ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Գործ №-ԵԱՔԴ/0073/01/15

Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Ա. Մկրտչյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<10>> դեկտեմբերի 2015 թվականի ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ն. ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
պաշտպան` Մ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ա. ԱԲԳԱՐՅԱՆԻ
տուժող` Հ. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչ` Է. ԴԱՎԹՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Արտաշես Աբգարյանի պաշտպան Միշա Խաչատրյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2014թ. սեպտեմբերի 1-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 14812814 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով /Տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 1/

2. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2014թ. հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. հունվարի 1-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն. Աշրաֆյանի 2014թ. հոկտեմբերի 29-ի հաստատմամբ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. հունվարի 1-ը: /հ.1 գ-թ 163-164/

3. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2014թ. դեկտեմբերի 29-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. մարտի 1-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն. Աշրաֆյանի 2014թ. դեկտեմբերի 29-ի հաստատմամբ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. մարտի 1-ը: /հ.1 գ-թ 197-198/

4. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2015թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 14812814 քրեական գործով Արտաշես Աբգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /հ.2 գ-թ 15-16/

5. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2015թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 14812814 քրեական գործով մեղադրյալ Արտաշես Աբգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: /հ.2 գ-թ 20-21/

6. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2015թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. ապրիլի 1-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն. Աշրաֆյանի 2015թ. փետրվարի 27-ի հաստատմամբ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. ապրիլի 1-ը: /հ.2 գ-թ 28-29/

7. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2015թ. մարտի 30-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. մայիսի 1-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն. Աշրաֆյանի 2015թ. մարտի 31-ի հաստատմամբ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. մայիսի 1-ը: /հ.2 գ-թ 113-114/

8. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2015թ. ապրիլի 29-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազին՝ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. հունիսի 1-ը երկարացնելու վերաբերյալ:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ն. Աշրաֆյանի 2015թ. ապրիլի 29-ի հաստատմամբ թիվ 14812814 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով` մինչև 2015թ. հունիսի 1-ը: /հ.2 գ-թ 183-184/

9. Ավագ քննիչ Գ. Գենջոյանի 2015թ. մայիսի 4-ի որոշմամբ թիվ 14812814 քրեական գործով մեղադրյալ Արտաշես Աբգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Արտաշես Աբգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: /հ.2 գ-թ 189-191, 192-194/

10. 2015թ. մայիսի 12-ին կազմվել է թիվ 14812814 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը, որն Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն. Աշրաֆյանի 2015թ. մայիսի 18-ի որոշմամբ հաստատվելուց հետո քրեական գործի հետ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2015թ. մայիսի 20-ին: /հ.2 գ-թ 220-240, հ.3 գ-թ 3, 1/

11. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. մայիսի 21-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015թ. հունիսի 4-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.3 գ-թ 4, 17/

12. Առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. սեպտեմբերի 15-ի դատավճռով Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արտաշես Աբգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: /հ.3 գ-թ 141-156/

13. Ամբաստանյալ Ա. Աբգարյանի պաշտպան Մ. Խաչատրյանը 2015թ. հոկտեմբերի 15-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացվել:

14. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015թ. հոկտեմբերի 22-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2015թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:

Գործի փաստական հանգամանքները.

15. Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Արտաշես Աբգարյանը դատապարտվել է այն արարքը կատարելու համար, որ նա, որպես արհեստ պարտք տված դրամի համար ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով Համլետ Համբարձումյանից, Շամամ Եղիազարյանից, Հասմիկ Մարտիրոսյանից, Գոհար Կարապետյանից և Արտակ Գևորգյանից ստացել է տոկոսներ:
Այսպես` Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանը 2008 թվականի օգոստոս ամսին ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի /11 տոկոս/ կրկնապատիկը գերազանցող չափով, տոկոսներ ստանալու համար, Բաղրամյան փողոցի վրա գտնող նոտարական գրասենյակի մոտ Համլետ Համբարձումյանին է տվել 6.644.000 ՀՀ դրամին համարժեք 22000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 1000 ԱՄՆ դոլարը նույն պահին տվել են Արմեն Միրզաբեկյանին որպես միջնորդավճար, 20.000 ԱՄՆ դոլարը` ամսական հինգ տոկոս տոկոսադրույքով, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլարը որպես առաջին ամսվա տոկոս: Որպես գումարի վերադարձման երաշխիք Համլետ Համբարձումյանին պատկանող Երևանի Սասունցի Դավիթ փողոցի 57-րդ տունը ձևական առք ու վաճառքի պայմանագրով անվանափոխվել է Արտաշես Աբգարյանի անունով:
Արտաշես Աբգարյանը պարբերաբար 2008 թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2014թ. փետրվար ամիսը Համլետ Համբարձումյանից որպես տոկոս ստացել է շուրջ 26.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 9.100.000 ՀՀ դրամին համարժեք գումար: 2014 թվականի փետրվար ամսից սկսած Համլետ Համբարձումյանը չի կարողացել վճարել հերթական տոկոսները և վերադարձնել մայր գումարը, որի հետևանքով Արտաշես Աբգարյանը հայտարարել է, որ բնակարանը պատկանում է իրեն և պահանջել է, որ Համլետ Համբարձումյանն իր ընտանիքի անդամների հետ լքի տունը:
Բացի այդ, Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանը 2008 թվականի հոկտեմբեր ամսին ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի /12 տոկոս/ կրկնապատիկը գերազանցող չափով, տոկոսներ ստանալու համար, Գոհար Նիկոլայի Կարապետյանին է տվել 6.060.000 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար ամսական հինգ տոկոս տոկոսադրույքով, իսկ 303.000 ՀՀ դրամին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլարը որպես առաջին ամսվա տոկոս վերցրել է Արտաշես Աբգարյանը, իսկ որպես գումարի վերադարձման երաշխիք Գոհար Կարապետյանին պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծ 53-րդ շենքի 135-րդ բնակարանը ձևական առք ու վաճառքի պայմանագրով անվանափոխել է Արտաշես Աբգարյանի դստեր Շողիկ Աբգարյանի անունով: Հետագայում` 2008թ. դեկտեմբեր ամսին Գոհար Կարապետյանը վերադարձրել է տոկոսով վերցրած գումարը և տունը վերադարձրել են իրեն:
Դրանից բացի, Արտաշես Աբգարյանը 2008 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի /11 տոկոս/ կրկնապատիկը գերազանցող չափով, տոկոսներ ստանալու համար, Արաբկիր Նոտարական գրասենյակի մոտ Շամամ Եղիազարյանին է տվել 7.558.750 ՀՀ դրամին համարժեք 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար ամսական տաս տոկոս տոկոսադրույքով, որից 907.050 ՀՀ դրամին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլարը նույն պահին տվել են Արմեն Միրզաբեկյանին որպես միջնորդավճար, իսկ 1.511.750 ՀՀ դրամին համաժեք 5.000 ԱՄՆ դոլարը` որպես երկու ամսվա տոկոս վերցրել է Արտաշես Աբգարյանը: Որպես գումարի վերադարձման երաշխիք Կոտայքի մարզի Գեղադիր գյուղի 3-րդ փողոցի 2-րդ փակուղի 4-րդ տունը ձևական առք ու վաճառքի պայմանագրով անվանափոխվել է Արտաշես Աբգարյանի անունով:
Այնուհետև, մինչև 2009թ. հունվար ամիսը Շամամ Եզիազարանը և նրա դուստրը` Հասմիկ Մարտիրոսյանը Արտաշես Աբգարյանին են վճարել 8000 ԱՄՆ դոլար վերցրած տոկոսով գումարներից: Իսկ երբ Շամամ Եղիազարյանը և նրա դուստրը` Հասմիկ Մարտիրոսյանը չեն կարողացել վերադարձնել տոկոսով վերցրած գումարները և վերցրած գումարի տոկոսները Արտաշես Աբգարյանը դիմել է Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան և դատարանը վճռել է Շամամ Եղիազարյանից և Հասմիկ Մարտիրոսյանից համապարտությամբ հօգուտ Արտաշես Աբգարյանի բռնագանձել 17.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, ինչպես նաև 01.12.2008թ. մինչև պարտավորության կատարման օրը 17.000 ԱՄՆ դոլարին հաշվեգրել տոկոսներ` ըստ համապատասխան ժամանակահատվածների համար ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքների:
Բացի այդ, Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանը 2008 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի /11 տոկոս/ կրկնապատիկը գերազանցող չափով, տոկոսներ ստանալու համար, Արտակ Գագիկի Գևորգյանին է տվել 3.624.000 ՀՀ դրամին համարժեք 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար ամսական տաս տոկոս տոկոսադրույքով, իսկ 362.400 ՀՀ դրամին համարժեք 1200 ԱՄՆ դոլարը որպես առաջին ամսվա տոկոս վերցրել է Արտաշես Աբգարյանը, իսկ որպես գումարի վերադարձման երաշխիք Արտակ Գևորգյանը երկու հատ մեքենա է թողել Արտաշես Աբգարյանի մոտ: Հետագայում, երբ Արտակ Գևորգյանը չի կարողացել վճարել տոկոսները և իր կողմից տոկոսով գումար վերցնելու մասին տեղյակ է պահել իր հորը` Գագիկ Գևորգյանին, վերջինս դիմել է Ա.Աբգարյանին, որ նա հետ վերադարձնի մեքենաները: Սակայն Արտաշես Աբգարյանը որպես մեքենան վերադարձնելու պայման է առաջարկել Գագիկ Գևորգյանին ստացական գրել այն մասին, որ ինքն իրենից պարտքով վերցրել է գումար և գումարի մեջ ներառել է նաև Ա.Գևորգյանի չվճարած երկու ամսվա տոկոսներից 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Գագիկ Գևորգյանը համաձայնվել է Արտաշես Աբգարյանի առաջարկած պայմաններին և տեղում գրել է ստացական այն մասին, որ ինքը Արտաշես Աբգարյանից պարտքով վերցնում է 14.000 ԱՄՆ դոլար գումար:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

16. Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Ա. Աբգարյանի պաշտպան Մ. Խաչատրյանը մասնավորապես նշել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի բողոքարկվող դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Արտաշես Աբգարյանին վերագրված հանցանքը դատավճռում նկարագրված է հետևյալ կերպ՝ նա չաշխատելով որևէ վայրում որպես արհեստ կատարել է վաշխառություն, որ իբր 2008թ. օգոստոս-նոյեմբեր ամիսներին Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում գործով տուժող Համլետ Համբարձումյանից, Շամամբ Եղիազարյանից, վերջինիս աղջիկ Հասմիկ Մարտիրոսյանից, Գոհար Կարապետյանից և Արտակ Գևորգյանից ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով, տոկոսներ ստանալու նպատակով, նրանց տվել է գումարներ, որոնց դիմաց 2008թ. օգոստոս ամսից մինչև 2014թ. մարտ ամիսը ստացել է տոկոսներ, ընդ որում Համլետ Համբարձումյանից և Գոհար Կարապետյանից 5 %, մայր ու աղջիկ Շամամբ Եղիազարյանից, Հասմիկ Մարտիրոսյանից և Արտակ Գևորգյանից 10 %: Ոչ նախաքննություն իրականացնող քննիչը, ոչ էլ մեղադրող կողմը, ինչպես նաև դատավճիռ կայացնող Առաջին ատյանի դատարանը չեն ցանկացել պարզաբանել, որ եթե իրոք Արտաշես Աբգարյանը տոկոսով գումար է տվել վերը նշված անձանց, որոնք տուժող են ճանաչվել, ինչու՞ է երկուսին տվել 5 %-ով, մյուս երկուսին 10 %-ով։ Ինչու՞ են քննիչը, մեղադրող կողմը, նաև Առաջին ատյանի դատարանը ապացույց համարել տուժված ճանաչվածների մոգոնած ցուցմունքները և անուշադրության, անտարբերության մատնել առկա փաստաթղթերը հաստատված նոտարի կողմից։ Ինչու՞ են վերը նշված անձիք անտեսել այն կարևոր հանգամանքը, որ տուժվող ճանաչվածները պետական բանկերից 5-ից 10-ը անգամ ցածր տոկոսներով գումար չեն վերցրել, այլ գումարներ վերցրել են Արտաշես Աբգարյանից, այն էլ բարձր տոկոսներով։
Համաձայն բողոքաբերի, առաջադրված մեղադրանքով անհիմն դատապարտված Արտաշես Աբգարյանը, որը ազատամարտիկ է, 2-րդ կարգի հաշմանդամ, իրեն իրավացիորեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել ինչպես նախաքննության փուլում, նաև դատաքննության փուլում, որը գործով տուժող ճանաչվածներին ինքը տոկոսով գումար չի տվել, որ տուժվածն ինքն է, որ մինչև օրս չի կարող ստանալ իր գումարները, որ իր և ճանաչված տուժողների միջև տոկոսով դրամ տալու պայմանավորվածություն չի եղել։ Դա մոգոնած, հորինված է տուժող ճանաչված Համլետ Համբարձումյանի կողմից, որը առուվաճառքով, նոտարի կողմից հաստատված Երևան քաղաքի Սասունցի Դավիթ փողոցի թիվ 57 Ա. Աբգարյանին վաճառած տունը խլելու նպատակով, մյուս տուժողներ ճանաչվածներին իմի է բերել` նպատակ ունենալով ազատվել պարտքը մարելուց։ Դա է վկայում այն կարևոր փաստը, որ նրանք՝ տուժող կոչվածները, մինչև օրս Արտաշես Աբգարյանից վերցրած գումարները չեն վերադարձնում։
2008թ. նոյեմբերի 14-ին տուժող ճանաչված Համլետ Համբարձումյանը իր` Երևան քաղաքի Սասունցի Դավիթ փողոցի թիվ 57 տունը վաճառել է Արտաշես Աբգարյանին։ Ըստ պայմանավորվածության Համլետ Համբարձումյանը բնակարանը չի ազատել վարձակալությամբ բնակվելու պայմանով և իր ընտանիքի անդամների հետ միասին ապրել են վաճառված տանը, յուրաքանչյուր ամիս մինչև 2012թ. վճարել է տան վարձ։ Այնուհետև դադարել է վճարելուց։ Եվ երբ Արտաշես Աբգարյանը պահանջել է ազատել բնակարանը Համլետ Համբարձումյանը դիմել է շանտաժի, ահաբեկել ու սպառնացել է Արտաշես Աբգարյանին, դիմել է միջոցի, որ իբր վերը նշված տան առուծախի պայմանագիրը կնքել են ձևական, որ Արտաշես Աբգարյանը 22.000 ԱՄՆ դոլարը տվել է 5 % տոկոսադրույքով, շատ լավ իմանալով, որ բանկերում տոկոսները 1-1.5 % է։ Թեև շանտաժի ու սպառնալիքի մասին Արտաշես Աբգարյանը դիմել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, սակայն այդ կապակցությամբ աշխատանք չի կատարվել։
Ըստ բողոքաբերի, արդյոք հարց չի առաջանում, թե ինչու Համլետ Համբարձումյանը տոկոսով գումար ստանալու համար չի դիմել բանկերին, շատ ցածր տոկոսներով գումար ստանալու համար, այլ դիմել է Արտաշես Աբգարյանին և 5 % տոկոսադրույքով գումար է վերցրել։
Բողոքաբերը նշել է նաև, որ դատաքննության ընթացքում իր հարցին, թե ինչու չի դիմել բանկերին, չէ որ այն իր համար ձեռնտու է, Համբարձումյանները պատասխանել են, որ բնակարանը արգելանքի տակ գտնվելու պատճառով չեն դիմել, այն էլ այն դեպքում, երբ առուծախի պայմանագրում նշված էր, որ տունը գրավադրված չէ և արգելանքի տակ չի գտնվում։ Համլետ Համբարձումյանը վկայակոչել է իր ընտանիքի անդամներին, ծանոթ բարեկամներին, նպատակ ունենալով վաճառված տունը խլել Արտաշես Աբգարյանից և եթե Համլետ Համբարձումյանը իրոք տունը չի վաճառել, իսկ 2008թ. անցել է յոթ տարի ժամանակ, այդ տարիների ընթացքում ինչու չի վերադարձրել 22.000 ԱՄՆ դոլարը։ Ինչու՞ քննիչը, մեղադրող կողմը, նաև Առաջին ատյանի դատարանը, Համլետ Համբարձումյանի և նրա հարազատների, ծանոթ բարեկամների ցուցմունքները ընդունել են որպես ապացույց, իսկ անտեսել են օրենքով սահմանված կարգով կնքված, նոտարի կողմից վավերացված անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագիրը։ Այն օրենքի խախտում չէ։ Զարմանալի է, որ վերը նշվածները օրինական փաստաթուղթը որպես ապացույց չեն ընդունել, այլ ընդունել են Համլետ Համբարձումյանի շահերով տարված անձանց ցուցմունքները, որոնք հիմնված են Համլետ Համբարձումյանի կամքով։ Արտաշես Աբգարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորելու համար Առաջին ատյանի դատարանը, իսկ մինչ այդ քննիչը, որպես ապացույց ներկայացրել է Գոհար Կարապետյանի ցուցմունքը, որ իբր Արտաշես Աբգարյանը 2008թ. հոկտեմբեր ամսին 5 % տոկոսադրույքով իրեն տվել է 20.000 ԱՄՆ դոլար։ Արտաշես Աբգարյանը ժխտել է այդ գոյություն չունեցող փաստը, փաստելով, որ նրան լավություն է արել գումար տրամադրելով, նա իրեն շնորհակալություն է հայտնել, տոկոսների մասին խոսք չի եղել։ Փաստորեն Գ. Կարապետյանի և Ա. Աբգարյանի ցուցմունքներում առկա է հակասություն և այն պետք է պարզվեր առերես հարցաքննությամբ, սակայն քննիչը զլացել է կատարել առերեսում անհայտ պատճառներով, իսկ դատաքննության ընթացքում Գ. Կարապետյանը դատական նիստին չներկայացավ, սակայն Առաջին ատյանի դատարանը բավարարվել է նրա նախկինում տրված ցուցմունքով։ Ա. Աբգարյանը դժգոհություն է հայտնում քննիչի վարվելակերպի վերաբերյալ և հարց է առաջանում, եթե իրոք Գ. Կարապետյանը նման ցուցմունք է տվել իր կամքով ինչու՞ առերեսում չի կատարել, ինչու՞ է զլացել։ Ըստ Ա. Աբգարյանի, քննիչը առերեսում չի կատարել այն պատճառով, որ Գ. Կարապետյանի ցուցմունքը հորինված է, քանի որ ինքը Գ. Կարապետյանին տոկոսով գումար չի տվել։ Բացի այդ նույն Գ. Կարապետյանը եթե ներկայանար դատական նիստին և ցուցմունք տար, կժխտեր տոկոսով իրեն գումար տալու հանգամանքը, քանի որ իրոք նա տոկոսով գումար չի վերցրել իրենից։
Առաջին ատյանի դատարանը որպես ապացույց ընդունել է տուժող Հասմիկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքը և նշել, որ նա դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները այն մասին, որ Արտաշես Աբգարյանը 2008թ. սեպտեմբերի 29-ին տասը տոկոսով 25.000 ԱՄՆ դոլար է տվել իր մորը՝ Շամամ Եղիազարյանին։ Զարմանք չի առաջացնում տուժող ճանաչված, իրավաբան, նաև փաստաբան և տուժող ճանաչված Հասմիկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքը, ինչու՞ է նա իր մոր հետ միասին 10 %-ով գումար վերցրել, երբ պետական բանկերից կարող էր վերցնել 1-1.5 %-ով։ Արտաշես Աբգարյանը ժխտել և ժխտում է նաև Շամամ Եղիազարյանին և Հասմիկ Մարտիրոսյանին տոկոսով գումար տալու հանգամանքը և փաստում, որ մայր ու աղջիկ իր հետ կնքել են անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագիր և իրենց ՀՀ Կոտայքի մարզի Գեղադիր գյուղի 3-րդ փողոցի 4-րդ բնակելի տունը վաճառել են իրեն, գումարը ստանալով օգտագործել են ըստ նպատակի, իսկ հետո խնդրել, որ ետ գնեն։ Եվ ինքը կատարել է նրանց խնդրանքը։ Շամամ Եղիազարյանին և Հասմիկ Մարտիրոսյանին տոկոսով գումար տալու հանգամանքը, ըստ Արտաշես Աբգարյանի նույնպես հորինվածք է։ Ըստ Արտաշես Աբգարյանի նույնը վերաբերում է նաև դարձյալ տուժող ճանաչված Արտակ Գագիկի Գևորգյանին դարձյալ 10 %-ով գումար տալու հանգամանքին։ Ապշեցուցիչ չէ, որ քաղաքացին ամսեկան 10 % տոկոսադրույքով գումար է վերցնում անհատից այն դեպքում, երբ ՀՀ գործող բանկերը ազդարարում և առաջարկում են բանկերից գումար վերցնել ամսական տասը անգամ ցածր տոկոսադրույքով։
Ըստ բողոքաբերի, Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս ցուցաբերել է սուբյեկտիվ մոտեցում և իր պաշտպանյալ Արտաշես Աբգարյանին ճանաչել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգ հարյուրապատիկի՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) դրամի չափով, առանց հաշվի առնելու, Արտաշես Աբգարյանի 2-րդ խմբի հաշմանդամ լինելը, Ղարաբաղյան պատերազմում որպես ազատամարտիկ կռվելը և հաշմանդամ դառնալը։
Գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. սեպտեմբերի 15-ի դատավճիռը իր պաշտպանյալ Արտաշես Աբգարյանի նկատմամբ անհիմն է:

17. Ելնելով վերոգրյալից ամբաստանյալ Ա. Աբգարյանի պաշտպան Մ. Խաչատրյանը խնդրել է բեկանել դատավճիռը և արդարացնել նրան։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի ելույթները, մեղադրողի, տուժողի և տուժողի ներկայացուցչի պատասխան ելույթները, ինչպես նաև` ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.

18. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/>>:

19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Վաշխառությունը՝ պարտք տրված դրամի կամ տեսակային հատկանիշով որոշվող գույքի համար Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ ստանալը, ինչպես նաև անձի հետ նրա համար ծայրահեղ ոչ ձեռնտու պայմաններում այլ գործարք կատարելը, որից օգտվել է մյուս կողմը` /…/
2) որը կատարվել է որպես արհեստ/…/>>:

20. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:

21. Առաջին ատյանի դատարանը, հետազոտելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ, ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:

22. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա:
Այսպես` տուժող Համլետ Համբարձումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2008թ. <<Թագվոր 1>> ՍՊԸ-ի տնօրենն է եղել: Նշված ՍՊԸ-ն զբաղվել է օդափոխության համակարգերի տեղադրմամբ: 2008թ. ՍՊԸ-ն պայմանագիր է կնքել <<ՀայԿապալ>> ՍՊԸ-ի հետ Հյուսիսային պողոտայի վրա գտնվող շենքերի ներքնահարկերի և ավտոկայանատեղիի օդափոխությունն իրականացնելու համար: Իր կատարած աշխատանքների համար վճարվող գումարի ուշացման պատճառով ինքը չի ցանկացել դադարեցնել աշխատանքները, ազատել աշխատողներին: Առաջացած գումարային խնդիրները լուծելու համար որոշել է գումար հայթայթել: 2008թ. օգոստոս ամսին գնացել է ընկերոջ` Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում բնակվող Ռուբիկ Վարդանյանի տուն և նրան պատմել ֆինանսապես ծանր վիճակում գտնվելու և տոկոսով գումար վերցնելու անհրաժեշտության մասին: Դրանից հետո միասին իջել են շենքի բակ, տեղում հարցուփորձ արել և ծանոթացել Արամ Միրզաբեկյանի հետ, որին բոլորը Արմեն անունով էին դիմում: Ինքն Արամին ասել է, որ իրեն 20000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, իսկ Արամն ասել է, որ ամսական 5 տոկոսով գումար տվող անձանվորության է ճանաչում, որը նշված գումարը կարող է տալ տոկոսով, սակայն միայն տան գրավի դիմաց: Հաջորդ օրը ինքը և Ռուբիկը միասին գնացել են Կենտրոն վարչական շրջանում գտնվող 1-ին նոտարական գրասենյակի բակ, որտեղ հանդիպել են Արամին և Արտաշես Աբգարյանին: Տեղում Արտաշես Աբգարյանի հետ պայմանվորվել, որ ինքը ոչ թե գրավադրելու է իր բնակարանը, այլ ձևական առուվաճառքի պայմանագրով վաճառելու է նրան: Դրանից հետո, Արտաշես Աբգարյանի Նիվա մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Ս.Դավթի 57-րդ հասցեում գտնվող տուն, որտեղ Արտաշեսին ցույց է տվել տունը և միասին գնացել են Կենտրոնի նոտարական գրասենյակ և տեղում ձևական առուվաճառքի պայմանագիր կնքել, որի համաձայն` ինքը 8.500.000 ՀՀ դրամով իր Սասունցի Դավթի 57 հասցեում գտնվող տունը վաճառում է Արտաշես Աբգարյանին: Տան առուվաճառքի ձևական պայմանագիրը կնքելուց հետո, Արտաշես Աբգարյանը նոտարական գրասենյակի զրուցարանում Արամի, Ռուբիկի և 2 այլ կանանց ներկայությամբ իրեն է տվել 22000 ԱՄՆ դոլար և տեղում գրվել է ինչ-որ փաստաթուղթ, որտեղ ստորագրել են ինքը, Արտաշես Աբգարյանը, Արամ Միրզաբեկյանը և երկու կանայք: Այդ փաստաթղթում նշվել է, որ 5 տոկոս ամսավճարով, այսինքն` ամիսը 1000 դոլար գումար, ինքը պետք է վճարի Արտաշես Աբգարյանին: Նշված անձանց ներկայությամբ պայմանավորվել են, որ 2000 ԱՄՆ դոլարը տոկոսով չէ և այդ 2000 դոլարից Արամ Միրզաբեկյանին և երկու կանանց որպես միջնորդավճար վճարել է 1000 դոլար, իսկ մյուս 1000 դոլարն էլ հենց այդ պահին տվել է Արտաշեսին` որպես առաջին ամսվա տոկոս: Դրանից մոտ 10-15 օր անց Արտաշեսն իրեն կանչել է 1-ին նոտարական գրասենյակ և ասել, որ կադաստրում չեն ձևակերպել տունը, քանի որ ինքնակամ շինություններ կան, և առաջարկել է 26.000 ԱՄՆ դոլարի գրավոր ստացական տալ: Ինքը համաձայնվել է և կրկին Արամի, Ռուբիկի և երկու կանաց ներկայությամբ գրվել է ստացական, որ ինքը իբր թե պարտք է Արտաշես Աբգարյանին 26000 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև ինքը սկսել է ամիս-ամիս վճարել տոկոսները, 1000, 3000, 500, 800, ԱՄՆ դոլարով և մինչև 2012 թվականի վերջը, որպես տոկոս, 14800 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Արտաշես Աբգարյանին: Այդ ընթացքում ինքը վերանորոգել է նաև բնակարանը, որից հետո չի կարողացել ժամանակին վճարել Ա.Աբգարյանից տոկոսով վերցրած գումարի ամսական տոկոսը, դրա համար էլ Արտաշեսին խնդրել է, որ <<Թագվոր1>> ՍՊԸ-ի միջոցով վերցնեն վարկ և դրա դիմաց գրավ դնեն սեփական տունը: Արտաշեսը համաձայնվել է, սակայն պայմանով, որ ինքը պարտավորագիր գրի, նրանից վերցրած գումարը մինչև մարտ ամիսը վերադարձնելու վերաբերյալ: Ինքն Արտաշեսին ասել է, որ գումար չունի և չի կարող տալ, ինչին վերջինս պատասխանել է, որ դա իր ապահովության համար է: Ինքն այլընտրանք չունենալու պատճառով համաձայնել է գրել պարտավորագիր, որը ստորագրվել է իր և Ռուբիկի կողմից: Պարտավորագիր գրելուց հետո <<Անելիք>> բանկից որպես վարկ ստացել են 3.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 6000 ԱՄՆ դոլարը /2.400.000 ՀՀ դրամը/ բանկից դուրս գալով Ռուբիկի ներկայությամբ տվել է Արտաշեսին, իսկ 600.000 ՀՀ դրամն էլ օգտագործել է մնացած ծախսերի համար: Ինքը կրկին չի կարողացել ժամանակին վճարել տոկոսները և Արտաշեսն իրեն ու Ռուբիկին ասել է, որ նրան շտապ 5000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ մինչև մայիս ամիսը, սակայն ինքը չի կարողացել վճարել այդ գումարները, իսկ Ռուբիկը Արտաշեսին վճարել է 5000 ԱՄՆ դոլար: 2014 թվականի փետրվար կամ մարտ ամսին ինքն իր տղայի` Սիմոն Համբարձումյանի միջոցով 300 ԱՄՆ դոլար գումար է ուղարկել Արտաշես Աբգարյանին: Հետագայում ևս չի կարողացել վճարել Արտաշեսի մնացած գումարները և այդ ժամանակ Արտաշեսն իրեն ասել է, որ ազատի տունը, քանի որ այդ տունն ինքն է գնել, սակայն նման բան չի եղել և ինքը տունը չի վաճառել:
Տուժող Հասմիկ Մարտիրոսյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները և նշել, որ Կոտայքի մարզի Գեղադիր գյուղի, 3-րդ փողոց, 2-րդ փակուղի, 4-րդ տան համասեփականատերն է: 2008թ. իր եղբայրը` Արման Եղնիկի Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Իր եղբոր գործով անհրաժեշտ գումար ձեռք բերելու նպատակով որոշել են վաճառել Գեղադիր գյուղի 3-րդ փողոցի 2-րդ փակուղի 4-րդ հասցեում գտնվող տունը: Գտնվելով ծայրահեղ հոգեբանական և բարոյական ճնշված վիճակում և հասկանալով, որ նշված գույքը հնարավոր չէ այդքան սեղմ ժամկետում վաճառել, փորձել են նաև որևէ բանկում գրավադրել: Իր մայրը՝ Շամամ Եղիազարյանը, <<Գինդ>> օրաթերթում հայտարարություն է կարդացել այն մասին, որ Արմեն Միրզաբեկյանը կարող է օգնել շտապ հիփոթեքի ձևակերպման հարցում, զանգահարել է Արմեն Միրզաբեկյանին և վերջինս Շամամին ծանոթացրել է Արտաշես Աբգարյանի ու Լյութվիգի հետ: Նրանք առաջարկել են 25.000 /քսան հինգ հազար/ ԱՄՆ դոլար տրամադրելու դիմաց գույքը ձևական առուվաճառքով ձևակերպել Ա.Աբգարյանի անունով, որպեսզի նրանք ամսական տաս տոկոսով տրամադրեն այդ գումարը, ինչպես նաև` իրենք պետք է միջնորդավճար վճարեին Արմեն Միրզաբեկյանին և մյուսներին: Այնուհետև իր մայրը դիմել է իրեն համասեփականության իրավունքով պատկանող տունը <<ձևական>> վաճառելու Արտաշես Աբգարյանին, քանի որ եղբոր խնդիրների հետ կապված սեղմ ժամկետներում 25000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամի գումար էր անհրաժեշտ: Իր մայրը համապատասխան պայմանավորվածություն էր ձեռք բերել Արտաշես Աբգարյանի հետ 25000 ԱՄՆ դոլար եռամսյա ժամկետով, 10% տոկոս տոկոսադրույքով վերցնելու համար: Ունենալով համապատասխան պայմանավորվածություն, 29.09.2008թ. կնքել են <<Փոխհամաձայնություն>> անվամբ փաստաթուղթ, որի համաձայն ինքը և Շամամ Եղիազարյանը իբր վաճառել են Կոտայքի մարզի Գեղադիր գյուղի 3-րդ փողոց, 2-րդ փակուղի, 4-րդ տունը` 200000 ԱՄՆ դոլարով Արտաշես Աբգարյանին և դրա դիմաց ստացել են 25000 ԱՄՆ դոլար: Համաձայն այդ փաստաթղթի` մնացած 175000 ԱՄՆ դոլարը Արտաշես Աբգարյանը պետք է վճարեր երեք ամսվա ընթացքում: Այդ ժամանակ Արտաշես Աբգարյանը 25000 ԱՄՆ դոլար է փոխանցել Շամամ Եղիազարյանին, որից 5000 ԱՄՆ դոլարը, որպես երկու ամսվա տոկոսագումար, տեղում տրվել է Արտաշես Աբգարյանին, իսկ 3000 ԱՄՆ դոլար միջնորդավճար Արամ Միրզաբեկյանին և Լյութվիգին, իսկ մայր գումարը պետք է մարվեր երեք ամսվա ընթացքում: Ըստ պայմանավորվածության` վերը նշված գործարքից հետո պետք է կնքվեր բնակարանի առուվաճառքի պայմանագիր՝ նոտարական վավերացմամբ, երբ Շամամ Եղիազարյանը վերջնական կկարգավորեր առանձնատան համասեփականատերերի գործարքի կնքման հետ կապված համաձայնության հարցը: Այնուհետև, նոտարական կարգով կնքվում է առուվաճառքի պայմանգիրը, որից երկու օր անց իր մայրը Արտաշես Աբգարյանին է վերադարձրել 6000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո, Արտաշես Աբգարյանը անհանգստացրել է իրեն և մորը` պահանջելով որպեսզի Շամամ Եղիազարյանը կազմի պարտավորագիր, այն բովանդակությամբ, որ իբր առանձնատան վաճառքի գործարքը չկայանալու դեպքում ինքը պարտք է մնում Արտաշես Աբգարյանին 25000 ԱՄՆ դոլար, այն դեպքում երբ այդ գումարի մեծ մասը արդեն հետ էր վերադարձվել: Այս պարտավորագրից հետո, նույն ամսում, 2008թ. հոկտեմբերին կազմվել է հաջորդ պարտավորագիրը, համաձայն որի` Շամամ Եղիազարյանը ընդհանուր պարտքից վերադարձրել է 2800 ԱՄՆ դոլարը և Արտաշես Աբգարյանի նկատմամբ ունի 22200 ԱՄՆ դոլարի պարտավորություն և մնացած գումարը պարտավորվել է վերադարձնել առանձնատան վաճառքից հետո: Այնուհետև, 01.11.2008թ. Շամամ Եղիազարյանը Արտաշես Աբգարյանի պահանջով կազմել է հաջորդ պարտավորագիրը, համաձայն որի ինքը Արտաշես Աբգարյանից ստացել է 20000 ԱՄՆ դոլար, որից 3000 ԱՄՆ դոլարը տվել է Արմեն Միրզաբեկյանին՝ հիփոթեքի ձևակերպման համար և ինքը պարտավորվել է 20000 ԱՄՆ դոլար վերադարձնել Արտաշես Աբգարյանին: Այդ ստացականը ստորագրվել է Շամամ Եղիազարյանի կողմից, որտեղ որպես վկա ինքն էլ է ստորագրել: Այնուհետև, Շամամ Եղիազարյանը մեկնել է արտագնա աշխատանքի` որպեսզի կարողանա մարել Արտաշես Աբգարյանի նկատմամբ ունեցած պարտքը: Արտաշես Աբգարյանի նկատմամբ որպես պարտք գոյացած գումարը հիմնականում սկսվել է մարվել 2010 թվականից: Ընդհանուր առմամբ, առձեռն և անկանխիկ՝ բանկային փոխանցմամբ Արտաշես Աբգարյանին, որպես տոկոս այդ գումարից ետ է վերադարձվել 6500 ԱՄՆ դոլար: Շամամ Եղիազարյանը, գտնվելով արտագնա աշխատանքի մեջ, բանկային փոխանցումներով կամ այլ անձանց միջոցով գումարներ էր ուղղարկում, որոնք ինքը նրա անունից հանձնել է Արտաշես Աբգարյանին: 24.08.2009թ. Արտաշես Աբգարյանի կողմից հայց է ներկայացվել դատարան ընդդեմ Շամամ Եղիազարյանի` իր օգտին գումարի բռնագանձման պահանջով: 18.02.2010թ. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի ԿԴ1/0898/02/09 վճռով բավարարվել է Արտաշես Աբգարյանի հայցապահանջը և վճռվել է իր օգտին Շամամ Եղիազարյանից բռնագանձել 22800 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ:
Տուժող Գոհար Կարապետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2008թ. գումարային խնդիրներ է ունեցել բանկերի հետ, իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և ինքը ծանոթացել է Արամ Միրզաբեկյանի հետ, որին ինքը Արմեն անունով է դիմել: Նրան տեղեկացրել է, որ իրեն գումար է անհրաժեշտ, իսկ վերջինս ասել է, որ կարող է դիմել իր ծանոթին, որը տոկոսով գումար է տալիս: Ինքն Ա.Միրզաբեկյանի հետ միասին գնացել է Արտաշես Աբգարյանի մոտ: Նրան ասել է, որ իրեն գումար է անհրաժեշտ 20.000 ԱՄՆ դոլարի չափով, և այդ ժամանակ Արամ Միրզաբեկյանը պայմանավորվել է Արտաշեսի հետ, որ 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար իրեն տա ամսական 5 տոկոս տոկոսագումարով, որի դիմաց ինքը առ ու վաճառքով նրան կվաճառի իր բնակարանը, ինքն էլ պարտավորվել է երկու ամսում վերադարձնել գումարը` մինչև դեկտեմբեր ամսվա վերջը: Համաձայնության գալուց հետո կամ հաջորդ օրը, կամ մի քանի օր անց, Արտաշես Աբգարյանի, նրա դստեր` Շողիկ Աբգարյանի և Արամ Միրազաբեկյանի հետ գնացել են Արաբկիր թաղապետարանի մոտ գտնող նոտարական գրասենյակ, որտեղ ձևակերպել են ձևական առ ու վաճառքի պայմանագիր, որ իբր Ա.Աբգարյանի դուստրը գնում է իր բնակարանը, իսկ Ա.Աբգարյանն իրեն է տվել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 1000ԱՄՆ դոլարը վերցրել է Արամ Միրզաբեկյանը` որպես միջնորդավճար, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլարը, ի սկզբանե, վերցել է Արտաշես Աբգարյանը` որպես առաջին ամսվա տոկոս: Այնուհետև, դեկտեմբեր ամսին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ, որը ներկայացել է որպես Ալբերտ Աբգարյան` Արտաշես Աբգարյանի եղբայր, և ասել է, որ եթե իրենց գումարը չտա, ապա իրենք տունը կվաճառեն, որից հետո իրենք հանդիպել են Ալբերտին, որն ասել է, որ վերջին ամսվա տոկոսն իրեն անհրաժեշտ չէ, միայն խնդրում է մայր գումարը ետ վերադարձնել: Դրանից հետո ինքն իր ծանոթից վերցրել է պարտքով 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, այն տվել Արտաշես Աբգարյանի եղբորը` Ալբերտ Աբգարյանին, որից հետո իր տունը նորից առ ու վաճառքով ձևակերպել են իր անունով:
Վկա Ռոբերտ Վարդանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Համլետ Համբարձումյանն իր ընկերն է, ով եղել է <<Թագվոր 1>> ՍՊԸ-ի տնօրենը: 2008թ. ՍՊԸ-ում առաջացել են որոշակի գումարային խնդիրներ և քանի որ Համլետը չի ցանկացել դադարեցնել շինարարությունը, ուստի որոշել է տոկոսով գումար վերցնել, կատարել աշխատանքը, իսկ իրեն վճարելուց հետո վերադարձնել նաև տոկոսները: Տոկոսով գումար վերցնելու նպատակով Համլետը դիմել է իրեն և իրենք Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող նոտարական գրասենյակի բակում ծանոթացել են Արամ Միրզաբեկյանի հետ, ասել են, որ իրենց 20000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, իսկ Արամն իրենց ասել է, որ ամսական 5 տոկոսով գումար տվող անձանվորության է ճանաչում, ով գումարը տալիս է միայն տան գրավի դիմաց: Հաջորդ օրը ինքը և Համլետը 1-ին նոտարական գրասենյակի բակում հանդիպել են Արամին, ով իրենց ծանոթացրել է Արտաշես Աբգարյանի հետ: Տեղում Արտաշես Աբգարյանին բացատրել են առաջացած խնդիրների մասին և եկել պայմանավորվածության, որ Համլետը ձևական առք ու վաճառքի պայամանգով կվաճառի նրան իր տունը: Դրանից հետո, Արտաշես Աբգարյանի Նիվա մակնիշի մեքենայով գնացել են Ս.Դավթի 57-րդ տուն, որտեղ Արտաշեսին ցույց են տվել տունը և վերջինս հավանել է, իսկ դրանից հետո միասին գնացել են Կենտրոնի նոտարական գրասենյակ և տեղում ձևական առուվաճառքի պայմանագիր կնքել, որի համաձայն Համլետը 8.500.000 ՀՀ դրամով Սասունցի Դավթի 57 հասցեում գտնվող տունը վաճառում է Արտաշես Աբգարյանին: Նշված առուվաճառքի ձևական պայմանագիրը կնքելուց հետո` Արտաշես Աբգարյանը նոտարական գրասենյակի զրուցարանում իր, Արամի և 2 այլ կանանց ներկայությամբ Համլետին է տվել 22000 ԱՄՆ դոլար և տեղում գրվել է փաստաթուղթ այն բովանդակությամբ, որ Արտաշես Աբգարյանը Համլետին է տալիս 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար 5 տոկոս ամսավճարով: Այնուհետ Արտաշեսի տված 22000 ԱՄՆ դոլարից Արամ Միրզաբեկյանին և երկու կանանց որպես միջնորդավճար Համլետը վճարել է 1000 ԱՄՆ դոլար, իսկ մյուս 1000 դոլարն էլ հենց այդ պահին տվել է Արտաշեսին որպես առաջին ամսվա տոկոս: Դրանից մոտ 10-15 օր անց Արտաշեսն իրեն և Համլետին կանչել է նոտարական գրասենյակ և տեղեկացրել, որ կադաստրում չեն ձևակերպել տունը, քանի որ ինքնակամ շինություններ կան և առաջարկել է 26.000 ԱՄՆ դոլարի ստացական կնքել: Համլետը համաձայնվել է և կրկին Արամի, Ռուբիկի և երկու կանանց ներկայությամբ գրվել է ստացական, որ Համլետը իբր, թե պարտք է Արտաշես Աբգարյանին 26,000 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև Համլետը սկսել է ամիս առ ամիս վճարել տոկոսները: Եղել են դեպքեր, երբ Համլետը խնդրել է իրեն Արտաշեսին փոխանցել տոկոսով գումարները: Որպես տոկոս վճարվող գումարներն ինքը Արտաշեսին է փոխանցել հիմնականում իրենց շենքի բակում, երկու անգամ Արաբկիր վարչական շրջանի Հրաչյա Քոչար փողոցի վրա գտնվող Ադանա սրճարանի մոտ է գումար տվել Արտաշես Աբգարյանին, իսկ երկու անգամ էլ գումարը փոխանցել է Հրաչյա Քոչար փողոցի վրա գտնվող բենզալցակայանի մոտ: Իր հիշելով 2012 թվականի դեկտեմբերին, երբ Համլետը չի կարողացել վճարել տոկոսները Արտաշեսին առաջարկել է, որ <<Թագվոր 1>> ՍՊԸ-ի միջոցով բիզնես վարկ վերցնեն և դրա դիմաց գրավադրեն Համլետի տունը, որը Արտաշեսի անունով էր: Բաղրամյանի փողոցի վրա գտնվող Անելիք բանկից ստացել են 3.000.000 ՀՀ դրամ վարկ, որից 2.400.000 ՀՀ դրամ գումարը բանկից դուրս գալով իր ներկայությամբ Համլետը տվել է Արտաշեսին: Բացի այդ ապրիլ կամ մայիս ամսին Արտաշես Աբգարյանը տեսնելով, որ Համլետը ուշացնում է իր տոկոսները, Հրաչյա Քոչար փողոցում կրկին հանդիպել են Արտաշեսին, ով Համլետից պահանջել է 5000 ԱՄՆ դոլարի պարտավորագիր գրել, իսկ Համլետն հրաժավել է: Այդ ժամանակ ինքն է պարտավորագիր գրել, որ եթե Համլետը երեք օրում չտա 5000 ԱՄՆ դոլար գումար, ապա ինքը Արտաշեսին կտա այդ գումարը և քանի որ երեք օր հետո Համլետը չի կարողացել տալ այդ գումարը, ուստի ինքն իր կուտակած 5000 ԱՄՆ դոլարը տարել և Հ. Քոչարի փողոցի վրա գտնվող բենզալցակայանի մոտ տվել է Արտաշես Աբգարյանին: Ըստ իր տեղեկությունների տոկոսով գումար վերցնելուց մինչև 2014թ. փետրվար ամիսն Համլետը Արտաշես Աբգարյանին է տվել շուրջ 26.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, սակայն երբ նրանք չեն կարողացել վճարել Արտաշես Աբգարյանի տոկոսները, վերջինս անջատել է Համլետի տան էլեկտրաէներգիան, պահանջել է ազատել տունը կամ իրեն վճարել 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Վկաներ Արմեն Գալստյանը և Մելսիկ Քոլոյանը դատաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել, որ 2011թ. մարտ ամսին Համլետ Համբարձումյանը դիմել է իրենց` Սասունցի Դավիթ 57-րդ տանը վերանորոգման աշխատանքներ կատարելու համար: Կատարված աշխատանքի դիմաց իրենց վճարել է միայն Համլետ Համբարձումյանը և բացի նրանից որևէ այլ անձ չի հսկել իրենց աշխատանքը կամ վճարել կատարած աշխատանքի դիմաց:
Վկա Սիմոն Համբարձումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի անդամների հետ միասին բնակվում է Սասունցի Դավիթ 57-րդ տանը և Համլետ Համբարձումյանն իր հայրն է: 2008թ. օգոստոս ամսին հայրը ընկերոջ` Ռուբիկ Վարդանյանի, հետ միասին, տոկոսով գումար գտնելու նպատակով, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցի նրբանցքում` նոտարական գրասենյակի մոտ հարցուփորձ անելով ծանոթացել են Արամ Միրզաբեկյանի հետ, որին բոլորը Արմեն անունով են դիմել: Արամին ասել են, որ 20000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, որին ի պատասխան Արամը նրանց ասել է, որ ամսական 5 տոկոսով գումար տվող անձնավորության է ճանաչում, որը տոկոսով գումարը տալիս է միայն տան գրավի դիմաց: Այնուհետև իր հայրը և Ռուբիկը Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող նոտարական գրասենյակի բակում հանդիպել են Արամին, իսկ վերջինս էլ նրանց ծանոթացրել է Արտաշես Աբգարյանի հետ: Արտաշես Աբգարյանին ասել են իրենց խնդիրների մասին և եկել համաձայնության, որ նրանք ոչ թե գրավ են դնելու բնակարանը, այլ ձևական առուվաճառքի պայամանագրով կվաճառեն նրան, որպես գումարի վերադարձման երաշխիք: Դրանից հետո, Արտաշես Աբգարյանի հետ գնացել են Ս.Դավթի 57-րդ տուն, որտեղ Արտաշեսը տեսել է տունը: Որից հետո գնացել են նոտարական գրասենյակ և տեղում ձևական առուվաճառքի պայմանագիր կնքել, որի համաձայն իր հայրը 8.500.000 ՀՀ դրամով Սասունցի Դավթի 57 հասցեում գտնվող տունը վաճառել է Արտաշես Աբգարյանին: Տան առուվաճառքի ձևական պայմանագիրը կնքելուց հետո, Արտաշես Աբգարյանը նոտարական գրասենյակի մոտի զրուցարանում, Արամի, Ռուբիկի և 2 այլ կանանց ներկայությամբ նրան է տվել 22000 ԱՄՆ դոլար: Տեղում այդ մարդկանց ներկայությամբ պայմանավորվել են, որ 2000 ԱՄՆ դոլարը տոկոսով չէ և այդ 2000 ԱՄՆ դոլարից Արամ Միրզաբեկյանին և երկու կանանց որպես միջնորդավճար վճարել է 1000 ԱՄՆ դոլար, իսկ մյուս 1000 դոլարն էլ հենց այդ պահին իր հայրը տվել է Արտաշեսին որպես առաջին ամսվա տոկոս: Ինչից հետո իր հայրը սկսել է ամեն ամիս վճարել տոկոսները և եղել են դեպքեր, որ որպես տոկոս վճարվող գումարները ինքն է տարել և տվել Արտաշես Աբգարյանին: Իր հիշելով 2010 թվականի դեկտեմբեր ամսին Արտաշես Աբգարյանին է փոխանցել 2000 ԱՄՆ դոլար Սունդուկյան փողոցի վրա գտնվող ՙԲոնուս՚ խանութի դիմաց, 2011 թվականի ապրիլ կամ մայիս ամսին ևս 2000 ԱՄՆ դոլար նույն տեղում, բացի այդ մի քանի անգամ տարբեր ժամանակահատվածներում ինքը Արտաշես Աբգարյանին տվել է 500, 500, 200 ԱՄՆ դոլար և 60000, 30000, 20000 ՀՀ դրամ: Իսկ վերջին անգամ 2014թ. թվականի փետրվար ամսվա վերջին կամ մարտ ամսվա սկզբին 300 ԱՄՆ դոլար գումար փոխանցել է Արտաշեսին` Ադանա սրճարանի մոտ: Դրանից հետո իրենք որևէ տոկոս Արտաշես Աբգարյանին չեն վճարել: Հոր հայտնելով տեղեկացել է նաև, որ Ռուբիկն էլ է Արտաշեսին վճարել տոկոսներ, սակայն որքան և երբ չգիտի: Հետագայում ,երբ իրենք չեն կարողացել վճարել Արտաշես Աբգարյանի տոկոսները, վերջինս անջատել է իրենց տան էլեկտրաէներգիան, պահանջել է ազատել տունը կամ դրա դիմաց վճարել 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Վկա Զաքար Համբարձումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Սասունցի Դավիթ 57-րդ տանը և Համլետ Համբարձումյանն իր հայրն է: 2008 թվականի օգոստոս ամսին հայրը ընկերոջ` Ռուբիկ Վարդանյանի, հետ միասին, տոկոսով գումար վերցնելու նպատակով Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցի նրբանցքում` նոտարական գրասենյակի մոտ, հարցուփորձ անելով ծանոթացել են Արամ Միրզաբեկյանի հետ: Արամին ասել են, որ 22000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, իսկ վերջինս նրանց տեղեկացրել է, որ ամսական 5 տոկոսով գումար տվող անձնավորության է ճանաչում, որը գումարը տալիս է միայն տան գրավի դիմաց: Այնուհետև իր հայրը և Ռուբիկը Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող նոտարական գրասենյակի բակում հանդիպել են Արամին, իսկ վերջինս էլ նրանց ծանոթացրել է Արտաշես Աբգարյանի հետ: Տեղում Արտաշես Աբգարյանին պատմել են առաջացած խնդիրների մասին և եկել պայամանավորվածության, որ նրանք ոչ թե գրավ են դնելու բնակարանը, այլ ձևական առուվաճառքի պայմանգով կվաճառեն նրան, որպես գումարի վերադարձման երաշխիք: Դրանից հետո, Արտաշես Աբգարյանի հետ գնացել են Ս.Դավթի 57-րդ տուն, որտեղ Արտաշեսը տեսել է տունը, որից հետո գնացել են նոտարական գրասենյակ և տեղում ձևական առուվաճառքի պայմանագիր կնքել: Ըստ պայմանագրի` իր հայրը 8.500.000 ՀՀ դրամով Սասունցի Դավթի 57 հասցեում գտնվող տունը վաճառել է Արտաշես Աբգարյանին: Տան առուվաճառքի ձևական պայմանագիրը կնքելուց հետո, Արտաշես Աբգարյանը նոտարական գրասենյակի մոտի զրուցարանում, Արամի, Ռուբիկի և 2 այլ կանանց ներկայությամբ նրան է տվել 22000 ԱՄՆ դոլար: Այդ մարդկանց ներկայությամբ պայմանավորվել են, որ 2000 ԱՄՆ դոլարը տոկոսով չէ և այդ 2000 ԱՄՆ դոլարից Արամ Միրզաբեկյանին և երկու կանանց որպես միջնորդավճար վճարել է 1000 ԱՄՆ դոլար, իսկ մյուս 1000 դոլարն էլ իր հայրը տվել է Արտաշեսին` որպես առաջին ամսվա տոկոս: Այնուհետև հայրը ամեն ամիս վճարել է տոկոսներ և եղել են դեպքեր, որ հայրը որպես տոկոս վճարվող գումարները տվել է իր եղբորը` Սիմոն Համբարձումյանին և նա էլ տարել ու գումարըհանձնել Արտաշես Աբգարյանին, իսկ ժամանակ առ ժամանակ ինքն էլ է գումար տվել հորը և եղբորը որպեսզի տան Արտաշես Աբգարյանին, որպես տոկոս: Տոկոսով գումար վերցնելուց մինչև 2014թ. փետրվար ամիսն իրենք Արտաշես Աբգարյանին են տվել 26.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, սակայն երբ չեն կարողացել վճարել Արտաշես Աբգարյանից վերցված գումարի տոկոսները, վերջինս անջատել է իրենց տան էլեկտրաէներգիան, պահանջել է ազատել տունը կամ դրա դիմաց վճարել 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Վկա Նարինե Համբարձումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Համլետ Համբարձումյանն իր ամուսինն է և նրանք բնակվում են Երևան քաղաքի Սասունցի Դավիթ 57-րդ հասցեում գտնվող տանը: 2008 թվականի օգոստոս ամուսնու ղեկավարած ՍՊԸ-ի գործերը վատացել են և ստեղծված խնդիրները լուծելու համար Համլետն իր ընկերոջ` Ռուբիկ Վարդանյանի, հետ, տոկոսով գումար գտնելու նպատակով Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցի նրբանցքում` նոտարական գրասենյակի մոտ ծանոթացել են Արամ Միրզաբեկյանի հետ: Արամին ասել են, որ իրենց 20000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, իսկ Արամը պատասխանել է, որ ամսական 5 տոկոսով գումար տվող անձի է ճանաչում, որը գումարը տրամադրում է միայն տան գրավի դիմաց: Այնուհետև Համլետը և Ռուբիկը նոտարական գրասենյակի բակում հանդիպել են Արամին և տոկոսով գումար տվող Արտաշես Աբգարյանին, որի հետ տեղում Արտաշես Աբգարյանին բացատրել են առաջացած խնդիրների մասին և եկել պայմանավորվածության, որ Համլետը ոչ թե գրավ է դնելու իրենց բնակարանը, այլ ձևական առուվաճառքի պայմանագրով կվաճառի նրան, որպես գումարի վերադարձման երաշխիք: Դրանից հետո, Արտաշես Աբգարյանի հետ եկել են Ս.Դավթի 57-րդ տուն, որտեղ Արտաշեսը տեսել է տունը և միասին գնացել են նոտարական գրասենյակ, որտեղ ձևական առուվաճառքի պայմանագիրեն կնքել: Ըստ պայմանագրի` իր ամուսինը 8.500.000 ՀՀ դրամով Սասունցի Դավթի 57 հասցեում գտնվող տունը վաճառում է Արտաշես Աբգարյանին: Այնուհետև տան առուվաճառքի ձևական պայմանագիրը կնքելուց հետո, Արտաշես Աբգարյանը նոտարական գրասենյակի մոտի զրուցարանում, Արամի, Ռուբիկի և 2 այլ կանանց ներկայությամբ ամուսնուս է տվել 22000 ԱՄՆ դոլար: Նշված անձանց ներկայությամբ պայմանավորվել են, որ 2000 ԱՄՆ դոլարը տոկոսով չէ և այդ 2000 ԱՄՆ դոլարից Արամ Միրզաբեկյանին և երկու կանանց, որպես միջնորդավճար, տվել է 1000 ԱՄՆ դոլար, իսկ մյուս 1000 դոլարն էլ հենց այդ պահին Համլետը տվել է Արտաշեսին` որպես առաջին ամսվա տոկոս: Այնուհետև Համլետը յուրաքաչյուր ամիս վճարել է գոյացած տոկոսները: Որոշ դեպքերում որպես տոկոս վճարվող գումարները Համլետը տվել է մեր որդուն` Սիմոն Համբարձումյանին և նա է տարել ու գումարը տվել Արտաշես Աբգարյանին, իսկ ժամանակ առ ժամանակ ամուսնուս ընկեր Ռուբիկն է տարել և տոկոսները վճարել Արտաշես Աբգարյանին: Տոկոսով գումար վերցնելուց հետո մինչև 2014թ. փետրվար ամիսն իրենք Արտաշես Աբգարյանին են տվել 26.500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար, սակայն երբ չեն կարողացել վճարել մնացած տոկոսները և մայր գումարը, Արտաշես Աբգարյանը տվել անջատել է իրենց տան էլեկտրաէներգիան և պահանջել է ազատել տունը կամ դրա դիմաց վճարել 50.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Վկա Սամվել Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Համլետ Համբարձումյանն իր մորաքրոջ որդին է և դեռևս 1981 թվականին իր տատը Սասունցի Դավիթ փողոցի 57-րդ տունը կտակել է իրեն և Համլետին: Ինքն այդ տանը չի բնակվել և տունը պատկանել է Համլետին: 2008թ. ինքն աշխատել է Համլետի մոտ <<Թագվոր 1>> ՍՊԸ-ում որպես աշխղեկ և այդ ընթացքում` օգոստոս ամսին, Համլետի մոտ գումարային խնդիրներ են առաջացել: Օգոստոս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Համլետն իրեն ասել է, որ միասին գնան Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող նոտարական գրասենյակ այնտեղ ինքը տոկոսով գումար է վերցնելու մի անձից և որպես գումարի վերդարձման երաշխիք` ձևական բնակարանի առք ու վաճառք պետք է կատարեն: Ինքը գնացել է Համլետի հետ և Բաղրամյան նոտարական գրասենյակի մոտ ծանոթացել է Արտաշես անունով անձի: Համլետը նրա ներկայությամբ ասել է, որ տոկոսով փող տվողն ինքն է և դրանից հետո իրենք մտել են նոտարական գրասենյակ, որտեղ էլ կատարվել է բնակարանի առք ու վաճառքը: Դրանից հետո մոտ երկու ամիս անց Համլետն իրեն նորից ասել է, որ միասին գնան նոտարական գրասենյակ, քանի որ այն ժամանակ առք ու վաճառքը չի ձևակերպվել` ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով: Ինքը նորից գնացել է նոտարական գրասենյակ, որտեղ նորից կնքվել է առք ու վաճառքի պայմանագիր, որ իբր ինքը և Համլետը վաճառում են բնակարանը, սակայն նման բան չի եղել, իր ներկայությամբ Համլետն Արտաշեսի հետ խոսել է, որ ինքը տոկոսով է գումարը վերցնում և պարտավորվել է վերադարձնել գումարը:
Վկա Գագիկ Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արտակ Գևորգյանն իր որդին է, ով մահացել է 2011թ. ապրիլի 30-ին: 2008թ. Արտակը սովորել է Ագրարային համալսարանում և համատեղությամբ զբաղվել է նաև մեքենաների առք ու վաճառքով: Սովորելու ընթացքում նա ծանոթացել էր իր համակուրսեցի մի տղայի քրոջ` Մանուշակի և նրա ընկերուհու Գոհարի հետ, ովքեր Արտակին համոզել են, որ նա տոկոսով գումար վերցնի Արտաշես Աբգարյանից: 2008թ. աշնան սկզբին Արտակը Արտաշես Աբգարյանի մոտ որպես երաշխիք թողել է երկու ավտոմեքենա` ԲՄՎ 520 և ՎԱԶ 21021 մակնիշների: Երկու մեքենաների երաշխիքի դիմաց Արտաշես Աբգարյանը Արտակին է տվել 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով և գումարը տրամադրելուց անմիջապես հետո 1200 ԱՄՆ դոլար գումար վերցրել է որպես առաջին ամսվա տոկոս: Երբ Արտակը չի կարողացել վերադարձնել գումարը և տոկոսները, այդ մասին պատմել է իրեն և կնոջը` Մարինե Ահարոնյանին: Այդ նույն ժամանակ ՎԱԶ 21021 մեքենայի սեփականատերն է եկել նաև իրենց տուն և պահանջում էր, որպեսզի մեքենան հետ վերադարձվի: 2008թ. նոյեմբերին ինքը, իր կինը, Արտակը և իր ընկեր Գալուստ Գալստյանը գնացել են Հ.Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Ադան>> սրճարան, որտեղ տեղում հանդիպել են Արտաշես Աբգարյանին, որի հետ է եղել նաև այլ անձնավորություն: Ինքը Արտաշես Աբգարյանին հարցրել է, թե ինչի է նա տոկոսով գումար տվել Արտակին, չէ որ նա չի կարող ոչ մի գումար վճարել, իսկ Արտաշեսն ասել է, որ Արտակը դիմել է իրեն գործարքի համար և ինքն էլ չի մերժել, գումարը տվել է, որն Արտակը ստացել է և պարտավորվել ու պետք է տոկոսները տա: Այդ ժամանակ ինքն Արտաշեսին ասել է, որ ՎԱԶ 21021 մակնիշի մեքենան իրենց չի պատկանում և նա այն պետք է հետ վերադարձնի իրական տիրոջը, սակայն Արտաշեսն ասել է, որ մեքենան հետ կտա միայն մի պայմանով, որ նա ստացական գրի, որ Արտակի պարտքը ինքն է պարտավորվում վերադարձնել և նշել է նաև, որ պետք է գրվի ոչ թե 12.000 ԱՄՆ դոլար վերադարձնելու վերաբերյալ պարտավորագիր, այլ 14.000 ԱՄՆ դոլարի, քանի որ Արտակը գումարը վերցրել է ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով և երկու ամսվա տոկոս չի տվել: Բացի այդ ինքը իրենց 400 դոլար էլ լավություն է արել, որ գրել է 14.000 ԱՄՆ դոլար: Այլ ելք չունենալով ինքը տեղում գրել է ստացական, որ Արտաշես Աբգարյանից վերցրել է 14.000 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ ստացականի տակ ստորագրել են ինքը, Արտակը, Արտաշես Աբգարյանը, Գալուստը և Արտաշեսի հետ եղած անձնավորությունը: 2009թ. ինքը մեկնել է ՌԴ արտագնա աշխատանքի, սակայն այդ ընթացքում կնոջից տեղեկացել է, որ Արտաշես Աբգարյանը պարբերաբար գնացել է իրենց տուն և հետաքրքրվել, թե երբ են վերադարձնելու գումարը: 2010թ. Արտակի մոտ հայտնաբերել էին քաղցկեղ, ուստի ինքը վերադարձել է ՀՀ, սակայն Ա.Աբգարյանին չի հանդիպել, այլ զբաղվել է որդու բուժման հարցերով: 2011թ. ապրիլի 30-ին Արտակը մահացել է քաղցկեղից, իսկ դրանից հետո դատարանից որոշում են ստացել, որ դատ է եղել և ի օգուտ Արտաշես Աբգարյանի իրենից պետք է բռնագանձեն գումար:
Վկա Մարինե Ահարոնյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է, որ Արտակ Գևորգյանն իր որդին է, ով մահացել է 2011թ. ապրիլի 30-ին: 2008թ. Արտակը սովորել է Ագրարային համալսարանում և համատեղությամբ զբաղվել է նաև մեքենաների առք ու վաճառքով: Սովորելու ընթացքում նա ծանոթացել էր իր համակուրսեցի մի տղայի քրոջ` Մանուշակի և նրա ընկերուհու` Գոհարի հետ, ովքեր Արտակին համոզել են, որ նա տոկոսով գումար վերցնի Արտաշես Աբգարյանից: 2008թ. օգոստոս կամ սեպտեմբեր ամսին Արտակը հանդիպել է Արտաշես Աբգարյանին և, նրա մոտ որպես երաշխիք թողել է երկու ավտոմեքենա` ԲՄՎ 520 մակնիշի և ՎԱԶ 21021 մակնիշի: Որպես վերադարձման երաշխիք տրված երկու ավտոմեքենաների դիմաց Արտաշես Աբգարյանը Արտակին է տվել 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար և նույն պահին նրանից վերցրել էր 1200 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես առաջին ամսվա տոկոս: Երբ իր որդին չի կարողացել վերադարձնել գումարը և տոկոսները, իր կատարածի մասին հայտնել է իրեն և ամուսնուն` Գագիկ Գևորգյանին: Այդ նույն ժամանակ իրենց տուն է եկել ՎԱԶ 21021 մեքենայի սեփականատերը և պահանջում էր, որ մեքենան հետ վերադարձնենք իրեն: 2008թ. նոյեմբերին ինքը, ամունսինը, Արտակը և ամուսնու ընկեր Գալուստ Գալստյանը գնացել են Հ.Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Ադան>> սրճարան, որտեղ տեղում հանդիպել են Արտաշես Աբգարյանին, որի հետ եղել նաև մեկ այլ անձնավորություն: Տեղում իրենք խոսել են Արտաշես Աբգարյանի հետ, նրան հարցրել, թե ինչու է տոկոսով գումար տվել Արտակին, իսկ Արտաշեսն էլ ասել է, որ Արտակը դիմել է իրեն գործարքի համար և ինքն էլ չի մերժել, գումարը տվել է: Այդ ժամանակ Գագիկը Արտաշեսին ասել է, որ ՎԱԶ 21021 մակնիշի մեքենան իրենց չի պատկանում և նա այն պետք է հետ վերադարձնի, սակայն Արտաշեսն ասել է, որ մեքենան հետ կտա միայն մի պայմանով, որ Գագիկը ստացական գրի, որ Արտակի պարտքը նա է պարտավորվում վերադարձնել: Միաժամանակ նշելով, որ Գագիկը պետք է գրի ոչ թե 12.000 ԱՄՆ դոլար վերադարձնելու պարտավորագիր, այլ 14.000 ԱՄՆ դոլարի, քանի որ Արտակը գումարը վերցրել է ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով և երկու ամսվա տոկոս չի տվել և, բացի այդ, նա իրենց 400 դոլարի էլ լավություն է արել, որ գրել է 14.000 ԱՄՆ դոլար: Այլ ելք չունենալով Գագիկը տեղում գրել է ստացական, որ Արտաշես Աբգարյանից վերցրել է 14.000 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ ստացականի տակ ստորագրել են Գագիկը, Արտակը, Արտաշես Աբգարյանը, Գալուստը և Արտաշեսի հետ գտնվող անձնավորությունը: 2009թ-ին Գագիկը մեկնել է ՌԴ արտագնա աշխատանքի, սակայն այդ ընթացքում Արտաշես Աբգարյանը պարբերաբար եկել է իրենց տուն և հետաքրքրվել, թե երբ ենք վերադարձնելու գումարը: 2010թ-ին Գագիկը ՌԴ-ից վերադարձավ ՀՀ քանի որ Արտակի մոտ հայտնաբերել էին քաղցկեղ: 2011թ. ապրիլի 30-ին Արտակը մահացել է առկա հիվանդությունից, որից որոշ ժամանակ անց, դատարանից որոշում են ստացել, որ դատ է եղել և ի օգուտ Արտաշես Աբգարյանի ամուսնուց բռնագանձել են գումար:
Վկա Արամ Միրզաբեկյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արտաշես Աբգարյանին ճանաչում է 2008թվականից, նրա հետ ծանոթացել է իր ծանոթ Լյութվիգի միջոցով: Իրենց ծանոթանալուց հետո Արտաշեսն իրեն ասել է, որ գումար ունի, և տան գրավի դիմաց կարող է 5-10 տոկոսով տալ, եթե որևէ մեկը ցանկանա, ապա իրեն տեղյակ պահի: Այդ նույն ժամանակահատվածում ինքը մշտական աշխատանք չի ունեցել, ուստի պարբերաբար գնացել է Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող նոտարական գրասենյակ և տարբեր մարդկանց ասել է, որ եթե տոկոսով գումար անհրաժեշտ լինի, ապա ինքը նրանց կծանոթացնի մի մարդու հետ, ով կօգնի նրանց ամսական 5 տոկոսով գումար տալու հարցում: Քանի որ ինքը շատ ժամանակ է անցկացրել նոտարի շենքում, ուստի որպես այդ շենքի բնակիչ ճանաչել է Ռուբիկին, ով 2008թ. օգոստոս ամսին Համլետ անունով մի մարդու հետ մոտեցել է իրեն հարցրել արդյոք կարող է իրենց օգնել տոկոսով գումար վերցնելու հարցում: Ինքը նրանց ասել է, որ կա նման անձնավորություն` Արտաշես Աբգարյանը, ով ամսական 5 տոկոսով գումար է տալիս, սակայն դրա համար պահանջվում է բնակարան գրավ դնել, Ռուբիկը խնդրել է իրենց ծանոթացնել Արտաշեսի հետ: Ինքը զանգահարել է Արտաշեսին, ով եկել է Բաղրամյանի նոտար, պայմանավորվել Համլետի հետ, որ նրան է տալու 20.000 ԱՄՆ դոլար ամսական 5 տոկոս տոկոսագումարով: Դրանից հետո հաջորդ օրը ինքը և Արտաշեսը միասին գնացել են Համելտի տուն, նայել տունը, որից հետո գնացել են Բաղրամյանի նոտարական գրասենյակ: Առուվաճառք հնարավոր չի եղել կատարել` ապօրինի շինություն լինելու պատճառով, ուստի հենց նոտարի շենքի դիմաց գտնվող զրուցարանում գրվել է գրավոր պայմանագիր` Արտաշեսի և Համլետի միջև այն մասին, որ Արտաշեսը Համլետին է տալիս 26.000 ԱՄՆ դոլար գումար ամսական 5 տոկոսով, դրա տակ ստորագրել են ինքը և երկու կանայք, որոնց ինքը ճանաչում է դեմքով: Դրանից հետո իր ներկայությամբ Արտաշեսը Համլետին է տվել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, այնուհետև ևս 2000 ԱՄՆ դոլար, որից 1000 ԱՄՆ դոլարը Համլետը տվել է իրեն, որպես լավություն, իսկ մյուս 1000 դոլարը տվել է Արտաշեսին, որպես առաջին ամսվա տոկոս և այդպես էլ շեշտվեց, որ որպես տոկոս է տալիս 1000 դոլարը: Դրանից հետո ինքը չգիտի նրանք իրար որքան գումար են տվել, միայն կարող է ասել, որ երբ անցել է այդ փողոցով, տեսել է, որ Համլետը բավականին աշխատանք է կատարել տան վրա, շատ բան էր ձևափոխել, վերանորոգել է ու բարեկարգել: Բացի դա ինքը միջնորդել է Արտաշեսին, որ նա տոկոսով գումարներ տա նաև Շամամ Եղիազարյանին, և իր ներկայությամբ Արտաշեսը Շամամին է տվել 25.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ամսական 10 տոկոս տոկոսադրուքով, որից 3000 ԱՄՆ դոլար Շամամը տվել է իրեն և Լյութվիգին, իսկ 5000 ԱՄՆ դոլար տվել է Արտաշեսին որպես երկու ամսվա տոկոս: Բացի այդ ինքը միջնորդել է նաև Գոհար Կարապետյանի համար, որ Արտաշես Աբգարյանը նրան 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար տա և Արտաշեսը ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքով Գոհարին է տվել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը Գոհարը տվել է իրեն` որպես լավություն, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլար վերցրել է Արտաշես Աբգարյանը` որպես առաջին ամսվա տոկոս:
Վկա Լյութվիգ Պապիկյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արտաշես Աբգարյանին ճանաչում է 2008 թվականից, որի հետ ծանոթացրել է նաև իր մտերիմ Արամ Միրզաբեկյանին: Նրա հետ գտնվել են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Կնոջ ուսման վարձը մուծելու համար իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և ինքը դիմել է Արտաշեսին` պարտքով գումար տալու հարցով, որին Արտաշեսն ընդառաջել է և տվել է պահանջվող գումարը: Այդ ընթացքում Արտաշեսն իրեն ասել էր, որ եթե տոկոսով գումար ցանկացող լինի ապա նա կարող է տան գրավի դիմաց համապատասխան անձանց տոկոսով գումար տալ: 2008-2009 թվականներին Արտաշեսի հետ ներկա է գտնվել մի քանի գործարքների կատարմանը, մասնավորապես Արամ Միրզաբեկյանը մի անգամ եկել է իր մոտ Շամամ անունով կնոջ հետ և ասել է, որ Շամամին գումար է անհրաժեշտ, որ նա կարողանա ինչ որ հարցեր լուծի: Ինքը, Արամը և Շամամը գնացել են Արտաշեսի մոտ: Վերջինս խոսել է Շամամի հետ և նրանք եկել են պայմանավորվածության, որ ամսական 5 կամ 10 տոկոսով Արտաշեսը պետք է գումար տա Շամամին, ներկայում չի հիշում կոնկրետ որքան գումարի մասին էր խոսքը եղել, սակայն մեծ գումար էր, և այդ գումարի դիմաց պետք է ձևական առք ու վաճառքի պայմանագիր կնքվեր Շամամի Գեղադիր գյուղի բնակարանի վերաբերյալ: Դրանից մի քանի օր անց` իր ներկայությամբ ինչ որ փաստաթղթեր են գրվել Շամամի և Արտաշեսի միջև, որոնց տակ ստորագրել է նաև ինքը: Այդ նույն ժամանակահատվածում Արամը ևս մի կնոջ հետ, որի անունը Գոհար էր, եկել է իր մոտ տեղեկացրել, որ այդ կնոջը նույնպես գումար է անհրաժեշտ: Ինքը կրկին Գոհարի և Արամի հետ գնացել է Արտաշեսի մոտ, նրանք միասին խոսել են, որից հետո Արտաշեսը Գոհարին էր տվել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքով: Այլ մանրամասներ իր կողմից նշած դեպքերի մասին չի հիշում, սակայն կատարված գործարքներից հետո Արամը գումար է տվել իրեն` որպես միջնորդ իր ցուցաբերած լավության համար: Բացի այդ դեպքերից, մի անգամ 2008թ-ին ինքը Արտաշեսի հետ եղել է Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Ադանա>> սրճարանում և հենց այդ ժամանակ Արտաշեսի մոտ են եկել մի մարդ` իր որդու և նրա աներոջ հետ: Խոսակցությունից հասկացել է, որ այդ տղան իրեն չպատկանող երկու հատ մեքենա է թողել Արտաշեսի մոտ` տասնքանիհազար դոլարի դիմաց, իսկ նրա հայրը եկել է, որ մեքենաները տանի, սակայն Արտաշեսը նրան ասել է, որ մեքենաները չի տա, եթե նա որդու փոխարեն վերցրած գումարից մի քիչ ավել գումարի ստացական չգրի: Ինչից հետո այդ մարդը համաձայնվել է և տեղում ստացական է գրել, որի տակ ստորագրել է նաև ինքը:
Վկա Եփրեմ Ասրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011թ. մարտ ամսին իրենց է դիմել Համլետ Համբարձումյանը և նրանք Սասունցի Դավիթ 57-րդ տանը կատարել են վերանորոգման աշխատանքներ: Կատարված աշխատանքի դիմաց իրենց վճարել է միայն Համլետ Համբարձումյանը և բացի նրանից որևէ այլ անձ չի հսկել իրենց աշխատանքը և իրենց չի վճարել կատարված աշխատանքի դիմաց:
Ամբաստանյալ Արտաշես Աբգարյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև
Արտաշես Աբգարյանի հետ Համլետ Համբարձումյանի, Սիմոն Համբարձումյանի, Ռոբերտ Վարդանյանի, Հասմիկ Մարտիրոսյանի, Արամ Միրզաբեկյանի, Լյութվիգ Պապիկյանի, Գագիկ Գևորգյանի և Մարինե Ահարոնյանի առերես հարցաքննությունների արձանագրություններով:
Ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ԿԱ ԱԳԿՊԿ-ից ստացված գրության համաձայն` Արտաշես Աբգարյանի անվամբ ձևակերպվել է շուրջ 40 բնակարանների և հողամասերի առք ու վաճառք և նվիրատվություններ, Համլետ Համբարձումյանի ներկայացրած Սասունցի դավիթ 57-րդ տան առք ու վաճառքի պայմանագիրը, Գագիկ Գևորգյանը ներկայացրած իր կողմից գրված ստացականը, որում վերջինս գրել է, որ Ա.Աբգարյանից պարտքով վերցրել է 14.000 ԱՄՆ դոլար գումար, Հասմիկ Մարտիրոսյանի կողմից քննությանը ներկայացրած իր, Շամամ Եղիազարյանի և Արտաշես Աբգարյանի միջև կնքված փոխհամաձայնություն կոչվող պայմանագիրը, Արտավազդ Փարսադանյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը, Հասմիկ Մարտրոսյանի ներկայացրած ստացականները 17.08.2010թ-ի և 3.09.2010թ-ի, 08.11.2010թ. բանկային կանխիկ մուտքի անդորրագիրը 000319, 06.10.2010թ. բանկային կանխիկ մուտքի անդորրագիրը 000105, 13.06.2011թ. բանկային կանխիկ մուտքի անդորրագիրը 000110, 21.02.2012թ. բանկային կանխիկ մուտքի անդորրագիրը 000036, 21.12.2011թ. բանկային կանխիկ մուտքի անդորրագիրը 000480, Գեղադիր գյուղի 3-րդ փողոցի 2-րդ փակուղի 4-րդ տունը վաճառելու մասին առք ու վաճառքի պայմանագիրը, որով Շամամ Եղիազարյանը, Արման Մարտիրոսյանը, Հասմիկ Մարտիրոսյանը և Եղնիկ Մարտիրոսյանը վաճառում են իրենց բնակարանը Արտաշես Աբգարյանին:
Սիմոն Համբարձումյանի կողմից ոստիկանության Էրեբունու բաժնում ներկայացրած հաղորդման համաձայն` իր հայրը Համլետ Համբարձումյանը 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել Արտաշես Աբգարյանից ամսական 5 տոկոս տոկոսադրույքով և դրա դիմաց իրենք վճարել են տոկոսներ:

23. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ Արտաշես Աբգարյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, որ Արտաշես Աբգարյանի մեղավորությունը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ժամանակ հետազոտված և դատավճռում շարադրված` ամբաստանյալի հանցանքը հիմնավորող ապացույցներով, որոնցով և հերքվում է վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալի և իր պաշտպանի բերած` ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պատճառաբանությունները:

24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Արտաշես Աբգարյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է:

25. Այդպիսով, ամբաստանյալ Արտաշես Աբգարյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրա մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, իսկ վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու, ամբաստանյալ Արտաշես Աբգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու համար:

26. Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. սեպտեմբերի 15-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածով, 402-րդ հոդվածով ` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015թ. սեպտեմբերի 15-ի դատավճիռը` Արտաշես Սարիբեկի Աբգարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ