Գործ No ԵԱՔԴ/0223/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ05՚ մարտի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շ.Վանոյանի
Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Մնացականյանի
պաշտպան Ա.Ղազարյանի
տուժող Է.Բախշյանի

Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալեքսանդր Արթուրի Պապիյանցի /ծնված 23.10.1994թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, չամուսնացած, հաշվառված Արմավիրի մարզ, ք.Արմավիր, Հյուսիս Արևելյան թաղ. 35 տուն, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին, 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 14827914 քրեական գործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ալեքսանդր Պապիյանցը ձերբակալվել է:
2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ալեքսանդր Պապիյանցը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 13802114 քրեական գործը:
2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Ալեքսանդր Պապիյանցը ձերբակալվել է:
2014 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Ա.Պապիյանցի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ա.Պապիյանցը ազատվել է կալանքից:
2014 թվականի հոկտեմբերի 01-ին Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցվել է թիվ 09130414 քրեական գործը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Ալեքսանդր Պապիյանցին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2014 թվականի նոյեմբերի 04-ին Ալեքսանդր Պապիյանցը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին և 333-րդ հոդվածի 1-ին մասերով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2014 թվականի նոյեմբերի 25-ին թիվ 13802114 և թիվ 14827914 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում:
2014 թվականի նոյեմբերի 26-ին թիվ 16200614 և թիվ 14827914 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում:
2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Ալեքսանդր Պապիյանցին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 14827914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ալեքսանդր Պապիյանցին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին, 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա կատարել է սուտ մատնություն. այսպես` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունն ակնհայտ կեղծ է, 2014 թվականի հուլիսի 12-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հանցագործության մասին հաղորդում է տվել, որ իբր 2014 թվականի փետրվարի 26-ին` ժամը 05-ից մինչև 08-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի թիվ 23 հասցեում գտնվող ՙՎալեմ՚ ռեստորանային համալիրում ոստիկանության ծառայողները ձեռքերին են հագցրել ձեռնաշղթաներ, վերցրել են իր հեռախոսը, այնուհետև` ՙՎալեմ՚ հյուրանոցի աշխատակիցները, ոստիկանների ներկայությամբ կպչուն ժապավենով կապել են իր ձեռքերը և պահելով համալիրի պահակակետում` ապօրինի զրկել են ազատությունից:
Բացի այդ, Ալեքսանդր Պապիյանցը ապօրինի կերպով կրել է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող արհեստագործական եղանակով պատրաստված արծաթագույն մետաղյա կռփազենք, որը 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին նրա մոտ հայտնաբերվել է Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Բացի այդ, Ալեքսանդր Պապիյանցը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի սեպտեմբերի 20-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, գողացել է Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցում գտնվող ՙՊաչա՚ ակումբի մոտ կայանված իր հարևան` Արմավիր քաղաքի ՀԱԹ 37Բ տան բնակիչ, Սերյոժա Համբարձումյանին պատկանող 1.020.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՎԱԶ 21-07՚ մակնիշի 34VC311 հաշվառման համարանիշի տրանսպորային միջոցը` Ս.Համբարձումյանին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Ալեքսանդր Պապիյանցը ուրիշի գույքը ավազակությամբ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, 2014 թվականի նոյեմբերի 10-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 61 և Շախսուվարյան 3 շենքերի միջնամասում, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հարվածներ են հասցրել Էդվարդ Լյովայի Բախշյանին` պատճառելով ձախ ակնակապճային շրջանի, ձախ աչքի ենթաշաղկապենային արյունազեղումների, ձախ աչքի հետկոճղեզային տարածության արյունահավաքի, գլխուղեղի ցնցման, ձախ վերին վերջույթի շրջանի քերծվածքների ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող և առողջության կարճատև քայքայումով մարմնական վնասվածքներ, որի ընթացքում հափշտակել են վերջինիս պարանոցի 50 գրամ քաշով ոսկյա շղթան` պատճառելով 450.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Ալեքսանդր Պապիյանցը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն է մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Արամ Ղազարյանը:
Մեղադրող Արա Մնացականյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Էդվարդ Բախշյանը նույնպես չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն:
Տուժող Սերյոժա Համբարձումյանը դատական նիստին չի ներկայացել, սակայն դատարանին տեղեկացրել է, որ Ա.Պապիյանցից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալեքսանդր Պապիյանցի մեղավորությունը` հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, խոշոր չափերով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով ավազակային հարձակում կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ ՙ(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Ալեքսանդր Պապիյանցի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, խնամքի տակ է գտնվում վատառողջ մայրը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ, 235-րդ հոդվածի 4-րդ և 333-րդ հոդվածի 1-ին մասերը, բացի ազատազրկման ձևով պատժից պատիժ են նախատեսում նաև տուգանքի և կալանքի ձևով, դատարանը գտնում է, որ Ալեքսանդր Պապիյանցի նկատմամբ նշված հոդվածներով պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով պատիժ, քանի որ այդպիսով կապահովվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները:
Դատարանն արձանագրում է, որ Ալեքսանդր Պապիյանցը նախնական կալանքի տակ է գտնվել 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ից մինչև 2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՄինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց (...)՚:
Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և Ալեքսանդր Պապիյանցից հօգուտ տուժող Էդվարդ Բախշյանի պետք է բռնագանձել 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է ոչնչացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
ՙԴատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը՚:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 163-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ և 3754-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ

Ալեքսանդր Արթուրի Պապիյանցին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ 6 /վեց/ ամիս տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ալեքսանդր Արթուրի Պապիյանցի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 26 /քսանվեց/ օրը և Ալեքսանդր Արթուրի Պապիյանցի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 4 /չորս/ օր` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ից:
Ալեքսանդր Պապիյանցի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցը բավարարել և Ալեքսանդր Պապիյանցից հօգուտ տուժող Էդվարդ Բախշյանի բռնագանձել 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ