Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0026/01/15
Վիճակագրական տողի համար :
1.14
Պատասխանող
Արշակ Սվազյան
Արշակ Սվազյան Մանուկ
Արշակ Սվազյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Վազգեն Ռշտունի
Մխիթար Պապոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Վազգեն Ռշտունի
Մխիթար Պապոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-08-24 | 11:30 | 1 | |||
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-08-10 | 12:30 | 1 | |||
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-08-04 | 12:30 | 1 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-06-18 | 16:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-06-01 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-05-13 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-04-17 | 10:30 | 2 | Կայացել է |
Գործ ԵԱՔԴ/0026/01/15
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
24.08.2015թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ս.Էլբակյանի
Մասնակցությամբ
Պաշտպան Լ.Բալյանի
Ամբաստանյալ Ա.Ավազյանի
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 18.06.2015թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
12.12.2014թ. ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14834214 քրեական գործը:
14.12.2014թ. Արշակ Սվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել`ստորագրություն չհեռանալու մասին:
19.12.2014թ. Արշակ Սվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
23.03.2015թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Դատարան:
Դատարանի 18.06.2015թ. դատավճռով Արշակ Սվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և դատապարտվել կալանքի` 1 ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը որոշվել է հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված` սպորտային պայուսակը և դրանում առկա սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը վերադարձնել Ա.Սվազյանին:
Որոշվել է ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող`Երևանի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքի նկարահանող տեսակցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Արշակ Սվազյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին` ժամը 20.00-ի սահմաններում, Երևանի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս:
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշվում է, որ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8, 11, 135, ՀՀ Սահմանադրության 16, 18 հոդվածները, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի պահանջները:
Դատարանը անտեսել է այն հանգամանքը, որ Ա.Սվազյանը 1989թ.-ից մինչև 1992թ. ընկած ժամանակահատվածում կռվել է «Թալին» ջոկատի կազմում՝ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանատարության ներքո, մասնակցել է ԼՂՀ ազատագրական պայքարին, պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյանի» հուշամեդալով, ունի մշտական բնակության վայր, տղան ծառայում է զինված ուժերում, չի խոչընդոտել մինչդատական վարույթում և Դատարանում գործի քննությանը, չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ։
Դատարանն ուշադրության չի արժանացրել այն հանգամանքին, որ տուժողը ստացել է առողջության թեթև վնաս:
Պաշտպանն իր բողոքում վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասը, 61 հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերը, նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով տուգանքի ձևով պատիժ, հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված։ Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»։
Վերաքննիչ բողոքով պաշտպանը խնդրում է` բեկանել Դատարանի 18.06.2015թ. դատավճիռը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի չափով:
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորների անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը: Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…/ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս:
Այդ սկզբունքներն են` ա/ օրինականությունը, բ/ արդարությունը, գ/ պատժի անհատականացումը, դ/ մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը` որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: /…/» /տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ կետը/:
Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշման բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես` որպես Արշակ Սվազյանի պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա ընդունել է հանցանքը և զղջացել է կատարածի համար և ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելով, իրավացիորեն վերջինի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևաբար նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը մեղմացնելու առումով դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Արշակ Մանուկի Սվազյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.06.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ, մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
24.08.2015թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ս.Էլբակյանի
Մասնակցությամբ
Պաշտպան Լ.Բալյանի
Ամբաստանյալ Ա.Ավազյանի
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 18.06.2015թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
12.12.2014թ. ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14834214 քրեական գործը:
14.12.2014թ. Արշակ Սվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել`ստորագրություն չհեռանալու մասին:
19.12.2014թ. Արշակ Սվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
23.03.2015թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Դատարան:
Դատարանի 18.06.2015թ. դատավճռով Արշակ Սվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և դատապարտվել կալանքի` 1 ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը որոշվել է հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված` սպորտային պայուսակը և դրանում առկա սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը վերադարձնել Ա.Սվազյանին:
Որոշվել է ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող`Երևանի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքի նկարահանող տեսակցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Արշակ Սվազյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին` ժամը 20.00-ի սահմաններում, Երևանի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս:
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշվում է, որ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8, 11, 135, ՀՀ Սահմանադրության 16, 18 հոդվածները, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի պահանջները:
Դատարանը անտեսել է այն հանգամանքը, որ Ա.Սվազյանը 1989թ.-ից մինչև 1992թ. ընկած ժամանակահատվածում կռվել է «Թալին» ջոկատի կազմում՝ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանատարության ներքո, մասնակցել է ԼՂՀ ազատագրական պայքարին, պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյանի» հուշամեդալով, ունի մշտական բնակության վայր, տղան ծառայում է զինված ուժերում, չի խոչընդոտել մինչդատական վարույթում և Դատարանում գործի քննությանը, չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ։
Դատարանն ուշադրության չի արժանացրել այն հանգամանքին, որ տուժողը ստացել է առողջության թեթև վնաս:
Պաշտպանն իր բողոքում վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասը, 61 հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերը, նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով տուգանքի ձևով պատիժ, հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված։ Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»։
Վերաքննիչ բողոքով պաշտպանը խնդրում է` բեկանել Դատարանի 18.06.2015թ. դատավճիռը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի չափով:
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորների անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը: Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…/ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս:
Այդ սկզբունքներն են` ա/ օրինականությունը, բ/ արդարությունը, գ/ պատժի անհատականացումը, դ/ մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը` որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: /…/» /տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ կետը/:
Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշման բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես` որպես Արշակ Սվազյանի պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա ընդունել է հանցանքը և զղջացել է կատարածի համար և ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելով, իրավացիորեն վերջինի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևաբար նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը մեղմացնելու առումով դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Արշակ Մանուկի Սվազյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.06.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ, մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0026/01/15
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը՝
նախագահող դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի, Ն. Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Գ. Մարգարյանի
պաշտպան` Լ. Բալյանի
տուժող` Ա. Մանուկյանի
տուժողի ներկայացուցիչ՝ Ա. Խաչատրյանի
2014 թվականի հունիսի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արշակ Մանուկի Սվազյանի, ծնված 1973թ. հունիսի 16-ին, Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Արագածոտնի մարզի Թաթուլ գյուղի 7-րդ փողոցի թիվ 28 տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի Հարավ Արևմտյան Բ1 թաղամասի 73 շենքի թիվ 2 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14834214 քրեական գործը:
2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին թիվ 14834214 քրեական գործը՝ նախաքննությունը շարունակելու համար ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչություն:
2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Արշակ Մանուկի Սվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
2015 թվականի մարտի 23-ին թիվ 14834214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննեուլ համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա նա 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի թիվ 2/2 շենքի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս: Այսպես`
Արշակ Սվազյանը 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում գտնվելու ժամանակ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքում տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին, ինչից վիրավորվելով որոշել է վրեժխնդիր լինել: Այնուհետև, 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով Հայաստանի Հանրապետություն, Արամ Մանուկյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի թիվ 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում : Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, ապա դիմել է փախուստի:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Դատաքննության ժամանակ Արշակ Մանուկի Սվազյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ, պնդեց նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները:
Նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում Արշակ Սվազյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1989 թվականից մինչև 1992 թվականն ընկած ժամանակահատվածում ՙԹալին՚ ջոկատի կազմում` Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանատարության ներքո մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ազատագրական պայքարին: Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանք չունենալու պատճառով պարբերաբար մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն` արտագնա աշխատանք կատարելու: 2014թ. դեկտեմբեր սկզբներին գտնվել է Ռուսաստանի Դանշնությունում, որտեղ այլազգի անձանց ներկայությամբ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքով Հայաստանի Հանրապետության վերաբերյալ լրատվական հաղորդաշարեր դիտելիս տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին: Այլազգի անձանց ներկայությամբ տեսագրությունը դիտելիս վիրավորվել է, որոշել վրեժխնդիր լինել: 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: Պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, անձնական գործերով գնացել է Կոմիտասի պողոտա: Ճանապարհին` Բաղրամյան պողոտայում տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը խնդրել է անվադողերի վերանորոգման կետից վերցնել վերանորոգման հանձնած ավտոմեքենայի անվադողը, որից հետո գնացել են նշված անվադողերի վերանորոգման կետ: Ժամը 20:00-ի սահմաններում, մինչև վարորդը անվադողը դրել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, դրսում նկատել է Արամ Մանուկյանին, ով քայլելով մուտք է գործել Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտք: Հասկացել է, որ Արամ Մանուկյանը բնակվում է նշված շենքում: Վրեժխնդիր լինելու և Արամ Մանուկյանին հարվածելու նպատակով 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում : Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին և դիմել է փախուստի: Վազքով գնացել է Վաղարշյան փողոցում գտնվող ՙՊարմա՚ սուպերմարկետի մոտ, նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն: Հանդերձափոխվել է, հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը այլ հագուստների հետ միասին դրել է սպորտային պայուսակի մեջ, վերցրել անձնագրերը և ՀՀ-ից մեկնելու նպատակով դուրս եկել տանից: Մտափոխվել է սպորտային պայուսակը վերցնել իր հետ, որից հետո Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում գտնվող կամրջի տակ պահել է սպորտային պայուսակը, ապա պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Բագրատաշենի մաքսային անցակետ և անցել Վրաստանի Հանրապետության տարածք, որտեղից օդանավով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն: Ինտերնետով տեղեկացել է, որ ոստիկանությունը դեռևս չի պարզել հանցանք կատարած անձի ինքնությունը, որից հետո 2014թ. դեկտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից օդանավով վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: Զվարթնոց օդանավակայանից ժամը 05:30-ի սահմաններում նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն: Ճանապարհին` Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, իջել է տաքսի ավտոմեքենայից` պահած սպորտային պայուսակը վերցնելու և տուն գնալու նպատակով, սակայն նույն վայրից ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն:
Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը, բացի նրա խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Արամ Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ի երեկոյան դուրս է եկել ՀԱԿ կուսակցության գրասենյակից և ոտքով Սարյան փողոցից գնացել է դեպի Մաշտոցի պողոտա: Այնտեղ գտնվող ՙՕրանժ՚-ի գրասենյակում մուծումներ է կատարել և քայլել դեպի փակ շուկա: Շուկայում մոտ մի տաս րոպե գնումներ է կատարել և շուկայի դիմացից տաքսի է նստել: Ընդ որում, տաքսին ոչ թե շուկայի դիմաց կայանած տաքսիներից էր, այլ՝ ընթացքի մեջ գտնվող տաքսիներից: Իջել է Սոսե փողոցի թիվ 2/2 շենքի բակում, որտեղ բնակվում է: Դա եղել է մոտավորապես ժամը 2020-ին: Շքամուտքում տեսել է ամբաստանյալին: Նա գաղտագողի մոտեցել է: Ինքը չէր սպասում, որ հարված կստանա, հակառակ դեպքում հետևանքն այդպես ծանր չէր լինի: Մեկ հարված է ստացել, ընկել է և մի քանի վայրկյան կորցրել գիտակցությունը, որից հետո ուշքի է եկել, նկատել է նրան փախչելուց: Այնուհետև ինքն իջել է ներքևում գտնվող գրասենյակ և այնտեղից անմիջապես ոստիկանություն է զանգահարել: Ոստիկանները շուտ են եկել: Ընկերոջ հետ հիշել են, որ շենքի դիմացի մայթում տեսանկարահանման խցիկ կա: Հետո այդ նկարահանող սարքերը, նկարահանված նյութերը ոստիկանությունը վերցրել է: Դրանից հետո իրեն տարել են հիվանդանոց: 10 օր բուժվել է հիվանդանոցում: Սկզբում հետևանքները քիչ էին, հետո գնալով ցավերը շատացան: Ավելի լուրջ հետևանքեր է ունեցել դուրս գրվելուց հետո: Տաս օր ինքն ընդունել է ներերակային ներարկումներ, մոտ 40 դեղ է ընդունել: Այդ ժամանակ առաջացել էին արյան ճնշման տատանումներ: Չէր կարգավորվում իր արյան ճնշումը և տեսողության հետ խնդիր կար: Այդ ինտենսիվ բուժումը տևել է մոտ 3 ամիս, հիմա որևէ հետք չկա:
Տուժողը հայտնել է նաև, որ սովորաբար աշխատանքից վերադառնալու որևէ ժամ ինքը չունի, տարբեր ժամեր կարող է լինել, կախված աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունից, հանդիպումների քանակից, գրաֆիկից և այլն: Չի եղել երկու օր, որ նույն ժամին վերադառնա տուն: Վերադառնում է տարբեր մեքենաներով` տաքսիներով, ընկերների մեքենաներով, երթուղային ավտոբուսներով: Թե ինչ տաքսի ավտոմեքենա է նստել, չի հիշում: Նստած է եղել վարորդի կողքին նստատեղին: Չի հիշում մեքենայի ապակիները մգեցված էին, թե՝ ոչ: Ամբաստանյալին տեսել է այն պահին, երբ մոտենում էր վերելակին, տարածքը մոտ 5-7 մետր է: Երբ ինքը մտել է շքամուտք, ամբաստանյալն արդեն շքամուտքում էր և սպասում էր, որպեսզի ինքը ներս մտնի: Նրա հագին եղել է մուգ բաճկոն, գործած գլխարկ, մուգ շորեր: Դեմքը եղել է մազածածկույթով: Ամբաստանյալն էր, ինքը նրա դեմքը տեսել է: Ինքը թշնամիներ չունի: Չի եղել դեպք որ ինքը հրապարակային հայհոյանք հնչեցնի ՀՀ նախագահի հասցեին: Իրենց թաղամասում մի քանի տներ, խանութներ, սպասարկման կենտրոններ կան, որտեղ նկարահանող սարքեր կան: Ինքը համոզված է, որ սա կազմակերպված էր և իրեն հետևել են երկար ժամանակ և ոչ մեկ հոգի: Ինքը քննիչներին խնդրել է հավաքել բոլոր տեսանյութերը և եթե դրանք նույնացնեին, ապա ինքը վստահ է, որ կգտնեին այն մարդկանց, որոնք կազմակերպել են այս գործը: Հետևողը չէր կարող լիներ այլ տեղ քան այդ շենքի մոտ որտեղից ինքը դուրս է եկել՝ իրենց կուսակցության վարչության շենքի մասին է խոսքը: Այդտեղ նույնպես նակարահանող սարք կա: Ամբաստանյալը փախել է այն մասով, որտեղ կան նկարահանող սարքեր: Այդ 4-5 տեսախցիկների տվյալները եթե նույնացվեին և միացվեին, ապա կգտնեին կազմակերպիչներին և նրանց, ովքեր սպասում, կամ հրահանգ են ստանում կամ հեռախոսով են խոսում: Այն, որ ամբաստանյալը հեռախոս չի ունեցել, իրեն համար զարմանալի է: Եթե մարդը կազակերպված այդպիսի բանի է գնում, հնարավոր չէ, որ հեռախոս չունենա: Հեռախոսը քննության ժամանակ անհետացել է: Եթե իրենց կուսակցության շենքի դիմացի նկարահանող սարքի տեսանյութը կցվեր մնացած տեսանյութերին, ապա ամեն ինչ պարզ կդառնար: Սա է, որ նախաքննությունը չի արել: Ինքը գտնում է, որ դա միանաշանակ քաղաքական պատվեր է իր քաղաքական գործունեության համար, ինչը բացահայտ ասվել է և կրկնվել է խորհրդարանի արտահերթ նիստում: Նախաքննության մարմինը հաշվի չի առել փաստերը, անունները որոնք հնչել են խորհրդարանում: Իր գործունեությունն ակնհայտ է, բաց և թափանցիկ է ՀՀ բոլոր քաղաքացիների համար, որովհետև ինքը հաճախակի հեռուստատեսությամբ կամ ինտերնետային ալիքներով քննադատում է այս իշխանություններին: Ինքը ներկայացնում է ամենամեծ ընդդիմադիր քաղաքական ուժը: Քաղաքական ուժի քարտուղարն է և կուսակցության նախագահի տեղակալը: 25 տարի քաղաքականության մեջ է: Իր քննադատությունները միշտ եղել են շատ սուր, բայց ինքը երբեք չի կաշկանդվել իրերը կամ մարդկանց իրենց անուններով կոչելուց: Եվ միայն իր հետ տեղի ունեցած այս դեպքը չէ, որ ինքն այդպիսի եզրակացության է եկել: 2014թ. նոյեմբեր ամսից սկսած մեր երկրում հետապնդումներ կան քաղաքական գործիչների նկամամբ: Ընդ որում, դրանք բոլորը մնում եմ անպատիժ, այն դեպքում, երբ հայտնի են կատարողները: Դեպքից հետո ինքը ստացել է հետևյալ մարմնական վնասվածքները՝ ցնցում, տեսողության վատացում, մեխանիկական վնասվածքներ, արյան ճնշման տատանումներ: Չնայած դրան, վնասվածքը ձևակերպվել է որպես թեթև վնաս: Ինքը 10 օր հիվանդանոցում է եղել, 2 ամիս 20 օր ամբուլատոր բուժման վիճակում է եղել: Չի ցանկանում քաղ. հայց ներկայացնել: Իր խնդիրը իրականացնողի հետ չէ, այլ՝ պատվիրողի: Ամբաստանյալի հետ հաշտվելու և գործը կարճելու միջնորդություն չունի, չի ցանկանում, որպեսզի ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի: Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանից նյութական պահանջ չունի:
Դեպքի վայր հանդիսացող` Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը և դրան հարակից տարածքը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավվել են դեպքի վայրում առկա, շենքի շքամուտքը տեսանկարահանող սարքի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրությունները:
ՙԱրմենիա հանրապետական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 22:55-ին, նշված բժշկական կենտրոն բուժօգնության է դիմել Արամ Մանուկյանը:
Դեպքի վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը տեսանկարահանող սարքի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրությունների զննությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին` ժամը 20:03:25-ին, Արշակ Սվազյանը մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտք և թաքնվել վերելակի դռների կողքին: Ժամը 20:03:51-ին շքամուտք է մուտք գործել Արամ Մանուկյանը, որից հետո ժամը 20:04:04-ին շքամուտքում Արշակ Սվազյանը բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին և դիմել փախուստի:
Անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 14-ին` ժամը 06:30-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայի թիվ 30 հասցեի մոտակայքից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արշակ Մանուկի Սվազյանը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի Արշակ Սվազյանը մատնացույց է արել դեպքի վայրը, դեպքի վայրը գնալու և փախուստի ճանապարհը: Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում առկա, դեպի Հարավ-Արևմտյան թաղամաս գնացող ճանապարհի կամրջի տակից հայտնաբերվել և առգրավվել է սպորտային պայուսակ, որի մեջ ի թիվս այլ հագուստների առկա են եղել նաև դեպքի օրը Ա.Սվազյանի հագին եղած հագուստները:
Քննչական փորձարարություն կատարելու ժամանակ հայտնաբերված և առգրավված սպորտային պայուսակը զննելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի սպորտային պայուսակում ի թիվս այլ հագուստների առկա են եղել նաև դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի Արշակ Սվազյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 4/2 հասցեում գտնվող ավտոմեքենաների անվադողերի վերանորոգման կետը, որտեղից 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին ժամը 20:00-ի սահմաններում նկատել է Սոսեի փողոցի 2/2 շենք մուտք գործող Արամ Մանուկյանին:
ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի կայքում հայտնաբերվել է 2014թ. սեպտեմբերի 25-ին ՙwww. 1in. am՚ լրատվական ընկերության կողմից տեղադրված 6 րոպե 35 վարկյան տևողությամբ տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության նախագահի հասցեին:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2185/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Արամ Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, վերին շրթունքի, աջ ակնակապճի վերին և ստորին կոպերի փափուկ հյուսվածքների, սալջարդերի և արյունազեղումների ձևերով պատճառվել են բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում: Գլխուղեղի ցնցման ելքի ոչ պարզ լինելու հետ կապված առողջության պատճառած վնասի աստիճանը կորոշվի դեպքի օրվանից երեք շաբաթ հետո` 31.12.2014թ.-ին, որի համար անհրաժեշտ է ապահովել փորձաքննվողի ներկայությունը ԴԲԳԳԿ ամբուլատոր քարտով:
Արամ Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխուղեղի ցնցման, վերին շրթունքի, աջ ակնակապճի վերին և ստորին կոպերի փափուկ հյուսվածքների սալջարդերի և արյունազեղումների ձևերով, պատճառվել են բութ առարկայի/ների/ ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողության վեց օրից ավելի, բայց ոչ ավելի քան 21 օրից:
Կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 15-0211 եզրակացությամբ, համաձան որի վերը շարադրվածից ելնելով, առաջադրված հարցերին համապատասխան, հանգում ենք հետևյալ հետևությունների. I, II. Ըստ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների և սույն փորձաքննության իրականացման ընթացքում կատարված հետազոտությունների արդյունքների՝ Արամ Մանուկյանի մոտ եղել է փակ բութ գանգուղեղային վնասվածք՝ աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների արյունազեղման, վերին շրթունքի աջ կեսի շրջանի վնասվածքային այտուցի, արյունազեղման և գլխուղեղի ցնցման ձևով, որը պատճառվել է սահմանափակ ազդեցության մակերես ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, որի վնասող ուժը տեղակայվել է Ա.Մանուկյանի դեմքի աջ կեսի՝ աջ ակնակապճի և վերին շրթունքի աջ կեսի շրջաններում, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնց ծանրության աստիճանը միմյանցից չի տարանջատվում և դրանք Արամ Մանուկյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայման հատկանիշով, այսինքն վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը 21 օրից ոչ ավելի£ III. Ըստ սույն փորձաքննության իրականացման շրջանակներում ՙէրեբունի՚ ԲԿ-ում կատարված նեղ մասնագիտական հետազոտությունների արդյունքների՝ Արամ Մանուկյանի մոտ հայտնաբերվել են վեգետո-անոթային դիստոնիայի երևույթներ, որոնց առաջացման իրական պատճառը և վաղեմությունը ստույգ տարբերակել հնարավոր չէ, այն կարող է ունենալ առաջացման տարբեր՝ նաև ոչ վնասվածքային պատճառներ (մշտական խրոնիկական ստրեսներ, մտավոր, ֆիզիկական և էմոցիոնալ գերհոգնածություն, աշխատանքի և հանգստի ռեժիմի խանգարումներ, վնասակար սովորություններ, էնդոկրին, նյարդաբանական և սոմատիկ հիվանդությունների սրացումներ, ժառանգական գործոններ և այլն), որից ելնելով 11.12.2014թ-ին կրած գլխուղեղի ցնցման հետ վերջինիս պատճառա-հետևանքային կապը հաստատել հնարավոր չէ£
Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 14-3718 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված էլեկտրոնային կրիչի հիմնական բնութագրիչ հատկանիշները բերված են աղյուսակ 1-ում£
Փորձաքննության ներկայացված ֆլեշ հիշողության կրիչում առկա տեսագրություն պարունակող ֆայլերը փոխակերպվել են տեսաձայնագրային ՙavi՚ ձևատեսակի ֆայլերի (հետազոտության համակարգչատեխնիկական մասի աղյուսակ 4) և տրամադրվել են սույն եզրակացության անբաժանելի մասը կազմող, ՙ14-3718՚ գրառումով թվով 1 լազերային սկավառակի վրա£ /ՙMD5՚ տեսակի անհատականացման արժեքը՝ ՙ7F24B24C4228DA5B1EA7BB404E340087՚£/
Համակարգչատեխնիկական բաժնի կողմից տրամադրված թվով 1՝ ՙVerbatim CD-R 14-3718՚ գրառմամբ լազերային սկավառակում առկա թվով 3 տեսանյութերը բավարար որակի չեն, քանի որ դրանց նախահիմքը կատարվել է հոսքային եղանակով՝ կոդավորման տեսակը AVC (Advanced Video Codec), կոդավորիչ ID-ին Н264 կծկման եղանակը կատարվել է կորստով£ Տեսագրումները կատարվել են բարձրությունից, վատ լուսավորության պայմաններում և տեսանյութում առկա են արտաքին միջավայրի պատճառով աղճատումներ£ Նման պայմաններում ստացված տեսագրություններից հնարավոր չէ ստանալ անձի (անձանց) բնութագրող որակյալ տեսապատկերներ՝ դեմք, դիմագծեր, հագուստ, տարբերանշաններ, գույն և այլ անհատականացման տվյալներ£
Նման տեսաֆայլերից ստացված տեսապատկերները պիտանի չեն ավտոմատացված եղանակով դիմանկարային և այլ նույնականացումների համար (առաջնորդվելով ГОСТ Р ИСО/МЭК 19794-5-2006 ստանդարտով) և պիտանի չեն հետագա փորձաքրեագիտական հետազոտությունների համար£
Համակարգչատեխնիկական բաժնի կողմից տրամադրած թվով մեկ՝ ՙVerbatim CD-R 14-3718՚ գրառմամբ լազերային սկավառակում առկա թվով 3 տեսանյութերը ձայնային մաս չեն պարունակում£
Տեսաֆայլերից՝ անջատված հնարավորինս պարզեցված և մեծացված թվով 75 տեսապատկերները նախաձեռնողին են տրամադրվում եզրակացության անբաժանելի մաս կազմող ՙVerbatim՚ ֆիրմայի ՙCD-R՚ տեսակի ՙ14-2743՚ գրառումն ունեցող լազերային սկավառակով, որի MD5 տեսակի անհատականացման արժեքն է (MD5: 6879381767D006D0F5D8EC06178B6691):
10.03.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի տեսագրության վերաբերյալ էլեկտրոնային կրիչով և լազերային սկավառակով, դատատեսաձայնագրային փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերնների վերաբերյալ լազերային սկավառակով:
Դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 11.03.2015թ. որոշմամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանը 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում գտնվելու ժամանակ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքում տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին, ինչից վիրավորվելով որոշել է վրեժխնդիր լինել: Այնուհետև, 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով Հայաստանի Հանրապետություն, Արամ Մանուկյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում: Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, ապա դիմել է փախուստի:
Այսինքն` Արշակ Սվազյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանք ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև կալանքի ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կալանքի ձևով:
Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանը նշանակվող պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Արամ Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նա ամբաստանյալի նկատմամբ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատաքննության ժամանակ:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչի 11.03.2015թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի կցված՝ սպորտային պայուսակում առկա, դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը պետք է վերադարձնել նրան:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչի 10.03.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արշակ Մանուկի Սվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի մեկ (1) ամիս ժամկետով:
Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Արամ Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված՝ սպորտային պայուսակը և դրանում առկա սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը վերադարձնել Արշակ Սվազյանին:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը՝
նախագահող դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի, Ն. Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Գ. Մարգարյանի
պաշտպան` Լ. Բալյանի
տուժող` Ա. Մանուկյանի
տուժողի ներկայացուցիչ՝ Ա. Խաչատրյանի
2014 թվականի հունիսի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արշակ Մանուկի Սվազյանի, ծնված 1973թ. հունիսի 16-ին, Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Արագածոտնի մարզի Թաթուլ գյուղի 7-րդ փողոցի թիվ 28 տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի Հարավ Արևմտյան Բ1 թաղամասի 73 շենքի թիվ 2 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14834214 քրեական գործը:
2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին թիվ 14834214 քրեական գործը՝ նախաքննությունը շարունակելու համար ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչություն:
2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Արշակ Մանուկի Սվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
2015 թվականի մարտի 23-ին թիվ 14834214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննեուլ համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա նա 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի թիվ 2/2 շենքի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս: Այսպես`
Արշակ Սվազյանը 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում գտնվելու ժամանակ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքում տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին, ինչից վիրավորվելով որոշել է վրեժխնդիր լինել: Այնուհետև, 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով Հայաստանի Հանրապետություն, Արամ Մանուկյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի թիվ 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում : Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, ապա դիմել է փախուստի:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Դատաքննության ժամանակ Արշակ Մանուկի Սվազյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ, պնդեց նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները:
Նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում Արշակ Սվազյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1989 թվականից մինչև 1992 թվականն ընկած ժամանակահատվածում ՙԹալին՚ ջոկատի կազմում` Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանատարության ներքո մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ազատագրական պայքարին: Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանք չունենալու պատճառով պարբերաբար մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն` արտագնա աշխատանք կատարելու: 2014թ. դեկտեմբեր սկզբներին գտնվել է Ռուսաստանի Դանշնությունում, որտեղ այլազգի անձանց ներկայությամբ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքով Հայաստանի Հանրապետության վերաբերյալ լրատվական հաղորդաշարեր դիտելիս տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին: Այլազգի անձանց ներկայությամբ տեսագրությունը դիտելիս վիրավորվել է, որոշել վրեժխնդիր լինել: 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: Պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, անձնական գործերով գնացել է Կոմիտասի պողոտա: Ճանապարհին` Բաղրամյան պողոտայում տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը խնդրել է անվադողերի վերանորոգման կետից վերցնել վերանորոգման հանձնած ավտոմեքենայի անվադողը, որից հետո գնացել են նշված անվադողերի վերանորոգման կետ: Ժամը 20:00-ի սահմաններում, մինչև վարորդը անվադողը դրել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, դրսում նկատել է Արամ Մանուկյանին, ով քայլելով մուտք է գործել Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտք: Հասկացել է, որ Արամ Մանուկյանը բնակվում է նշված շենքում: Վրեժխնդիր լինելու և Արամ Մանուկյանին հարվածելու նպատակով 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում : Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին և դիմել է փախուստի: Վազքով գնացել է Վաղարշյան փողոցում գտնվող ՙՊարմա՚ սուպերմարկետի մոտ, նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն: Հանդերձափոխվել է, հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը այլ հագուստների հետ միասին դրել է սպորտային պայուսակի մեջ, վերցրել անձնագրերը և ՀՀ-ից մեկնելու նպատակով դուրս եկել տանից: Մտափոխվել է սպորտային պայուսակը վերցնել իր հետ, որից հետո Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում գտնվող կամրջի տակ պահել է սպորտային պայուսակը, ապա պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Բագրատաշենի մաքսային անցակետ և անցել Վրաստանի Հանրապետության տարածք, որտեղից օդանավով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն: Ինտերնետով տեղեկացել է, որ ոստիկանությունը դեռևս չի պարզել հանցանք կատարած անձի ինքնությունը, որից հետո 2014թ. դեկտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից օդանավով վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: Զվարթնոց օդանավակայանից ժամը 05:30-ի սահմաններում նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն: Ճանապարհին` Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, իջել է տաքսի ավտոմեքենայից` պահած սպորտային պայուսակը վերցնելու և տուն գնալու նպատակով, սակայն նույն վայրից ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն:
Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը, բացի նրա խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Արամ Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ի երեկոյան դուրս է եկել ՀԱԿ կուսակցության գրասենյակից և ոտքով Սարյան փողոցից գնացել է դեպի Մաշտոցի պողոտա: Այնտեղ գտնվող ՙՕրանժ՚-ի գրասենյակում մուծումներ է կատարել և քայլել դեպի փակ շուկա: Շուկայում մոտ մի տաս րոպե գնումներ է կատարել և շուկայի դիմացից տաքսի է նստել: Ընդ որում, տաքսին ոչ թե շուկայի դիմաց կայանած տաքսիներից էր, այլ՝ ընթացքի մեջ գտնվող տաքսիներից: Իջել է Սոսե փողոցի թիվ 2/2 շենքի բակում, որտեղ բնակվում է: Դա եղել է մոտավորապես ժամը 2020-ին: Շքամուտքում տեսել է ամբաստանյալին: Նա գաղտագողի մոտեցել է: Ինքը չէր սպասում, որ հարված կստանա, հակառակ դեպքում հետևանքն այդպես ծանր չէր լինի: Մեկ հարված է ստացել, ընկել է և մի քանի վայրկյան կորցրել գիտակցությունը, որից հետո ուշքի է եկել, նկատել է նրան փախչելուց: Այնուհետև ինքն իջել է ներքևում գտնվող գրասենյակ և այնտեղից անմիջապես ոստիկանություն է զանգահարել: Ոստիկանները շուտ են եկել: Ընկերոջ հետ հիշել են, որ շենքի դիմացի մայթում տեսանկարահանման խցիկ կա: Հետո այդ նկարահանող սարքերը, նկարահանված նյութերը ոստիկանությունը վերցրել է: Դրանից հետո իրեն տարել են հիվանդանոց: 10 օր բուժվել է հիվանդանոցում: Սկզբում հետևանքները քիչ էին, հետո գնալով ցավերը շատացան: Ավելի լուրջ հետևանքեր է ունեցել դուրս գրվելուց հետո: Տաս օր ինքն ընդունել է ներերակային ներարկումներ, մոտ 40 դեղ է ընդունել: Այդ ժամանակ առաջացել էին արյան ճնշման տատանումներ: Չէր կարգավորվում իր արյան ճնշումը և տեսողության հետ խնդիր կար: Այդ ինտենսիվ բուժումը տևել է մոտ 3 ամիս, հիմա որևէ հետք չկա:
Տուժողը հայտնել է նաև, որ սովորաբար աշխատանքից վերադառնալու որևէ ժամ ինքը չունի, տարբեր ժամեր կարող է լինել, կախված աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունից, հանդիպումների քանակից, գրաֆիկից և այլն: Չի եղել երկու օր, որ նույն ժամին վերադառնա տուն: Վերադառնում է տարբեր մեքենաներով` տաքսիներով, ընկերների մեքենաներով, երթուղային ավտոբուսներով: Թե ինչ տաքսի ավտոմեքենա է նստել, չի հիշում: Նստած է եղել վարորդի կողքին նստատեղին: Չի հիշում մեքենայի ապակիները մգեցված էին, թե՝ ոչ: Ամբաստանյալին տեսել է այն պահին, երբ մոտենում էր վերելակին, տարածքը մոտ 5-7 մետր է: Երբ ինքը մտել է շքամուտք, ամբաստանյալն արդեն շքամուտքում էր և սպասում էր, որպեսզի ինքը ներս մտնի: Նրա հագին եղել է մուգ բաճկոն, գործած գլխարկ, մուգ շորեր: Դեմքը եղել է մազածածկույթով: Ամբաստանյալն էր, ինքը նրա դեմքը տեսել է: Ինքը թշնամիներ չունի: Չի եղել դեպք որ ինքը հրապարակային հայհոյանք հնչեցնի ՀՀ նախագահի հասցեին: Իրենց թաղամասում մի քանի տներ, խանութներ, սպասարկման կենտրոններ կան, որտեղ նկարահանող սարքեր կան: Ինքը համոզված է, որ սա կազմակերպված էր և իրեն հետևել են երկար ժամանակ և ոչ մեկ հոգի: Ինքը քննիչներին խնդրել է հավաքել բոլոր տեսանյութերը և եթե դրանք նույնացնեին, ապա ինքը վստահ է, որ կգտնեին այն մարդկանց, որոնք կազմակերպել են այս գործը: Հետևողը չէր կարող լիներ այլ տեղ քան այդ շենքի մոտ որտեղից ինքը դուրս է եկել՝ իրենց կուսակցության վարչության շենքի մասին է խոսքը: Այդտեղ նույնպես նակարահանող սարք կա: Ամբաստանյալը փախել է այն մասով, որտեղ կան նկարահանող սարքեր: Այդ 4-5 տեսախցիկների տվյալները եթե նույնացվեին և միացվեին, ապա կգտնեին կազմակերպիչներին և նրանց, ովքեր սպասում, կամ հրահանգ են ստանում կամ հեռախոսով են խոսում: Այն, որ ամբաստանյալը հեռախոս չի ունեցել, իրեն համար զարմանալի է: Եթե մարդը կազակերպված այդպիսի բանի է գնում, հնարավոր չէ, որ հեռախոս չունենա: Հեռախոսը քննության ժամանակ անհետացել է: Եթե իրենց կուսակցության շենքի դիմացի նկարահանող սարքի տեսանյութը կցվեր մնացած տեսանյութերին, ապա ամեն ինչ պարզ կդառնար: Սա է, որ նախաքննությունը չի արել: Ինքը գտնում է, որ դա միանաշանակ քաղաքական պատվեր է իր քաղաքական գործունեության համար, ինչը բացահայտ ասվել է և կրկնվել է խորհրդարանի արտահերթ նիստում: Նախաքննության մարմինը հաշվի չի առել փաստերը, անունները որոնք հնչել են խորհրդարանում: Իր գործունեությունն ակնհայտ է, բաց և թափանցիկ է ՀՀ բոլոր քաղաքացիների համար, որովհետև ինքը հաճախակի հեռուստատեսությամբ կամ ինտերնետային ալիքներով քննադատում է այս իշխանություններին: Ինքը ներկայացնում է ամենամեծ ընդդիմադիր քաղաքական ուժը: Քաղաքական ուժի քարտուղարն է և կուսակցության նախագահի տեղակալը: 25 տարի քաղաքականության մեջ է: Իր քննադատությունները միշտ եղել են շատ սուր, բայց ինքը երբեք չի կաշկանդվել իրերը կամ մարդկանց իրենց անուններով կոչելուց: Եվ միայն իր հետ տեղի ունեցած այս դեպքը չէ, որ ինքն այդպիսի եզրակացության է եկել: 2014թ. նոյեմբեր ամսից սկսած մեր երկրում հետապնդումներ կան քաղաքական գործիչների նկամամբ: Ընդ որում, դրանք բոլորը մնում եմ անպատիժ, այն դեպքում, երբ հայտնի են կատարողները: Դեպքից հետո ինքը ստացել է հետևյալ մարմնական վնասվածքները՝ ցնցում, տեսողության վատացում, մեխանիկական վնասվածքներ, արյան ճնշման տատանումներ: Չնայած դրան, վնասվածքը ձևակերպվել է որպես թեթև վնաս: Ինքը 10 օր հիվանդանոցում է եղել, 2 ամիս 20 օր ամբուլատոր բուժման վիճակում է եղել: Չի ցանկանում քաղ. հայց ներկայացնել: Իր խնդիրը իրականացնողի հետ չէ, այլ՝ պատվիրողի: Ամբաստանյալի հետ հաշտվելու և գործը կարճելու միջնորդություն չունի, չի ցանկանում, որպեսզի ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի: Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանից նյութական պահանջ չունի:
Դեպքի վայր հանդիսացող` Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը և դրան հարակից տարածքը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավվել են դեպքի վայրում առկա, շենքի շքամուտքը տեսանկարահանող սարքի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրությունները:
ՙԱրմենիա հանրապետական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 22:55-ին, նշված բժշկական կենտրոն բուժօգնության է դիմել Արամ Մանուկյանը:
Դեպքի վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը տեսանկարահանող սարքի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրությունների զննությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին` ժամը 20:03:25-ին, Արշակ Սվազյանը մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտք և թաքնվել վերելակի դռների կողքին: Ժամը 20:03:51-ին շքամուտք է մուտք գործել Արամ Մանուկյանը, որից հետո ժամը 20:04:04-ին շքամուտքում Արշակ Սվազյանը բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին և դիմել փախուստի:
Անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 14-ին` ժամը 06:30-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայի թիվ 30 հասցեի մոտակայքից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արշակ Մանուկի Սվազյանը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի Արշակ Սվազյանը մատնացույց է արել դեպքի վայրը, դեպքի վայրը գնալու և փախուստի ճանապարհը: Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում առկա, դեպի Հարավ-Արևմտյան թաղամաս գնացող ճանապարհի կամրջի տակից հայտնաբերվել և առգրավվել է սպորտային պայուսակ, որի մեջ ի թիվս այլ հագուստների առկա են եղել նաև դեպքի օրը Ա.Սվազյանի հագին եղած հագուստները:
Քննչական փորձարարություն կատարելու ժամանակ հայտնաբերված և առգրավված սպորտային պայուսակը զննելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի սպորտային պայուսակում ի թիվս այլ հագուստների առկա են եղել նաև դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի Արշակ Սվազյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 4/2 հասցեում գտնվող ավտոմեքենաների անվադողերի վերանորոգման կետը, որտեղից 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին ժամը 20:00-ի սահմաններում նկատել է Սոսեի փողոցի 2/2 շենք մուտք գործող Արամ Մանուկյանին:
ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի կայքում հայտնաբերվել է 2014թ. սեպտեմբերի 25-ին ՙwww. 1in. am՚ լրատվական ընկերության կողմից տեղադրված 6 րոպե 35 վարկյան տևողությամբ տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության նախագահի հասցեին:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2185/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Արամ Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, վերին շրթունքի, աջ ակնակապճի վերին և ստորին կոպերի փափուկ հյուսվածքների, սալջարդերի և արյունազեղումների ձևերով պատճառվել են բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում: Գլխուղեղի ցնցման ելքի ոչ պարզ լինելու հետ կապված առողջության պատճառած վնասի աստիճանը կորոշվի դեպքի օրվանից երեք շաբաթ հետո` 31.12.2014թ.-ին, որի համար անհրաժեշտ է ապահովել փորձաքննվողի ներկայությունը ԴԲԳԳԿ ամբուլատոր քարտով:
Արամ Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխուղեղի ցնցման, վերին շրթունքի, աջ ակնակապճի վերին և ստորին կոպերի փափուկ հյուսվածքների սալջարդերի և արյունազեղումների ձևերով, պատճառվել են բութ առարկայի/ների/ ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողության վեց օրից ավելի, բայց ոչ ավելի քան 21 օրից:
Կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 15-0211 եզրակացությամբ, համաձան որի վերը շարադրվածից ելնելով, առաջադրված հարցերին համապատասխան, հանգում ենք հետևյալ հետևությունների. I, II. Ըստ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների և սույն փորձաքննության իրականացման ընթացքում կատարված հետազոտությունների արդյունքների՝ Արամ Մանուկյանի մոտ եղել է փակ բութ գանգուղեղային վնասվածք՝ աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների արյունազեղման, վերին շրթունքի աջ կեսի շրջանի վնասվածքային այտուցի, արյունազեղման և գլխուղեղի ցնցման ձևով, որը պատճառվել է սահմանափակ ազդեցության մակերես ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, որի վնասող ուժը տեղակայվել է Ա.Մանուկյանի դեմքի աջ կեսի՝ աջ ակնակապճի և վերին շրթունքի աջ կեսի շրջաններում, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնց ծանրության աստիճանը միմյանցից չի տարանջատվում և դրանք Արամ Մանուկյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայման հատկանիշով, այսինքն վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը 21 օրից ոչ ավելի£ III. Ըստ սույն փորձաքննության իրականացման շրջանակներում ՙէրեբունի՚ ԲԿ-ում կատարված նեղ մասնագիտական հետազոտությունների արդյունքների՝ Արամ Մանուկյանի մոտ հայտնաբերվել են վեգետո-անոթային դիստոնիայի երևույթներ, որոնց առաջացման իրական պատճառը և վաղեմությունը ստույգ տարբերակել հնարավոր չէ, այն կարող է ունենալ առաջացման տարբեր՝ նաև ոչ վնասվածքային պատճառներ (մշտական խրոնիկական ստրեսներ, մտավոր, ֆիզիկական և էմոցիոնալ գերհոգնածություն, աշխատանքի և հանգստի ռեժիմի խանգարումներ, վնասակար սովորություններ, էնդոկրին, նյարդաբանական և սոմատիկ հիվանդությունների սրացումներ, ժառանգական գործոններ և այլն), որից ելնելով 11.12.2014թ-ին կրած գլխուղեղի ցնցման հետ վերջինիս պատճառա-հետևանքային կապը հաստատել հնարավոր չէ£
Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 14-3718 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված էլեկտրոնային կրիչի հիմնական բնութագրիչ հատկանիշները բերված են աղյուսակ 1-ում£
Փորձաքննության ներկայացված ֆլեշ հիշողության կրիչում առկա տեսագրություն պարունակող ֆայլերը փոխակերպվել են տեսաձայնագրային ՙavi՚ ձևատեսակի ֆայլերի (հետազոտության համակարգչատեխնիկական մասի աղյուսակ 4) և տրամադրվել են սույն եզրակացության անբաժանելի մասը կազմող, ՙ14-3718՚ գրառումով թվով 1 լազերային սկավառակի վրա£ /ՙMD5՚ տեսակի անհատականացման արժեքը՝ ՙ7F24B24C4228DA5B1EA7BB404E340087՚£/
Համակարգչատեխնիկական բաժնի կողմից տրամադրված թվով 1՝ ՙVerbatim CD-R 14-3718՚ գրառմամբ լազերային սկավառակում առկա թվով 3 տեսանյութերը բավարար որակի չեն, քանի որ դրանց նախահիմքը կատարվել է հոսքային եղանակով՝ կոդավորման տեսակը AVC (Advanced Video Codec), կոդավորիչ ID-ին Н264 կծկման եղանակը կատարվել է կորստով£ Տեսագրումները կատարվել են բարձրությունից, վատ լուսավորության պայմաններում և տեսանյութում առկա են արտաքին միջավայրի պատճառով աղճատումներ£ Նման պայմաններում ստացված տեսագրություններից հնարավոր չէ ստանալ անձի (անձանց) բնութագրող որակյալ տեսապատկերներ՝ դեմք, դիմագծեր, հագուստ, տարբերանշաններ, գույն և այլ անհատականացման տվյալներ£
Նման տեսաֆայլերից ստացված տեսապատկերները պիտանի չեն ավտոմատացված եղանակով դիմանկարային և այլ նույնականացումների համար (առաջնորդվելով ГОСТ Р ИСО/МЭК 19794-5-2006 ստանդարտով) և պիտանի չեն հետագա փորձաքրեագիտական հետազոտությունների համար£
Համակարգչատեխնիկական բաժնի կողմից տրամադրած թվով մեկ՝ ՙVerbatim CD-R 14-3718՚ գրառմամբ լազերային սկավառակում առկա թվով 3 տեսանյութերը ձայնային մաս չեն պարունակում£
Տեսաֆայլերից՝ անջատված հնարավորինս պարզեցված և մեծացված թվով 75 տեսապատկերները նախաձեռնողին են տրամադրվում եզրակացության անբաժանելի մաս կազմող ՙVerbatim՚ ֆիրմայի ՙCD-R՚ տեսակի ՙ14-2743՚ գրառումն ունեցող լազերային սկավառակով, որի MD5 տեսակի անհատականացման արժեքն է (MD5: 6879381767D006D0F5D8EC06178B6691):
10.03.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի տեսագրության վերաբերյալ էլեկտրոնային կրիչով և լազերային սկավառակով, դատատեսաձայնագրային փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերնների վերաբերյալ լազերային սկավառակով:
Դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 11.03.2015թ. որոշմամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանը 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում գտնվելու ժամանակ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքում տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին, ինչից վիրավորվելով որոշել է վրեժխնդիր լինել: Այնուհետև, 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով Հայաստանի Հանրապետություն, Արամ Մանուկյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում: Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, ապա դիմել է փախուստի:
Այսինքն` Արշակ Սվազյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանք ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև կալանքի ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կալանքի ձևով:
Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանը նշանակվող պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Արամ Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նա ամբաստանյալի նկատմամբ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատաքննության ժամանակ:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչի 11.03.2015թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի կցված՝ սպորտային պայուսակում առկա, դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը պետք է վերադարձնել նրան:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչի 10.03.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արշակ Մանուկի Սվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի մեկ (1) ամիս ժամկետով:
Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Արամ Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված՝ սպորտային պայուսակը և դրանում առկա սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը վերադարձնել Արշակ Սվազյանին:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0026/01/15
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 25-03-2015 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0026/01/15 |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14834214 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արշակ Սվազյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 11.12.2014թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին՝ դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Սվազյան |
| Հայրանուն | Մանուկ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի թվով 2 հատ անձնագրերը՝ կցված քրեական գործին |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.14 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-03-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 27-03-2015 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-04-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Սվազյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ. |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 18-06-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Սվազյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 18-06-2015 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0026/01/15 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝ նախագահող դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի, Ն. Ղազարյանի, Ն. Այվազյանի մասնակցությամբ մեղադրող` Գ. Մարգարյանի պաշտպան` Լ. Բալյանի տուժող` Ա. Մանուկյանի տուժողի ներկայացուցիչ՝ Ա. Խաչատրյանի 2014 թվականի հունիսի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արշակ Մանուկի Սվազյանի, ծնված 1973թ. հունիսի 16-ին, Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված է Արագածոտնի մարզի Թաթուլ գյուղի 7-րդ փողոցի թիվ 28 տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի Հարավ Արևմտյան Բ1 թաղամասի 73 շենքի թիվ 2 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14834214 քրեական գործը: 2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին թիվ 14834214 քրեական գործը՝ նախաքննությունը շարունակելու համար ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչություն: 2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Արշակ Մանուկի Սվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով: 2015 թվականի մարտի 23-ին թիվ 14834214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննեուլ համար: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա նա 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի թիվ 2/2 շենքի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս: Այսպես` Արշակ Սվազյանը 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում գտնվելու ժամանակ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքում տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին, ինչից վիրավորվելով որոշել է վրեժխնդիր լինել: Այնուհետև, 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով Հայաստանի Հանրապետություն, Արամ Մանուկյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի թիվ 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում : Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, ապա դիմել է փախուստի: 3.Ապացույցների հետազոտում. Դատաքննության ժամանակ Արշակ Մանուկի Սվազյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ, պնդեց նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները: Նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում Արշակ Սվազյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1989 թվականից մինչև 1992 թվականն ընկած ժամանակահատվածում ՙԹալին՚ ջոկատի կազմում` Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանատարության ներքո մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ազատագրական պայքարին: Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանք չունենալու պատճառով պարբերաբար մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն` արտագնա աշխատանք կատարելու: 2014թ. դեկտեմբեր սկզբներին գտնվել է Ռուսաստանի Դանշնությունում, որտեղ այլազգի անձանց ներկայությամբ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքով Հայաստանի Հանրապետության վերաբերյալ լրատվական հաղորդաշարեր դիտելիս տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին: Այլազգի անձանց ներկայությամբ տեսագրությունը դիտելիս վիրավորվել է, որոշել վրեժխնդիր լինել: 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: Պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, անձնական գործերով գնացել է Կոմիտասի պողոտա: Ճանապարհին` Բաղրամյան պողոտայում տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը խնդրել է անվադողերի վերանորոգման կետից վերցնել վերանորոգման հանձնած ավտոմեքենայի անվադողը, որից հետո գնացել են նշված անվադողերի վերանորոգման կետ: Ժամը 20:00-ի սահմաններում, մինչև վարորդը անվադողը դրել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, դրսում նկատել է Արամ Մանուկյանին, ով քայլելով մուտք է գործել Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտք: Հասկացել է, որ Արամ Մանուկյանը բնակվում է նշված շենքում: Վրեժխնդիր լինելու և Արամ Մանուկյանին հարվածելու նպատակով 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում : Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին և դիմել է փախուստի: Վազքով գնացել է Վաղարշյան փողոցում գտնվող ՙՊարմա՚ սուպերմարկետի մոտ, նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն: Հանդերձափոխվել է, հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը այլ հագուստների հետ միասին դրել է սպորտային պայուսակի մեջ, վերցրել անձնագրերը և ՀՀ-ից մեկնելու նպատակով դուրս եկել տանից: Մտափոխվել է սպորտային պայուսակը վերցնել իր հետ, որից հետո Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում գտնվող կամրջի տակ պահել է սպորտային պայուսակը, ապա պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Բագրատաշենի մաքսային անցակետ և անցել Վրաստանի Հանրապետության տարածք, որտեղից օդանավով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն: Ինտերնետով տեղեկացել է, որ ոստիկանությունը դեռևս չի պարզել հանցանք կատարած անձի ինքնությունը, որից հետո 2014թ. դեկտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից օդանավով վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: Զվարթնոց օդանավակայանից ժամը 05:30-ի սահմաններում նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն: Ճանապարհին` Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, իջել է տաքսի ավտոմեքենայից` պահած սպորտային պայուսակը վերցնելու և տուն գնալու նպատակով, սակայն նույն վայրից ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն: Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը, բացի նրա խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Արամ Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ի երեկոյան դուրս է եկել ՀԱԿ կուսակցության գրասենյակից և ոտքով Սարյան փողոցից գնացել է դեպի Մաշտոցի պողոտա: Այնտեղ գտնվող ՙՕրանժ՚-ի գրասենյակում մուծումներ է կատարել և քայլել դեպի փակ շուկա: Շուկայում մոտ մի տաս րոպե գնումներ է կատարել և շուկայի դիմացից տաքսի է նստել: Ընդ որում, տաքսին ոչ թե շուկայի դիմաց կայանած տաքսիներից էր, այլ՝ ընթացքի մեջ գտնվող տաքսիներից: Իջել է Սոսե փողոցի թիվ 2/2 շենքի բակում, որտեղ բնակվում է: Դա եղել է մոտավորապես ժամը 2020-ին: Շքամուտքում տեսել է ամբաստանյալին: Նա գաղտագողի մոտեցել է: Ինքը չէր սպասում, որ հարված կստանա, հակառակ դեպքում հետևանքն այդպես ծանր չէր լինի: Մեկ հարված է ստացել, ընկել է և մի քանի վայրկյան կորցրել գիտակցությունը, որից հետո ուշքի է եկել, նկատել է նրան փախչելուց: Այնուհետև ինքն իջել է ներքևում գտնվող գրասենյակ և այնտեղից անմիջապես ոստիկանություն է զանգահարել: Ոստիկանները շուտ են եկել: Ընկերոջ հետ հիշել են, որ շենքի դիմացի մայթում տեսանկարահանման խցիկ կա: Հետո այդ նկարահանող սարքերը, նկարահանված նյութերը ոստիկանությունը վերցրել է: Դրանից հետո իրեն տարել են հիվանդանոց: 10 օր բուժվել է հիվանդանոցում: Սկզբում հետևանքները քիչ էին, հետո գնալով ցավերը շատացան: Ավելի լուրջ հետևանքեր է ունեցել դուրս գրվելուց հետո: Տաս օր ինքն ընդունել է ներերակային ներարկումներ, մոտ 40 դեղ է ընդունել: Այդ ժամանակ առաջացել էին արյան ճնշման տատանումներ: Չէր կարգավորվում իր արյան ճնշումը և տեսողության հետ խնդիր կար: Այդ ինտենսիվ բուժումը տևել է մոտ 3 ամիս, հիմա որևէ հետք չկա: Տուժողը հայտնել է նաև, որ սովորաբար աշխատանքից վերադառնալու որևէ ժամ ինքը չունի, տարբեր ժամեր կարող է լինել, կախված աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունից, հանդիպումների քանակից, գրաֆիկից և այլն: Չի եղել երկու օր, որ նույն ժամին վերադառնա տուն: Վերադառնում է տարբեր մեքենաներով` տաքսիներով, ընկերների մեքենաներով, երթուղային ավտոբուսներով: Թե ինչ տաքսի ավտոմեքենա է նստել, չի հիշում: Նստած է եղել վարորդի կողքին նստատեղին: Չի հիշում մեքենայի ապակիները մգեցված էին, թե՝ ոչ: Ամբաստանյալին տեսել է այն պահին, երբ մոտենում էր վերելակին, տարածքը մոտ 5-7 մետր է: Երբ ինքը մտել է շքամուտք, ամբաստանյալն արդեն շքամուտքում էր և սպասում էր, որպեսզի ինքը ներս մտնի: Նրա հագին եղել է մուգ բաճկոն, գործած գլխարկ, մուգ շորեր: Դեմքը եղել է մազածածկույթով: Ամբաստանյալն էր, ինքը նրա դեմքը տեսել է: Ինքը թշնամիներ չունի: Չի եղել դեպք որ ինքը հրապարակային հայհոյանք հնչեցնի ՀՀ նախագահի հասցեին: Իրենց թաղամասում մի քանի տներ, խանութներ, սպասարկման կենտրոններ կան, որտեղ նկարահանող սարքեր կան: Ինքը համոզված է, որ սա կազմակերպված էր և իրեն հետևել են երկար ժամանակ և ոչ մեկ հոգի: Ինքը քննիչներին խնդրել է հավաքել բոլոր տեսանյութերը և եթե դրանք նույնացնեին, ապա ինքը վստահ է, որ կգտնեին այն մարդկանց, որոնք կազմակերպել են այս գործը: Հետևողը չէր կարող լիներ այլ տեղ քան այդ շենքի մոտ որտեղից ինքը դուրս է եկել՝ իրենց կուսակցության վարչության շենքի մասին է խոսքը: Այդտեղ նույնպես նակարահանող սարք կա: Ամբաստանյալը փախել է այն մասով, որտեղ կան նկարահանող սարքեր: Այդ 4-5 տեսախցիկների տվյալները եթե նույնացվեին և միացվեին, ապա կգտնեին կազմակերպիչներին և նրանց, ովքեր սպասում, կամ հրահանգ են ստանում կամ հեռախոսով են խոսում: Այն, որ ամբաստանյալը հեռախոս չի ունեցել, իրեն համար զարմանալի է: Եթե մարդը կազակերպված այդպիսի բանի է գնում, հնարավոր չէ, որ հեռախոս չունենա: Հեռախոսը քննության ժամանակ անհետացել է: Եթե իրենց կուսակցության շենքի դիմացի նկարահանող սարքի տեսանյութը կցվեր մնացած տեսանյութերին, ապա ամեն ինչ պարզ կդառնար: Սա է, որ նախաքննությունը չի արել: Ինքը գտնում է, որ դա միանաշանակ քաղաքական պատվեր է իր քաղաքական գործունեության համար, ինչը բացահայտ ասվել է և կրկնվել է խորհրդարանի արտահերթ նիստում: Նախաքննության մարմինը հաշվի չի առել փաստերը, անունները որոնք հնչել են խորհրդարանում: Իր գործունեությունն ակնհայտ է, բաց և թափանցիկ է ՀՀ բոլոր քաղաքացիների համար, որովհետև ինքը հաճախակի հեռուստատեսությամբ կամ ինտերնետային ալիքներով քննադատում է այս իշխանություններին: Ինքը ներկայացնում է ամենամեծ ընդդիմադիր քաղաքական ուժը: Քաղաքական ուժի քարտուղարն է և կուսակցության նախագահի տեղակալը: 25 տարի քաղաքականության մեջ է: Իր քննադատությունները միշտ եղել են շատ սուր, բայց ինքը երբեք չի կաշկանդվել իրերը կամ մարդկանց իրենց անուններով կոչելուց: Եվ միայն իր հետ տեղի ունեցած այս դեպքը չէ, որ ինքն այդպիսի եզրակացության է եկել: 2014թ. նոյեմբեր ամսից սկսած մեր երկրում հետապնդումներ կան քաղաքական գործիչների նկամամբ: Ընդ որում, դրանք բոլորը մնում եմ անպատիժ, այն դեպքում, երբ հայտնի են կատարողները: Դեպքից հետո ինքը ստացել է հետևյալ մարմնական վնասվածքները՝ ցնցում, տեսողության վատացում, մեխանիկական վնասվածքներ, արյան ճնշման տատանումներ: Չնայած դրան, վնասվածքը ձևակերպվել է որպես թեթև վնաս: Ինքը 10 օր հիվանդանոցում է եղել, 2 ամիս 20 օր ամբուլատոր բուժման վիճակում է եղել: Չի ցանկանում քաղ. հայց ներկայացնել: Իր խնդիրը իրականացնողի հետ չէ, այլ՝ պատվիրողի: Ամբաստանյալի հետ հաշտվելու և գործը կարճելու միջնորդություն չունի, չի ցանկանում, որպեսզի ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի: Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանից նյութական պահանջ չունի: Դեպքի վայր հանդիսացող` Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը և դրան հարակից տարածքը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավվել են դեպքի վայրում առկա, շենքի շքամուտքը տեսանկարահանող սարքի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրությունները: ՙԱրմենիա հանրապետական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲ ընկերության կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 22:55-ին, նշված բժշկական կենտրոն բուժօգնության է դիմել Արամ Մանուկյանը: Դեպքի վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը տեսանկարահանող սարքի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրությունների զննությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին` ժամը 20:03:25-ին, Արշակ Սվազյանը մուտք է գործել Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտք և թաքնվել վերելակի դռների կողքին: Ժամը 20:03:51-ին շքամուտք է մուտք գործել Արամ Մանուկյանը, որից հետո ժամը 20:04:04-ին շքամուտքում Արշակ Սվազյանը բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին և դիմել փախուստի: Անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի 2014թ. դեկտեմբերի 14-ին` ժամը 06:30-ին, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայի թիվ 30 հասցեի մոտակայքից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն բերման է ենթարկվել Արշակ Մանուկի Սվազյանը: Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի Արշակ Սվազյանը մատնացույց է արել դեպքի վայրը, դեպքի վայրը գնալու և փախուստի ճանապարհը: Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում առկա, դեպի Հարավ-Արևմտյան թաղամաս գնացող ճանապարհի կամրջի տակից հայտնաբերվել և առգրավվել է սպորտային պայուսակ, որի մեջ ի թիվս այլ հագուստների առկա են եղել նաև դեպքի օրը Ա.Սվազյանի հագին եղած հագուստները: Քննչական փորձարարություն կատարելու ժամանակ հայտնաբերված և առգրավված սպորտային պայուսակը զննելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի սպորտային պայուսակում ի թիվս այլ հագուստների առկա են եղել նաև դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը: Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և կազմված լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի Արշակ Սվազյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 4/2 հասցեում գտնվող ավտոմեքենաների անվադողերի վերանորոգման կետը, որտեղից 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին ժամը 20:00-ի սահմաններում նկատել է Սոսեի փողոցի 2/2 շենք մուտք գործող Արամ Մանուկյանին: ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի կայքում հայտնաբերվել է 2014թ. սեպտեմբերի 25-ին ՙwww. 1in. am՚ լրատվական ընկերության կողմից տեղադրված 6 րոպե 35 վարկյան տևողությամբ տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության նախագահի հասցեին: Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2185/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Արամ Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները գլխուղեղի ցնցման, վերին շրթունքի, աջ ակնակապճի վերին և ստորին կոպերի փափուկ հյուսվածքների, սալջարդերի և արյունազեղումների ձևերով պատճառվել են բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում: Գլխուղեղի ցնցման ելքի ոչ պարզ լինելու հետ կապված առողջության պատճառած վնասի աստիճանը կորոշվի դեպքի օրվանից երեք շաբաթ հետո` 31.12.2014թ.-ին, որի համար անհրաժեշտ է ապահովել փորձաքննվողի ներկայությունը ԴԲԳԳԿ ամբուլատոր քարտով: Արամ Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխուղեղի ցնցման, վերին շրթունքի, աջ ակնակապճի վերին և ստորին կոպերի փափուկ հյուսվածքների սալջարդերի և արյունազեղումների ձևերով, պատճառվել են բութ առարկայի/ների/ ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողության վեց օրից ավելի, բայց ոչ ավելի քան 21 օրից: Կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 15-0211 եզրակացությամբ, համաձան որի վերը շարադրվածից ելնելով, առաջադրված հարցերին համապատասխան, հանգում ենք հետևյալ հետևությունների. I, II. Ըստ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների և սույն փորձաքննության իրականացման ընթացքում կատարված հետազոտությունների արդյունքների՝ Արամ Մանուկյանի մոտ եղել է փակ բութ գանգուղեղային վնասվածք՝ աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների արյունազեղման, վերին շրթունքի աջ կեսի շրջանի վնասվածքային այտուցի, արյունազեղման և գլխուղեղի ցնցման ձևով, որը պատճառվել է սահմանափակ ազդեցության մակերես ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, որի վնասող ուժը տեղակայվել է Ա.Մանուկյանի դեմքի աջ կեսի՝ աջ ակնակապճի և վերին շրթունքի աջ կեսի շրջաններում, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնց ծանրության աստիճանը միմյանցից չի տարանջատվում և դրանք Արամ Մանուկյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայման հատկանիշով, այսինքն վնասվածքների հետ անմիջական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը 21 օրից ոչ ավելի£ III. Ըստ սույն փորձաքննության իրականացման շրջանակներում ՙէրեբունի՚ ԲԿ-ում կատարված նեղ մասնագիտական հետազոտությունների արդյունքների՝ Արամ Մանուկյանի մոտ հայտնաբերվել են վեգետո-անոթային դիստոնիայի երևույթներ, որոնց առաջացման իրական պատճառը և վաղեմությունը ստույգ տարբերակել հնարավոր չէ, այն կարող է ունենալ առաջացման տարբեր՝ նաև ոչ վնասվածքային պատճառներ (մշտական խրոնիկական ստրեսներ, մտավոր, ֆիզիկական և էմոցիոնալ գերհոգնածություն, աշխատանքի և հանգստի ռեժիմի խանգարումներ, վնասակար սովորություններ, էնդոկրին, նյարդաբանական և սոմատիկ հիվանդությունների սրացումներ, ժառանգական գործոններ և այլն), որից ելնելով 11.12.2014թ-ին կրած գլխուղեղի ցնցման հետ վերջինիս պատճառա-հետևանքային կապը հաստատել հնարավոր չէ£ Դատատեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 14-3718 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված էլեկտրոնային կրիչի հիմնական բնութագրիչ հատկանիշները բերված են աղյուսակ 1-ում£ Փորձաքննության ներկայացված ֆլեշ հիշողության կրիչում առկա տեսագրություն պարունակող ֆայլերը փոխակերպվել են տեսաձայնագրային ՙavi՚ ձևատեսակի ֆայլերի (հետազոտության համակարգչատեխնիկական մասի աղյուսակ 4) և տրամադրվել են սույն եզրակացության անբաժանելի մասը կազմող, ՙ14-3718՚ գրառումով թվով 1 լազերային սկավառակի վրա£ /ՙMD5՚ տեսակի անհատականացման արժեքը՝ ՙ7F24B24C4228DA5B1EA7BB404E340087՚£/ Համակարգչատեխնիկական բաժնի կողմից տրամադրված թվով 1՝ ՙVerbatim CD-R 14-3718՚ գրառմամբ լազերային սկավառակում առկա թվով 3 տեսանյութերը բավարար որակի չեն, քանի որ դրանց նախահիմքը կատարվել է հոսքային եղանակով՝ կոդավորման տեսակը AVC (Advanced Video Codec), կոդավորիչ ID-ին Н264 կծկման եղանակը կատարվել է կորստով£ Տեսագրումները կատարվել են բարձրությունից, վատ լուսավորության պայմաններում և տեսանյութում առկա են արտաքին միջավայրի պատճառով աղճատումներ£ Նման պայմաններում ստացված տեսագրություններից հնարավոր չէ ստանալ անձի (անձանց) բնութագրող որակյալ տեսապատկերներ՝ դեմք, դիմագծեր, հագուստ, տարբերանշաններ, գույն և այլ անհատականացման տվյալներ£ Նման տեսաֆայլերից ստացված տեսապատկերները պիտանի չեն ավտոմատացված եղանակով դիմանկարային և այլ նույնականացումների համար (առաջնորդվելով ГОСТ Р ИСО/МЭК 19794-5-2006 ստանդարտով) և պիտանի չեն հետագա փորձաքրեագիտական հետազոտությունների համար£ Համակարգչատեխնիկական բաժնի կողմից տրամադրած թվով մեկ՝ ՙVerbatim CD-R 14-3718՚ գրառմամբ լազերային սկավառակում առկա թվով 3 տեսանյութերը ձայնային մաս չեն պարունակում£ Տեսաֆայլերից՝ անջատված հնարավորինս պարզեցված և մեծացված թվով 75 տեսապատկերները նախաձեռնողին են տրամադրվում եզրակացության անբաժանելի մաս կազմող ՙVerbatim՚ ֆիրմայի ՙCD-R՚ տեսակի ՙ14-2743՚ գրառումն ունեցող լազերային սկավառակով, որի MD5 տեսակի անհատականացման արժեքն է (MD5: 6879381767D006D0F5D8EC06178B6691): 10.03.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի տեսագրության վերաբերյալ էլեկտրոնային կրիչով և լազերային սկավառակով, դատատեսաձայնագրային փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերնների վերաբերյալ լազերային սկավառակով: Դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 11.03.2015թ. որոշմամբ: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանը 2014թ. դեկտեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում գտնվելու ժամանակ ՙՅու Թուբ՚ ինտերնետային կայքում տեսել է տեսագրություն, որում Արամ Մանուկյանը հայհոյանք է հնչեցրել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հասցեին, ինչից վիրավորվելով որոշել է վրեժխնդիր լինել: Այնուհետև, 2014թ. դեկտեմբերի 06-ին Ռուսաստանի Դաշնությունից վերադառնալով Հայաստանի Հանրապետություն, Արամ Մանուկյանին հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ, 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գնացել է վերջինիս բնակության վայր հանդիսացող, Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենք և թաքնվել շքամուտքում: Ժամը 20:04-ին բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է շենքի շքամուտք մուտք գործող Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, ապա դիմել է փախուստի: Այսինքն` Արշակ Սվազյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածին: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանք ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև կալանքի ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Արշակ Սվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կալանքի ձևով: Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանը նշանակվող պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը գտնում է, որ տուժող Արամ Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ նա ամբաստանյալի նկատմամբ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատաքննության ժամանակ: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչի 11.03.2015թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի կցված՝ սպորտային պայուսակում առկա, դեպքի օրը Արշակ Սվազյանի հագին եղած սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը պետք է վերադարձնել նրան: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչի 10.03.2015թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արշակ Մանուկի Սվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կալանքի մեկ (1) ամիս ժամկետով: Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող Արամ Մանուկյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված՝ սպորտային պայուսակը և դրանում առկա սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը վերադարձնել Արշակ Սվազյանին: Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքը նկարահանող տեսախցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է` Դատավոր՝ Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-06-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 207,112,66 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի անձնագրերը /թվով երկու անձնագիր,ծրարված, կցված 2-րդ հատորին/: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 18-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 207, 112, 66 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի անձնագրերը /թվով երկու անձնագիր,ծրարված, կցված 2-րդ հատորին/: |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-06-2015 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 18-07-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 207, 112, 66 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Ա.Սվազյանի անձնագրերը /թվով երկու անձնագիր, ծրարված, կցված 2-րդ հատորին/։ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-17932/15 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-10-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-10-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 05-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 207, 112, 66, 72 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 06-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 207, 112, 66, 72 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0026/01/15
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-06-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-06-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լիանա |
| Ազգանուն | Բալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արշակ Սվազյան Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արշակ Մանուկի Սվազյանի /ՀՀ քր օր-ի 117 հոդ. - կալանք` 1 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 18.06.2015թ.կայացված դատավճիռը : Արշակ Սվազյանի նկատմամբ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի չափով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-06-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 21-07-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ա. Սվազյանի անձնագիրը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-07-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 24-08-2015 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Սվազյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0026/01/15 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 24.08.2015թ. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ս.Էլբակյանի Մասնակցությամբ Պաշտպան Լ.Բալյանի Ամբաստանյալ Ա.Ավազյանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Արշակ Մանուկի Սվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 18.06.2015թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 12.12.2014թ. ՀՀ ՔԿ Երևանի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14834214 քրեական գործը: 14.12.2014թ. Արշակ Սվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել`ստորագրություն չհեռանալու մասին: 19.12.2014թ. Արշակ Սվազյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով: 23.03.2015թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Դատարան: Դատարանի 18.06.2015թ. դատավճռով Արշակ Սվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և դատապարտվել կալանքի` 1 ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը որոշվել է հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում: Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված` սպորտային պայուսակը և դրանում առկա սև կտորե բաճկոնը, սև կոշիկները, տաբատը, մուգ կապույտ վերնազգեստը և մոխրագույն գլխարկը վերադարձնել Ա.Սվազյանին: Որոշվել է ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող`Երևանի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքի նկարահանող տեսակցիկի դեպքի ժամանակահատվածի վերաբերյալ տեսագրության էլեկտրոնային կրիչը, լազերային սկավառակը և փորձաքննության ընթացքում տեսագրությունից առանձնացված 75 տեսապատկերների վերաբերյալ լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները Արշակ Սվազյանը մեղավոր է ճանաչվել այն բանում, որ 2014թ. դեկտեմբերի 11-ին` ժամը 20.00-ի սահմաններում, Երևանի Սոսեի փողոցի 2/2 շենքի շքամուտքում բռունցքով հարվածել է Արամ Մանուկյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս: 3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշվում է, որ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8, 11, 135, ՀՀ Սահմանադրության 16, 18 հոդվածները, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի պահանջները: Դատարանը անտեսել է այն հանգամանքը, որ Ա.Սվազյանը 1989թ.-ից մինչև 1992թ. ընկած ժամանակահատվածում կռվել է «Թալին» ջոկատի կազմում՝ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանատարության ներքո, մասնակցել է ԼՂՀ ազատագրական պայքարին, պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյանի» հուշամեդալով, ունի մշտական բնակության վայր, տղան ծառայում է զինված ուժերում, չի խոչընդոտել մինչդատական վարույթում և Դատարանում գործի քննությանը, չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ։ Դատարանն ուշադրության չի արժանացրել այն հանգամանքին, որ տուժողը ստացել է առողջության թեթև վնաս: Պաշտպանն իր բողոքում վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասը, 61 հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերը, նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով տուգանքի ձևով պատիժ, հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված։ Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»։ Վերաքննիչ բողոքով պաշտպանը խնդրում է` բեկանել Դատարանի 18.06.2015թ. դատավճիռը և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի չափով: 4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորների անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր տարրերից մեկն է, որի շրջանակներում կարևորվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանումը: Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/…/ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա/ օրինականությունը, բ/ արդարությունը, գ/ պատժի անհատականացումը, դ/ մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը` որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: /…/» /տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ կետը/: Վերոգրյալ հոդվածների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշման բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես` որպես Արշակ Սվազյանի պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա ընդունել է հանցանքը և զղջացել է կատարածի համար և ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելով, իրավացիորեն վերջինի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևաբար նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը մեղմացնելու առումով դատավճիռը բեկանելու, փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արշակ Մանուկի Սվազյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.06.2015թ. դատավճիռը, թողնել օրինական ուժի մեջ, մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-08-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 08-10-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 207, 112, 66, 66 |
| Գործին կից նյութեր | կից 2-րդ հատորին Ա.Սվազյանի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 08-10-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 207, 112, 66, 66 |
| Գործին կից նյութերը | կից 2-րդ հատորին Ա.Սվազյանի անձնագիրը |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-20809/15 |