Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0204/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Գարիկ Դավոյան
Գարիկ Դավոյան Միշայի
Գարիկ Դավոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Մհեր Արղամանյան
Արարատ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արմեն Խաչատրյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Մհեր Արղամանյան
Արարատ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արմեն Խաչատրյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-11-04 | 10:30 | 4 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-05-19 | 12:20 | 1 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2015-05-08 | 11:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-20 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-03-27 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-03-09 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-02-16 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2015-01-22 | 14:00 | 1 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0204/01/14
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 նոյեմբերի 2015 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
պաշտպան` Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը` բերված ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2014 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի ոսկյա շղթան բացահայտ հափշտակելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09118814 քրեական գործը:
2. Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ Էդգար Արմենակի Բարեղամյանը ճանաչվել է թիվ 09118814 քրեական գործով տուժող:
3. Նախաքննական մարմնի 17.07.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
4. Նախաքննական մարմնի 24.07.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավոյանը թիվ 09118814 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:
5. Նախաքննական մարմնի 17.11.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավոյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով:
6. 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով թիվ 09118814 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության 2015 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 14.00-ին:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռով Գարիկ Միշայի Դավոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Գարիկ Դավոյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն գույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը վերադարձնել վերջինիս:
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
10. Պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2015 թվականի հունիսի 19-ին, իսկ Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի հունիսի 22-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի հունիսի 30-ին:
11. Վերաքննիչ դատարանի 2015 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2015 թվականի հուլիսի 16-ին, ժամը` 11.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
12. Գարիկ Միշայի Դավոյանը նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի գլխին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` դիմել են փախուստի:
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 09118814 քրեական գործից անջատվել է Լևոն Բազինյանի մասը, որին շնորհվել է 09118814/1 համարը:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
13. Պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 19.05.2015թ. դատավճիռը, իր պաշտպանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փոխարինել այլ պատժատեսակով` տուգանքով, իսկ եթե այնուամենայնիվ վերաքննիչ դատարանը գործի քննությամբ հանգի այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն արդարացի է, ապա կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և առաջին ատյանի դատարանի 19.05.2015թ. դատավճռով ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ի հիմնավորումն իր պահանջի` պաշտպան Ա.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում բերել է մասնավորապես հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները.
Պաշտպան Ա.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքները, նշել է այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրելով նախաքննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ, բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն չի կատարել:
Պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստայալ Գ.Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքները, որոնցով վերջինս ըստ էության իրեն մեղավոր չի ճանաչել, անտեսելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանն առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ժամանակ իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար, սակայն հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Այս պարագայում առաջին ատյանի դատարանը գնահատելով Գարիկ Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքը, հանգել է այն հետևության, որ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, որպիսի հանգամանքն անհիմն է, քանի որ Գ.Դավոյանը ցուցմունք տալուց հրաժարվելով օգտվել է ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, որը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս իրեն:
Ըստ պաշտպան Ա.Հակոբյանի` առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Վերաքննիչ բողոքում նշվել է նաև այն մասին, որ տուժող Էդ.Բարեղամյանն անհայտ պատճառներով առաջին ատյանի դատարանում չի հայտնել վերը նշված հանգամանքի մասին, սակայն դատաքննությունը ավարտվելուց հետո առաջին ատյանի դատարան դիմում է ներկայացրել, որում մասնավորապես հայտնելով, որ ամբաստանյալը հատուցել է իրեն պատճառված վնասը, նշել է, որ ամբաստանյալի դեմ որևէ պարտք ու պահանջ չունի:
Նման պայմաններում պաշտպան Ա.Հակոբյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը տուժողի դիմումը գնահատականի չի արժանացել, առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս և ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել գործի նյութերում նման դիմումի առկայությունը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ և անարդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով առաջին ատյանի դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի իրավական դրույթները, պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ վերջինիս խնամքին են կինն ու մեկ մանկահասակ երեխան, աշխատում է <<Մի ընդ Գա>> ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, 2-րդ հատված, 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, այսինքն` ունի աշխատանք և մշտական բնակության վայր, գործի քննության ընթացքում Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված է եղել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, և նման պայմաններում Գ.Դավոյանը երբեք չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից և չի խուսափել քննությունից, հակառակը` ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար:
Վերաքննիչ բողոքում վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման թույլատրելիության վերաբերյալ, պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանին մեղսագրված արարքի համար քրեական օրենսգիրքը նախատեսում է այլընտրանքային պատիժ, ուստի հաշվի առնելով Գ.Դավոյանի անձը, առաջին ատյանի դատարանը կարող էր նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ
14. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, մեղադրող Կ.Բարսեղյանի պատասխանը` բերված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհնարինությունը
15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
16. Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
17. Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
18. Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/
20. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է մի շարք որոշումներում, <<…որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:
Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը…>>: /տես` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 23-ի ԵԷԴ/0138/01/09 որոշումը, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի ԵԿԴ/0126/01/10 որոշումը/
21. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, իր 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի ԵԿԴ/0098/01/09 որոշմամբ նշել է հետևյալը. <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը:)…>>:
22. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>
23. Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում արձանագրել և պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հաշվի է առել հետևյալը. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրականորեն /բնութագիրը հաստատվել է նաև Նոր Նորքի 4/5 համատիրության նախագահի կողմից/, 09.05.2015թ.-ին ամբաստանյալի մոտ ախտորոշվել է <<Աջ սրունքի դրսային պճեղի կոտրվածք տեղաշարժով:>>:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 17.11.2009թ.-ին/:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել:>>:
24.Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գարիկ Միշայի Դավոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, նկատի ունենալով գործի կոնկրետ հանգամանքները, սույն որոշման 12-րդ կետում շարադրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը և գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ վերջինս պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը:
25. Այս առումով վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, և ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան բացառապես ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի կողմից փաստացի կրելու պայմաններում:
26. Վերաքննիչ դատարանը սույն գործով հարկ է համարում նաև անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմին` կողոպուտին, մասնավորապես արձանագրելով, որ այն բնութագրվում է որպես ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն և այն հափշտակության ավելի վտանգավոր եղանակ է, քան գողությունը: Կողոպտիչը, գործելով բացահայտ, սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի, կամ այլ անձանց աչքի առջև իրեն դրսևորում է որպես հանդուգն,…:
Նշվածի համատեքստում վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով հիմնավորված և ապացուցված են համարվել այն հանգամանքները, որ Գարիկ Դավոյանը նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի գլխին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` դիմել են փախուստի, որպիսի հանգամանքը վկայում է հանցավորի հանդուգն լինելու և վերջինիս անձի վտանգավորության մասին:
27. Նման պայմաններում վերաքննիչ դատարանը ևս չունի համոզվածություն, վստահություն, առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, պաշտպանության կողմի հայտնած փաստարկներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դրա տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննության առնելիս, ուստի դրանք հիմք չեն կարող դառնալ ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակը փոխելու կամ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
28. Այսինքն, Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը և պատժի նպատակների իրագործումը:
29. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի հեղինակի այն պնդումներին, որ առաջին ատյանի դատարանը Գարիկ Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքները գնահատել է ի վնաս վերջինիս և հանգել է այն հետևության, որ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանն իր վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Գ.Դավոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը չի վիճարկել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքը չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, ըստ էության վերաբերվում է առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը, քանի որ գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս առաջին ատյանի դատարանը որպես վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է ամբաստանյալի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա ունենալու հանգամանքը:
Նշվածի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանի պնդումներն այն մասին, որ նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի կողմից առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելն ու ցուցմունք տալուց հրաժարվելը մեկնաբանվել է ի վնաս ամբաստանյալի, անհիմն են և մտացածին, դրանք չեն բխում գործի նյութերից:
30. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի հեղինակի այն պնդումներին, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ տուժողին պատճառված վնասը հարթելը չի նվազեցնում կատարված հանցանքի վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ուստի չի կարող հիմք հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցայով որպես պատժատեսակ նախատեսված տուգանք նշանակելու կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
31.Անդրադառնալով պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարներին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ վերջինիս խնամքին են կինն ու մեկ մանկահասակ երեխան, աշխատում է <<Մի ընդ Գա>> ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, 2-րդ հատված, 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, այսինքն` ունի աշխատանք և մշտական բնակության վայր, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք ևս չեն կարող բավարար հիմք համարվել Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես պատժատեսակ տուգանք ընտրելու կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
32. Ինչ վերաբերվում է պաշտպան Ա.Հակոբյանի այն պնդումներին, որ գործի քննության ընթացքում Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված է եղել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, և նման պայմաններում Գ.Դավոյանը երբեք չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից և չի խուսափել քնությունից, հակառակը` ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ գործի քննության ընթացքում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելը դեռևս չի վկայում այն մասին, որ կոնկրետ գործով ապահովվել է պատժի նպատակների իրագործումը, սոցիալական արդարության վերականգնումն ու ամբաստանյալի ողղվելը:
33. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ա.Հակոբյանի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2.Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը` Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3.Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0204/01/14
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 նոյեմբերի 2015 թվական ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
պաշտպան` Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը` բերված ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2014 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի ոսկյա շղթան բացահայտ հափշտակելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09118814 քրեական գործը:
2. Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ Էդգար Արմենակի Բարեղամյանը ճանաչվել է թիվ 09118814 քրեական գործով տուժող:
3. Նախաքննական մարմնի 17.07.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
4. Նախաքննական մարմնի 24.07.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավոյանը թիվ 09118814 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:
5. Նախաքննական մարմնի 17.11.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավոյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով:
6. 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով թիվ 09118814 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության 2015 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 14.00-ին:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռով Գարիկ Միշայի Դավոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Գարիկ Դավոյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն գույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը վերադարձնել վերջինիս:
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
10. Պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2015 թվականի հունիսի 19-ին, իսկ Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի հունիսի 22-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի հունիսի 30-ին:
11. Վերաքննիչ դատարանի 2015 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2015 թվականի հուլիսի 16-ին, ժամը` 11.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ
12. Գարիկ Միշայի Դավոյանը նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի գլխին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` դիմել են փախուստի:
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 09118814 քրեական գործից անջատվել է Լևոն Բազինյանի մասը, որին շնորհվել է 09118814/1 համարը:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
13. Պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 19.05.2015թ. դատավճիռը, իր պաշտպանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փոխարինել այլ պատժատեսակով` տուգանքով, իսկ եթե այնուամենայնիվ վերաքննիչ դատարանը գործի քննությամբ հանգի այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն արդարացի է, ապա կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և առաջին ատյանի դատարանի 19.05.2015թ. դատավճռով ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ի հիմնավորումն իր պահանջի` պաշտպան Ա.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում բերել է մասնավորապես հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները.
Պաշտպան Ա.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքները, նշել է այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրելով նախաքննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ, բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն չի կատարել:
Պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստայալ Գ.Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքները, որոնցով վերջինս ըստ էության իրեն մեղավոր չի ճանաչել, անտեսելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանն առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ժամանակ իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար, սակայն հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Այս պարագայում առաջին ատյանի դատարանը գնահատելով Գարիկ Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքը, հանգել է այն հետևության, որ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, որպիսի հանգամանքն անհիմն է, քանի որ Գ.Դավոյանը ցուցմունք տալուց հրաժարվելով օգտվել է ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, որը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս իրեն:
Ըստ պաշտպան Ա.Հակոբյանի` առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Վերաքննիչ բողոքում նշվել է նաև այն մասին, որ տուժող Էդ.Բարեղամյանն անհայտ պատճառներով առաջին ատյանի դատարանում չի հայտնել վերը նշված հանգամանքի մասին, սակայն դատաքննությունը ավարտվելուց հետո առաջին ատյանի դատարան դիմում է ներկայացրել, որում մասնավորապես հայտնելով, որ ամբաստանյալը հատուցել է իրեն պատճառված վնասը, նշել է, որ ամբաստանյալի դեմ որևէ պարտք ու պահանջ չունի:
Նման պայմաններում պաշտպան Ա.Հակոբյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը տուժողի դիմումը գնահատականի չի արժանացել, առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս և ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել գործի նյութերում նման դիմումի առկայությունը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ և անարդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով առաջին ատյանի դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի իրավական դրույթները, պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ վերջինիս խնամքին են կինն ու մեկ մանկահասակ երեխան, աշխատում է <<Մի ընդ Գա>> ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, 2-րդ հատված, 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, այսինքն` ունի աշխատանք և մշտական բնակության վայր, գործի քննության ընթացքում Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված է եղել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, և նման պայմաններում Գ.Դավոյանը երբեք չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից և չի խուսափել քննությունից, հակառակը` ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար:
Վերաքննիչ բողոքում վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման թույլատրելիության վերաբերյալ, պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանին մեղսագրված արարքի համար քրեական օրենսգիրքը նախատեսում է այլընտրանքային պատիժ, ուստի հաշվի առնելով Գ.Դավոյանի անձը, առաջին ատյանի դատարանը կարող էր նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ
14. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, մեղադրող Կ.Բարսեղյանի պատասխանը` բերված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհնարինությունը
15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
16. Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
17. Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
18. Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/
20. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է մի շարք որոշումներում, <<…որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:
Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը…>>: /տես` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 23-ի ԵԷԴ/0138/01/09 որոշումը, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի ԵԿԴ/0126/01/10 որոշումը/
21. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, իր 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի ԵԿԴ/0098/01/09 որոշմամբ նշել է հետևյալը. <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը:)…>>:
22. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>
23. Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում արձանագրել և պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հաշվի է առել հետևյալը. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրականորեն /բնութագիրը հաստատվել է նաև Նոր Նորքի 4/5 համատիրության նախագահի կողմից/, 09.05.2015թ.-ին ամբաստանյալի մոտ ախտորոշվել է <<Աջ սրունքի դրսային պճեղի կոտրվածք տեղաշարժով:>>:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 17.11.2009թ.-ին/:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել:>>:
24.Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գարիկ Միշայի Դավոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, նկատի ունենալով գործի կոնկրետ հանգամանքները, սույն որոշման 12-րդ կետում շարադրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը և գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ վերջինս պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը:
25. Այս առումով վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, և ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան բացառապես ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի կողմից փաստացի կրելու պայմաններում:
26. Վերաքննիչ դատարանը սույն գործով հարկ է համարում նաև անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմին` կողոպուտին, մասնավորապես արձանագրելով, որ այն բնութագրվում է որպես ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն և այն հափշտակության ավելի վտանգավոր եղանակ է, քան գողությունը: Կողոպտիչը, գործելով բացահայտ, սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի, կամ այլ անձանց աչքի առջև իրեն դրսևորում է որպես հանդուգն,…:
Նշվածի համատեքստում վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով հիմնավորված և ապացուցված են համարվել այն հանգամանքները, որ Գարիկ Դավոյանը նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի գլխին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` դիմել են փախուստի, որպիսի հանգամանքը վկայում է հանցավորի հանդուգն լինելու և վերջինիս անձի վտանգավորության մասին:
27. Նման պայմաններում վերաքննիչ դատարանը ևս չունի համոզվածություն, վստահություն, առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, պաշտպանության կողմի հայտնած փաստարկներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դրա տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննության առնելիս, ուստի դրանք հիմք չեն կարող դառնալ ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակը փոխելու կամ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
28. Այսինքն, Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը և պատժի նպատակների իրագործումը:
29. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի հեղինակի այն պնդումներին, որ առաջին ատյանի դատարանը Գարիկ Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքները գնահատել է ի վնաս վերջինիս և հանգել է այն հետևության, որ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանն իր վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Գ.Դավոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը չի վիճարկել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքը չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, ըստ էության վերաբերվում է առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը, քանի որ գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս առաջին ատյանի դատարանը որպես վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է ամբաստանյալի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա ունենալու հանգամանքը:
Նշվածի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանի պնդումներն այն մասին, որ նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի կողմից առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելն ու ցուցմունք տալուց հրաժարվելը մեկնաբանվել է ի վնաս ամբաստանյալի, անհիմն են և մտացածին, դրանք չեն բխում գործի նյութերից:
30. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի հեղինակի այն պնդումներին, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ տուժողին պատճառված վնասը հարթելը չի նվազեցնում կատարված հանցանքի վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ուստի չի կարող հիմք հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցայով որպես պատժատեսակ նախատեսված տուգանք նշանակելու կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
31.Անդրադառնալով պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարներին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ վերջինիս խնամքին են կինն ու մեկ մանկահասակ երեխան, աշխատում է <<Մի ընդ Գա>> ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, 2-րդ հատված, 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, այսինքն` ունի աշխատանք և մշտական բնակության վայր, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք ևս չեն կարող բավարար հիմք համարվել Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես պատժատեսակ տուգանք ընտրելու կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
32. Ինչ վերաբերվում է պաշտպան Ա.Հակոբյանի այն պնդումներին, որ գործի քննության ընթացքում Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված է եղել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, և նման պայմաններում Գ.Դավոյանը երբեք չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից և չի խուսափել քնությունից, հակառակը` ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ գործի քննության ընթացքում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելը դեռևս չի վկայում այն մասին, որ կոնկրետ գործով ապահովվել է պատժի նպատակների իրագործումը, սոցիալական արդարության վերականգնումն ու ամբաստանյալի ողղվելը:
33. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ա.Հակոբյանի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2.Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը` Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3.Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0204/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19.05.2015թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մա•դա Գրի•որյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Կարեն Բարսեղյանի,
պաշտպանª Անժելիկա Հակոբյանի,
տուժողª Էդ•ար Բարեղամյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ծնված 17.06.1987թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխան, աշխատում է ՙՄի ընդ Գա՚ ՍՊԸ-ում, որպես բանվոր, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
2014 թվականի հունիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09118814 քրեական •ործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին Գարիկ Միշայի Դավոյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա նախնական համաձայնության •ալով Լևոն Լևոնի Բազինյանի հետª ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ինª ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործադրելովª ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդ•ար Արմենակի Բարեղամյանի •լխինª պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթանª դիմել են փախուստի՚:
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 09118814 քրեական •ործից անջատվել է Լևոն Բազինյանի մասը, որին շնորհվել է 09118814/1 համարը:
2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին թիվ 09118814 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը պարզեց հետևյալը.
Գարիկ Դավոյանը, ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության •ալով այլ անձի հետ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 13:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդ•ար Բարեղամյանի •լխինª պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև իր հանցակցի հետ պարանոցից բացահայտ հափշտակել են վերջինիս պատկանող 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի:
Այսպես.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց իր մասով և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 24-ին, առավոտյան ժամը 11:00-ից 13:00-ի սահմաններում •նացել է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերմարկետի հարևանությամբ •տնվող ՙՕրանժ՚ ընկերության •րասենյակ` հեռախոսահամար •նելու նպատակով: Էդ•ար Բարեղամյանին չի ճանաչում, նրան մարմնական վնասվածք չի պատճառել և նրա պարանոցի ոսկյա շղթան չի հափշտակել:
Ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում: Գարիկ Դավոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարումը, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Էդ•ար Բարեղամյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 24-ին, առավոտյան ժամը 11:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցով քայլելով •նացել է դեպի թիվ 127 դպրոց, որտեղ այդ օրն ինքը պետք է քննություն հանձներ: Չհասած Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկ` իրեն է մոտեցել մոտ 1,73սմ հասակ, •եր կազմվածք, ներս ընկած աչքեր, կարճ մազեր ունեցող, մու• •ույնի սպորտային տաբատով մի անծանոթ երիտասարդ: Վերջինս իրեն հարցրել է, թե ճանաչում է արդյոք ՙՀոսոյին՚, ապա նաև հետաքրքրվել է, թե արդյոք մոտակայքում է բնակվում: Ինքը պատասխանել է, որ բնակվում է մոտակայքում, սակայն ՙՀոսո՚ անունով անձնավորություն չի ճանաչում, որից հետո շարունակել է իր ճանապարհը: Մինչ Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկ հասնելը մի պահ շրջվել է ու տեսել, որ այդ երիտասարդը •ալիս է իր ետևից: երբ հասել է դպրոցի մուտքի մոտ կրկին շրջվել է, սակայն այդ երիտասարդին չի տեսել: Արդեն քննության ընթացքում մի պահ դուրս է եկել և դպրոցի բակում տեսել է այդ նույն երիտասարդին: Ժամը 13:00-ի սահմաններում, երբ քննություններն ավարտելուց հետո համադասարանցիների հետ կան•նած է եղել դպրոցի բակում, իրեն է կանչել մոտ 1,69սմ հասակ, մու• •ան•ռահեր մազեր, նիհար կազմվածք, սուր դիմա•ծեր ունեցող, բաց •ույնի տաբատով մի անծանոթ երիտասարդ, որն ինչպես հետա•այում պարզվել է Գարիկ Դավոյանն է, ով իրեն սկսել է ինչ-որ աղջիկների վերաբերյալ հարցեր տալ, ապա երկուսով քայլել են դեպի դպրոցի հետնամաս: Դպրոցի անկյունային մասում տեսել է այն •եր կազմվածքով երիտասարդին, ով Պ. Սևակի փողոցում մոտեցել էր իրեն: Այդ երիտասարդը նույնպես միացել է իրենց ու կրկին աղջիկների վերաբերյալ հարցեր տվել: Նրանց հարցերին պատասխանելուց հետո հրաժեշտ է տվել նրանց և շրջվել, որ •նա: Շրջվելուց հետո •լխի ետևի հատվածում զ•ացել է հարված և պտտվելով տեսել է, որ այդ երկու երիտասարդները հարվածում են իր դեմքին: Ինքը բռնել է •լուխը ու կռացել, որպեսզի պաշտպանվի և այդ ժամանակ լսել է, թե նրանցից մեկն ինչպես է ասում մյուսին ՙհերիք ա, քաշի’՚ ու այդ ժամանակ ինքը զ•ացել է, թե ինչպես են իր պարանոցից քաշել իր ոսկյա շղթան: Քաշելու արդյունքում շղթան պոկվել է, որից հետո նրանք փախել են դեպի դպրոցի հետևի կողմը: Իրեն վատ զ•ալու պատճառով չի կարողացել նրանց ետևից վազել: Իր ոսկյա շղթան ունեցել է խորանարդաձև հյուսվածք, մոտ 48-50 •րամ քաշ, 585 հարկի և այն ձեռք է բերել 550.000 ՀՀ դրամով նշված դեպքից մոտ երկու ամիս առաջ:
Տուժող Էդ•ար Բարեղամյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը ենթարկվել է մի քանի վիրահատությունների, որոնց պատճառով դեպքի մանրամասներ չի հիշում, իսկ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս հիշել և դեպքի վերաբերյալ մանրամասն ցուցմունք է տվել, որոնք ամբողջությամբ ճշմարիտ են:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1761 եզրակացությամբ, համաձայն որի` քաղ. Է. Բարեղամյանի մարմնական վնասվածքներըª պարանոցի շրջանի քերծվածքների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հան•ամանքում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշ չեն պարունակում: Քաղ. Է. Բարեղամյանը տարածության մեջ կարող էր •տնվել ցանկացածª վնասվածքների առաջացումը չբացառող դիրքերում, վերոնշյալ վնասվածքները ստանալու պահին մարմնի տվյալ մակերեսներով ուղղված դեպիª բութ, կոշտ առարկան:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 17.07.2015թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` տուժող Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացրած թվով չորս անձանցից ճանաչել է Գարիկ Միշայի Դավոյանին և հայտարարել, որ դա հենց այն նույն անձն է, ով 2014թ.-ի հունիսի 24-ինª ժամը 13:00-ից 13:30-ի սահմաններում հարվածել է իրեն և հափշտակել պարանոցի ոսկյա շղթան: Գարիկ Դավոյանին ճանաչել է արտաքին տեսքից, կազմվածքից, հասակից, •ան•րահեր մազերից:
Խուզարկություն /առ•րավում/ կատարելու մասին 17.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում •տնվող Գարիկ Դավոյանի բնակարանից հայտնաբերվել և առ•րավվել են վերջինիս հա•ուստներըª կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը և կապտավուն ջինսե տաբատը, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 23.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս վերնաշապիկներից ճանաչել է 4 համարի տակ եղած վերնաշապիկը և հայտարարել, որ այն •ույնից նմանեցնում է 2014թ.-ի հունիսի 24-ին Գարիկ Դավոյանի հա•ին եղած վերնաշապիկին: /Ճանաչման ներկայացնելիս 4 համարի տակ եղել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեից խուզարկությամբ առ•րավված Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը/:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 23.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս ջինսե տաբատներից ճանաչել է 2 համարի տակ եղած ջինսե տաբատը և հայտարարել, որ այն •ույնից նմանեցնում է 2014թ.-ի հունիսի 24-ին Գարիկ Դավոյանի հա•ին եղած ջինսե տաբատին: /Ճանաչման ներկայացնելիս 2 համարի տակ եղել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեից խուզարկությամբ առ•րավված Գարիկ Դավոյանի կապտավուն ջինսե տաբատը, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը/:
Դեպքի վայրի զննության մասին 26.06.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցի 11հասցեում •տնվող թիվ 127 դպրոցի այն հատվածը, որտեղ իրեն են մոտեցել 2 անհայտ երիտասարդներ և հարվածել իր •լխին, դեմքին և պարանոցից հափշտակել ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Է. Բարեղամյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցի կան•առի այն հատվածը, որտեղ այդ երկու երիտասարդներից մեկն իրենից ինչ-որ բան է հարցրել:
22.07.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` զննության է ենթարկվել ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Կ. Ուլնեցի և Պ. Սևակ փողոցների խաչմերուկները տեսանկարահանող սարքերի ձայնա•րությունը` էլեկտրոնային կրիչի վրա ձայնա•րված:
22.07.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Կ. Ուլնեցի և Պ. Սևակ փողոցների խաչմերուկները տեսանկարահանող սարքերի ձայնա•րության զննության ժամանակ զննության մասնակից Էդ•ար Բարեղամյանը հայտարարել է, որ Պ. Սևակ փողոցի կան•առի մոտից դեպի Կ. Ուլնեցի խաչմերուկ •նացող երիտասարդն ինքն է: Պ. Սևակ փողոցի աջ հատվածում իրար ետևից քայլող երկու երիտասարդներից առջևինը ինքն է, իսկ ետևից եկողը` այն նույն երիտասարդն է, ով Պ. Սևակի փողոցի վրա իրեն մոտեցել և հարցրել է ոմն Հոսոյի վերաբերյալ: Պ. Սևակի և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկը ձախ ուղղությամբ վազելով անցնող երիտասարդը հանդիսանում է Գարիկ Դավոյանը, իսկ միևնույն ժամանակ իրար զու•ահեռ վեևի փողոցից անցնում են ինքը` Է. Բարեղամյանը և Պ. Սևակի փողոցի վրա իրեն մոտեցած ու իր հետ զրուցած անձը: Նշված բոլոր անձինք քայլելով •նում են դեպի թիվ 127 դպրոցի ուղղությամբ:
Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթով` ՙVebratim DVD-R՚ տեսակի լազերային սկավառակով, որում առկա է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված 2014թ. հունիսի 24-ի ժամը 10:30-ից մինչև ժամը 11:15-ը ընկած ժամանակահատվածում Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկում տեղադրված տեսանկարահանված սարքի միջոցով արձանա•րված տեսանյութի ձայնա•րությունը:
06.10.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված Գարիկ Դավոյանի բջջային հեռախոսահամարի զննությամբ պարզվել է, որ Գարիկ Դավոյանի 098-29-26-26 և Լևոն Բազինյանի 094-05-19-91 հեռախոսահամարները 2014թ. հունիսի 24-ի ժամը 09:30-ից մինչև ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում շահա•ործվել են Երևան քաղաքի Պ. Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների հատվածներում, ինչպես նաև վերը նշված հեռախոսահամարներով միմյանց հեռախոսազան•եր են կատարվել:
Հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 015717 արձանա•րությամբ, համաձայն որի` 24.06.2014թ.-ին Էդ•ար Բարեղամյանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 24.06.2014թ. ժամը 13:30-ի սահմաններում ավարտելով իր քննությունը, դուրս է եկել թիվ 127 դպրոցի բակ և այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել անծանոթ մի տղա ու զրուցելու պատրվակով իրեն կանչել է մի կողմ, հետևից հանկարծակի հարվածել է իրեն, որի պատճառով աչքերի դեմը սևացել է, և վերջինս օ•տվելով իր անօ•նական վիճակից պարանոցից քաշել պոկելով հափշտակել է իր ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Ոսկյա շղթան եղել է մոտ 50 •րամ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկի, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը և կապտավուն ջինսե տաբատի, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը, առկայությամբ:
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութա•րվում է դրականորեն /բնութա•իրը հաստատվել է նաև Նոր Նորքի 4/5 համատիրության նախա•ահի կողմից/, 09.05.2015թ.-ին ամբաստանյալի մոտ ախտորոշվել է ՙԱջ սրունքի դրսային պճեղի կոտրվածք տեղաշարժով՚:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ է •տնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 17.11.2009թ.-ին/:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը պետք է վերադարձնել Գարիկ Դավոյանին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Գարիկ Դավոյանի պատժի սկիզբը հաշվել դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը` վերադարձնել Գարիկ Դավոյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19.05.2015թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մա•դա Գրի•որյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Կարեն Բարսեղյանի,
պաշտպանª Անժելիկա Հակոբյանի,
տուժողª Էդ•ար Բարեղամյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ծնված 17.06.1987թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխան, աշխատում է ՙՄի ընդ Գա՚ ՍՊԸ-ում, որպես բանվոր, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
2014 թվականի հունիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09118814 քրեական •ործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին Գարիկ Միշայի Դավոյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա նախնական համաձայնության •ալով Լևոն Լևոնի Բազինյանի հետª ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ինª ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործադրելովª ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդ•ար Արմենակի Բարեղամյանի •լխինª պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթանª դիմել են փախուստի՚:
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 09118814 քրեական •ործից անջատվել է Լևոն Բազինյանի մասը, որին շնորհվել է 09118814/1 համարը:
2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին թիվ 09118814 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը պարզեց հետևյալը.
Գարիկ Դավոյանը, ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության •ալով այլ անձի հետ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 13:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդ•ար Բարեղամյանի •լխինª պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև իր հանցակցի հետ պարանոցից բացահայտ հափշտակել են վերջինիս պատկանող 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի:
Այսպես.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց իր մասով և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 24-ին, առավոտյան ժամը 11:00-ից 13:00-ի սահմաններում •նացել է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերմարկետի հարևանությամբ •տնվող ՙՕրանժ՚ ընկերության •րասենյակ` հեռախոսահամար •նելու նպատակով: Էդ•ար Բարեղամյանին չի ճանաչում, նրան մարմնական վնասվածք չի պատճառել և նրա պարանոցի ոսկյա շղթան չի հափշտակել:
Ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում: Գարիկ Դավոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարումը, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Էդ•ար Բարեղամյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 24-ին, առավոտյան ժամը 11:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցով քայլելով •նացել է դեպի թիվ 127 դպրոց, որտեղ այդ օրն ինքը պետք է քննություն հանձներ: Չհասած Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկ` իրեն է մոտեցել մոտ 1,73սմ հասակ, •եր կազմվածք, ներս ընկած աչքեր, կարճ մազեր ունեցող, մու• •ույնի սպորտային տաբատով մի անծանոթ երիտասարդ: Վերջինս իրեն հարցրել է, թե ճանաչում է արդյոք ՙՀոսոյին՚, ապա նաև հետաքրքրվել է, թե արդյոք մոտակայքում է բնակվում: Ինքը պատասխանել է, որ բնակվում է մոտակայքում, սակայն ՙՀոսո՚ անունով անձնավորություն չի ճանաչում, որից հետո շարունակել է իր ճանապարհը: Մինչ Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկ հասնելը մի պահ շրջվել է ու տեսել, որ այդ երիտասարդը •ալիս է իր ետևից: երբ հասել է դպրոցի մուտքի մոտ կրկին շրջվել է, սակայն այդ երիտասարդին չի տեսել: Արդեն քննության ընթացքում մի պահ դուրս է եկել և դպրոցի բակում տեսել է այդ նույն երիտասարդին: Ժամը 13:00-ի սահմաններում, երբ քննություններն ավարտելուց հետո համադասարանցիների հետ կան•նած է եղել դպրոցի բակում, իրեն է կանչել մոտ 1,69սմ հասակ, մու• •ան•ռահեր մազեր, նիհար կազմվածք, սուր դիմա•ծեր ունեցող, բաց •ույնի տաբատով մի անծանոթ երիտասարդ, որն ինչպես հետա•այում պարզվել է Գարիկ Դավոյանն է, ով իրեն սկսել է ինչ-որ աղջիկների վերաբերյալ հարցեր տալ, ապա երկուսով քայլել են դեպի դպրոցի հետնամաս: Դպրոցի անկյունային մասում տեսել է այն •եր կազմվածքով երիտասարդին, ով Պ. Սևակի փողոցում մոտեցել էր իրեն: Այդ երիտասարդը նույնպես միացել է իրենց ու կրկին աղջիկների վերաբերյալ հարցեր տվել: Նրանց հարցերին պատասխանելուց հետո հրաժեշտ է տվել նրանց և շրջվել, որ •նա: Շրջվելուց հետո •լխի ետևի հատվածում զ•ացել է հարված և պտտվելով տեսել է, որ այդ երկու երիտասարդները հարվածում են իր դեմքին: Ինքը բռնել է •լուխը ու կռացել, որպեսզի պաշտպանվի և այդ ժամանակ լսել է, թե նրանցից մեկն ինչպես է ասում մյուսին ՙհերիք ա, քաշի’՚ ու այդ ժամանակ ինքը զ•ացել է, թե ինչպես են իր պարանոցից քաշել իր ոսկյա շղթան: Քաշելու արդյունքում շղթան պոկվել է, որից հետո նրանք փախել են դեպի դպրոցի հետևի կողմը: Իրեն վատ զ•ալու պատճառով չի կարողացել նրանց ետևից վազել: Իր ոսկյա շղթան ունեցել է խորանարդաձև հյուսվածք, մոտ 48-50 •րամ քաշ, 585 հարկի և այն ձեռք է բերել 550.000 ՀՀ դրամով նշված դեպքից մոտ երկու ամիս առաջ:
Տուժող Էդ•ար Բարեղամյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը ենթարկվել է մի քանի վիրահատությունների, որոնց պատճառով դեպքի մանրամասներ չի հիշում, իսկ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս հիշել և դեպքի վերաբերյալ մանրամասն ցուցմունք է տվել, որոնք ամբողջությամբ ճշմարիտ են:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1761 եզրակացությամբ, համաձայն որի` քաղ. Է. Բարեղամյանի մարմնական վնասվածքներըª պարանոցի շրջանի քերծվածքների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հան•ամանքում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշ չեն պարունակում: Քաղ. Է. Բարեղամյանը տարածության մեջ կարող էր •տնվել ցանկացածª վնասվածքների առաջացումը չբացառող դիրքերում, վերոնշյալ վնասվածքները ստանալու պահին մարմնի տվյալ մակերեսներով ուղղված դեպիª բութ, կոշտ առարկան:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 17.07.2015թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` տուժող Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացրած թվով չորս անձանցից ճանաչել է Գարիկ Միշայի Դավոյանին և հայտարարել, որ դա հենց այն նույն անձն է, ով 2014թ.-ի հունիսի 24-ինª ժամը 13:00-ից 13:30-ի սահմաններում հարվածել է իրեն և հափշտակել պարանոցի ոսկյա շղթան: Գարիկ Դավոյանին ճանաչել է արտաքին տեսքից, կազմվածքից, հասակից, •ան•րահեր մազերից:
Խուզարկություն /առ•րավում/ կատարելու մասին 17.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում •տնվող Գարիկ Դավոյանի բնակարանից հայտնաբերվել և առ•րավվել են վերջինիս հա•ուստներըª կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը և կապտավուն ջինսե տաբատը, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 23.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս վերնաշապիկներից ճանաչել է 4 համարի տակ եղած վերնաշապիկը և հայտարարել, որ այն •ույնից նմանեցնում է 2014թ.-ի հունիսի 24-ին Գարիկ Դավոյանի հա•ին եղած վերնաշապիկին: /Ճանաչման ներկայացնելիս 4 համարի տակ եղել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեից խուզարկությամբ առ•րավված Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը/:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 23.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս ջինսե տաբատներից ճանաչել է 2 համարի տակ եղած ջինսե տաբատը և հայտարարել, որ այն •ույնից նմանեցնում է 2014թ.-ի հունիսի 24-ին Գարիկ Դավոյանի հա•ին եղած ջինսե տաբատին: /Ճանաչման ներկայացնելիս 2 համարի տակ եղել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեից խուզարկությամբ առ•րավված Գարիկ Դավոյանի կապտավուն ջինսե տաբատը, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը/:
Դեպքի վայրի զննության մասին 26.06.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցի 11հասցեում •տնվող թիվ 127 դպրոցի այն հատվածը, որտեղ իրեն են մոտեցել 2 անհայտ երիտասարդներ և հարվածել իր •լխին, դեմքին և պարանոցից հափշտակել ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Է. Բարեղամյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցի կան•առի այն հատվածը, որտեղ այդ երկու երիտասարդներից մեկն իրենից ինչ-որ բան է հարցրել:
22.07.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` զննության է ենթարկվել ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Կ. Ուլնեցի և Պ. Սևակ փողոցների խաչմերուկները տեսանկարահանող սարքերի ձայնա•րությունը` էլեկտրոնային կրիչի վրա ձայնա•րված:
22.07.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Կ. Ուլնեցի և Պ. Սևակ փողոցների խաչմերուկները տեսանկարահանող սարքերի ձայնա•րության զննության ժամանակ զննության մասնակից Էդ•ար Բարեղամյանը հայտարարել է, որ Պ. Սևակ փողոցի կան•առի մոտից դեպի Կ. Ուլնեցի խաչմերուկ •նացող երիտասարդն ինքն է: Պ. Սևակ փողոցի աջ հատվածում իրար ետևից քայլող երկու երիտասարդներից առջևինը ինքն է, իսկ ետևից եկողը` այն նույն երիտասարդն է, ով Պ. Սևակի փողոցի վրա իրեն մոտեցել և հարցրել է ոմն Հոսոյի վերաբերյալ: Պ. Սևակի և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկը ձախ ուղղությամբ վազելով անցնող երիտասարդը հանդիսանում է Գարիկ Դավոյանը, իսկ միևնույն ժամանակ իրար զու•ահեռ վեևի փողոցից անցնում են ինքը` Է. Բարեղամյանը և Պ. Սևակի փողոցի վրա իրեն մոտեցած ու իր հետ զրուցած անձը: Նշված բոլոր անձինք քայլելով •նում են դեպի թիվ 127 դպրոցի ուղղությամբ:
Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթով` ՙVebratim DVD-R՚ տեսակի լազերային սկավառակով, որում առկա է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված 2014թ. հունիսի 24-ի ժամը 10:30-ից մինչև ժամը 11:15-ը ընկած ժամանակահատվածում Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկում տեղադրված տեսանկարահանված սարքի միջոցով արձանա•րված տեսանյութի ձայնա•րությունը:
06.10.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված Գարիկ Դավոյանի բջջային հեռախոսահամարի զննությամբ պարզվել է, որ Գարիկ Դավոյանի 098-29-26-26 և Լևոն Բազինյանի 094-05-19-91 հեռախոսահամարները 2014թ. հունիսի 24-ի ժամը 09:30-ից մինչև ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում շահա•ործվել են Երևան քաղաքի Պ. Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների հատվածներում, ինչպես նաև վերը նշված հեռախոսահամարներով միմյանց հեռախոսազան•եր են կատարվել:
Հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 015717 արձանա•րությամբ, համաձայն որի` 24.06.2014թ.-ին Էդ•ար Բարեղամյանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 24.06.2014թ. ժամը 13:30-ի սահմաններում ավարտելով իր քննությունը, դուրս է եկել թիվ 127 դպրոցի բակ և այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել անծանոթ մի տղա ու զրուցելու պատրվակով իրեն կանչել է մի կողմ, հետևից հանկարծակի հարվածել է իրեն, որի պատճառով աչքերի դեմը սևացել է, և վերջինս օ•տվելով իր անօ•նական վիճակից պարանոցից քաշել պոկելով հափշտակել է իր ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Ոսկյա շղթան եղել է մոտ 50 •րամ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկի, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը և կապտավուն ջինսե տաբատի, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը, առկայությամբ:
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութա•րվում է դրականորեն /բնութա•իրը հաստատվել է նաև Նոր Նորքի 4/5 համատիրության նախա•ահի կողմից/, 09.05.2015թ.-ին ամբաստանյալի մոտ ախտորոշվել է ՙԱջ սրունքի դրսային պճեղի կոտրվածք տեղաշարժով՚:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ է •տնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 17.11.2009թ.-ին/:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը պետք է վերադարձնել Գարիկ Դավոյանին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Գարիկ Դավոյանի պատժի սկիզբը հաշվել դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը` վերադարձնել Գարիկ Դավոյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0204/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-12-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0204/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09118814 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գարիկ Դավոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ՝ ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Բարեղամյանի գլխին՝ պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի՝ 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան՝ դիմել են փախուստի։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գարիկ |
| Ազգանուն | Դավոյան |
| Հայրանուն | Միշայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 176 Մաս 2 Կետ 1,2,4 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 24-12-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 24-12-2014 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-12-2014 |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-01-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գարիկ |
| Ազգանուն | Դավոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա. Խաչատրյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:20 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 19-05-2015 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գարիկ |
| Ազգանուն | Դավոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 19-05-2015 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0204/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19.05.2015թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Մա•դա Գրի•որյանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Կարեն Բարսեղյանի, պաշտպանª Անժելիկա Հակոբյանի, տուժողª Էդ•ար Բարեղամյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ծնված 17.06.1987թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխան, աշխատում է ՙՄի ընդ Գա՚ ՍՊԸ-ում, որպես բանվոր, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը: 2014 թվականի հունիսի 24-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09118814 քրեական •ործը: 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին Գարիկ Միշայի Դավոյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա նախնական համաձայնության •ալով Լևոն Լևոնի Բազինյանի հետª ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ինª ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործադրելովª ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդ•ար Արմենակի Բարեղամյանի •լխինª պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթանª դիմել են փախուստի՚: 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 09118814 քրեական •ործից անջատվել է Լևոն Բազինյանի մասը, որին շնորհվել է 09118814/1 համարը: 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին թիվ 09118814 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատաքննությամբ և •ործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը պարզեց հետևյալը. Գարիկ Դավոյանը, ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության •ալով այլ անձի հետ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին, ժամը 13:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդ•ար Բարեղամյանի •լխինª պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև իր հանցակցի հետ պարանոցից բացահայտ հափշտակել են վերջինիս պատկանող 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Այսպես. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց իր մասով և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 24-ին, առավոտյան ժամը 11:00-ից 13:00-ի սահմաններում •նացել է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերմարկետի հարևանությամբ •տնվող ՙՕրանժ՚ ընկերության •րասենյակ` հեռախոսահամար •նելու նպատակով: Էդ•ար Բարեղամյանին չի ճանաչում, նրան մարմնական վնասվածք չի պատճառել և նրա պարանոցի ոսկյա շղթան չի հափշտակել: Ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում: Գարիկ Դավոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարումը, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Էդ•ար Բարեղամյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. հունիսի 24-ին, առավոտյան ժամը 11:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցով քայլելով •նացել է դեպի թիվ 127 դպրոց, որտեղ այդ օրն ինքը պետք է քննություն հանձներ: Չհասած Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկ` իրեն է մոտեցել մոտ 1,73սմ հասակ, •եր կազմվածք, ներս ընկած աչքեր, կարճ մազեր ունեցող, մու• •ույնի սպորտային տաբատով մի անծանոթ երիտասարդ: Վերջինս իրեն հարցրել է, թե ճանաչում է արդյոք ՙՀոսոյին՚, ապա նաև հետաքրքրվել է, թե արդյոք մոտակայքում է բնակվում: Ինքը պատասխանել է, որ բնակվում է մոտակայքում, սակայն ՙՀոսո՚ անունով անձնավորություն չի ճանաչում, որից հետո շարունակել է իր ճանապարհը: Մինչ Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկ հասնելը մի պահ շրջվել է ու տեսել, որ այդ երիտասարդը •ալիս է իր ետևից: երբ հասել է դպրոցի մուտքի մոտ կրկին շրջվել է, սակայն այդ երիտասարդին չի տեսել: Արդեն քննության ընթացքում մի պահ դուրս է եկել և դպրոցի բակում տեսել է այդ նույն երիտասարդին: Ժամը 13:00-ի սահմաններում, երբ քննություններն ավարտելուց հետո համադասարանցիների հետ կան•նած է եղել դպրոցի բակում, իրեն է կանչել մոտ 1,69սմ հասակ, մու• •ան•ռահեր մազեր, նիհար կազմվածք, սուր դիմա•ծեր ունեցող, բաց •ույնի տաբատով մի անծանոթ երիտասարդ, որն ինչպես հետա•այում պարզվել է Գարիկ Դավոյանն է, ով իրեն սկսել է ինչ-որ աղջիկների վերաբերյալ հարցեր տալ, ապա երկուսով քայլել են դեպի դպրոցի հետնամաս: Դպրոցի անկյունային մասում տեսել է այն •եր կազմվածքով երիտասարդին, ով Պ. Սևակի փողոցում մոտեցել էր իրեն: Այդ երիտասարդը նույնպես միացել է իրենց ու կրկին աղջիկների վերաբերյալ հարցեր տվել: Նրանց հարցերին պատասխանելուց հետո հրաժեշտ է տվել նրանց և շրջվել, որ •նա: Շրջվելուց հետո •լխի ետևի հատվածում զ•ացել է հարված և պտտվելով տեսել է, որ այդ երկու երիտասարդները հարվածում են իր դեմքին: Ինքը բռնել է •լուխը ու կռացել, որպեսզի պաշտպանվի և այդ ժամանակ լսել է, թե նրանցից մեկն ինչպես է ասում մյուսին ՙհերիք ա, քաշի’՚ ու այդ ժամանակ ինքը զ•ացել է, թե ինչպես են իր պարանոցից քաշել իր ոսկյա շղթան: Քաշելու արդյունքում շղթան պոկվել է, որից հետո նրանք փախել են դեպի դպրոցի հետևի կողմը: Իրեն վատ զ•ալու պատճառով չի կարողացել նրանց ետևից վազել: Իր ոսկյա շղթան ունեցել է խորանարդաձև հյուսվածք, մոտ 48-50 •րամ քաշ, 585 հարկի և այն ձեռք է բերել 550.000 ՀՀ դրամով նշված դեպքից մոտ երկու ամիս առաջ: Տուժող Էդ•ար Բարեղամյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը ենթարկվել է մի քանի վիրահատությունների, որոնց պատճառով դեպքի մանրամասներ չի հիշում, իսկ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս հիշել և դեպքի վերաբերյալ մանրամասն ցուցմունք է տվել, որոնք ամբողջությամբ ճշմարիտ են: Դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1761 եզրակացությամբ, համաձայն որի` քաղ. Է. Բարեղամյանի մարմնական վնասվածքներըª պարանոցի շրջանի քերծվածքների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հան•ամանքում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշ չեն պարունակում: Քաղ. Է. Բարեղամյանը տարածության մեջ կարող էր •տնվել ցանկացածª վնասվածքների առաջացումը չբացառող դիրքերում, վերոնշյալ վնասվածքները ստանալու պահին մարմնի տվյալ մակերեսներով ուղղված դեպիª բութ, կոշտ առարկան: Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 17.07.2015թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` տուժող Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացրած թվով չորս անձանցից ճանաչել է Գարիկ Միշայի Դավոյանին և հայտարարել, որ դա հենց այն նույն անձն է, ով 2014թ.-ի հունիսի 24-ինª ժամը 13:00-ից 13:30-ի սահմաններում հարվածել է իրեն և հափշտակել պարանոցի ոսկյա շղթան: Գարիկ Դավոյանին ճանաչել է արտաքին տեսքից, կազմվածքից, հասակից, •ան•րահեր մազերից: Խուզարկություն /առ•րավում/ կատարելու մասին 17.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում •տնվող Գարիկ Դավոյանի բնակարանից հայտնաբերվել և առ•րավվել են վերջինիս հա•ուստներըª կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը և կապտավուն ջինսե տաբատը, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը: Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 23.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս վերնաշապիկներից ճանաչել է 4 համարի տակ եղած վերնաշապիկը և հայտարարել, որ այն •ույնից նմանեցնում է 2014թ.-ի հունիսի 24-ին Գարիկ Դավոյանի հա•ին եղած վերնաշապիկին: /Ճանաչման ներկայացնելիս 4 համարի տակ եղել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեից խուզարկությամբ առ•րավված Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը/: Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 23.07.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանն իրեն ճանաչման ներկայացված թվով չորս ջինսե տաբատներից ճանաչել է 2 համարի տակ եղած ջինսե տաբատը և հայտարարել, որ այն •ույնից նմանեցնում է 2014թ.-ի հունիսի 24-ին Գարիկ Դավոյանի հա•ին եղած ջինսե տաբատին: /Ճանաչման ներկայացնելիս 2 համարի տակ եղել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զան•ված 2-րդ հատված 33 շենք, 44 բնակարան հասցեից խուզարկությամբ առ•րավված Գարիկ Դավոյանի կապտավուն ջինսե տաբատը, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը/: Դեպքի վայրի զննության մասին 26.06.2014թ.-ին կազմված արձանա•րությամբ, համաձայն որի` Էդ•ար Բարեղամյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցի 11հասցեում •տնվող թիվ 127 դպրոցի այն հատվածը, որտեղ իրեն են մոտեցել 2 անհայտ երիտասարդներ և հարվածել իր •լխին, դեմքին և պարանոցից հափշտակել ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Է. Բարեղամյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի Պ. Սևակ փողոցի կան•առի այն հատվածը, որտեղ այդ երկու երիտասարդներից մեկն իրենից ինչ-որ բան է հարցրել: 22.07.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` զննության է ենթարկվել ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Կ. Ուլնեցի և Պ. Սևակ փողոցների խաչմերուկները տեսանկարահանող սարքերի ձայնա•րությունը` էլեկտրոնային կրիչի վրա ձայնա•րված: 22.07.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Կ. Ուլնեցի և Պ. Սևակ փողոցների խաչմերուկները տեսանկարահանող սարքերի ձայնա•րության զննության ժամանակ զննության մասնակից Էդ•ար Բարեղամյանը հայտարարել է, որ Պ. Սևակ փողոցի կան•առի մոտից դեպի Կ. Ուլնեցի խաչմերուկ •նացող երիտասարդն ինքն է: Պ. Սևակ փողոցի աջ հատվածում իրար ետևից քայլող երկու երիտասարդներից առջևինը ինքն է, իսկ ետևից եկողը` այն նույն երիտասարդն է, ով Պ. Սևակի փողոցի վրա իրեն մոտեցել և հարցրել է ոմն Հոսոյի վերաբերյալ: Պ. Սևակի և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկը ձախ ուղղությամբ վազելով անցնող երիտասարդը հանդիսանում է Գարիկ Դավոյանը, իսկ միևնույն ժամանակ իրար զու•ահեռ վեևի փողոցից անցնում են ինքը` Է. Բարեղամյանը և Պ. Սևակի փողոցի վրա իրեն մոտեցած ու իր հետ զրուցած անձը: Նշված բոլոր անձինք քայլելով •նում են դեպի թիվ 127 դպրոցի ուղղությամբ: Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթով` ՙVebratim DVD-R՚ տեսակի լազերային սկավառակով, որում առկա է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված 2014թ. հունիսի 24-ի ժամը 10:30-ից մինչև ժամը 11:15-ը ընկած ժամանակահատվածում Պ. Սևակ և Կ. Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկում տեղադրված տեսանկարահանված սարքի միջոցով արձանա•րված տեսանյութի ձայնա•րությունը: 06.10.2014թ.-ին կազմված զննության արձանա•րությամբ, ըստ որի` ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից ստացված Գարիկ Դավոյանի բջջային հեռախոսահամարի զննությամբ պարզվել է, որ Գարիկ Դավոյանի 098-29-26-26 և Լևոն Բազինյանի 094-05-19-91 հեռախոսահամարները 2014թ. հունիսի 24-ի ժամը 09:30-ից մինչև ժամը 13:00-ն ընկած ժամանակահատվածում շահա•ործվել են Երևան քաղաքի Պ. Սևակ և Ռուբինյանց փողոցների հատվածներում, ինչպես նաև վերը նշված հեռախոսահամարներով միմյանց հեռախոսազան•եր են կատարվել: Հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 015717 արձանա•րությամբ, համաձայն որի` 24.06.2014թ.-ին Էդ•ար Բարեղամյանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 24.06.2014թ. ժամը 13:30-ի սահմաններում ավարտելով իր քննությունը, դուրս է եկել թիվ 127 դպրոցի բակ և այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել անծանոթ մի տղա ու զրուցելու պատրվակով իրեն կանչել է մի կողմ, հետևից հանկարծակի հարվածել է իրեն, որի պատճառով աչքերի դեմը սևացել է, և վերջինս օ•տվելով իր անօ•նական վիճակից պարանոցից քաշել պոկելով հափշտակել է իր ոսկյա շղթան ու դիմել փախուստի: Ոսկյա շղթան եղել է մոտ 50 •րամ: Իրեղեն ապացույց ճանաչված Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկի, որի օձիքի ներսի կողմում առկա է ՙAMATO wear՚ •րառումը և կապտավուն ջինսե տաբատի, որի հետին մասում առկա է ՙitalian capture՚ •րառումը, առկայությամբ: Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութա•րվում է դրականորեն /բնութա•իրը հաստատվել է նաև Նոր Նորքի 4/5 համատիրության նախա•ահի կողմից/, 09.05.2015թ.-ին ամբաստանյալի մոտ ախտորոշվել է ՙԱջ սրունքի դրսային պճեղի կոտրվածք տեղաշարժով՚: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ է •տնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 17.11.2009թ.-ին/: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի հայտնաբերել: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը պետք է վերադարձնել Գարիկ Դավոյանին: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Գարիկ Դավոյանի պատժի սկիզբը հաշվել դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն •ույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը` վերադարձնել Գարիկ Դավոյանին: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: դատավոր` ստորա•րություն Բնա•րի հետ ճիշտ է` դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-05-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-06-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 213 |
| Էջերի քանակ | 78 |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն գույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը՝ մեկ փաթեթում՝ կնիքված վիճակում: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-06-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 213, 78 |
| Գործին կից նյութերը | Իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն գույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը՝ մեկ փաթեթում՝ կնիքված վիճակում: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 23-06-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 213,78 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-15146/15 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 01-07-2015 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 12-04-2016 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 15-04-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-04-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 3 հատորից. 1-ինը՝ 212 թերթից, 2-րդը՝ 170 թերթից, 3-րդը՝ 47 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-04-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 212,170,47 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0204/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-06-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-06-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Անժելիկա |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գարիկ Դավոյան Ամբողջությամբ բավարարել վերաքննիչ բողոքը : Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Գարիկ Միշայի Դավոյանի /ՀՀ քր օր-ի 176 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 2-րդ և 4-րդ կետերով - ազատազրկում 3 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 19.05.2015թ. կայացրած դատավճիռը : Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փոփոխել , նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով : Տուգանքի ձևով պատիժը ակնհայտ մեղմ գտնելու դեպքում կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել , սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-06-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 30-06-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 30-06-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-08-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-11-2015 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գարիկ |
| Ազգանուն | Դավոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԱՔԴ/0204/01/14 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 նոյեմբերի 2015 թվական ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ դատավորներ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ ամբաստանյալ` Գ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ պաշտպան` Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը` բերված ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2014 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի ոսկյա շղթան բացահայտ հափշտակելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09118814 քրեական գործը: 2. Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ Էդգար Արմենակի Բարեղամյանը ճանաչվել է թիվ 09118814 քրեական գործով տուժող: 3. Նախաքննական մարմնի 17.07.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին: 4. Նախաքննական մարմնի 24.07.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավոյանը թիվ 09118814 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով: 5. Նախաքննական մարմնի 17.11.2014թ. որոշմամբ Գարիկ Միշայի Դավոյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով: 6. 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով թիվ 09118814 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/: 7. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, ընդունվել է վարույթ, իսկ 2015 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության 2015 թվականի հունվարի 22-ին, ժամը 14.00-ին: 8. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռով Գարիկ Միշայի Դավոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով: Գարիկ Դավոյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Գարիկ Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Գարիկ Դավոյանի կապտասպիտակավուն գույնի վերնաշապիկը և կապտավուն ջինսե տաբատը վերադարձնել վերջինիս: 9. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: 10. Պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2015 թվականի հունիսի 19-ին, իսկ Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի հունիսի 22-ին: Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2015 թվականի հունիսի 30-ին: 11. Վերաքննիչ դատարանի 2015 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գարիկ Միշայի Դավոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2015 թվականի հուլիսի 16-ին, ժամը` 11.00-ին, Երևան քաղաքում: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ 12. Գարիկ Միշայի Դավոյանը նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի գլխին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` դիմել են փախուստի: 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 09118814 քրեական գործից անջատվել է Լևոն Բազինյանի մասը, որին շնորհվել է 09118814/1 համարը: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 13. Պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 19.05.2015թ. դատավճիռը, իր պաշտպանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փոխարինել այլ պատժատեսակով` տուգանքով, իսկ եթե այնուամենայնիվ վերաքննիչ դատարանը գործի քննությամբ հանգի այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն արդարացի է, ապա կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և առաջին ատյանի դատարանի 19.05.2015թ. դատավճռով ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Ի հիմնավորումն իր պահանջի` պաշտպան Ա.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում բերել է մասնավորապես հետևյալ փաստարկներն ու հիմնավորումները. Պաշտպան Ա.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքները, նշել է այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրելով նախաքննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ, բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն չի կատարել: Պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստայալ Գ.Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքները, որոնցով վերջինս ըստ էության իրեն մեղավոր չի ճանաչել, անտեսելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանն առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ժամանակ իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է կատարածի համար, սակայն հրաժարվել է ցուցմունք տալուց: Այս պարագայում առաջին ատյանի դատարանը գնահատելով Գարիկ Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքը, հանգել է այն հետևության, որ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, որպիսի հանգամանքն անհիմն է, քանի որ Գ.Դավոյանը ցուցմունք տալուց հրաժարվելով օգտվել է ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարությամբ իրեն վերապահված իրավունքներից, որը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս իրեն: Ըստ պաշտպան Ա.Հակոբյանի` առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը: Վերաքննիչ բողոքում նշվել է նաև այն մասին, որ տուժող Էդ.Բարեղամյանն անհայտ պատճառներով առաջին ատյանի դատարանում չի հայտնել վերը նշված հանգամանքի մասին, սակայն դատաքննությունը ավարտվելուց հետո առաջին ատյանի դատարան դիմում է ներկայացրել, որում մասնավորապես հայտնելով, որ ամբաստանյալը հատուցել է իրեն պատճառված վնասը, նշել է, որ ամբաստանյալի դեմ որևէ պարտք ու պահանջ չունի: Նման պայմաններում պաշտպան Ա.Հակոբյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը տուժողի դիմումը գնահատականի չի արժանացել, առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս և ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել գործի նյութերում նման դիմումի առկայությունը, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ և անարդարացի պատիժ: Վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով առաջին ատյանի դատարանի կողմից որպես ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի իրավական դրույթները, պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ վերջինիս խնամքին են կինն ու մեկ մանկահասակ երեխան, աշխատում է <<Մի ընդ Գա>> ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, 2-րդ հատված, 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, այսինքն` ունի աշխատանք և մշտական բնակության վայր, գործի քննության ընթացքում Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված է եղել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, և նման պայմաններում Գ.Դավոյանը երբեք չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից և չի խուսափել քննությունից, հակառակը` ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար: Վերաքննիչ բողոքում վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման թույլատրելիության վերաբերյալ, պաշտպան Ա.Հակոբյանը նշել է նաև այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանին մեղսագրված արարքի համար քրեական օրենսգիրքը նախատեսում է այլընտրանքային պատիժ, ուստի հաշվի առնելով Գ.Դավոյանի անձը, առաջին ատյանի դատարանը կարող էր նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ 14. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, մեղադրող Կ.Բարսեղյանի պատասխանը` բերված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհնարինությունը 15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>: 16. Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: 17. Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>: 18. Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/ 19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/ 20. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է մի շարք որոշումներում, <<…որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը…>>: /տես` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 23-ի ԵԷԴ/0138/01/09 որոշումը, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի ԵԿԴ/0126/01/10 որոշումը/ 21. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, իր 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի ԵԿԴ/0098/01/09 որոշմամբ նշել է հետևյալը. <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը:)…>>: 22. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`… 6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>> 23. Վերոգրյալի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում արձանագրել և պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հաշվի է առել հետևյալը. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրականորեն /բնութագիրը հաստատվել է նաև Նոր Նորքի 4/5 համատիրության նախագահի կողմից/, 09.05.2015թ.-ին ամբաստանյալի մոտ ախտորոշվել է <<Աջ սրունքի դրսային պճեղի կոտրվածք տեղաշարժով:>>: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքի տակ է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 17.11.2009թ.-ին/: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել:>>: 24.Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գարիկ Միշայի Դավոյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, նկատի ունենալով գործի կոնկրետ հանգամանքները, սույն որոշման 12-րդ կետում շարադրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը և գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ վերջինս պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը: 25. Այս առումով վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալի կողմից կրելու հարցը քննարկելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, և ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան բացառապես ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի կողմից փաստացի կրելու պայմաններում: 26. Վերաքննիչ դատարանը սույն գործով հարկ է համարում նաև անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմին` կողոպուտին, մասնավորապես արձանագրելով, որ այն բնութագրվում է որպես ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն և այն հափշտակության ավելի վտանգավոր եղանակ է, քան գողությունը: Կողոպտիչը, գործելով բացահայտ, սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի, կամ այլ անձանց աչքի առջև իրեն դրսևորում է որպես հանդուգն,…: Նշվածի համատեքստում վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով հիմնավորված և ապացուցված են համարվել այն հանգամանքները, որ Գարիկ Դավոյանը նախնական համաձայնության գալով Լևոն Բազինյանի հետ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի հունիսի 24-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի թիվ 127 դպրոցի մոտ, կյանքի կամ առողջության ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով հարվածներ են հասցրել Էդգար Արմենակի Բարեղամյանի գլխին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև պարանոցից բացահայտ հափշտակելով խոշոր չափի 550.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` դիմել են փախուստի, որպիսի հանգամանքը վկայում է հանցավորի հանդուգն լինելու և վերջինիս անձի վտանգավորության մասին: 27. Նման պայմաններում վերաքննիչ դատարանը ևս չունի համոզվածություն, վստահություն, առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Գարիկ Դավոյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, պաշտպանության կողմի հայտնած փաստարկներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դրա տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննության առնելիս, ուստի դրանք հիմք չեն կարող դառնալ ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակը փոխելու կամ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար: 28. Այսինքն, Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարիկ Միշայի Դավոյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար, որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը և պատժի նպատակների իրագործումը: 29. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի հեղինակի այն պնդումներին, որ առաջին ատյանի դատարանը Գարիկ Դավոյանի նախաքննական ցուցմունքները գնահատել է ի վնաս վերջինիս և հանգել է այն հետևության, որ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքն ըստ էության չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանն իր վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Գ.Դավոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը չի վիճարկել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի կողմից մեղքը չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, ըստ էության վերաբերվում է առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը, քանի որ գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս առաջին ատյանի դատարանը որպես վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք արձանագրել է ամբաստանյալի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա ունենալու հանգամանքը: Նշվածի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ պաշտպան Ա.Հակոբյանի պնդումներն այն մասին, որ նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի կողմից առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելն ու ցուցմունք տալուց հրաժարվելը մեկնաբանվել է ի վնաս ամբաստանյալի, անհիմն են և մտացածին, դրանք չեն բխում գործի նյութերից: 30. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի հեղինակի այն պնդումներին, որ առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ տուժողին պատճառված վնասը հարթելը չի նվազեցնում կատարված հանցանքի վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ուստի չի կարող հիմք հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցայով որպես պատժատեսակ նախատեսված տուգանք նշանակելու կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար: 31.Անդրադառնալով պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարներին, որ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ վերջինիս խնամքին են կինն ու մեկ մանկահասակ երեխան, աշխատում է <<Մի ընդ Գա>> ՍՊԸ-ում որպես բանվոր, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Նոր Նորքի 4-րդ զանգված, 2-րդ հատված, 33 շենք, 44 բնակարան հասցեում, այսինքն` ունի աշխատանք և մշտական բնակության վայր, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք ևս չեն կարող բավարար հիմք համարվել Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես պատժատեսակ տուգանք ընտրելու կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար: 32. Ինչ վերաբերվում է պաշտպան Ա.Հակոբյանի այն պնդումներին, որ գործի քննության ընթացքում Գ.Դավոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված է եղել ստորագրությունը չհեռանալու մասին, և նման պայմաններում Գ.Դավոյանը երբեք չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից և չի խուսափել քնությունից, հակառակը` ամբողջությամբ ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարածի համար, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ գործի քննության ընթացքում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելը դեռևս չի վկայում այն մասին, որ կոնկրետ գործով ապահովվել է պատժի նպատակների իրագործումը, սոցիալական արդարության վերականգնումն ու ամբաստանյալի ողղվելը: 33. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ա.Հակոբյանի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. Պաշտպան Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2.Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը` Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3.Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-11-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 10-12-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 /երկու/ հատոր, 1-ին հատորը`213 թերթ,2-րդ հատորը` 170 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 10-12-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 213, 170 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-25775/15 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0204/01/14
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 08-12-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Անժելիկա |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Գարիկ Միշայի Դավոյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 10-12-2015 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-25775 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 22-12-2015 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0204/01/14 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 22-12-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար
| Ամսաթիվ | 21-01-2016 |
|---|---|
| Ժամկետ | 15 օր |
| Որոշման եզրափակիչ մաս | ԵԱՔԴ/0204/01/14 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 հունվարի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ քննարկելով Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «(…) Վճռաբեկ բողոքին կցվում է (…) վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)»։ Բողոքի և կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը, ինչպես նաև առկա չէ վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)։ Այսինքն՝ պահպանված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ և 5-րդ մասերի պահանջները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 15-օրյա ժամկետ՝ սույն որոշմամբ արձանագրված ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 15-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է բողոք
| Բողոքի ներկայացման ամսաթիվը | 03-02-2016 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Անժելիկա |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է
| Ամսաթիվ | 29-03-2016 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0204/01/14 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 29 մարտի 2016 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճռով Գարիկ Դավոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։ Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մայիսի 19-ի դատավճիռը՝ օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանը։ Վճռաբեկ դատարանը 2016 թվականի հունվարի 21-ի որոշմամբ ներկայացված բողոքը վերադարձրել է` տրամադրելով 15-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Պաշտպան Ա.Հակոբյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք՝ խնդրելով պատժի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշումը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով՝ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև ճիշտ չի մեկնաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ և 399-րդ հոդվածները։ Բողոքաբերի փաստարկների և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գարիկ Միշայի Դավոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Դավոյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 02-04-2016 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 06-04-2016 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 213, 170, 38 /3-րդ հատորը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ թերթ: |