Գործ No ԵԱՔԴ/0095/01/15

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ05՚ հոկտեմբերի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շուշան Վանոյանի
Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Արսեն Կոստանդյանի
պաշտպաններ Արմինե Ֆանյանի
Հովիկ Արսենյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
1. Իշխան Էդիկի Մելքոնյանի (ծնված 1981 թվականի ապրիլի 01-ինª Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվողª Կոտայքի մարզ, քաղաք Հրազդան, Միկրոշրջան, 231-րդ շենքի 10-րդ բնակարանում), մեղադրվում է մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված, և երկու դրվագովª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

2. Ալեքսանդր Ռաֆայելի Վանեցյանի (ծնված 1980 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվող` Լոռու մարզ, գյուղ Այրում, 2-րդ փողոց, 20-րդ տանը, նախկինում դատվածª 1. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 29.06.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 7-րդ կետերով, 138-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, 2. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.01.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկում 7 տարի 6 ամիս ժամկետով, 3. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.06.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով` դատավճիռների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.01.2011թ. դատավճռով նշանակված ազատազրկման ձևով պատժի չկրած մասից 3 /երեք/ տարի ազատազրկումը և վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 06-ից, ունի չկրած 3 տարի 7 ամիս 29 օր ժամկետով ազատազրկում, դատվածությունը չմարված, ) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

3. Լյովա Բաբկենի Մելքոնյանի (ծնված 1972 թվականի հունվարի 22-ինª Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվել էª ք. Հրազդան, Միկրոշրջան, 32-րդ շենքի 18-րդ բնակարանում, նախկինում դատված. 1. 15.04.2005թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, 16.03.2007թ. պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է: 2. 04.09.2009թ. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով` դատապարտվել է ազատազրկման 7 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: 23.10.2009թ. ՀՀ Վերաքննիչ դատարանի 04.09.2009թ. որոշմամբ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխվել է և նա դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի` դատավճիռը վերանայելու մասին 24.06.2011թ. որոշմամբ արարքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասին և նրա նկատմամբ սահմանվել է պատիժ` ազատազրկում 6/վեց/ տարի ժամկետով, 3. ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.07.2015թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին ամբողջությամբ գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը` 4 տարի 3 օրը և վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս 3 /երեք/ օր ժամկետով, դատվածությունը չմարված) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014 թվականի մարտի 04-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 09106514 քրեական գործը:
2014 թվականի մարտի 04-ին Իշխան Մելքոնյանը ձերբակալվել է:
2014 թվականի մարտի 07-ին Իշխան Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրանք մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի հունիսի 11-ին Ալեքսանդր Վանեցյանը և Լյովա Մելքոնյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2014 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 09117214 քրեական գործի վարույթը թիվ 09106514 քրեական գործին միացնելու մասին:
2014 թվականի նոյեմբերի 28-ին Իշխան Մելքոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը Ի.Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2015 թվականի մայիսի 07-ին Լյովա Մելքոնյանին և Ալեքսանդր Վանեցյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրը Լ.Մելքոնյանը և Ա.Վանեցյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ:
2015 թվականի մայիսի 18-ին թիվ 09106514 քրեական գործից անջատվել է Ի.Մելքոնյանի, Ա.Վանեցյանի և Լ.Մելքոնյանի մասը և նախաքննությունը շարունակվել 69104015 համարով:
2015 թվականի հունիսի 02-ին թիվ 69104015 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Իշխան Մելքոնայնին մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված, և երկու դրվագովª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2013թ. աշնանն ապօրինի պատրաստել և պահել է զգալի չափերով թմրամիջոց, իսկ 2014թ. մարտի 04-ին օժանդակել է առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերի թմրամիջոցի ապօրինի ձեռք բերմանը և առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով թմրամիջոց:
Այսպես.
Իշխան Մելքոնյանը 2013թ. աշնանը Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքին հարակից դաշտերից կանեփի բույսից քաղելու եղանակով ապօրինի պատրաստել, վերամշակել, ապա իր մոտ ապօրինի պահել է զգալի չափերիª 2.38 գրամ ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Բացի այդ, Իշխան Մելքոնյանը ՀՀ ԱՆ ՙԿոշ՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալներ Լյովա Մելքոնյանի և Ալեքսանդր Վանեցյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատ ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու, ինչպես նաև իր գործածման համար զգալի չափերով նույն թմրամիջոցից ապօրինի ձեռք բերելու վերաբերյալ 2014թ. մարտի 04-ին հեռախոսային խոսակցությունների միջոցով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ՀՀ ԱՆ ՙՀրազդան՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Տիգրան Մարգարյանի հետ:
Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով Իշխան Մելքոնյանը նույն օրը Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու վրա Ալեքսանդր Վանեցյանի կնոջª Գուլյա Դանիելյանի միջոցով ստանալով Լյովա Մելքոնյանի և Ալեքսանդր Վանեցյանի համար նախատեսված թմրամիջոցի արժեքըª շուրջ 300.000 դրամը, Տիգրան Մարգարյանի մատնանշած վայրումª Երևան քաղաքի Դավիթաշեն վարչական շրջանում գտնվող կամուրջի մոտ հանդիպել է վերջինիս կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացմանն օժանդակող Ասատուր Ասատրյանին, թմրամիջոցի արժեքը փոխանցելով նրան, տեղում ստացել է Տիգրան Մարգարյանի կողմից իրացված խոշոր չափերովª ընդհանուր 0,072 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 9 դեղահատը, որից զգալի չափերովª 0,019 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 2,5 դեղահատն ապօրինի ձեռք է բերել իր գործածման համար, իսկ խոշոր չափերովª 0,053 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 6,5 դեղահատը Ալեքսանդր Վանեցյանին և Լյովա Մելքոնյանին փոխանցելու, այսինքնª վերջիններիս կողմից այն ապօրինի ձեռք բերելուն ուղղված իր օժանդակությունն ավարտելու նպատակով, դրանք Թբիլիսյան խճուղում հանձնել է Գուլյա Դանիելյանին:
Առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերած զգալի չափերովª 0,019 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող թմրամիջոցից 0,007 գրամը Իշխան Մելքոնյանը նույն օրը ներարկման եղանակով օգտագործել է, 0.012 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև իր մոտ ապօրինի պահվող 2.38 գրամ ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել ու առգրավվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Իշխան Մելքոնյանին բերման ենթարկելու պահինª վերջինիս կողմից ավտոմեքենայի պատուհանից նետած վայրից, իսկ Ալեքսանդր Վանեցյանի և Լյովա Մելքոնյանի համար նախատեսված խոշոր չափերովª 0,053 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատերը նույն օրը հայտնաբերվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմիցª Գուլյա Դանիելյանին բերման ենթարկելուց հետո կատարված անձնական խուզարկությամբ՚:
Ամբաստանյալ Ալեքսանդր Վանեցյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙնա 2014թ. մարտի 04-ին Լյովա Մելքոնյանի հետ փորձել է առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերել խոշոր չափերով թմրամիջոց:
Այսպես.
ՀՀ ԱՆ ՙԿոշ՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալներ Լյովա Մելքոնյանը և Ալեքսանդր Վանեցյանն առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու վերաբերյալ Իշխանի Մելքոնյանի միջոցով 2014թ. մարտի 04-ին պայմանավորվածություն են ձեռք բերել ՀՀ ԱՆ ՙՀրազդան՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Տիգրան Մարգարյանի հետ:
Պայմանավորվածության համաձայն Իշխան Մելքոնյանը Լյովա Մելքոնյանի և Ալեքսանդր Վանեցյանի կողմից խոշոր չափերով թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու, ինչպես նաև իր գործածման համար զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու նպատակով, նույն օրը Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու վրա Ալեքսանդր Վանեցյանի կնոջª Գուլյա Դանիելյանի միջոցով ստանալով Լյովա Մելքոնյանի և Ալեքսանդր Վանեցյանի համար նախատեսված թմրամիջոցի արժեքըª շուրջ 300.000 դրամը, Տիգրան Մարգարյանի մատնանշած վայրումª Երևան քաղաքի Դավիթաշեն վարչական շրջանում գտնվող կամուրջի մոտ հանդիպել է վերջինիս կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացմանն օժանդակող Ասատուր Ասատրյանին, թմրամիջոցի արժեքը փոխանցելով նրան, տեղում ստացել է Տիգրան Մարգարյանի կողմից իրացված խոշոր չափերովª ընդհանուր 0,072 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 9 դեղահատը, որից զգալի չափերովª 0,019 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 2,5 դեղահատն ապօրինի ձեռք է բերել իր գործածման համար, իսկ խոշոր չափերովª 0,053 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 6,5 դեղահատը Ալեքսանդր Վանեցյանին և Լյովա Մելքոնյանին փոխանցելու, այսինքնª վերջիններիս կողմից այն ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու նպատակով, դրանք Թբիլիսյան խճուղում հանձնել է Գուլյա Դանիելյանին, սակայն Լյովա Մելքոնյանը և Ալեքսանդր Վանեցյանը հանցավոր արարքն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ թմրամիջոցը ստանալուց հետո Գուլյա Դանիելյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են հիշյալ դեղահատերը՚:

Լյոովա Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2014թ. մարտի 04-ին Ալեքսանդր Վանեցյանի հետ փորձել է առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերել խոշոր չափերով թմրամիջոց:
Այսպես.
ՀՀ ԱՆ ՙԿոշ՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալներ Լյովա Մելքոնյանը և Ալեքսանդր Վանեցյանն առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու վերաբերյալ Իշխանի Մելքոնյանի միջոցով 2014թ. մարտի 04-ին պայմանավորվածություն են ձեռք բերել ՀՀ ԱՆ ՙՀրազդան՚ քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Տիգրան Մարգարյանի հետ:
Պայմանավորվածության համաձայն Իշխան Մելքոնյանը Լյովա Մելքոնյանի և Ալեքսանդր Վանեցյանի կողմից խոշոր չափերով թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու, ինչպես նաև իր գործածման համար զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու նպատակով, նույն օրը Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու վրա Ալեքսանդր Վանեցյանի կնոջª Գուլյա Դանիելյանի միջոցով ստանալով Լյովա Մելքոնյանի և Ալեքսանդր Վանեցյանի համար նախատեսված թմրամիջոցի արժեքըª շուրջ 300.000 դրամը, Տիգրան Մարգարյանի մատնանշած վայրումª Երևան քաղաքի Դավիթաշեն վարչական շրջանում գտնվող կամուրջի մոտ հանդիպել է վերջինիս կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացմանն օժանդակող Ասատուր Ասատրյանին, թմրամիջոցի արժեքը փոխանցելով նրան, տեղում ստացել է Տիգրան Մարգարյանի կողմից իրացված խոշոր չափերովª ընդհանուր 0,072 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 9 դեղահատը, որից զգալի չափերովª 0,019 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 2,5 դեղահատն ապօրինի ձեռք է բերել իր գործածման համար, իսկ խոշոր չափերովª 0,053 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 6,5 դեղահատը Ալեքսանդր Վանեցյանին և Լյովա Մելքոնյանին փոխանցելու, այսինքնª վերջիններիս կողմից այն ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու նպատակով, դրանք Թբիլիսյան խճուղում հանձնել է Գուլյա Դանիելյանին, սակայն Լյովա Մելքոնյանը և Ալեքսանդր Վանեցյանը հանցավոր արարքն ավարտին չեն հասցրել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ թմրամիջոցը ստանալուց հետո Գուլյա Դանիելյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են հիշյալ դեղահատերը՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Իշխան Մելքոնյանը, Ալեքսանդր Վանեցյանը և Լյովա Մելքոնյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպաններ Հովիկ Արսենյանը և Արմինե Ֆանյանը:
Մեղադրող Արսեն Կոստանդյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Մելքոնյանի մեղավորությունը` մեկ դրվագով առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և պահելուն օժանդակելու փորձ կատարելու մեջ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և և երկու դրվագովª առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու մեջ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է, արարքները ճիշտ են որակված:
Ամբաստանյալ Ալեքսանդր Վանեցյանի և Լյովա Մելքոնյանի մեղավորությունը՝ առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու փորձ կատարելու մեջ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ապացուցված է, արարքները ճիշտ են որակված:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Իշխան Մելքոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, խնամքի տակ են գտնվում 2003 և 2008 թվականներին ծնված երկու մանկահասակ երեխաները, ընտանիքի միակ կերակրողն է:
Ամբաստանյալ Իշխան Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Ամբաստանյալ Ալեքսանդր Վանեցյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքի տակ է գտնվում թոշակառու մայրը:
Ամբաստանյալ Լյովա Մելքոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքի տակ է գտնվում հաշմանդամ մայրը, որդին ծառայում է ՀՀ ԶՈՒ սահմանամերձ գոտում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` ՙԴատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում`
1) դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար /.../՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ, քանի որ ամբաստանյալ Արտյոմ Մնացականյանը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս դիտավորյալ հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված լինելով` դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
ՙ(...) Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից (...)՚:
Վճռաբեկ դատարանը Ա.Պողոսյանի վերաբերյալ ՏԴ/0071/01/13 գործով իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, այն մասին, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասում առկա՝ ՙսույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժ՚ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա՝ ՙկատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժ՚ ձևակերպումները ենթադրում են, որ կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժ հասկացությունը պետք է մեկնաբանել որպես քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում որոշվող օրենքով սահմանված պատիժ, իսկ խնդրո առարկա ձևակերպումների այնպիսի մեկնաբանումը, որի պայմաններում ՙկատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժը՚ որոշվում է արդեն իսկ ռեցիդիվի կանոնների կիրառմամբ որոշված պատժաչափի սահմաններում, անթույլատրելի է:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը՝ պայմանավորված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա կարգավորմամբ, ըստ որի` ՙ(...) եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա դատարանը նշանակում է առավել մեղմ պատիժը՚, գրեթե բոլոր դեպքերում հանգեցնում է բացարձակ որոշակի սանկցիայի, ինչը հակասում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի, 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահնաջներին և դրանց վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքին (տես, Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-63/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-55/07, ՎԲ-25/08, ԵՇԴ/0023/01/08, ԵԿԴ/0146/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԿԴ/0042/01/11, ԼԴ/0287/01/11, ՍԴ/0109/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումները): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառման դեպքում վերջնական պատիժը միշտ առավել մեղմից փոքր է ստացվում, և դատարանը կարող է նշանակել միայն առավել մեղմ պատիժը:
Այլ խոսքով՝ հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը բացառում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների կիրառման հնարավորությունը, և դատարանը զրկվում է կոնկրետ դեպքում կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորությունը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները գնահատելու և անձի նկատմամբ արդարացի պատիժ նշանակելու հնարավորությունից: Բացի այդ, բացառվում է վերադաս դատական ատյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված` դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմքի կիրառման հնարավորությունը, որի համաձայն` դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը կամ ամբաստանյալի անձին:
Հետևաբար, գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով ամրագրված պատիժ նշանակելու հատուկ կանոնների միջև առկա է հակասություն, որը ենթակա է լուծման հօգուտ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի՚:
Նշված պայմաններում, դատարանը, Ալեքսանդր Վանեցյանի և Լյովա Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի միայն 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, քանի որ առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի և վտանգավոր ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության միաժամանակյա կիրառումը հանգեցնում է բացարձակ որոշակի սանկցիայի:
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը դիտում է որպես ամբաստանյալ Լ.Մելքոնյանի, և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը՝ որպես ամբաստանյալ Ա.Վանեցյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Իշխան Մելքոնյանի, Ալեքսանդր Վանեցյանի և Լյովա Մելքոնյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների հետ` դատարանը գտնում է, որ Իշխան Մելքոնյանը, Ալեքսանդր Վանեցյանը և Լյովա Մելքոնյանն իրենց վերագրվող հանցագործությունների կատարման համար ենթակա են պատժի` ազատազրկման ձևով:
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ալեքսանդր Վանեցյանը, ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 06-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով` դատավճիռների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.01.2011թ. դատավճռով նշանակված ազատազրկման ձևով պատժի չկրած 4 /չորս/ տարի 1 /մեկ/ ամիս 4-օր մասից 3 /երեք/ տարի ազատազրկումը և վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 06-ից: Դատարանն արձանագրում է, որ Ա.Վանեցյանը սույն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարել է նախքան Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի գործով դատավճիռ կայացնելը, ուստի, նշված պայմաններում, դատարանը Ա.Վանեցյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, համաձայն որի` ՙՊատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաեւ մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:՚:
Ամբաստանյալ Լյովա Մելքոնյանը ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 19-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին ամբողջությամբ գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը` 4 տարի 3 օրը և վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս 3 /երեք/ օր ժամկետով, այսինքնª Լ.Մելքոնյանն ունի չկրած պատիժ, ուստի դատարանը Լ.Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով, համաձայն որի` ՙԵթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչեւ պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՚:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցվածª Գուլյա Դանիելյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված խոշոր չափերովª 0.053 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 5 ամբողջական դեղահատերը և 3 հատ դեղահատի բեկորները, Իշխան Մելքոնյանի կողմից նետված և զննությամբ հայտնաբերված զգալի չափերովª 2.38 գրամ ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, 0.012 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատերը, պետք է ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունª թիվ 09106514 քրեական գործին կցելու համար:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Իշխան Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ և 3754-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`


ՎՃՌԵՑ

Իշխան Էդիկի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և երկու դրվագովª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Իշխան Էդիկի Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 8 /ութ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օրը և Իշխան Մելքոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարել կրած:
Իշխան Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Ալեքսանդր Ռաֆայելի Վանեցյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 06-ի դատավճռով նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարել 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Ալեքսանդր Ռաֆայելի Վանեցյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 06-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասըª 1 /մեկ/ տարի 3 /երեք/ ամիս 29 /քսանինը/ օրը և պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի հունիսի 06-ից:

Լյովա Բաբկենի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով, դատավճիռների համակցությամբ, ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից մասնակիորեն գումարել 4 /չորս/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Լյովա Բաբկենի Մելքոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի հոկտեմբերի 05-ից:

Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցվածª Գուլյա Դանիելյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված խոշոր չափերովª 0.053 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող 5 ամբողջական դեղահատերը և 3 հատ դեղահատի բեկորները, Իշխան Մելքոնյանի կողմից նետված և զննությամբ հայտնաբերված զգալի չափերովª 2.38 գրամ ՙմարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, 0.012 գրամ ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատերը, ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունª թիվ 09106514 քրեական գործին կցելու համար:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ