ԵԱՔԴ/0050/01/15

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Ա. Աբրահամյանի
պաշտպաններ` Վ. Գևորգյանի, Ե. Սարգսյանի
տուժողª Ա. Ղալումյանի


2015 թվականի հուլիսի 14-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանի, ծնված 1983 թվականի հունիսի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 27.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով, 113 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի համաձայն դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, 07.07.2006թ. համաներման որոշման համաձայն 11.09.2006թ. ազատվել է պատժից, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվել է ք.Երևան, Կոմիտասի պողոտա 62 շենք թիվ 10 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 329 հոդվածի 1-ին մասով, կալանքի տակ է 2015 թվականի հունվարի 22-ից,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի հունիսի 24-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14116011 քրեական գործը:
2011 թվականի հունիսի 24-ին թիվ 14116011 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժինª նախաքննություն իրականացնելու համար:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի հունիսի 25-ի որոշմամբ Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով, 258 հոդվածի 4-րդ մասով և 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով: Նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Դատարանի 2011 թվականի հունիսի 25-ի որոշմամբ Դավիթ Իսպիրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ Միքայել Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2011 թվականի հուլիսի 16-ին Միքայել Բարսեղյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշմամբ թիվ 14116011 քրեական գործից առանձնացվել է առանձին վարույթում Միքայել Բարսեղյանի կողմից խուլիգանություն կատարելու վերաբերյալ մասըª շնորհելով թիվ 14116011/1 համարը:
2011 թվականի օգոստոսի 20-ին թիվ 14116011/1 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2011 թվականի հոկտեմբերի 10-ին թիվ 14116011 քրեական գործով վարույթը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով կասեցվել է, մինչև մեղադրյալ Դավիթ Իսպիրյանի հայտնաբերումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 25-ի դատավճռով Միքայել Խաչատուրի Բարսեղյանը դատապարտվել է որոշակի ժամկետով ազատազրկման:
2015 թվականի հունվարի 22-ին Դավիթ Իսպիրյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն:
2015 թվականի հունվարի 22-ին թիվ 14116011 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2015 թվականի հունվարի 22-ին Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով:
Դատարանի 2015 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ Դավիթ Իսպիրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2015 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասով, 235 հոդվածի 1-ին մասով, 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով և 329 հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի ապրիլի 27-ին թիվ 14116011 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանª ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինը Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով, 235 հոդվածի 1-ին մասով, 258 հոդվածի 4-րդ մասով և 329 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքների կատարման համար, որ նա քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և պահել հրազեն հանդիսացող ատրճանակ: Այնուհետև 2011թվականի հունիսի 24-ին Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 2Բ շենքի բակում կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, ապա Արթուր Ղալումյանին կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ, խուլիգանական դրդումներով, իր կողմից ապօրինի կերպով կրվող հրազենով, կրակել է նրա ուղղությամբ, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Բացի այդ, Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանը, 2015թ.-ի հունվարի 21-ին Ուկրաինայի Հանրապետության քաղաքացու կեղծ անձնագրով ապօրինի հատել է Հայաստանի Հանրապետության պահպանվող պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ տարածք:
Այսպես. Դավիթ Իսպիրյանը 2011 թվականի հունիսի 23-ին Երևան քաղաքի Ավան համայնքում գտնվող ՙՀարսնաքար՚ ռեստորանային համալիրում մասնակցել է ընկերոջ զավակների մկրտության արարողությանը և օգտագործել է ալկոհոլ, որից հետո, արդեն հունիսի 24-ին, ժամը 00:50-ի սահմններում ընկերոջ` Միքայել Բարսեղյանի հետ, դուրս են եկել ռեստորանից և իր ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 ՕՕ 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են դեպի Երևան քաղաքի կենտրոն: Ավտոմեքենան վարելով ոչ սթափ վիճակում, Դավիթ Իսպիրյանը, Երևան քաղաքի Օրբելու փողոցում իր վարած ավտոմքենայով, բախվել է ՙԱվանգարդ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-82 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասին, որի հետևանքով ավտոմեքենաները վնասվել են: Ճանապարհատրանսպորտային պատահարի դեպքի վայրում, վթարի հանգամանքների շուրջ Դավիթ Իսպիրյանը և Միքայել Բարսեղյանը վիճաբանել են ՙՍայպա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Հովհաննես Ենթրյանի հետ: Վերջինս հասկանալով, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Իսպիրյանը և նրա ընկերը գտնվում են ալկոհոլ օգտագործած վիճակում և դեպքի վայրում հապաղելը կհանգեցնի կոնֆլիկտային իրավիճակի, դրանից խուսափելու նպատակով իր ավտոմեքենայով հեռացել է դեպքի վայրից և հասել Երևան քաղաքի Կիևյան 2Բ հասցեում գործող ՙԱվանգարդ՚ ՍՊԸ տաքսի ծառայության գրասենյակ: Դավիթ Իսպիրյանն ընկերոջ հետ իր ավտոմեքենայով հետևել է Հովհաննես Ենթրյանին և նրա հետևից հասել են շենքի բակ, որտեղ կոպիտ կերով խախտելով հասարակական կարգը, շարունակել են վիճաբանել Հովհաննես Ենթրյանի հետ, որի ընթացքում բռնություն գործադրելով հարվածներ են հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին: Վերջինս հետագա, ավելի ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով փախել-մտել է Կիևյան փողոց 2Բ շենքի նկուղային հարկում գնտվող տաքսի ծառայության գրասենյակ և օգնության կանչել տաքսի ծառայության հերթափոխի պետ Արմեն Գասպարյանին: Վերջինս միայնակ դուրս գալով բակ փորձել է զսպել, հանդարտեցնել Դավիթ Իսպիրյանին և Միքայել Բարսեղյանին, սակայն նրանք չդադարեցնելով խուլիգանական գործողությունները, անտեսելով այն հանգամանքը, որ գտնվում են բազմաբնակարան շենքի բակում, շարունակել են կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը, աղմկել են և բարձրաձայն հայհոյանքներ են տվել նաև տաքսի ծառայության ղեկավարության հասցեին: Աղմուկի և հայհոյանքների ձայները լսելով, ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկերըª Սոս Մելիքսեթյանը, ովքեր Դավիթ Իսպիրյանի և Միքայել Բարսեղյանի խուլիգանական գործողությունները խափանելու նպատակով միջամտել են վեճին և փորձել են սաստել նրանց, որի ընթացքում Դավիթ Իսպիրյանը, չենթարկվելով գործողությունները դադարեցնելու հորդորներին, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հավաքված անձանց, շենքի բնակիչների նկատմամբ, գիշերային ժամին խաթարելով բնակիչների հանգիստը շարունակել է վիճաբանել ներկաների հետ և հայհոյանքներ տալ նրանց հասցեին: Դրանից հետո Դավիթ Իսպիրյանն իր անձի առավելությունն ընդգծելու նպատակով խուլիգանական դրդումներով որոշել է սպանել վեճի ժամանակ իրեն դիտողություն արած Արթուր Ղալումյանին: Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով նույն շենքի բակում Արթուր Ղալումյանին ապօրինաբար, դիտավորությամբ կյանքից զրկելու նպատակով, խուլիգանական դրդումներով` սանձարձակ, անզուսպ եսասիրության և իր անձն ընդգծելու սին շարժառիթով, հասարակության մյուս անդամների նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով, ապօրինի կերպով ձեռք բերված և իր մոտ ապօրինի կերպով կրվող, տեսակը չպարզված հրազենից 8 անգամ կրակել է Արթուր Ղալումյանի ուղղությամբ՝ առաջին կրակոցը կրծքավանդակին, որից հետո վերջինս փախել է, սակայն Դավիթ Իսպիրյանը մտադրությունն ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ շարունակել է կրակել և ևս 7 կրակոց է արձակել Արթուր Ղալումյանի թիկունքի ուղղությամբ, նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Միայն այն ժամանակ, երբ ստացված բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներից Արթուր Ղալումյանն ընկել է գետին և օգնության կանչել իր ընկեր Սոս Մելիքսեթյանին, Դավիթ Իսպիրյանը Միքայել Բարսեղյանի հետ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 ՕՕ 777 համարանիշի ավտոմեքենայով դեպքի վայրից դիմել են փախուստի: Հրազենային վնասվածքներ ստացած Արթուր Ղալումյանին ժամանակին ցուցաբերված բուժօգնության արդյունքում վերջինիս կյանքը փրկվել է, իսկ Դավիթ Իսպիրյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Բացի այդ, Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանը, 2011 թվականի հունիսի 25-ից գտնվելով հետախուզման մեջ, առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում պատրաստված Ուկրաինայի Հանրապետության քաղաքացու EP 019752 համարի, իրավունք վերապահող կեղծ անձնագրով՝ իր լուսանկարով և Արթուր Սարկիսով կենսորոշիչ տվյալներով, 2015 թվականի հունվարի 21-ին ապօրինի հատել է Հայաստանի Հանրապետության պահպանվող պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ տարածք:
Դատական քննության ընթացքում` 01.07.2015թ. գործով մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՙ2011 թվականի հունիսի 24-ին Արթուր Ղալումյանի նկատմամբ սպանության փորձ կատարելու դեպքի առթիվ 2011 թվականի հունիսի 24-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգքրի 235 հոդվածի 1-ին մասով և 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14116011 քրեական գործը:
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու համար, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Խուլիգանության հանցակազմի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ 2012 թվականի մարտի 30-ին կայացված որոշմամբ, մասնավորապես, նշելով, որ վկայակոչված հոդվածով ենթակա չէ որակման հասարակական կարգի այն կոպիտ խախտումը, որը չի դրսևորվել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին, հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց:
Խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ հասարակական կարգը կոպիտ խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանցավորի դիտավորությունը, նպատակը:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ որոշակի գործողությունները չեն կարող գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե ուղղված են կոնկրետ անձին և չեն հետապնդում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար: Արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն այն դեպքերում, երբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտող արարքը համընկնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշների հետ, սակայն դրա կատարմամբ հանցավորը հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ չունի:
Խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի վերաբերյալ իրավական դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանը ձևավորել է Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ արձանագրել է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները: Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով:
Սույն գործով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Դ.Իսպիրյանը 2011 թվականի հունիսի 24-ին 2 անգամ ավտոմեքենայով անզգուշությամբ բախվել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության 2 տարբեր մեքենաների, որի շուրջ՝ վթարի հանգամանքների կապակցությամբ վիճաբանություն է առաջացել վերջինիս և երկրորդ ավտոմեքենայի վարորդ Հ.Ենթրյանի միջև: Վթարի հանգամանքները պարզելու համար Դ.Իսպիրյանը Մ.Բարսեղյանի հետ Հ.Ենթրյանի առաջարկով գնացել է տաքսի ծառայության գրասենյակ, որտեղ հանդիպել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության տնօրեն Ա.Ղալումյանին, վերջինիս ընկեր Ս.Մելիքսեթյանին և տաքսի ծառայության աշխատակիցներին: Խոսակցության ընթացքում վթարների հանգամանքների կապակցոթյամբ ընդհանուր հայտարարի չգալու պատճառով վիճաբանություն է առաջացել Դ.Իսպիրյանի և Ա.Ղալումյանի ու Ս.Մելիքսեթյանի միջև, որի ընթացքում Դ.Իսպիրյանը և Ա.Ղալումյանը միմյանց ցուցադրել են իրենց մոտ գտնվող հրազենները, այնուհետև Դ.Իսպիրյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերված և իր մոտ ապօրինի կրվող տեսակը չպարզված հրազենից սպանելու դիտավորությամբ 8 անգամ կրակել է Արթուր Ղալումյանի ուղղությամբ՝ առաջին կրակոցը կրծքավանդակին, որից հետո վերջինս փախչել է, սակայն Դավիթ Իսպիրյանը մտադրությունը ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ շարունակել է կրակել և ևս 7 կրակոց արձակել Արթուր Ղալումյանի թիկունքի ուղղությամբ և նրա առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Միայն այն ժամանակ, երբ ստացված բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներից Արթուր Ղալումյանն ընկել է գետնին և օգնության կանչել իր ընկեր Սոս Մելիքսեթյանին, Դավիթ Իսպիրյանը դեպքի վայրից դիմել է փախուստի: Հրազենային վնասվածքներ ստացած Արթուր Ղալումյանին ժամանակին ցուցաբերված բուժօգնության արդյունքում վերջինիս կյանքը փրկվել է, իսկ Դավիթ Իսպիրյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Նշվածը վկայում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել, որ Դ.Իսպիրյանը նշված գործողությունները կատարել է խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ իր անձի առավելությունն ընդգծելով, սանձարձակ, անզուսպ եսասիրության և իր անձն ընդգծելու սին շարժառիթով, հասարակության մյուս անդամների նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով: Հակառակ դրան՝ հաստատվել է, որ Դ.Իսպիրյանը Ա.Ղալումյանի ուղղությամբ հրազենից կրակել է վերջինիս հետ առաջացած վիճաբանության ընթացքում և նրա գործողությունները ուղղված են եղել բացառապես Ա.Ղալումյանի դեմ՝ վերջինիս վարքագծով պայմանավորված վրեժի շարժառիթով: Դ.Իսպիրյանի գործողությունները, որոնց արդյունքում անհանգստություն է պատճառվել Կիևյան 2Բ շենքի բնակիչներին ուղղված է եղել ոչ թե վերջիններիս, այլ Ա.Ղալումյանին և Ս.Մելիքսեթյանին ու պայմանավորված է եղել վերջիններիս հետ առաջացած կենցաղային վիճաբանությամբ: Դատաքննությամբ չի հիմնավորվել հասարակական կարգը խախտելու՝ Դ.Իսպիրյանի ուղղակի դիտավորությունը, մասնավորապես այն, որ վերջինս ցանկացել է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հավաքված անձանց, շենքի բնակիչների նկատմամբ:
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով չի հաստատվել Դավիթ Իսպիրյանի արարքներում խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշների առկայությունը և նրան մեղսագրված սպանության հանցակազմի որակյալ հատկանիշը՝ այն է խուլիգանական դրդումներով կատարելը: Հետևաբար դրանք Դ.Իսպիրյանին մեղսագրման ենթակա չեն և պետք է հանվեն մեղադրանքի նկարագրությունից:
Միաժամանակ, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել է Դ.Իսպիրյանի կողմից ապօրինի կերպով կրվող հրազենի գործադրմամբ Ա.Ղալումյանի նկատմամբ սպանության փորձ, ինչպես նաև ՀՀ պետական սահմանը ապօրինի հատելու հանգամանքները:
Այսինքն հիմնավորվել է, որ Դ.Իսպիրյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 329-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նշվածը հիմնավորվել է տուժողներ Ա.Ղալումյանի և Հ.Ենթրյանի ցուցմունքներով, վկաներ Ա.Գասպարյանի, Ս.Մելիքսեթյանի, Մ.Բարսեղյանի, Հ.Վարդանյանի, Տ.Չատինյանի, Ի.Գևորգյանի, Հ.Նահապետյանի ցուցմունքներով, անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, դեպքի վայրի զննության արձանագրություններով, դատաքիմիական, դատահետքաբանական և ապրանքագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 23971104 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 835/Հ եզրակացությամբ, դիմանկարային փորձաքննության թիվ 15371506 եզրակացությամբ, դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1342 եզրակացությամբ, դատաձգաբանական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության եզրակացությամբ, դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության եզրակացությամբ, դատաձգաբանական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության թիվ 1666 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 1356 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաներով՚:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի 3-րդ մասով, Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ, սույն գործով մեղադրող Ա.Աբրահամյանը որոշել է թիվ 14116011 քրեական գործով ամբաստանյալ Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 329 հոդվածի 1-ին մասով:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Ամբաստանյալ Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Դավիթ Իսպիրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին ՙՀարսնաքար՚ ռեստորանում մասնակցել է ընկերոջ զավակների մկրտության արարողությանը, որտեղ մի քանի ժամ մնալուց հետո դուրս է եկել ռեստորանից: Հունիսի 24-ը եղել է իր ծննդյան օրը, ուստի ինքը ցանկացել է մեկ այլ ռեստորանում կազմակերպել ծննդյան երեկո: Ռեստորանի բակում հանդիպել է իրենց շենքի բնակիչ Միքայել Բարսեղյանին և առաջարկել է նրան տուն տանել: Միքայել Բարսեղյանի հետ միասին իր կողմից վարած ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 ՕՕ 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են դեպի Երևան քաղաքի կենտրոն: Հասնելով Օրբելու փողոց, դիմացից ընթացող տաքսի ավտոմեքենան կտրուկ արգելակել է և իր կողմից վարած ավտոմեքենայի առջևի մասով բախվել է դիմացից ընթացող ավտոմեքենայի հետնամասին: Վթարի վայրում տաքսի ավտոմեքենայի վարորդին առաջարկել է 100 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես վնասի հատուցում, սակայն վերջինս հրաժարվել է գումարը վերցնել և սկսել է աղմկել, ասելով, որ գումարային հարցերը լուծելու համար նրա հետ պետք է գնա տաքսի ծառայություն: Տաքսի ավտոմեքենայի հետևից վարելով հասել է Կիևյան փողոցում գտնվող ծառայության գրասենյակի բակ, որտեղ տաքսու վարորդը սկսել է նորից աղմկել: Միքայել Բարսեղյանի հետ նրան փորձել են հանգստացնել, այս անգամ արդեն առաջարկելով 200 ԱՄՆ դոլար գումար, որին ի պատասխան վարորդը պատասխանել է, որ պետք է պատասխան տան ավտոմեքենային բախվելու համար, իսկ գումարը պետք է տա ղեկավարությանը: Այդ խոսակցության ժամանակ իրենց միջև քաշքշուկ է տեղի ունեցել, որից հետո վարորդը հեռացել է: Դրանից հետո իրեն է մոտեցել մի տղամարդ: Ինքը նրան բացատրել է կատարվածը և այդ անձին նույնպես առաջարկել է 200 ԱՄՆ դոլար գումար վնասի փոխհատուցում՝ ասելով, որ իր ծննդյան օրն է և շտապում է: Այդ ժամանակ նկատել է, որ մոտենում են երկու տղամարդ բորբոքված ասելով, որ ինքն ընկել է նրանց մեքենաների հետևից և արդեն երկրորդ ավտոմեքենային է բախվում: Մոտեցող տղաներին ասել է, որ եղածը մեծ բան չէ: Բացի այդ իրենք եկել հասել են գրասենյակի բակ: Բացի այդ 200 դոլար գումար է առաջարկում նրանց, դեռ մի բան էլ նրանք են զայրանում: Այդ տղաներն իրեն պատասխանել են, որ. ՙկարող է դեռ չգայիր՚ ու այդ պահին Միքայել Բարսեղյանի ու տղաների միջև քաշքշուկ և վիճաբանություն է սկսվել, որի ժամանակ կողքից գոռգոռոցներ են լսվել: Իրեն թվացել է, թե էլի մարդիք են մոտենում իրենց և հնարավոր է իրենց ծեծի ենթարկեն: Այդ ժամանակ գոտկատեղից հանել է ատրճանակը և բղավելով առաջարկել է, որ հանգստանան: Այդ ընթացքում Միքայել Բարսեղյանի հետ վիճաբանող տղաներից մեկը նույնպես ատրճանակ է հանել ու կրակոց է արձակել, որից ինքը վախեցած սկսել է կրակոցներ արձակել կրակոցի ուղղությամբ, որպեսզի կամ ձեռքին դիպչի կամ զենքին և դադարեցնի հետագա կրակոցները: Իր կրակոցից հետո այդ տղան զենքը ձեռքին դիմել է փախուստի, սակայն ինքը շարունակել է կրակել նրա ուղղությամբ մինչև որ փամփուշտները վերջացել են ու նոր միայն դիմել է փախուստի: Հետագայում տեղեկացել է, որ իր կրակոցներից այդ տղան վիրավորվել է:
Ամբաստանյալի կողմից իրեն մեղսագրված հանցանքները չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում: Դ.Իսպիրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 329 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարումը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Արթուր Ղալումյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, Կիևյան 2բ շենքի նկուղային հարկում տեղակայված օֆիսի բակում: Օֆիսում նստած, ընկերոջª Սոսի հետ զրուցելիս է եղել, երբ դիսպետչեր Արմենը ներս է մտել և ասել, որ դրսում վիճաբանություն է: Հայտնել է, որ մեքենայի հետ կապված խնդիր է: Ինքը հասկացել է, որ մեքենայի հետ կապված պարզաբանման են եկել: Դուրս է եկել որպիսի տեսնի ինչ իրավիճակ է և լուծում տա խնդրին: Սոսը իրենից մի փոքր առաջ է եղել: Ինքը հասել է այն պահին, երբ Սոսը և սպիտակ շորերով մի տղա իրար հետ վիճաբանում և հայհոյանքներ են տալիս: Հեռվից մոտենալով զգուշացրել է, որ պետք չէ հայհոյել: Երբ մոտեցել է զենքը Սոսի վրա պահած էր: Ինքն ասել է, որ նա զենքը պահի, քանի որ ինքն էլ զենք ունի, զենքով խոսելու խնդիր չկա և եթե ինչ որ խնդիրներ կան կարող են հետո հանդիպել և լուծել: Զգուշացրել է, որ պետք չէ վիճաբանել, քանի որ մեքենայի հետ կապված վնասը չնչին է: Երբ զգացել է, որ արդեն բառերով հնարավոր չէ բացատրել, ինքն իր զենքն է հանել և ցույց տվել: 2005 թվականին վարչապետի կողմից պարգևատրվել է զենքով: Զենքը միշտ կրում է գոտկատեղի մասում և զենքը միշտ փակված վիճակում է: Զենքը ցույց տալուց հետո ինքն առաջարկել է զենքերը պահել, խոսել մարդավարի և հասկանալ իրար, որից հետո իր զենքը դրել է գոտկատեղին: Իր հետ խոսակցության ժամանակ այդ տղան զենքը իջեցրել է: Հետո չի հասկացել թե ինչ է կատարվել: Կրակոցներ են հնչել: Զգացել է կտրուկ ցավ կրծքավանդակին և բնականաբար փախչելու մասին է մտածել: Այդ ընթացքում լսել է կրակոցներ: Առաջին կրակոցը սրտի հատվածում էր, հետո կրակոցներ է ստացել հետևից կողքից: Ընդհանուր չորս վնասվածք է ստացել: Իր զենքը գործադրել է արդեն ընկած ժամանակ, ուղղակի նախազգուշական օդ է կրակել: Հետո Սոսին խնդրել է իրեն հիվանդանոց տանել և գիտակցությունը կորցրել է: Հիշում է, որ գիտակցության է եկել հիվանդանոցում: Թե այդ ընթացքում ինչ է եղել հիմա արդեն չի հիշում: Վայրկյան անգամ չի մտածել, որ զենք կկիրառվի, քանի որ պատճառ չէր տեսնում: Աղոտ հիշում է ևս մեկ հոգու: Ըստ երևույթին խմած էին, քանի որ ոչ ադեկվատ պահվածք էին դրսևորում: Բուն խոսակցությանը չեն հասցրել անդրադառնալ: Ոչ ոք պահանջ չի ներկայացրել, ընդամենը խոսակցություն էր: Ինքը չի տեսել այն մարդու դեմքը ում հետ վիճաբանում էր և ով իր վրա կրակել է, քանի որ մութ էր: Գուցե Սոսը ճանաչում էր այդ տղային, քանի որ վերջինս ասում էր. ՙՍոս տեղը չէս բերում՚: Հետագայում քննությամբ պարզվել է, թե ով է կրակել իր վրա, իսկ թե Սոսը որտեղից էր ճանաչում նրան, իրեն հայտնի չէ:
Ա.Ղալումյանը պնդել է նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները և հայտնել է, որ դրանք ճիշտ են: Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունը կապված է իր հիշողության հետ: Համարում է, որ դեպքը պատահականության արդյունք է, թշնամություն չի եղել: Հետագայում իմացել է, որ իր վրա կրակողը եղել է Դավիթ Իսպիրյանը, ում նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի:
Նախաքննության ընթացքում տուժող Արթուր Ղալումյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 24-ին ժամը 01-ի սահմաններում, երբ գտնվել է Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի նկուղային հարկում տեղակայված իրեն պատկանող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակում, ներս է մտել աշխատակից Արմեն Գասպարյանը և հայտնել, որ տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենային քիչ առաջ բախված ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը գրասենյակի բակում են և հայհոյանքներ են տալիս իր և տաքսի ծառայության վարորդ Հովհաննես Ենթրյանի հասցեին։ Միաժամանակ հայտնել է, որ այդ տղաները հարվածներ են հասցրել Հովհաննես Ենթրյանին։ Իր ընկերոջª Սոս Մելիքսեթյանի հետ դուրս է եկել բակ և փորձել սաստել հայհոյանքներ տվող անձանց, սակայն վերջիններս շարունակել են հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին, որի ժամանակ էլ նրանցից մեկն, ով եղել է սպիտակ հագուստով և նիհարակազմ, ատրճանակից կրակել է իր կրծքավանդակին, որից հետո ինքը շրջվել և փախել է ավտոտնակների ուղղությամբ, սակայն այդ անձը շարունակել է իր թիկունքի ուղղությամբ կրակել: Հասնելով խաղահրապարակի մոտ ուժասպառ եղած ծնկի է իջել և որպեսզի խափանի այդ անձի կրակոցները իր մոտ օրինական կերպով պահվող ատրճանակից մեկ անգամ օդ է կրակել, որից հետո ուշքի է եկել հիվանդանոցում:
Վկա Սոս Մելիքսեթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքը եղել է մոտ 4 տարի առաջ: Դեպքի օրը, ժամը 01:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է իր ընկերոջª Արթուր Ղալումյանի տաքսի ծառայության գրասենյակում: Այդ ժամանակ ներս է մտել տաքսի ծառայության աշխատակից Արմենը և հայտնել, որ տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենաներից մեկին բախվել է մի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Իրենք ասել են, որ վարորդն այդ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի հետ միասին գնա գրասենյակ, որպեսզի նա ծախսերը հոգա: ՙՄերսեդես՚-ի վարորդը հանդիսացել է Դավիթ Իսպիրյանը: Դավիթը դիմելով իրեն հարցրել է, թե իրեն չի ճանաչում: Ինքը պատասխանել է, որ չի ճանաչում: Խոսակցությունը եղել է իր, Դավիթի և Արթուրի միջև: Դավիթը հարբած էր: Խոսակցության ժամանակ իրար չեն հասկացել և կռիվ, քաշքշուկ ու կրակոց է եղել: Այդ քաշքշուկի ժամանակ կրակոցը պատահական Արթուրին է դիպել, սակայն կարող էր նաև իրեն կամ այլ անձի դիպչել: Քանի որ ուշ ժամ էր և շատ մութ էր, զենք չի տեսել: Դավիթի ձեռքին նկատել է փայլ և հասկացել է, որ զենք է: Հետո է իմացել, որ դեպքի ժամանակ երկու զենք է եղել: Տեղյակ է, որ Արթուրն ունի օրինական զենք, որը միշտ կրում է: Արթուրը կրակել է վիրավորվելուց հետո, գոտկատեղից հանելով ատրճանակը մեկ անգամ օդ է կրակել: Չգիտի թե մյուս զենքը ում մոտ է եղել և ով է կրակել: Իմացել է նաև, որ Արթուրը չորս վնասվածք է ստացել: Սկզբում տեղեկանալով, որ նույն մեքենան բախվել է տաքսի ծառայության երկու մեքենաների, կարծել են թե դիտավորություն է, սակայն հետո հասկացել են, որ պատահականություն է: Եթե ցերեկվա ժամ լիներ և ինքը Դավիթին տեսներ, դեպքը տեղի չէր ունենա, քանի որ ինքը Դավիթին ճանաչում է: Վկա Ս.Մելիքսեթյանը պնդել է դատարանում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության ընթացքում վկա Սոս Մելիքսեթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 00:30-ի սահմաններում գտնվել է իր ընկերոջ` Արթուր Ղալումյանին պատկանող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակում: Այդ ժամանակ եկել է տաքսի ծառայության աշխատակից Արմեն Գասպարյանը և հայտնել, որ տաքսի ծառայությանը պատկանող ավտոմեքենային քիչ առաջ բախված ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը և ուղևորը գրասենյակի բակում են և հայհոյանքներ են տալիս իրեն և տաքսի ծառայության վարորդ Հովհաննես Ենթրյանին։ Արթուր Ղալումյանի հետ դուրս է եկել բակ և փորձել է սաստել հայհոյանքներ տվող անձանց: Արթուր Ղալումյանը հորդորել է դադարեցնել հայհոյանքները, սակայն տղաներից մեկը ձեռքին եղած ատրճանակն ուղղելով իր, այնուհետև Արթուր Ղալումյանի վրա, ասել է. ՙԴուք պետք է ասեք ես ինչ անեմ՚, որից հետո դիմելով իրեն հարցրել է. ՙՍոս ինձ չես ճանաչում՚: Ինքը պատասխանել է, որ չի ճանաչում: Այնուհետև նույն անձը մյուս ձեռքին եղած բջջային հեռախոսով լուսավորել է իր դեմքը և նորից հարցրել. ՙՍոս, չճանաչեցիր՚, ինչին կրկին պատասխանել էª ոչ: Դրանից հետո, հայհոյել է Արթուր Ղալումյանին ու ձեռքին եղած ատրճանակով, մոտ մեկ ու կես մետր հեռավորությունից, կրակոց է արձակել Արթուր Ղալումյանի կրծքավանդակին: Վերջինս շրջվելով` փախել է, սակայն նա շարունակել է կրակել Արթուրի ուղղությամբ, որից հետո ընկերոջ հետ նստելով ավտոմեքենան արագ հեռացել են: Տեսել է, որ Արթուր Ղալումյանը խաղահրապարակի մոտ կքանստած վիճակում է, մոտեցել է նրան: Այդ ժամանակ Արթուր Ղալումյանն իր գոտկատեղից հանելով ատրճանակը մեկ անգամ օդ է կրակել: Տեսնելով, որ Արթուր Ղալումյանը վիրավոր է, իր ավտոմեքենայով արագ նրան տեղափոխել է ՙՊռոշյանի՚ հիվանդանոց: Հետագայում հիշել է, որ Արթուր Ղալումյանի վրա կրակոցներ արձակած տղային ճանաչում է, նա իր ծանոթ Վարդգեսի փոքր եղբայրըª Դավիթն է, որին ճանաչում է որպես Մոնումենտցի Դավիթ:
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ վկա Սոս Մելիքսեթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների մեջ առկա են որոշ հակասություններ, վկա Ս.Մելիքսեթյանի ցուցմունքները գնահատելով մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները:
Վկա Միքայել Բարսեղյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը Դավիթ Իսպիրյանի ավտոմեքենայով են եղել և վթար և միջադեպ է տեղի ունեցել: Վթարից հետո վարորդին որպես հատուցում գումար են առաջարկել: Վերջինս հրաժարվել է գումարը վերցնել և սկսել է աղմկել, ասելով, որ գումարային հարցերը լուծելու համար իր հետ պետք է գնան տաքսի ծառայություն: Գնացել են տաքսի ծառայության գրասենյակ: Այն գտնվում էր Կիևյան փողոցում: Տաքսի ծառայության գրասենյակի մոտ իրար չեն հասկացել և վիճաբանություն է եղել:
Մ.Բարսեղյանը պնդել է նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները և հայտնել, որ դրանք ճիշտ են: Հակասությունները կապված են դեպքից երկար ժամանակ անցնելու հետ, հիմա լավ չի հիշում: Հայտնել է նաև, որ դեպքի օրը Դավիթն իր ավտոմեքենայով երկու անգամ է բախվել տաքսի ծառայության մեքենաներին: Չի հիշում թե որ փողոցներում: Առաջին անգամ ոչ մի միջադեպ չի եղել: Երկրորդ դեպքի ժամանակ տաքսի ավտոմեքենային շատ վնաս չէր եղել, Դավիթի մեքենան ավելի շատ էր վնասվել: Դավիթը տեղում էլ է գումար առաջարկել, օֆիսում էլ: Տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը, ավտովթարի հետ կապված պարզաբանումներ կատարելու համար առաջարկել է իրենց գնալ տաքսի ծառայության գրասենյակ։ Գնացել են, որպեսզի գումար առաջարկեն, քանի որ մեղավորն իրենք էին: Դավիթի կողմից տաքսու վարորդի նկատմամբ ոչ մի անհարգալից վերաբերմունք չի եղել: Հետո իրար չեն հասկացել և քաշքշուկ է եղել, հայհոյանքներ չեն եղել, վարկյաններ է տևել, շատ արագ է եղել ամեն ինչ: Սկզբում իրար քաշքշել են, հետո իրեն Դավիթը չի թողել մոտ գնալ, ինքը հեռու է եղել կռվից: Ինքը և Դավիթը վարորդին չեն հարվածել: Դեպքի ժամանակ ինքը և Դ.Իսպիրյանը հայհոյանքներ չեն տվել: Դեպքի ժամանակ շենքի բնակիչներից ոչ ոք չի միջամտել: Դ.Իսպիրյանի մոտ ինքը զենք չի տեսել: Մինչ այդ էլ չի իմացել, որ նա զենք ունի: Տարածքը շատ մութ էր: Այդ մթության մեջ չէր երևում որ ինչ-որ մեկը ատրճանակ է պահել: Դավիթն ընդունել է, որ մեղավորությունն իրենն է: Իրենք ուզում էին հարցերը շուտ լուծեին որ գնային: Չի հիշում թե որտեղից են իմացել, որ նույն տաքսի ծառայության ավտոմեքենաներն էին: Գրասենյակում տեղյակ էին, որ երկու մեքենաներին էլ նույն մեքենան է խփել: Վթարները հաստատ պատահականություններ էին:
Նախաքննության ընթացքում վկա Միքայել Բարսեղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 23-ին ՙՀարսնաքար՚ ռեստորանում մասնակցել է ընկերոջ զավակների մկրտության առթիվ կազմակերպված արարողությանը: Ժամը 23:00-ի սահմաններում տուն գնալու նպատակով դուրս է եկել ռեստորանից: Բակում հանդիպել է իրենց շենքի բնակիչ Դավիթ Իսպիրյանին: Քանի որ ինքն առանց մեքենայի է եղել, Դավիթ Իսպիրյանն առաջարկել է իրեն տուն տանել: Դավիթի հետ վերջինիս պատկանող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 00 777 համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցից դեպի Օրբելու փողոց, որի ընթացքում Դավիթ Իսպիրյանի անուշադրության պատճառով վերջինիս ավտոմեքենան բախվել է արտասահմանյան մակնիշի մի տաքսի ավտոմեքենայի։ Տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը, ավտովթարի հետ կապված պարզաբանումներ կատարելու համար իրենց առաջարկել է գնալ տաքսի ծառայության գրասենյակ։ Հասնելով տաքսի ծառայության գրասենյակի բակ, իրենց են մոտեցել տաքսի ծառայության աշխատակիցները և խոսակցության ընթացքում նրանց ու Դավիթ Իսպիրյանի միջև քաշքշուկ է առաջացել։ Երբ ցանկացել է միջամտել, լսել է կրակոցներ և փախել է դեպքի վայրից։ Մ.Բարսեղյանը նշել է, որ որևէ մեկին չի հայհոյել, որևէ մեկի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։
Տուժող Հովհաննես Ենթրյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Օրբելու փողոցում ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 00 777 համարանիշի ավտոմեքենան բախվել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայությանը պատկանող, իր կողմից շահագործվող ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ67-82 համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասին։ Վթարի վայրում ՙՄերսեդես՚ ավտոմեքենայի վարորդ Դավիթ Իսպիրյանը սկսել է անհարկի վիճաբանել իր հետ։ Հասկանալով, որ Դավիթ Իսպիրյանը և նրա ընկերըª Միքայել Բարսեղյանը գտնվում են հարբած վիճակում, կոնֆլիկտից խուսափելու համար, իր ավտոմեքենայով հեռացել է դեպքի վայրից և հասել է Երևան քաղաքի Կիևյան 2 հասցեում գտնվող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակ։ Դավիթ Իսպիրյանն իր մեքենայով հետևել է իրեն և Միքայել Բարսեղյանի հետ գալով նույն շենքի բակ, հայհոյանքներ են տվել իր հասցեին: Այնուհետև Միքայել Բարսեղյանը և Դավիթ Իսպիրյանը քաշքշել և հարվածներ են հասցրել իրեն։ Միքայել Բարսեղյանն իրեն հարվածել է նաև պոլիէթիլենային շշով։ Դրանից հետո մտել է տաքսի ծառայության գրասենյակ և օգնության կանչել տաքսի ծառայության հերթափոխի պետ Արմեն Գասպարյանին, ով գալով բակ` փորձել է հանդարտեցնել Միքայել Բարսեղյանին և Դավիթ Իսպիրյանին, սակայն վերջիններս շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանքներ տալ: Այնուհետև տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել տնօրեն Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկերը` Սոս Մելիքսեթյանը: Ինքը գնացել է ծառայության գրասենյակ: Մի քանի րոպե անց լսվել են կրակոցի ձայներ: Դուրս գալով բակ, տեսել է, որ Սոս Մելիքսեթյանը Արթուր Ղալումյանին գրկած տեղափոխում է հիվանդանոց:
Վկա Արմեն Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 01:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի նկուղային հարկում գտնվող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակ է գնացել վարորդ Հովհաննես Ենթրյանը և հայտնել, որ իր կողմից շահագործվող ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-82 համարանիշի ավտոմեքենային է բախվել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 00 777 համարանիշի մի ավտոմեքենա, որի վարորդը և ուղևորը, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, իրեն հետևելով, եկել են գրասենյակի բակ, հայհոյանքներ տվել և հարվածել իրեն։ Դուրս գալով բակ, նկատել է երկու անձի: Մեկը նիհարակազմ, սպիտակ հագուստով է եղել, ով ներկայացել է Դավիթ անունով, իսկ մյուսը` քիչ ավելի ամրակազմ և սև հագուստով: Նրանց փորձել է հանդարտեցնել, սակայն վերջիններս շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանքներ տալ։ Հայհոյանքները լսելով ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության գրասենյակից դուրս են եկել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանը և նրա ընկերըª Սոս Մելիքսեթյանը: Վերջիններս նրանց հորդորել են, որ հայհոյանքներ չտան և չաղմկեն, սակայն սպիտակ հագուստով նիհարավուն կազմվածքով տղան հայհոյանքներ տալով իր ձեռքին եղած ատրճանակը ուղղել է Արթուր Ղալումյանի վրա և կրակոց արձակել: Կրակոցից Արթուր Ղալումյանը շրջվել է և դիմել է փախուստի, սակայն նա շարունակել է կրակոցներ արձակել Արթուր Ղալումյանի ուղղությամբ` մինչև փամփուշտների վերջանալն ու արագ հեռացել է: Արթուր Ղալումյանը հասնելով ավտոտնակների մոտ` խաղարապարակում, կքանստել է, գոտկատեղից հանել ատրճանակը և մեկ անգամ օդ է կրակել, որից հետո ինքը Սոս Մելիքսեթյանի հետ միասին վերջինիս ավտոմեքենայով Արթուր Ղալումյանին տեղափոխել են հիվանդանոց:
Վկա Սիմոն Յուխանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի հունիսի լույս 24-ի գիշերը ժամը 00:00-ի սահմաններում, իր կողմից շահագործվող ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայությանը պատկանող ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-83 համարանիշի ավտոմեքենային է բախվել ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 00 777 համարանիշի ավտոմեքենան, որի վարորդը, իջնելով ավտոմեքենայից, անհարկի վիրավորանքներ է հասցրել իրեն, այնուհետև հեռացել է։ 2011թ. հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, երբ վերադարձել է տաքսի ծառայության գրասենյակի բակ, իմացել է, որ նաև նույն ավտոմեքենան բախվել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայությանը պատկանող Հովհաննես Ենթրյանի կողմից շահագործվող Տ 67-82 համարանիշի ավտոմեքենային: Այնուհետև գնալով Երևան քաղաքի Կիևյան 2բ շենքի բակ, նշված ավտոմեքենայի վարորդը վիճաբանել է Հովհաննես Ենթրյանի հետ: Այնուհետև իր մոտ գտնվող ատրճանակով կրակել և վնասվածք է պատճառել տաքսի ծառայության տնօրեն Արթուր Ղալումյանին։
Վկա Տիգրան Չատինյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվում է Ուկրաինայի Հանրապետության Օդեսա քաղաքում: 2015 թվականի հունվարի 21-ին Մինսկ-Թբիլիսի չվերթով ժամանել է Թբիլիսի: Այնտեղ իրեն դիմավորել են իր ծանոթ Հայկ Վարդանյանը և նրա ընկերըª Իշխան Գևորգյանը: Վերջինիս կողմից վարած ավտոմեքենայով Բավրայի սահմանային անցակետով մուտք են գործել ՀՀ: Օդանավակայանում ծանոթացել է ազգությամբ հայ Արթուր անունով մի տղայի հետ, ով նույնպես Մինսկ-Թբիլիսի չվերթով մեկնելիս է եղել Թբիլիսի, այնուհետևª Հայաստան: Արթուրից տեղեկանալով, որ նա դիմավորող չունի և պետք է տաքսիով ուղևորվի Հայաստան, առաջարկել է իրենց հետ ուղևորվել Հայաստան: Գյումրի քաղաքում իջեցրել են Արթուրին և շարունակել են իրենց ճանապարհը: Հայտնել է նաև, որ ամբաստանյալը նման է, բայց իրեն թվում է նա չի, որովհետև Արթուրն ավելի նիհար էր: Բացի Արթուր անունից իրեն այլ տվյալ չի հայտնել: Արթուրի հետ հեռախոսահամարներ չի փոխանակել: Այդ օրվանից հետո չեն հանդիպել: Դավիթ Իսպիրյան անուն ազգանունով ընկեր, մտերիմ չունի:
Վկա Իշխան Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2015 թվականի հունվարի 20-ին իր ընկերոջ՝ Հայկ Վարդանյանի խնդրանքով իր կողմից վարած ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 01 SZ 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով մեկնել են Վրաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Թբիլիսի` Հայկ Վարդանյանի ծանոթին դիմավորելու նպատակով: Թբիլիսի օդանավակայանում Հայկ Վարդանյանը դիմավորել է երկու անձի, որոնցից մեկն է եղել Հայկ Վարդանյանի ծանոթը: Դիմավորելուց հետո Բավրայի սահմանային անցակետով մուտք են գործել Հայաստան: Մյուս ուղևորին Գյումրի քաղաքում նրա խնդրանքով իջեցրել են տաքսիների մոտ, իսկ իրենք հաց են կերել և վերադարձել Երևան: Այդ տղայի անունը չի իմացել, չեն խոսել իրար հետ, ուշ ժամ էր, մեքենայի մեջ քնած են եղել:
Վկա Հայկ Վարդանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2015 թվականի հունվարի 19-ին իրեն է զանգահարել Ուկրաինայի Հանրապետության Օդեսա քաղաքի բնակիչ ազգությամբ հայ Տիգրան Չատինյանը և խնդրել, որպեսզի 2015 թվականի հունվարի 20-ի լույս 21-ի գիշերը ժամը 03-ին լինի Վրաստանի Հարապետության մայրաքաղաք Թբիլիսիի օդանավակայանում, որպեսզի իրեն դիմավորի: Ասել է նաև, որ գալու է Մինսկ-Թբիլիսի չվերթով: Քանի որ ավտոմեքենա չի ունեցել, ընկերոջը՝ Իշխան Գևորգյանին խնդրել է, որպեսզի նրա ավտոմեքենայով գնան Թբիլիսիª Տիգրան Չատինյանին դիմավորելու: Իշխան Գևորգյանի ավտոմեքենայով Թբիլիսիյի օդանավակայանում դիմավորել են Տիգրան Չատինյանին և մի տղայի` ում Տիգրան Չատինյանը ներկայացրել է որպես ծանոթի: Նրանց հետ միասին Իշխան Գևորգյանի ավտոմեքենայով Բավրայի սահմանային անցակետով մուտք են գործել ՀՀ: Տիգրան Չատինյանի ծանոթին իջեցրել են Գյումրի քաղաքում և վերադարձել են Երևան:
Վկա Հմայակ Նահապետյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականից աշխատում է ՀՀ կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայության սահմանապահ զորքերում, իսկ 2013 թվականիցª Բավրա սահմանային վերահսկողության բաժնում, որպես ավագ հսկիչ: Հայտնել է, որ իր աշխատանքի բնույթը կայանում է հետևյալում. երբ հսկիչ անցակետ է մուտք գործում ավտոմեքենա, վարորդը տրամադրում է ավտոմեքենայի տեխանձնագիրը, իր և ուղևորների անձնագրերը, որից հետո ինքը զննելով անձնագրերը համոզվում է, որ վարորդը և ուղևորներն անձնագրի լուսանկարում պատկերված անձիք են, ապա անձնագրերը և տեխանձնագիրը սկանավորման եղանակով մուտքագրում է ՍԵԿՏ համակարգ, կնքում է անձնագրերը և նոր թույլատրում է նրանց մուտքը ՀՀ: Նաև հայտնել է, որ 2015թ-ի հունվարի 21-ին եղել է աշխատանքի և նույն ընթացակարգը անցնելուց հետո է միայն թույլատրել Հայկ Վարդանյանի, Իշխան Գևորգյանի, Տիգրան Չատինյանի և Արթուր Սարկիսովի մուտքը ՀՀ:
Դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կիևյան 2Բ շենքի բնակիչներ, վկաներ Գուրգեն Թադևոսյանի, Սերգեյ Կարապետյանի, Ռուզաննա Կարապետյանի և Գեղամ Ղազարյանի ցուցմունքները սույն գործով մեղադրանքին վերաբերելի չեն:
Ամբաստանյալ Դ.Իսպիրյանի կատարած հանցանքները հիմնավորվել են նաև հետևյալ ապացույցներով.
անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, համաձայն որի, Արմեն Գասպարյանը ճանաչել է Դավիթ Իսպիրյանին և հայտարարել, որ նա այն անձն է ով 2011 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի թիվ 2բ շենքի բակում ընկերոջ հետ հայհոյանքներ է տվել իրենց հասցեին, որից հետո կրակոցներ արձակել Արթուր Ղալումյանի վրա:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, համաձայն որի, Հովհաննես Ենթրյանը ճանաչել է Դավիթ Իսպիրյանին և հայտարարել, որ նա այն անձն է, ով իր վարած ավտոմեքենայով 2011թ.-ի հունիսի 24-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Օրբելու փողոցում բախվել է իր վարած ավտոմեքենային, որից հետո Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի թիվ 2Բ շենքի բակում ընկերոջ հետ հայհոյել և հարվածներ է հասցրել իրեն:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, համաձայն որի, Սոս Մելիքսեթյանը ճանաչել է Դավիթ Իսպիրյանին և հայտարարել, որ նա այն անձն է, ով 2011 թվականի հունիսի 24-ին Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի թիվ 2բ շենքի բակում կրակոցներ է արձակել Արթուր Ղալումյանի վրա:
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, դրան կից լուսանկարչական հավելվածով և հատակագծով, համաձայն որի, դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի 2բ և 2ա բազմաբնակարան շենքերի կենտրոնական մասում գտնվող ընդհանուր բակը, որտեղից հայտնաբերվել և առգրավվել են թվով 8 հատ 9մմ տրամաչափի պարկուճներ:
Վկաներ Արմեն Գասպարյանի և Հովհաննես Ենթրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի, Հովհաննես Ենթրյանը և Արմեն Գասպարյանը մատնացույց են արել Կիևյան փողոցի 2բ և 2ա շենքերի բակում տեղադրված տաղավարի մոտ գտնվող տարածքը։ Տուժող Հովհաննես Ենթրյանը միաժամանակ հայտարարել է, որ նշված վայրում են Դավիթ Իսպիրյանը և Միքայել Բարսեղյանը հահոյանքներ տվել իրենց հասցեին ու հարվածել իրեն։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 835/Հ եզրակացությամբ, համաձայն որի, Արթուր Ղալումյանի ստացված մարմնական վնասվածքները` ձախ բազկի մ/3-ի և ձախ ազդրի վ/3-ի միջանցիկ, կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, նստատեղի ձախ կեսի հրազենային, գնդակային կույր վնասվածքների ձևերով, որոնք ուղեկցված ձախից կողոսկրի կոտրվածքով, լյարդի վնասումով, արտաքին և ներքին արյունահոսություններով և տրավմատիկ, հեմոռագիկ շոկով, պատճառվել են գնդակներով լիցքավորված հրազենից /ներից/ արձակված կրակոցներով, հնարավոր էª նշված ժամկետում: Չի բացառվում որոշման մեջ նշված գործի հանգամանքներում և պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Ամենայն հավանականությամբ Ա.Ղալումյանը վնասվածքները ստանալու պահին` ձախ բազկի մ/3-ի հետին, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջա-կողմնային, ձախ ազդրի վ/3-ի առաջային և նստատեղի ձախ կեսի հետին մակերեսով ուղղված է եղել դեպի հրազենի փողաբերանի կտրվածքը, որն ավելի հստակ կարելի է պարզել հագուստների հետքաբանական փորձաքննությամբ: Ելնելով վնասվածքների տեղակայումներից բացառվում է վերջիններիս պատճառելը ինքնավնասման հետևանքով:
Դատաքիմիական, դատահետքաբանական և ապրանքագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 23971104 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-82 համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասում առկա են մեխանիկական բնույթի վնասվածքի հետքեր, որոնք առաջացել են ավտոմոբիլի հետին վահանի ու համապատասխան բարձրություն ունեցող համեմատաբար հարթ մակերեսով կոշտ առարկայի հպման արդյունքում:
Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-83 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի ձախ կողմում առկա են մեխանիկական վնասվածքներ և հետքեր, որոնք իրենց բնույթով վթարային են և կարող էին առաջանալ ՙՍայպա՚ մակնիշի ավտոմոբիլի ձախ կողային մակերեսի և այլ տրանսպորտային միջոցի համապատասխան բարձրություններ ունեցող դետալների միջև տեղ գտած սահող բնույթի փոխազդեցության հետևանքով։
Դիմանկարային փորձաքննության թիվ 15371506 եզրակացությամբ, համաձայն որի, փորձաքննությանը տրամադրված ՙPRINCO՚ ընկերության արտադրության ՙCD-R՚ ֆորմատի լազերային սկավառակի (սերիական համարը' P416280514520921) վրա գրառված է ՙԱրթուր Սարկիսով՚ անվանումով ՙjpg՚ գրաֆիկական ֆորմատի ֆայլ, որն իրենից ներկայացնում է ՙARTURSARKISOV՚ անուն ազգանունով EP019752 սերիա-համարի Ուկրաինայի քաղաքացու անձնագրի պատճեն: Անձնագրի պատճենի լուսանկարը, ինչպես նաև, փորձաքննությանը տրամադրված, համաձայն որոշման Դավիթ Իսպիրյանի դիմահայաց պատկերով լուսանկարը պիտանի են ՙՓորձագիտական Կենտրոնՙ ՊՈԱԿ-ում կիրառվող ՙBars Expert՚ փորձագիտական ծրագրային ապահովման միջոցով դիմանկարային նույնացում կատարելու համար: Դավիթ Իսպիրյանի աջ կիսադեմով պատկերող լուսանկարը պիտանի չէ ՙBars Expert՚ փորձագիտական ծրագրային ապահովման միջոցով դիմանկարային նույնացում կատարելու համար:
ՙARTUR ՏARKISOV՚ անուն ազգանունով EP019752 սերիա-համարի Ուկրաինայի քաղաքացու անձնագրի լուսանկարում պատկերված անձի և համաձայն որոշման Արթուր Իսպիրյանի լուսանկարի դիմահայաց պատկերի ՙBars Expert՚ փորձագիտական ծրագրային ապահովման միջոցով կատարված դիմանկարային նույնացման արդյունքը կազմում է 83.07 տոկոս, ելնելով որից կարելի է նշել, որ երկու լուսանկարներում պատկերված անձը հանդիսանում է հավանաբար նույն անձը:
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1342 եզրակացությամբ, համաձայն որի, փորձաքննությանը ներկայացված թիվ 1 փաթեթից հանված 8 հատ պարկուճները և թիվ 3 փաթեթից հանված 2 հատ գնդակները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ և գնդակներ, իրենց վրա առկա կրակման հետքերով բնորոշ են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների և գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին և կրակված են միևնույն զենքից։
Պարզել, թե փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) 2 հատ գնդակներից որևէ մեկը փորձաքննությանը ներկայացված 8 հատ պարկուճներից որևէ մեկի հետ նախկինում մեկ ամբողջություն կազմել են, թե՝ ոչ, հնարավոր չէ՝ դրանց վրա որպես մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող փոխներգործության հետքերի ոչ պիտանի լինելու պատճառով։
Փորձաքննությանը ներկայացված №2 փաթեթից հանված 1 հատ դեղնավուն իրանով պարկուճը հանդիսանում է գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափ (9x19) ատրճանակային մարտական փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված պարկուճ, և կրակված է Արթուր Ղալումյանի անվամբ ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ Հանրապետական գնդակապարկուճադարան հաշվառման ներկայացված /ՀՀ վարչապետի կողմից պարգևատրված/ 9մմ տրամաչափի 2002թ. արտադրության ՙ01728՚ համարի 9մմ տրամաչափի ՙVIKING МР-446՚ մոդելի ատրճանակից (մանրամասն տես ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի ՙ№1354՚-11թ. եզրակացությունը)։
Դատաձգաբանական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 1354 եզրակացությամբ, համաձայն որի, փորձաքննությանը ներկայացված 2002թ. գործարանային արտադրության ՙ01728՚ համարի 9մմ տրամաչափի ՙVIKING MP-446՚ մոդելի ատրճանակը (պահունակով)՝ նախատեսված 9մմ տրամաչափի /9x19/ ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար, սարքին է, պիտանի է կրակոցներ կատարելու համար և հանդիսանում է ակոսափող հրազեն։ Նրանից կրակված օբյեկտներ /գնդակ և պարկուճ/ չբացահայտված հանցագործությունների Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում չեն հայտնաբերվել։
Ատրճանակի հետ փորձաքննության ներկայացված ընդհանուր թվով 16 հատ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի /9x19/ ատրճանակային փամփուշտները՝ նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙԲերետտա՚, ՙԲրաունինգ՚, ՙՎիկինգ՚ և այլ տեսակի ակոսափող զենքերից կրակվելու համար, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանամ են ռազմամթերք։
Փորձաքննությանը ներկայացված ատրճանակի փողում հայտնաբերվեցին կրակոցի արգասիքներ։ Փորձաքննությանը ներկայացված ատրճանակից կատարված կրակոց/ների/ վաղեմությունը պարզել հնարավոր չէ՝ համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկաների բացակայությանպատճառով։
Փորձաքննությանը տրամադրված ՙՍայպա՚ մակնիշի ՙՏ 6778՚ հ/հ-ի ավտոմեքենայի տանիքի պաստառի միջից փորձագիտական հետազոտության ժամանակ հայտնաբերված մեկ հատ գնդակը հանդիսանում է գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված գնդակ, իր վրա առկա կրակման հետքերով, բնորոշ է գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին և կրակված է ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի ՙ№1342՚-11թ. եզրակացությանը ներկայացված (Ա.Գ. Ղալումյանի մարմնից հանված) երկու հատ 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) գնդակները կրակող միևնույն զենքի փողից։ Գնդակի վրա առկա կրակման հետքերը պիտանի են կրակող զենքի փողի կոնկրետ նույնացման համար։
Պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված ՙՍայպա՚ մակնիշի ՙՏ 6778՚ հ/հ-ի ավտոմեքենայի տանիքի պաստառի միջից փորձագիտական հետազոտության ժամանակ հայտնաբերված մեկ հատ 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) գնդակը ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի ՙ№1342՚-11թ. եզրակացությանը ներկայացված 8 հատ պարկուճներից որևէ մեկի հետ նախկինում մեկ ամբողջություն կազմել է թե՝ ոչ, հնարավոր չէ՝ գնդակի վրա պարկուճներից որևէ մեկի հետ, որպես մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող, փոխներգործության հետքերի ոչ պիտանի լինելու պատճառով։
Փորձաքննությանը տրամադրված ՙՍայպա՚ մակնիշի ՙՏ 6778՚ հ/հ-ի ավտոմեքենայի, դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի №2 շենքի բակում գտնվող մետաղյա ավտոտնակի և տուժող Ա. Ղալումյանի փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները /դրանց մանրամասը նկարագրությունները և տեղակայումները տես հետազոտական մասում/ հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածքներ, որոնք կարող են պատճառված լինել պղինձ պարունակող 9մմ տրամաչափի գնդակների ներգործության հետևանքով՝ լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, որոնցից՝
Տուժող Ա. Ղալումյանի հագուստները.
կարճաթև շապիկի առջևի ստորին ձախակողմյան հատվածում հայտնաբերված №1 վնասվածքը և ջինսե անդրավարտիքի ձախ փողկի առջևի վերին հատվածում հայտնաբերված №11 վնասվածքը հանդիսանում են միմյանց շարունակությունը կազմող մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածքներ, իսկ դրանց հնարավոր շարունակությունը կազմող №2 վնասվածքը ջինսե անդրավարտիքի ձախ փողքի հետևամասում՝ ելքի միջանցիկ, հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված առջևից հետ, աջից ձախ, ներքևից վերև ուղղությամբ՝ մեկ կրակոցի հետևանքով։ Ջինսե անդրավարտիքի ձախ փողքի հետևամասում հայտնաբերված թիվ 3 միջանցիկ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի կույր հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով՝ հետևից առաջ ուղղությամբ։ Կարճաթև շապիկի ձախ թևքի հետևամասի ստորին հատվածում հայտնաբերված №4 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված մեկ կրակոցի ներգործության հետևանքով՝ հետևից առաջ ուղղությամբ։ Նշված վնասվածքի շարունակությունը կարճաթև շապիկի կամ անթև շապիկի վրա՝ չի արտահայտվել։ Կարճաթև շապիկի առջևի ձախակողմյան հատվածում հայտնաբերված №5 միջանցիկ վնասվածքը և անթև շապիկի առջևի ձախակողմյան հատվածում հայտնաբերված №51 միջանցիկ վնասվածքը, հանդիսանում են միմյանց շարունակությունը կազմող մուտքի կույր հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածքներ՝ պատճառված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով՝ առջևից հետ ուղղությամբ։ Կարճաթև շապիկի հետևի աջակողմյան վերին (ուսային) հատվածում առկա գործվածքի լաթաձև պատռվածքով արտահայտված վնասվածքը, հավանաբար, որևէ կառչող կամ ցցուն վերջավորություն ունեցող առարկայի (օրինակ՝ ծառի ճյուղ, մետաղալար և այլն) հետ շփվելու (ներգործության) արդյունքում պատռվելու հետևանք է։
ՙՍայպա՚ մակնիշի ՙՏ 6778՚ ա/հ-ի ավտոմեքենան.
Փորձաքննությանը տրամադրված ՙՍայպա՚ մակնիշի ՙՏ 6778՚ հ/հ-ի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի մետաղական մակերեսի վրա հայտնաբերված №1 վնասվածքը հանդիսանում է հետացատկի (ռիկոշետի) ենթարկված գնդակի ներգործության հետևանքով առաջացած չթափանցող, ներհրված, մակերեսային բնույթի կույր վնասվածք, որտեղից, նշված վնասվածքն առաջացրած գնդակն՝ նախնական ունենալով հետևից առաջ, աջից ձախ, քիչ վերևից ներքև ուղղություն, բեռնախցիկի տվյալ տեղամասից՝ հետևից առաջ, ներքևից վերև, աջից ձախ ուղղությամբ ստացած հետացատկի (ռիկոշետի) արդյունքում, վնասել է հետևի դիտապակին եզրավորող ռետինե շերտը և ավտոմեքենայի սրահում՝ ելքի շրջանում, վնասելով սրահի կողմից նշված դիտապակու ստորին մաս եզրավորող պլաստմասե դետալը (առաջացնելով կոտրվածք և նյութի մինուս), սրահի ներսում՝ ներքևից վերև, աջից ձախ, հետևից առաջ ուղղությամբ շարունակվելով, ավարտվել է տանիքի պաստառի վրա՝ առաջացնելով մուտքի թիվ 2 միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի կույր վնասվածք: Ավտոմեքենայի տանիքի պաստառի ապամոնտաժման արդյունքում հայտնաբվերվեց մեկ հատ պղնձյա պատյանով 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) կրակված գնդակ։
Դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցի №2 շենքի բակում գտնվող մետաղյա ավտոտնակը.
Ավտոտնակի առաջամասում՝ փոքր բացվող փեղկի ստորին հատվածում հայտնաբերված և մետաղի խորհներհրված տեղամասով արտահայտված №1 վնասվածքը, ավտոտնակի եռանկյունատիպ տանիքի առաջամասում՝ ստորին աջակողմյան հատվածում հայտնաբերված քսվածքատիպ №2 վնասվածքը և ավտոտնակի ձախակողմյան կողապատի ստորին հատվածում՝ երկու առանձին չթափանցող քսվածքատիպ վնասվածքների տեսքով արտահայտված №3 վնասվածքը, հանդիսանում են հրազենային-գնդակային բնույթի չթափանցող վնասվածքներ՝ պատճառված երեք առանձին կրակոցների ներգործության հետևանքով, հետևյալ ուղղություններով՝
№1 կույր, ներհրված տեսքի վնասվածքի ուղությունն է` առջևից հետ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական,
№2 քսվածքատիպ կույր վնասվածքի ուղությունն է` առջևից հետ, ձախից աջ, ներքևից վերև,
№3 քսվածքատիպ կույր վնասվածքի ուղությունն է` առջից հետ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական:
Կրակոցների պահին զենքի փողն` իր դիմային կտրվածքով, ուղղված է եղել դեպքի տուժողի հագուստների, ավտոմեքենայի և դեպքի վայրի մետաղյա ավտոտնակի վրա առկա մուտքի միջանցիկ և կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքները:
Դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 31551104 եզրակացությամբ, համաձայն որի, փորձաքննությանը տրամադրված ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 63 ՕՕ 777 հ/հ ավտոմոբիլի առջևի վահանի վրա առկա է վնասվածք, որն առաջացել է համապատասխան բարձրություն և սահմանափակ մակերես ունեցող պինդ առարկայի հետ սահող բնույթի փոխազդեցության մեջ մտնելու հետևանքով: Ավտոմոբիլի աջ կողմի հետին տեսանելիության հայելու լուսացրիչը վնասվել-կոտրվել է սահմանափակ մակերսով պինդ առարկայի ներգործության հետևանքով: Ավտոմոբիլի աջ կողմի առջևի անվադողի վրա առկա են վնասվածքներ ու հետքեր, իսկ աջ կողմի առջևի անվաթևի վրա` վերանորոգման ենթարկված հատված, որոնք իրենց համակցությամբ բնորոշ են վթարի հետևանքով առաջացող վնասվածքներին, սակայն պնդել, կամ հերքել, թե այդպիսիք առաջացել են միաժամանակ վթարի ընթացքում այլ տրանսպորտային միջոցի հետ կոնտակտի մեջ մտնելու հետևանքով, սույն փորձաքննության շրջանակներում որոշել հնարավոր չէ, քանի որ վնասվածքի ու հետքերի տեղամասերում այլ տրանսպորտային միջոցի ներկածածկույթի շերտազատված մասնիկներ, կամ քսվածքներ չեն հայտնաբերվել, անվաթևի վերաներկված տեղամասի հետ վնասվածքային վիճակը պահպանված չէ և բացակայում են նշված հանգամանքը հավաստող, կամ մերժող փորձագիտական այլ չափանիշներ:
Դատաձգաբանական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության թիվ 1666 եզրակացությամբ, համաձայն որի, փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Ղալումյանի հագուստների և մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները, իրենց տեղակայումներով, միմիյանց հետ հիմնականում համապատասխանում են:
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 356 եզրակացությամբ, համաձայն որի, Արթուր Ղալումյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին:
Փորձաքննությանը ներկայացված Ա.Ղալումյանի հագուստներիª անթև մայկայի, կարճաթև վերնաշապիկի, ջինսե անդրավարտիքի վրա տեղակայված մուգ շականակագույն հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ա.Ղալումյանից:
9 պարկուճները, 3 գնդակները, Արթուր Ղալումյանի ջինսե տաբատը, երկու շապիկները և ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-78 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 10.10.2011թ. որոշմամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ Դավիթ Իսպիրյանը 2011 թվականի հունիսի 24-ին, երկու անգամ ավտոմեքենայով անզգուշությամբ բախվել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության 2 տարբեր մեքենաների, որի շուրջ՝ վթարի հանգամանքների կապակցությամբ վիճաբանություն է առաջացել վերջինիս և երկրորդ ավտոմեքենայի վարորդ Հ.Ենթրյանի միջև: Վթարի հանգամանքները պարզելու համար Դ.Իսպիրյանը Մ.Բարսեղյանի հետ Հ.Ենթրյանի առաջարկով գնացել է տաքսի ծառայության գրասենյակ, որտեղ հանդիպել է ՙԱվանգարդ՚ տաքսի ծառայության տնօրեն Ա.Ղալումյանին, վերջինիս ընկերոջª Ս.Մելիքսեթյանին և տաքսի ծառայության աշխատակիցներին: Խոսակցության ընթացքում, վթարների հանգամանքների կապակցոթյամբ ընդհանուր հայտարարի չգալու պատճառով, վիճաբանություն է առաջացել Դ.Իսպիրյանի և Ա.Ղալումյանի ու Ս.Մելիքսեթյանի միջև, որի ընթացքում Դ.Իսպիրյանը և Ա.Ղալումյանը միմյանց ցուցադրել են իրենց մոտ գտնվող հրազենները: Այնուհետև Դ.Իսպիրյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերված և իր մոտ ապօրինի կրվող, տեսակը չպարզված, հրազենից սպանելու դիտավորությամբ 8 անգամ կրակել է Արթուր Ղալումյանի ուղղությամբ՝ առաջին կրակոցը կրծքավանդակին, որից հետո վերջինս փախել է, սակայն Դավիթ Իսպիրյանը մտադրությունը ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ շարունակել է կրակել և ևս 7 կրակոց արձակել Արթուր Ղալումյանի թիկունքի ուղղությամբ և նրա առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Միայն այն ժամանակ, երբ ստացված բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներից Արթուր Ղալումյանն ընկել է գետին և օգնության կանչել ընկերոջըª Սոս Մելիքսեթյանին, Դավիթ Իսպիրյանը դեպքի վայրից դիմել է փախուստի: Հրազենային վնասվածքներ ստացած Արթուր Ղալումյանին ժամանակին ցուցաբերված բուժօգնության արդյունքում վերջինիս կյանքը փրկվել է: Դավիթ Իսպիրյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Բացի այդ, Դավիթ Իսպիրյանը, 2011 թվականի հունիսի 25-ից գտնվելով հետախուզման մեջ, առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում պատրաստված Ուկրաինայի Հանրապետության քաղաքացու EP 019752 համարի, իրավունք վերապահող կեղծ անձնագրով՝ իր լուսանկարով և Արթուր Սարկիսով կենսորոշիչ տվյալներով, 2015 թվականի հունվարի 21-ին ապօրինի հատել է Հայաստանի Հանրապետության պահպանվող պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ տարածք:
Այսինքն` Դավիթ Իսպիրյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 329 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որոնցով նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահանգման համար դատարանը հիմք է ընդունում տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված գործի փաստական հանգամանքներին և հաստատվում են գործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Դավիթ Իսպիրյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Դ.Իսպիրյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում այն, որ ամբաստանյալն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն:
Ամբաստանյալ Դավիթ Իսպիրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Դ.Իսպիրյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, իսկ 235 հոդվածի 1-ին մասի և 329 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Դավիթ Իսպիրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Ամբաստանյալ Դ.Իսպիրյանը նշանակվող պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Արթուր Ղալումյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նա ամբաստանյալից որևէ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատական քննության ժամանակ:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Հովհաննես Ենթրյանին պետք է իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչի 2011թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչվածª ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ի հանրապետական գնդակապարկուճադարանում պահվող 9 պարկուճները և 3 գնդակները պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը: Արթուր Ղալումյանին ի պահ հանձնված ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-78 պետհամարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել նրա տնօրինությանը: Արթուր Ղալումյանի ջինսե տաբատը և երկու շապիկները պետք է վերադարձնել նրան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին դատապարտել ազատազրկման ութ (8) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին դատապարտել ազատազրկման մեկ (1) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 329 հոդվածի 1-ին մասով Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանին դատապարտել ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Դավիթ Վոլոդյայի Իսպիրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում ութ (8) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
Դավիթ Իսպիրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դավիթ Իսպիրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի հունվարի 22-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Տուժող Արթուր Ղալումյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Տուժող Հովհաննես Ենթրյանին իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ի հանրապետական գնդակապարկուճադարանում պահվող 9 պարկուճները և 3 գնդակները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը: Արթուր Ղալումյանին ի պահ հանձնված ՙՍայպա՚ մակնիշի Տ 67-78 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել նրա տնօրինությանը: Արթուր Ղալումյանի ջինսե տաբատը և երկու շապիկները վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան