Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0103/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
15.10
Պատասխանող
Տիգրան Հարությունյան Կարեն
Տիգրան Հարությունյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-08-27 | 12:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-07-06 | 12:00 | 2 | Կայացել է |
ԵԱՔԴ/0103/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Ա. Առաքելյանի
պաշտպան` Ա. Քալաշյանի
տուժողի իրավահաջորդ՝ Տ. Մարդումյանի
2015 թվականի օգոստոսի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Կարենի Հարությունյանի, ծնված 1986 թվականի մայիսի 28-ին, Լատվիայի Հանրապետության Ռիգա քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙԱպարան՚ ԲԿ-ում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 29 շենքի թիվ 20 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի փետրվարի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09102315 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Տիգրան Կարենի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա որոշմամբ Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հունիսի 5-ին թիվ 09102315 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ներկայանալով որպես ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ բժիշկ 2014 թվականի մարտի 23-ից մինչև հուլիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տնային պայմաններում բուժումներ է նշանակել Մարտին Սերոբի Մարդումյանին, որի ընթացքում 20.04.2014թ.-ին վերջինից վերցրել է արյան նմուշներ՝ ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատորիայում հետազոտություն կատարելու նպատակով, որտեղ լաբորանտ Կարինե Թևանի Զաքարյանին օգտագործելու միջոցով՝ գցելով բարեխիղճ մոլորության մեջ, տրամադրել է կեղծ տեղեկատվություն, հայտնելով իր հոր՝ Կարեն Հարությունյանի տվյալները, որից հետո Կ.Զաքարյանը գործելով անզգուշությամբ, լաբորատորիայի հետազոտությունների գրանցամատյանում գրանցել է կեղծ տեղեկատվություն, որով Տ.Հարությունյանին իրավունք է վերապահվել անվճար ստանալ հետազոտության արդյունքների ձևաթուղթը: Ստանալով Կարեն Հարությունյանի անվամբ հետազոտությունների վերաբերյալ ձևաթուղթը, կեղծելով կատարել է բովանդակության փոփոխություն, այն է՝ մեխանիկական ջնջման և հավելագրման եղանակով գրի է առել Մարտին Մարդումյանի անունը, որն օգտագործելով ներկայացրել է Մ.Մարդումյանին և ստացել 27.000 ՀՀ դրամ գումար:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ավետիս Քալաշյանը:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մարդանյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանը ներկայանալով որպես ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ բժիշկ 2014 թվականի մարտի 23-ից մինչև հուլիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տնային պայմաններում բուժումներ է նշանակել Մարտին Սերոբի Մարդումյանին, որի ընթացքում 20.04.2014թ.-ին վերջինից վերցրել է արյան նմուշներ՝ ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատորիայում հետազոտություն կատարելու նպատակով, որտեղ լաբորանտ Կարինե Թևանի Զաքարյանին օգտագործելու միջոցով՝ գցելով բարեխիղճ մոլորության մեջ, տրամադրել է կեղծ տեղեկատվություն, հայտնելով իր հոր՝ Կարեն Հարությունյանի տվյալները, որից հետո Կ.Զաքարյանը գործելով անզգուշությամբ, լաբորատորիայի հետազոտությունների գրանցամատյանում գրանցել է կեղծ տեղեկատվություն, որով Տ.Հարությունյանին իրավունք է վերապահվել անվճար ստանալ հետազոտության արդյունքների ձևաթուղթը: Ստանալով Կարեն Հարությունյանի անվամբ հետազոտությունների վերաբերյալ ձևաթուղթը, կեղծելով կատարել է բովանդակության փոփոխություն, այն է՝ մեխանիկական ջնջման և հավելագրման եղանակով գրի է առել Մարտին Մարդումյանի անունը, որն օգտագործելով ներկայացրել է Մ.Մարդումյանին և ստացել 27.000 ՀՀ դրամ գումար:
Այսինքն՝ Տիգրան Հարությունյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Տիգրան Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժողի իրավահաջորդի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367 հոդվածի համաձայն ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-150/07 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ ՙքրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի՚:
Դատարանը գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջանակորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նախաքննության ընթացքում վնասը վերականգնվել է, որի մասին տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մարդումյանը հայտնել է դատաքննության ժամանակ:
Ինչ վերաբերում է կատարված այլ ծախսերի հատուցման վերաբերյալ քաղաքացիական հայցին, ապա դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանը գտնում է, որ քննիչի 2015թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ 20.04.2014թ.-ի, 03.07.2014թ.-ի արյան ընդհանուր և մակարդելիության հետազոտությունների ձևաթղթերը, ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատոր հետազոտությունների գրքում առկա տվյալների զննության արձանագրությունները պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Տիգրան Կարենի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի իրավահաջորդ Տիգրան Մարդումյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` այն քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 20.04.2014թ.-ի, 03.07.2014թ.-ի արյան ընդհանուր և մակարդելիության հետազոտությունների ձևաթղթերը, ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատոր հետազոտությունների գրքում առկա տվյալների զննության արձանագրությունները պահել սույն քրեական գործի հետ միասին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Ա. Առաքելյանի
պաշտպան` Ա. Քալաշյանի
տուժողի իրավահաջորդ՝ Տ. Մարդումյանի
2015 թվականի օգոստոսի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Կարենի Հարությունյանի, ծնված 1986 թվականի մայիսի 28-ին, Լատվիայի Հանրապետության Ռիգա քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙԱպարան՚ ԲԿ-ում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 29 շենքի թիվ 20 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի փետրվարի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09102315 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Տիգրան Կարենի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա որոշմամբ Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հունիսի 5-ին թիվ 09102315 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ներկայանալով որպես ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ բժիշկ 2014 թվականի մարտի 23-ից մինչև հուլիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տնային պայմաններում բուժումներ է նշանակել Մարտին Սերոբի Մարդումյանին, որի ընթացքում 20.04.2014թ.-ին վերջինից վերցրել է արյան նմուշներ՝ ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատորիայում հետազոտություն կատարելու նպատակով, որտեղ լաբորանտ Կարինե Թևանի Զաքարյանին օգտագործելու միջոցով՝ գցելով բարեխիղճ մոլորության մեջ, տրամադրել է կեղծ տեղեկատվություն, հայտնելով իր հոր՝ Կարեն Հարությունյանի տվյալները, որից հետո Կ.Զաքարյանը գործելով անզգուշությամբ, լաբորատորիայի հետազոտությունների գրանցամատյանում գրանցել է կեղծ տեղեկատվություն, որով Տ.Հարությունյանին իրավունք է վերապահվել անվճար ստանալ հետազոտության արդյունքների ձևաթուղթը: Ստանալով Կարեն Հարությունյանի անվամբ հետազոտությունների վերաբերյալ ձևաթուղթը, կեղծելով կատարել է բովանդակության փոփոխություն, այն է՝ մեխանիկական ջնջման և հավելագրման եղանակով գրի է առել Մարտին Մարդումյանի անունը, որն օգտագործելով ներկայացրել է Մ.Մարդումյանին և ստացել 27.000 ՀՀ դրամ գումար:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ավետիս Քալաշյանը:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մարդանյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանը ներկայանալով որպես ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ բժիշկ 2014 թվականի մարտի 23-ից մինչև հուլիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տնային պայմաններում բուժումներ է նշանակել Մարտին Սերոբի Մարդումյանին, որի ընթացքում 20.04.2014թ.-ին վերջինից վերցրել է արյան նմուշներ՝ ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատորիայում հետազոտություն կատարելու նպատակով, որտեղ լաբորանտ Կարինե Թևանի Զաքարյանին օգտագործելու միջոցով՝ գցելով բարեխիղճ մոլորության մեջ, տրամադրել է կեղծ տեղեկատվություն, հայտնելով իր հոր՝ Կարեն Հարությունյանի տվյալները, որից հետո Կ.Զաքարյանը գործելով անզգուշությամբ, լաբորատորիայի հետազոտությունների գրանցամատյանում գրանցել է կեղծ տեղեկատվություն, որով Տ.Հարությունյանին իրավունք է վերապահվել անվճար ստանալ հետազոտության արդյունքների ձևաթուղթը: Ստանալով Կարեն Հարությունյանի անվամբ հետազոտությունների վերաբերյալ ձևաթուղթը, կեղծելով կատարել է բովանդակության փոփոխություն, այն է՝ մեխանիկական ջնջման և հավելագրման եղանակով գրի է առել Մարտին Մարդումյանի անունը, որն օգտագործելով ներկայացրել է Մ.Մարդումյանին և ստացել 27.000 ՀՀ դրամ գումար:
Այսինքն՝ Տիգրան Հարությունյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Տիգրան Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժողի իրավահաջորդի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367 հոդվածի համաձայն ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-150/07 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ ՙքրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի՚:
Դատարանը գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջանակորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նախաքննության ընթացքում վնասը վերականգնվել է, որի մասին տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մարդումյանը հայտնել է դատաքննության ժամանակ:
Ինչ վերաբերում է կատարված այլ ծախսերի հատուցման վերաբերյալ քաղաքացիական հայցին, ապա դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանը գտնում է, որ քննիչի 2015թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ 20.04.2014թ.-ի, 03.07.2014թ.-ի արյան ընդհանուր և մակարդելիության հետազոտությունների ձևաթղթերը, ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատոր հետազոտությունների գրքում առկա տվյալների զննության արձանագրությունները պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Տիգրան Կարենի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի իրավահաջորդ Տիգրան Մարդումյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` այն քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 20.04.2014թ.-ի, 03.07.2014թ.-ի արյան ընդհանուր և մակարդելիության հետազոտությունների ձևաթղթերը, ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատոր հետազոտությունների գրքում առկա տվյալների զննության արձանագրությունները պահել սույն քրեական գործի հետ միասին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0103/01/15
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-06-2015 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09102315 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Տիգրան Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա միջնորդավորված կատարման եղանակով կեղծել և օգտագործել է իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Կարեն |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | նոթատետրը՝ մեկ փաթեթում |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.10 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-06-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-06-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-06-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-07-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարտին |
| Ազգանուն | Մարդոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | . |
| Ազգանուն | Ա.Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-08-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 27-08-2015 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0103/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ` Ն. Այվազյանի մասնակցությամբ մեղադրող` Ա. Առաքելյանի պաշտպան` Ա. Քալաշյանի տուժողի իրավահաջորդ՝ Տ. Մարդումյանի 2015 թվականի օգոստոսի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Կարենի Հարությունյանի, ծնված 1986 թվականի մայիսի 28-ին, Լատվիայի Հանրապետության Ռիգա քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, աշխատում է ՙԱպարան՚ ԲԿ-ում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 29 շենքի թիվ 20 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2015 թվականի փետրվարի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09102315 քրեական գործը: Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Տիգրան Կարենի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա որոշմամբ Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2015 թվականի հունիսի 5-ին թիվ 09102315 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննելու համար: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ներկայանալով որպես ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ բժիշկ 2014 թվականի մարտի 23-ից մինչև հուլիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տնային պայմաններում բուժումներ է նշանակել Մարտին Սերոբի Մարդումյանին, որի ընթացքում 20.04.2014թ.-ին վերջինից վերցրել է արյան նմուշներ՝ ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատորիայում հետազոտություն կատարելու նպատակով, որտեղ լաբորանտ Կարինե Թևանի Զաքարյանին օգտագործելու միջոցով՝ գցելով բարեխիղճ մոլորության մեջ, տրամադրել է կեղծ տեղեկատվություն, հայտնելով իր հոր՝ Կարեն Հարությունյանի տվյալները, որից հետո Կ.Զաքարյանը գործելով անզգուշությամբ, լաբորատորիայի հետազոտությունների գրանցամատյանում գրանցել է կեղծ տեղեկատվություն, որով Տ.Հարությունյանին իրավունք է վերապահվել անվճար ստանալ հետազոտության արդյունքների ձևաթուղթը: Ստանալով Կարեն Հարությունյանի անվամբ հետազոտությունների վերաբերյալ ձևաթուղթը, կեղծելով կատարել է բովանդակության փոփոխություն, այն է՝ մեխանիկական ջնջման և հավելագրման եղանակով գրի է առել Մարտին Մարդումյանի անունը, որն օգտագործելով ներկայացրել է Մ.Մարդումյանին և ստացել 27.000 ՀՀ դրամ գումար: 3. Արագացված դատական քննություն. Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ավետիս Քալաշյանը: Մեղադրող Ա.Առաքելյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել: Տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մարդանյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանը ներկայանալով որպես ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ բժիշկ 2014 թվականի մարտի 23-ից մինչև հուլիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տնային պայմաններում բուժումներ է նշանակել Մարտին Սերոբի Մարդումյանին, որի ընթացքում 20.04.2014թ.-ին վերջինից վերցրել է արյան նմուշներ՝ ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատորիայում հետազոտություն կատարելու նպատակով, որտեղ լաբորանտ Կարինե Թևանի Զաքարյանին օգտագործելու միջոցով՝ գցելով բարեխիղճ մոլորության մեջ, տրամադրել է կեղծ տեղեկատվություն, հայտնելով իր հոր՝ Կարեն Հարությունյանի տվյալները, որից հետո Կ.Զաքարյանը գործելով անզգուշությամբ, լաբորատորիայի հետազոտությունների գրանցամատյանում գրանցել է կեղծ տեղեկատվություն, որով Տ.Հարությունյանին իրավունք է վերապահվել անվճար ստանալ հետազոտության արդյունքների ձևաթուղթը: Ստանալով Կարեն Հարությունյանի անվամբ հետազոտությունների վերաբերյալ ձևաթուղթը, կեղծելով կատարել է բովանդակության փոփոխություն, այն է՝ մեխանիկական ջնջման և հավելագրման եղանակով գրի է առել Մարտին Մարդումյանի անունը, որն օգտագործելով ներկայացրել է Մ.Մարդումյանին և ստացել 27.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն՝ Տիգրան Հարությունյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Հաշվի առնելով Տիգրան Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով տուժողի իրավահաջորդի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367 հոդվածի համաձայն ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-150/07 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ ՙքրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի՚: Դատարանը գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջանակորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նախաքննության ընթացքում վնասը վերականգնվել է, որի մասին տուժողի իրավահաջորդ Տ.Մարդումյանը հայտնել է դատաքննության ժամանակ: Ինչ վերաբերում է կատարված այլ ծախսերի հատուցման վերաբերյալ քաղաքացիական հայցին, ապա դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության: Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Դատարանը գտնում է, որ քննիչի 2015թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ 20.04.2014թ.-ի, 03.07.2014թ.-ի արյան ընդհանուր և մակարդելիության հետազոտությունների ձևաթղթերը, ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատոր հետազոտությունների գրքում առկա տվյալների զննության արձանագրությունները պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ: Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Տիգրան Կարենի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Տիգրան Կարենի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժողի իրավահաջորդ Տիգրան Մարդումյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` այն քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար: Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 20.04.2014թ.-ի, 03.07.2014թ.-ի արյան ընդհանուր և մակարդելիության հետազոտությունների ձևաթղթերը, ՙՄիքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտի՚ լաբորատոր հետազոտությունների գրքում առկա տվյալների զննության արձանագրությունները պահել սույն քրեական գործի հետ միասին: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով: Դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է` Դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-08-2015 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 01-10-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 30-10-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 231, 57 |
| Գործին կից նյութերը | Առդիր նոթատետրտրը մեկ փաթեթում |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 231, 57 |