ԵԱՔԴ/0089/01/15


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի,
Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Մնացականյանի
պաշտպան՝ Կ.Սարյանի
տուժող` Ա.Կարապետյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի մայիսի 26-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի, ծնված 1994 թվականի հունվարի 1-ին, ազգությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվել է Արագածոտնի մարզի Սիփան գյուղի 3-րդ փողոցի 12-րդ տանը:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2015 թվականի ապրիլի 18-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Ստեփանյանի 2015 թվականի ապրիլի 8-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14121715 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Ստեփանյանի 2015 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ թիվ 14121715 քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Ստեփանյանի 2015 թվականի մայիսի 25-ի որոշմամբ թիվ 14121715 քրեական գործով ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտակայքում ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով, որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ, կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով հարձակվել է Անժելա Վարդանի Կարապետյանի վրա և հափշտակել վերջինիս` 63.000 ՀՀ դրամ արժողության <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը:
Այսպես` Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը, 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 19:55-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքում գտնվող կանգառից նստելով թիվ 8 երթուղային տաքսին և հասնելով Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատան հարևանությամբ գտնվող կանգառը, իր կողմից նախապես նկատված վերը նշված երթուղային տաքսու ուղևորներ Անժելա Վարդանի Կարապետյանի և վերջինիս 8-ամյա որդու` Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի հետևից իջել է երթուղային տաքսուց և հետապնդել նրանց: Բարձրանալով Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանի աստիճանահարթակով` Ռ.Իբոյանը շարունակել է հետապնդել Ա.Կարապետյանին ու Հ.Կնյազյանին և ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում հասնելով Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտակայքը` հետևից արագ քայլերով մոտեցել է Անժելա Վարդանի Կարապետյանին, հարձակվել վերջինիս վրա, ձախ ձեռքով կոկորդը բռնելով հրել է դեպի հետ, ապա իր մոտ գտնվող որպես զենք օգտագործվող դանակը աջ ձեռքով պահելով Ա.Կարապետյանի կոկորդին` վերջինիս կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, բացահայտ կերպով հափշտակել Ա.Կարապետյանին պատկանող 63.000 ՀՀ դրամ արժողության <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի: Այնուհետև` 2015 թվականի ապրիլի 8-ին ժամը 13:15-ի սահմաններում, Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը վերը նշված <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը 25.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վաճառել է իր ծանոթ` ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ալագյազ գյուղի բնակիչ Զուրբա Ջասմի Ավդալյանին:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի նկատմամբ 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2015 թվականի հունիսի 1-ին Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի վերաբերյալ թիվ 141121715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0089/01/15 համարը:

1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանն որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ կատարել է ավազակություն՝ ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով հարձակում, որը կատարվել է կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը, 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 19:55-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքում գտնվող կանգառից նստելով թիվ 8 երթուղային տաքսին և հասնելով Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատան հարևանությամբ գտնվող կանգառը, իր կողմից նախապես նկատված վերը նշված երթուղային տաքսու ուղևորներ Անժելա Վարդանի Կարապետյանի և վերջինիս 8-ամյա որդու` Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի հետևից իջել է երթուղային տաքսուց և հետապնդել նրանց: Բարձրանալով Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանի աստիճանահարթակով` Ռ.Իբոյանը շարունակել է հետապնդել Ա.Կարապետյանին ու Հ.Կնյազյանին և ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում հասնելով Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտակայքը` հետևից արագ քայլերով մոտեցել է Անժելա Վարդանի Կարապետյանին, հարձակվել վերջինիս վրա, ձախ ձեռքով կոկորդը բռնելով հրել է դեպի հետ, ապա իր մոտ գտնվող որպես զենք օգտագործվող դանակը աջ ձեռքով պահելով Ա.Կարապետյանի կոկորդին` վերջինիս կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, հափշտակել Ա.Կարապետյանին պատկանող 63.000 ՀՀ դրամ արժողության <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի: Այնուհետև, 2015 թվականի ապրիլի 8-ին ժամը 13:15-ի սահմաններում, Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը վերը նշված <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը 25.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վաճառել է իր ծանոթ` ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ալագյազ գյուղի բնակիչ Զուրբա Ջասմի Ավդալյանին:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց: Վերջինս վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապա¬ցույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և ցուցմունք տալով նշեց, որ 2015 թվականի ապրիլի 5-ին <<Օպերայի>> մոտակայքից երթուղային տաքսի է նստել, որտեղ մի աղջկա ձեռքին բջջային հեռախոս է տեսել, որը հավանել է: Քանի որ ոսկու գրավի հետ կապված պարտավորություններ ուներ, վերջինիս հետապնդել է: Այնուհետև շուրջ կես մետր հեռավորությունից տուժողին ասել է, որ հեռախոսը հանձնի իրեն և վերջինս վախից այն գցել է գետնին, ապա վերցրել է այն և հեռացել: Տուժողին մոտենալու, վերջինիցս հեռախոսը վերցնելու ընթացքում որևէ գործիք չի գործածել, տուժողին չի դիպել, այլ միայն բարձրաձայն պահանջել է, որ հեռախոսը հանձնի իրեն:
Նշել է նաև, որ դեպքի պահին տուժողի հետ երեխա է եղել, ով գտնվում էր շուրջ 10 մետր հեռավորության վրա, երբ մոտեցել և գոռացել է, ուշադրություն չի դարձրել, երեխան տեսել է իրեն, թե ոչ: Տուժողից հեռախոսը վերցնելուց հետո այն վաճառել է Զուրբա Ավդալյանին:
Կողմերի հարցերին պատասխանելով, ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ պնդում է իր ցուցմունքը, երեխան խաբում է, իր ձեռքին դանակ չի եղել: Պնդում է իր ցուցմունքը, որ եթե ձեռքին դանակ լիներ, ապա ինքը կարող էր Ա.Կարապետյանի մոտ գտնվող պայուսակն էլ հափշտակել, սակայն ինքը ցանկացել է ընդամենը հեռախոսը վերցնել, իսկ երբ այն ընկնել է գետնին, վերցրել և հեռացել է: Իր կարծիքով տուժողը հեռախոսը գցել է, քանի որ վախեցել է և վերջինս վախից է ասել, որ դանակ է տեսել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակությունը կատարել է առանց որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ անհիմն են, իսկ վերջինիս այլուրեքության վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածները մտացածին, վերջինս հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու և դեպքի հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.
-Տուժող Անժելա Վարդանի Կարապետյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքից հետո անցել է շուրջ մեկ տարի, որի պատճառով էլ դեպքի կատարման ամիսը և ամսաթիվը չի հիշում: Դեպքի օրը մորաքրոջ տնից երթուղային տաքսով տուն էր վերադառնում, երբ նկատել է, որ իրեն ինչ որ մեկը նայում է: Երթուղային տաքսուց իջնելուց հետո նկատել է, որ երիտասարդը քայլում է իր հետևից: Ինքը խոսում էր բջջային հեռախոսով, իսկ որդին գտնվում էր իրենից շուրջ երկու մետր հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանը մոտեցել և հրել է իրեն, որի հետևանքով հեռախոսը ընկել է գետնին, ապա Ռ.Իբոյանն այն վերցնելով դիմել է փախուստի:
Դեպքի մասին պատմել է ամուսնուն, սակայն նույն բովանդակությամբ չի պատմել, քանի որ գտնվել է շոկային վիճակում և իրեն թվացել է, որ ամբաստանյալի մոտ դանակ է եղել: Իր մոտ շոկային իրավիճակ է եղել նաև նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալուց: Դեպքի ժամանակ չի դիմադրել և օգնություն չի կանչել, քանի որ դեպքը շատ արագ է կատարվել:
Նշեց նաև, որ բացի դանակի պահը, մյուս հանգամանքների վերաբերյալ ճիշտ ցուցմունք է տվել, իսկ դանակի գործադրումն իրեն թվացել է, նման բան չի եղել: Նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ տալուց իր վրա որևէ մեկը չի ազդել, ցուցմունքը գրել է անձամբ:
Դեպի ժամանակ իր հետ է եղել է իր անչափահաս տղան` Հայկ Կնյազյանը: Դեպքի վերաբերյալ պատմել է մորը, ամուսնուն և այլ հարազատների, որոնց
հայտնել է, որ մորաքրոջ տնից վերադառնալուց երթուղային տաքսում նկատել է, որ ինչ-որ մեկը հայացքով հետևում է իրեն, ապա Բաղրամյան փողոցում երթուղային տաքսուց իջել է և համալսարանի աստիճաներով բարձրանալուց տեսել, թե ինչպես է այդ նույն երիտասարդը հետևում իրեն: Այդ պահին մոր հետ հեռախոսով խոսելիս է եղել, երբ ամբաստանյալը հրել է իրեն, որի հետևանքով հեռախոսը վայր է ընկել, ապա Ռ.Իբոյանը վերցրել է հեռախոսը ու փախուստի դիմել: Սկզբում իրեն թվացել է, որ երբ ամբաստանյալը մոտեցել է, նրա ձախ ձեռքում դանակ է եղել, որը դրել է իր կոկորդին և պահանջել հեռախոսը, այդ իսկ պատճառով էլ հարազատներին նման կերպ է ներկայացրել դեպքի իրադարձությունները:
Նշել է նաև, որ դեպքից հետո գտնվել է սթրեսի մեջ, այդ իսկ պատճառով հարազատներին պատմել է, որ հեռախոս հափշտակող անձը դանակով սպառանացել է իրեն:
Քրեական գործի նյութերին ծանոթանալուց չի հայտարարել և չի հայտնել, որ նախաքննության ընթացքում դանակի գործադրման վերաբերյալ սխալ ցուցմունք է տվել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Անժելա Վարդանի Կարապետյանի նախաքննական` 2015 թվականի ապրիլի 9-ի ցուցմունքը, համաձայն որի
2006թ ամուսնացել է Արտակ Հովհաննեսի Կնյազյանի հետ և այդ ժամանակվանից մինչ օրս բնակվում է Երևան քաղաքի Լեռ Կամսար 30/2, բնակարան 30 հասցեում: Համատեղ ամուսնական կյանքում ունեցել են մեկ որդի` Հենրիկ Արտակի Կնյազյանը և մեկ դուստր` Մանե Արտակի Կնյազյանը: Ներկայումս մշտական աշխատանք չունի, տնային տնտեսուհի է, տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, Ֆիզիկապես և հոգեպես առողջ է:
2015թ. ապրիլի 5-ին տանից որդու հետ միասին դուրս է եկել և երթուղային տաքսով գնացել է Մասիվի 5-րդ զանգված, մորաքրոջ` Լաուրա Մակեդոնի Սարգսյանի տուն: Մորաքրոջ տնից դուրս են եկել ժամը 19:40-ի սահմաներում, Մասիվի 5-րդ զանգվածից նստել են 8-րդ համարի երթուղային տաքսին և ուղևորվել դեպի տուն: Ճանապարհին` <<Օպերայի>> շրջակայքում, երթուղայի տաքսի է նստել է մի կին և տղամարդ, այդ ժամանակ ինքը նստած էր երթուղային տաքսու վարորդի անմիջապես ետևում, իսկ իր որդին իրենից մի փոքր այն կողմ՝ աջ նստատեղում: Որդին տեղափոխվել է մեկ այլ նստատեղ, զիճելով երթուղային բարձացած կնոջը, որը կլիներ շուրջ 50 տարեկան: Այդ կնոջը չի հիշում, չի ճանաչում և չի կարող նկարագրել: Տարեց կնոջ հետ բարձացած երիտասարդ տղամարդը երթուղայինի մեջ կանգնած էր իրենից մի փոքր հետ, ով անընդմեջ հեռախոսով խոսում էր ինչ որ մեկի հետ, ումից անընդհատ ներողություն էր խնդրում և ասում, որ կհատուցի: Երիտասարդի խոսելու ընթացքում ետ է շրջվել և հայացք է գցել նրա վրա: Ինքը և իր որդին Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող՝ Անգլիայի դեսպամատան մոտ իջել են երթուղայինից: Երթուղայինից իջնելուց հետո տուն գնալու նպատակով գնացել են ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով դեպի վեր: Աստիճաններով բարձրանալու ժամանակ մոտ 10 մետր հեռավորության վրա զգացել է, որ իր հետևից ինչ որ մեկը կանգնած նայում է, կարծես թե հետևում է իրեն: Այդ պահին հետ է շրջվել և նկատել հիշյալ երթուղայինում տեսած երիտասարդ տղային, որը Ամերիկյան համալսարանի աստիճանների կողքին կանգնած նայում էր իրեն: Շուրջ 10-15 աստիճան բարձրանալով նկատել է, որ հիշյալ տղան բարձրանում է իր հետևից: Այդ պահին որդին իրենից մի քանի մետր հեռու էր: Աստիճաները բարձրանալուց հետո հասել են Ամերիկյան համալսարան, ապա շարժվել դեպի աջ և միևնույն ժամանակ լսել է այդ երիտասարդի հեռախոսային խոսակցությունը <<հասնում եմ շենք, իջիր>>:
Ինքը շարունակել է իր ճանապարհը և մտածել, որ երիտասարդը բնակվում կամ ինչ որ ծանոթ ունի նշված թաղամասում: Հասնելով Ամերիկյան համալսարանի աջ կողային հատվածը՝ իրենց տնից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա որդին բռնել է իր ձեռքը: Համալսարանի աջ կողային հատվածում զգացել է շողք, որը նկատելուց հետո քայլերը արագացրել է և այդ պահին ինչ որ մեկը ձախ ձեռքով բռնել է կոկորդից, առանց վնասելու և սեղմելու դեպի հետ է հրել և աջ ձեռքով կոկորդին է մոտեցրել դանակի կողային հատվածը` պահանջելով հանձնել հեռախոսը:
Նշել է նաև, որ համալսարանի աստիճանները վերջանալուն պես իր անձնական օգտագործման <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսով զանգահարել է իր մայրը` Հասմիկ Մակեդոնի Սարգսյանը և այդ ողջ ընթացքում զրուցել է նրա հետ, սակայն մայրիկին իր հետևից եկող երիտասարդի մասին որևիցե բան չի հայտնել: Երբ երիտասարդը դանակի կողային հատվածը մոտեցրել է կոկորդին՝ առանց վնաս պատճառելու, սպառնալով և պահանջելով բջջայինը, այն ընկել է գետնին, ապա երիտասարդը հրել է իրեն, գետնից վերցրել բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի` ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ և դուրս է եկել իր տեսադաշտից:
Երբ երիտասարդը հրել է իրեն, ինքը գնացել է երեխայի մոտ, շուրջ 1 մետր հեռավորությունից նկատել է, որ իրեն հետևողը, մոտեցողը և սպառնացողը հիշյալ երթուղայինի երիտասարդն է, ով անընդմեջ խոսում էր հեռախոսով: Հրելով իրեն, նա առանց որևէ բան ասելու կռացել է և գետնից վերցնելով հեռախոսը` դիմել է փախուստի: Ինչպես նշել է, իր որդին իրենից գտնվում էր մեկ մետր հեռավորության վրա, ով վախեցած լացում էր, ինքը նույնպես վախեցած էր: Երիտասարդ տղայի հետ որևէ բան չի խոսել, միայն նրա փախչելուց հետո օգնություն է կանչել: Մարմնական վնասվածք չի ստացել, երիտասարդ տղան իրեն չի հարվածել, միայն ձախ ձեռքով կոկորդից հետ է հրել, ապա աջ ձեռքով դանակը մոտեցրել է կոկորդին: Դանակի դիմային հատվածը հպվել է կոկորդին, բայց որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, այդ կերպ սպառնացել և պահանջել է բջջային հեռախոսը: Իր ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը ընկնելուց հետո երիտասարդ տղան հրել է իրեն, ապա դանակը դեպի իրեն պահած, առանց որևէ բան խոսելու կռացել, վերցրել է այն և դիմել փախուստի: Հասնելով տուն, զանգահարել է ամուսնուն և հայտնել կատարվածը, ապա այդ մասին պատմել է նաև մորը: Վերջինս դեպքի պահին բջջային հեռախոսի միջոցով լսել է երեխայի լացի ձայնը: Անձնական օգտագործման բջջային հեռախոսը հափշտակելու հետևանքով իրեն պատճառվել է 130 հազար ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Հափշտակված <<SONY XPERIA>> տեսակի բջջային հեռախոսի մեջ եղել են վերոնշյալ համարները` 041-14-14-34, 077-14-49-41, գործարանային համարն է` 35800958584-8: Հեռախոսը հափշտակող երիտասարդն իրեն չի հարվածել, վնասվածք չի ստացել, իսկ երեխային նույնիսկ չի մոտեցել: Դեպքը տեղի է ունեցել 20:30-ի սահմաններում, սակայն կոնկրետ չի հիշում: Հիշյալ երիտասարդ տղայի ձեռքին մինչ այդ որևէ բան չի տեսել, միայն բջջային հեռախոսով էր խոսում, թե ինչ հեռախոս է չի կարող ասել: Հիշյալ երիտասարդ տղան 20-ից 30 տարեկան էր, հագին սև բաճկոն, սև տաբատ, սև կոշիկներ, գլխին գլխարկ չկար, մազերը մուգ շագանակագույն, նիհարավուն կազմվածքով, հասակը 170-180 սմ, թրաշով, տեսել է ընդամենը մի քանի վայրկյան, նախկինում չի տեսել և չի ճանաչում: Դեպքը տևել է շուրջ 1 րոպե, շրջակայքում ականատես վկաներ չեն եղել: Դանակը բացովի-փակովի էր, որը բացած վիճակում մոտեցրել է իրեն: Մոտենալու պահը նկատել է շողքով և միայն իրեն հրելու ժամանակ է տեսել, որ նա հիշյալ երիտասարդ տղան է: Երիտասարդին կամ դանակը տեսնելուց չի կարող ճանաչել, հրաժարվում է դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկվելուց, քանի որ որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել,
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Անժելա Կարապետյանի նախաքննական` 2015 թվականի ապրիլի 17-ի լրացուցիչ ցուցմունքը, համաձայն որի Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչի աշխատասենյակում ճանաչման է ներկայացվել թվով 4 <<Սոնի Իկսպերիա>> մոդելի բջջային հեռախոսներ: Ա.Կարապետյանը ներկայացված հեռախոսներից ճանաչել է թիվ 3 համարի պիտակի տակ դրված <<Իկսպերիա>> բջջային հեռախոսը, աջ կոճակի մոտ առկա վնասվածքից և հեռախոսի հետնամասի մարտկոցի վնասվածքից և հայտարարել է, որ դա իրեն պատկանող և հափշտակված հեռախոսն է:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Ա.Կարապետյանի և կասկածյալ Ռ.Իբոյանի 2015 թվականի ապրիլի 18-ի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, համաձայն որի տուժող Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ 2015թ. ապրիլի 5-ին ժամը 19:30-ի սահմաններում երեխայի հետ միասին Մասիվից նստել է 8-րդ համարի երթուղային տաքսի և հասնելով <<Օպերայի>> շրջակայք, երթուղային տաքսի է նստել նաև իր հետ առերեսվող Ռոլանդ Իբոյանը: Նշված երթուղայինից իջել է Անգլիայի դեսպանատան մոտ և բարձացել Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով: Աստիճանները բարձրանալիս՝ Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկի մայթեզրի կողային հատվածում նկատել է իր հետ առերեսվողին, որը կանգնած նայում էր իր վրա, ապա շարունակել է բարձրանալ աստիճաններով: Իր հետ առերեսվող երիտասարդ տղան բարձացել է իր հետևից, խոսել բջջային հեռախոսով, ասելով. <<Հեսա հասնում եմ շենքի մոտ>>: Հասնելով ամերիկյան համալսարանի կողային հատվածը, ժամը 20-ից 21-ը ընկած ժամանակահատվածում իր հետ առերեսվողը ձախ ձեռքով բռնելով կոկորդը հետ է հրել, ապա դանակը կողային հատվածով դրել է կոկորդին` պահանջելով իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Այդ պահին հեռախոսով խոսելիս է եղել մոր հետ և հեռախոսը ձեռքից ընկել է գետնին:
Այդ ժամանակ իր հետ առերեսվող Ռոլանդը վերցրել է հեռախոսը և ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ դիմել է փախուստի:
Պնդում է իր ցուցմունքը և որ իր հետ Ռոլանդն է դանակի գործադրմամբ հափշտակել բջջային հեռախոսը:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Ա.Կարապետյանի և մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանի 2015 թվականի մայիսի 12-ի առերես ցուցմունքը, համաձայն որի Ա. Կարապետյանը հայտնել է, որ ճանաչում է Ռոլանդ Իբոյանին, նա այն անձն է, ով 2015թ. ապրիլի 5-ին <<Օպերայի>> շրջակայքում նստել է 8-րդ համարի երթուղային տաքսին, որի մեջ եղել են ինքը և իր որդին` հետապնդել է իրենց տուն գնալու ճանապարհին՝ ընդհուպ Ամերիկյան համալսարանի աստիճանները բարձրանալիս: Համալսարանի կողային հատվածում, ժամը 20-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում հիշյալ տղան` Ռ.Իբոյանը հանկարծակի, ձախ ձեռքով բռնել է կոկորդից և առանց վնասվածք պատճառելու հրել է իրեն դեպի հետ, ապա կոկորդին է մոտեցրել բացովի-փակովի դանակը: Ինքն այդ պահին հեռախոսով խոսելիս է եղել, սակայն այն ընկել է ձեռքից, որից հետո վերջինս իրեն ձեռքով մի կողմ է հրել, դանակի սուր մասը պահել կոկորդին, ապա կռացել է և առանց որևէ բան ասելու` վերցնելով հեռախոսը դիմել է փախուստի:
Պնդում է, որ Ռոլանդ Իբոյանի ձեռքինը դանակ էր, սակայն հստակ չի կարող ասել, այն բացովի-փակովի էր, թե ոչ: Ռ.Իբոյանի կողմից իր կոկորդին դրած դանակը մեկ սայրանի էր, դրա բռնող մասը կլիներ շուրջ 10 սմ:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին տուժող Ա.Կարապետյանը նշեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, բացի դանակ լինելու հանգամանքից պնդում է, դանակի առկայությունը և դրա գործադրումն իրեն ընդամենը թվացել է:
Դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանի կողմից բջջային հեռախոսն դանակի և առանց դանակի գործադրման հափշտակելու հանգամանքի վերաբերյալ տուժող Ա.Կարապետյանի կողմից տրված նախաքննական և դատաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներին գտնում է, որ տուժողի դատաքննական ցուցմունքներում այդ կապակցությամբ նշված հանգամանքը պայմանավորված է Ա.Կարապետյանի կողմից ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանի նկատմամբ ունեցած կարեկցանքի, խղճահարության, ինչպես նաև նրա մերձավորների հետ հնարավոր թշնամական փոխհարաբերություններ առաջանալու վախի զգացումով և դրանցից զերծ մնալու շարժառիով, որպիսի պայմաններում դատարանը արժանահավատ է համարում տուժող Անժելա Կարապետյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները:
/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արտակ Հովհաննեսի Կնյազյանը ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ զատիկի օրը կինը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հարձակվել են իր և երեխայի վրա, և դանակի սպառնալիքով հափշտակել բջջային հեռախոսը:
Դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ կինը և երեխան տվել են նույնանման պատասխաններ: Վերջիններս դեպքից հետո սթրես են ունեցել, որի պատճառով դիմել են մասնագետի, բայց ոչ բժշկական: Որոշ ժամանակ՝ շուրջ 3-4 ամիս անցնելուց հետո Ա.Կարապետյանը սթրեսային իրավիճակից դուրս գալով և վիճակը բարելավելով հիշել և իրեն հայտնել է, որ հարձակման ժամանակ դանակ չի եղել, սակայն սպառնալիք եղել է և ամբաստանյալը բռնել է տուժողի ձեռքը:
Դեպքը տևել է 3-4 րոպե, և քանի որ մութ է եղել, Ա.Կարապետյանը դանակի պահը լավ չի հիշել, իսկ երեխան գտնվել է շուրջ 3-4 մետր հեռավորության վրա:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արտակ Հովհաննեսի Կնյազյանի նախաքննական՝ 2015 թվականի ապրիլի 9-ի ցուցմունքը, համաձայն որի 2015 թվականի ապրլի 5-ին գտնվել է Արտաշատ քաղաքում՝ անձնական գործերով: Ժամը 21-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել կինը և հայտնել, որ մորաքրոջ` Լաուրա Սարգսյանի տանից վերադառնալիս՝ Ամերիկյան համալսարանի կողային հատվածում անհայտ անձը հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի: Կինը պատմել է, որ հափշտակությունը կատարվել է դանակի սպառնալիքի ներքո: Տեղեկանալով այդ ամենի մասին, քանի որ ապրիլի 5-6 ոչ աշխատանքային էր, սույն թվականի ապրիլի 7-ին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: Սկզբում ինքը վերոնշյալ հեռախոսի կորստի մասին դիմում է ներկայացրել, հետո որոշել է ճիշտը պատմել և հաղորդում է տվել: Նշել է, որ ավելորդ քաշքշուկից զերծ մնալու պատճառով սկզբում ճիշտը չի պատմել, սակայն մի քանի ժամ անց հասկացել է իր սխալը և հաղորդում է տվել կատարվածի մասին: Դեպքի մասին մանրամասն տեղյակ չէ, քանի որ ամեն անգամ կնոջը հարցնելով հիշեցնում է նրան այդ պահը և վերջինս վախի զգացում է ունենում: Հափշտակվել է կնոջ անձնական տիրապետման տակ գտնվող <<SONY XPERIA>> հեռախոսը և պատճառվել է 130.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Նշել է նաև, որ հիշյալ հեռախոսը գնել են Սարյանի փոստից պատահական վաճառողից, սակայն թե ինչքանով չի հիշում: Ինչպես նշել է հափշտակության մասին կինը հայտնել է հեռախոսով, հետո տանը կնոջից տեղեկացել է, որ կինը և որդին 2015թ ապրիլի 5-ին, ժամը 12-ի սահմաններում գնացել են մորաքրոջ տուն: Այնտեղից դուրս են եկել ժամը 19-ի սահմաններում, և տուն գնալու նպատակով նստել են թիվ 8 համարի երթուղային տաքսի, որից իջել են Բաղրամյան փողոցի` Անգլիայի դեսպանատան մոտ, ապա քայլել Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով՝ դեպի տուն: Տնից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա, Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտ, որդու հետ քայլելու ժամանակ կինը հետնամասից շողք է տեսել և արագացրել է քայլերը, որից հետո ինչ որ տղա`25-30 տարեկան, ձախ ձեռքով բռնել է կոկորդից, հրել, հետո կոկորդին դանակ է մոտեցրել և պահանջել բջջային հեռախոսը: Կինը հայտնել է, որ այդ ժամանակ ինքը խոսելուց է եղել մոր հետ և կոկորդը բռնելու պահին հեռախոսը ընկել է գետնին: Երիտասարդը տեսնելով գետնին ընկած հեռախոսը, հրել է կնոջը, վերցրել է գետնին ընկած հեռախոսը և փախել Ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ: Կինը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, վերջինիս պատմելով նրան չեն հարվածել, զուտ դանակի կողային հատվածը դրել են կոկորդին և պահանջել հեռախոսը:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Ա.Կնյազյանը նշեց, որ նախաքննության ընթացքում գրել է այն ամենը, ինչ կինն է իրեն պատմել, իսկ երեխային հարցեր չի տվել, քանի որ վերջնս գտնվում էր սթրեսային վիճակում:
Ներկա է գտնվել երեխայի հարցաքննությանը, վերջինս դեպքի մասին հայտնել է այն, ինչը Ա.Կարապետյանն է պատմել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Զուրբա Ջասմի Ավդալյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ բավականին տևական ժամանակ անցնելու պատճառով կոնկրետ օրը չի հիշում, սակայն հիշում է, որ 2015թ ապրիլի 5-ից 12-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռ.Իբոյանից 25.000 ՀՀ դրամով գնել է երկու քարտանի՝ սմարթֆոն <<SONY XPERIA>> հեռախոս, որից հետո ոստիկանության աշխատողները հանդիպել և հայտնել են իրեն, որ նշված հեռախոսը գողացված է: Չի հիշում թե երբ, սակայն դեպքի օրը իմացել է, որ Ռ.Իբոյանը հեռախոս է վաճառում և նույն օրն էլ Սիփան գյուղի դպրոցի բակում գնել է այն: Ռ.Իբոյանին ճանաչում է որպես լավ մարդ և չի սպասել, որ նա կարող է գողություն կատարել կամ գողացված հեռախոս վաճառել: Հեռախոսը տուփ չուներ, սակայն լիցքավորման սարքը առկա էր: Հեռախոսը գնելուց միայն հետաքրքրվել է, թե այն կապի կամ լիցքավորման հետ կապված խնդիրներ ունի թե ոչ, ինչպես նաև օրինական ճանապարհով է ձեռք բերված, թե ոչ, որին ի պատասխան Ռ.Իբոյանը դրական պատասխան է տվել:
Դեպքի վերաբերյալ բացատրություններ տալու նպատակով իրեն հրավիրել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ ինքը հայտնել է, որ հեռախոսը գնել է 25.000 ՀՀ դրամով, ինչպես նաև, թե որտեղից է այն ձեռք բերել:
Ամբաստանյալին հանդիպել է դեպքից հետո առերեսման ժամանակ: Իր կողմից հեռախոսի դիմաց վճարված գումարը չի վերադարձվել, սակայն այդ կապակցությամբ որևէ պահանջ չունի:
Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալուց իրեն որևէ մեկը չի ուղղորդել, ցուցմունքը գրվել է իր բառերից և իր մտքերից, ապա իր ստորագրությամբ հաստատել է դրանում նշված հանգամանքների իսկությունը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Հասմիկ Մակեդոնի Կարապետյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել <<զատիկի>> օրը, երբ աղջիկը՝ Անժելա Կարապետյանը թոռնիկի հետ գնացել են իր քրոջ տուն: <<Զատիկը>> նշելուց հետո աղջկա հետ հեռախոսով զրուցել է և տեղեկացել, որ տուն են վերադառնում: Որոշ ժամանակ անց կրկին զանգահարել է և խոսելու ընթացքում լսել է երեխայի ճիչի ու վազքի ձայն: Շուրջ 10 րոպե անց հեռախոսը անջատվել է, որպիսի իրավիճակից անհանգստացել են: Որոշ ժամանակ անց աղջկա սկեսրայրը զանգել և տեղեկացրել է, որ դեպք է տեղի ունեցել: Դեպքից հետո աղջիկը շատ ծանր սթրեսի մեջ է եղել: Հետագայում Ա.Կարապետյանն իրեն հայտնել է, որ վերջինիս թվացել է, թե դեպքի պահին հեռախոսը հափշտակող անձի՝ Ռ.Իբոյանի մոտ դանակ է եղել:
Նշել է նաև, որ Թոռնիկի հետ այդ թեմայով ընդհանրապես չի զրուցել, քանի որ նա շատ էր վախեցել: Հետագայում, երբ աղջիկը սթրեսից դուրս է եկել, հիշել է, որ դանակ չի եղել և նշված հանգամանքը նրան թվացել է, չնայած որ դեպքից երկար ժամանակ անց է սթրեսից դուրս եկել: Ա.Կարապետյանին տարել են տարբեր մասնագետների մոտ, սակայն չգիտի բժիշկի օգնության դիմել է թե ոչ, միայն տեղյակ է, որ սկզբնական շրջանում քնաբեր էր խմում:
Ա.Կարապետյանը դեպքից հետո լացակումած պատմել է, որ ամբաստանյալի մոտ դանակ է եղել, անձամբ չգիտի, թե վերջինս դանակը դստեր մարմնի որ մասին է պահել: Տեղյակ չէ նաև, թե ինչ հեռախոս է եղել, միայն գիտի, որ ամուսնու նվիրածն է, սակայն արժեքի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի նախաքննական՝ 2015 թվականի ապրիլի 13-ի ցուցմունքով, համաձայն որի սովորում է Չեխովի անվան դպրոցի 2-րդ դասարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Լեռ Կամսար 30/2 շենքի 30-րդ բնակարանում հոր` Արտակ Կնյազյանի, Մոր՝ Անժելա Կարապետյանի, քրոջ` Մանե Կնյազյանի հետ: 2015թ ապրիլի 5-ին ինքը և իր մայրը տնից դուրս են եկել և գնացել մոր բարեկամի տուն, որտեղից ժամը 19:30-ի սահմաններում դուրս են եկել և երթուղային տաքսով, որի համարը չի հիշում շարժվել են դեպի տուն: Երթուղային տաքսին Օպերայի մոտակայքում նստել է մի կին և մի տղամարդ: Ինքը իր նստատեղը զիջել է այդ կնոջը` փոխելով իր տեղը, իսկ այդ տղան մնացել է կանգնած և բջջային հեռախոսով էր խոսում, սակայն թե կոնկրետ ինչ` չի հիշում: Վերջինս բավականին բարձր տոնով էր խոսում, որ գրեթե բոլորը լսում էին վերջինիս խոսակցությունը: Ինքը իր մայրիկի հետ երթուղային տաքսուց Անգլիայի դեսպանատան կանգառում իջել են և քայլել դեպի Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկ և Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով բարձացել դեպի համալսարան, որտեղով էլ պետք է տուն գնան: Մայրը դանդաղ բարձրացել է աստիճանները, իսկ ինքը նրանից գտնվում էր մի փոքր առաջ: Երբ հասել են Ամերիկյան համալսարանի առջևի հատվածը, մոր <<<<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսին զանգ է եկել, որից հետո մայրը արագացրել է քայլերը: Այդ ժամանակ իրենց հետևից ինչ որ մեկը դանակը ձեռքին մոտեցել է և այն դրել մոր կոկորդին, որից հետո նկատել է, որ մոր ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը ընկել է գետնին: Մայրիկի կոկորդին դանակ դնող անձն երթուղային տաքսու մեջ գտնվող տղան էր, որը Օպերայի շրջակայքում էր նստել երթուղային տաքսի: Վերջինս մայրիկից պահանջում էր հեռախոսը, որը արդեն ընկել էր գետնին: Տեսնելով այդ, նա մորը հրել է դեպի առաջ, գետնից վերցրել բջջային հեռախոսը և դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը լաց էր լինում և թե կոնկրետ որ կողմ է փախել անծանոթ տղան` չի տեսել: Չի կարող նկարագրել և հիշել այդ տղային: Վերջինս մորը չի հարվածել, իսկ մայրն էլ նրան չի հարվածել:
Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի և մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանի 2015 թվականի մայիսի 22-ի առերես ցուցմունքով, համաձայն որի անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանը նշել է, որ 2015 թվականի ապրիլի 6-ին ինքը և մայրը՝ Անժելա Կարապետյանը տուն գնալու ճանապարհին իրենց տուն չհասած ինչ որ երիտասարդ տղա հետևից դանակը դրել է մայրիկի կոկորդին և պահանջել հանձնել հեռախսը: Հեռախոսը մայրիկի մոտից ընկել է գետնին, այդ տղան վերցրել է բջջային հեռախոսը և փախել:
Ռոլանդ Իբոյանը նշել է, որ իր ձեռքին դանակ չի եղել, ինքը նկատել է հեռախոսը, որը ընկել է գետնին և վերցնելով այն դիմել է փախուստի: Լսելով Հենրիկ Կնյազյանի ցուցմունքը հայտնում է, որ ակնհայտ երևում է, որ որդին կրկնում է մոր՝ Անժելա Կարապետյանի բառերը:
Հ.Կնյազյանը ցումունք տալով նշել է, որ պնդում է իր ցուցմունքը, ինչ որ տեսել է, դա էլ ասում է:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Թեև դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հարցեր առաջադրել և հարցաքննել անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանին, սակայն պաշտպանական կողմին նման հնարավորություն ընձեռվել է մինչդատական վարույթի ընթացքում, մասնավորապես` 2015 թվականի մայիսի 22-ին անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանի և մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանի միջև իրականացված առերեսման ընթացքում: Քննչական այդ գործողության ժամանակ մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանին հնարավորություն է ընձեռնվել հարցադրումներ կատարել անչափահաս վկա Հ.Կնյազյանին, այսինքն` մեղադրյալ Ռ.Իբոյանն իրապես հնարավորություն է ունեցել հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկել վերջինիս ցուցմունքները: Հիշյալ քննչական գործողության ընթացքում որպես Ռ.Իբոյանի շահերի պաշտպան հանդես է եկել ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Կիմա Սարյանը:
Ինչ վերաբերում է Դատարանում անչափահաս վկա Հ.Կնյազյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ պատճառներով, այն է՝ սպառվել են Դատարանի կողմից անչափահաս վկա Հ.Կնյազյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները: Ամեն դեպքում մեղսագրվող արարքում ամբաստանյալ Ռոլանդ Իբոյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է ոչ միայն Դատարանում հրապարակված ու հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների, այլև դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ինչը բխում է նաև <<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գործով ՄԻԵԴ-ի` 2010թ. փետրվարի 23-ին արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ոգուց:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպական դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջության մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդկետ): Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալը հնարավորություն ունեն հակափաստարկներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապացույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատարանում` հրապարակային դատաքննության ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամապատասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրաժեշտությունը: Որպես կանոն, այդ իրավունքը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորություն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում:
Սույն գործով անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանի վերը հիշատակված նախաքննական ցուցմունքները չեն հանդիսանում այն միակ ապա¬ցույցները, որոնց հիման վրա Դատարանն հետևության է հանգել ամբաստանյալ Ռոլանդ Իբոյանի մեղավորության վերաբերյալ: Վիճարկվող այդ ցուցմունքներում առկա փաստական տվյալները հաստատվել են գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, այդ թվում՝ տուժող Անժելա Կարապետյանի, վկաներ Արտակ Կնյազյանի, Զուրբա Ավդալյանի, Հասմիկ Կարապետյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, ում հարցաքննելու հնարավորություն Դատարանում պաշտպանա¬կան կողմն ունե¬ցել և այդ իրավունքից օգտվել է: Հետևաբար` անչափահաս վկա Հ.Կնյազյանին Դատարանում հար¬ցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնա¬րի¬նութ¬յունը, մինչդատական վարույթի ընթացքում այն լիարժեքորեն ապահովելու պայմաններում, Դատարանի համոզմամբ չի խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Ռոլանդ Իբոյանի նվազագույն իրավունքները և չի հանգեցրել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանի տված /Ռ.Իբոյանին առերես/ և Դա¬տարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքները թույլատրելի և վերաբերելի ապա¬ցույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Ռոլանդ Իբոյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:
Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Արտակ Կնյազյանը 2015 թվականի ապրիլի 7-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տրվել այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20:00-ից մինչ 20:30 ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը Բաղրամյան 41 հասցեում հետևից մոտենալով բռնել է իր կնոջ պարանոցից, դանակը դրել է պարանոցին և դանակի սպառնալիքի տակ պահանջել բջջային հեռախոսը: Այդ պահին հիշյալ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսն ընկել է գետնին, վերջինս այն վերցնելով դիմել է փախուստի: Հափշտակության փաստով պատճառվել է 130 հազար ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ դեպքը տեղի է ունեցել կնոջ` Անժելա Կարապետյանի հետ, որը որդու հետ վերադառնալիս է եղել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զնության 2015 թվականի ապրիլի 5-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ընթերականների և տուժող Ա.Կարապետյանի մասնակցությամբ կատարվել է դեպքի վայրի զննություն: Վերջինս դեպքի վայրի զննության ժամանակ մատնացույց է արել Բաղրամյան 41 հասցեի այն հատվածը, որտեղ որպես զենք օգտագործված դանակով իրենից ավազակային հարձակմամբ հափշտակել են <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 13-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի օպեր լիազոր Ա.Հալաբյանը հաղորդում է վերցրել Անժելա Կարապետյանից, ըստ որի 05.04.2015թ. ժամը 20:00-ից 20:30 ընկած սահմաններում անհայտ անձը Բաղրամյան 40/1 հասցեում հետևից մոտենալով բռնել է իր պարանոցից, դանակը դրել պարանոցին և դանակի սպառնալիքի տակ պահանջել հեռախոսը: Այդ պահին հիշյալ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը ընկելէ գետնին, վերջինս վերցնելով այն դիմել է փախուստի: Կատարվածի փաստով իրեն պատճառել է 130.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված Արտակ Կնյազյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20.00-ից 20.30-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը Բաղրամյան 40/1 հասցեում հետևից մոտենալով կնոջը` Անժելա Սարգսյանին, դանակով սպառնալով հափշտակել է <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված բջջային հեռախոսի զննում կատարելու վերաբերյալ 2015 թվականի ապրիլի 17-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության է ենթարկվել ծրարավորված և փաթեթավորված բջջային հեռախոսը: Ծրարը բացվել է, որում առկա է սև պատյանի մեջ դրված բջջային հեռախոս: Պատյանի դիմացի մասը կաշվե է, ձախ ներքևի հատվածից դեպի 4.5 սմ առավելագույն հեռավորության վրա առկա է NILLKIN գրառումը: Նույն գրառումը առկա է պատյանի պլաստմասե հետնամասից ներքևի կողմում: Բջջային հեռախոսը SONY ֆիրմայի է, որը անգլերեն տառերով գրված է հեռախոսի էկրանին` վերևի մեջ տեղի հատվածում: Հեռախոսի ձախ վերևի անկյունային հատվածում առկա է 0.5սմ երկարությամբ վնասվածքի հետք, հեռախոսի կողային մեջտեղի հատվածում առկա է միացման կլորավում սպիտակ գույնի կոճակ, որի մոտակայքում առկա է 0.5 սմ երկարությամբ վնասված հետք: Բջջային հեռախոսի հետևի մեջտեղի հատվածում առկա է անգլերեն տառերով SONY գրառումը, դրանից ներքև 5.5 սմ հեռավորությամբ` XPERIA գրառումը: հեռախոսն ունի բնական մաշվածության հետքեր: Զննության պահին հեռախոսը գտնվում էր անջատված վիճակում: Այն միացվել է և որևէ կոդավորում չի պահանջվել: Բջջային հեռախոսի մեջ առկա է մարտկոց, դրա վերևի հատվածում տեղադրված 2 հեռախոսաքարտը` Վիվասել և Օրանժ են, մարտկոցի վրա առկա է պիտակ, որի վրա անգլերեն տառերով գրված է SONY model C2305 և նույնականացման համարը` 35809505-848253-8: Մետաղի վրա առկա է վնասվածքի հետք:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 17-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Տուժող Ա.Կարապետյանը ճանաչել է թիվ 3 համարի պիտակի տակ դրված սև իրանով <<Սոնի Իկսպերիա>> մոդելի բջջային հեռախոսը, հեռախոսի աջակողմյան հատվածի և մարտկոցի վրա առկա վնասվածքներից: Ա.Կարապետյանը հայտարարել է, որ այն հանդիսանում է 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում ավազակային հարձակմամբ իր մոտից հափշտակված բջջային հեռախոսը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2015 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Կարապետյանին ճանաչման է ներկայացվել 4 անձ, որոնք 1-ից մինչև 4 թվերով համարակալված կանգնած են քննիչի աշխատասենյակում: Տուժող Ա.Կարապետյանը զննելով իր դիմաց կանգնած 4 անձանց, հայտարարեց որ ճանաչում է ձախից աջ 3-րդ տեղում կանգնած երիտասարդ տղային և հայտնեց, որ այդ երիտասարդ տղան այն տղան է, ով 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում դանակի գործադրմամբ հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Բացի այդ, տուժող Ա.Կարապետյանը հայտարարեց, որ այդ տղային տեսել է <<Օպերայի>> շրջակայքում, երբ նա նստել է երթուղային տաքսին և վերոնշյալ երթուղային տաքսով եկել են Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկ, ապա նա հետապնդել է միչև Ամերիկյան համալսարան, որից հետո բարձրանալով Ամերիկյան համլսարանի աստիճանները՝ կողային հատվածում հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Տուժող Ա.Կարապետյանը միանգամից ճանաչել է ձախից 3-րդ համարի տեղում կանգնած երիտասարդ տղային և հայտարարել է, որ նա երթուղային տաքսի նստած՝ իրեն հետապնդող և իրենից հեռախոսը հափշտակող անձն է:
Թիվ 3-րդ համարի տակ համարակալված երիտասարդը Ռոլանդ Իբոյանն է, ով նշել է, որ Ա.Կարապետյանին չի ճանաչում և նման հետապնդում չի եղել: Ռ.Իբոյանը հրաժարվել է արձանագրությունը ստորագրելուց: Տուժող Ա. Կարապետյանը հայտարարել է, որ 3-րդ համարի տակ համարակալված երիտասարդին ճանաչել է հասակից, թրաշից, դեմքին առկա ընդհանուր դիմագծերից և նա այն երիտասարդն է, ով դանակը դրել էր կոկորդին և հափշտակել իր հեռախոսը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2015 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Զուրբա Ավդալյանին ճանաչման ներկայացվեց կանգած 4 անձ: Զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված 1-4-րդ համարի տակ համարակալված անձանց, վկա Զուրբա Ավդալյանը հայտարարել է, որ ճանաչում է երրորդ համարում կանգնած տղային և հայտարարել է, որ վերջինիցս է 2015 թվականի ապրիլի 8-ին իրենց խաչմերուկի մոտակայքում գնել <<SONY XPERIA>> մոդելի հեռախոսը: Ձախից աջ հերթականությամբ երրորդ տեղում կանգնած տղայի անունը Ռոլանդ է, ինքը ճանաչում է նրան որպես Սիփան գյուղի բնակիչ: Ռոլանդ անունով տղայից է Սիփան գյուղում 25.000 ՀՀ դրամով գնել բջջային հեռախոսը, որը 17.04.15թ-ին ներկայացրել էր ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում:
Երրորդ տեղում ձախից աջ կանգնած երիտասարդ տղան հանդիսանում է Ռոլանդ Իբոյանը: Վերջինս հայտարարել է, որ ճանաչում է Զուրբա Ավդալյանին, որպես Սիփան գյուղի դպրոցի ուսուցիչ, և որ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը վաճառել է նրան:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված լազերային սկավառակը զննելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 21-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի վարույթն իրականացնող մարմնի ներկայացուցիչը տուժող Ա.Կարապետյանի մասնակցությամբ զննել է թվով երկու սկավառակներ. առաջին սկավառակի մեջ ձայնագրված է Ամերիկյան համալսարանի տեսանկարահանող սարքի ձայնագրությունը համաձայն որի` Ռ.Իբոյանը քայլում է տուժող Ա.Կարապետյանի և վերջինիս որդի Հենրիկ Կնյազյանի հետևից, Ամերիկյան համալսարանի աջ կողային հատվածով, որը նաև հաստատում է տուժող Ա.Կարապետյանը, այնուհետև հեռախոսը հափշտակելուց հետո նույն ճանապարհով, որով որ հետապնդել էր` դիմում է փախուստի:
Եկրորդ սկավառակի զննությամբ ձայնագրված է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 21 հասցեի <<Բաղրամյան 21>> անվամբ մթերային խանութի տեսանկարահանող սարքի տեսաձայնագրությունը, համաձայն տեսանյութի Ռոլանդ Իբոյանը Բաղրամյան պողոտան վազելով անցնում է հիշյալ խանութի եզր և խանութի դիմացից վազելով իջնում դեպի Ազգային Ժողովի կողմ, այնուհետև դուրս գալիս տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 896 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Կարապետյանի մոտ անձնական քննությամբ մարմնական վնասվածքներին բնորոշ օբեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Փորձաքննությանը ուշ ներկայանալու և բժշկական փաստաթղթերի բացակայության պատճառով ներկայումս ստույգ որոշել, թե նշված դեպքի ժամկետին համապատասխան մարմնական վնասվածքներ եղել են, թե ոչ, քանի որ վերջիններս այդ օրերի ընթացքում կարող էին անհետանալ:
Ըստ փորձաքննվողի խոսքերի. <<05.04.15թ. 20:30-ի սահմաններում ինքը փողոցով քայլում էր ու նկատել է, որ իրեն հետապնդում է անծանոթ մի երիտասարդ, վերջինս մոտեցել է իրեն, ձեռքով բռնել է կոկորդը և դանակի սպառնալիքով պահանջել է իր մոտ եղած բջջային հեռախոսը: Այդ ժամանակ բջջային հեռախոսն իր ձեռքից ընկել է գետնին և այդ անծանոթը գետնից վերցնելով այն թողել և հեռացել է: Ինքը մարմնական վնասվածք չի ստացել, բուժ. օգնության չեն դիմել>>:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեց և հետազոտվեց դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 296-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված բջջային հեռախոսը <<SONY XPERIA>> տեսակի է, <<C 2305>> մոդելի բջջային հեռախոսի և դրա պատյանի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2015թ. ապրիլի 05-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 63.000 ՀՀ դրամ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեց և հետազոտվեց անձին բերման ենթարկելու և <<Սոնի>> մոդելի բջջային հեռախոսը ներկայացնելու մասին արձանագրությունները, համաձայն որոնց 2015 թվականի ապրիլի 17-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժին է բերման ենթարկվել Զուրբա Ավդալյանը, ով ներկայացրել է <<Սոնի>> մոդելի 358095058482538 գործարանային համարով բջջային հեռախոսը: Բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված է 093-64-04-34 և 095-64-04-34 հեռախոսահամարները: Բջջային հեռախոսը փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեց և հետազոտվեց բջջային հեռախոսի զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի զննության է ենթարկվել Ռ.Իբոյանին պատկանող և վերջինիցս անձնական խուզարկությամբ առգրավված <<Սամսունգ>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Այն ունի սպիտակ գույն, իսկ եզրից պատված է արծաթագույն ներկանյութով: Հեռախոսի էկրանի անմիջապես վերևում առկա է <<Սամսունգ>> գրառումը: Հեռախոսի հետևի ներքևի մասի միջնամասում առկա է <<Սամսունգ>> գրառումը: Վերևի մասում առկա է ֆոտոօբյեկտը, որի վրա գրված է 8.0 MEGA: Հեռախոսի վերևի եզրային մասում առկա են վնասվածքի հետքեր: Հեռախոսի երկարությունը 12.5 սմ է, լայնությունը 6.7 սմ: Բացվել է հեռախոսի կափարիչը, որի տակ առկա է մարտկոց և Վիվասելի քարտ: Այնուհետև արտաքին զննությամբ հայտնի է դարձել, որ հեռախոսը գործարանային արտադրության է, այն է` 355310047027226: Հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել Վիվասելի քարտը, որը տեղադրվել է Nokia տեսակի հեռախոսի մեջ, զանգ է կատարել և ֆիքսվել է 094-13-46-00 Համարը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի անվամբ տրված AM06880913 սերիայի և համարի անձնագրի պատճենը, համաձայն որի Ռ.Իբոյանը ծնվել է 01.01.1994թ., անձնագիրը տրվել է 18.04.2012թ. 024-ի կողմից, Ռ.Իբոյանը հաշվառված է Արագածոտնի մարզ, գյուղ Սիփան, տուն 12:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 պահանջագիրը` համաձայն որի Ռոլանդ Իբոյանի վերաբերյալ որևէ տեղեկություններ չկա:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու վերաբերյալ 2015 թվականի ապրիլի 18-ի որոշումը, համաձայն որի Զուրբա Ավդալյանի ներկայացրած <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել թիվ 14121715 քրեական գործին:
Ոսկու գրավադրմամբ վարկային և գրավի թիվ 11027826 պայմանագիրը, համաձայն որի ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանի և <<Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ>> ՈւՎԿ ՓԲԸ-ի միջև կնքվել է սպառողական վարկի պայմանագիր:
ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի պետ Ռ.Ստեփանյանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ի գրությունը, համաձայն որի Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը զննվել է ԲՍԲ-ի բժիշկների կողմից և ախտորոշվել է գաստրոդուոդենիտ, նշանակվել է համապատասխան բուժում:
Ռ.Իբոյանի առողջական վիճակի հետազոտման արձանագրությունները, համաձայն որի վերջինիս մոտ ախտորոշվել է երկկողմանի խորակամար ոտնաթաթ, քայլքի, չափավոր աստիճանի խանգարմամբ, ձախակողմյան աճուկային ճողվածք, ձախակողմյան կրիպտորխիզմ:
Սիփանի գյուղապետարանի և միջնակարգ դպրոցի տնօրենի կողմից տրված բնութագրերը, համաձայն որոնց Ռ.Իբոյանը սովորել է Սիփանի միջնակարգ դպրոցում, իրեն դրսևորել է խելացի և համեստ կողմերով, ուշադիր է, դասերից չի բացակայել, ուսուցիչների նկատմամբ հարգալից է, սիրում է ընկերներին և պատրաստ է միշտ օգնել նրանց, ակտիվորեն մասնակցել է գյուղում անցկացվող հասարակական աշխատանքներին և միջոցառումներին, հարգանք է վայելում համագյուղացիների և ընկերների շրջանում, վարքում վնասակար սովորություններ չեն նկատվել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Ռոլանդ Իբոյանի նախաքննական, դատաքննական և տուժող Անժելա Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս, դրանց մի մասն ի հաշիվ մյուսի արժևորելիս` Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտա¬հայտել, որ <<թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի>>: Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ:
Միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանը, ի հաշիվ ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի ցուցմունքների առավել արժևորում է Անժելա Վարդանի Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված փաստական տվյալները հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես.
-Տուժող Անժելա Վարդանի Կարապետյանը նախաքննության ընթացքում 2015 թվականի ապրիլի 9-ին, 2015 թվականի ապրիլի 17-ին /լրացուցիչ/, 2015 թվականի ապրիլի 18-ին և մայիսի 12-ի կասկածյալ և մեղադրյալ Ռ.Իբոյանի հետ առերես ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2015թ. ապրիլի 5-ին 19:30-ի սահմաններում երեխայի հետ միասին Մասիվից նստել է 8-րդ համարի երթուղային տաքսի և հասնելով <<Օպերայի>> շրջակայք, երթուղային տաքսի է նստել նաև Ռոլանդ Իբոյանը: Նշված երթուղայինից իջել է Անգլիայի դեսպանատան մոտ և բարձացել Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով: Աստիճանները բարձրանալիս՝ Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկի մայթեզրի կողային հատվածում նկատել է իր հետ առերեսվողին, որը կանգնած նայում էր իր վրա, ապա շարունակել է բարձրանալ աստիճաններով: Ռոլանդ Իբոյանը բարձացել է իր հետևից, խոսել բջջային հեռախոսով, ասելով. <<Հեսա հասնում եմ շենքի մոտ>>: Հասնելով ամերիկյան համալսարանի կողային հատվածը, ժամը 20-ից 21-ը ընկած ժամանակահատվածում Ռոլանդ Իբոյանը ձախ ձեռքով բռնելով կոկորդը հետ է հրել, ապա դանակը կողային հատվածով դրել է կոկորդին` պահանջելով իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Այդ պահին հեռախոսով խոսելիս է եղել մոր հետ և հեռախոսը ձեռքից ընկել է գետնին: Իր ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը ընկնելուց հետո Ռոլանդ Իբոյանը հրել է իրեն, ապա դանակը դեպի իրեն պահած, առանց որևէ բան խոսելու կռացել, վերցրել է բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի՝ Ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ: Ռոլանդ Իբոյանն իրեն չի հարվածել, մարմնական վնասվածք չի ստացել, վերջինս միայն ձախ ձեռքով կոկորդից հետ է հրել, ապա աջ ձեռքով դանակը մոտեցրել է կոկորդին: Դանակի դիմային հատվածը հպվել է կոկորդին, բայց որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, և այդ կերպ սպառնացել և պահանջել է բջջային հեռախոսը:
Պնդում է, որ Ռոլանդ Իբոյանի ձեռքինը դանակ էր, սակայն հստակ չի կարող ասել, այն բացովի-փակովի էր, թե ոչ: Ռ.Իբոյանի կողմից իր կոկորդին դրած դանակը մեկ սայրանի էր, դրա բռնող մասը կլիներ շուրջ 10 սմ:
Ճանաչման ներկայացված թվով 4 <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսներից ճանաչել է թիվ 3 համարի պիտակի տակ դրված <<XPERIA>> բջջային հեռախոսը՝ աջ կոճակի մոտ առկա և հեռախոսի հետնամասի մարտկոցի վնասվածքներից՝ որպես իրեն պատկանող և հափշտակված բջջային հեռախոսի:
-Վկա Արտակ Հովհաննեսի Կնյազյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որի հայտնել է, որ 2015 թվականի ապրլի 5-ին գտնվել է Արտաշատ քաղաքում՝ անձնական գործերով: Ժամը 21-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել կինը և հայտնել, որ մորաքրոջ` Լաուրա Սարգսյանի տանից վերադառնալիս՝ Ամերիկյան համալսարանի կողային հատվածում անհայտ անձը հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի: Կինը պատմել է, որ հափշտակությունը կատարվել է դանակի սպառնալիքի ներքո: Զատիկի օրը կինը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հարձակվել են իր և երեխայի վրա և դանակի սպառնալիքով հափշտակել բջջային հեռախոսը: Դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ կինը և երեխան տվել են նույնանման պատասխաններ: Քանի որ ապրիլի 5-6 ոչ աշխատանքային օրեր էր, սույն թվականի ապրիլի 7-ին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: Սկզբում ինքը վերոնշյալ հեռախոսի կողոպուտի մասին դիմում է ներկայացրել, հետո որոշել է ճիշտը պատմել և հաղորդում է տվել: Նշել է, որ ավելորդ քաշքշուկից զերծ մնալու պատճառով սկզբում ճիշտը չի պատմել, սակայն մի քանի ժամ անց հասկացել է իր սխալը և հաղորդում է տվել կատարվածի մասին: Դեպքից հետո տանը կնոջից տեղեկացել է, որ կինը և որդին 2015թ ապրիլի 5-ին, ժամը 12-ի սահմաններում գնացել են մորաքրոջ տուն: Այնտեղից դուրս են եկել ժամը 19-ի սահմաներում, և տուն գնալու նպատակով նստել են թիվ 8 համարի երթուղային տաքսի, որից իջել են Բաղրամյան փողոցի` Անգլիայի դեսպանատան մոտ, ապա քայլել Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով՝ դեպի տուն: Տնից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա, Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտ, որդու հետ քայլելու ժամանակ կինը հետնամասից շողք է տեսել և արագացրել է քայլերը, որից հետո ինչ որ տղա`25-30 տարեկան, ձախ ձեռքով բռնել է կոկորդից, հրել, հետո կոկորդին դանակ է մոտեցրել և պահանջել բջջային հեռախոսը: Կինը հայտնել է, որ այդ ժամանակ ինքը խոսելուց է եղել մոր հետ և կոկորդը բռնելու պահին հեռախոսը ընկել է գետնին: Երիտասարդը տեսնելով գետնին ընկած հեռախոսը, հրել է կնոջը, վերցրել հեռախոսը և փախել Ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ: Կինը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, վերջինիս պատմելով նրան չեն հարվածել, զուտ դանակի կողային հատվածը դրել են կոկորդին և պահանջել հեռախոսը:
-Վկա Հասմիկ Մակեդոնի Կարապետյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որի նա հայտնել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել <<զատիկի>> օրը, երբ աղջիկը՝ Անժելա Կարապետյանը թոռնիկի հետ գնացել են իր քրոջ տուն: <<Զատիկը>> նշելուց հետո աղջկա հետ հեռախոսով զրուցել է և տեղեկացել, որ տուն են վերադառնում: Որոշ ժամանակ անց կրկին զանգահարել է և խոսելու ընթացքում լսել երեխայի ճիչը ու վազքի ձայն: Շուրջ 10 րոպե անց հեռախոսը անջատվել է, որպիսի իրավիճակից անհանգստացել են: Որոշ ժամանակ անց աղջկա սկեսրայրը զանգել և տեղեկացրել է, որ դեպք է տեղի ունեցել: Դեպքից հետո աղջիկը շատ ծանր սթրեսի մեջ է եղել: Հետագայում Ա.Կարապետյանն իրեն հայտնել է, որ վերջինիս թվացել է, որ դեպքի պահին հեռախոսը հափշտակող անձի՝ Ռ.Իբոյանի մոտ դանակ է եղել:
Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի նախաքննական՝ 2015 թվականի ապրիլի 13-ի ցուցմունքով, համաձայն որի սովորում է Չեխովի անվան դպրոցի 2-րդ դասարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Լեռ Կամսար 30/2 շենքի 30-րդ բնակարանում հոր` Արտակ Կնյազյանի, Մոր՝ Անժելա Կարապետյանի, քրոջ` Մանե Կնյազյանի հետ: 2015թ. ապրիլի 5-ին ինքը և մայրը տնից դուրս են եկել և գնացել մոր բարեկամի տուն, որտեղից ժամը 19:30-ի սահմաններում դուրս են եկել և երթուղային տաքսով, որի համարը չի հիշում շարժվել են դեպի տուն: Երթուղային տաքսին Օպերայի մոտակայքում նստել է մի կին և մի տղամարդ: Ինքը իր նստատեղը զիջել է այդ կնոջը` փոխելով իր տեղը, իսկ այդ տղան մնացել է կանգնած և բջջային հեռախոսով էր խոսում, սակայն, թե ինչ կոնկրետ չի հիշում: Վերջինս բավականին բարձր տոնով էր խոսում, որ գրեթե բոլորը լսում էին վերջինիս խոսակցությունը: Ինքը իր մայրիկի հետ երթուղային տաքսուց Անգլիայի դեսպանատան կանգառում իջել են և քայլել դեպի Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկ և Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով բարձացել դեպի համալսարան, որտեղով էլ պետք է տուն գնան: Մայրը դանդաղ բարձրացել է աստիճանները, իսկ ինքը նրանից գտնվում էր մի փոքր առաջ: Երբ հասել են Ամերիկյան համալսարանի առջևի հատվածը, մոր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսին զանգ է եկել, որից հետո մայրը արագացրել է քայլերը: Այդ ժամանակ իրենց հետևից ինչ որ մեկը դանակը ձեռքին մոտեցել է և այն դրել մոր կոկորդին, որից հետո նկատել է, որ մոր ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը ընկել է գետնին: Մայրիկի կոկորդին դանակ դնող անձն երթուղային տաքսու մեջ գտնվող տղան էր, որը Օպերայի շրջակայքում էր նստել երթուղային տաքսի: Վերջինս մայրիկից պահանջում էր հեռախոսը, որը արդեն ընկել էր գետնին: Տեսնելով այդ, նա մորը հրել է դեպի առաջ, գետնից վերցրել բջջային հեռախոսը և դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը լաց էր լինում և թե կոնկրետ որ կողմ է փախել անծանոթ տղան չի տեսել: Չի կարող նկարագրել և հիշել այդ տղային: Վերջինս մորը չի հարվածել, իսկ մայն էլ նրան չի հարվածել:


Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի և մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանի 2015 թվականի մայիսի 22-ի առերես ցուցմունքով, համաձայն որի անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանը նշել է, որ 2015 թվականի ապրիլի 6-ին ինքը և մայրը՝ Անժելա Կարապետյանը տուն գնալու ճանապարհին իրենց տուն չհասած ինչ որ երիտասարդ տղա հետևից դանակը դրել է մայրիկի կոկորդին և պահանջել հանձնել հեռախսը: Հեռախոսը մայրիկի մոտից ընկել է գետնին, այդ տղան վերցրել է բջջային հեռախոսը և փախել:
Ռոլանդ Իբոյանը նշել է, որ իր ձեռքին դանակ չի եղել, ինքը նկատել է հեռախոսը, որը ընկել է գետնին և այն վերցնելով դիմել է փախուստի: Լսելով Հենրիկ Կնյազյանի ցուցմունքը հայտնում է, որ ակնհայտ երևում է , որ որդին կրկնում է մոր՝ Անժելա Կարապետյանի բառերը:
Հ.Կնյազյանը ցումունք տալով նշել է, որ պնդում է իր ցուցմունքը, ինչ որ տեսել է, դա էլ ասում է:
-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Արտակ Կնյազյանը 2015 թվականի ապրիլի 7-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տրվել այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20:00-ից մինչ 20:30 ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը Բաղրամյան 41 հասցեում հետևից մոտենալով բռնել է իր կնոջ պարանոցից, դանակը դրել է պարանոցին և դանակի սպառնալիքի տակ պահանջել բջջային հեռախոսը: Այդ պահին հիշյալ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսն ընկել է գետնին, վերջինս այն վերցնելով դիմել է փախուստի: Հափշտակության փաստով պատճառվել է 130 հազար ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ դեպքը տեղի է ունեցել կնոջ` Անժելա Կարապետյանի հետ, որը որդու հետ վերադառնալիս է եղել:
-Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զնության 2015 թվականի ապրիլի 5-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ընթերականների և տուժող Ա.Կարապետյանի մասնակցությամբ կատարվել է դեպքի վայրի զննություն: Վերջինս դեպքի վայրի զննության ժամանակ մատնացույց է արել Բաղրամյան 41 հասցեի այն հատվածը, որտեղ որպես զենք օգտագործված դանակով իրենից ավազակային հարձակմամբ հափշտակել են <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը:
-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 13-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի օպեր լիազոր Ա.Հալաբյանը հաղորդում է վերցրել Անժելա Կարապետյանից, ըստ որի 05.04.2015թ. ժամը 20:00-ից 20:30 ընկած սահմաններում անհայտ անձը Բաղրամյան 40/1 հասցեում հետևից մոտենալով բռնել է իր պարանոցից, դանակը դրել պարանոցին և դանակի սպառնալիքի տակ պահանջել հեռախոսը: Այդ պահին հիշյալ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը ընկելէ գետնին, վերջինս վերցնելով այն դիմել է փախուստի: Կատարվածի փաստով իրեն պատճառել է 130.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Հրապարակված և հետազոտված Արտակ Կնյազյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20.00-ից 20.30-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը Բաղրամյան 40/1 հասցեում հետևից մոտենալով կնոջը` Անժելա Սարգսյանին, դանակով սպառնալով հափշտակել է <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի:
-Հրապարակված և հետազոտված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 17-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Տուժող Ա.Կարապետյանը ճանաչել է թիվ 3 համարի պիտակի տակ դրված սև իրանով <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը, հեռախոսի աջակողմյան հատվածի և մարտկոցի վրա առկա վնասվածքներից: Ա.Կարապետյանը հայտարարել է, որ այն հանդիսանում է 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում ավազակային հարձակմամբ իր մոտից հափշտակված բջջային հեռախոսը:
-Հրապարակված և հետազոտված անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2015 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Կարապետյանին ճանաչման է ներկայացվել 4 անձ, որոնք 1-ից մինչև 4 թվերով համարակալված կանգնած են քննիչի աշխատասենյակում: Տուժող Ա.Կարապետյանը զննելով իր դիմաց կանգնած 4 անձանց, հայտարարել է, որ ճանաչում է ձախից աջ 3-րդ տեղում կանգնած երիտասարդ տղային և հայտնեց, որ այդ երիտասարդ տղան այն տղան է, ով 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում դանակի գործադրմամբ հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Բացի այդ, տուժող Ա.Կարապետյանը հայտարարեց, որ այդ տղային տեսել է <<Օպերայի>> շրջակայքում, երբ նա նստել է երթուղային տաքսին և վերոնշյալ երթուղային տաքսով եկել են Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկ, ապա նա հետապնդել է միչև Ամերիկյան համալսարան, որից հետո բարձրանալով Ամերիկյան համլսարանի աստիճանները՝ կողային հատվածում հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Տուժող Ա.Կարապետյանը միանգամից ճանաչել է ձախից 3-րդ համարի տեղում կանգնած երիտասարդ տղային և հայտարարել է, որ նա երթուղային տաքսի նստած՝ իրեն հետապնդող և իրենից հեռախոսը հափշտակող անձն է:
Թիվ 3-րդ համարի տակ համարակալված երիտասարդը Ռոլանդ Իբոյանն է, ով նշել է, որ Ա.Կարապետյանին չի ճանաչում և նման հետապնդում չի եղել: Ռ.Իբոյանը հրաժարվել է արձանագրությունը ստորագրելուց: Տուժող Ա. Կարապետյանն հայտարարել է, որ 3-րդ համարի տակ համարակալված երիտասարդին ճանաչել է հասակից, թրաշից, դեմքին առկա ընդհանուր դիմագծերից և նա այն երիտասարդն է, ով դանակը դրել էր կոկորդին և հափշտակել իր հեռախոսը:
Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 896 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Կարապետյանի մոտ անձնական քննությամբ մարմնական վնասվածքներին բնորոշ օբեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Փորձաքննությանը ուշ ներկայանալու և բժշկական փաստաթղթերի բացակայության պատճառով ներկայումս ստույգ որոշել, թե նշված դեպքի ժամկետին համապատասխան մարմնական վնասվածքներ եղել են, թե ոչ, քանի որ վերջիններս այդ օրերի ընթացքում կարող էին անհետանալ:
Ըստ փորձաքննվողի խոսքերի. <<05.04.15թ. 20:30-ի սահմաններում ինքը փողոցով քայլում էր ու նկատել է, որ իրեն հետապնդում է անծանոթ մի երիտասարդ, վերջինս մոտեցել է իրեն, ձեռքով բռնել է կոկորդը և դանակի սպառնալիքով պահանջել է իր մոտ եղած բջջային հեռախոսը: Այդ ժամանակ բջջային հեռախոսն իր ձեռքից ընկել է գետնին և այդ անծանոթը գետնից վերցնելով այն թողել և հեռացել է: Ինքը մարմնական վնասվածք չի ստացել, բուժ. օգնության չեն դիմել>>:
Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված փաստաթղթերը թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի կողմից որպես զենք օգտագործվող այլ առարկա հանդիսացող դանակի գործադրմամբ ավազակությունը` ուրշի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով հարձակումը, որը կատարվել է կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով տուժողի նախաքննական, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
Անդրադառնալով պաշտպան Կ.Սարյանի պաշտպանական ճառում բերված՝ իր պաշտպանյալ Ռ.Իբոյանի կողմից կատարած արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը հիմնավորող փաստական տվյալների բացակայության և նրա արարքը փաստացի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու վերաբերյալ միջնորդությանը, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի բերած՝ ամբաստանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Տուժող Անժելա Վարդանի Կարապետյանի նախաքննական` 2015 թվականի ապրիլի 9-ի, 2015 թվականի ապրիլի 17-ի լրացուցիչ, տուժող Ա.Կարապետյանի և կասկածյալ Ռ.Իբոյանի 2015 թվականի ապրիլի 18-ի առերես, տուժող Ա.Կարապետյանի և մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանի 2015 թվականի մայիսի 12-ի առերես ցուցմունքներով, համաձայն որոնց տուժող Ա.Կարապետյանը ցումունքներ տալով հայտնել և առերես պնդել է, որ 2015թ. ապրիլի 5-ին ժամը 19:30-ի սահմաններում երեխայի հետ միասին Մասիվից նստել է 8-րդ համարի երթուղային տաքսի և հասնելով <<Օպերայի>> շրջակայք, երթուղային տաքսի է նստել նաև Ռոլանդ Իբոյանը: Նշված երթուղայինից իջել է Անգլիայի դեսպանատան մոտ և բարձացել Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով: Աստիճանները բարձրանալիս՝ Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկի մայթեզրի կողային հատվածում նկատել է իր հետ առերեսվողին, որը կանգնած նայում էր իր վրա, ապա շարունակել է բարձրանալ աստիճաններով: Ռոլանդ Իբոյանը բարձացել է իր հետևից, խոսել բջջային հեռախոսով, ասելով. <<Հեսա հասնում եմ շենքի մոտ>>: Հասնելով ամերիկյան համալսարանի կողային հատվածը, ժամը 20-ից 21-ը ընկած ժամանակահատվածում Ռոլանդ Իբոյանը ձախ ձեռքով բռնելով կոկորդը հետ է հրել, ապա դանակը կողային հատվածով դրել է կոկորդին` պահանջելով իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Այդ պահին հեռախոսով խոսելիս է եղել մոր հետ և հեռախոսը ձեռքից ընկել է գետնին: Իր ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը ընկնելուց հետո Ռոլանդ Իբոյանը հրել է իրեն, ապա դանակը դեպի իրեն պահած, առանց որևէ բան խոսելու կռացել, վերցրել է բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի՝ Ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ: Ռոլանդ Իբոյանն իրեն չի հարվածել, մարմնական վնասվածք չի ստացել, վերջինս միայն ձախ ձեռքով կոկորդից հետ է հրել, ապա աջ ձեռքով դանակը մոտեցրել է կոկորդին: Դանակի դիմային հատվածը հպվել է կոկորդին, բայց որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, և այդ կերպ սպառնացել և պահանջել է բջջային հեռախոսը:
Պնդում է, որ Ռոլանդ Իբոյանի ձեռքինը դանակ էր, սակայն հստակ չի կարող ասել, այն բացովի-փակովի էր, թե ոչ: Ռ.Իբոյանի կողմից իր կոկորդին դրած դանակը մեկ սայրանի էր, դրա բռնող մասը կլիներ շուրջ 10 սմ:
Ճանաչման ներկայացված թվով 4 <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսներից ճանաչել է թիվ 3 համարի պիտակի տակ դրված <<XPERIA>> բջջային հեռախոսը՝ աջ կոճակի մոտ առկա և հեռախոսի հետնամասի մարտկոցի վնասվածքներից՝ որպես իրեն պատկանող և հափշտակված բջջային հեռախոսի:
-Վկա Արտակ Հովհաննեսի Կնյազյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որի 2015 թվականի ապրլի 5-ին գտնվել է Արտաշատ քաղաքում՝ անձնական գործերով: Ժամը 21-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել կինը և հայտնել, որ մորաքրոջ` Լաուրա Սարգսյանի տանից վերադառնալիս՝ Ամերիկյան համալսարանի կողային հատվածում անհայտ անձը հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի: Կինը պատմել է, որ հափշտակությունը կատարվել է դանակի սպառնալիքի ներքո: Զատիկի օրը կինը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ հարձակվել են իր և երեխայի վրա, և դանակի սպառնալիքով հափշտակել բջջային հեռախոսը: Դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ կինը և երեխան տվել են նույնանման պատասխաններ: Քանի որ ապրիլի 5-6 ոչ աշխատանքային օրեր էր, 2016 թվականի ապրիլի 7-ին հաղորդում է տվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: Սկզբում ինքը վերոնշյալ հեռախոսի կողոպուտի մասին դիմում է ներկայացրել, հետո որոշել է ճիշտը պատմել և հաղորդում է տվել: Նշել է, որ ավելորդ քաշքշուկից զերծ մնալու պատճառով սկզբում ճիշտը չի պատմել, սակայն մի քանի ժամ անց հասկացել է իր սխալը և հաղորդում է տվել կատարվածի մասին: Դեպքից հետո տանը կնոջից տեղեկացել է, որ կինը և որդին 2015թ ապրիլի 5-ին, ժամը 12-ի սահմաններում գնացել են մորաքրոջ տուն: Այնտեղից դուրս են եկել ժամը 19-ի սահմաներում, և տուն գնալու նպատակով նստել են թիվ 8 համարի երթուղային տաքսի, որից իջել են Բաղրամյան փողոցի` Անգլիայի դեսպանատան մոտ, ապա քայլել Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով՝ դեպի տուն: Տնից մոտ 200 մետր հեռավորության վրա, Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտ, որդու հետ քայլելու ժամանակ կինը հետնամասից շողք է տեսել և արագացրել է քայլերը, որից հետո ինչ որ տղա`25-30 տարեկան, ձախ ձեռքով բռնել է կոկորդից, հրել, հետո կոկորդին դանակ է մոտեցրել և պահանջել բջջային հեռախոսը: Կինը հայտնել է, որ այդ ժամանակ ինքը խոսելուց է եղել մոր հետ և կոկորդը բռնելու պահին հեռախոսը ընկել է գետնին: Երիտասարդը տեսնելով գետնին ընկած հեռախոսը, հրել է կնոջը, վերցրել է գետնին ընկած հեռախոսը և փախել Ամերիկյան համալսարանի ուղղությամբ: Կինը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել, վերջինիս պատմելով նրան չեն հարվածել, զուտ դանակի կողային հատվածը դրել են կոկորդին և պահանջել հեռախոսը:
-Վկա Հասմիկ Մակեդոնի Կարապետյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց դեպքը տեղի է ունեցել <<զատիկի>> օրը, երբ աղջիկը՝ Անժելա Կարապետյանը թոռնիկի հետ գնացել են իր քրոջ տուն: <<Զատիկը>> նշելուց հետո աղջկա հետ հեռախոսով զրուցել և տեղեկացել է, որ տուն են վերադառնում: Որոշ ժամանակ անց կրկին զանգահարել է խոսելու ընթացքում լսել երեխայի ճիչը ու վազքի ձայնը: Շուրջ 10 րոպե անց հեռախոսը անջատվել է, որպիսի իրավիճակից անհանգստացել են: Որոշ ժամանակ անց աղջկա սկեսրայրը զանգել և տեղեկացրել է, որ դեպք է տեղի ունեցել: Դեպքից հետո աղջիկը շատ ծանր սթրեսի մեջ է եղել: Հետագայում Ա.Կարապետյանն իրեն հայտնել է, որ վերջինիս թվացել է, որ դեպքի պահին հեռախոսը հափշտակող անձի՝ Ռ.Իբոյանի մոտ դանակ է եղել:
Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի նախաքննական՝ 2015 թվականի ապրիլի 13-ի ցուցմունքով, համաձայն որի սովորում է Չեխովի անվան դպրոցի 2-րդ դասարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Լեռ Կամսար 30/2 շենքի 30-րդ բնակարանում հոր` Արտակ Կնյազյանի, Մոր՝ Անժելա Կարապետյանի, քրոջ` Մանե Կնյազյանի հետ: 2015թ ապրիլի 5-ին ինքը և իր մայրը տնից դուրս են եկել և գնացել մոր բարեկամի տուն, որտեղից ժամը 19:30-ի սահմաններում դուրս են եկել և երթուղային տաքսով, որի համարը չի հիշում շարժվել են դեպի տուն: Երթուղային տաքսին Օպերայի մոտակայքում նստել է մի կին և մի տղամարդ: Ինքը իր նստատեղը զիջել է այդ կնոջը փոխելով իր տեղը, իսկ այդ տղան մնացել է կանգնած և բջջային հեռախոսով էր խոսում, սակայն թե ինչ կոնկրետ չի հիշում: Վերջինս բավականին բարձր տոնով էր խոսում, որ գրեթե բոլորը լսում էին վերջինիս խոսակցությունը: Ինքը իր մայրիկի հետ երթուղային տաքսուց Անգլիայի դեսպանատան կանգառում իջել են և քայլել դեպի Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկ և Ամերիկյան համալսարանի աստիճաններով բարձացել դեպի համալսարան, որտեղով էլ պետք է տուն գնան: Մայրը դանդաղ բարձրացել է աստիճանները, իսկ ինքը նրանից գտնվում էր մի փոքր առաջ: Երբ հասել են Ամերիկյան համալսարանի առջևի հատվածը, մոր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսին զանգ է եկել, որից հետո մայրը արագացրել է քայլերը: Այդ ժամանակ իրենց հետևից ինչ որ մեկը դանակը ձեռքին մոտեցել է և այն դրել մոր կոկորդին, որից հետո նկատել է, որ մոր ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը ընկել է գետնին: Մայրիկի կոկորդին դանակ դնող անձն երթուղային տաքսու մեջ գտնվող տղան էր, որը Օպերայի շրջակայքում էր նստել երթուղային տաքսի: Վերջինս մայրիկից պահանջում էր հեռախոսը, որը արդեն ընկել էր գետնին: Տեսնելով այդ, նա մորը հրել է դեպի առաջ, գետնից վերցրել բջջային հեռախոսը և դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը լաց էր լինում, թե կոնկրետ որ կողմ է փախել անծանոթ տղան չի տեսել: Չի կարող նկարագրել և հիշել այդ տղային: Վերջինս մորը չի հարվածել, իսկ մայն էլ նրան չի հարվածել:
Հրապարակված և հետազոտված անչափահաս վկա Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի և մեղադրյալ Ռոլանդ Իբոյանի 2015 թվականի մայիսի 22-ի առերես ցուցմունքով, համաձայն որի անչափահաս վկա Հենրիկ Կնյազյանը նշել է, որ 2015 թվականի ապրիլի 6-ին ինքը և մայրը՝ Անժելա Կարապետյանը տուն գնալու ճանապարհին իրենց տուն չհասած ինչ որ երիտասարդ տղա հետևից դանակը դրել է մայրիկի կոկորդին և պահանջել հանձնել հեռախսը: Հեռախոսը մայրիկի մոտից ընկել է գետնին, այդ տղան վերցրել է բջջային հեռախոսը և փախել:
Ռոլանդ Իբոյանը նշել է, որ իր ձեռքին դանակ չի եղել, ինքը նկատել է հեռախոսը, որը ընկել է գետնին, որը վերցնելով դիմել է փախուստի: Լսելով Հենրիկ Կնյազյանի ցուցմունքը հայտնում է, որ ակնհայտ երևում է, որ որդին կրկնում է մոր՝ Անժելա Կարապետյանի բառերը:
Հ.Կնյազյանը ցումունք տալով նշել է, որ պնդում է իր ցուցմունքը, ինչ որ տեսել է, դա էլ ասում է:

-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Արտակ Կնյազյանը 2015 թվականի ապրիլի 7-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տրվել այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20:00-ից մինչ 20:30 ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը Բաղրամյան 41 հասցեում հետևից մոտենալով բռնել է իր կնոջ պարանոցից, դանակը դրել է պարանոցին և դանակի սպառնալիքի տակ պահանջել բջջային հեռախոսը: Այդ պահին հիշյալ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսն ընկել է գետնին, վերջինս այն վերցնելով դիմել է փախուստի: Հափշտակության փաստով պատճառվել է 130 հազար ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իսկ դեպքը տեղի է ունեցել կնոջ` Անժելա Կարապետյանի հետ, որը որդու հետ վերադառնալիս է եղել:
-Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության 2015 թվականի ապրիլի 5-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ընթերականների և տուժող Ա.Կարապետյանի մասնակցությամբ կատարվել է դեպքի վայրի զննություն: Վերջինս դեպքի վայրի զննության ժամանակ մատնացույց է արել Բաղրամյան 41 հասցեի այն հատվածը, որտեղ որպես զենք օգտագործված դանակով իրենից ավազակային հարձակմամբ հափշտակել են <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը:
-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 13-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի օպեր լիազոր Ա.Հալաբյանը հաղորդում է վերցրել Անժելա Կարապետյանից, ըստ որի 05.04.2015թ. ժամը 20:00-ից 20:30 ընկած սահմաններում անհայտ անձը Բաղրամյան 40/1 հասցեում հետևից մոտենալով բռնել է իր պարանոցից, դանակը դրել պարանոցին և դանակի սպառնալիքի տակ պահանջել հեռախոսը: Այդ պահին հիշյալ <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը ընկելէ գետնին, վերջինս վերցնելով այն դիմել է փախուստի: Կատարվածի փաստով իրեն պատճառել է 130.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Հրապարակված և հետազոտված Արտակ Կնյազյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20.00-ից 20.30-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը Բաղրամյան 40/1 հասցեում հետևից մոտենալով կնոջը` Անժելա Սարգսյանին, դանակով սպառնալով հափշտակել է <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի:
-Հրապարակված և հետազոտված առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 17-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Տուժող Ա.Կարապետյանը ճանաչել է թիվ 3 համարի պիտակի տակ դրված սև իրանով <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը, հեռախոսի աջակողմյան հատվածի և մարտկոցի վրա առկա վնասվածքներից: Ա.Կարապետյանը հայտարարել է, որ այն հանդիսանում է 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում ավազակային հարձակմամբ իր մոտից հափշտակված բջջային հեռախոսը:
-Հրապարակված և հետազոտված անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2015 թվականի ապրիլի 18-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Կարապետյանին ճանաչման է ներկայացվել 4 անձ, որոնք 1-ից մինչև 4 թվերով համարակալված կանգնած են քննիչի աշխատասենյակում: Տուժող Ա.Կարապետյանը զննելով իր դիմաց կանգնած 4 անձանց, հայտարարեց որ ճանաչում է ձախից աջ 3-րդ տեղում կանգնած երիտասարդ տղային և հայտնեց, որ այդ երիտասարդ տղան այն տղան է, ով 2015 թվականի ապրիլի 5-ին ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում դանակի գործադրմամբ հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Բացի այդ տուժող Ա.Կարապետյանը հայտարարեց, որ այդ տղային տեսել է <<Օպերայի>> շրջակայքում, երբ նա նստել է երթուղային տաքսին և վերոնշյալ երթուղային տաքսով եկել են Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկ, ապա հետապնդել է միչև Ամերիկյան համալսարան, որից հետո բարձրանալով Ամերիկյան համլսարանի աստիճանները՝ կողային հատվածում հափշտակել է իր <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը: Տուժող Ա.Կարապետյանը միանգամից ճանաչել է ձախից 3-րդ համարի տեղում կանգնած երիտասարդ տղային և հայտարարել է, որ նա երթուղային տաքսի նստած՝ իրեն հետապնդող և իրենից հեռախոսը հափշտակող անձն է:
Թիվ 3-րդ համարի տակ համարակալված երիտասարդը Ռոլանդ Իբոյանն է, ով նշել է, որ Ա.Կարապետյանին չի ճանաչում և նման հետապնդում չի եղել: Ռ.Իբոյանը հրաժարվել է արձանագրությունը ստորագրելուց: Տուժող Ա. Կարապետյանը հայտարարել է, որ 3-րդ համարի տակ համարակալված երիտասարդին ճանաչել է հասակից, թրաշից, դեմքին առկա ընդհանուր դիմագծերից և նա այն երիտասարդն է, ով դանակը դրել էր կոկորդին և հափշտակել իր հեռախոսը:
Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 896 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Կարապետյանի մոտ անձնական քննությամբ մարմնական վնասվածքներին բնորոշ օբեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Փորձաքննությանը ուշ ներկայանալու և բժշկական փաստաթղթերի բացակայության պատճառով ներկայումս ստույգ որոշել, թե նշված դեպքի ժամկետին համապատասխան մարմնական վնասվածքներ եղել են, թե ոչ, քանի որ վերջիններս այդ օրերի ընթացքում կարող էին անհետանալ:
Ըստ փորձաքննվողի խոսքերի. <<05.04.15թ. 20:30-ի սահմաններում ինքը փողոցով քայլում էր ու նկատել է, որ իրեն հետապնդում է անծանոթ մի երիտասարդ, վերջինս մոտեցել է իրեն, ձեռքով բռնել է կոկորդը և դանակի սպառնալիքով պահանջել է իր մոտ եղած բջջային հեռախոսը: Այդ ժամանակ բջջային հեռախոսն իր ձեռքից ընկել է գետնին և այդ անծանոթը գետնից վերցնելով, թողել և հեռացել է: Ինքը մարմնական վնասվածք չի ստացել, բուժ. օգնության չեն դիմել>>:
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը հաստատված է համարում, որ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը 2015 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտակայքում ուրիշի գույքը բացահայտ հափշտակելու նպատակով, որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ, կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով հարձակվել է Անժելա Վարդանի Կարապետյանի վրա և հափշտակել վերջինիս` 63,000 ՀՀ դրամ արժողության <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը:
Այսպես` Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը, 2015 թվականի ապրիլի 5-ին` ժամը 19:55-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքում գտնվող կանգառից նստելով թիվ 8 երթուղային տաքսին և հասնելով Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատան հարևանությամբ գտնվող կանգառը, իր կողմից նախապես նկատված վերը նշված երթուղային տաքսու ուղևորներ Անժելա Վարդանի Կարապետյանի և վերջինիս 8-ամյա որդու` Հենրիկ Արտակի Կնյազյանի հետևից իջել է երթուղային տաքսուց և հետապնդել նրանց: Բարձրանալով Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանի աստիճանահարթակով` Ռ.Իբոյանը շարունակել է հետապնդել Ա.Կարապետյանին ու Հ.Կնյազյանին և Ժամը 20:00-ից 20:30-ն ընկած ժամանակահատվածում հասնելով Բաղրամյան 40/1 հասցեի մոտակայքը` հետևից արագ քայլերով մոտեցել է Անժելա Վարդանի Կարապետյանին, հարձակվել վերջինիս վրա, ձախ ձեռքով կոկորդը բռնելով հրել է դեպի հետ, ապա իր մոտ գտնվող որպես զենք օգտագործվող դանակը աջ ձեռքով պահելով Ա.Կարապետյանի կոկորդին` վերջինիս կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, հափշտակել Ա.Կարապետյանին պատկանող 63,000 ՀՀ դրամ արժողության <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի: Այնուհետև` 2015 թվականի ապրիլի 8-ին ժամը 13:15-ի սահմաններում, Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը վերը նշված <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը 25,000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վաճառել է իր ծանոթ` ՀՀ Արագածոտնի մարզի Ալագյազ գյուղի բնակիչ Զուրբա Ջասմի Ավդալյանին:
Այսինքն, վերոնշյալ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ կատարել է ավազակություն՝ ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակում, որը կատարվել է կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանը կատարել է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը տաս տարի է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, իրեն դրսևորել է խելացի և համեստ կողմերով, ուշադիր է, դասերից չի բացակայել, ուսուցիչների նկատմամբ հարգալից է, սիրում է ընկերներին և պատրաստ է միշտ օգնել նրանց, ակտիվորեն մասնակցել է գյուղում անցկացվող հասարակական աշխատանքներին և միջոցառումներին, հարգանք է վայելում համագյուղացիների և ընկերների շրջանում, վարքում վնասակար սովորություններ չեն նկատվել: Ռոլանդ Իբոյանի մոտ ախտորոշվել է գաստրոդուոդենիտ հիանդությունը:
Ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Ռ.Իբոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, դրական բնութագիրը, առողջական վիճակը, երիտասարդ տարիքը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը` առանց գույքի բռնագրավման նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ Ռ.Իբոյանի կողմից կատարած հանցագործությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ինչպես նաև, որ տվյալ պարագայում հանցագործության հիմնական` անմիջական օբյեկտ է հանդիսացել անձի սեփականությունը, իսկ լրացուցից օբյեկտ է հանդիսացել մարդու առողջությունը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Ռ.Իբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված <<SONY XPERIA>> տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել տուժող Ա.Կարապետյանի տնօրինությանը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև հարուցված քաղաքացիական հայցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով:
2.Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով:
(...):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
(…):
Փաստորեն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 163-րդ և 367-րդ հոդվածների համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը լուծվում է դատավճռով:
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության:
Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում:
Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ (…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…) (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ (…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…):
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը:
Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետում մեջբերված և համապատասխանաբար Ա.Մկրտչյանի, Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները Վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի պատշաճ կերպով հիմնավորված լինելը: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը: Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագործությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը:
Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ:
Ելնելով վերոգրյալից` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերն են`
ա/ հակաիրավական արարքը` հանցագործությունը, վնաս հասցնելու փաստը և դրանց միջև առկա անմիջական պատճառահետևանքային կապը.
բ/ հատուցման ենթակա գույքային վնասը հայցվորին պատճառված լինելու հանգամանքը,
գ/ մեղադրյալի կամ նրա գործողությունների համար գույքային պատասխանատվություն կրող անձի կողմից վնասի հատուցման պարտականությունը կամովին չկատարելու հանգամանքը:
Քաղաքացիական հայցի առարկան, ինչպես արդեն նշվեց, կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով:
Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուցման`
ա/ քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը,
բ/ վնասված կամ ոչնչացված կորսված գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը,
գ/ տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախսերը (mutatis mutandis տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով /ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս/:
Դատարանն արձանագրում է, որ դեռևս նախաքննության ընթացքում տուժող Ա.Կարապետյանը քաղ. հայց է ներկայացրել որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի՝<<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսի արժեքի՝ 130.000 ՀՀ դրամի չափով փոխհատուցման վերաբերյալ: Դատական նիստի ընթացքում տուժող Անժելա Կարապետյանը ճառով հանդես գալով որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում միջնորդել է իրեն տրամադրել չօգտագործված վիճակում <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոս:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Ա.Կարապետյանի քաղ. հայցը պետք է մերժել, քանի որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուցման վնասված կամ ոչնչացված, կորսված գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը, մինչդեռ տուժող Ա.Կարապետյանի կողմից օգտագործվող <<SONY XPERIA>> մոդելի բջջային հեռախոսը հանցագործության հետևանքով չի վնասվել, չի ոչնչացվել կամ կորսվել, այն հայտնաբերվել և ճանաչվել է իրեղեն ապացույց, կցվել է քրեական գործին, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ենթակա է հանձնման տուժող Ա.Կարապետյանի տնօրինությանը:
Դատարանն աձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` օրենսգրքի 168 հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա:
Որպես դատական ծախս` ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել սույն գործով նշանակված դիմանկարային թիվ 19641506 եզրակացության կատարման համար կատարված ծախսը`50.400 (հիսուն հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը:
Ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ ընդհանրապես չկան, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռոլանդ Նադրի Իբոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով`առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի ապրիլի 18-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Ռոլանդ Նադրի Իբոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Որպես դատական ծախս` ամբաստանյալ Ռոլանդ Նադրի Իբոյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել սույն գործով նշանակված դիմանկարային թիվ 19641506 եզրակացության կատարման համար կատարված ծախսը`50.400 (հիսուն հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված <<SONY XPERIA>> տեսակի բջջային հեռախոսը հանձնել տուժող Ա.Կարապետյանի տնօրինությանը:
Տուժող Ա.Կարապետյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ