ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0031/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

17 նոյեմբերի 2015 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
տուժող` Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ
պաշտպան` Ա.ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով տուժող Սվետլանա Խաչիկի Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը` Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Աղաջանյանի 2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Ա.Սուքիասյանի կողմից Ս.Հարությունյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14115215 քրեական գործը:
2. Նախաքննական մարմնի 2015 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Արաքսյա Սուքիասյանի կողմից Սվետլանա Հարությունյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու դեպքի առթիվ հարուցված թիվ 14115215 քրեական գործով Սվետլանա Հարությունյանը ճանաչվել է տուժող:
3. Նախաքննական մարմնի 2015 թվականի մարտի 12-ի որոշմամբ Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
4. Նախաքննական մարմնի 2015 թվականի մարտի 18-ի որոշմամբ Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանը թիվ 14115215 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
5. 2015 թվականի ապրիլի 01-ին թիվ 14115215 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
6. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2015 թվականի ապրիլի 07-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի ապրիլի 20-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2015 թվականի ապրիլի 28-ին, ժամը 10.30-ին:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ Արաքսյա էդվարդի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և նրա վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0031/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճվել է` ամբաստանյալի հետ տուժող Սվետլանա Հարությունյանի հաշտվելու հիմքով:
Արաքսյա էդվարդի Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացվել է:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել տուժող Սվետլանա Հարությունյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
9. Տուժող Սվետլանա Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի օգոստոսի 25-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 02-ին:
10. Վերաքննիչ դատարանն իր 2015 թվականի սեպտեմբերի 03-ի որոշմամբ տուժող Սվետլանա Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, ժամը` 11.00-ին, Երևան քաղաքում:

ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ

11. Նախաքննական մարմնի 2015 թվականի մարտի 18-ի որոշմամբ Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանը թիվ 14115215 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի մարտի 01-ին, ժամը 16:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան փողոցի վրա գտնվող գյուղատնտեսական շուկայի հետնամասում, աղբամաններից օգտվելու` հավաքչություն անելու շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում, մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, գետնից վերցրած մետաղյա ձողով հարվածել է Սվետլանա Խաչիկի Հարությունյանի աջ ձեռքին, պատճառելով աջ ծղիկոսկրի ստորին երրորդականի առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով միջին ծանրության մարմնական վնասվածք` առողջության տևական քայքայումով:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
12. Տուժող Ս.Հարությունյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է վերանայել առաջին ատյանի դատարանի 13.08.2015թ. որոշումը, քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քննության առնել ըստ էության և ամբաստանյալ Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանին ենթարկել քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Ի հիմնավորումն իր վերաքննիչ բողոքի` տուժող Ս.Հարությունյանը մասնավորապես բերել է հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները.
13. Վերաքննիչ բողոքում տուժող Ս.Հարությունյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանում ինքն ամբաստանյալի հետ հաշտվել է` չհասկանալով դրա իրավական հետևանքները:
Ըստ տուժող Ս.Հարությունյանի` առաջին ատյանի դատարանն իրեն մոլորության մեջ է գցել, որի արդյունքում ինքը գրավոր դիմում է ներկայացրել այն մասին, որ հաշտվում է ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի հետ, սակայն առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը ստանալուց և դրան ծանոթանալուց հետո զղջացել է դրա համար և ներկայումս վերաքննիչ դատարանից խնդրում է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Էդվարդի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քննության առնել ըստ էության և Ա.Սուքիասյանին ենթարկել արժանի պատժի:
Տուժող Ս.Հարությունյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը չի փոխհատուցել իրեն պատճառված վնասը, որի արդյունքում ինքը հայտնվել է նյութապես անելանելի վիճակում, քանի որ առողջական խնդիրները հոգալու համար ունի կուտակած պարտքեր:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ

14. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով տուժող Ս.Հարությունյանի հիմնավորումները, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և պաշտպան Ա.Ջուվանովայի պատասխանները, մեղադրող Տ.Կարապետյանի կարծիքը` բերված տուժողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ տուժող Ս.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
15. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն՝ <<Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե (…) տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի համաձայն` <<Ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հաշտվել է տուժողի հետ և հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է նրան պատճառած վնասը>>:
16. Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը թույլ է տալիս եզրակացնել, որ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության վերաբերյալ դրանցում առկա ձևակերպումները տարբեր են: Այսպես` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը` որպես հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նախապայման, նշում է հանցանք կատարած անձի հետ տուժողի հաշտվելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածն ընդհակառակը՝ տուժողի հետ հանցանք կատարած անձի հաշտվելը: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի իմաստով հաշտության փաստի հաստատման համար բավարար է արձանագրել, որ հաշտվել է տուժողը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի իմաստով՝ հանցանք կատարած անձը:
17. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերոշարադրյալ իրավական կարգավորումները հստակ չեն, և դրանցից յուրաքանչյուրը հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցին միակողմանի մոտեցում է դրսևորում:
18. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավական անհստակությունը հարթելու նպատակով վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելը վարույթն իրականացնող մարմնի հայեցողական լիազորությունն է, որի իրացումը ենթադրում է որոշակի նախապայմանների առկայություն: Դրանք են՝
1) անձի կողմից ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած լինելը,
2) տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտությունը,
3) պատճառված վնասը հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելը:
Միևնույն ժամանակ, վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է հրաժարվել իր լիազորությունն իրացնելուց այն դեպքում, երբ բացակայում է նշված երեք նախապայմաններից (իրավաչափության պայմաններից) մեկը կամ մի քանիսը:
19. Անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելուց վարույթն իրականացնող մարմնի հրաժարման իրավաչափության առաջին պայմանն անձի կողմից ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած լինելն է: Ոչ մեծ ծանրության հանցանքի հասկացությունը տրված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն՝ <<Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը>>:
20. Սույն որոշման 18-րդ կետում նշված իրավաչափության պայմաններից երկրորդը տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտությունն է: Հանցանք կատարած անձի համար հաշտությունը հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչելն է, այդ արարքի համար զղջալը, ափսոսանք հայտնելը, իսկ տուժողի համար՝ հանցանք կատարած անձին ներելը: Բացի այդ, հաշտությունը ենթադրում է տուժողի և ենթադրյալ հանցագործի կամավոր և փոխադարձ համաձայնություն միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ: Այսինքն` հաշտությունը պետք է լինի ինչպես գործողություն, այնպես էլ փոխադարձ գործողությունների արդյունք:
Հաշտության կամավոր բնույթը ենթադրում է հաշտվելու վերաբերյալ կողմերի ինքնուրույն և ազատ կամահայտնություն:
Հաշտության փոխադարձ բնույթը նշանակում է, որ կողմերից երկուսն էլ պետք է հայտարարեն հաշտության մասին:
Հաշտության կամավոր և փոխադարձ բնույթի բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ՝ հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար՝ այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության:
21. Անդրադառնալով սույն որոշման 18-րդ կետում նշված երրորդ իրավաչափության պայմանին` վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն մեկնաբանելու համար անհրաժեշտ է պարզել, թե ինչ է նշանակում <<պատճառված վնաս>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի իմաստով տուժող է այն անձը, ում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառվել է ֆիզիկական, բարոյական կամ գույքային վնաս: Այս իրավական սահմանման լույսի ներքո մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածը՝ վերաքննիչ դատարանը եզրահանգում է, որ հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու իրավաչափության այս պայմանի իմաստով պատճառված վնասը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված ֆիզիկական, գույքային և բարոյական վնասն է:
Հետևաբար հանցանք կատարած անձը չի կարող ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա չի հատուցել կամ այլ կերպ չի հարթել տուժողին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված ֆիզիկական, գույքային և բարոյական վնասը:
Դրա հետ մեկտեղ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ եթե տուժողն իրեն պատճառված վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացնում, կամ տուժողն ու հանցանք կատարած անձը համաձայնության են գալիս վնասն ապագայում հատուցելու մասին, կամ տուժողը զիջում է պարտքը, կամ պարզապես չի ցանկանում ստանալ իրեն պատճառված վնասի փոխհատուցում, ապա այդ հանգամանքը չի կարող խոչընդոտել հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվությունից հաշտության հիմքով ազատելուն:
22. Վերոնշյալ իրավական դրույթների և վերլուծությունների հիման վրա վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ նախքան առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն գործով որոշում կայացնելը թե ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը, և թե տուժող Ս.Հարությունյանը դիմումներ են ներկայացրել, որոնցում մասնավորապես նշելով, որ հաշտվել են միմյանց հետ, խնդրել են Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, իսկ քրեական գործի վարույթը հաշտության հիմքով կարճել:
Տուժող Ս.Հարությունյանն իր գրավոր դիմումում նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի հետ պայմանավորածություն է ձեռք բերել այն մասին, որ վերջինս պետք է հատուցի տուժողի կողմից արված բոլոր բժշկական ծախսերը` կապված իրեն հասցված մարմնական վնասվածքի հետ:
23. Փաստորեն, առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժող Ս.Հարությունյանն ու ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն արդեն իսկ հաշտվել են, իր 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ իրավացիորեն Արաքսյա էդվարդի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցրել է և նրա վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0031/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալի հետ տուժող Սվետլանա Հարությունյանի հաշտվելու հիմքով:
Այս առումով վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից Ա.Բաբայանի գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշմանն այն մասին, որ եթե տուժողն իրեն պատճառված վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացնում, կամ տուժողն ու հանցանք կատարած անձը համաձայնության են գալիս վնասն ապագայում հատուցելու մասին, /…/, ապա այդ հանգամանքը չի կարող խոչընդոտել հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվությունից հաշտության հիմքով ազատելուն:
24. Այսպիսով, վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, այն բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան, իսկ տուժող Ս.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի եզրահանգումներն ու փաստարկներն անհիմն, ուստի վերջինիս վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշումը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

1. Տուժող Սվետլանա Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Ամբաստանյալի հետ տուժող Սվետլանա Հարությունյանի հաշտվելու հիմքով Արաքսյա էդվարդի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և նրա վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0031/01/15 քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ