ԵԱՔԴ/0194/01/14







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«08» հունիսի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատավորներ

դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
տուժողներ

պաշտպան
ամբաստանյալ
Մ.Պապոյան
Վ.Ռշտունի
Ռ.Բարսեղյան
Էդ.Մկրտչյան
Է.Պետրոսյան
Ռ.Հաջջիշեիխմուս
Ի.Հաջի Ալի
Ա.Հակոբյան
Ա.Աղաջանյան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի (ծնված` 1974 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում` չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի 27-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Սարի Թաղի Որմնադիրների փողոցի 2-րդ շարքի 9-րդ տանը) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2015 թվականի մարտի 13-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13810914 քրեական գործը:
2014 թվականի նոյեմբերի 5-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 13810914 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2014 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Վ.Սարգսյանի որոշմամբ թիվ 13810914 քրեական գործով Արմեն Վալերիի Աղաջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն արարքների համար, որ նա, 2012 թվականի մայիսին, չարաշահելով Սիրիայի Հանրապետության քաղաքացի Իբրահիմ Հաջի Ալիի վստահությունը, ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու գործընթացը կազմակերպելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից պահանջել է 8.000 ԱՄՆ դոլար, նախնական նրանից վերցրել է 2.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև` Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում և Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում մաս-մաս ստացել է իր կողմից պահանջված գումարը, իսկ ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու գործընթացքը վերջնական լուծելու պատրվակով 2013 թվականի դեկտեմբերին Իբրահիմ Հաջի Ալիից պահանջել է ևս 500 ԱՄՆ դոլար: Արդեն 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջին ՀՀ քաղաքացիության անձնագրերն Իբրահիմ Հաջի Ալիին տրամադրելու պատրվակով նրանից պահանջել է 26.000 ՀՀ դրամ և Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, հանդիպելով Իբրահիմ Հաջի Ալիին, նրանից խաբեությամբ վերցրել է նշված գումարը, սակայն ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու գործընթացը կազմակերպելու համար որևէ գործողություն չի կատարել և խարդախությամբ տիրանալով ընդհանուր 3.456.430 ՀՀ դրամին` Իբրահիմ Հաջի Ալիին պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս:
Բացի այդ, 2013 թվականի օգոստոսին, չարաշահելով Սիրիայի Հանրապետության քաղաքացի Ռաման Հաջջիշեիխմուսի վստահությունը, ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու գործընթացը կազմակերպելու պատրվակով խաբեությամբ նրանից պահանջել է 8.000 ԱՄՆ դոլար, նախնական նրանից վերցրել է 2.000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև` Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում և Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում մաս-մաս ստացել է իր կողմից պահանջված գումարը, իսկ ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու գործընթացքը վերջնական լուծելու պատրվակով 2013 թվականի դեկտեմբերին Ռաման Հաջջիշեիխմուսից պահանջել է ևս 500 ԱՄՆ դոլար: Արդեն 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջին ՀՀ քաղաքացիության անձնագրերը Ռաման Հաջջիշեիխմուսին տրամադրելու պատրվակով նրանից պահանջել է 26.000 ՀՀ դրամ և Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, հանդիպելով Ռաման Հաջջիշեիխմուսի ընկեր Իբրահիմ Հաջի Ալիին, Ռաման Հաջջիշեիխմուսի` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը տրամադրելու պատրվակով խաբեությամբ Իբրահիմ Հաջի Ալիից վերցրել է նշված գումարը, սակայն ՀՀ քաղաքացիություն ստանալու գործընթացը կազմակերպելու համար որևէ գործողություն չի կատարել և խարդախությամբ տիրանալով ընդհանուր 3.456.430 ՀՀ դրամին` Ռաման Հաջջիշեիխմուսին պատճառել է առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս:
2014 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի վերաբերյալ թիվ 13810914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0194/01/14 համարը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 13-ի թիվ ԵԱՔԴ/0194/01/14 դատավճռի համաձայն` ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ռաման Հաջջիշեիխմուսից հափշտակություն կատարելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Արմեն Աղաջանյանը դատապարտվել է ազատազրկման` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Իբրահիմ Հաջի Ալիից հափշտակություն կատարելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Արմեն Աղաջանյանը դատապարտվել է ազատազրկման` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արմեն Աղաջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Արմեն Աղաջանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից: Արմեն Աղաջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2015 թվականի ապրիլի 15-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել 2015 թվականի ապրիլի 13-ին) Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 13-ի թիվ ԵԱՔԴ/0194/01/14 դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 13-ի թիվ ԵԱՔԴ/0194/01/14 դատավճիռը: Իր պաշտպանյալ Արմեն Աղաջանյանի նկատմամբ հարուցված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործի վարույթը կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Դատարանի կողմից հանցանքը կատարելու մեջ իր պաշտպանյալի մեղավորությունը դատական քննության ընթացքում ապացուցված համարելու դեպքում, կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անհիմն է, այն չի բխում օրենքից և գործի փաստական հանգամանքներից, ուստի այն ենթակա է բեկանման: Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է անօրինական և չհիմնավորված դատավճիռ, որը չի բխում ՀՀ Սահմանադրության և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներից: Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա և չեն համապատասխանում Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներին: Վերլուծելով ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է գնահատել դրանք: Առաջին ատյանի դատարանն ապացույցները բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության չի ենթարկել: Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքները մյուս ապացույցների հետ համադրելով գնահատել է որպես հավաստի և դրանցում նշված հանգամանքները հաստատված է համարել նաև քրեական գործի այլ ապացույցներով: Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, Առաջին ատյանի դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտել և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված համարել, որ ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանը կատարել է երկու դրվագով հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որոնցով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հերքվում են և իր պաշտպանյալի անմեղությունն ապացուցվում է գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով: Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալը դատական քննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն ընդունել է Իբրահիմ Հաջի Ալիին և Ռաման Հաջջիշեիխմուսին պարտք լինելու հանգամանքը: Նա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010-2013 թվականներին աշխատել է Քասախ գյուղում` որպես շինարար, կառուցել է առանձնատներ և վաճառել: Նա հայտնել է, որ քրեական գործով տուժող Իբրահիմ Հաջի Ալիին ճանաչում է 2012 թվականից, ով զբաղվել է հագուստի վաճառքով: Արմեն Աղաջանյանը Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 10-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում խանութ է ունեցել, որտեղ նույնպես հագուստ է վաճառել և նա Իբրահիմից ապրանք է վերցրել` խանութում վաճառելու համար: 2012 թվականին Իբրահիմն իրեն դիմել է տուն կառուցելու համար: Իրենք միասին նայել են տարածքը և պայմանավորվել, որ Արմեն Աղաջանյանը պետք է տուն կառուցի Իբրահիմի համար: Այնուհետև` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում նրանք գրել են պարտավորագիր և քանի որ Իբրահիմը հայերեն չի գրել, գրել է Նարինե Սինանյանը և նրանք ստորագրել են, որտեղ նշվել է գումարի չափը և ժամանակահատվածը: 2012 թվականի վերջին Իբրահիմը վճարել է 7.200.000 ՀՀ դրամ, իսկ մնացած 11.250.000 ՀՀ դրամը պետք է վճարեր շինարարության ավարտից հետո: Հողամասը գնելուց 1.000.000 ՀՀ դրամ վճարել է ինքը և Իբրահիմի ցանկությամբ հողամասը գնել են Անի Բոյաջյանի անվամբ: Այդ ժամանակահատվածում Իբրահիմը մաս-մաս վճարել է, 20.000-ական ՀՀ դրամով տան շինարարության համար: Նա հայտնել է, որ այդ գումարները նրան են տրվել տարբեր վայրերում, ինչպես նշել են տուժողները, սակայն ոչ թե անձնագիր պատրաստելու համար, այլ տան շինարարության համար: Արմեն Աղաջանյանը հայտնել է նաև, որ Իբրահիմը մայիսին Ռամանի հետ գնացել է իր հետ հանդիպման և նրանից գումար վերցնելով` իրեն է փոխանցել: Նա հայտնել է նաև, որ Իբրահիմն այլևս գումար չի տալիս տան շինարարության համար, սակայն անընդհատ ահաբեկել է, որ եթե ինքը տունը չկառուցի և չտա նրան, ապա շատ վատ կլինի, իսկ ինքն ասել է, որպեսզի նա տա պարտավորագրով գրված գումարը, որպեսզի ինքը տունը կառուցի, սակայն նա ասել է, որ գումար չունի իրեն տալու: Ինչ վերաբերում է տուժողներից 26.000-ական ՀՀ դրամ վերցնելու հանգամանքին, ապա իր պաշտպանյալն ընդունել է այդ գումարը վերցնելու հանգամանքը, սակայն նա նշել է, որ այդ գումարը տուժող Իբրահիմ Հաջի Ալին 52.000 ՀՀ դրամ է փոխանցել իրեն, որպեսզի ինքը Վրաստանից նրա համար ավտոմեքենայի համար պահեստամաս բերեր: Այդ հանգամանքը հաստատվում է քրեական գործում առկա սահմանահատումների պատմությունից, որտեղից երևում է, որ իր պաշտպանյալը 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ին` ժամը 03:11-ին, Բագրատաշենի անցակետով դուրս է եկել և վերադարձել նույն օրը` ժամը 19:13-ին: Իր պաշտպանյալի ցուցմունքը հաստատվել է նրա կողմից դատական քննության ժամանակ ներկայացված պարտավորագրով, անշարժ գույքի առուվաճառքի պայմանագրով, ինչպես նաև հողամաս գնելու և տուն կառուցելու հանգամանքը հաստատվել է նաև տուժող Իբրահիմ Հաջի Ալիի ցուցմունքով: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված և մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված տուժողներ Իբրահիմ Հաջի Ալիի և Ռաման Հաջջիշեիխմուսի ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում և արժանահավատ չեն: Ինչ վերաբերում է դատական քննությամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթին` «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցում Ռաման Հաջջիշեիխմուսի և Արմեն Աղաջանյանի միջև 2014 թվականի մայիսի 15-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 2-ը տեղի ունեցած հաղորդագրությունների վերաբերյալ քաղվածքին, համաձայն որի` Ռաման Հաջջիշեիխմուսը նշված ժամանակահատվածում բազմաթիվ անգամ Արմեն Աղաջանյանին հաղորդագրություններ է ուղարկել իր կողմից ՀՀ քաղաքացու անձնագրի համար Արմենին վճարված գումարները նրանից ետ ստանալու վերաբերյալ, վերջինը պատասխան հաղորդագրություններում խնդրել է իրեն ժամանակ տրամադրել այդ գումարները ետ վերադարձնելու համար: Նշված հաղորդագրություններում Արմենն անձնագրի փոխարեն պայմանականորեն օգտագործել է «ապրանք» բառը, Ռամանը նույնպես օգտագործել է այդ բառը, սակայն իր գրառումներից մեկի ժամանակ նշել է. «(...) էլ չեմ ուզում էտ գրողի անձնագիրը, էտ փողերը հետ բեր (...)», ինչը վկայում է, որ իրենց խոսակցությունները վերաբերել են անձնագրին, ապա Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի գնահատել նշված ապացույցը, քանի որ իր պաշտպանյալը հայտնել է, որ այդ խոսակցության մեջ նշված «ապրանք» բառը վերաբերում է նրա կողմից վաճառքի համար խանութից վերցրած ապրանքներին: Այսպիսով` իր պաշտպանյալի կողմից խարդախություն կատարելու հանգամանքը չի հաստատվել դատական քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով և պաշտպանական կողմը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ Արմեն Աղաջանյանն իրեն մեղսագրվող արարքը չի կատարել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանն ապացույցները ոչ ճիշտ գնահատելու հետևանքով եկել է սխալ եզրահանգման և կայացրել է չհիմնավորված դատավճիռ, ուստի իր պաշտպանյալի նկատմամբ հարուցված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործի ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը դադարեցման: Իր պաշտպանյալը պատրաստակամ է հատուցել տուժողներին պատճառված վնասը, սակայն հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նրան սեփականության իրավունքով պատկանող ամբողջ շարժական և անշարժ գույքը գտնվում է կալանքի տակ և իր պաշտպանյալ Արմեն Աղաջանյանը հնարավորություն չի ունեցել իրացնելու գույքը և հատուցելու պատճառված վնասը: Բացի այդ, ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ և պատրաստակամ է հատուցել հասցված վնասը:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
- ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականին Երևան քաքաքի Գարեգին Նժդեհի փողոցում գտնվող հագուստի խանութում ծանոթացել է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի Իբրահիմի հետ, որտեղ վերջինն աշխատել է իր համաքաղաքացի Ջոնի հետ: Ինքը նրանցից հագուստ է գնել և Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող իր խանութում վերավաճառել: Ջոնը դիմել է իրեն` նրա համար ՀՀ քաղաքացու անձնագիր պատրաստելու խնդրանքով: Ինքը հրաժարվել է` պատասխանելով, որ նման բան չի կարող անել: Դրանից հետո, հայերենին լավ չտիրապետելու պատճառով, Ջոնն իրեն խնդրել է իր հետ գնալ ՀՀ ոստիկանության անձնագրերի և վիզաների վարչություն, ինքը չի մերժել և մի քանի անգամ նրա հետ գնացել է այդտեղ: Դրանից որոշ ժամանակ անց, 2012 թվականին Ջոնը ստացել է ՀՀ քաղաքացու անձնագիր: Իբրահիմը նույնպես դիմել է իրեն, իր համար ևս ՀՀ քաղաքացու անձնագիր պատրաստելու խնդրանքով, սակայն ինքը մերժել է և պարզաբանել, որ ՀՀ քաղաքացու անձնագրի տրամադրումը ՀՀ նախագահի լիազորության մեջ է մտնում: Ընդհանուր 3 անգամ Իբրահիմը դիմել է իրեն նույն խնդրանքով, միաժամանակ դրա դիմաց առաջարկելով 10.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն յուրաքանչյուր անգամ ինքը մերժել է նրա խնդրանքը: Որոշ ժամանակ անց Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող իր խանութում Իբրահիմի հետ պայմանավորվել է Քասախ գյուղում նրա համար տուն կառուցել և պայմանավորվածության համաձայն` 2011 թվականի դեկտեմբերին Իբրահիմն իրեն տվել է մոտ 5.000.000 ՀՀ դրամ` որպես կանխավճար, մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերը պետք է վճարեր 5.250.000 ՀՀ դրամ, իսկ տան կառուցումն ավարտելուց հետո` 8.200.000 ՀՀ դրամ: Դրա վերաբերյալ կազմվել է համաձայնագիր: 2013 թվականին Իբրահիմն իրեն ծանոթացրել է իր ընկերոջ` Ռամանի հետ և առաջարկել նաև նրա համար տուն կառուցել: Ինքը համաձայնվել է, Ռամանի հետ պայմանավորվել է նույն գնով` ընդհանուր 45.000 ԱՄՆ դոլարով կառուցել տուն: Իբրահիմը մաս-մաս տվել է գումարներ, յուրաքանչյուր անգամ 200.000 ՀՀ դրամ: Նրա տված ընդհանուր գումարը կազմել է 7.200.000 ՀՀ դրամ, այսինքն` 17.000 ԱՄՆ դոլար և վերջինն իրեն մնացել է պարտք 11.250.000 ՀՀ դրամ, այսինքն` 28.000 ԱՄՆ դոլար: Իբրահիմն իրեն յուրաքանչյուր անգամ գումարները տվել է ՀՀ դրամով: Պայմանավորվածության համաձայն` ինքը տան կառուցումը պետք է ավարտեր 2013 թվականի սեպտեմբերին, սակայն քանի որ Իբրահիմն իրեն գումար է պարտք եղել, այդ ժամանակահատվածում չի կարողացել շինարարությունն ավարտին հասցնել: 2013 թվականի դեկտեմբերի 28-ին` ժամը 19:00-ին, Երևան քաղաքի Մ.Բաղրամյան պողոտայում ինքը հանդիպել է Իբրահիմի հետ, որի ժամանակ վերջինն իրեն տվել է 50.000 ՀՀ դրամ, որպեսզի ինքը Վրաստանից նրա համար ավտոմեքենայի մասեր բերի: Այդ օրն ինքը մեկնել է Վրաստան, սակայն Իբրահիմի խնդրած ապրանքը, չլինելու պատճառով, չի բերել և պայամանվորվել են, որ այդ գումարը կմնա իր մոտ, քանի որ Իբրահիմը պարտք է եղել իրեն: Որոշ ժամանակ անց Ռամանը և Իբրահիմը հանդիպել են իրեն Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասում գտնվող խանութի մոտ և կրկին խոսել անձնագրի մասին, ինքը հասկացել է, որ Իբրահիմը Ռամանից գումարներ է վերցրել և նրան ներկայացրել, որ այդ գումարները տալիս է իրեն` անձնագիր պատրաստելու համար: Դրանից հետո` 2014 թվականին, Երևան քաղաքի 15-րդ թաղամասում Իբրահիմը հանդիպել է իր հետ և պահանջել գումարները վերադարձնել, տան շինարարությունը չավարտելու պատճառով, միաժամանակ ահաբեկել ու սպառնացել է իրեն և իր ընտանիքին: Այդ խոսակցության ժամանակ իրենց է մոտեցել Իբրահիմի հետ եկած անձանցից ինչ-որ մեկը և նույնպես սպառնացել, միաժամանակ ասել է, որ Իբրահիմը նրան պարտք է և ինքը պարտավոր է հետ վերադարձնել Իբրահիմի գումարները: Այդ ամենի մասին Ռամանը տեղյակ չի եղել: Նշված խոսակցության ժամանակ Իբրահիմն իրեն սպառնացել ու պահանջել է, որ Ռամանին հայտնի, թե ինքը գումարները վերցրել է նրա համար ՀՀ քաղաքացու անձնագիր պատրաստելու համար: Դրանից հետո` 2014 թվականի օգոստոսին, Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցում գտնվող եկեղեցու բակում ինքը հանդիպել է Իբրահիմի հետ, որի ժամանակ Իբրահիմը կրկին իրեն և իր ընտանիքին սպառնացել ու ահաբեկել է: Ահաբեկելու համար ինքը հայտնել է ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության աշխատակցին: Դրանից հետո Իբրահիմն իրեն չի զանգահարել ու չի անհանգստացրել: 2014 թվականի նոյեմբերին, երբ որոշել է մեկնել Մոսկվա քաղաք աշխատելու, օդանավակայանում ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ինքը տեղյակ չի եղել Ռամանի և Իբրահիմի հաղորդումների հիման վրա հարուցված քրեական գործի մասին: ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու ճանապարհին պահանջել են, որ գրի այն, ինչ քննիչն իրեն կասի: Այդպես ինքը գրել է այն, ինչ քննիչն իրեն թելադրել է, նման կերպ է վարվել, քանի որ վախեցել է Իբրահիմից: Իբրահիմի կողմից իր նկատմամբ կիրառված ճնշման մասին չի հայտնել քննիչին, քննիչն իրեն չի սպառնացել: Հետագայում տեղեկացել է, որ մեղադրվում է առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու համար: Քրեական գործի քննության ընթացքում կրկին Իբրահիմն իրեն ահաբեկել ու սպառնացել է, միաժամանակ ասել, որ նա իրեն գումար պարտք չէ: «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցում Ռամանի հետ իր հաղորդագրությունները վերաբերվել են իր կողմից Իբրահիմից ապրանք` հագուստ, վերցնելուն և իր գրառումները, թե գումարը կտա, վերաբերել են այդ ապրանքի գումարներին, որոնք կազմել են մոտ 50.000 ՀՀ դրամ: Այդ գումարները հանդիսանում են նաև Ռամանինը, քանի որ վերջիններն աշխատել են միասին,
- ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի նախնական քննության ընթացքում, որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը, համաձայն որի` ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանը հայտնել է, որ 2011 թվականից ճանաչում է ազգությամբ արաբ Իբրահիմ Հաջի Ալիին, ով Թուրքիայից ապրանքներ է ներկրում Հայաստան և ինքը նրանից ապրանքներ է գնել իր խանութի համար: 2012 թվականի մայիսին Իբրահիմն իրեն հայտնել է, որ հանդիսանում է Սիրիայի Հանրապետության քաղաքացի, Հայաստանի Հանրապետությունում նրա վիզայի ժամկետը լրանում է և ցանկանում է ստանալ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն: Ինքը նրան հայտնել է, որ այդ հարցում կարող է օգնել և ասել է, որ օրինական ճանապարհով ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ստանալու համար անհրաժեշտ է 8.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն իրականում մտադիր չի եղել որևէ գործողություն կատարել այդ ուղղությամբ և դա արել է, քանի որ իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել: Ինքն այդ ոլորտում ոչ մի ծանոթ չի ունեցել և երբևէ նման գործեր չի կատարել: Իբրահիմն իրեն հայտնել է, որ այդքան կանխիկ գումար չունի և պայմանավորվել են, որ նա մաս-մաս իրեն տա նշված գումարը: Դրանից մի քանի օր անց, զանգահարել է Իբրահիմին և հայտնել, որ նախնական 2.000 ԱՄՆ դոլար է անհրաժեշտ և հանդիպելով նրա հետ` վերցրել է այդ գումարը: Դրանից մոտ 2 ամիս անց, կրկին զանգահարել է Իբրահիմին և նրանից պահանջել ևս 2.000 ԱՄՆ դոլար, որը ստացել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում, իր կողմից վարվող «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայում: Այդ ժամանակ ինքն Իբրահիմին խաբել և ասել է, որ նրա անձնագիրը պատրաստ կլինի 2013 թվականի մայիսին: Դրանից հետո, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող իր խանութում Իբրահիմն իրեն ծանոթացրել է ընկերոջ` Ռամանի հետ, վերջինը հայտնել է, որ ՀՀ-ում իր վիզայի ժամկետը ևս լրանում է և նա նույնպես ցանկանում է ձեք բերել ՀՀ քաղաքացու անձնագիր: Ինքը հայտնել է, որ նրան նույնպես կարող է օգնել այդ հարցում և նրանից ևս պահանջել 8.000 ԱՄՆ դոլար: 2013 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին ինքը Ռամանից վերցրել է 2.000 ԱՄՆ դոլար և պայամանվորվել են, որ նա մաս-մաս, մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը, իրեն տա մնացած գումարը: Մինչ այդ Ռամանից վերցրել է 1.000 ԱՄՆ դոլար Իբրահիմի անձնագրի համար, դրանից որոշ ժամանակ անց Իբրահիմից վերցրել է 2.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 2013 թվականի դեկտեմբերին վերջինից վերցրել է ևս 1.000 ԱՄՆ դոլար: Այդպիսով` մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը Իբրահիմից և Ռամանից վերցրել է ընդհանուր` 16.000 ԱՄՆ դոլար: Հետագայում տեղյակ լինելով, որ նրանք Սիրիայի Հանրապետությունում զինվորական ծառայություն չեն անցել, դրա համար խաբեությամբ նրանցից յուրաքանչյուրից պահանջել է ևս 500 ԱՄՆ դոլար: 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջին զանգահարել է Իբրահիմին և հայտնել, որ նրա ու Ռամանի անձնագրերն իբր պատրաստ են և յուրաքանչյուրից անհրաժեշտ է 26.000 ՀՀ դրամ: 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում հանդիպել է Իբրահիմի հետ և նրանից վերցրել 52.000 ՀՀ դրամ: Դրանից հետո մի քանի անգամ հանդիպել է Իբրահիմին և Ռամանին ու յուրաքանչյուր անգամ խաբելով ասել է, որ անձնագրերը ձգձգվում են, իսկ հետագայում խուսափել է նրանց հետ հանդիպել և չի պատասխանել նրանց հեռախոսազանգերին: Վերջին անգամ` 2014 թվականի օգոստոսին, հանդիպել է Իբրահիմի հետ և նրան ասել, որ եթե անձնագրերը չստացվեն, ապա նրանց գումարները ետ կվերադարձնի: Նրանցից վերցրած այդ ողջ գումարները ինքը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար: Տեղյակ չլինելով, որ կա այդ դեպքով հարուցված քրեական գործ, ցանկացել է մեկնել Մոսկվա քաղաք` արտագնա աշխատանքի, որպեսզի կարողանա մարել Ռամանի և Իբրահիմի պարտքերը, սակայն Զվարթնոց օդանավակայանից ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին,
- տուժող Իբրահիմ Հաջի Ալիի ցուցմունքը համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի: Արմեն Աղաջանյանի հետ ծանոթացել է 2012 թվականին Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում գտնվող խանութում: Նա իրենից հագուստ է գնել և վերավաճառել Երևան քաղաքի Դավիթաշեն վարչական շրջանում գտնվող հագուստի խանութում: 2012 թվականի մայիսին ինքն Արմենին հայտնել է, որ 2014 թվականին ՀՀ-ում իր կացության քարտի ժամկետը լրանում է և ինքը ցանկանում է օրինական կարգով Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն ստանալ: Արմենն իրեն հայտնել է, որ կարող է օգնել այդ հարցում և օրինական ճանապարհով ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ստանալու հարցում օգնելու համար իրենից պահանջել է 8.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը պայմանավորվել է նշված գումարը մաս-մաս վճարել: Արմենն իրեն հայտնել է, որ անձնագիրը պատրաստ կլինի մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը, հնարավոր է, որ այն պատրաստ լինի 2013 թվականի մայիսին: 2012 թվականի մայիսին ինքը հանդիպել է Արմենի հետ և նրան տվել 2.000 ԱՄՆ դոլար, այդ հանդիպման և հետագա մյուս հանդիպումների ժամանակ ինքը Արմենին հանդիպել է միայնակ կամ իր ընկեր Ռաման Հաջջիշեիխմուսի հետ, իսկ Արմենը միշտ եղել է միայնակ: Դրանից երկու ամիս անց ինքն Արմենին հանդիպել է Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում և նրան տվել ևս 2.000 ԱՄՆ դոլար: Արմենն իրեն հայտնել է, որ գործը ընթացքի մեջ է, անձնագիրը պատրաստ կլինի 2013 թվականի մայիսին, վստահեցրել է, որ «վերևից» շատ կարևոր մի մարդ զբաղվում է անձնագրի հարցով, սակայն անուն-ազգանուն չի նշել, բացի այդ նա հայտնել է, որ նախկինում ևս անձնագիր պատրաստել է: 2013 թվականի մարտին Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղում ինքը կրկին հանդիպել է Արմենին և նրան տվել ևս 2.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ Արմենն իրեն հայտնել է, որ իր` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ձգձգվում է: 2013 թվականի հուլիսին Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցում ինքն Արմենի հետ ծանոթացրել է նաև իր ընկերոջը` Ռաման Հաջջիշեիխմուսին, ում նույնպես ՀՀ քաղաքացու անձնագիր է անհրաժեշտ եղել: Ինքը հայտնել է Ռամանին, որ կարելի է վստահել Արմենին և երաշխավորել, որ վերջինը նրան նույնպես կօգնի օրինական ճանապարհով ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ստանալու հարցում: Արմենը Ռամանին նույնպես խոստացել է օգնել օրինական ճանպարհով ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ստանալու հարցում և նրանից ևս պահանջել է 8.000 ԱՄՆ դոլար: Ռամանն այդքան կանխիկ գումար չունենալու պատճառով պայմանավորվել է Արմենի հետ, որ այդ գումարը նրան տա մաս-մաս` մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը: Դրանից հետո ևս 1.000 ԱՄՆ դոլար ինքն Արմենին փոխանցել է իր ընկեր Ռամանի միջոցով: 2013 թվականի դեկտեմբերին Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում ինքը կրկին հանդիպել է Արմենին և նրան տվել ևս 1.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակ իր հետ է եղել նաև իր ընկեր Ռամանը, ով այդ ժամանակ մաս-մաս Արմենին տված է եղել 8.000 ԱՄՆ դոլար: Արմենն իրենցից պահանջել է համապատասխան փաստաթղթեր` Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում զինվորական ծառայություն անցնելու վերաբերյալ, սակայն երբ իմացել է, որ զինվորական ծառայություն չեն անցել, պահանջել է յուրաքանչյուրից ևս 500 ԱՄՆ դոլար և այդ գումարները` ընդհանուր 1.000 ԱՄՆ դոլար, իրենք տվել են Արմենին Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում: Դրանից հետո Արմենը զանգահարել է իրեն և «ԱՅԴԻ» քարտերի համար յուրաքանչյուրից` իրենից և Ռամանից, պահանջել ևս 26.000 ՀՀ դրամ: Ռամանն այդ 26.000 ՀՀ դրամը փոխանցել է իրեն և 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Երևան քաղաքի Մ.Բաղրամյան փողոցում գտնվող Ամերիկյան համալսարանի դիմաց ինքը միայնակ հանդիպել է Արմենին և նրան տվել նրա կողմից պահանջած ընդհանուր` 52.000 ՀՀ դրամը: Արմենն այդ օրն իրեն հայտնել է, որ ՀՀ քաղաքացու անձնագրերն ինքը և իր ընկեր Ռամանը կարող են ստանալ 2014 թվականի հունվարի 13-ին, քանի որ մինչ այդ եղել են ոչ աշխատանքային օրեր: Իր մոտ սկսել են կասկածներ առաջանալ, որ Արմենը կարող է չտալ իրենց անձնագրերը: Դրանից հետո ինքն իր ընկեր Ռամանի հետ միասին մի քանի անգամ հանդիպել է Արմենին, սակայն նա յուրաքանչյուր հանդիպման ժամանակ հայտնել է, որ անձնագրերը ձգձգվում են, բացի այդ հայտնել է, որ եթե անձնագրերը չստացվեն, ապա իրենցից վերցրած գումարները նա ետ կվերադարձնի: 2014 թվականի մայիսին Արմենը հայտնել է, որ իրենց գումարները ետ է վերադարձնելու, քանի որ անձնագրերի հարցը չի լուծվում, պատճառաբանել է, որ անձնագրերով զբաղվող անձն իրեն ևս խաբել է: Արմենն իրենցից ժամանակ է խնդրել` գումարները մաս-մաս վերադարձնելու համար, սակայն այդպես էլ ոչ մի գումար չի վերադարձրել, իսկ հետագայում չի պատասխանել իր հեռախոսազանգերին: Ինքը Արմենին տված գումարների համար նրանից ստացական չի վերցրել, քանի որ վստահել է նրան,
- տուժող Ռաման Հաջջիշեիխմուսի ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի: Արմեն Աղաջանյանի հետ ծանոթացել է իր ընկեր Իբրահիմ Հաջի Ալիի միջոցով: Իբրահիմը տեղյակ է եղել ՀՀ-ում իր կացության քարտի հետ կապված խնդիրների մասին և իրեն հայտնել է, որ Արմենն օգնում է նրան օրինական ճանապարհով ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ձեռք բերելու հարցում, որի դիմաց նրանից պահանջել է 8.000 ԱՄՆ դոլար: Իր իմանալով Իբրահիմն Արմենին անձնագրի հարցով դիմել է 2012 թվականի դեկտեմբերին և այդ ժամանակվանից սկսած նրան տվել է գումար: Իբրահիմը հայտնել է, որ Արմենը վստահելի մարդ է և երաշխավորել է, որ վերջինն իրեն նույնպես կարող է օգնել օրինական ճանապարհով ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ձեռք բերելու հարցում: Արմենի հետ հանդիպման ժամանակ ինքը նրան հայտնել է, որ իր կացության քարտի ժամկետը լրանում է և նրան խնդրել է իրեն նույնպես օգնել ստանալ ՀՀ քաղաքացու անձնագիր: Դրա դիմաց Արմենն իրենից ևս պահանջել է 8.000 ԱՄՆ դոլար, միաժամանակ հայտնել է, որ իր անձնագիրը նույնպես պատրաստ կլինի 2013 թվականի դեկտեմբերին, Իբրահիմի անձնագրի հետ միասին, եթե ինքն այդ գումարը շուտ տա: Ինքը, վստահելով Իբրահիմին, համաձայնել է Արմենին վճարել վերջինի կողմից պահանջած գումարը և հայտնել, որ կանխիկ այդքան գումար չունի, պայմանավորվել է նշված գումարը մաս-մաս տալ Արմենին` մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը: 2013 թվականի օգոստոսին Իբրահիմի հետ հանդիպել է Արմենին և նրան նախնական տվել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո` մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը, ինքը Արմենին մի քանի անգամ հանդիպել է Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում և նրան մաս-մաս տվել 6.000 ԱՄՆ դոլար: 2013 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Իբրահիմի հետ միասին հանդիպել է Արմենին, ով իրենցից պահանջել է համապատասխան փաստաթղթեր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում իրենց զինվորական ծառայություն անցնելու վերաբերյալ, սակայն երբ իմացել է, որ զինվորական ծառայություն չեն անցել, պահանջել է յուրաքանչյուրից ևս 500 ԱՄՆ դոլար և այդ գումարները` ընդհանուր 1.000 ԱՄՆ դոլար, իրենք տվել են Արմենին: Դրանից հետո Իբրահիմն իրեն հայտնել է, որ Արմենը զանգահարել է նրան և հայտնել, որ ամեն ինչ պատրաստ է, մնում է միայն «ԱՅԴԻ» քարտերի համար վճարեն և այդ պատրվակով յուրաքանչյուրից` իրենից և Իբրահիմից, պահանջել է ևս 26.000 ՀՀ դրամ: 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Իբրահիմը Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում հանդիպել է Արմենին և նրան տվել նրա կողմից պահանջած ընդհանուր` 52.000 ՀՀ դրամը: Արմենն այդ օրն Իբրահիմին հայտնել է, որ ՀՀ քաղաքացու անձնագրերն իրենք կարող են ստանալ 2014 թվականի հունվարի 13-ին, քանի որ դրանից առաջ եղել են ոչ աշխատանքային օրեր: Այդ ժամանակ ինքը սկսել է կասկածել Արմենին, ինչի մասին հայտնել է Իբրահիմին: Դրանից հետո ինքն իր ընկեր Իբրահիմի հետ միասին մի քանի անգամ հանդիպել է Արմենին, սակայն նա յուրաքանչյուր հանդիպման ժամանակ հայտնել է, որ անձնագրերը ձգձգվում են, հայտնել է նաև, որ եթե անձնագրերը չստացվեն, ապա նա ետ կվերադարձնի իրենցից վերցրած գումարները: Իրենք գումարը վերադարձնելու համար ժամանակ են տվել Արմենին, սակայն վերջինն այդպես էլ չի վերադարձրել իրենց գումարները, իսկ հետագայում չի պատասխանել իրենց հեռախոսազանգերին: Իրենք միջոցներ են ձեռնարկել Արմենի հետ կապնվելու համար, սակայն ոչ մի արդյունքի չեն հասել: Դրանից հետո ինքը դիմել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Մինչ օրս Արմենն իրեն և Իբրահիմին չի վերադարձրել ոչ մի գումար: Ինքը «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցում անձնագրի համար վճարած գումարները ետ ստանալու համար հաղորդագրություններ է ուղարկել Արմեն Աղաջանյանին, իսկ վերջինը պատասխան հաղորդագրություններում նշել է, որ ժամանակ է իրեն անհրաժեշտ` այդ գումարները ետ վերադարձնելու համար: Նշված հաղորդագրություններում Արմենն անձնագրի փոխարեն պայմանականորեն օգտագործել է «ապրանք» բառը, ինքը նույնպես օգտագործել է այդ բառը, սակայն իր գրառումներից մեկի ժամանակ նշել է «գրողի անձնագիր», ինչը վկայում է, որ իրենց խոսակցությունները վերաբերել են անձնագրին,
- հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 010689 արձանագրությունը, համաձայն որի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Ռաման Հաջջիշեիխմուսը ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ 3-րդ վարչության 3-րդ բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին իր ընկեր Իբրահիմ Հաջի Ալիի միջոցով ծանոթացել է Արմեն անունով անձի հետ, ով առաջարկել է 8.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց իրեն տրամադրել ՀՀ քաղաքացու անձնագիր: Ինքը համաձայնվել է և մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջը մաս-մաս Արմենին տվել է 8.000 ԱՄՆ դոլար: Իր ընկեր Իբրահիմը Արմենին նույնպես տվել է 8.000 ԱՄՆ դոլար` ՀՀ քաղաքացու անձնագիր ստանալու համար: Արմենի հետ հանդիպել է հիմնականում Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի փողոցի 9ա շենքի մոտ և իր ընկերոջ Իբրահիմի ներկայությամբ տարբեր օրերի ընթացքում տվել է պայմանավորված ողջ գումարը: Արմենը խոստացել է իր և Իբրահիմի անձնագրերը տրամադրել 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջին: Զինվորական ծառայության մասին տեղեկանք չներկայացնելու համար 2013 թվականի դեկտեմբերին Արմենը պահանջել է ևս 500 ԱՄՆ դոլար և 37.000 ՀՀ դրամ` անձնագիրը ստանալու համար, որոնք նույնպես տվել է Արմենին: Մոտ երեք ամիս Արմենը տարբեր պատրվակներով խուսափել է հանդիպումներից և երբ ինքն ու Իբրահիմը 2014 թվականի մարտին պահանջել են նրան վերադարձնել ողջ գումարը, վերջինը խոստացել է մինչև 2014 թվականի ապրիլի 10-ը ետ վերադարձնել ողջ գումարը, սակայն մինչ օրս նա խուսափում է վերադարձնել գումարը և չի պատասխանում հեռախոսազանգերին,
- հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 010690 արձանագրությունը, համաձայն որի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Իբրահիմ Հաջի Ալին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ 3-րդ վարչության 3-րդ բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի մայիսին իր ծանոթ Արմեն Աղաջանյանն իրեն առաջարկել է 8.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց ձեռք բերել ՀՀ քաղաքացու անձնագիր: Ինքը համաձայնվել է և հունիս ամսվա ընթացքում նրան է տվել 2.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած 6.000 ԱՄՆ դոլարն, ըստ պայմանավորվածության, տվել է մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջը: 2013 թվականի մայիսին, ընկերոջը` Ռամանին ծանոթացրել է Արմենի հետ, ով նույնպես համաձայնվել է 8.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց ձեռք բերել ՀՀ քաղաքացու անձնագիր: Ռամանը նույնպես Արմենին տվել է ողջ գումարը` 8.000 ԱՄՆ դոլարը, և Արմենը խոստացել է մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը տրամադրել իրենց անձագրերը, չնայած նրան, որ խոստացել էր իր անձնագիրը տրամադրել 2013 թվականի մայիսին: Իրենց զինվորական ծառայության տեղեկանքները չներկայացնելու համար Արմենն իրենցից պահանջել և ստացել է 1.000 ԱՄՆ դոլար: 2014 թվականի հունվարից մինչև օգոստոսն Արմենը խուսափել է իրենց հետ հանդիպելուց, իսկ երբ օգոստոսին կարողացել է հանդիպել նրան, վերջինը խոստացել է մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերը վերադարձնել ողջ գումարը,
- որպես ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցում Ռաման Հաջջիշեիխմուսի և Արմեն Աղաջանյանի միջև 2014 թվականի մայիսի 15-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 2-ը տեղի ունեցած հաղորդագրությունների վերաբերյալ քաղվածքը, համաձայն որի` Ռաման Հաջջիշեիխմուսը նշված ժամանակահատվածում բազմաթիվ անգամ Արմեն Աղաջանյանին հաղորդագրություններ է ուղարկել իր կողմից ՀՀ քաղաքացու անձնագրի համար Արմենին վճարված գումարները նրանից ետ ստանալու վերաբերյալ, վերջինը պատասխան հաղորդագրություններում խնդրել է իրեն ժամանակ տրամադրել` այդ գումարները ետ վերադարձնելու համար: Նշված հաղորդագրություններում Արմենը անձնագրի փոխարեն պայմանականորեն օգտագործել է «ապրանք» բառը, Ռամանը նույնպես օգտագործել է այդ բառը, սակայն իր գրառումներից մեկի ժամանակ նշել «... էլ չեմ ուզում էտ գրողի անձնագիրը, էտ փողերը հետ բեր ...», ինչը վկայում է, որ իրենց խոսակցությունները վերաբերել են անձնագրին:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի պաշտպան Ա.Հակոբյանը պնդեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Աղաջանյանը միացավ իր պաշտպանին:
Դատախազ Է.Պետրոսյանն առարկեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել:
Տուժողներ Ռ.Հաջջիշեիխմուսը և Ի.Հաջի Ալին նույնպես առարկեցին ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեցին այն մերժել` միաժամանակ նշելով, որ եթե ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանը չվերադարձնի իրենց գումարը, ապա իրենք ցանկանում են, որպեսզի նա կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը:


Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալի անմեղության վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքներում հաստատված է և նրա կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի նախաքննական, տուժողներ Ռաման Հաջջիշեիխմուսի և Իբրահիմ Հաջի Ալիի ցուցմունքներով, հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 010689 և 010690 արձանագրություններով, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցում Ռաման Հաջջիշեիխմուսի և Արմեն Աղաջանյանի միջև 2014 թվականի մայիսի 15-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 2-ը տեղի ունեցած հաղորդագրությունների վերաբերյալ քաղվածքով:
Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ողջամիտ և հիմնավոր են Առաջին ատյանի դատարանի այն պատճառաբանությունները, որ ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի կողմից մեղքը չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում, ինչը Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ հիմնավորվում է քրեական գործով ձեռք բերված և փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում նշված հաջորդ պահանջին, այն է` հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու դեպքում, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով հանցագործությունից ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի դրսևորած վարքագծին, մասնավորապես` այն, որ ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի կողմից տուժողներին պատճառված վնասը չի հարթվել (թեև Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտից հետո ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանը Ռաման Հաջջիշեիխմուսին տվել է 800 ԱՄՆ դոլար), ինչպես նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Աղաջանյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը


ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալ Արմեն Վալերիի Աղաջանյանի պաշտպան Անժելիկա Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 13-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Վ.ՌՇՏՈւՆԻ

Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ