ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0186/01/14
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դատախազ` Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Ս.ՎԵՐԴԻՅԱՆԻ
պաշտպան` Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
տուժող` Տ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ

2015 թվականի ապրիլի 16-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Սամվել Գենադիի Վերդիյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը .
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Քյարամյանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09126614 քրեական գործը /քրեական գործ, էջ 32/:
2. 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ Ս.Վերդինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, էջ 36/:
3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Այվազյանը 2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 09126614 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, էջ 52/:
4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Այվազյանի 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ի որոշմամբ Ս.Վերդիյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ էջ 55/:
5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Կարապետյանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ի որոշմամբ թիվ 09126614 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ /քրեական գործ, էջ 74/:
6. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Կարապետյանի 2014 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ Ս.Վերդիյանի կողմից Ն.Բավիկյանին սպառնալիք տալու մասով Ս.Վերդիյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով /քրեական գործ, 134-135/:
7. 2014 թվականի դեկտեմբերի 03-ին թիվ 09126614 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 04-ին /քրեական գործ, էջ 154/:
8. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 05-ի որոշմամբ թիվ 09126614 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 15-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, էջ 155, 163/:
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճռով /քրեական գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով/ Սամվել Գենադիի Վերդիյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել` տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 ՀՀ դրամի չափով:
Սամվել Գենադիի Վերդիյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և քրեական գործին կցված գործարանային արտադրության աղանդերային դանակը վերադարձվել է Քրիստինե Բավիկյանին /քրեական գործ, էջ 215-216/:
10. Վերաքննիչ դատարանի 2015 թվականի մարտի 10-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
11. Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սամվել Գենադիի Վերդիյանին մեղադրանք է առաջադրվել և Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ նա 2014 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ժամը 20:20-ի սահմաններում, գտնվելով հորաքրոջ դստերը պատկանող՝ Երևանի Հրաչյա Ներսիսյան փողոցի 4-րդ շենքի թիվ 29 բնակարանում և լինելով ալկոհոլային հարբածության ազդեցության տակ, չի կատարել իր կողմից բարձրացված աղմուկի կապակցությամբ ստացված ահազանգով նշված հասցե մեկնած ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի տվյալ օպերատիվ խմբի և ՊՊԾ 6-րդ վաշտի աշխատակիցների օրինական պահանջները, որի ընթացքում բռնել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության ՊՊԾ 6-րդ վաշտի ոստիկան, ոստիկանության ավագ ենթասպա Տիգրան Վաչագանի Գևորգյանի հագուստի օձիքից ու թափահարելով այն նրա ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված վերջինիս տվել է բռնություն գործադրելու սպառնալիք՝ ասելով, թե <<վիզդ կկտրեմ>> /քրեական գործ, էջ 55, 215-216/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
12. Դիմող` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ դատական ակտը ենթակա է բեկանման` խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները: Ս.Վերդիյանի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որը չի համապատասխանում կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու համար:
Դատարանն արդարացի պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, որոնց մեջ կարևոր նշանակություն ունեն պատժի օրինականության, արդարության, մարդասիրության և անհատականացման սկզբունքները։
Ս.Վերդիյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պատժի արդարացիության և անհատականացման սկզբունքներով չի ղեկավարվել։
Պատժի անհատականացման համար էական նշանակություն ունի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, իսկ այն որոշվում է մի շարք հանգամանքներով, որպիսին հանդիսանում են նաև հանցագործության կատարման եղանակը և հանցավորի կողմից օգտագործվող գործիքները։
Տվյալ դեպքով Ս.Վերդիյանի կողմից հանցագործությունը՝ իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը տրվել է խոհանոցային դանակի գործադրմամբ, ինչը էականորեն մեծացնում է հանցավորի և վերջինիս կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը, սակայն դատական ակտում այդ մասին նշում չկա: Նման պայմաններում դատարանի հետևությունները կապված արարքի և անձի հասարակական վտանգավորության աստիճանի հետ, հիմնավորված համարվել չեն կարող:
Հանցավորի կողմից դանակի գործադրմամբ հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու փաստն այն հիմնական հանգամանքն է, որն ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու օգտին չի խոսում, միաժամանակ այս պայմաններում հնարավոր չէ արձանագրել, որ վիճարկվող դատական ակտով նշանակված պատժաչափով դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առել տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ։
Ս.Վերդիյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափն ակնհայտ մեղմ է, ինչը դատական ակտի բեկանման հիմք է:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 15-ի դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ՝ ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի նկատմամբ նշանակելով ազատազրկման ձևով պատիժ։
Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը
13. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի պաշտպան Լ.Ավետիսյանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան է ներկայացրել, հայտնելով, որ վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, չպատճառաբանված և ենթակա` մերժման:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ 48-րդ, 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առել նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առել այն, որ նա ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, թիվ 443/14 ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, նրա մոտ ախտորոշվել է ՍԻՀ, հետինֆարկտային կարդիոսկլերոզ, դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիա, խրոնիկ հեպատիտ Ց, կինը մահացել է և նրա խնամքին է գտնվում յոթ տարեկան երեխան:
Ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Ս.Վերդիյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Ս.Վերդիյանի կողմից հանցագործությունը իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնության գործադրելու սպառնալիքը տրվել է խոհանոցային դանակի գործադրմամբ:
Ս.Վերդիյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ նրան չի մեղսագրվել արարք խոհանոցային դանակի գործադրմամբ իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի համար։
Այլ պետության քաղաքացի, ընտանեկան ողբերգություն ապրած` 2014 թվականի դեկտեմբերին կնոջը ԱՄՆ-ում կորցրած և այնտեղ միայնակ, անտեր ու անխնամ մնացած 7 տարեկան երեխայի հիվանդ հոր պատիժը խստացնելը դաժանության դրսևորում է:
Դատարանը կայացրել է անաչառ, օրինական, հիմնավոր դատավճիռ, ճիշտ է գնահատել ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և նրա անձը բնութագրող բոլոր տվյալները։ Պաշտպանյալը նախկինում դատապարտված ու արատավորված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել` խոստովանական ցուցմունքներ, խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել դատաքննության արագացված կարգ, դրական է բնութագրվում, տառապում է մի շարք հիվանդություններով, կինը մահացել է 2014 թվականի դեկտեմբեր ամսին, 7 տարեկան երեխան մնացել է անխնամ և նման պայմաններում նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու վերաբերյալ մեղադրողի միջնորդությունը չի բխում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներից։
Ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի պաշտպան Լ.Ավետիսյանը խնդրել է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել և դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
14. Դատախազ Կ.Բարսեղյանը պնդեց դատախազ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի պաշտպան Լ.Ավետիսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Տուժող Տ.Գևորգյանը դատախազի վերաքննիչ բողոքի լուծումը թողեց դատարանի հայեցողությանը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով վերաքննիչ բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող Կ.Բարսեղյանի ելույթը, ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի պաշտպան Լ.Ավետիսյանի` վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը և ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի և տուժող Տ.Գևորգյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. 1. Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
16. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է.
<<… Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանը իշխանության ներկայացուցիչն ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված տվել է բռնություն գործադրելու սպառնալիք, որպիսի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Սամվել Գենադիի Վերդիյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Սամվել Վերդիյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, թիվ 443/14 ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, նրա մոտ ախտորոշվել է ՍԻՀ, հետինֆարկտային կարդիոսկլերոզ, դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիա, խրոնիկ հեպատիտ C, կինը մահացել է և նրա խնամքին է գտնվում 7 տարեկան երեխան:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Սամվել Վերդիյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Գենադիի Վերդիյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով …>> /քրեական գործ, էջ 215-216/:
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթն, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա ընդունել է կատարած հանցանքն ու անկեղծորեն զղջացել դրա համար, նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացության համաձայն ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, նրա մոտ ախտորոշվել է ՍԻՀ, հետինֆարկտային կարդիոսկլերոզ, դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիա, խրոնիկ հեպատիտ C, կինը 2014 թվականի դեկտեմբերին մահացել է` նրա խնամքին է գտնվում 7 տարեկան երեխան, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Ս.Վերդիյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
18. Վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Ս.Վերդիյանի կողմից իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնության գործադրելու սպառնալիքը տրվել է խոհանոցային դանակի գործադրմամբ, ինչն էականորեն մեծացնում է հանցավորի և վերջինիս կատարած արարքի հասարակական վտանգավորությունը` Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դանակի գործադրմամբ իշխանության ներկայացուցչին բռնություն գործադրելու սպառնալիք տալու համար ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանին մեղադրանք չի առաջադրվել, նա նման արարք կատարելու համար որպես մեղադրյալ չի ներգրավվել:
Նախաքննական մարմնի և մեղադրական եզրակացությունը հաստատած դատախազի կողմից ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանին մեղսագրված, դատաքննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում դատավճռով հաստատված համարված մեղադրանքի պայմաններում, դատախազի վերաքննիչ բողոքում բերված այդ պատճառաբանությունը` Վերաքննիչ դատարանը փաստարկված չի համարում և վերոնշյալը չի կարող դիտվել ամբաստանյալի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը մեծացնող հանգամանք: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում սույն որոշման 13-րդ կետում բերված պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում նշված հիմնավորումները:
Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից համաչափ պատիժ նշանակած լինելը հիմնավորված է համարում նաև այն փաստով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելու կամ բռնության սպառնալիք տալու համար: Ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանին մեղսագրված արարքը ոչ թե կոնկրետ գործողություններով բռնություն գործադրել է այլ` սպառնալիք տալ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորելով` հաշվի է առել ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես կնոջը կորցնելը, մանկահասակ երեխայի նրա խնամքին մնալու հանգամանքը, ֆիզիկապես վատառողջ և սահմանափակ մեղսունակ լինելը, վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշված մյուս հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` սահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս:
Վերոհիշյալը և պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նկատի ունենալով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղսագրված արարքի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
19. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ս.Վերդիյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն արդարացի է, օրինական ու հիմնավորված, թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ` հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Հիմք ընդունելով սույն որոշման, ինչպես նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում ու սույն որոշման 13-րդ կետում բերված պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում նշված հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Սամվել Գենադիի Վերդիյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի փետրվարի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ