ԵԱՔԴ/0101/01/15

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Վ. Մկրտչյանի
պաշտպան՝ Ռ. Դավթյանի


2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մամիկոն Աշոտի Բաբայանի, ծնված 1976 թվականի հուլիսի 12-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Նորքի այգիներ փողոցի 247 տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14117215 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2015 թվականի ապրիլի 7-ի որոշմամբ Մամիկոն Աշոտի Բաբայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի հունիսի 3-ին թիվ 14117215 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Մամիկոն Աշոտի Բաբայանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա, 2014 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին գործով չպարզված հանգամանքներում ձեռք է բերել հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող արհեստագործական եղանակով պատրաստված դեղնագույն մետաղյա կռփազենք և 06.03.2015թ.-ին ապօրինի կերպով կրել իր մոտ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է վերջինիս վերարկուի ձախ ծոցագրպանից ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Մամիկոն Բաբայանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ռազմիկ Դավթյանը:
Մեղադրող Վ.Մկրտչյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մամիկոն Բաբայանը 2014 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին գործով չպարզված հանգամանքներում ձեռք է բերել հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող արհեստագործական եղանակով պատրաստված դեղնագույն մետաղյա կռփազենք և 06.03.2015թ.-ին ապօրինի կերպով կրել իր մոտ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է վերջինիս վերարկուի ձախ ծոցագրպանից ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:
Այսինքն՝ Մ.Բաբայանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Մամիկոն Աշոտի Բաբայանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրան կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Մամիկոն Բաբայանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Մամիկոն Բաբայանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մամիկոն Աշոտի Բաբայանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչի 2015թ. մայիսի 27-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող, սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության տնօրինությանը:
Դատարանը գտնում է, որ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչի 27.05.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Մամիկոն Բաբայանի տված բացատրությունը պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մամիկոն Աշոտի Բաբայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Մամիկոն Աշոտի Բաբայանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող, սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Մ.Բաբայանի բացատրությունը պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան