, որ այդ գումարն իրեն տա, այնուհետև, կօգնեն, որ մնացած գումարներն էլ վճարի: Համեստ Վիրաբյանը հայտնել է, որ ամուսինը հանդիսանում Ազգային անվտանգության ծառայության բաժնի պետ Կարեն Հակոբյանը: Այնուհետև,ինքը բնակարանը ձեռք բերելու նպատակով 4000 ԱՄՆ դոլար է վերցրել քրոջից և տվել Համեստ Վիրաբյանին: Համեստը պահանջել է, որ դրա վերաբերյալ որևէ անձի չպատմի: Համեստն իր մոտ վստահություն է ձեռք բերել, իր մտքով էլ չի անցել, որ նա խաբում է: Համեստն իրեն ասել է, որ վարկ վերցնի, քանի որ կրկին գումար պետք է ուղարկեն: 2013 թվականին «Ֆինկա» ունիվերսալ վարկային կազմակերպությունից 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել` գրավադնելով իր բժշկական գործիքները: 2013 թվականին Համեստն իրեն ասել է, որ յուրաքանչյուր ամիս 250.000 ՀՀ դրամի չափով գումար պետք է փոխանցեն բանկի միջոցով: Գրավադրել էԱշտարակում գտնվող իր տունը և վերցրել 23.000 ԱՄՆ դոլար գումար, վարկ ստանալու գործընթացը կազմակերպել է Համեստը՝ Գնելի միջոցով, ով իբրև հանդիսանում էր նրա ամուսնու վարորդը: Հանդիպել են բանկի աշխատակից Տիգրանի հետ, ով օգնել է վարկ տրամադրելու հարցում: Համեստ Վիրաբյանն էլ այդ ողջ ընթացքում աշխատասենյակում սպասելիս է եղել, որպեսզի այդ գումարն իրեն փոխանցվի: Գումարն աշխատասենյակում փոխանցել է Համեստ Վիրաբյանին: Այնուհետև «Արեգակ»վարկային կազմակերպությունից է վերցրել է 1.000.000 ՀՀ դրամ, քանի որ չի կարողացել ամսական 250.000 ՀՀ դրամ գումար տալ Համեստին: Այդ ընթացքում խնդրել է Համեստին, որ գնան ձեռք բերվող բնակարանը տեսնեն, նա էլ նեղացել է իրենից՝ թե իբր իրեն չի վստահում: Մի օր Համեստը, լացելով եկել է գրասենյակ, հարցին՝ թե ինչ է պատահել,հայտնել է՝եղբորն են սպանել: Բացի այդ Համեստը պատմել է, թե իբր քաղցկեղով հիվանդ է: Համեստ Վիրաբյանի աղջիկն էլ է մասնակցություն ունեցել իրենից խաբեությամբ գումար հափշտակելու գործընթացին, մասնավորապես, ասել է իրեն, որ հայրը Կանադայից զանգել է և գումարների հետ կապված խուսակցություն են ունեցել: Որոշ ժամանակ անց Համեստ Վիրաբյանն անհետացել է, հայտնել է, թե իբր Կանադայում է,մայրն է մահացել: Խաբեության մասին ինքը իմացել է 2014 թվականի հունվար ամսին, երբ Գնելը զանգահարել է իրեն և հարցրել Համեստիգտնվելու վայրը, ինքն էլ նրանհարցրելէ,նրա վարորդը լինելով ինչպես չգիտի նրա գտնվելու վայրը: Գնելն իրեն պատասխանել է, որ ինքը Համեստի վարորդը չի: Հասկացել է, որ խաբեության զոհ է դարձել:
Պատասխանելով դատավարական կողմերի և Դատարանի հարցերին տուժող Տատյանա Սահակովան մանրամասնեց, որ ընդհանուր առմամբ Համեստ Վիրաբյանին տվել է 39.000 ԱՄՆ դոլար և 4.000.000 ՀՀ դրամ գումար: Առաջին անգման նրան գումար է տվել 2013 թվականին՝ 3000 ԱՄՆ դոլարի չափով: Վերջին անգամ գումար տվել է 2014 թվականի փետրվար ամսին «Արարատ» բանկից վերցրած 23.000 ԱՄՆ դոլար: Վերջինս հայտնել է, որ բնակարանը գտնվելու է Երևան քաղաքում«Մոնումենտի» շրջակայքում: Համեստը միշտ խուսափել է բնակարանը ցույց տալուց: Երբ Համեստը նոր էրեկել, այցեքարտեր էր բաժանել, որոնց վրա գրված է եղել «դոկտոր Հասմիկ Վիրաբյան», Համեստը միշտ ներկայացել է Հասմիկ անունով: «Արեգակ» վարկային կազմակերպությունից 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարը վերցրել է երկու տարի ժամկետով, տարեկան 24 տոկոս տոկոսադրույքով: «Արարատ» բանկից վերցրել է 23.000 ԱՄՆ դոլար 24 տոկոս տարեկան տոկոսադրույքով: Համեստ Վիրաբյանն ստացականը գրել է որպես Հասմիկ Վիրաբյան:
Դատաքննության ընթացքում վկա Մարինե Ֆարմանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004 թվականին ամուսնացել է փաստաբան Սամվել Կոստանյանի հետ, իսկ իրենց ամուսնությունըգրանցել են2009 թվականին: 2006 թվականին հոր աջակցությամբ գնել են Հրաչյա Ներսիսյան 10 հասցեում գտնվող կիսանկուղային գրասենյակը, հիմնադրել են «ՍամԿոս» ՍՊ-ն, որի հիմնադիրը և գործադիր տնօրենը եղել է իր ամուսինը, իսկ ինքն աշխատել է այդ ՍՊ ընկերությունում որպես իրավաբան և տեղյակ է եղել այն բոլոր գործերին, որոնք մուտք են եղել գրասենյակ: Ամուսինը տառապել է շաքարախտով: Որոշ ժամանակ անց ամուսնու վարքագծում փոփոխություններ է նկատել, ինչից հետո պարզել է, որ նա տառապում է թմրամոլությամբ, սակայն այդ մասին նախաքննության ընթացքում չի հայտնել: Այդ պատճառով իրենց միջև անախորժություններ են առաջացել և ինքը մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն: Այնտեղ գտնվելու ընթացքում իրեն զանգահարել է գործընկերներից մեկը և հայտնել, որ ոմն Հասմիկը,իր ամուսնու հոր հետ միասին, միջամտումեն իրենց գործընկերներից մեկի անձնական կյանքին: Երբ վերադարձել է Ռուսաստանի Դաշնությունից, ամուսնու մորաքույրն իրեն ասել է, որ Մարատ Կոստանյանը՝ ամուսնու կենսաբանական հայրը, ինչ-որ ծանոթ ունի, ով փորձում է Սամվելին ինչ-որ խնդիրների մեջ ներքաշել: Այնուհետև, երբ իրեն հրավիրել են Արաբկիրի քննչական բաժին, հայտնել են, որ ոմն Հասմիկ կամ Համեստ անունով անձի շուրջ քրեական գործ է քննվում և Սամվելի հետ վերջինիս ունեցած կապը հետաքրքրություն է ներկայացնում նախաքննության մարմնի համար: Իրեն հարցադրումներ են արել ոմն կառուցապատող շինարարի մասին, ով ինքնասպանություն է գործել, ինքն էլ հայտնել է, որ ոչ ինքը, ոչ էլ իր ամուսինն այդ անձին չեն ճանաչել: Իրեն հարցադրում է արվել Հասմիկի կողմից Սամվելին գումար փոխանցելու վերաբերյալ, ինքը հաստատապես կարող է ասել, որ Սամվելի և Հասմիկի միջև բացառվում են գումարային կամ գործարքային հարաբերությոնները, այն պարզ պատճառով, որ այդ ժամանակաընթացքում ամուսնու բոլոր գործերը եղել են իր հսկողության տակ: Ամուսինը մահացել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունում: Մինչև 2015 թվականի մայիս ամիսը տեղյակ է եղել իր ամուսնու բոլոր գործարքներին և իրեն հայտնի չէ Համեստ Վիրաբյանի հետ իր ամուսնու կողմից տուժող Տ.Սահակովայից գումար ստանալու հանգամանքի մասին: Իր ամուսինն Աբրահամ Ամիրխանյանին չի ճանաչել և իրենց գրասենյակը վերջինիս հետ որևէ գործարք չի կատարել: Իրեն զարմացրել է նաև Համեստ Վիրաբյանի և իր ամուսնու ծանոթ լինելու հանգամանքը, որովհետև ընդհանրապես նրա մասին երբևէ չի լսել:
Դատաքննության ընթացքում վկա Ալվարես Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն ամսին, որ հանդիսանում է «Համլետ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերության նախկին տնօրենը: Տուժողին և ամբաստանյալին չի ճանաչում: Իրեն դեպքի վերաբերյալ ոչինչ հայտնի չէ: Նախաքննության ընթացքում քննիչն իրեն ասել է, որ մի անձ կա, ով «Համլետ Ամիրխանյան» ՍՊ ընկերությանը գումար է տվել, ինչին ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ: Իրենց ՍՊԸ-ում քաղաքացիների հետ բանակցություններն ամբողջությամբ վարել է Ա.Ամիրխանյանը: Քաղաքացիների հետ ընդհանուր հայտարարի գալու դեպքում իրենք պայմանագրի ձև ունեին մշակած, որտեղ լրացնում էինքաղաքացու տվյալները, այնուհետև՝ ստորագրում պայմանագիրը: Իր ունեցած տվյալների համաձայն՝ Համեստ Վիրաբյան և Սամվել Կոստանյան անվամբ անձանց և իրենց ՍՊԸ-ի միջև կնքված պայմանագրեր չեն եղել: Պայմանագիր կնքելու դեպքում տրամադրում էին ստացական, որի բնօրինակը լինում էր գնորդի մոտ: Իրենք ունեին բնակարանների քարտեզ և Ա.Ամիրխանյանի կողմից գումար վերցնելու դեպքում վերջինս պետք է իրենց տեղեկացներ, որպեսզի բացառվեր իրենց կողմից նույն բնակարանը վաճառելու հանգամանքը: Կնքվող պայմանագրերի մասին ինքնանպայման տեղեկացվում էր: Ա.Ամիրխանյանի մահվան առաջին իսկ օրվանից ընկերության կնիքներն առգրավվել են և արգելվել է որևէ գործարքի կնքումը: Երևան քաղաքի Ավան թաղամասում իրենց ընկերությունը կառուցած շենք չունի:
Ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի կողմից, շրջապատում և հատկապես տուժող Տատյանա Սահակովայի մոտ, իր անձի հանդեպ վստահության ձևավորման, իր կարևորությունն ու նշանակությունն ընդգծելուն ուղղված ստահոդ և մտացածին տեղեկություններ տարածելու փաստը հաստատվում է ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Դատաքննության ընթացքում վկա Սենո Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ որպես ունկնդիր հաճախել է «Վելնես» առողջ ապրելակերպի ուսումնական կենտրոն, որտեղ մասնակցել է դասընթացների: Դասընթացների ընթացքում ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով ներկայացել է Հասմիկ անունով: Նա ներկայացել է որպես հոգեբան և բժիշկ: Ամբաստանյալին ճանաչում է շուրջ հինգից վեց տարի, ում հետ շփվելիսիմացել է, որ ամուսինը բարձր պաշտոն է զբաղեցնում, ունի նաև ծնողներ, ովքեր Կանադայում են բնակվում: Շատ անգամներ տեսել է Հասմիկին տուժող Տատյանա Սահակովայի հետ միասին: Իրեն հայտնի է, որ ամբաստանյալն ունի նաև երեխաներ: Հնարավոր է, որ նա մանրամասն պատմած լինի իր ընտանիքի մասին, սակայն, քանի որ երկար ժամանակ է անցել, չի հիշում: Հասմիկը պատմել էր, որ լուրջ առողջական խնդիրներ ունի: Իրեն հայտնել էր, որ նաև դասախոսություն է կարդում ինչ-որ կենտրոնում: Ունեցել է նաև ամբաստանյալի այցեքարտը, որտեղ նշված էր նրա հոգեբան լինելու հանգամանքը և անուն ազգանունը՝ Հասմիկ Վիրաբյան: Երբ նախաքննության ընթացքում իրեն հրավիրել են որպես վկա՝ հարցաքննության, իրեն հայտնի է դարձել, որ ամբաստանյալի անունը Համեստ է: Իրեն նաև բժշկուհին է ասել, որ ամբաստանյալի անունը Համեստ է: Քննիչն իրեն պարզաբանել է, որ հրավիրվել է խարդախության գործով, այնուհետև, բժշկուհին է հայտնել, որ Հասմիկը խոշոր դրամական միջոցներ է վերցրել իրենից՝ բնակարանի առուծախի հետ կապված: Գումարի չափը չի հիշում: Նախաքննության ընթացքում թարմ հիշողությամբ է ցուցմունքտվել: Համեստը նաև պատմել է, որ իր եղբոր հետ դժբախտ դեպք է պատահել Կանադայում: Բժիշկ Տատյանա Սահակովային ավելի վաղ է ճանաչել, քան՝ Հասմիկին:
Դատաքննության ընթացքում վկա Գոհար Փոլադյանի ցուցմունքով այն մասին, որ օգտվում է տուժող Տատյանա Սահակովայի ծառայություններից, իսկ Հասմիկի հետ ծանոթացել է սեմինարի ժամանակ, երբ վերջինիս ներկայացրել են որպես հոգեբան: Ամբաստանյալը ներկայացել է Հասմիկ անունով, իսկ այն, որ նրա անունն իրականում Համեստ է, իմացել է արդեն դատարանում: Սեմինարից հետո մտերմիկ զրույց է ունեցել Հասմիկի հետ և վերջինս հայտնել է, որ հանդիսանում է Կանադայի քաղաքացի: Զրույցի ընթացքում հայտնել է, որ ունի երկու երեխա, որոնց որդեգրել է մանկատնից: Հերթական զննության ընթացքում Տատյանա Սահակովան հայտնել է, որ բնակարան ձեռք բերելու նպատակով Հասմիկին տվել է շուրջ 40.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Մինչ այդ Հասմիկին պատահաբար հանդիպել է նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին «Գրիգոր Լուսավորիչ» հիվանդանոցում, նա հայտնել է, որ եկել է ազգականին տեսակցության: Միևնույն ժամանակ, ասել է, որ եթե Տատյանան, Սոֆիան հարցնեն իր մասին, վերջիններիս չհայտնի, որ իրեն տեսել է, քանի որ նրանք կարծում են, թե ինքը գտնվում է Կանադայում և նրանց հեռախոսազանգերին չի պատասխանում: Այդ ժամանակ տեղյակ չի եղել, որ Տատյանա Սահակովան բնակարան ձեռք բերելու նպատակով ամբաստանյալին գումար է տվել: Երբ Տատյանա Սահակովան հայտնել է իրեն այն մասին, որ բնակարան ձեռք բերելու նպատակով Հասմիկին գումար է տվել, այդ ժամանակ վերջինիս պատմել է իր և Հասմիկի ունեցած զրույցի մասին: Հասմիկը պատմել է, որ ծնողներն ապրում են Կանադայում, իսկ ամուսինը` Կարեն կամ Արմեն անունով, աշխատում է արդարադատության նախարարությունում: Այնուհետև, տեղեկացել է, որ Հասմիկի մայրն է մահացել Կանադայում, մոտեցել և ցավակցել է, ինչից ամբաստանյալը հուզվել, լաց է եղել: Որոշ ժամանակ անց իմացել է, որ նրա հայրն էլ է մահացել, իսկ այնուհետև՝ եղբայրը: Հասմիկը ներկայացել էր որպես հոգեբան: Մեկ-երկու սեմինարից հետո զգացել է, որ ամբաստանյալը հոգեբանական բնագավառի գիտելիքներ չունի: Գիտակ է, քանի որ մինչ այդ այցելել է այլ հոգեբանների: Ամբաստանյալը նաև այցեքարտեր է բաժանել, մեկ հատ էլ իրեն է տվել, որում նշված էր, որ հանդիսանում է հոգեբանական գիտությունների դոկտոր: Հասմիկն իրեն ծանոթացրել է Մարիամի հետ՝ նրան ներկայացնելով որպես իր դուստր: Մի անգամ էլ հայտնել է, որ պատրաստվում է աղջկա հետ գնալ վերջինիս մանկատան ընկերներին տեսակցության: Հասմիկը նաև ասել է, որ ունի անձնական վարորդ: Երբ Տատյանա Սահակովային հարցրել է, թե ինչի իրեն չի պատմել, որ Հասմիկին այդքան մեծ գումար է տվել, վերջինս պատասխանել է, որ Հասմիկն իրեն ասել է, որ պետք չէ բոլորն իմանան այդ մասին: Դասընթացների ընթացքում Հասմիկը նաև հայտնել է, որ որպես հոգեբան դասավանդում է համալսարանում և աշխատում է «Կարմիր Խաչ» կազմակերպությունում: Հասմիկը պատմել է նաև, որ տառապում է քաղցկեղով, ընդունել է քիմիաթերապիա, մի քանի անգամ վիրահատվել է:Սակայն այդպիսի հիվանդությամբ տառապող անձի տպավորություն ամբաստանյալը չի թողել, հակառակ պարագայում նման հանգիստ հոգեվիճակ ունենալ չէր կարող:
Դատաքննության ընթացքում վկա Աննա Սիմոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Հասմիկ Վիրաբյանին ճանաչում է որպես հոգեբան: Վերջինս հայտնել է, որ ունի որդեգրած երկու դուստր, ամուսինը` Արմենը, եղել է անվտանգության ծառայության աշխատակից, ծնողներն ապրում են Կանադայում, հայրն ունի սեփական կլինիկա և այնպես չէ, որ ինքն աշխատում է գումար ձեռք բերելու նպատակով: Ամբաստանյալը հայտնել է նաև, որ ինքն աշխատել է նաև «Կարմիր Խաչի» կազմակերպությունում՝ որպես Կանադայի ներկայացուցիչ, աշխատել է որպես հոգեբան մի շարք համալսարաններում, այդ թվում` Եվրոպական համալսարանում: Ամբաստանյալն ունեցել է նաև հոգեբանի այցեքարտ: Նկատել է, որ ամբաստանյալը և տուժող Տատյանա Սահակովան ունեցել են մտերմիկ հարաբերություններ, միասին են ճաշել: Տեղյակ էր, որ Հասմիկը տառապել է քաղցկեղով և բուժում է ստացել Գագիկ Ծառուկյանի կնոջ հետ միասին, ստացել է քիմիաթերապիա և ունեցել է անձնական վարորդ: Տեղյակ էր, որ ամբաստանյալն ընտանիքով ապրել է Վլադիմիր Գասպարյանի տանը` նրանց հետ միասին: Այնուհետև, Տուժող Տատյանա Սահակովայից տեղեկացել է, որ Հասմիկը նրանից, մոտավորապես, 50.000 ԱՄՆ դոլարի չափ գումար է վերցրել: Լուրեր են պտտվել, որ Հասմիկն այդ գումարը վերցրել է բնակարան տրամադրելու նպատակով: Հասմիկն ունեցել է առողջ տեսք, նրա մոտ քիմիաթերապիայի հետքեր նկատելի չեն եղել: Դեպքի մասին տեղեկանալուց հետո, քանի որ ունի լավ ընկերական շրջապատ, իմացել է, որ Հասմիկը չի աշխատում «Կարմիր Խաչի» կազմակերպությունում, ինչպես նաև չի աշխատում Եվրոպական համալսարանում՝ որպես հոգեբան: Հասմիկի պատմածով ինքն ունեցել է Գոռ անունով եղբայր, ով մահացել է: Հասմիկի դուստրը գրեթե միշտ նրա հետ է եղել և կարծում է, որ դուստրը մոր գործունեությունից և խոսակցություններից տեղյակ է եղել, քանի որ նրանք մեկը մյուսից գաղտնիք չեն ունեցել և այնպիսի տպավորություն է եղել, թե նրանք քույրեր են: Պատասխանելով դատավարական կողմերի և Դատարանի հարցերին վկան մանրամասնեց, որ «Վիժն» կենտրոնում աշխատում է 2010 թվականից: Հասմիկը տուժող Տատյանա Սահակովայի հետ նախկինում ծանոթ չի եղել, նրա հետ մտերմացել է իրենց կենտրունում: Չի կարող ասել, թե Հասմիկն ինչ միտում է ունեցել, մի գուցե ի սկզբանե ամեն ինչ ծրագրավորված է եղել: Հասմիկի մոտ մեծ քանակությամբ գումարներ հաճախ է տեսել:
Դատաքննության ընթացքում վկա Սոֆիկ Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալի կողմից ներկայացված ոչ մի փաստ իրականությանը չի համապատասխանել: Կարծեցել է, որ ամբաստանյալը հիվանդ է ուռուցքով, հոգեպես շատ է տանջվել նրա համար, իմացել է, որ նա Կանադայից է, Կանադայում է ապրել, «Կարմիր Խաչի» կազմակերպությունում աշխատում է որպես հոգեբան, ողբերգական իրադարձություններ են տեղի ունեցել նրա ընտանիքում: Ամբաստանյալի մոր հետ մշտական կապի մեջ է գտնվել Ֆեյսբուք սոցիալական ցանցի միջոցով, բայց այժմ մտածում է, որ ամբաստանյալն է իր մոր փոխարեն խոսել իր հետ: Դեպքի մասին չի կարող ոչինչ ասել, քանի որ իր ներկայությամբ այն տեղի չի ունեցել, ինքը վկա չի եղել:Կարող է միայն վկայելՀասմիկի կերպարի և իր խաբված լինելու մասին: Ամբաստանյալն իր ընտանիքի մասին ամեն ինչ մանրամասն պատմել է, պատմածն ինքն ընդունել է որպես ճշմարտություն, բայց պարզվել է, որ ամբաստանյալի պատմածները ճշմարիտ չեն, նա ոչ մայր է ունեցել և ոչ էլ ամուսին, ում հետ ինքը խոսել է: Տեղյակ է, որ Տատյանա Սահակովան, բանկից ինչ-որ գումարներ վերցնելով, տվել է Հասմիկին, որպեսզի դրա դիմաց վերջինիցս բնակարան ձեռք բերի: Իր ունեցած տվյալների համաձայն խոսքը գնում է 40-50 հազար ԱՄՆ դոլարի մասին: Տուժող Տատյանա Սահակովային նույնիսկ հարցրել է, արդյոք նա տեսել է այն բնակարանը, որը պետք է ձեռք բերի, տուժողը պատասխանել է, որ չի տեսել: Ամբաստանյալն իր անձնական կյանքի մասին իրեն պատմել է, որ ունի ամուսին, Արմեն կամ Կարեն Հակոբյան անուն-ազգանվամբ, ով աշխատում է ազգային անվտանգությունում, վերապատրաստվում է Կանադայում, որպեսզի վերադառնա և զբաղեցնի բարձր պաշտոն, ունի որդեգրած երեխաներ: Երբևէ տուժողի կողմից ամբաստանյալին գումար փոխանցելուն ականատես չի եղել: Ամբաստանյալին ճանաչում է Հասմիկ անունով: Տեղյակ է, որ տուժողն ամբաստանյալին տված գումարը վերցրել է բանկերից, ինչպես նաև քրոջից է պարտքով գումար վերցրել: Այդ մասին իրեն պատմել է Տատյանա Սահակովան: Գումարի փոխանցման եղանակների մասին մանրամասներչգիտի: Հասմիկ Վիրաբյանն իրեն ներկայացել է որպես հոգեբան, հայտնել է, որ հանդիսանում է Կանադայի քաղաքացի, իրենց շփման ընթացքում հայտնել է, որ եղբորն սպանել են: Մի անգամ տեսել է ամբաստանյալի անձնագիրը Համեստ Վիրաբյան անուն ազգանունով, սակայն նա հայտնել է, որ դա քրոջ անձնագիրն է: Հասմիկը հայտնել է, որ հիվանդ է և քիմիաթերապիա է ընդունում, սակայն այժմ հասկանում է, որ դա ևս խաբեություն է եղել: Ամբաստանյալը հայտնել է, որ ունեցել է հարազատ մեկ եղբայր՝ Գոռ անունով, ում սպանել են: Ամբաստանյալը պատմում էր նաև, որ մայրը ֆրանսուհի է, իսկ իր իրական անունը Միշել է: Շատ անգամներ Համեստ Վիրաբյանին իրենց կենտրոնում նկատել է դստեր՝ Մարիամի հետ: Նույնիսկ Մարիամը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ մայրը՝ Հասմիկը մեկնել է Կանադա, քանի որ նրա մայրն է մահացել:
Դատաքննության ընթացքում վկա Լիլիթ Եվայանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին Հասմիկ անունով, նրա հետ աշխատել են միևնույն կենտրոնում և ունեցել է գործնական հարաբերություններ: Կենտրոնում աշխատելու ժամանակ ամբաստանյալը հանդես է եկել որպես հոգեբան, ելույթ է ունեցել սեմինարների ընթացքում, պատմել է իր հիվանդությունների մասին, մասնավորապես, թե ինչպես է ուռուցքների դեմ բուժում, քիմիաթերապիա ստանում, անգամ իրականացրել է հոգեբանական խորհրդատվություն, երբ դպրոցներից երեխաներ են եկել, նրանց այցեքարտեր է բաժանել: Այնուհետև, երկար ժամանակ ամբաստանյալը բացակայել է, ինքը տեղեկացել է, որ բնակարանի հետ կապված Տատյանա Սահակովայից գումար է վերցրել և անհետացել է: Տեղեկացել է, որ Տատյանա Սահակովան իր տունը գրավադրել է և դրա դիմաց ստացված գումարը տվել է Հասմիկին՝ նոր բնակարան ձեռք բերելու նպատակով: Լսել է, որ ամբաստանյալըպատմեր, որ, օրինակ, դասախոսությունից է գալիս, սակայն չգիտի, թե ինչ դասախոսության մասին է խոսք գնացել: Ամբաստանյալը սեմինարների ժամանակ հայտարարել է, թե վթարի հետևանքով ուռուցքներ է ձեռք բերել, քանի որ Կանադայում հարազատները կլինիկա ունեն, իրեն վիրահատել են, սակայն ուռուցքներից մեկը մնացել է, հայտնել է, որ քիմիաթերապիա է ստանում: Որքանով հիշում է գումարի չափը կազմել 24 կամ 27 հազար ԱՄՆ դոլար: Ամբաստանյալը 2014 թվականի աշնանից այլևս չի եկել կենտրոն, իսկ 2015 թվականի գարնանը տեղեկացել են, որ նման դեպք է տեղի ունեցել, ինչի պատճառով էլ չի ներկայացել: Տատյանա Սահակովան և Հասմիկը շատ մտերիմ են եղել, ինքը հասկացել է, որ նրանք այնքան մտերիմ են եղել, որ Տ.Սահակովան վստահել և նրան և այդքան գումար է տվել: Այցեքարտերի վրա նշված է եղել ամբաստանյալի հոգեբան լինելու հանգամանքը, անունը և ազգանունը: Ամբաստանյալը մոտ երկու շաբաթ չի եկել կենտրոն, իսկ, այնուհետև, ներկայացել է տխուր, սև հագուստով, բոլորը, այդ թվում նաև ինքը, մոտեցել և ցավակցել են, քանի որ ասել էր՝ եղբայրն է մահացել: Ամբաստանյալին ճանաչել է Հասմիկ Վիրաբյան անունով: Դեպքի մասին տեղեկացել է Տատյանա Սահակովայից և, իր կարծիքով, ամբաստանյալը, վստահությունը չարաշահելով, այդ ամենը կատարել է: Եղել է դեպք, երբ երեխաներին, ովքեր առողջական խնդիրներ են ունեցել, հրավիրել են կենտրոն՝ ծնողների հետ միասին, որտեղ Հասմիկ Վիրաբյանը խորհրդատվություն է իրականացրել: Տեղյակ է, որ Հասմիկը տուժողի հետ ծանոթացել է իրենց կենտրոնում: Ինքը երբևէ ամբաստանյալի հեռախոսից չի օգտվել:
Վկա Լիլիթ Եվայանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների կապակցությամբ, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի պահանջները, դատական նիստի ընթացքում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմումնքները:
Վկա Լիլիթ Եվայանի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն`2015 թվականի մարտին իրենց աշխատակից Գոհարից տեղեկացել է, որ Տատյանան Հասմիկին մոտ 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել իբրև թե բնակարան հատկացնելու համար, սակայն վերջինս խաբել է նրան և գումարը հետ չի վերադարձրել: Դրանից հետո այդ մասին հարցրել է Տատյանային և նա հաստատել է այդ հանգամանքը:
Հակասության առումով վկա Լ.Եվայանը հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ տված ցուցմունքն արձանագրվել է իր պատմածով, հայտնել է ճշմարտությունը, կարդացել և ստորագրել է ցուցմունքի տակ: Գումարի չափի հետ կապված, իր կարծիքով, իրականությանը համապատասխանում է նախաքննության ընթացքում հայտնածը: Տիկին Գոհարից լսել է, որ վերջինս մեկ անգամ հիվանդանոցում տեսել է Հասմիկին, ով իրեն ասել է, որ ոչ ոքի չհայտնի այդ հանդիպման մասին, այնուհետև, թե՛ տիկին Գոհարից, և թե՛ Տ.Սահակովայից լսել է գումարի չափը, սակայն չի հիշում, որ ցուցմունքում նշած լինի 50.000 ԱՄՆ դոլար:
Դատաքննության ընթացքում վկա Սեյրան Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն հրավիրել են քննչական բաժին՝ հարցաքննության: Զբաղվել է այցեքարտերի տպագրմամբ, իր մոտ է եկել Հասմիկ Վիրաբյանը, հայտնել իր տվյալները, իսկ ինքն էլ տպել և նրան է տվել պատվիրված այցեքարտերը: Ինքն է մոտենում պատվիրատուին, վերցնում տվյալները, համաձայնեցնում ձևավորումը և տպագրում: Կոնկրետ այս դեպքում գնացել է Կոմիտասում գտնվող գրասենյակ, այնտեղ հանդիպել է ամբաստանյալին, ում ճանաչում է որպես Հասմիկ Վիրաբյան: Ամբաստանյալնայցեքարտերը պատվիրել է Հասմիկ Վիրաբյան անունով և քննիչի մոտ է իմացել, որ նրա իրական անունը Համեստ Վիրաբյան է, մինչ այդ նրան ճանաչել է որպես Հասմիկ Վիրաբյան:
Վկան պատասխանելով դատավարական կողմերի և Դատարանի հարցերին նշեց, որ երբևէ չի ստուգվում պատվիրատուի կողմից հայտնած տվյալների իսկությունը. ինչ տվյալներ, որ պատվիրատուն նշում է, այդպիսի տվյալներով էլ պատրաստվում են այցեքարտերը: Հիշում է, որ Հասմիկ Վիրաբյանի անվամբ պատրաստած այցեքարտի վրա նշվել է, որ վերջինս հանդիսանում է հոգեբան: Որքանով հիշում է, Հասմիկ Վիրաբյանի համար պատրաստել է այցեքարտեր երկու անգամ՝ յուրաքանչյուր անգամ 50 հատ քանակով: Հասմիկ Վիրաբյանի կողմից հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ իրեն որևէ տեղեկություն հայտնի չէ:
Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված վկա Մարիամ Անտոնյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Համեստ Վիրաբյանը հանդիսանում է իր մայրը, տուժող Տատյանա Սահակովային ճանաչում է: Մայրը հաճախել է «Վիժն» կազմակերպություն և նրա միջոցով ծանոթացել է Տ.Սահակովայի հետ, սակայն տեղյակ չէ, թե իր մայրն ու տուժող Տ.Սահակովան ինչպիսի հարաբերություններ են ունեցել միմյանց հետ: Երկու անգամ պարտքով գումար է վերցրել Տ.Սահակովայից` ուսման վարձի համար, երբ պարապել է ընդունելիության քննությունների համար: Գումար չեն կարողացել ճարել և Տատյանա Սահակովայից խնդրել է իրեն պարտքով գումար տալ` հետ վերադարձնելու պայմանով: Մայրը 200.000 ՀՀ դրամ գումար է առանձնացրած ունեցել, որպեսզի տա Տ.Սահակովային, սակայն տեղյակ չէ, թե մայրն այդ գումարը վերադարձրել է, թե` ոչ: Տուժող Տ.Սահակովային ճանաչում է շուրջ 4 տարի` 2013-2014 թվականներից: Տեղյակ չէ, թե ինչի համար է մայրը հաճախել այդ կազմակերպություն, իր մայրը մասնագիտությամբ մանկավարժ-հոգեբան է: Մինչ այդ կազմակերպությունում աշխատելը մայրն այլ վայրում չի աշխատել: Ապրում է ծնողների, քույրիկի, տատիկի ու պապիկի հետ: Հայրը չի աշխատում, իսկ տատիկն ու պապիկը թոշակառու են: Ապրուստի միջոցները հոր, տատիկի ու պապիկի թոշակներն են, իր ու քրոջ նպաստները: Տուժողից վերցրել է գումար երկու անգամ` յուրաքանչյուր անգամ 100.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, եթե չի սխալվում գումարը վերցրել է 2014 թվականի սեպտեմբեր և նոյեմբեր ամիսներին: Տուժողից այլ գումար չի վերցրել: Նշեց, որ Համեստ Վիրաբյանի հայրը մահացել է, իսկ մայրն ապրում է Եղվարդում: Մայրն արտասահմանում հարազատներ չի ունեցել: Իր ներկայությամբ մոր և Տ.Սահակովայի միջև գումարային խոսակցություններ չեն եղել: Մայրն ունի զոբ, վիրահատության ենթարկվել է մինչ ամուսնանալը, մինչ իրենց տուն գնալը: Որքանով հիշում է` մայրը վիրահատել է նաև փայծաղը: Մայրիկը երբևէ իր ծրագրերի մասին չի խոսել: Մայրն ունի մեկ եղբայր` Սամվել անունով: Չի եղել դեպք, երբ տուժողից գումար վերցրած լինի և փոխանցած լինի մորը: Տ.Սահակովայի հետ ամսական մի քանի անգամ ունեցել է հեռախոսազանգեր, երբ մոր հեռախոսն անջատած էր լինում կամ չէր պատասխանում հեռախոսազանգերին: Բանկում վճարումներ կատարելու նպատակով տուժողից գումարներ չի վերցրել: Մոր հետ մի անգամ 2014 թվականին այցելել է տուժողի բնակարան: Գումարային հարցերի հետ կապված ոչնչից տեղյակ չէ: Դատարանում է տեղեկանում, որ բնակարանի և գումարի հետ կապված է հարցաքննվում: Ոստիկանությունում իրեն ոչինչ հայտնի չի եղել: Տեղյակ է, որ Սամվել Կոստանյանը եղել է իր մոր մանկության ընկերը, իսկ Աբրահամ Ամիրխանյանի մասին կարդացել է համացանցից, այն մասին, որ մահացել է, և, քանի որ դա եղել է հետաքրքիր տեղեկություն, այդ լուրը հայտնել է մորը, ով այդ լուրը լսելուց հետո իրեն վատ է զգացել: Իր մոր ծանոթներից Գնելը հանդիսանում է իր տատիկի քրոջ հարևանը: Համեստ Վիրաբյանն իր հոր հետ ամուսնացել է 2006 թվականին: Ամբաստանյալն ուռուցքներ չի ունեցել և քիմիաթերապիա չի ընդունել: Իր հայրն աշխատել է Եղվարդի ոստիկանությունում: Սամվել Կոստանյանի հետ մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել, սակայն նրան չի հանդիպել, վերջինս ունեցել առողջական խնդիրներ:
Դատաքննության ընթացքում վկա Արմեն Դմիտրի Անտոնյանը հայտարարեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի ամուսինը և օգտվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածով նախատեսված իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ իր կնոջ դեմ: Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Ա.Անտոնյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ առաջին կինը՝ Նաիրա Խաչատրյանը, մահացել է 2000 թվականին` ծննդաբերության ժամանակ։ 2006 թվականին ամուսնացել է Հասմեստ ժորայի Վիրաբյանի հետ, ում նաև Հասմիկ են անվանում, ամուսնությունը գրանցվել է ՔԿԱԳ բաժնում։ Համատեղ կյանքի ընթացքում երեխաներ չեն ունեցել, իսկ նախկին կնոջից ունեցած երկու աղջիկները բնկավում են իրենց հետ միասին։ 2013 թվականի կեսերից սկսած Համեստ Վիրաբյանն այցելել է «Վիժն» հոգեկան առողջության կենտրոն, մասնակցել է սեմինարների, իսկ հետագայում ասել է, որ աշխատանքի է տեղավորվել որպես բժշկի օգնական։ 2014 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներից սկսած նա այլևս աշխատանքի չի գնացել, ինչպես հոր առողջության, այնպես էլ կենտրոնի գործերը վատթարանալու պատճառով։ Նշված ժամանակաշրջանում նա ամեն օր գնացել է, կնոջ աշխատավարձի չափի մասին տեղյակ չի եղել, սակայն նա ամեն ամիս ասել է, որ աշխատավարձ է ստացել, որով գնումներ է կատարել տան համար։ Տատյանա Սահակովային չի ճանաչում, միայն կնոջից լսել է, որ նրա հետ է աշխատում։ Նրանից բնակարան հատկացնելու համար գումար վերցնելու մասին կինը պատմել է միայն իրեն հարցաքննության կանչելու օրը, սակայն ասել է, որ նրանից վերցրել է 30.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Մինչև այդ ինքը դրա մասին տեղեկություն չի ունեցել։ Կինը երբեք Կանադայամ ազգականներ չի ունեցել։ Կինը հոգեբանի մասնագիտություն չունի, նա սովորել է Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանում, սակայն պետական քննությունները չի հանձնել և չունի դիպլոմ։ Երբեք նրա մոտ մեծ գումար չի նկատել, ինչպես նաև չի նկատել, որ նա թանկարժեք առարկաներ կամ զարդեր գնի, կամ խոշոր գումարներ ծախսի:
Տուժող Տատյանա Սահակովայի կողմից «Արարատ» ԲԲԸ-ից, ինչպես նաև ունիվերսալ վարկային կազմակերպութուններից վարկեր ստանալու հանգամանքը հաստատվում է վկաներ Տիգրան Հարությունյանի, Տիգրան Դավթյանի, Գնել Ղալումյանի ցուցմունքներով:
Մասնավորապես.
Դատաքննության ընթացքում վկա Տիգրան Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Արարատ Բանկ» ԲԲԸ-ում: 2014 թվականին իրենց բանկից Տատյանա Սահակովան վարկ է ստացել՝ 23.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով, որից մոտավորապես 12.000 ԱՄՆ դոլար գումարընպատակային օգտագործվել է այլ բանկի վարկային պարտավորությունները մարելու համար, իսկ 11.000 ԱՄՆ դոլարն էլ տրվել էվարկառուին: Վարկը տրվել է առանձնատունը գրավադնելու դիմաց: Վարկառուն վճարումները կատարել է պատշաճ կերպով, վարկի հետ կապված որևէ խնդիրներ չեն առաջացել: Իրենց բանկին դիմելու ժամանակ Տատյանա Սահակովան ինչ-որ վարկային կազմակերպությունում ունեցել է նաև այլ վարկ 11.000-12.000 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում և իրենց բանկից ձեռք բերված վարկից մոտավորապես 12.000 ԱՄՆ դոլարն ուղղել է այդ վարկի մարմանը: Տատյանա Սահակովայի կողմից վերցված վարկը դեռևս մարված չէ, վարկի մնացորդը կազմում է մոտավորապես 10.000 ԱՄՆ դոլարի չափ գումար: Վարկի առաջին մասը նպատակային եղել է փոխանցումով, իսկ երկրոդ մասը նպատակային չի օգտագործվել, որն արձանագրվել է իրենց կողմից, քանի որ Կանադայից ինչ որ բժշկական սարքավորումներ պետք է ստացվեին, որոնք չեն ստացվել: Այդ հանգամանքը քննարկել են վերադասի հետ և որոշել են ընթացք չտալ այդ հարցին, որպեսզի հաճախորդի վիճակն ավելի չվատթարացվի: Իրենց հայտնի չի եղել, թե ինչ նպատակներով է այն օգտագործվել: Նախաքննության ընթացքում քննիչից է տեղեկացել, որ Տատյանա Սահակովան մնացած գումարը փոխանցել է ամբաստանյալին, մինչ այդ իրենց ոչինչ հայտնի չի եղել:
Դատական նիստի ընթացքում Տիգրան Դավթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Տատյանա Սահակովային ճանաչում է Գնել Ղալումյանի միջոցով, ով հայտնել է, որ իր ծանոթներից մեկը ցանկանում է վարկ վերցնել և խնդրել է օգնել նրան այդ հարցում: Նա իրեն ծանոթացրել է Տատյանայի հետ, ում հետ հանդիպել է մոտ երեք անգամ: Առաջին անգամ հանդիպել են սրճարանում, երբ վերջինս պատմել է վարկ ստանալու ցանկության մասին, երկրորդ անգամ հանդիպել են այդ վարկի ձևակերպման ընթացքում, իսկ երրորդ անգամ, երբ Տատյանա Սահակովան զանգահարել և հայտնել է, որ վարկ վերցնելու գործընթացը հաջողվել է: Տուժողը ցանկացել է վարկ վերցնել 20.000-25.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով: Վարկը վերցրել է դիագնոստիկ կենտրոնում սարքավորումներ ձեռք բերելու, ինչպես նաև ունեցած մեկ այլ վարկը մարելու նպատակով: Հանդիպման ընթացքում, ունենալով «Արարատ» ԲԲԸ-ի գովազդային թերթիկ, դրա վրա նշված հեռախոսահամարով զանգահարել է աշխատակից Տիգրանին, ում նախկինում չի ճանաչել: Նրանից հետաքրքրվել է տրամադրվող վարկի պայմանների մասին և Տիգրանի հեռախոսահամարը տրամադրել է Տատյանա Սահակովային: Վարկ վերցնելու կամ օժանդակելու նպատակով իրեն գումար չեն տվել, ինքն էլ չի օժանդակել վարկ վերցնելու գործընթացին, որպեսզի իրեն փոխհատուցեն: Իրեն դիմելու պատճառը եղել է այն, որ ինքն աշխատել է վարկային կազմակերպությունում և եղել է դրա մասնագետ: Գնելը հարցադրումներ է արել իրեն, հասկացել է, որ տիրապետում է այդ բնագավառին և հայտնել է, որ իր մտերիմներից մեկը խնդիրներ ունի, հարցրել է, թե արդյոք հնարավոր է հանդիպել: Հանդիպելուց որոշ ժամանակ անց Տատյանա Սահակովան զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ գումարն ստացել է: Որքանով հիշում է որպես գրավի առարկա պետք է գրավադրվեր Աշտարակում գտնվող առանձնատունը:
Դատարանում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով, հրապարակված և հետազոտված վկա Գնել Մարտիրոսի Ղալումյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որՀամեստՎիրաբյանին, ումնաևՀասմիկանունովենդիմում, ճանաչումէմոտութտարի, ծանոթացելէնրահոր՝ժորաՎիրաբյանիմիջոցով։ 2012 թվականինպատահականտեղեկացելէ, որվերջինսհանդիսանումէիրհարևանուհուքրոջհարսը։Դրանիցհետոհամակարգչիհետկապվածհարցերովօգնելուհամարհաճախակիէզանգահարելնրան, եղելենդեպքեր, որհանդիպելեն։ 2014 թվականիկեսերինտեղեկացելէ, որվերջինսաշխատումէԿոմիտասփողոցումգտնվող «Վիժն» կազմակերպությունումորպեսհոգեբան, եղելենդեպքեր, որայցելելէնրան։ԱյցելություններիժամանակվերջինսիրենծանոթացրելէնույնշենքումաշխատողբժիշկՏատյանաՍահակովայիհետ։Եղելենդեպքեր, որիրմեքենայովՀամեստՎիրաբյանինտարելէաշխատանքի, կամաշխատանքիցտարելէտուն։ 2014 թվականիսկսգբինՀամեստՎիրաբյանըզանգահարելէիրենևհյատնել, որՏատյանաՍահակովանցանկանումէվարկվերցնելևխնդրելէօգնելայդհարցումևինքըխոստացելէօգնելինչովկարողէ։ՀանդիպմանժամանակՏատյանաՍահակովանասելէ, որբժշկականսարքավորումներգնելուհամարցանկանումէգրավադրելԱշտարակքաղաքումգտնվողիրտունըևվարկվերցնել, սակայնզբաղվածությունիցելնելովխնդրելէիրենայդհարցովզբաղվել։ՄոտերկուտարիճանաչելովՏիգրանԴավթյանինևտեղյակլինելով,որնահանդիսանումէ բանկի նախկինաշխատակից, վարկիձևակերպմանհամարօգնելուհարցովդիմելէնրան։ՏատյանաՍահակովայիհետհանդիպելովնրան,խնդրելէօգնել, Տիգրանըհամաձայնվելէ, սակայնթեինչպեսևումմիջոցովպետքէօգներինքըտեղյակչիեղել։Դրանիցհետոբոլորհարցերովնրանքերկուսովենզբաղվելևինքըոչնչիցտեղյակչիեղելևորևէգործընթացիչիմասնակցել։ԴրանիցհետոՏատյանաՍահակովայիցտեղեկացելէ, որվարկըձևակերպվելէևնաստացելէգումարը։ 2015 թվականիհունվարիսկզբինզանգահարելովՏատյանաՍահակովայինշնորհավորելէնրատոնը, վերջինսհետաքրքրվելէՀամեստՎիրաբյանից, սակայնինքնասելէ, որտեղեկություններչունի, այդժամանակՏատյանաՍահակովանհայտնելէ, որՀամեստՎիրաբյաննիրեններկայացրելէորպեսիրվարորդ, սակայննմանբանիրականումչիեղել։Հանդիելովնրանտեղեկացելէ, որՀամեստՎիրաբյանըներկայացելէորպեսԿանադայիքաղաքացի, ՀՀԱԱԾգեներալԿարենՀակոբյանիկինևնրանիցխոշորգումարէվերցրելբնակարանհատկացնելուհամար, սակայնոչգումարնէվերադարձրել, ոչբնակարաննէհատկացրել։ԴրանիցհետոհանդիպելէՀամեստՎիրաբյանին, սակայնվերջինսհրաժարվելէ, ասելով, որՏատյանաՍահակովայիցգումարչիվերցրել։Դրանիցհետոնրանցհետշփումչիունեցել, իսկ 2015 թվականիմարտինտեղեկացելէ, որտվածգումարներիհամարՏատյանաՍահակովանդիմելէոստիկանություն:
Անդրադառնալով վկա Գնել Ղալումյանի ցուցմունքը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու հանգամանքին, Դատարանն արձանագրում է, որ չնայած չի ապահովվել ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի՝ վկա Գնել Ղալումյանի հետ հակընդդեմ հարցման իրավունքը, սակայն նշված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը տվյալ պարագայում բացարձակ բնույթ չի կարող կրել: Վկա Գնել Ղալումյանի նախաքննական ցուցմունքը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելով՝ Դատարանը հաշվի է առնում այն որ, վկայի ներկայությունը դատական նիստին ապահովել հնարավոր չեղավ, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի դատապարտումն ամբողջապես և վճռական չափով հիմնված չէ վկա Գնել Ղալումյանի նախաքննական ցուցմունքի վրա:
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել և մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվել են հետևյալ ապացույցները.
- ապացույցճանաչվածՀամեստՎիրաբյանիայցեքարտիպատճենը, որի համաձայն`վերջինսներկայացելէՀասմիկանունով, ինչպեսնաևներկայացել է որպեսհոգեբանևհոգեբանականգիտություններիդոկտոր,
- ապացույցճանաչված 2015թվականի փետրվարի 16-իՀամեստՎիրաբյանիկողմիցտրվածստացականիպատճենը, որի համաձայն`վերջինսՏատյանաՍահակովայիցվերցրելէ 37.900 ԱՄՆդոլարև 200.000 ՀՀդրամգումար,
- ապացույցճանաչվածՏատյանաՍահակովայի և «Արարատբանկ» ՓԲԸ-իմիջև 2014թվականի փետրվարի 19-ինկնքվածթիվ 005-14/ԳԵՓ անշարժգույքիգրավի(հիփոթեքիպայմանագրի, վարկայինգործառնություններիրականացմանթիվ 003-14 ԳՎգլխավորպայմանագրի, թիվ 003-14-ՎԵՓ-001 վարկայինհամաձայնագրիևթիվ 202001 չեկիպատճեները, որի համաձայն`ՏատյանաՍահակովային 2014թվականի փետրվարի 28-ինտրամադրվելէ 11.348.450 ՀՀդրամգումար վարկ,
- ապացույցճանաչված «Ֆինկա» ՈւՎԿ-իկողմիցտրամադրվածթիվ 303571 վարկայինպայմանագրիքաղվածքիպատճենը, որի համաձայն` 2013թվականի սեպտեմբերի 27-ինՏատյանաՍահակովայինտրամադրվելէ 12.000 ԱՄՆդոլարվարկ,
- ապացույցճանաչված «Արեգակ» ՈԻՎԿՓԲԸևՏատյանաՍահակովայիմիջև 2014թվականի ապրիլի 29-ինկնքվածթիվ 266859 վարկայինպայմանագրիմարմանժամանակացույցիպատճենը,որի համաձայն`ՏատյանաՍահակովայինտրամադրվելէ 1.375.000 ՀՀդրամվարկ,
- ապացույց ճանաչված ՀամեստՎիրաբյանիև «Կոնվերսբանկ» ՓԲԸ-իմիջև 2015թվականի դեկտեմբերի 25-ինկնքվածոսկյաիրերիգրավիևվարկայինթիվ 431317 431317/0000090627 պայամանագրիպատճենը, որի համաձայն`Համեստ Վիրաբյանինտրամադրելէ 196.000 ՀՀդրամ վարկ:
- ապացույցճանաչված21.05.2015թ. «Բիլայն» ՓԲԸ-ից,08.06.2015թ. «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-իցև29.06.2015թ. «Վիվասել» ՓԲԸ-ից ստացվածլազերայինկրիչներիվերծանումները, որոնցովհիմնավորվելէգումարըտալուօրերինՀամեստՎիրաբյանիևՏատյանաՍահակովայիկապը, բացիայդհիմնավորվելէնաևԳնելՂալումյանի, ՏիգրանՀարությունյանի, ՏիգրանԴավթյանիկապըմիմյանցհետ,
- ՀամեստՎիրաբյանի,ՏատյանաՍահակովայի,ՄարիամԱնտոնյանի,ԳնելՂալումյանի, ՏիգրանԴավթյանիևՏիգրանՀարությունյանիկողմիցօգտագործվածհեռախոսահամարներիվերծանումներիզննությանարձանագրությունը, որովհիմնավերվելէվերջիններիսկապըհանցագործությանկատարմանժամանակահատվածում,
- հանցագործությանմասինՏատյանաՍահակովայիկողմից2015 թվականիմարտի 5-ինտրվածհաղորդումը,որի համաձայն` վերջինսնախազգուշացվածլինելովսուտմատնությունկատարելուհամարնախատեսվածքրեականպատասխանատվությանմասին,հաղորդումէտվելայնմասին, որՀամեստՎիրաբյանըԵրևանքաղաքիԱվանթաղամասումկառոցվողնորակառույցշենքում իրենբնակարանհատկացնելուպատրվակով, խաբեությանևիրվստահությունըչարաշահելուեղանակովխարդախությամբհափշտակելէընդհանուր37.900 ԱՄՆդոլարև 3.000.000 ՀՀդրամգումար:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները,
Վերլուծելով ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանին առաջադրված մեղադրանքը, քննարկելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները, գնահատելով դրանքիրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, Դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանը մեղավորությամբ կատարել է ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն, նրա արարքը որակված է ճիշտ և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Դատարանը նման հետևության է հանգել հաշվի առնելով հետևյալը՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն՝ խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը պատասխանատվություն է նախատեսում առանձնապես խոշոր չափերով կատարված խարդախության համար:
Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես՝ հափշտակությունների շարքին: Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի բովանդակությունից, խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է:
Լիա Ավետիսյանի ԵԿԴ/0176/01/09 գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել առ այն, որ. «(...) Թեև խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է: Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել: Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Ասինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
23. Խաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին մոլորության մեջ գցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Այսպիսով, խաբեությունը դրսևորվում է հետևյալ երկու եղանակով՝
ա) իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրում,
բ) ճշմարտության մասին լռել:
23.1. Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում գույքի հանձնման օրինականության պատրանք (ակտիվ խաբեություն): Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի գործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը, սակայն, ենթադրում է տուժողի վրա հանցագործի առավել ակտիվ ներգործություն:
23.2. Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների մասին, որի արդյունքում գույքի սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում (պասիվ խաբեություն): Ճշմարտության մասին լռելը, սակայն, քրեորեն պատժելի է այն դեպքերում, երբ հանցագործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի:
24. Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է: Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները:
Հանցագործի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ: Այլ կերպ` հանցավորի և տուժողի միջև առկա՝ վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից և այլն, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից և այլն:
25. Ամփոփելով սույն որոշման 22-24-րդ կետերում շարադրված իրավական վերլուծությունը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ օբյեկտիվ կողմից խարդախությունը կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ինչի արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն:
26. Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ և շահադիտական նպատակով:
26.1. Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով. հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա:
26.2. Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է նաև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները:
Հակառակ դեպքում, երբ գույքը չվերադարձնելու, խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է գույքը վերցնելուց հետո (անկախ շարժառիթից), խարդախության հանցակազմը բացակայում է:
26.3. Խարդախության միջոցով ուրիշի գույքը հափշտակելու ուղղակի դիտավորության և գույքը հափշտակելու շահադիտական նպատակի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության վրա:
Նշված ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատված համարի, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը, և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հանցակազմն առկա է:
26.4. Ընդ որում, եթե ապացույցների բավարար համակցությամբ և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով չի հիմնավորվում, որ շահադիտական նպատակը ծագել է համապատասխան գործարքի կնքումից առաջ, ապա նման դեպքերում խարդախության հանցակազմ առկա չէ:(...)»:
Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները Դատարանը արձանագրում է, որ թեև տուժող Տատյանա Սահակովան գումարները կամավոր կերպով է փոխանցել ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանին, սակայն նրա այդ գործողությունների կամային բնույթը պայմանավորված է եղել վերջինիս կամքի և գիտակցության վրա խաբեությամբ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի հանցավոր ներգործությամբ: Դատարանը,գնահատելով սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված փաստական տվյալները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանն անմիջականորեն կատարել է խարդախության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները՝ այն է դիտավորյալ խեղաթյուրելով իրական, ճշմարտացի փաստերը, ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը ներկայացել է Կանադայի քաղաքացի, ում ամուսինը բարձրաստիճան պաշտոնյա է, ունի շինարարական բիզնես, իսկ ծնողները մեծահարուստ են և բնակվում են Կանադայում: Նման վարքագծով ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը նպատակ է ունեցել վստահություն ձեռք բերել տուժող Տատյանա Սահակովայի մոտ և դյուրին դարձնել բնակարանի ձեռք բերման պատրվակով, խաբեությամբ տուժողի գումարների հափշտակությունը:
Դատարանը փաստում է, որ մեղադրանքի ծավալում նշված ընդհանուր գումարը, այն է 19.961.260 ՀՀ դրամը տուժողի կողմից իրեն փոխանցելու փաստն ամբաստանյալը չի ժխտում, սակայն չի ընդունում այն խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելով եղանակով հափշտակելու հանգամանքը: Իր ցուցմունքներում ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը նշում է, որ տուժող Տատյանա Սահակովայից ստացած գումարները փոխանցել է Սամվել Կոստանյանին և Աբրահամ Ամիրխանյանին, ովքեր պետք է աջակցեին բնակարան ձեռք բերելու հարցում: Հատկանշական է, որ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանը հանիրավի մեղադրում է հանգուցյալների, ովքեր չեն կարող հերքել իր հայտնած հանգամանքները, ինչը Դատարանի գնահատմամբ նպատակ է հետապնդում ամեն գնով խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Վերոգրյալի վերբերյալ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի ցուցմունքները հերքվում են նաև Սամվել Կոստանյանի կնոջ Մարինե Ֆարմանյանի և «ՍԹԻՓ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ալվարես Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով:
Այսպիսով, Դատարանը սույն քրեական գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների բավարար համակցության գնահատման արդյունքում հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցին, արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը՝ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտում նախկինում դատապարտված չլինելը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2015 թվականի ապրիլի 09-ի տեղեկանքը):
Ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող և մեղմացնող հանգամանք Դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցանքի համար, նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով:
Սույն դատավճռում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` նրա կատարած կոնկրետ արարքը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցավոր արարքի արդյունքում պատճառված գույքային վնասի առանձնապես խոշոր չափը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով ինքնուրույն վաստակի բացակայության, վերջին հաշվով՝ նյութական անբարենպասը վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրաժեշտտությունը բացակայում է։
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Քննարկելով ամբաստանյալ և քաղաքացիական պատասխանող Համեստ Վիրաբյանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը` դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։
Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։
2. Վնաս պատճառած անձն ազատվում է այն հատուցելուց, եթե ապացուցում է, որ վնասն իր մեղքով չի պատճառվել։ Օրենքով կարող է նախատեսվել վնասի հատուցում` վնաս պատճառողի մեղքի բացակայությամբ։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։ Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։
2. Քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում են հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը։»։
Նույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն`
«Քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար։
2. Քաղաքացիական պատասխանող ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում է հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը։»։
Նույն օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։
2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն (…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով։
3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին։»։
Նույն օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն`
«Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` ՇԴ2/0013/01/11 գործով 2013թ. ապրիլի 18-ին կայացված որոշման 13-15-րդ կետերում արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ (…)» (Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը)։ (…)
«(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…)։
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը)։
14. (…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագործությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերն են`
ա) հակաիրավական արարքը` հանցագործությունը, վնաս հասցնելու փաստը և դրանց միջև առկա անմիջական պատճառահետևանքային կապը.
բ) հատուցման ենթակա գույքային վնասը հայցվորին պատճառված լինելու հանգամանքը,
գ) մեղադրյալի կամ նրա գործողությունների համար գույքային պատասխանատվություն կրող անձի կողմից վնասի հատուցման պարտականությունը կամովին չկատարելու հանգամանքը։
Քաղաքացիական հայցի առարկան, ինչպես արդեն նշվեց, կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը։ Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով։
15. (…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուցման`
ա) քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը,
բ) վնասված կամ ոչնչացված (կորսված) գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը,
գ) տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախսերը (mutatis mutandis Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը)։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս)։ (…)»։
Վերոհիշյալ նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ վնասի համար պատասխանատվությունը կարող է վրա հասնել, այսինքն` վնասը պետք է հատուցվի հետևյալ պարտադիր, անհրաժեշտ և միաժամանակյա հատկանիշների /պայմանների/ առկայության դեպքում`
- վնասի առկայությունը (առաջացումը),
-գործողության (անգործության) հակաիրավական լինելը (հակաիրավականությունը),
- վնաս պատճառողի մեղքը,
- վնաս պատճառողի գործողությունների և վրա հասած վնասի միջև պատճառահետևանքային կապը։
Ընդ որում նշված պայմաններից որևէ մեկի բացակայության դեպքում վնասը ենթակա չէ հատուցման։
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալը` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի`19.961.260 (տասնինը միլիոն ինը հարյուր վաթսունմեկ հազար երկու հարյուր վաթսուն) ՀՀ դրամգումարի պահանջով քաղաքացիական հայցը հիմնավորված է և ենթակա է բավարարման։
Քննարկելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի անվամբ գրանցված անշարժ գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2015 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ դրված կալանքն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ`մինչև դատավճռի կատարումը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համեստ Վիրաբյանի նկատմամբ ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ, ուստի այն վերացման կամ փոփոխման ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դատական ծախսերի և իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ քրեական գործում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները, իրեղեն ապացույցներ չկան, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Համեստ Ժորայի Վիրաբյանինմեղավոր ճանաչելՀՀքրեականօրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետովնախատեսվածհանցագործությանկատարմանմեջ ևնրանկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Տատյանա Նիկոլայի Սահակովայի քաղաքացիական հայցը բավարարել` ամբաստանյալ և քաղաքացիական պատասխանող Համեստ Ժորայի Վիրաբյանից հօգուտ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Տատյանա Սահակովայի բռնագանձել 19.961.260 (տասնինը միլիոն ինը հարյուր վաթսունմեկ հազար երկու հարյուր վաթսուն) ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում:
Ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանի անվամբ գրանցված անշարժ գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2015 թվականի ապրիլի 15-ի որոշմամբ դրված կալանքը թողնել անփոփոխ`մինչև դատավճռի կատարումը:
Ամբաստանյալ Համեստ Ժորայի Վիրաբյանին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված կարգով բացատրել ներման խնդրագիր ներկայացնելու իր իրավունքը:
ԴատավճիռըհրապարակմանօրվանիցմեկամսյաժամկետումկարողէբողոքարկվելՀՀվերաքննիչքրեականդատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ