ԵԱՔԴ/0167/01/14


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ.Մկրտչյանի
պաշտպան` Թ.Բաղդասարյանի
տուժող` Լ.Կաջոյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Հարազատի Գևորգյանի, ծնված 1987 թվականի հունիսի 16-ին, Կոտայքի մարզի Բուժական գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Կոտայքի մարզ, գյուղ Բուժական, տուն 1:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Ստեփանյանի 2014 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14809114 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Արամ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում Կոմիտաս պողոտայի գյուղմթերքների շուկայի հարակից գետնանցումում, խուլիգանական դրդումներով` չհարգելով հասարակությանը, օրենքների և բարոյական նորմերի պահանջները արհամարհելով, իր սեփական անձի առավելություններն աղջիկների` Լաուրա Գյոդակյանի, Էլեն Աղաբաբյանի, Արաքսյա Գրիգորյանի և հասարակության մյուս անդամների մոտ ընդգծելու մոլուցքով մղված, չնչին պատճառով, այն է` Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի կողմից աղջիկներին ուղղված հարցը, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, օգտագործելով, ետ է կանչել Լևոն Կաջոյանին, բարձր վիրավորական տոնայնությամբ արտահայտել դժգոհություն` աղջիկների ներկայությամբ իր վարքագիծը կասկածի տակ դնելու համար, որի ժամանակ էլ ձեռքով հարվածներ է հասցրել Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի դեմքին և ստորին ծնոտին` Լ.Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս` երկկողմանի, առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով:
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի նկատմամբ 2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2014 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Արամ Հարազատի Գևորգյանի վերաբերյալ թիվ 14809114 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0167/01/14 համարը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի մարտի 25-ի որոշմամբ Արամ Հարազատի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով մեղսագրված արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապա Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժող Լևոն Կաջոյանի և ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով և քրեական գործի վարույթը կարճվել է
Արամ Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացվել է:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` գործով մեղադրող Վ.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին 2015 թվականի մարտի 25-ի որոշումը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արամ Հարազատի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, բեկանվել և գործն ուղարկվել է նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության:

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված արարք, այն է` խուլիգանական դրդումներով Լևոն Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելը, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Արամ Հարազատի Գևորգյանը 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում Կոմիտաս պողոտայի գյուղմթերքների շուկայի հարակից գետնանցումում, խուլիգանական դրդումներով` չհարգելով հասարակությանը, օրենքների և բարոյական նորմերի պահանջները արհամարհելով, իր սեփական անձի առավելություններն աղջիկների` Լաուրա Գյոդակյանի, Էլեն Աղաբաբյանի, Արաքսյա Գրիգորյանի և հասարակության մյուս անդամների մոտ ընդգծելու մոլուցքով մղված, չնչին պատճառով, այն է` Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի կողմից աղջիկներին ուղղված հարցը, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, օգտագործելով, ետ է կանչել Լևոն Կաջոյանին, բարձր վիրավորական տոնայնությամբ արտահայտել դժգոհություն` աղջիկների ներկայությամբ իր վարքագիծը կասկածի տակ դնելու համար, որի ժամանակ էլ ձեռքով հարվածներ է հասցրել Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի դեմքին և ստորին ծնոտին` Լ.Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս` երկկողմանի, առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում, պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց: Վերջինս վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապա¬ցույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և ցուցմունք տալով նշեց, որ աշխատում է Կոմիտասի շուկայի հարակից գետնանցումում գործող բջջային հեռախոսների վերանորոգման կրպակում: 2014թ. օգոստոսի 12-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում գտնվելով աշխատանքի վայրում, կանգնած է եղել գետնանցման խանութի դիմաց, երբ տեսել է իր ծանոթ Լաուրային, ով ընկերուհիների հետ երեքով մոտեցել են խանութին: Լաուրային ճանաչել է և վերջինիս հետ գտնվել է ջերմ հարաբերությունների մեջ, իսկ Արաքսյային և Էլենին ճանաչել է որպես Լաուրաի ընկերուհինների, սակայն նրանց հետ շփում չի ունեցել: Վերջիններս մոտեցել են խանութին, Արաքսյայի պլանշետը վերանորոգելու համար: Արաքսյան ներս է մտել խանութ` մասնագետին ցույց է տվել պլանշետը, որի ընթացքում Էլենին զանգահարել են և վերջինս խոսելով դուրս է եկել, իսկ ինքը Լաուրայի հետ կանգնած զրուցել է: Շուրջ երկու րոպե անց Արաքսյան դուրս է եկել խանութից և չսպասելով ընկերուհիններն գնացել է: Լաուրայի հետ զրուցելու ընթացքում մոտեցել է անծանոթ երիտասարդ և հարցրել՝ աղջիկներ բան է եղել, որին ի պատասխան Լաուրան հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է: Դրանից հետո այդ տղան շարունակել է իր ճանապարհը, սակայն ինքը հետ է կանչել նրան և հարցրել, թե ինչու է աղջիկներին նման հարց ուղղում, արդյոք իրեն ճանաչում է, թե ոչ, որպիսի առիթով իրենց մինջև քաշքշուկ է առաջացել: Վիճաբանության ընթացքում Լևոն Կաջոյանն իր հարցերին արհամարհական պատասխաներ է տվել, որն իր համար վիրավորական է եղել: Բացի այդ, Լ.Կաջոյանի կողմից աղջիկներին ուղղված հարցը նույնպես իր բնույթով արհամարհական էր, նա իր հետ խոսում էր ժառգոնով և վատ տոնով: Լևոն Կաջոյանն իրեն առաջարկել է դրսում զրուցել, և երբ վերջինս այդ նպատակով փորձել է դուրս գալ գետնանցումից, նրա թևից քաշելով ասել է, որ կարող են տեղում զրուցել, դուրս գալու կարիք չկա: Այդ պահին Լևոնը քաշել է իր վերնաշապիկը և պոկել երկու կոճակները, որպիսի հանգամանքից, ինչպես նաև Լ.Կաջոյանի ժառգոնային խոսալաոճից բարկացել է, ապա մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս: Միջադեպից հետո նույն օրը ժամը 21:00-ին հանդիպել է Լևոնին՝ վերջինիս ընկերների հետ միասին, զրուցել, հասկացել և հաշտվել են միմյանց հետ:

/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի պատճառաբանություններն` խուլիգանական դրդումներով Լևոն Կաջոյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու դիտավորություն չունենալու վերաբերյալ անհիմն են, իսկ վերջինիս այլուրեքության վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածը` մտացածին, վերջինս հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.
-Տուժող Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և նշեց, որ սովորում է <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնում: 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին դասերն ավարտելուց հետո ընկերոջ հետ քայլելու ընթացքում իրենց դիմացից քայլելիս են եղել նույն ուսումնական կենտրոնում սովորող երեք աղջիկներ: Ընկերոջը ճանապարհելուց հետո իջել է գետնանցում՝ դիմացի փողոց անցնելու համար, որտեղ նկատել է, որ իրենց հետ սովորող աղջիկներն իրեն անծանոթ երկու տղաների հետ կանգնած զրուցում են: Իրեն թվացել է, թե աղջիկներին անհանգստացնում են, քանի որ այնպիսի տպավորություն էր, թե աղջիկները փորձում են հեռանալ, իսկ տղաները ցանկանում են զրուցել նրանց հետ: Նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով մոտեցել է վերջիններիս և դիմելով աղջիկներին բառացիորեն հարցրել. <<աղջիկներ ջան, բան է եղել>>, ապա պատասխան ստանալով` շարունակել է ճանապարհը: Մի քանի քայլ հեռանալուց հետո Արամ Գևորգյանը հետ է կանչել իրեն և հարցրել, թե ինչու է աղջիկներին նման հարց ուղղել, ճանաչում է իրեն, թե ոչ, և ինչից ելնելով է նման հարց տվել: Այդ առիթով սկսել են վիճաբանել միմյանց հետ, որի ընթացքում <<արա>> բառով են դիմել միմյանց, ապա փոխադարձ հրմշտել, ապա Արամ Գևորգյանը հարվածել է իրեն, որի հետևանքով կպել է պատին և ցնցում ստացել: Այնուհետև իրեն տարել են խանութի ներսը և խմելու ջուր տվել: Միջադեպը տեղի է ունեցել աղջիկների ներկայությամբ, հետո իրեն քսուկ են տվել, որը քսելով վնասվածքին` գնացել է տուն:
Նշեց նաև, որ իր տեղեկությունների համաձայն ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանն աղջիկների հետ ազգակցական կապ չունի : Տեղյակ չէ, թե արդյոք վերջինս աղջիկներից որևէ մեկին համակրել է, թե ոչ: Իր կարծիքով, եթե աղջիկներին նման հարց չուղղեր, ապա Արամ Գևորգյանի հետ վիճաբանություն չէր լինի, սակայն տեղյակ չէ, թե հատկապես ինչից վիրավորվել Արամ Գևորգյանը: Արամ Գևորգյանը բառացի իրեն հարցրել է. <<ապեր, էս ինչ հարց ես տալիս>>, որին պարզաբանել է, որ տպավորությունն այնպիսին է, որ նա վիճաբանում է աղջիկների հետ, որին ի պատասխան Ա.Գևորգյանն ասել է. <<դու ով էս, որ գաս աղջիկների մոտ տենց հարց տաս, որ իմ հետ են խոսում, կարող ա ախպերն ես>>:
Նշեց նաև, որ ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանը հոգացել է բուժման ծախսերը, վերջինիցս բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի, բացի այդ, հաշտվել է նրա հետ:

/դատական նիստի արձանագրություն/
-Վկա Լաուրա Արմանի Գյոդակյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնից ընկերուհիներ Էլենի և Արաքսյայի հետ դուրս գալուց հետո վերջինիս պլանշետը վերցնելու համար գնացել են գետնանցման տակ գտնվող բջջային հեռախոսների վերանորոգման կենտրոն: Հիշյալ վայրում ներկա է եղել նաև իր ծանոթ Արամ Գևորգյանը, ում հետ գտնվել է լավ փոխհարաբերությունների մեջ: Գետնանցում մտնելիս իրենց հետևից քայլելիս է եղել Լևոն Կաջոյանը, ով սովորել է նույն ուսումնական կենտրոնում: Արաքսյան մտել է բջջային հեռախոսների վերանորոգման կենտրոն, ինքը զրույցի է բռնվել Արամ Գևորգյանի հետ, իսկ Էլենը բջջային հեռախոսով խոսելով բարձացել է վերև: Այդ ընթացքում Լևոն Կաջոյանը մոտեցել և հարցրել է, թե ինչ է եղել, որից հետո չի հիշում, թե ինչ է տեղի ունեցել: Հետագայում է տեղեկացել, որ Լևոն Կաջոյանը հիվանդանոցում է, քանի որ կոտրվածք է ստացել: Ինքը Լևոն Կաջոյանի հետ մտերիմ չի եղել, իսկ Արամ Գևորգյանի հետ եղել է լավ փոխհարաբերությունների մեջ, և նախկինում էլ վերջինիս տեսնելիս կանգնել և զրուցել է նրա հետ: Արամ Գևորգյանի հետ զրուցելիս որևէ կողմնակի անձի մոտ չէր կարող այնպիսի տպավորություն ստեղծվեր, որ ինչ որ բան այնպես չէ, և որ Արամ Գևորգյանն անհանգստացնում է իրեն:
Դեպքից հետո տեղեկանալով, որ Լևոն Կաջոյանը հիվանդանոցում է և կոտրվածք ունի, որպես ծանոթի տեսակցել է նրան, որի ընթացքում հայտնել է, որ վերջինիս մոտենալու կարիքը չկար, որին Լևոն Կաջոյանը պատասխանել է, որ եթե նույնիսկ եղբոր հետ կանգնած լիներ, ապա միևնույն է, նույնը հարցն ուղղելու էր:
Նշել է նաև, որ դեպքի հանգամանքները հստակ չի հիշում, քանի որ դրանից հետո շուրջ երկու տարի է անցել, բացի այդ, առողջական խնդիրներ ունի: Վիճաբանության մասին իրեն պատմել է Լևոն Կաջոյանը, ով հայտնել է նաև, որ Ա.Գևորգյանի հետ վիճաբանության առիթ է հանդիսացել իր կողմից իրենց ուղղված հարցը:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Լաուրա Արմանի Գյոդակյանի նախաքննական` 2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ի ցուցմունքը, համաձայն որի 12.08.2014թ. ժամը 14:00-ի սահմաններում դասերը ավարտելուց հետո իր ընկերուհիներ Արաքսյան և Էլենը քայլելով գնացել են Կոմիտասի շուկայի կանգառ: Իրենց հետևից`որոշակի հեռավորությամբ քայլում էին իրենց ուսումնական կենտրոնից Վահեն և Լևոնը: Հասնելով կանգառ` ինքը, Արաքսյան և Էլենը մտել են գետնանցում` վերանորոգման կենտրոնում թողնված՝ Արաքսյա Գրիգորյանի պլանշետը վերցնելու համար: Ինքը, Արաքսյան և Էլենը կանգնած էին գետնանցումում, երբ Արաքսյան վերանորոգման տաղավարից պլանշետն վերցնելու համար հեռացել է իրենցից: Այդ ժամանակ տաղավարի աշխատակից Արամը տեսնելով իրեն մոտեցել է, ապա իրենց միջև ջերմ խոսակցություն է սկսվել, որը տեսնելով մոտեցել է իրեն և Արամին, իսկ Էլենը իրենցից մի փոքր հեռացել էր, քանի որ բջջային հեռախոսի վրա զանգ է եկել: Մոտենալով իրեն և Արամին Լևոնը շատ հանգիստ հարցրել է իրեն, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, որին պատասխանել է, որ այո, ոչինչ չի պատահել: Ինքն այդ պահին կանգնած էր մենակ և հարցին պատասխանելուց հետո շրջվել է, որ գնա, Լևոնը նույնպես: Մի քանի քայլ գնալուց հետո լսել է, թե ինչպես է Արամը հետ կանչել Լևոնին և նրանց միջև խոսակցություն է սկսվել, որի ժամանակ Արամի և Լևոնի ձայները գնալով բարձրանում էին, սակայն թե ինչ էին խոսում չի լսել: Խոսակցությունն աստիճանաբար վերաճել է վիճաբանության, որի ժամանակ տեսել է, թե ինչպես է Արամը բռունցքով հարվածել Լևոնին: Ինքն այդ ժամանակ բղավել և դուրս է եկել գետնանցումից: Նախքան դուրս գալը տեսել է, որ Արամի հարվածից հետո վերջինիս ընկերը, ով տաղավարում էր, դուրս է եկել և մի կողմ տարել նրան: Միջադեպի ժամանակ մի կին անցնում էր գետնանցումով, ով չի միջամտել վիճաբանությանը: Հարվածից հետո բղավելով դուրս է եկել գետնանցումից և միացել ընկերուհիներն, որոնք արդեն գտնվում էին վերևում: Խոսակցության ժամանակ ասել է, թե ընկերուհիներն ականատես են եղել, սակայն ինքը շփոթված է եղել, ներկայիս ցուցմունքով հայտնում է ճշմարտությունը, որ ինքը միայն ականատես է եղել Արամի կողմից Լևոնի կանչին, որիշ որևէ խոսակցություն չի լսել, միայն Արամն է հարվածել, Լևոնը չի հարվածել, փոխադարձ հայհոյանքներ չեն եղել: Արամը և Լևոնը պահել են շատ հանգիստ և չգիտի, թե ինչն է եղել նրանց խոսակցության պատճառը: Ինքը լարված է եղել և չի նկատել, թե Արաքսյան և Էլենը երբ են գետնանցումից դուրս եկել, երբ բարձացել է, նրանք արդեն դրսում են եղել:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Լ.Գյոդակյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը ճիշտ է, այն պնդում է, իսկ հակասությունները պայմանավորված են իր առողջական խնդիրներով:

/դատական նիստի արձանագրություն/
-Վկա Արաքսյա Սեյրանի Գրիգորյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և նշեց, որ սովորել է <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնում, որտեղից էլ ճանաչում է Արամ Գևորգյանին և Լևոն Կաջոյանին: Դեպքի օրն ընկերուհիների հետ գնացել են ուսումնական կենտրոնի մոտ գտնվող գետնանցում, վերանորոգման կենտրոնից իրեն պատկանող պլանշետը վերցնելու համար: Միջադեպի ընթացքում գտնվել է վերանորոգման կենտրոնի խանութ-սրահում, իսկ Էլենը և Լաուրան դրսում: Մասնագետի հետ շուրջ երկու րոպե զրուցելուց հետո դուրս է եկել և գնացել: Դեպքի օրը Արամ Գևորգյանին տեսել է առաջին անգամ և նրան մինչ այդ չի ճանաչել: Վիճաբանությանն անձամբ ականատես չի եղել, միայն լսել է, որ հարվածներ են եղել, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ով է պատմել:
Նշել է նաև, որ Լաուրայի և Էլենի հետ սովորել է նույն ուսումնական կենտրոնում, սակայն վերջիններիս հետ մտերիմ չէ և տեղյակ չէ, թե նրանք Արամ Գևորգյանի կամ Լևոն Կաջոյանի հետ ինչ փոխհարաբերությունների մեջ են գտնվել:

/դատական նիստի արձանագրություն/
-Վկա Էլեն Վարդանի Աղաբաբյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և նշեց, որ դեպքի օրը դասընկերուհիններով` Լաուրայի և Արաքսյայի հետ վերջինիս պատկանող պլանշետը տարել են վերանորգելու, որի կապակցությամբ իջել են գետնացում և պլանշետը տվել Արամ Գևորգյանին: Այդ ընթացքում իր բջջային հեռախոսին զանգ է եկել, որի առիթով գետնանցումից բարձրացել է դուրս: Դեպքին ականատես չի եղել, սակայն հետագայում ընկերուհիներից տեղեկացել է, որ վիճաբանություն է եղել : Մասնավորապես տեղեկացել է, որ երբ հեռախոսազանգին պատասխանելու համար գետնացումից դուրս է եկել, այդ ընթացքում Լաուրա Գյոդակյանը և Արամ Գևորգյանը միասին զրուցելիս են եղել, ապա Լևոնը մոտեցել է նրանց և մտածելով, որ Արամ Գևորգյանը նեղացնում է Լ.Գյոդակյանին կամ ինչ որ բան այնպես չէ, փորձել է պարզաբանել, որից հետո վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Արամը և Լաուրան չեն վիճաբանել, իրենք Արամ Գևորգյանի հետ գտնվել են լավ փոխհարաբերությունների մեջ: Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել Լևոն Կաջոյանի մոտենալու առիթով: Նախկինում Արամ Գևորգյանի մոտ որևէ իր կամ առարկա վերանորոգելու չեն տվել, սակայն վերջինիս ամեն օր տեսել և շփվել են: Լևոն Կաջոյանի հետ սովորել են նույն ուսումնական կենտրոնում, սակայն վերջինիս հետ ընկերուհիներով որևէ շփում չեն ունեցել:
Լաուրա Գյոդակյանը պատմել է, որ Լևոն Կաջոյանին թվացել է, թե իրենց նեղացնում են, այդ իսկ պատճառով էլ մոտեցել և հարցեր է տվել:
Արամ Գևորգյանը և Լաուրա Գյոդակյանը միմյանց հետ հանգիստ զրուցում էին, քանի որ Արամ Գևորգյանի հետ գտնվել են լավ փոխհարաբերությունների մեջ, և կողքից դիտողը չէր կարող եզրակացնել, որ նրանք վիճաբանում են, կամ ինչ որ բան այնպես չէ:
Լևոն Կաջոյանի հետ շփում չեն ունեցել, պարզապես սովորել են նույն ուսումնական կենտրոնի տարբեր բաժիններում` իրենք վարսահարդարման իսկ նա` խոհարարական:

/դատական նիստի արձանագրություն/
-Վկա Արման Արտակի Սարգսյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և նշեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել շուրջ երկու տարի առաջ, այդ իսկ պատճառով էլ չի հիշում, թե ինչն է հանդիսացել է պատճառը: Դեպքի ժամանակ աշխատել է Կոմիտաս շուկայի հարևանությամբ գտնվող գետնանցումում, որտեղ էլ դեպքը տեղի է ունեցել: Վիճաբանության ընթացքում խանութի ներսում հաճախորդներին էր սպասարկում, երբ պատուհանից տեսել է, որ ինչ որ բան այնպես չէ, սակայն երբ դուրս է եկել վիճաբանությունն արդեն ավարտվել էր: Վիճաբանությունից հետո տեսել է Լևոն Կաջոյանի վնասվածքը և վերջինիս ուղեկցել է խանութ, ջուր տվել, որից հետո նա իր ոտքով հանգիստ հեռացել է: Արամ Գևորգյանի վրա վնասվածքներ չի տեսել, միայն վերնաշապիկն էր պատռված:
Վիճաբանության պահին իր մոտ աղջիկ հաճախորդ է եղել, ում բջջային հեռախոսն էր վերանորոգել և միասին ուսումնասիրում զննում էին հեռախոսը:
Նշել է նաև, որ Արամ Գևորգյանի անձնականից տեղյակ չէ, չգիտի, թե վերջինս Լաուրա անվամբ ընկերուհի ունի թե ոչ: Վիճաբանության մասին չի հետաքրքրվել, իսկ Արամ Գևորգյանին կբնութագրի որպես հանգիստ և նորմալ մարդու: Իր տեղեկությունների համաձայն մինչ դեպքն Արամ Գևորգյանը և Լևոն Կաջոյանը միմյանց չեն ճանաչել:

/դատական նիստի արձանագրություն/
-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Լևոն Ավետիքի Կաջոյանը (ծնված 24.02.1993թ. ք.Երևան, Նոր Արեշ 14 փ., 38ա շենք, բն. 17) հաղորդում է տվել այն մասին, որ 12.08.2014թ-ի ժամը 14:00-ի սահմաններում Կոմիտասի շուկայի դիմացի գետնանցման տարածում ոմն Արամը վեճաբանության ընթացքում երեք անգամ հարված է հասցրել դեմքին` պատճառելով վնասվածք ծնոտի շրջանում: Պահանջել է նրան ենթարկել քրեական պատասխանատվության:
/դատական նիստի արձանագրություն/
-Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1416/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Լ.Կաջոյանի ստացված մարմնական վնասվածքը` ստորին ծնոտի երկկողմանի առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որը պատճառել է առողջության միջին ծանրության վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի: ինչ վերաբերվում է գլխուղեղի ցնցում ախտորոշմանը, ապա վերջինս կլինիկորեն հիմնավորված չէ:

/դատական նիստի արձանագրություն/
Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից տրված թիվ 8 տեղեկանքը, համաձայն որի Արամ Հարազատի Գևորգյանի նկատմամբ Արաբկիրի ոստիկանության բաժնի կողմից 18.09.2012թ. նախապատրաստվել է նյութեր ՀՀ քր. օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի արդյունքում 18.09.2012թ.-ի որոշմամբ նյութերով քրեական գործի հարուցելը մերժվել է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-մասի 4-րդ կետով:
ՀՀ Կոտայքի մարզի բուժական համայնքի ղեկավարի և աշխատակազմի քարտուղարի կողմից տրված թիվ 340 տեղեկանքը, համաձայն որի Արամ Հարազատի Գևորգյանը հաշվառված և բնակվում է Կոտայքի մարզի Բուժական համայնքի 1-ին փողոցի 3-րդ փակուղու 1-ին տանը և նրա ընտանիքի կազմը հետևյալն է`
- ինքը` Արամ Հարազատի Գևորգյան, հայրը` Հարազատ Քերոբի Գևորգյան, մայրը` Մելինե Յուրիկի Գևորգյան, քույրը` Անահիտ Հարազատի Գևորգյան, քույրը` Լիաննա Հարազատի Գևորգյան, կինը` Հերմինե Հրանտի Խլոպուչյան:
Բուժական համայնքի ղեկավար Կ.Գալստյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի Արամ Հարազատի Գևորգյանը 2004թ-ին բարձր առաջադիմությամբ ավարտել է Բուժականի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև ուսումը շարունակել է Կոտայքի մարզի Նոր-Գեղի քոլեջում, ապա երկու տարի սովորելուց հետո անցել է ծառայության հայոց բանակում: Բանակից վերադառնալուց հետո ընտանիքը սոցիալապես անապահով լինելու պատճառով չի կարողացել ուսումը շարունակել վերը նշված հաստատությունում: 2008թ.-ին աշխատանքի է անցել <<Պանտերա>> պահպանության գործակալությունում` որպես անվտանգության ծառայող, դրանից հետո աշխատել է տարբեր պահպանության գործակալություններում` որպես անվտանգության ծառայող: Այնուհետև ավտովթարի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածք, այդ իսկ պատճառով թողել է աշխատանքը: Արամը զուսպ, հավասարկշռված, պարտաճանաչ և պատասխանատու անձնավորություն է, ունի աշխատանքի պատասխանատվության բարձր զգացում: Վայելում է Բուժական համայնքի ողջ ազգաբնակչության հարգանքն ու համակրանքը, անկողմնակալ է, իրավախախտ դեպքերի մասնակից չի եղել:
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Արամ Գևորգյանի և տուժող Լևոն Կաջոյանի իրարամերժ և հակասական ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս, դրանց մի մասն ի հաշիվ մյուսի արժևորելիս` Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ <<թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի>>: Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ:
Միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանը, ի հաշիվ ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի ցուցմունքների առավել արժևորում է Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի դատաքննական ցուցմունքը, քանի որ դրանում նշված փաստական տվյալները հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես.
-Վկա Լաուրա Արմանի Գյոդակյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին ժամը 14-00-ի սահմաններում <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնից ընկերուհիներ Էլենի և Արաքսյայի հետ դուրս գալուց հետո վերջինիս պլանշետը նորոգելու համար գնացել են գետնանցման տակ գտնվող բջջային հեռախոսների վերանորոգման կենտրոն: Իրենց հետևից`որոշակի հեռավորությամբ քայլում էին իրենց ուսումնական կենտրոնից Վահեն և Լևոնը: Հասնելով կանգառ ինքը, Արաքսյան և Էլենը մտել են գետնանցում` վերանորոգման կենտրոնում թողնված՝ Արաքսյա Գրիգորյանի պլանշետը վերցնելու համար: Ինքը, Արաքսյան և Էլենը կանգնած էին գետնանցումում, երբ Արաքսյան վերանորոգման տաղավարից պլանշետն վերցնելու համար հեռացել է իրենցից: Այդ ժամանակ տաղավարի աշխատակից Արամը, տեսնելով իրեն, մոտեցել է, ապա իրենց միջև ջերմ խոսակցություն է սկսվել: Լևոնը, տեսնելով իրենց միջև խոսակցությունը, մոտեցել է իրեն և Արամին, իսկ Էլենը իրենցից մի փոքր հեռացել էր, քանի որ բջջային հեռախոսի վրա զանգ է եկել: Մոտենալով իրեն և Արամին` Լևոնը շատ հանգիստ հարցրել է իրեն, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, որին պատասխանել է, որ այո, ոչինչ չի պատահել: Ինքն այդ պահին կանգնած էր մենակ և հարցին պատասխանելուց հետո շրջվել է, որ գնա, Լևոնը` նույնպես: Մի քանի քայլ գնալուց հետո լսել է, թե ինչպես է Արամը հետ կանչել Լևոնին և նրանց միջև խոսակցություն է սկսվել, որի ժամանակ Արամի և Լևոնի ձայները գնալով բարձրանում էին, սակայն թե ինչ էին խոսում չի լսել: Խոսակցությունն աստիճանաբար վերաճել է վիճաբանության, որի ժամանակ տեսել է, թե ինչպես է Արամը բռունցքով հարվածել Լևոնին: Ինքը միայն ականատես է եղել Արամի կողմից Լևոնի կանչին, ուրիշ որևէ խոսակցություն չի լսել, միայն Արամն է հարվածել, Լևոնը չի հարվածել, փոխադարձ հայհոյանքներ չեն եղել: Արամը և Լևոնն իրենց պահել են շատ հանգիստ և չգիտի, թե ինչն է եղել նրանց խոսակցության պատճառը:
Դեպքից հետո տեղեկանալով, որ Լևոն Կաջոյանը հիվանդանոցում է և կոտրվածք ունի, որպես ծանոթի տեսակցել է նրան, որի ընթացքում հայտնել է, որ մոտենալու կարիքը չկար, որին Լևոն Կաջոյանը պատասխանել է, որ եթե նույնիսկ եղբոր հետ կանգնած լիներ, ապա միևնույնն է, նույնը հարցն ուղղելու էր իրենց:
Նշել է նաև, որ դեպքի հանգամանքները հստակ չի հիշում, քանի որ դրանից հետո շուրջ երկու տարի է անցել, բացի այդ, առողջական խնդիրներ ունի: Վիճաբանության մասին իրեն պատմել է Լևոն Կաջոյանը, ով հայտնել է նաև, որ Ա.Գևորգյանի հետ վիճաբանության առիթ է հանդիսացել իր կողմից իրենց ուղղված հարցը:
-Վկա Արաքսյա Սեյրանի Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի սովորել է <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնում, որտեղից էլ ճանաչում է Արամ Գևորգյանին և Լևոն Կաջոյանին: Դեպքի օրն ընկերուհիների հետ գնացել են ուսումնական կենտրոնի մոտ գտնվող գետնանցման բջջային հեռախոսների վերանորոգման կենտրոն՝ իրեն պատկանող պլանշետը նորոգելու համար: Միջադեպի ընթացքում գտնվել է վերանորոգման կենտրոնի խանութ-սրահում, իսկ Էլենը և Լաուրան դրսում: Մասնագետի հետ շուրջ երկու րոպե զրուցելուց հետո դուրս է եկել և գնացել: Դեպքի օրը Արամ Գևորգյանին տեսել է առաջին անգամ և նրան մինչ այդ չի ճանաչել: Վիճաբանությանն անձամբ ականատես չի եղել, միայն լսել է, որ հարվածներ են եղել, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ով է պատմել:
Նշել է նաև, որ Լաուրայի և Էլենի հետ սովորել է նույն ուսումնական կենտրոնում, սակայն վերջիններիս հետ մտերիմ չէ և տեղյակ չէ, թե նրանք Արամ Գևորգյանի կամ Լևոն Կաջոյանի հետ ինչ փոխհարաբերությունների մեջ են գտնվել:
-Վկա Էլեն Վարդանի Աղաբաբյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքի օրը դասընկերուհիններով` Լաուրայի և Արաքսյայի հետ վերջինիս պատկանող պլանշետը տարել են վերանորգելու, որի կապակցությամբ իջել են գետնացում և պլանշետը տվել Արամ Գևորգյանին: Այդ ընթացքում իր բջջային հեռախոսին զանգ է եկել, որի առիթով գետնանցումից բարձրացել է դուրս: Դեպքին ականատես չի եղել, սակայն հետագայում ընկերուհիներից տեղեկացել է, որ վիճաբանություն է եղել: Մասնավորապես տեղեկացել է, որ երբ հեռախոսազանգին պատասխանելու համար գետնացումից դուրս է եկել, այդ ընթացքում Լաուրա Գյոդակյանը և Արամ Գևորգյանը միասին զրուցելիս են եղել, ապա Լևոնը մոտեցել է նրանց և մտածելով, որ Արամ Գևորգյանը նեղացնում է Լ.Գյոդակյանին կամ ինչ որ բան այնպես չէ, փորձել է պարզաբանել, որից հետո վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել Լևոն Կաջոյանի մոտենալու առիթով: Նախկինում Արամ Գևորգյանի մոտ որևէ իր կամ առարկա վերանորոգելու չեն տվել, սակայն վերջինիս ամեն օր տեսել և շփվել էին: Լևոն Կաջոյանի հետ սովորել են նույն ուսումնական կենտրոնում, սակայն վերջինիս հետ ընկերուհիներով որևէ շփում չեն ունեցել:
Հետագայում Լաուրա Գյոդակյանը պատմել է իրեն, որ Լևոն Կաջոյանին թվացել է, թե իրենց նեղացնում են, այդ իսկ պատճառով էլ մոտեցել և հարցեր է տվել:
-Վկա Արման Արտակի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքը տեղի է ունեցել շուրջ երկու տարի առաջ, այդ իսկ պատճառով էլ չի հիշում, թե ինչն է հանդիսացել է պատճառը: Դեպքի ժամանակ աշխատել է Կոմիտաս շուկայի հարևանությամբ գտնվող գետնանցումում, որտեղ էլ դեպքը տեղի է ունեցել: Վիճաբանության ընթացքում խանութի ներսում հաճախորդներին էր սպասարկում, երբ պատուհանից տեսել է, որ ինչ որ բան այնպես չէ, սակայն երբ դուրս է եկել վիճաբանությունն արդեն ավարտվել էր: Վիճաբանությունից հետո տեսել է Լևոն Կաջոյանի վնասվածքը և վերջինիս ուղեկցել է խանութ, ջուր տվել, որից հետո նա իր ոտքով հանգիստ հեռացել է: Արամ Գևորգյանի վրա վնասվածքներ չի տեսել, միայն վերնաշապիկն էր պատռված:
Նշել է նաև, որ Արամ Գևորգյանի անձնականից տեղյակ չէ, չգիտի թե վերջինս Լաուրա անվամբ ընկերուհի ունի թե ոչ : Վիճաբանության մասին չի հետաքրքրվել, իսկ իր տեղեկությունների համաձայն մինչ դեպքն Արամ Գևորգյանը և Լևոն Կաջոյանը միմյանց չեն ճանաչել:
-Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Լևոն Ավետիքի Կաջոյանը (ծնված 24.02.1993թ. ք.Երևան, Նոր Արեշ 14 փ., 38ա շենք, բն. 17) հաղորդում է տվել այն մասին, որ 12.08.2014թ-ի ժամը 14:00-ի սահմաններում Կոմիտասի շուկայի դիմացի գետնանցման տարածում ոմն Արամը վեճաբանության ընթացքում երեք անգամ հարված է հասցրել դեմքին` պատճառելով վնասվածք ծնոտի շրջանում: Պահանջել է նրան ենթարկել քրեական պատասխանատվության:
-Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1416/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Լ.Կաջոյանի ստացված մարմնական վնասվածքը` ստորին ծնոտի երկկողմանի առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որը պատճառել է առողջության միջին ծանրության վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի:
Հետազոտելով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից Արամ Հարազատի Գևորգյանի մեղադրանքի հիմքում դրված` հիշատակված փաստական տվյալները դատարանը գտնում է, որ դրանք թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի կողմից խուլիգանական դրդումներով Լևոն Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելը, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Արամ Հարազատի Գևորգյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով ամբաստանյալի, տուժողների, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
Անդրադառնալով պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի պաշտպանական ճառում բերված՝ իր պաշտպանյալ Ա.Գևորգյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում բավարար ապացույցներ ձեռք չբերելու հիմքով վերջինիս արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու վերաբերյալ միջնորդությանը, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի բերած՝ ամբաստանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Վկա Լաուրա Արմանի Գյոդակյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին ժամը 14-00-ի սահմաններում <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնից ընկերուհիներ Էլենի և Արաքսյայի հետ դուրս գալուց հետո վերջինիս պլանշետը նորոգելու համար գնացել են գետնանցման տակ գտնվող բջջային հեռախոսների վերանորոգման կենտրոն: Իրենց հետևից`որոշակի հեռավորությամբ քայլում էին իրենց ուսումնական կենտրոնից Վահեն և Լևոնը: Հասնելով կանգառ ինքը, Արաքսյան և Էլենը մտել են գետնանցում` վերանորոգման կենտրոնում թողնված՝ Արաքսյա Գրիգորյանի պլանշետը վերցնելու համար: Ինքը, Արաքսյան և Էլենը կանգնած էին գետնանցումում, երբ Արաքսյան վերանորոգման տաղավարից պլանշետը վերցնելու համար հեռացել է իրենցից: Այդ ժամանակ տաղավարի աշխատակից Արամը, տեսնելով իրեն, մոտեցել է, ապա իրենց միջև ջերմ խոսակցություն է սկսվել, որը տեսնելով Լևոնը մոտեցել է իրեն և Արամին, իսկ Էլենը իրենցից մի փոքր հեռացել էր, քանի որ բջջային հեռախոսի վրա զանգ է եկել: Մոտենալով իրեն և Արամին Լևոնը շատ հանգիստ հարցրել է իրեն, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, որին պատասխանել է, որ այո, ոչինչ չի պատահել: Ինքն այդ պահին կանգնած էր մենակ և հարցին պատասխանելուց հետո շրջվել է, որ գնա, Լևոնը նույնպես: Մի քանի քայլ գնալուց հետո լսել է, թե ինչպես է Արամը հետ կանչել Լևոնին և նրանց միջև խոսակցություն է սկսվել, որի ժամանակ Արամի և Լևոնի ձայները գնալով բարձրանում էին, սակայն թե ինչ էին խոսում չի լսել: Խոսակցությունն աստիճանաբար վերաճել է վիճաբանության, որի ժամանակ տեսել է, թե ինչպես է Արամը բռունցքով հարվածել Լևոնին: ինքը միայն ականատես է եղել Արամի կողմից Լևոնի կանչին, որիշ որևէ խոսակցություն չի լսել, միայն Արամն է հարվածել, Լևոնը չի հարվածել, փոխադարձ հայհոյանքներ չեն եղել : Արամը և Լևոնն իրենց պահել են շատ հանգիստ և չգիտի, թե ինչն է եղել նրանց խոսակցության պատճառը:
Դեպքից հետո տեղեկանալով, որ Լևոն Կաջոյանը հիվանդանոցում է և կոտրվածք ունի, որպես ծանոթի տեսակցել է նրան, որի ընթացքում հայտնել է, որ մոտենալու կարիքը չկար, որին Լևոն Կաջոյանը պատասխանել է, որ եթե նույնիսկ եղբոր հետ կանգնած լիներ, ապա միևնույնն է, նույն հարցն ուղղելու էր իրենց:
Նշել է նաև, որ դեպքի հանգամանքները հստակ չի հիշում, քանի որ դրանից հետո շուրջ երկու տարի է անցել, բացի այդ առողջական խնդիրներ ունի: Վիճաբանության մասին իրեն պատմել է Լևոն Կաջոյանը, ով հայտնել է նաև, որ Ա.Գևորգյանի հետ վիճաբանության առիթ է հանդիսացել իր կողմից իրենց ուղղված հարցը:
-Վկա Արաքսյա Սեյրանի Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի սովորել է <<Մանանա>> ուսումնական կենտրոնում, որտեղից էլ ճանաչում է Արամ Գևորգյանին և Լևոն Կաջոյանին: Դեպքի օրն ընկերուհիների հետ գնացել են ուսումնական կենտրոնի մոտ գտնվող գետնանցման վերանորոգման կենտրոն՝ իրեն պատկանող պլանշետը նորոգելու համար: Միջադեպի ընթացքում գտնվել է վերանորոգման կենտրոնի խանութ-սրահում, իսկ Էլենը և Լաուրան դրսում: Մասնագետի հետ շուրջ երկու րոպե զրուցելուց հետո դուրս է եկել և գնացել: Դեպքի օրը Արամ Գևորգյանին տեսել է առաջին անգամ և նրան մինչ այդ չի ճանաչել: Վիճաբանությանն անձամբ ականատես չի եղել, միայն լսել է, որ հարվածներ են եղել, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ով է պատմել:
Նշել է նաև, որ Լաուրայի և Էլենի հետ սովորել է նույն ուսումնական կենտրոնում, սակայն վերջիններիս հետ մտերիմ չէ և տեղյակ չէ, թե նրանք Արամ Գևորգյանի կամ Լևոն Կաջոյանի հետ ինչ փոխհարաբերությունների մեջ են գտնվել:
-Վկա Էլեն Վարդանի Աղաբաբյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքի օրը դասընկերուհիններով` Լաուրայի և Արաքսյայի հետ վերջինիս պատկանող պլանշետը տարել են վերանորգելու, որի կապակցությամբ իջել են գետնացում և պլանշետը տվել Արամ Գևորգյանին: Այդ ընթացքում իր բջջային հեռախոսին զանգ է եկել, որի առիթով գետնանցումից բարձրացել է դուրս: Դեպքին ականատես չի եղել, սակայն հետագայում ընկերուհիներից տեղեկացել է, որ վիճաբանություն է եղել: Մասնավորապես տեղեկացել է, որ երբ հեռախոսազանգին պատասխանելու համար գետնացումից դուրս է եկել, այդ ընթացքում Լաուրա Գյոդակյանը և Արամ Գևորգյանը միասին զրուցելիս են եղել, ապա Լևոնը մոտեցել է նրանց և մտածելով, որ Արամ Գևորգյանը նեղացնում է Լ.Գյոդակյանին կամ ինչ որ բան այնպես չէ, փորձել է պարզաբանել, որից հետո վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել Լևոն Կաջոյանի մոտենալու առիթով: Նախկինում Արամ Գևորգյանի մոտ որևէ իր կամ առարկա վերանորոգելու չեն տվել, սակայն վերջինիս ամեն օր տեսել և շփվել էին: Լևոն Կաջոյանի հետ սովորել են նույն ուսումնական կենտրոնում, սակայն վերջինիս հետ ընկերուհիներով որևէ շփում չեն ունեցել:
Հետագայում Լաուրա Գյոդակյանը պատմել է իրեն, որ Լևոն Կաջոյանին թվացել է, թե իրենց նեղացնում են, այդ իսկ պատճառով էլ մոտեցել և հարցեր է տվել:
-Վկա Արման Արտակի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքը տեղի է ունեցել շուրջ երկու տարի առաջ, այդ իսկ պատճառով էլ չի հիշում, թե ինչն է հանդիսացել պատճառը: Դեպքի ժամանակ աշխատել է Կոմիտաս շուկայի հարևանությամբ գտնվող գետնանցումում, որտեղ էլ դեպքը տեղի է ունեցել: Վիճաբանության ընթացքում խանութի ներսում հաճախորդներին էր սպասարկում, երբ պատուհանից տեսել է, որ ինչ որ բան այնպես չէ, սակայն երբ դուրս է եկել վիճաբանությունն արդեն ավարտվել էր: Վիճաբանությունից հետո տեսել է Լևոն Կաջոյանի վնասվածքը և վերջինիս ուղեկցել է խանութ, ջուր տվել, որից հետո նա իր ոտքով հանգիստ հեռացել է: Արամ Գևորգյանի վրա վնասվածքներ չի տեսել, միայն վերնաշապիկն էր պատռված:
Նշել է նաև, որ Արամ Գևորգյանի անձնականից տեղյակ չէ, չգիտի, թե վերջինս Լաուրա անվամբ ընկերուհի ունի թե ոչ: Վիճաբանության մասին չի հետաքրքրվել, իսկ իր տեղեկությունների համաձայն մինչ դեպքն Արամ Գևորգյանը և Լևոն Կաջոյանը միմյանց չեն ճանաչել:
-Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Լևոն Ավետիքի Կաջոյանը (ծնված 24.02.1993թ. ք.Երևան, Նոր Արեշ 14 փ., 38ա շենք, բն. 17) հաղորդում է տվել այն մասին, որ 12.08.2014թ-ի ժամը 14:00-ի սահմաններում Կոմիտասի շուկայի դիմացի գետնանցման տարածում ոմն Արամը վեճաբանության ընթացքում երեք անգամ հարված է հասցրել դեմքին` պատճառելով վնասվածք ծնոտի շրջանում: Պահանջել է նրան ենթարկել քրեական պատասխանատվության:
-Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1416/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Լ.Կաջոյանի ստացված մարմնական վնասվածքը` ստորին ծնոտի երկկողմանի առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որը պատճառել է առողջության միջին ծանրության վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, բայց առաջացրել է առողջության տևական քայքայում կամ ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորուստ՝
պատժվում է կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
2. Նույն արարքը, որը կատարվել է՝
(…)
6) խուլիգանական դրդումներով,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն.
«Որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ»:
Վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում հանգամանորեն անդրադարձել ու հստակ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել ինչպես խուլիգանության հանցակազմի, այնպես էլ խուլիգանական դրդումներով կատարվող հանցագործությունների որակման առանձնահատկությունների առնչությամբ:
Այսպես, Վճռաբեկ դատարանը Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ գործով 2012 թվականի մարտի 30-ի որոշմամբ ձևավորել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) [Խ]ուլիգանություն կատարող անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հասարակության նկատմամբ, այլև ցանկանում է դա: Այլ խոսքով` խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքները կատարող անձը ցանկանում է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս վերոնշյալ հետևանքների՝ հասարակական կարգի խախտման և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ոչ բոլոր դեպքերում է, որ այլ հանցակազմի հատկանիշներ պարունակող արարք կատարելը, որն իրենում բովանդակում է նաև հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման տարրեր (օրինակ՝ կենցաղային հողի վրա, անձնական դրդապատճառներով հասարակական վայրերում առաջացած ծեծկռտուքն ու վիճաբանությունը, որոնք արտաքնապես ընկալվում են որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք) կարող է որակվել խուլիգանություն:
Սույն որոշմամբ և համապատասխանաբար նաև Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ շարադրված դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ արարքը խուլիգանություն որակելու համար էական նշանակություն ունի դրա բնույթն ու կատարման շարժառիթը:
Զարգացնելով Ա.Խաչատրյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել խուլիգանական դրդումներով, որը դրսևորվում է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտմամբ: Խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած են նաև անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով ներքին բավականություն ստանալու, զվարճանալու ձգտումը:
Խուլիգանություն կատարող անձն ինքնահաստատվում է, ձգտում հակահասարակական վարքագծով ապացուցել իր անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իր անձը հակադրելով հասարակությանը՝ ցույց տալ իր գերակայությունը և այլն:
Անձը կարող է նշված նպատակներին հասնել տարբեր արարքներով, որոնք կարող են նույնիսկ համընկնել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված որոշակի հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների հետ, սակայն արարքը խուլիգանություն կամ այլ հանցագործություն որակելու հարցի լուծումը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում կախված է արարքի շարժառիթից, ինչպես նաև հանցավորի հետապնդած նպատակից:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել այն դեպքում, երբ անձի մոտ առկա են խուլիգանական դրդումներ: Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել նաև այն դեպքերում, երբ անձի մոտ առկա են հանցանքի կատարման այլ դրդումներ, սակայն հանցանքի կատարման ընթացքում ձևավորվում են խուլիգանական դրդումներ, այլ խոսքով՝ արարքը կվերաճի խուլիգանության՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
28. Ինչպես նշվել է վերը հիշատակված որոշումների մեջ, խուլիգանության վերաբերյալ գործերով անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև տուժողի վարքագիծը: Զարգացնելով վերոնշյալ դիրքորոշումը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ այն դեպքում, երբ խուլիգանական գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի արդյունքում, ապա նախ անհրաժեշտ է պարզել, թե ով է հանդիսացել վեճը նախաձեռնողը: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն, եթե վիճաբանությունն առաջանում է տուժողի ոչ իրավաչափ վարքագծի հետևանքով և, հետևաբար, հանցանք կատարած անձի մոտ բացակայում են խուլիգանական դրդումները: Նման պարագայում արարքը կարող է խուլիգանություն որակվել միայն այն դեպքում, երբ խուլիգանական դրդումներն առաջանան հետագայում և արարքը վերաճի խուլիգանության:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված) այն դեպքերում, երբ`
ա) արարքը կատարվում է ոչ հասարակական վայրում և (կամ) հասարակության անդամների բացակայությամբ,
բ) արարքի հետևանքով հասարակությանը լուրջ անհանգստություն չի պատճառվել,
գ) հանցավորի գործողությունները պայմանավորված են տուժողի հակաօրինական, հակաբարոյական վարքագծով և ուղղված են նրա, այլ ոչ թե հասարակության դեմ,
դ) բացակայում են խուլիգանական դրդումները, իսկ անձի արարքները պայմանավորված են նրա հուզական վիճակով,
ե) հասարակական կարգի կոպիտ խախտման նկատմամբ դրսևորվել է անզգուշություն,
զ) հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտող արարքը համընկնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշների հետ, սակայն դրա կատարմամբ հանցավորը հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ չունի,
է) այլ դրդումներով կատարված հանցանքը չի վերաճել հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով (...)» (տե´ս Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի մարտի 30-ի ԱՎԴ/0014/01/11 որոշման 23-29-րդ կետերը):
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել և հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանը և տուժող Լ.Կաջոյանը մինչ դեպքը միմյանց չեն ճանաչել, երբևէ որևէ առիթով չեն շփվել: Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանը Լաուրա Գյոդակյանի և մյուսների հետ գտնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, վերջիններիցս որևէ մեկի հետ մերձավոր ազգակցական կապ չի ունեցել, նրանցից որևէ մեկին չի համակրել և չի սիրահետել:
Տուժող Լ.Կաջոյանը տեսնելով իրենց հետ սովորող՝ վերը նշված աղջիկներին անծանոթ երկու տղաների հետ կանգնած զրուցելիս ենթադրել է, որ աղջիկներին անհանգստացնում են, քանի որ այնպիսի տպավորություն է եղել, թե աղջիկները փորձում են հեռանալ, իսկ տղաները ցանկանում են զրուցել նրանց հետ: Նշված հանգամանքը պարզելու նպատակով տուժող Լ.Կաջոյանը մոտեցել և դիմելով աղջիկներին բառացիորեն հարցրել է. <<աղջիկներ ջան, բան է եղել>>, ապա պատասխան ստանալով` շարունակել է ճանապարհը: Մի քանի քայլ հեռանալուց հետո Արամ Գևորգյանը հետ է կանչել տուժող Լ.Կաջոյանին և պարզանում պահանջել, թե ինչու է աղջիկներին նման հարց ուղղել, ճանաչում է արդյոք իրեն, թե ոչ, և ինչից ելնելով է նման հարց տվել, որպիսի չնչին առիթն օգտագործելով, հասարակական վայրում վիճաբանել, ապա ձեռքով հարվածելով տուժող Լ.Կաջոյանի դեմքին վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է միջին ծանրության վնաս:
Դատարանը հետազոտված ապացույցները գնահատելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո, հաշվի առնելով Ա.Գևորգյանի արարքի շարժառիթը, ինչպես նաև նրա հետապնդած նպատակը՝ իր անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով ներքին բավականություն ստանալու, զվարճանալու ձգտումը, գտնում է, որ նրա արարքում առկա է խուլիգանական դրդումներով Լևոն Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս պատճառելու հանցակազմը:
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը հաստատված է համարում, որ Արամ Հարազատի Գևորգյանը 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում Կոմիտաս պողոտայի գյուղմթերքների շուկայի հարակից գետնանցումում, խուլիգանական դրդումներով` չհարգելով հասարակությանը, օրենքների և բարոյական նորմերի պահանջները արհամարհելով, իր սեփական անձի առավելություններն աղջիկների` Լաուրա Գյոդակյանի, Էլեն Աղաբաբյանի, Արաքսյա Գրիգորյանի և հասարակության մյուս անդամների մոտ ընդգծելու մոլուցքով մղված, չնչին պատճառով, այն է` Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի կողմից աղջիկներին ուղղված հարցը, թե արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, օգտագործելով, հետ է կանչել Լևոն Կաջոյանին, բարձր վիրավորական տոնայնությամբ արտահայտել դժգոհություն` աղջիկների ներկայությամբ իր վարքագիծը կասկածի տակ դնելու համար, որի ժամանակ էլ ձեռքով հարվածներ է հասցրել Լևոն Ավետիքի Կաջոյանի դեմքին և ստորին ծնոտին` Լ.Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս` երկկողմանի, առանց տեղաշարժի կոտրվածքի ձևով:
Այսինքն, վերոնշյալ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի կողմից խուլիգանական դրդումներով Լևոն Կաջոյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրության վնաս է պատճառվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Արամ Հարազատի Գևորգյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը հինգ տարի է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, մասնավորապես, որ վերջինս կատարել է կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Արամ Հարազատի Գևորգյանի դրական բնութագիրը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև գործի հանգամանքները, մասնավորապես՝ մարմնական վնասվածք պատճառելու մեխանիզմը /ձեռքի հարված/, ամբաստանյալի կողմից բժշկական ծախսերն ամբողջությամբ փոխհատուցելու հանգամանքը, ինչպես նաև Արամ Հարազատի Գևորգյանի դրական բնութագիրը, նախկինում դատված չլինելը, տուժողի կողմից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չլինելու հանգամանքը, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է: Վերոնշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում է, որ Արամ Հարազատի Գևորգյանի անձի և նրա կողմից կատարած հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հանգում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու, և հնարավոր է համարում ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կանոններով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն, եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արամ Հարազատի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև հարուցված քաղաքացիական հայցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել:
Դատարանն աձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արամ Հարազատի Գևորգյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով դատական ծախսեր չկան:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արամ Հարազատի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնների համաձայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արամ Հարազատի Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ