Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0114/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
15.10
Պատասխանող
Վազգեն Ուշակյան
Վազգեն Ուշակյան Դավիթ
Վազգեն Ուշակյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արարատ Պետրոսյան
Լիլիթ Թադևոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արարատ Պետրոսյան
Լիլիթ Թադևոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-07-27 | 14:00 | 3 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-12-25 | 16:00 | 2 | Կայացվել է | Տեխնիկական վրիպակի պատճառով 25.12.2015թ-ի փոխարեն դիտել 25.11.2015թ. | |
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-11-02 | 17:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-10-12 | 14:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-09-16 | 16:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-09-09 | 15:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-07-13 | 10:30 | 2 | Կայացվել է |
ԵԱՔԴ/0114/01/15
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ` պաշտպան Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ
դատախազ Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
2016 թվականի հուլիսի 27-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում, դատապարտյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի պաշտպան Արթուր Սուքիասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Շենգավիթի բաժնում հարուցվել է թիվ 11815714 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
2014 թվականի օգոստոսի 29-ին քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` մեղադրյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հուլիսի 1-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան):
Առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0114/01/15 համարը, 2015 թվականի հուլիսի 2-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հուլիսի 6-ին նշանակվել է դատական քննության:
Առաջին ատյանի դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացրել է մեղադրական դատավճիռ, որը 2015 թվականի դեկտեմբերի 28-ին մտել է օրինական ուժի մեջ և արձակվել է դատական ակտն ի կատար ածելու մասին կարգադրություն:
2016 թվականի հունիսի 24-ին Առաջին ատյանի դատարանի` վերը նշված օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի դեմ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761 հոդվածի 2-րդ կետի հիմքով, վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Վազգեն Ուշակյանի պաշտպան Արթուր Սուքիասյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ Արտուշ Սանթրոսյանը գործով ճանաչվել է տուժող, իսկ Ռոստոմ Դանիելյանը` տուժողի ներկայացուցիչ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանն ամբաստանյալ Վ.Ուշակյանի դեմ հարուցել է քաղաքացիական հայց` տուժող Ա.Սանթրոսյանի օգտին, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության 60% բաժնեմասը բռնագանձելու պահանջով:
3. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ բավարարվել է տուժողի ներկայացուցիչ Ռ. Դանիելյանի միջնորդությունը և, որպես նրա կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցի ապահովում, կալանք է դրվել §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության 60% բաժնեմասի վրա:
4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռով Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի հարուցած քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության, իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ կիրառված քաղաքացիական հայցի ապահովման մասով` դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվել է հետևյալը.
§12.10.2015թ. որոշմամբ §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել մինչև նշված ՍՊԸ-ի բաժնետերերի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը¦:
5. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռի «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» բաժնում նշվել է.
«(...)
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության:
Ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը չի ընդունել տուժողի ներկայացուցիչ Ռոստոմ Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանի 12.10.2015թ. որոշմամբ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալությունում 2014 թվականի մարտի 26-ին վերագրանցված §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60 %-ի վրա՝ մինչև նշված ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը հաշվի առնելով սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայցի առկայությունը, գտնում է, որ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60 %-ի վրա կալանքը պետք է պահպանել, մինչև §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը:
(…)»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
6. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որի արդյունքում` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Ի հիմնավորումն իր վերոշարադրյալ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մեջբերել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իրավակարգավորումը և նշել, որ գույքի վրա դրված կալանքը պահպանելու` օրենքով սահմանված առավելագույն ժամկետի մեջ ներառվող կոնկրետ ժամկետ չսահմանելով` Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է անձի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով երաշխավորված սեփականության իրավունքը: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանի`2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռի կայացման պահից անցած ավելի քան վեց ամիսների ընթացքում համապատասխան քաղաքացիական հայց չի հարուցվել և ստեղծվել է անորոշ իրավիճակ, ինչի արդյունքում` Վ.ՈՒշակյանը զրկվել է իրեն պատկանող գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքի իրացման հնարավորությունից: Մինչդեռ, օրենսդրի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասով գույքի վրա դրված արգելանքի պահպանման առավելագույն ժամկետի սահմանումն ինքնանպատակ չէ, այն մի կողմից հետապնդում է հանցագործությամբ պատճառված հնարավոր վնասի հատուցումը, իսկ մյուս կողմից` սեփականատիրոջ իրավունքների պաշտպանությունն ապահովելու նպատակ:
Ի հիմնավորումն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից իրավունքի հիմնարար խախտում թույլ տրված լինելու փաստարկի` բողոքի հեղինակը նաև վկայակոչել է ՀՀ Սահմանադրության 10-րդ և 60-րդ, §Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին¦ եվրոպական կոնվենցիայի 1-ին, ՀՀ դատական օրենսգրքի 8-րդ և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածները:
Արդյունքում, բողոքաբերը բառացիորեն (verbatim) խնդրել է հետևյալը.
«1. Թիվ ԵԱՔԴ/0114/01/15 քրեական գործով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 25.11.2015թ. կայացված դատավճիռը մասնակի` §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու մասով, բեկանել:
2. Բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ. §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու վերաբերյալ սահմանել մինչև մեկամսյա ժամկետ»:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
7. Պաշտպան Ա.Սուքիասյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանն առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել է այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը»:
9. Նախորդ կետում մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 7-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդյոք թույլ է տրվել այնպիսի դատական սխալ, որի արդյունքում կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
§Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում`
(…)
3) ոչ ոք անօրինական կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման:
(…)¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
§Հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
§Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն`
§ 1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
11) վերացվելու է արդյոք հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար գույքի վրա դրված կալանքը.
(…)¦:
Ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների վերլուծությունից` դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս պարտավոր է լուծել նաև հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար մինչ այդ որևէ գույքի վրա դրված կալանքի պահպանման կամ վերացման հարցը:
Ընդ որում, կալանքի պահպանման օգտին հետևության հանգելիս` դատարանն իրավասու չէ դրա համար սահմանելու ավելի երկար ժամկետ, քան գործով վարույթի ավարտից հետո մեկ ամիսը լրանալը, կամ սահմանելու այնպիսի անորոշ ժամկետ, որը գործնականում կարող է լինել ավելին, քան օրենքով ամրագրվածը:
Սույն գործով, անդրադառնալով իր իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի հարցին` Առաջին ատյանի դատարանը, կալանքի պահպանման համար սահմանել է անորոշ ժամկետ` մինչև §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը, որի արդյունքում թույլ է տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, ինչը դրսևորվել է օրինականության սկզբունքի խախտմամբ և իր հերթին հանգեցրել է անձի` ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված սեփականության իրավունքի անհամաչափ սահմանափակման:
Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքաննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը` §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի պահպանման հարցի լուծման մասով, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և խաթարում արդարադատության բուն էությունը, ուստի նշված մասով այն պետք է բեկանել և փոփոխել` բավարարելով վերաքննիչ բողոքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի պահպանման հարցի լուծման մասով բեկանել և փոփոխել:
§Լճակ¦ ՍՊ ընկերության՝ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ մեկ ամիս, որից հետո այն վերացնել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը՝ մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ` պաշտպան Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ
դատախազ Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
2016 թվականի հուլիսի 27-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում, դատապարտյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի պաշտպան Արթուր Սուքիասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Շենգավիթի բաժնում հարուցվել է թիվ 11815714 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
2014 թվականի օգոստոսի 29-ին քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` մեղադրյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հուլիսի 1-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան):
Առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0114/01/15 համարը, 2015 թվականի հուլիսի 2-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հուլիսի 6-ին նշանակվել է դատական քննության:
Առաջին ատյանի դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացրել է մեղադրական դատավճիռ, որը 2015 թվականի դեկտեմբերի 28-ին մտել է օրինական ուժի մեջ և արձակվել է դատական ակտն ի կատար ածելու մասին կարգադրություն:
2016 թվականի հունիսի 24-ին Առաջին ատյանի դատարանի` վերը նշված օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի դեմ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761 հոդվածի 2-րդ կետի հիմքով, վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Վազգեն Ուշակյանի պաշտպան Արթուր Սուքիասյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ Արտուշ Սանթրոսյանը գործով ճանաչվել է տուժող, իսկ Ռոստոմ Դանիելյանը` տուժողի ներկայացուցիչ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանն ամբաստանյալ Վ.Ուշակյանի դեմ հարուցել է քաղաքացիական հայց` տուժող Ա.Սանթրոսյանի օգտին, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության 60% բաժնեմասը բռնագանձելու պահանջով:
3. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ բավարարվել է տուժողի ներկայացուցիչ Ռ. Դանիելյանի միջնորդությունը և, որպես նրա կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցի ապահովում, կալանք է դրվել §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության 60% բաժնեմասի վրա:
4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռով Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի հարուցած քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության, իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ կիրառված քաղաքացիական հայցի ապահովման մասով` դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվել է հետևյալը.
§12.10.2015թ. որոշմամբ §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել մինչև նշված ՍՊԸ-ի բաժնետերերի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը¦:
5. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռի «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» բաժնում նշվել է.
«(...)
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության:
Ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը չի ընդունել տուժողի ներկայացուցիչ Ռոստոմ Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանի 12.10.2015թ. որոշմամբ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալությունում 2014 թվականի մարտի 26-ին վերագրանցված §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60 %-ի վրա՝ մինչև նշված ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը հաշվի առնելով սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայցի առկայությունը, գտնում է, որ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60 %-ի վրա կալանքը պետք է պահպանել, մինչև §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը:
(…)»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
6. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որի արդյունքում` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Ի հիմնավորումն իր վերոշարադրյալ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մեջբերել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իրավակարգավորումը և նշել, որ գույքի վրա դրված կալանքը պահպանելու` օրենքով սահմանված առավելագույն ժամկետի մեջ ներառվող կոնկրետ ժամկետ չսահմանելով` Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է անձի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով երաշխավորված սեփականության իրավունքը: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանի`2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռի կայացման պահից անցած ավելի քան վեց ամիսների ընթացքում համապատասխան քաղաքացիական հայց չի հարուցվել և ստեղծվել է անորոշ իրավիճակ, ինչի արդյունքում` Վ.ՈՒշակյանը զրկվել է իրեն պատկանող գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքի իրացման հնարավորությունից: Մինչդեռ, օրենսդրի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասով գույքի վրա դրված արգելանքի պահպանման առավելագույն ժամկետի սահմանումն ինքնանպատակ չէ, այն մի կողմից հետապնդում է հանցագործությամբ պատճառված հնարավոր վնասի հատուցումը, իսկ մյուս կողմից` սեփականատիրոջ իրավունքների պաշտպանությունն ապահովելու նպատակ:
Ի հիմնավորումն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից իրավունքի հիմնարար խախտում թույլ տրված լինելու փաստարկի` բողոքի հեղինակը նաև վկայակոչել է ՀՀ Սահմանադրության 10-րդ և 60-րդ, §Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին¦ եվրոպական կոնվենցիայի 1-ին, ՀՀ դատական օրենսգրքի 8-րդ և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածները:
Արդյունքում, բողոքաբերը բառացիորեն (verbatim) խնդրել է հետևյալը.
«1. Թիվ ԵԱՔԴ/0114/01/15 քրեական գործով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 25.11.2015թ. կայացված դատավճիռը մասնակի` §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու մասով, բեկանել:
2. Բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ. §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու վերաբերյալ սահմանել մինչև մեկամսյա ժամկետ»:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
7. Պաշտպան Ա.Սուքիասյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանն առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել է այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը»:
9. Նախորդ կետում մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 7-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդյոք թույլ է տրվել այնպիսի դատական սխալ, որի արդյունքում կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
§Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում`
(…)
3) ոչ ոք անօրինական կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման:
(…)¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
§Հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
§Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն`
§ 1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
11) վերացվելու է արդյոք հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար գույքի վրա դրված կալանքը.
(…)¦:
Ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների վերլուծությունից` դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս պարտավոր է լուծել նաև հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար մինչ այդ որևէ գույքի վրա դրված կալանքի պահպանման կամ վերացման հարցը:
Ընդ որում, կալանքի պահպանման օգտին հետևության հանգելիս` դատարանն իրավասու չէ դրա համար սահմանելու ավելի երկար ժամկետ, քան գործով վարույթի ավարտից հետո մեկ ամիսը լրանալը, կամ սահմանելու այնպիսի անորոշ ժամկետ, որը գործնականում կարող է լինել ավելին, քան օրենքով ամրագրվածը:
Սույն գործով, անդրադառնալով իր իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի հարցին` Առաջին ատյանի դատարանը, կալանքի պահպանման համար սահմանել է անորոշ ժամկետ` մինչև §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը, որի արդյունքում թույլ է տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, ինչը դրսևորվել է օրինականության սկզբունքի խախտմամբ և իր հերթին հանգեցրել է անձի` ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված սեփականության իրավունքի անհամաչափ սահմանափակման:
Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքաննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը` §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի պահպանման հարցի լուծման մասով, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և խաթարում արդարադատության բուն էությունը, ուստի նշված մասով այն պետք է բեկանել և փոփոխել` բավարարելով վերաքննիչ բողոքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի պահպանման հարցի լուծման մասով բեկանել և փոփոխել:
§Լճակ¦ ՍՊ ընկերության՝ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ մեկ ամիս, որից հետո այն վերացնել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը՝ մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0114/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրողներ` Դ. Կարապետյանի, Գ. Աղաջանյանի
պաշտպաններ` Վ. Խալաֆյանի, Պ. Սարոյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ. Դանիելյանի
2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի, ծնված 1967 թվականի մարտի 27-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, դատվածությունը մարված, ՙԼճակ՚ ՍՊԸ տնօրեն, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Հերացու փողոցի 18ա շենքի թիվ 4 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի օգոստոսի 25-ին Շենգավիթի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 11815714 քրեական գործը:
2014 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ թիվ 11815714 քրեական գործը ըստ ենթակայության ուղարկվել է Արաբկիրի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար:
2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին թիվ 11815714 քրեական գործը Արաբկիրի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հուլիսի 1-ին թիվ 11815714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատարանի 09.09.2015թ. արձանագրային որոշմամբ Արտուշ Սանթրոսյանը քրեական գործով ճանաչվել է որպես տուժող, իսկ Ռոստոմ Դանիելյանը` տուժողի ներկայացուցիչ:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ մասնակից և ունենալով 40 տոկոս բաժնեմաս 2014 թվականի մարտի 6-ին կեղծել է նույն ընկերության միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր դառնալու իրավունք վերապահող փաստաթղթեր, ապա 2014թ. մարտի 24-ին օգտագործել է դրանք:
Այսպես` 2014թ. մարտի 6-ին կազմել է ընկերության մյուս մասնակից Արտուշ Սանթրոսյանից նրան պատկանող 60 տոկոս բաժնեմասը ձեռք բերելու վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներով բաժնեմասի առուվաճառքի կեղծ պայմանագիր` կեղծելով ՙՎաճառող՚ և ՙԱ.Վ.Սանթրոսյան՚ բառերի միջև տեղադրված Արտուշ Սանթրոսյանի ստորագրությունը: Նույն օրը կազմել, իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով հաստատել է նաև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրություն, որի 5-րդ կետի 5.1 ենթակետի 4-րդ պարբերությամբ նշել է, որ ինքը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակից:
Դրանից հետո 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմել է ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 կեղծ տեղեկանք, թիվ 4 կեղծ գրություն, կեղծ դիմում, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 կեղծ որոշում, ինչպես նաև ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն և նշված փաստաթղթերը հաստատել է իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով, իսկ կեղծ դիմումը` միայն իր ստորագրությամբ: Նույն օրը նշված կեղծ փաստաթղթերը ներկայացրել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալություն` փաստացի իր կողմից կեղծված փաստաթղթղերի օգտագործմամբ դառնալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Պարգև Սարոյանը:
Մեղադրող Դ.Կարապետյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ Վազգեն Ուշակյանը 1998 թվականից հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ փոխտնօրեն, 2006 թվականից դարձել է ընկերության տնօրեն, ընկերության 100 տոկոս բաժնետեր և միակ մասնակից: Սկսած 1998 թվականից ընկերությունը չի գործել, սակայն նրան է պատկանել Արտաշիսյան 1 հասցեում գտնվող ռեստորանային համալիրը: Ռեստորանային համալիրը վերանորոգման կարիք է ունեցել, սակայն չունենալով սեփական միջոցներ, ներդրումներ կատարելու և շինությունը վերանորոգելու համար փորձել է գտնել գործընկերներ: 2013 թվականի ապրիլ ամսին, գտնվելով ՌԴ-ում, հանդիպել է ծանոթ Արտուշ Սանթրոսյանին: Հանդիպման ընթացքում հայտնել է վերջինիս, որ 800.000 ԱՄՆ դոլարով ցանկանում է վաճառել իրեն պատկանող վերը նշված անշարժ գույքը: 2013 թվականի մայիս ամսին ՀՀ է ժամանել Արտուշ Սանթրոսյանը: Վերջինս գույքը վաճառելու փոխարեն առաջարկել է իր կողմից կատավրող ներդրումների միջոցով այնտեղ ռուսական շոգեբաղնիք կառուցել: Պայմանավորվածության համաձայն Արտուշ Սանթրոսյանը պարտավորվել է կատարել 400.000 ԱՄՆ դոլար ներդրում և իրականցնել շինարակական աշխատանքները, որի դիմաց Վազգեն Ուշակյանը պարտավորվել է նրան հանձնել ընկերության 60 տոկոս բաժնեմասը: Շինարական աշխատանքները պայմանավորվել են ավարտել 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին: 2013 թվականի մայիսի 29-ին կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագրի համաձայն Արտուշ Սանթրոսյանը դարձել է ընկերության 60 տոկոս բաժնետեր: 2013 թվականի հուլիս ամսից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Արտուշ Սանթրոսյանը կատարելով 180.000-200.000 ԱՄՆ դոլար գումարի ներդրումներ իրականացրել է շինության ներքին հարդարման և վերանորոգման աշխատանքներ: 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին, ամանորյա տոների հետ կապված շինարարությունը դադարեցվել է` 2014 թվականի հունվար ամսին վերսկվելու պայմանով: Պայմանավորված ժամանակահատվածում շինարարական աշխատանքները չեն վերսկսվել եղանակային պայմանների և Արտուշ Սանթրոսյանի կնոջ հիվանդության պատճառով: 2014 թվականի ընթացքում Վազգեն Ուշակյանը բազմիցս դիմել է Արտուշ Սանթրոսյանին, պահանջելով կատարել խոստումը և ավարտել շինարարությունը, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է շինարարության իրականացում: 2014 թվականի մայիս ամսին, Երևանում կայացած հանդիպման ժամանակ Ա.Սանթրոսյանը հայտնել է, որ այլևս չի ցանկանում ներդրումներ կատարել և պահանջել է վերադարձնել իր կողմից ներդրված 300.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որպեսզի դուրս գա ընկերության մասնակիցների կազմից: Տեղեկանալով, որ Արտուշ Սանթրոսյանը ցանկանում է դուրս գալ ընկերության մասնակիցների կազմից և հրաժարվում է ներդրումներ կատարել, վերջինիս գումարը վերադարձնելու նպատակով Վազգեն Ուշակյանը միջոցներ է ձեռնարկել ընկերությունը վաճառելու համար: Քանի որ Արտուշ Սանթրոսյանը բացակայել է ՀՀ-ից, իսկ ընկերության վաճառքի համար անհրաժեշտ է եղել նրա համաձայնությունը որպես 60 տոկոս բաժնետեր, Վազգեն Ուշակյանը Արտուշ Սանթրոսյանից գաղտնի, առանց նրա համաձայնության, 2014 թվականի մարտի 6-ին, իր բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Մ.Հերացու 18ա շենքի 4-դ բնակարանում, էլեկտրոնային եղանակով իր մոտ առկա ընկերության փաստաթղթերի վրա փոփոխություններ կատարելով, կազմել է Արտուշ Սանթրոսյանին պատկանող 60 տոկոս բաժնեմասը ձեռք բերելու վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներով բաժնեմասի առուվաճառքի կեղծ պայմանագիր` կեղծելով ՙՎաճառող՚ և ՙԱ.Վ.Սանթրոսյան՚ բառերի միջև տեղադրված Արտուշ Սանթրոսյանի ստորագրությունը: Նույն օրը կազմել, իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով հաստատել է նաև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրություն, որի 5-րդ կետի 5.1 ենթակետի 4-րդ պարբերությամբ նշել է, որ ինքը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակից: Դրանից հետո 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմել է ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 կեղծ տեղեկանք, թիվ 4 կեղծ գրություն, կեղծ դիմում, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 կեղծ որոշում, ինչպես նաև ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն և նշված փաստաթղթերը հաստատել է իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով, իսկ կեղծ դիմումը միայն իր ստորագրությամբ: Նույն օրը նշված կեղծ փաստաթղթերը ներկայացրել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալություն` փաստացի իր կողմից կեղծված փաստաթղթղերի օգտագործմամբ դառնալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր:
Այսինքն` Վ.Ուշակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Վազգեն Ուշակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության:
Ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը չի ընդունել տուժողի ներկայացուցիչ Ռոստոմ Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանի 12.10.2015թ. որոշմամբ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալությունում 2014 թվականի մարտի 26-ին վերագրանցված ՙԼճակ՚ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա` մինչև նշված ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայցի առկայությունը, գտնում է, որ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պետք է պահպանել, մինչև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչի 25.06.2015թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 2014 թվականի մարտի 6-ին Վազգեն Ուշակյանի և Արտուշ Սանթրոսյանի միջև կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագիրը, 2014 թվականի մարտի 6-ին հաստատված ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրությունը, 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմված, Վազգեն Ուշակյանիª ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 տեղեկանքը, թիվ 4 գրությունը, դիմումը, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 որոշումը, ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ հայտարարությունը պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ ավագ քննիչի 25.06.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Արտուշ Սանթրոսյանի փաստաբան Գևորգ Պարգևի Մինասյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանություն և ՀՀ գլխավոր դատախազություն ներկայացված հանցագործության փաստի մասին հայտարարությունը /հ.1, գ. թ. 1-2/ պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության: Տուժող Արտուշ Սանթրոսյանին իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
12.10.2015թ. որոշմամբ ՙԼճակ՚ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել, մինչև նշված ՍՊԸ-ի բաժնետերերի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը։
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2014 թվականի մարտի 6-ին Վազգեն Ուշակյանի և Արտուշ Սանթրոսյանի միջև կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագիրը, 2014 թվականի մարտի 6-ին հաստատված ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրությունը, 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմված, Վազգեն Ուշակյանիª ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 տեղեկանքը, թիվ 4 գրությունը, դիմումը, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 որոշումը, ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ հայտարարությունը պահել սույն քրեական գործի հետ:
Ապացույց ճանաչված` Արտուշ Սանթրոսյանի փաստաբան Գևորգ Պարգևի Մինասյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանություն և ՀՀ գլխավոր դատախազություն ներկայացված հանցագործության փաստի մասին հայտարարությունը /հ.1, գ. թ. 1-2/ պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրողներ` Դ. Կարապետյանի, Գ. Աղաջանյանի
պաշտպաններ` Վ. Խալաֆյանի, Պ. Սարոյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ. Դանիելյանի
2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի, ծնված 1967 թվականի մարտի 27-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, դատվածությունը մարված, ՙԼճակ՚ ՍՊԸ տնօրեն, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Հերացու փողոցի 18ա շենքի թիվ 4 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի օգոստոսի 25-ին Շենգավիթի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 11815714 քրեական գործը:
2014 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ թիվ 11815714 քրեական գործը ըստ ենթակայության ուղարկվել է Արաբկիրի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար:
2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին թիվ 11815714 քրեական գործը Արաբկիրի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հուլիսի 1-ին թիվ 11815714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատարանի 09.09.2015թ. արձանագրային որոշմամբ Արտուշ Սանթրոսյանը քրեական գործով ճանաչվել է որպես տուժող, իսկ Ռոստոմ Դանիելյանը` տուժողի ներկայացուցիչ:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ մասնակից և ունենալով 40 տոկոս բաժնեմաս 2014 թվականի մարտի 6-ին կեղծել է նույն ընկերության միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր դառնալու իրավունք վերապահող փաստաթղթեր, ապա 2014թ. մարտի 24-ին օգտագործել է դրանք:
Այսպես` 2014թ. մարտի 6-ին կազմել է ընկերության մյուս մասնակից Արտուշ Սանթրոսյանից նրան պատկանող 60 տոկոս բաժնեմասը ձեռք բերելու վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներով բաժնեմասի առուվաճառքի կեղծ պայմանագիր` կեղծելով ՙՎաճառող՚ և ՙԱ.Վ.Սանթրոսյան՚ բառերի միջև տեղադրված Արտուշ Սանթրոսյանի ստորագրությունը: Նույն օրը կազմել, իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով հաստատել է նաև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրություն, որի 5-րդ կետի 5.1 ենթակետի 4-րդ պարբերությամբ նշել է, որ ինքը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակից:
Դրանից հետո 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմել է ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 կեղծ տեղեկանք, թիվ 4 կեղծ գրություն, կեղծ դիմում, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 կեղծ որոշում, ինչպես նաև ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն և նշված փաստաթղթերը հաստատել է իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով, իսկ կեղծ դիմումը` միայն իր ստորագրությամբ: Նույն օրը նշված կեղծ փաստաթղթերը ներկայացրել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալություն` փաստացի իր կողմից կեղծված փաստաթղթղերի օգտագործմամբ դառնալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Պարգև Սարոյանը:
Մեղադրող Դ.Կարապետյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ Վազգեն Ուշակյանը 1998 թվականից հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ փոխտնօրեն, 2006 թվականից դարձել է ընկերության տնօրեն, ընկերության 100 տոկոս բաժնետեր և միակ մասնակից: Սկսած 1998 թվականից ընկերությունը չի գործել, սակայն նրան է պատկանել Արտաշիսյան 1 հասցեում գտնվող ռեստորանային համալիրը: Ռեստորանային համալիրը վերանորոգման կարիք է ունեցել, սակայն չունենալով սեփական միջոցներ, ներդրումներ կատարելու և շինությունը վերանորոգելու համար փորձել է գտնել գործընկերներ: 2013 թվականի ապրիլ ամսին, գտնվելով ՌԴ-ում, հանդիպել է ծանոթ Արտուշ Սանթրոսյանին: Հանդիպման ընթացքում հայտնել է վերջինիս, որ 800.000 ԱՄՆ դոլարով ցանկանում է վաճառել իրեն պատկանող վերը նշված անշարժ գույքը: 2013 թվականի մայիս ամսին ՀՀ է ժամանել Արտուշ Սանթրոսյանը: Վերջինս գույքը վաճառելու փոխարեն առաջարկել է իր կողմից կատավրող ներդրումների միջոցով այնտեղ ռուսական շոգեբաղնիք կառուցել: Պայմանավորվածության համաձայն Արտուշ Սանթրոսյանը պարտավորվել է կատարել 400.000 ԱՄՆ դոլար ներդրում և իրականցնել շինարակական աշխատանքները, որի դիմաց Վազգեն Ուշակյանը պարտավորվել է նրան հանձնել ընկերության 60 տոկոս բաժնեմասը: Շինարական աշխատանքները պայմանավորվել են ավարտել 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին: 2013 թվականի մայիսի 29-ին կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագրի համաձայն Արտուշ Սանթրոսյանը դարձել է ընկերության 60 տոկոս բաժնետեր: 2013 թվականի հուլիս ամսից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Արտուշ Սանթրոսյանը կատարելով 180.000-200.000 ԱՄՆ դոլար գումարի ներդրումներ իրականացրել է շինության ներքին հարդարման և վերանորոգման աշխատանքներ: 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին, ամանորյա տոների հետ կապված շինարարությունը դադարեցվել է` 2014 թվականի հունվար ամսին վերսկվելու պայմանով: Պայմանավորված ժամանակահատվածում շինարարական աշխատանքները չեն վերսկսվել եղանակային պայմանների և Արտուշ Սանթրոսյանի կնոջ հիվանդության պատճառով: 2014 թվականի ընթացքում Վազգեն Ուշակյանը բազմիցս դիմել է Արտուշ Սանթրոսյանին, պահանջելով կատարել խոստումը և ավարտել շինարարությունը, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է շինարարության իրականացում: 2014 թվականի մայիս ամսին, Երևանում կայացած հանդիպման ժամանակ Ա.Սանթրոսյանը հայտնել է, որ այլևս չի ցանկանում ներդրումներ կատարել և պահանջել է վերադարձնել իր կողմից ներդրված 300.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որպեսզի դուրս գա ընկերության մասնակիցների կազմից: Տեղեկանալով, որ Արտուշ Սանթրոսյանը ցանկանում է դուրս գալ ընկերության մասնակիցների կազմից և հրաժարվում է ներդրումներ կատարել, վերջինիս գումարը վերադարձնելու նպատակով Վազգեն Ուշակյանը միջոցներ է ձեռնարկել ընկերությունը վաճառելու համար: Քանի որ Արտուշ Սանթրոսյանը բացակայել է ՀՀ-ից, իսկ ընկերության վաճառքի համար անհրաժեշտ է եղել նրա համաձայնությունը որպես 60 տոկոս բաժնետեր, Վազգեն Ուշակյանը Արտուշ Սանթրոսյանից գաղտնի, առանց նրա համաձայնության, 2014 թվականի մարտի 6-ին, իր բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Մ.Հերացու 18ա շենքի 4-դ բնակարանում, էլեկտրոնային եղանակով իր մոտ առկա ընկերության փաստաթղթերի վրա փոփոխություններ կատարելով, կազմել է Արտուշ Սանթրոսյանին պատկանող 60 տոկոս բաժնեմասը ձեռք բերելու վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներով բաժնեմասի առուվաճառքի կեղծ պայմանագիր` կեղծելով ՙՎաճառող՚ և ՙԱ.Վ.Սանթրոսյան՚ բառերի միջև տեղադրված Արտուշ Սանթրոսյանի ստորագրությունը: Նույն օրը կազմել, իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով հաստատել է նաև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրություն, որի 5-րդ կետի 5.1 ենթակետի 4-րդ պարբերությամբ նշել է, որ ինքը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակից: Դրանից հետո 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմել է ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 կեղծ տեղեկանք, թիվ 4 կեղծ գրություն, կեղծ դիմում, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 կեղծ որոշում, ինչպես նաև ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն և նշված փաստաթղթերը հաստատել է իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով, իսկ կեղծ դիմումը միայն իր ստորագրությամբ: Նույն օրը նշված կեղծ փաստաթղթերը ներկայացրել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալություն` փաստացի իր կողմից կեղծված փաստաթղթղերի օգտագործմամբ դառնալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր:
Այսինքն` Վ.Ուշակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Վազգեն Ուշակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության:
Ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը չի ընդունել տուժողի ներկայացուցիչ Ռոստոմ Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանի 12.10.2015թ. որոշմամբ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալությունում 2014 թվականի մարտի 26-ին վերագրանցված ՙԼճակ՚ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա` մինչև նշված ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը, հաշվի առնելով սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայցի առկայությունը, գտնում է, որ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պետք է պահպանել, մինչև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչի 25.06.2015թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 2014 թվականի մարտի 6-ին Վազգեն Ուշակյանի և Արտուշ Սանթրոսյանի միջև կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագիրը, 2014 թվականի մարտի 6-ին հաստատված ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրությունը, 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմված, Վազգեն Ուշակյանիª ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 տեղեկանքը, թիվ 4 գրությունը, դիմումը, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 որոշումը, ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ հայտարարությունը պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ ավագ քննիչի 25.06.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Արտուշ Սանթրոսյանի փաստաբան Գևորգ Պարգևի Մինասյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանություն և ՀՀ գլխավոր դատախազություն ներկայացված հանցագործության փաստի մասին հայտարարությունը /հ.1, գ. թ. 1-2/ պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության: Տուժող Արտուշ Սանթրոսյանին իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
12.10.2015թ. որոշմամբ ՙԼճակ՚ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել, մինչև նշված ՍՊԸ-ի բաժնետերերի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը։
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2014 թվականի մարտի 6-ին Վազգեն Ուշակյանի և Արտուշ Սանթրոսյանի միջև կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագիրը, 2014 թվականի մարտի 6-ին հաստատված ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրությունը, 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմված, Վազգեն Ուշակյանիª ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 տեղեկանքը, թիվ 4 գրությունը, դիմումը, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 որոշումը, ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ հայտարարությունը պահել սույն քրեական գործի հետ:
Ապացույց ճանաչված` Արտուշ Սանթրոսյանի փաստաբան Գևորգ Պարգևի Մինասյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանություն և ՀՀ գլխավոր դատախազություն ներկայացված հանցագործության փաստի մասին հայտարարությունը /հ.1, գ. թ. 1-2/ պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0114/01/15
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-07-2015 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 11815714 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վազգեն Ուշակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ մասնակից և ունենալով 40 տոկոս բաժնեմաս 2014թ.մարտի 6-ին կեղծել է նույն ընկերության միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր դառնալու իրավունք վերապահող փաստաթղթեր, ապա 2014թ. մարտի 24-ին օգտագործել դրանք։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ուշակյան |
| Հայրանուն | Դավիթ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.10 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 01-07-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-07-2015 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 02-07-2015 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 02-07-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-07-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ուշակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Խալաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | . |
| Ազգանուն | Ա.Դոլինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Այլ նշումներ | Տեխնիկական վրիպակի պատճառով 25.12.2015թ-ի փոխարեն դիտել 25.11.2015թ. |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 25-11-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ուշակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 25-11-2015 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0114/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ` Ն. Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի մասնակցությամբ մեղադրողներ` Դ. Կարապետյանի, Գ. Աղաջանյանի պաշտպաններ` Վ. Խալաֆյանի, Պ. Սարոյանի տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ. Դանիելյանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի, ծնված 1967 թվականի մարտի 27-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, դատվածությունը մարված, ՙԼճակ՚ ՍՊԸ տնօրեն, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Հերացու փողոցի 18ա շենքի թիվ 4 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին Շենգավիթի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 11815714 քրեական գործը: 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ թիվ 11815714 քրեական գործը ըստ ենթակայության ուղարկվել է Արաբկիրի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար: 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին թիվ 11815714 քրեական գործը Արաբկիրի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2015 թվականի հուլիսի 1-ին թիվ 11815714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատարանի 09.09.2015թ. արձանագրային որոշմամբ Արտուշ Սանթրոսյանը քրեական գործով ճանաչվել է որպես տուժող, իսկ Ռոստոմ Դանիելյանը` տուժողի ներկայացուցիչ: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ մասնակից և ունենալով 40 տոկոս բաժնեմաս 2014 թվականի մարտի 6-ին կեղծել է նույն ընկերության միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր դառնալու իրավունք վերապահող փաստաթղթեր, ապա 2014թ. մարտի 24-ին օգտագործել է դրանք: Այսպես` 2014թ. մարտի 6-ին կազմել է ընկերության մյուս մասնակից Արտուշ Սանթրոսյանից նրան պատկանող 60 տոկոս բաժնեմասը ձեռք բերելու վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներով բաժնեմասի առուվաճառքի կեղծ պայմանագիր` կեղծելով ՙՎաճառող՚ և ՙԱ.Վ.Սանթրոսյան՚ բառերի միջև տեղադրված Արտուշ Սանթրոսյանի ստորագրությունը: Նույն օրը կազմել, իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով հաստատել է նաև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրություն, որի 5-րդ կետի 5.1 ենթակետի 4-րդ պարբերությամբ նշել է, որ ինքը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակից: Դրանից հետո 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմել է ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 կեղծ տեղեկանք, թիվ 4 կեղծ գրություն, կեղծ դիմում, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 կեղծ որոշում, ինչպես նաև ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն և նշված փաստաթղթերը հաստատել է իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով, իսկ կեղծ դիմումը` միայն իր ստորագրությամբ: Նույն օրը նշված կեղծ փաստաթղթերը ներկայացրել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալություն` փաստացի իր կողմից կեղծված փաստաթղթղերի օգտագործմամբ դառնալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր: 3. Արագացված դատական քննություն. Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Պարգև Սարոյանը: Մեղադրող Դ.Կարապետյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել: Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ Վազգեն Ուշակյանը 1998 թվականից հանդիսանալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ փոխտնօրեն, 2006 թվականից դարձել է ընկերության տնօրեն, ընկերության 100 տոկոս բաժնետեր և միակ մասնակից: Սկսած 1998 թվականից ընկերությունը չի գործել, սակայն նրան է պատկանել Արտաշիսյան 1 հասցեում գտնվող ռեստորանային համալիրը: Ռեստորանային համալիրը վերանորոգման կարիք է ունեցել, սակայն չունենալով սեփական միջոցներ, ներդրումներ կատարելու և շինությունը վերանորոգելու համար փորձել է գտնել գործընկերներ: 2013 թվականի ապրիլ ամսին, գտնվելով ՌԴ-ում, հանդիպել է ծանոթ Արտուշ Սանթրոսյանին: Հանդիպման ընթացքում հայտնել է վերջինիս, որ 800.000 ԱՄՆ դոլարով ցանկանում է վաճառել իրեն պատկանող վերը նշված անշարժ գույքը: 2013 թվականի մայիս ամսին ՀՀ է ժամանել Արտուշ Սանթրոսյանը: Վերջինս գույքը վաճառելու փոխարեն առաջարկել է իր կողմից կատավրող ներդրումների միջոցով այնտեղ ռուսական շոգեբաղնիք կառուցել: Պայմանավորվածության համաձայն Արտուշ Սանթրոսյանը պարտավորվել է կատարել 400.000 ԱՄՆ դոլար ներդրում և իրականցնել շինարակական աշխատանքները, որի դիմաց Վազգեն Ուշակյանը պարտավորվել է նրան հանձնել ընկերության 60 տոկոս բաժնեմասը: Շինարական աշխատանքները պայմանավորվել են ավարտել 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին: 2013 թվականի մայիսի 29-ին կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագրի համաձայն Արտուշ Սանթրոսյանը դարձել է ընկերության 60 տոկոս բաժնետեր: 2013 թվականի հուլիս ամսից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Արտուշ Սանթրոսյանը կատարելով 180.000-200.000 ԱՄՆ դոլար գումարի ներդրումներ իրականացրել է շինության ներքին հարդարման և վերանորոգման աշխատանքներ: 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսին, ամանորյա տոների հետ կապված շինարարությունը դադարեցվել է` 2014 թվականի հունվար ամսին վերսկվելու պայմանով: Պայմանավորված ժամանակահատվածում շինարարական աշխատանքները չեն վերսկսվել եղանակային պայմանների և Արտուշ Սանթրոսյանի կնոջ հիվանդության պատճառով: 2014 թվականի ընթացքում Վազգեն Ուշակյանը բազմիցս դիմել է Արտուշ Սանթրոսյանին, պահանջելով կատարել խոստումը և ավարտել շինարարությունը, սակայն վերջինս տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է շինարարության իրականացում: 2014 թվականի մայիս ամսին, Երևանում կայացած հանդիպման ժամանակ Ա.Սանթրոսյանը հայտնել է, որ այլևս չի ցանկանում ներդրումներ կատարել և պահանջել է վերադարձնել իր կողմից ներդրված 300.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որպեսզի դուրս գա ընկերության մասնակիցների կազմից: Տեղեկանալով, որ Արտուշ Սանթրոսյանը ցանկանում է դուրս գալ ընկերության մասնակիցների կազմից և հրաժարվում է ներդրումներ կատարել, վերջինիս գումարը վերադարձնելու նպատակով Վազգեն Ուշակյանը միջոցներ է ձեռնարկել ընկերությունը վաճառելու համար: Քանի որ Արտուշ Սանթրոսյանը բացակայել է ՀՀ-ից, իսկ ընկերության վաճառքի համար անհրաժեշտ է եղել նրա համաձայնությունը որպես 60 տոկոս բաժնետեր, Վազգեն Ուշակյանը Արտուշ Սանթրոսյանից գաղտնի, առանց նրա համաձայնության, 2014 թվականի մարտի 6-ին, իր բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Մ.Հերացու 18ա շենքի 4-դ բնակարանում, էլեկտրոնային եղանակով իր մոտ առկա ընկերության փաստաթղթերի վրա փոփոխություններ կատարելով, կազմել է Արտուշ Սանթրոսյանին պատկանող 60 տոկոս բաժնեմասը ձեռք բերելու վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներով բաժնեմասի առուվաճառքի կեղծ պայմանագիր` կեղծելով ՙՎաճառող՚ և ՙԱ.Վ.Սանթրոսյան՚ բառերի միջև տեղադրված Արտուշ Սանթրոսյանի ստորագրությունը: Նույն օրը կազմել, իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով հաստատել է նաև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրություն, որի 5-րդ կետի 5.1 ենթակետի 4-րդ պարբերությամբ նշել է, որ ինքը հանդիսանում է ընկերության միակ մասնակից: Դրանից հետո 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմել է ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 կեղծ տեղեկանք, թիվ 4 կեղծ գրություն, կեղծ դիմում, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 կեղծ որոշում, ինչպես նաև ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն և նշված փաստաթղթերը հաստատել է իր ստորագրությամբ և ընկերության կնիքով, իսկ կեղծ դիմումը միայն իր ստորագրությամբ: Նույն օրը նշված կեղծ փաստաթղթերը ներկայացրել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալություն` փաստացի իր կողմից կեղծված փաստաթղթղերի օգտագործմամբ դառնալով ՙԼճակ՚ ՍՊԸ միակ մասնակից և 100 տոկոս բաժնետեր: Այսինքն` Վ.Ուշակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Հաշվի առնելով Վազգեն Ուշակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության: Ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը չի ընդունել տուժողի ներկայացուցիչ Ռոստոմ Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը: Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Դատարանի 12.10.2015թ. որոշմամբ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալությունում 2014 թվականի մարտի 26-ին վերագրանցված ՙԼճակ՚ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա` մինչև նշված ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը: Դատարանը, հաշվի առնելով սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայցի առկայությունը, գտնում է, որ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պետք է պահպանել, մինչև ՙԼճակ՚ ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչի 25.06.2015թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 2014 թվականի մարտի 6-ին Վազգեն Ուշակյանի և Արտուշ Սանթրոսյանի միջև կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագիրը, 2014 թվականի մարտի 6-ին հաստատված ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրությունը, 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմված, Վազգեն Ուշակյանիª ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 տեղեկանքը, թիվ 4 գրությունը, դիմումը, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 որոշումը, ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ հայտարարությունը պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ: Դատարանը գտնում է, որ ավագ քննիչի 25.06.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Արտուշ Սանթրոսյանի փաստաբան Գևորգ Պարգևի Մինասյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանություն և ՀՀ գլխավոր դատախազություն ներկայացված հանցագործության փաստի մասին հայտարարությունը /հ.1, գ. թ. 1-2/ պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ: Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության: Տուժող Արտուշ Սանթրոսյանին իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով: 12.10.2015թ. որոշմամբ ՙԼճակ՚ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել, մինչև նշված ՍՊԸ-ի բաժնետերերի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը։ Իրեղեն ապացույց հանդիսացող` 2014 թվականի մարտի 6-ին Վազգեն Ուշակյանի և Արտուշ Սանթրոսյանի միջև կնքված բաժնեմասի առուվաճառքի պայմանագիրը, 2014 թվականի մարտի 6-ին հաստատված ՙԼճակ՚ ՍՊԸ նոր խմբագրությամբ կանոնադրությունը, 2014 թվականի մարտի 24-ին կազմված, Վազգեն Ուշակյանիª ընկերության միակ մասնակից հանդիսանալու հանգամանքը հաստատող, ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության գրանցման բաժնի պետ Ա.Առաքելյանին ուղղված թիվ 3 տեղեկանքը, թիվ 4 գրությունը, դիմումը, ընկերության միակ մասնակցի թիվ 1 որոշումը, ընկերության իրական շահառուների վերաբերյալ հայտարարությունը պահել սույն քրեական գործի հետ: Ապացույց ճանաչված` Արտուշ Սանթրոսյանի փաստաբան Գևորգ Պարգևի Մինասյանի կողմից 2014 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանություն և ՀՀ գլխավոր դատախազություն ներկայացված հանցագործության փաստի մասին հայտարարությունը /հ.1, գ. թ. 1-2/ պահել սույն քրեական գործի հետ: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով: Դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է` Դատավոր` Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-11-2015 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 29-12-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-01-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 244, 262, 160, 101 |
| Գործին կից նյութերը | <Լճակ> ՍՊԸ գործի բնօրինակը մեկ փաթեթումև կնիքված թիվ <092> կնիքով: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-01-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 244, 262, 160, 101 |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-06-2016 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 01-07-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 244, 262, 160, 137 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-13940/16 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 24-09-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-10-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 244, 262, 160, 137, 85 |
| Գործին կից նյութերը | <Լճակ> ՍՊԸ գործի բնօրինակը մեկ փաթեթումև կնիքված թիվ <092> կնիքով: |
| Այլ նշումներ | Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի վերաբերյալ 2015թ. նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը դեռևս 2015թ. դեկտեմբերի 29-ին ուղարկվել է ի կատար ածման: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 18-11-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 244, 262, 160, 137, 85 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0114/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 28-06-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 24-06-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սուքիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վազգեն Ուշակյան Մասնակի բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի /ՀՀ քր. օր-ի 325 հոդ. 1-ին մասով - տուգանք` 300.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 25.11.2015թ. կայացված դատավճիռը` <<Լճակ>> ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու մասով : Բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` `<<Լճակ>> ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու վերաբերյալ սահմանել մինչև մեկամսյա ժամկետ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 06-07-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-07-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-07-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-07-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 07-07-2016 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 27-07-2016 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ուշակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0114/01/15 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ` պաշտպան Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ դատախազ Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ 2016 թվականի հուլիսի 27-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում, դատապարտյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի պաշտպան Արթուր Սուքիասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Շենգավիթի բաժնում հարուցվել է թիվ 11815714 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով: 2014 թվականի օգոստոսի 29-ին քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` մեղադրյալ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2015 թվականի հուլիսի 1-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան): Առաջին ատյանի դատարանում քրեական գործը ստացել է ԵԱՔԴ/0114/01/15 համարը, 2015 թվականի հուլիսի 2-ին ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հուլիսի 6-ին նշանակվել է դատական քննության: Առաջին ատյանի դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացրել է մեղադրական դատավճիռ, որը 2015 թվականի դեկտեմբերի 28-ին մտել է օրինական ուժի մեջ և արձակվել է դատական ակտն ի կատար ածելու մասին կարգադրություն: 2016 թվականի հունիսի 24-ին Առաջին ատյանի դատարանի` վերը նշված օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի դեմ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3761 հոդվածի 2-րդ կետի հիմքով, վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Վազգեն Ուշակյանի պաշտպան Արթուր Սուքիասյանը: Վերաքննիչ դատարանի 2016 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. 2. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ Արտուշ Սանթրոսյանը գործով ճանաչվել է տուժող, իսկ Ռոստոմ Դանիելյանը` տուժողի ներկայացուցիչ: Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանն ամբաստանյալ Վ.Ուշակյանի դեմ հարուցել է քաղաքացիական հայց` տուժող Ա.Սանթրոսյանի օգտին, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության 60% բաժնեմասը բռնագանձելու պահանջով: 3. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ բավարարվել է տուժողի ներկայացուցիչ Ռ. Դանիելյանի միջնորդությունը և, որպես նրա կողմից հարուցված քաղաքացիական հայցի ապահովում, կալանք է դրվել §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության 60% բաժնեմասի վրա: 4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռով Վազգեն Դավիդի Ուշակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի հարուցած քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության, իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ կիրառված քաղաքացիական հայցի ապահովման մասով` դատավճռի եզրափակիչ մասում նշվել է հետևյալը. §12.10.2015թ. որոշմամբ §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել մինչև նշված ՍՊԸ-ի բաժնետերերի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը¦: 5. Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռի «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» բաժնում նշվել է. «(...) Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Ռ.Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության: Ամբաստանյալ Վազգեն Ուշակյանը չի ընդունել տուժողի ներկայացուցիչ Ռոստոմ Դանիելյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը: Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Դատարանի 12.10.2015թ. որոշմամբ քաղաքացիական հայցն ապահովելու նպատակով կալանք է դրվել ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալությունում 2014 թվականի մարտի 26-ին վերագրանցված §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60 %-ի վրա՝ մինչև նշված ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը: Դատարանը հաշվի առնելով սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայցի առկայությունը, գտնում է, որ ընկերության միակ մասնակից (100%) Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60 %-ի վրա կալանքը պետք է պահպանել, մինչև §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը: (…)»: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 6. Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որի արդյունքում` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը: Ի հիմնավորումն իր վերոշարադրյալ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մեջբերել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իրավակարգավորումը և նշել, որ գույքի վրա դրված կալանքը պահպանելու` օրենքով սահմանված առավելագույն ժամկետի մեջ ներառվող կոնկրետ ժամկետ չսահմանելով` Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է անձի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով երաշխավորված սեփականության իրավունքը: Մասնավորապես, Առաջին ատյանի դատարանի`2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռի կայացման պահից անցած ավելի քան վեց ամիսների ընթացքում համապատասխան քաղաքացիական հայց չի հարուցվել և ստեղծվել է անորոշ իրավիճակ, ինչի արդյունքում` Վ.ՈՒշակյանը զրկվել է իրեն պատկանող գույքի նկատմամբ սեփականության իրավունքի իրացման հնարավորությունից: Մինչդեռ, օրենսդրի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասով գույքի վրա դրված արգելանքի պահպանման առավելագույն ժամկետի սահմանումն ինքնանպատակ չէ, այն մի կողմից հետապնդում է հանցագործությամբ պատճառված հնարավոր վնասի հատուցումը, իսկ մյուս կողմից` սեփականատիրոջ իրավունքների պաշտպանությունն ապահովելու նպատակ: Ի հիմնավորումն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից իրավունքի հիմնարար խախտում թույլ տրված լինելու փաստարկի` բողոքի հեղինակը նաև վկայակոչել է ՀՀ Սահմանադրության 10-րդ և 60-րդ, §Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին¦ եվրոպական կոնվենցիայի 1-ին, ՀՀ դատական օրենսգրքի 8-րդ և ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածները: Արդյունքում, բողոքաբերը բառացիորեն (verbatim) խնդրել է հետևյալը. «1. Թիվ ԵԱՔԴ/0114/01/15 քրեական գործով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 25.11.2015թ. կայացված դատավճիռը մասնակի` §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու մասով, բեկանել: 2. Բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ. §Լճակ¦ ՍՊԸ-ի բաժնեմասի նկատմամբ կալանքը պահպանելու վերաբերյալ սահմանել մինչև մեկամսյա ժամկետ»: Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները. 7. Պաշտպան Ա.Սուքիասյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանն առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել է այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 386-րդ հոդվածի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանն ստուգում է գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեական դատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը»: 9. Նախորդ կետում մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 7-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով պետք է պատասխանել այն հարցին, թե Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդյոք թույլ է տրվել այնպիսի դատական սխալ, որի արդյունքում կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը: Այսպես. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` §Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում` (…) 3) ոչ ոք անօրինական կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման: (…)¦: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` §Հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները¦: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` §Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում¦: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` § 1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` (…) 11) վերացվելու է արդյոք հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար գույքի վրա դրված կալանքը. (…)¦: Ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների վերլուծությունից` դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս պարտավոր է լուծել նաև հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցումը կամ գույքի հնարավոր բռնագրավումն ապահովելու համար մինչ այդ որևէ գույքի վրա դրված կալանքի պահպանման կամ վերացման հարցը: Ընդ որում, կալանքի պահպանման օգտին հետևության հանգելիս` դատարանն իրավասու չէ դրա համար սահմանելու ավելի երկար ժամկետ, քան գործով վարույթի ավարտից հետո մեկ ամիսը լրանալը, կամ սահմանելու այնպիսի անորոշ ժամկետ, որը գործնականում կարող է լինել ավելին, քան օրենքով ամրագրվածը: Սույն գործով, անդրադառնալով իր իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի հարցին` Առաջին ատյանի դատարանը, կալանքի պահպանման համար սահմանել է անորոշ ժամկետ` մինչև §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության վերաբերյալ քաղաքացիական հայցի վերջնական լուծումը, որի արդյունքում թույլ է տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, ինչը դրսևորվել է օրինականության սկզբունքի խախտմամբ և իր հերթին հանգեցրել է անձի` ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված սեփականության իրավունքի անհամաչափ սահմանափակման: Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքաննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը` §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի պահպանման հարցի լուծման մասով, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և խաթարում արդարադատության բուն էությունը, ուստի նշված մասով այն պետք է բեկանել և փոփոխել` բավարարելով վերաքննիչ բողոքը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը՝ քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վազգեն Դավիդի Ուշակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության բաժնեմասի վրա դրված կալանքի պահպանման հարցի լուծման մասով բեկանել և փոփոխել: §Լճակ¦ ՍՊ ընկերության՝ Վազգեն Դավիդի Ուշակյանին պատկանող բաժնեմասի 60%-ի վրա դրված կալանքը պահպանել սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ մեկ ամիս, որից հետո այն վերացնել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճիռը՝ մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-07-2016 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 20-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | `244, 262, 160, 137,74 |
| Գործին կից նյութեր | կից <<Լճակ>> ՍՊԸ գործի բնօրինակը մեկ փաթեթում փաթեթավորված և կնքված թիվ 092 կնիքով: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 20-09-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 244, 262, 160, 137,74 |
| Գործին կից նյութերը | կից <<Լճակ>> ՍՊԸ գործի բնօրինակը մեկ փաթեթում փաթեթավորված և կնքված թիվ 092 կնիքով: |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-23914/16 |