Գործ No ԵԱՔԴ/0213/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ26՚ մայիսի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Դոլինյանի
պաշտպան Գ.Մադոյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Եղիշի Միզոյանի /ծնված` 05.12.1969թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, նախկինում դատված. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.03.2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 5 տարի 3 ամիս ժամկետով, դատվածությունը չմարված/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 09133514 քրեական գործը£
2014 թվականի նոյեմբերի 28-ին Արսեն Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Ա.Միրզոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին թիվ 09133514 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:


Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել:
2015 թվականի մայիսի 19-ին մեղադրողի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասի կարգով և Արսեն Միրզոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել ու նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն արարքի համար, որ ՙնա Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախագահին ներկայացրած մի շարք դիմումներով ԵԱՔԴ/0071/01/11 և ԵԱՔԴ/0060/11/14 գործերով պաշտոնեական լիազորությունների իրականացման առնչությամբ վիրավորելով դատավոր Ա.Խաչատրյանինª անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորել դատարանի նկատմամբ:
Այսպես` 12.11.2014թ.-ի ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախագահին հասցեագրված թիվ Դ-510 դիմումով հայտնել է ՙդիմելով Ձեր ուշադրությունն եմ հրավիրում այն փաստին, որ նշյալ հանգամանքների մասին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատարանի նախագահը տեղյակ լինելով այնուհանդերձ բողոքներիս քննությունը մակագրում է ինձ դատապարտող դատավոր, հանցագործ Ա.Խաչատրյանին, որի դեմ բազմիցս բողոքներ եմ ներկայացրել քննչական մարմիններ և Արդ. խորհուրդ: Նման գործողություններում ես տեսնում եմ հանցավոր միտում, որ դատավոր Ա.Խաչատրյանը կարգով ազդում է դատարանի նախագահի վրա` պարտադրելով նրան իմ բողոքների քննությունը մակագրելու, որպեսզի վերջինս կարողանա թաքցնել իր հանցագործ էությունը` չթողնելով բեկանվի 27.03.2013թ.-ի քր.գործով կայացրած դատավճիռը՚: Այնուհետև 30.09.2014թ.-ի թիվ Մ-11949 դիմումում նշել է ՙ...Այն, որ ձեր ղեկավարած աշխատակազմը ձեր հետ միասին չի հպարտանում իր մասնագիտական հատկություններով, դա հայտնի է ամբողջ դատարանին: Այ Բուդուլյանական անգրագիտությամբ առաջնորդվող կատարացուներ, բավական չէ օրենքները խախտեք: Բավական չէ այս կամ այն թրքոտ կենդանակերպի պատվերը կատարեք: Միթե ձեր կաշառվածությունը այն աստիճան է, որ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 430-րդ հոդվածի հիմքով որոշում կայացնելու դատարանին տրված բացառիկ պարտականությունը կարող եք փոխարինել Ա.Բուդուլյանի տված մի երկու գռոշով: Չեք ամաչում: Այ օգնականիկ, ինչու ես վախենում իմ գրած դիմումները անգրագետ դատավորիտ հանձնես, որպեսզի նա իր հերթական ապօրինի որոշումը կայացնի: ... Իսկ դու` դատավոր Խաչատրյան, ինչպես կայացրել ես թիվ ԵԱՔԴ/0071/01/11 գործով դատավճիռը ինչ-որ կենդանու պատվերով, ապա այդ ապօրինությունդ էլ փորձիր մարսել ՚: ՀՀ քր. դատ. օր-ի 430-րդ հոդվածով 01.08.2014թ.-ին կայացրիր դիմումիս հիմքով որոշում, հիմա Ա.Բուդուլյանի դուդուկի տակ պարելով որևիցե գործողություն չես անում: Վախն այդ աստիճան ամոքե±լ է քեզ: Վազիր Բուդուլյանին ու Դավիթ Ավետիսյանին գանգատվելու, կամ էլ 3 գրամ տղամարդկություն շահիր Եվրոպական կազինոներից, որ կարողանաս կյանքումտ մի անգամ օրինական որոշում կայացնել: Եթե համարձակությունտ թույլ է տալիս, իսկ ՙիրավագիտությունտ՚ էլ հնարավորություն, ապա 12.08.2014թ. և 20.08.2014թ. գրված դիմումներիս ՀՀ Քր.դատ.օր.-ի 430-րդ հոդվածի ուժով քննություն իրականացրու և ավարտի օրենքով սահմանված կարգով կայացրած որոշմամբ: Եվ եթե վախտ քեզ վերջնականապես չի ամոքել, ապա Ա.Բոդուլյանին էլ հայտնի, որ իր գեղեցիկ քիթը չմտցնի ուրիշների գործերի մեջ, քանի որ այդ քթից շան հոտ է գալիս՚:
15.10.2014թ.-ի թիվ Մ 12653 դիմումով, թիվ ԵԱՔԴ/0079/11/14 բողոքով, որում նշել է ՙ...դիմում եմ իրավագիտությամբ և բարոյականությամբ հպարտացող դատավոր խաչատրյանին և նրա օգնական Ն.Թադևոսյանին....: Հասկացող մասնագետներ, ձեր ըմբռնելի գիտելիքներին տեղիք տվեք ու միգուցե հասկանաք,... Իսկ այն, որ անսարք ձայնապնակի նման նախորդ դիմումներիս նույնատիպ գրություններ եք ներկայացնում, ապա ասեմ, որ նման ճիշտ աշխատաոճը բնութագրում է խաչատրյանի իրական դեմքը, եթե, իհարկե, նա դրանից ունի: Ուստի վերոգրյալը հաշվի առնելով հորդորում եմ ձեր պատվիրատուի մոտ խորհրդակցություն անցնել, որպեսզի օրենքի կիրառությունը կարողանաք ձեր անգրագիտությամբ փոխարինեք և կարողանաք հասկանալ, որ գտնվում եք դատարանում, այլ ոչ թե Մոնակոի խաղատան բառ-ում՚:...Հ/գ դատավորի օգնական, սույն դիմումս հանձնիր գրագետ դատավորիտ, որ կարողանա կարդա ու ինքն իրենից ամաչի ու այստեղ քիչ բամբասի : Դու էլ նրանից մի սովորի բամբասել, ամոթ է՚: Թիվ ԵԱՔԴ/0079/11/14 բողոքում Արսեն Միրզոյանը նշել է ՙ...Այնինչ, թիվ ԵԱՔԴ/0071/01/11 քր.գործով, բացի մեղադրյալ եզրույթներից դատավորի պաշտոնին անարժան Ա.Խաչատրյանը իր կապիկություններով մոռացել էր համաներման մասին որևէ արձանագրություն կատարել:... իսկ դատավորն էլ իր տգիտությունն է ցուցադրել դատավճռով՚:
12.11.2014թ. Արսեն Միրզոյանը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախագահին ներկայացրած թիվ Դ-499 դիմումով հայտնել է ՙԲողոքի քննության առաջին իսկ վայրկյաններից դատավորի պատիվն ու անարժան Ա.Խաչատրյանը իր լկտի վարքագծով այնպես վարվեց, որ ինձ անմիջապես հեռացրեց նիստերի դահլիճից, չթողնելով նույնիսկ ինքնաբացարկի միջնորդություն ներկայացնեմ: Այս անձեռնահաս վրիժառու լածիրակը, նման վարքագիծ դրսևորում էր թիվ ԵԱՔԴ/0071/01/11 գործով քննության ժամանակ, դատախազի կողմից մեղադրական ճառն արտասանելուց առաջ ու ինձ դուրս հանելով դատական նիստերի դահլիճից՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն է առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Գ.Մադոյանը:
Մեղադրող Ա.Դոլինյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Ա.Խաչատրյանը պատշաճ կարգով ծանուցվել, սակայն դատական նիստերին չի ներկայացել, ինչպես նաև դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանի մեղավորությունը` դատարանի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի մեջ, որը դրսևորվել է պաշտոնեական լիազորությունների իրականացման առնչությամբ դատավորին վիրավորելովª նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, ֆիզիկապես վատառողջ է, խնամքի տակ է գտնվում 2002թ. ծնված մանկահասակ երեխան, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 31.05.2014թ. թիվ 83 որոշմամբ խրախուսվել էª օրինակելի վարքագիծ դրսևորելու համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանը նախկինում դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար դատվածություն ունենալով, դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
Նշված պայմաններում պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` (...) հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...):
Բացի այդ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Միրզոյանն ամբողջությամբ չի կրել իր նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.03.2013թ. դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, ուստի Արսեն Միրզոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
4. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից՚:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 3753-րդ, 3754-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`


ՎՃՌԵՑ

Արսեն Եղիշի Միրզոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 343-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.03.2013թ. դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի չկրած մասըª 2 /երկու/ տարի 10 /տասը/ ամիս 16 /տասնվեց/ օրը և Արսեն Եղիշի Միրզոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 16 /տասնվեց/ օր:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի մայիսի 26-ից:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ