ԵԱՔԴ/0156/01/14







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«11» օգոստոսի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատավորներ

դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալ
Մ.Պապոյան
Վ.Ռշտունի
Կ.Ղազարյան
Ս.Էլբակյան
Է.Պետրոսյան
Վ.Դավթյան
Ա.Կարապետյան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի (ծնված` 1986 թվականի օգոստոսի 7-ին Եղվարդ քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում` չդատապարտված, հանդիսանում է «Մանանդ» տաքսի ծառայության տնօրենը, հաշվառված է Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքի Խանջյան փողոցի 12-րդ տանը, բնակվել է Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցի 27/1 շենքի 45-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2015 թվականի հունիսի 9-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի պաշտպան Վաչե Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի հունվարի 12-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14100914 քրեական գործը:
2014 թվականի հունվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Գագիկ Գևորգի Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի հունվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Ռաֆիկ Մհերի Զոհրաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի հունվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Արթուր Քաջիկի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի հունվարի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Դավիթ Մհերի Զոհրաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի հունվարի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Գեղամ Սլավիկի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Արսեն Ջահանգիրի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Ռազմիկ Քաջիկի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի հունվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Մկրտչյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Գագիկ Դավիթի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի մարտի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2014 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Արարատ Ղարիբի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Կարեն Արտակի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի մարտի 11-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Վահագն Նվերի Զոհրաբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով:
2014 թվականի ապրիլի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Թովմասյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով վարույթը կարճվել և Արթուր Կարապետյանի, Կարեն Կարապետյանի, Ռազմիկ Կարապետյանի, Գեղամ Կարապետյանի, Ռաֆիկ Զոհրաբյանի, Դավիթ Զոհրաբյանի, Գագիկ Գևորգյանի, Գագիկ Սահակյանի, Արսեն Կարապետյանի, Արարատ Կարապետյանի և Վահագն Զոհրաբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով` տուժողների հետ հաշտվելու հիմքով, իսկ խուլիգանության մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: Սարգիս Բրուտյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` բողոքի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հուլիսի 18-ին ՀՀ գլխավոր դատախազ Գ.Կոստանյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Թովմասյանի կողմից 2014 թվականի ապրիլի 30-ին կայացված որոշումը վերացվել է:
2014 թվականի օգոստոսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Ռափյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2014 թվականի օգոստոսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Ռափյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է:
2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Ռափյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Արթուր Քաջիկի Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա, 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ն.Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտովերանորոգման կետում Սարգիս Բրուտյանի հետ տեղի ունեցած վիճաբանության պատճառով, նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, կատարվածից վիրավորված` սեփական անձը կարևորելով, իր մտերիմներ Ռազմիկ Կարապետյանի, Ռաֆիկ Զոհրաբյանի, Դավիթ Զոհրաբյանի, Արսեն Կարապետյանի, Գեղամ Կարապետյանի, Գագիկ Գևորգյանի, Գագիկ Սահակյանի, Կարեն Կարապետյանի, Արարատ Կարապետյանի և Վահագն Զոհրաբյանի հետ միասին, օգտագործելով չնչին առիթը, վերադարձել է հիշյալ ավտովերանորոգման կետ, որտեղ իր նախաձեռնությամբ վիճաբանել, ծեծի են ենթարկել Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին, որի ժամանակ ինքը մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորությամբ երկաթյա ձողով հարվածներ է հասցրել Քրիստ Բրուտյանի թիկունքի և դեմքի ձախ շրջաններին` վերջինին պատճառելով միջին ծանրության մարմնական վնաս, ապա մյուսների հետ հեռացել:
2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Ռափյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Արթուր Կարապետյանի, Ռազմիկ Կարապետյանի, Ռաֆիկ Զոհրաբյանի, Դավիթ Զոհրաբյանի, Արսեն Կարապետյանի, Գեղամ Կարապետյանի, Գագիկ Գևորգյանի, Գագիկ Սահակյանի, Կարեն Կարապետյանի, Արարատ Կարապետյանի և Վահագն Զոհրաբյանի կողմից դիտավորությամբ Արմենակ Բրուտյանի և Մանուկ Բրուտյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժողների և մեղադրյալների հաշտության հիմքով: Խուլիգանություն կատարելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության հիմքով: Մի խումբ անձանց կողմից դիտավորությամբ Քրիստ Բրուտյանին միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Ռափյանի որոշմամբ թիվ 14100914 քրեական գործով Սարգիս Բրուտյանի կողմից դիտավորությամբ Արթուր Կարապետյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի վերաբերյալ թիվ 14100914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Աբաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0156/01/14 համարը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 9-ի թիվ ԵԱՔԴ/0156/01/14 դատավճռի համաձայն` ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Արթուր Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը վճռվել է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի տակ վերցնելու օրվանից: Արթուր Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ:
2015 թվականի հունիսի 22-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի պաշտպան Վաչե Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 9-ի թիվ ԵԱՔԴ/0156/01/14 դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի պաշտպան Վաչե Դավթյանը խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից թիվ ԵԱՔԴ/0156/01/14 քրեական գործով 2015 թվականի հունիսի 9-ին կայացված դատավճիռը բեկանել, ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և քրեական գործի վարույթը կարճել, քրեական հետապնդումը դադարեցնել` իր պաշտպանյալի հետ տուժող Քրիստ Բրուտյանի հաշտվելու հիմքով: Նախորդ կետում նշված մասով վերաքննիչ բողոքն անհիմն համարելու և մերժելու պարագայում, բեկանել ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, իր պաշտպանյալի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով սահմանված պայմանական դատապարտություն` հաշվի առնելով իր պաշտպանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բազմաթվությունը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք Առաջին ատյանի դատարանը ևս անհիմն կերպով հաշվի չի առել` սույն վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում վիճարկվող դատավճիռը կայացնելով:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների ոչ պատշաճ գնահատման և պատճառաբանման (քրեադատավարական օրենքի էական խախտման) հետևանքով սխալ է կիրառել նաև քրեական օրենքը, ճիշտ չի գնահատել իր պաշտպանյալին վերագրված արարքը` նույնիսկ նախնական քննությամբ ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցները գնահատելու և արժևորելու պայմաններում: Իր պաշտպանյալի արարքն Առաջին ատյանի դատարանը դիտել է դիտավորությամբ առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառել, որը կատարվել է խուլիգանական դրդումներով, ինչը հիմք է հանդիսացել նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով անհիմն և անօրինական դատապարտելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը սույն քրեական գործը քննելիս ցուցաբերել է ակնհայտ կողմակալություն, նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներով կայացրել է մեղադրական դատավճիռ` ըստ էության վերահաստատելով և մեղադրական եզրակացությունից արտատպելով դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ մեղադրող կողմի` ոչնչով չհիմնավորված վարկածը: Մինչդեռ պաշտպանական ճառում պաշտպանական կողմը մանրամասն վերլուծել էր Արթուր Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքի ակնհայտ անհիմն լինելը, մասնավորապես` արարքի որակման տեսանկյունով, մեջբերել էր նույնանման փաստական հանգամանքներով (խուլիգանական դրդումների առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ) այլ քրեական գործերով դատարանների կայացրած դատական ակտեր, այդ թվում` նախագահող դատավոր Արմեն Խաչատրյանի կայացրած վերջնական դատական ակտը, ինչը սակայն զարմանալիորեն դուրս է մնացել սույն բողոքով վիճարկվող դատական ակտի պատճառաբանական մասից, չկան որևէ պատճառաբանություններ առ այն, թե ինչու այդ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները կիրառելի չեն նաև սույն քրեական գործով: Այսպես` հանցանքը խուլիգանական դրդումներով կատարելու վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել իր մի շարք նախադեպային որոշումներում, ըստ որի` «բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցանքը տեղի է ունեցել խանդի, վրեժի և անձնական հարաբերությունների հողի վրա առաջացած այլ շարժառիթներով, այն չի կարող որակվել խուլիգանական դրդումներով` անկախ դրա կատարման վայրից»: Տվյալ դեպքում անհրաժեշտ էր պարզել առողջությանը միջին ծանրության վնաս հասցնելու հիմնական շարժառիթը, որով էլ պայմանավորված արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով կամ նույն հոդվածի 1-ին մասով: Որոշ դեպքերում վեճն ու կռիվը հանցագործության կատարման հանգամանքներ են, մինչդեռ դրանց շարժառիթները կարող են բոլորովին տարբեր լինել: Վեճը կամ կռիվը խուլիգանական վարքագծի փուլերից մեկն է, իսկ բուն արարքը` դրա ավարտը: Բոլոր դեպքերում շարժառիթը բացահայտելու համար կարևոր նշանակություն ունի հանցավորի գործողությունների բազմակողմանի վերլուծությունը ինչպես արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ մինչ այդ և դրանից հետո: Խուլիգանանկան դրդումներով կատարված արարքի մեկնաբանությունից հետևում է, որ եթե վեճի կամ կռվի նախաձեռնողը եղել է տուժողը, այսինքն` եթե վեճի առիթ է հանդիսացել նրա անօրինական վարքագիծը, ապա մեղավորը չի կարող պատասխանատվություն կրել խուլիգանական դրդումներով կատարած հանցանքի համար: Անդրադառնալով խուլիգանական դրդումներ հասկացությանը, հարկ է նկատել, որ քննարկվող շարժառիթի բացահայտման հետ կապված դժվարությունները բացատրվում են նրանով, որ գոյություն չունի վերջինի որևէ ընդհանուր, միասնական ճանաչում ստացած սահմանում, ինչը բացասաբար է անդրադառնում նաև արարքի ճիշտ որակման վրա և խուլիգանական դրդումների բովանդակության պարզաբանումը ոչ միայն տեսական, այլ նաև գործնական կարևոր նշանակություն ունի: Խուլիգանական դրդումների հասկացությունը սահմանելու համար հաճախ դիմում են խուլիգանության համար պատասխանատվություն սահմանող հոդվածի դիսպոզիցիայի պարզաբանմանը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված): Նկարագրելով խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը` նշված հոդվածը որևէ նշում չի պարունակում տվյալ հանցագործության շարժառիթների վերաբերյալ, սակայն ենթադրվում է, որ տվյալ նկարագրությունը որոշակիորեն կարող է նպաստել նշված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի գիտակցական տարրի բովանդակության բացահայտմանը: Այսինքն` դրանից հետևում է, որ հանցավորը տվյալ դեպքում գիտակցում է իր գործողություններով հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու հանգամանքը, ինչն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Հետևաբար` հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի մեկնաբանությունը, խուլիգանական կարելի է համարել այն շարժառիթները, որոնց հիմքում ընկած է հանցավորի հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումը: Այսպես` խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած է մարդու եսամոլությունը, որը սերված է հասարակությունը չհարգելուց, դրա շահերն անտեսելուց, օրենքի և բարոյական նորմերի պահանջներն արհամարհելուց: Հանցագործության շարժառիթի բացահայտումը խիստ կարևոր նշանակություն ունի արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի համար: Այդ պատճառով անհրաժեշտ է նաև վերլուծել քննարկվող հանցագործության դիսպոզիցիան: Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, բայց առաջացրել է առողջության տևական քայքայում կամ ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստ, որը կատարվել է խուլիգանական դրդումներով, մեկնաբանվում է նույն կերպ ինչ որ խուլիգանական դրդումներով կատարված սպանությունը: Անդրադառնալով խուլիգանական դրդումների առկայության կամ բացակայության խնդրին` բազմիցս փաստվել է, որ խուլիգանական կարելի է համարել այն շարժառիթները, որոնց հիմքում ընկած է հանցավորի` հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումը: Խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած է մարդու եսամոլությունը, որը սերված է հասարակությունը չհարգելուց, դրա շահերն անտեսելուց, օրենքների և բարոյական նորմերի պահանջներն արհամարհելուց: Դրանով է պայմանավորված այն հանգամանքը, որ իր հակասոցիալական պահանջմունքները բավարարելու կապակցությամբ առաջացած խոչընդոտները վերացնելու հարցում, ներքին բավականության զգացումով, սեփական անձի «առավելություններն» ընդգծելու մոլուցքից մղված` հանցավորը պատրաստ է դիմելու ցանկացած ծայրահեղ միջոցի: Խուլիգանական դրդումներով մարմնական վնասվածքներ պատճառողը մեկ ուրիշի առողջության դեմ ոտնձգություն է կատարում ոչ այնքան տուժողի հետ որոշակի անձնական փոխհարաբերություններից ելնելով, որքան հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումով: Հանցավորը բացահայտորեն հակադրվում է բոլորին և ամեն ինչի` իր գործողություններն ուղղելով ոչ այնքան առանձին մարդու, որքան ընդհանրապես հասարակության, վարքագծի և մարդկանց միջև փոխհարաբերությունների հանրորեն ընդունված նորմերի դեմ: Փոխադարձ կռվի ժամանակ կատարված սպանությունների, մարմնական վնասվածքներ պատճառելու գործերով անհրաժեշտ է նախ և առաջ պարզել արարքի իրական շարժառիթները, ինչպես նաև բոլոր այն հանգամանքները, որոնք որոշակի նշանակություն ունեն արարքը ճիշտ որակելու համար: Սպանության կամ մարմնական վնասվածքներ պատճառելու վերաբերյալ գործեր քննելիս խուլիգանական դրդումների առկայությունը պարզելիս կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ այն հանգամանքը, թե ում նախաձեռնությամբ է սկսվել փոխադարձ կռիվը, ով է հարձակվել առաջինը, տուժողը, թե հանցավորը: Որպես կանոն ընդունված է այն մոտեցումը, որ տուժողի կողմից հրահրված կռվի ժամանակ տեղի ունեցած սպանությունը կամ մարմնական վնասվածքներ պատճառելը չի կարող որակվել որպես խուլիգանական դրդումներով կատարված, սակայն դա չի նշանակում, որ կռիվ հրահրելու և առաջինը հարվածելու հանգամանքները բացարձակ վճռորոշ նշանակություն ունեն արարքը խուլիգանական դրդումներով կամ առանց դրա որակելու հարցում: Փոխադարձ կռիվը վերաբերում է մարմնական վնավածքներ պատճառելու օբյեկտիվ կողմին, իսկ նման գործերով արարքը ճիշտ որակելու համար մանրազնին պետք է ուսումնասիրվի, վերլուծվի և բացահայտվի հանցագործության շարժառիթներն ու սուբյեկտիվ կողմը բնութագրող այլ հատկանիշները: Փոխադարձ կռվի ժամանակ մարմնական վնասվածքներ պատճառելը սուբյեկտիվ կողմից, որպես կանոն, բնութագրվում է անորոշ դիտավորությամբ, որի դեպքում հանցավորը տուժողին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու հետ մեկտեղ հավասարապես նախատեսում է նաև այլ հետևանքների առաջացումը, այսինքն` չկոնկրետացված դիտավորություն է ցուցաբերում կատարած գործողություններից առաջանալիք հնարավոր հետևանքների նկատմամբ: Տուժողին հարված հասցնելով` հանցավորը նման դեպքերում նախատեսում և ցանկանում է հնարավոր յուրաքանչյուր հետևանքի (այդ թվում` տարբեր ծանրության աստիճանի մարմնական վնասվածքներ պատճառելու, ընդհուպ տուժողին կյանքից զրկելու) առաջացում: Համաձայն Արթուր Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասի` մեղադրող կողմը, իսկ դատավճռում` նաև Առաջին ատյանի դատարանն ընդունել են, որ դեպքի օրը` ժամը 12:30-ին, Երևան քաղաքի Ն.Տիգրանյանի 27-րդ հասցեում գտնվող ավտովերանորոգման կետում տեղի է ունեցել վիճաբանություն գործով ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի և գործով վկա Սարգիս Բրուտյանի միջև, այդ վիճաբանության հետևանքով կատարվածից վիրավորված լինելու և սեփական անձը կարևորելու պատճառով կամ շարժառիթով է Արթուր Կարապետյանն արդեն ընկերների հետ նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, վերադարձել ավտովերանորոգման նույն կետ, չնչին առիթն օգտագործելով` ծեծի ենթարկել Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին (Սարգիս Բրուտյանն այդտեղ չի եղել և այդ կապակցությամբ է խուսափել ծեծից): Սակայն մեղադրանքի որոշումից և մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասից, ինչպես նաև դատավճռից զարմանալիորեն դուրս են մնացել նախ Արթուր Կարապետյանին Սարգիս Բրուտյանի կողմից բռունցքով հարվածելու և ձախ ակնակապիճի շրջանում արյունազեղման, քերծվածքի, արյունահավաքի պատճառման փաստը, ընդ որում` տվյալ փորձաքննությունը նշանակվել և կատարվել է քննվող դեպքից ամիսներ անց, որի հետևանքով` Արթուր Կարապետյանի ստացած մարմնական աստիճանի վերաբերյալ դատաբժշկական բնագավառի փորձագետի հետևությունը (առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առոողջության կարճատև քայքայումով), այնքան էլ չի արտացոլում դեպքի իրական ընթացքն ու զարգացումները: Մեղադրող կողմը վերոնշյալ դատավարական փաստաթղթերում հաշվի չի առել և պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև գործով ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի հուզական վիճակը: Խոսքը ոչ թե հոգեկան հանկարծական խիստ հուզմունքի վիճակում վերագրված արարքը կատարելու մասին է, ինչը, ինչ խոսք, կարող էր պարզվել բացառապես մասնագիտական հատուկ գիտելիքների շրջանակներում, այլ աչքի շրջանում տեսանելի վնասվածքով (հեմատոմայով) աշխատանքի վայր վերադառնալու, աշխատակիցներին, ընկերներին և բարեկամներին այդ տեսքով ներկայանալու մասին է, որից ընդամենը 4 ժամ անց Արթուր Կարապետյանն այլ անձանց հետ վերադարձել է նույն ավտովերանորոգման կետ` «պատասխան» տալու, ըստ էության ինքնադատաստան տեսնելու շարժառիթով: Նույնիսկ մեղադրանքի որոշումից ակնհայտ է, որ ավտովերանորոգման կետում տվյալ օրվա ընթացքում տեղի ունեցած սկզբնական և վերջին միջադեպերը փոխկապակցված և փոխպայմանավորված են, այսինքն` ավտովերանորոգման կետ Արթուր Կարապետյանը վերադարձել է իրեն վռնդած և ծեծի ենթարկած անձանց (որոնք նրան գերազանցել են նաև թվակազմով) արդեն ընկերների աջակցությամբ «պատասխանելու», այսինքն` նրանցից վրեժ լուծելու շարժառիթով: Արթուր Կարապետյանը բացահայտորեն չի հակադրվել բոլորին և ամեն ինչի, իր և այլոց գործողություններն ուղղել է կեսօրին իրեն ավտովերանորոգման կետում ծեծի ենթարկած և վռնդած Բրուտյանների ընտանիքի անդամների դեմ (նույնիսկ իր հետ եկած ընկերներին նախապես տեղեկացրել է, որ նրանք են իրեն ծեծի ենթարկել, որից հետո միայն սկսվել է ծեծը), այլ ոչ թե ընդհանրապես հասարակության, վարքագծի և մարդկանց միջև փոխհարաբերությունների հանրորեն ընդունված նորմերի դեմ: Եթե մեղադրող կողմը, ինչպես նաև Առաջին ատյանի դատարանը վերոնշյալ դատավարական ակտերում «չնչին առիթ» եզրույթն օգտագործելիս հաշվի է առել ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի և տուժող Սարգիս Բրուտյանի ստացած մարմնական վնասվածքների անհամաչափությունը (համապասխանաբար` առողջության թեթև և միջին ծանրության վնասներ), որի հնարավոր պատճառի վերաբերյալ դատողությունները վերը ներկայացվել են, ապա դա շարժառիթը որպես խուլիգանական դիտարկելու բավարար և հիմնավոր փաստարկ չէ, առավել ևս, որ հաշվի չեն առնվել երկրորդ միջադեպին անմիջապես նախորդող պահին ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի մոտ առկա հոգեբանական-հուզական վիճակը, որն անհատական կատեգորիա է, յուրաքանչյուրի մոտ դրսևորվում է յուրովի, այսինքն` նույն իրավիճակում մի անձի մոտ կարող էր առաջացնել վրեժ լուծելու կամ ինքնադասատանը տեսնելու անսահման, իսկ մյուսի մոտ չափավոր ցանկություններ, երրորդի մոտ` առհասարակ նման ցանկության բացակայություն: Թեև Արթուր Կարապետյանն ընտրել է Բրուտյանների ընտանիքի անդամներին պատժելու անօրինական` ինքնադատաստանի ճանապարհը, այսինքն` նպատակահարմար չի համարել մարմնական վնասվածք ստանալու կապակցությամբ անձամբ դիմել իրավապահ մարմիններին, սակայն ըստ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների` այդ քայլին դիմելով, նա չի առաջնորդվել եսամոլությամբ, ծեծին ուղղված նրա և ընկերների գործողությունները պայմանավորված չէին հասարակությանը չհարգելու, նրա շահերն անտեսելու, օրենքների և բարոյական նորմերի պահանջներն արհամարհելու մղումներով: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատիժը կրելու անհրաժեշտության մասով նույնպես անհիմն է և չպատճառաբանված: Այն, որ ամբաստանյալը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կամովին տուժողին փոխհատուցել է պատճառած վնասի հետ անհամեմատելի, իրականում ահռելի գումար` 8.000.000 ՀՀ դրամ, ըստ էության նաև նրա ընտանիքի անդամներին պատճառված վնասը, դատաքննությամբ պարզված, սակայն դատական ակտից դուրս մնացած փաստ է (զարմանալիորեն դրա մասին որևէ խոսք անգամ չկա դատական ակտում շարադրված տուժողի ցուցմունքներում), ընդ որում` տուժողն ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ բողոք չունի, այսինքն` նրա հետ հաշտվել է, ինչը, ամբաստանյալին վերագրված արարքը ճիշտ որակելու պարագայում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված` քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք է, իսկ հակառակ պարագայում առնվազն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող` վճռորոշ հանգամանք: Նշված հանգամանքը հաստատվել է նաև դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցով, այն է` դեռևս 2015 թվականի մայիսի 29-ին տուժող Քրիստ Բրուտյանը Առաջին ատյանի դատարան է ներկայացրել դիմում, որով հայտնել է, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի հետ և նրա նկատմամբ որևէ պարտք ու պահանջ չունի, քանի որ նրա կողմից փոխհատուցվել է իրեն պատճառված վնասը: Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում չի արձանագրել և գնահատել նաև հետևյալ հանգամանքները` տուժողի վարքագծի հակաօրինականությունը և հակաբարոյականությունը, որով պայմանավորված էր իր պաշտպանյալին վերագրված հանցագործությունը: Բովանդակային առումով այդ հանգամանքը ևս առկա է, քանի որ իր պաշտպանյալի հետ ծագած սկզբնական վեճը պայմանավորված է եղել Բրուտյանների միջև պահեստամասի գնի վերաբերյալ ծագած ներքին անհամաձայնությամբ, այսինքն` Բրուտյաններից մեկը համաձայնել է այն իր պաշտպանյալին վաճառել 12.000 ՀՀ դրամով և նրան առաջարկել գնալ ավտովերանորոգման կետ, իսկ մյուսը` 14.000 ՀՀ դրամով, գնորդին վաճառակետ ուղարկելը, նման անլուրջ խոսակցությունների մեջ ներքաշելը, դեպի գնորդն արհամարհական վերաբերմունքն է հանգեցրել վեճի, ընդ որում` սկզբնական վեճի ժամանակ իր պաշտպանյալը հանդես է եկել ծեծվողի դերում, ում նաև պահանջել են հեռանալ ավտովերանորոգման կետից` հրաժարվելով պահեստամասն առհասարակ վաճառել: Սկզբնականի շարունակությունը կազմող հերթական միջադեպի ժամանակ թեև իր պաշտպանյալը մարմնական վնասվածք է պատճառել ոչ թե նրան աչքի հատվածում մարմնական վնասվածք պատճառած անձնավորությանը, այլ վերջինի եղբորը` գործով տուժող Քրիստ Բրուտյանին, սակայն շարժառիթը եղել է նույն օրը` ժամեր առաջ Բրուտյանների հետ կապված միջադեպի ընթացքում ստացած մարմնական վնասվածքի և արհամարհական վերաբերմունքի համար վրեժ լուծելը և ոչ թե չնչին առիթը, ինչպես նշված է մեղադրական եզրակացությունում և դատավճռում: Իր պաշտպանյալը նախկինում դատապարտված կամ այլ կերպ արատավորված չէ, ունի բարձրագույն կրթություն, երիտասարդ է, անկեղծորեն զղջացել է, դեռևս մինչդատական վարույթից տվել է խոսոտվանական ցուցմունքներ: Նման տվյալների ու մեղմացնող հանգամանքների ամբողջությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, բավարար էր հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու, առավել ևս` այն կրելու վերաբերյալ մեղադրողի ճառը և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անչափ խիստ է, քանզի պատժի նպատակները տվյալ պարագայում հնարավոր էր ապահովել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանը, փաստելով, որ իր պաշտպանալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները բացակայում են, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանգել է պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ անհիմն հետևության, այն դեպքում, երբ իր պաշտպանյալին վերագրված արարքը, նույնիսկ սխալ որակման և հաստատման պարագայում, միջին ծանրության հանցանք է և հանցանքից հետո տուժողի պատճառված վնասը կամովին հատուցելու և հարթելու, այդ կերպ` մինչ վերջնական դատական ակտ կայացնելն իրադրության փոփոխության պահից նրա նկատմամբ նույնիսկ կիրառելի էր քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով նախատեսված նորմը (դա ևս խոսում է վերագրված արարքի վտանգավորության ցածր աստիճանի մասին): Այսպիսով` դատավճռում բացակայում է որևէ պատճառաբանություն առ այն, թե ինչ փաստարկների հիման վրա է Առաջին ատյանի դատարանը հանգել հետևության, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը վերջինը պետք է կրի, բացակայում են այն պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը: Ավելին` Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռով փոփոխել է իր պաշտպանյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ինչն իր մեջ կրում է իր պաշտպանյալին պատժելու տարրեր: Առաջին ատյանի դատարանը նրան դատական նիստերի դահլիճից վերցրել է արգելանքի` առանց որևէ պատճառաբանության և հիմնավորման` փաստելով, թե իբր իր պաշտպանյալը կարող է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց` արձանագրելով միայն, որ խափանման միջոցը փոփոխում է իր պաշտպանյալի կողմից «պատժի կիրառումն ապահովելու նպատակով»: Տվյալ դեպքում ակնհայտ է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ էր մտնելու ոչ շուտ, քան ստացման պահից մեկ ամիս անց, սակայն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքի` խուլիգանական դրդումների առկայության ակնհայտ անհիմն և չապացուցված, առնվազն վիճարկելի լինելու պարագայում, Առաջին ատյանի դատարանը միջոցներ է ձեռնարկում շուրջ մեկ ամիս անց ուժի մեջ մտնող դատական ակտով իր պաշտպանյալի նկատմամբ պատժի կիրառումն ապահովելու ուղղությամբ, այն դեպքում, երբ իր պաշտպանյալը պարտաճանաչորեն ներկայացել է թե նախաքննական մարմնին, թե դատական բոլոր նիստերին: Հավանաբար առավել խիստ խափանման միջոց կալանքի անցնելու եղանակով Առաջին ատյանի դատարանը փորձում է արհեստականորեն հիմնավորել և ամրապնդել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով կայացրած ակնհայտ անհիմն մեղադրական դատավճիռը` այդ կերպ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի համար ստեղծելով լրացուցիչ խոչընդոտներ` դատավճիռը բեկանելու, իր պաշտպանյալի արարքը ճիշտ որակելու, և որպես դրա արդյունք` գործով վարույթը կարճելու համար, քանի որ կալանքի տակ գտնվողին արդարացնելը հոգեբանորեն ավելի դժվար է, թեև այդ գործոնը որևէ կերպ չպետք է անդրադառնա իր պաշտպանյալի շահերը շոշափող դատավճռով թույլ տրված դատական սխալների ուղղման գործընթացի և հատկապես դրա արդյունքների վրա:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
- ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007 թվականին ինքը հիմնադրել է տաքսի «Մանանդ» ՍՊ ընկերությունը: Տաքսի ավտոմեքենաների անսարքություններն ի հայտ գալու դեպքում դրանք վերանորոգվում են Երևան քաղաքի Նոր Նորք թաղամսում գտնվող վերանորոգման կետում, որը նույնպես պատկանում է իրեն: Ավտոմեքենաների վերանորոգման համար անհրաժեշտ ավտոպահեստամասերը ժամանակ առ ժամանակ ինքը գնում է Երևան քաղաքի Տիգրանյան հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետից` եղբայրներ Սարգիս կամ Մանուկ Բրուտյաններից, որտեղ բացի վերջիններից աշխատում են նաև նրանց մյուս եղբայրը` Քրիստը, և հայրը` Արմենակը: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում, իրեն անհրաժեշտ որոշակի պահեստամասեր գնելու նպատակով իր հորեղբոր որդին Գեղամ Կարապետյանը զանգահարել է Մանուկ Բրուտյանին և հարցրել պահանջվող պահեստամասի առկայության և գնի մասին: Մանուկ Բրուտյանը պատասխանել է, որ Գեղամի նշած պահեստամասն առկա է և այն արժե 14.000 ՀՀ դրամ: Գեղամը հայտնել է, որ այն իրենք միշտ գնել են 12.000 ՀՀ դրամով, ինչին Մանուկը պատասխանել է, որ ինքը համաձայն է և կարող են գնալ ու տեխսպասարկման իրենց կետից վերցնել այդ գնով: Դրանից հետո` ժամը 12:30-ի սահմաններում, ինքը միայնակ իր անձնական ավտոմեքենայով գնացել է Բրուտյանների ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղ հարցրել է, թե Մանուկն ով է, իրեն պատասխանել են, որ Մանուկը տեղում չէ, ինքը հայտնել է, որ ցանկանում է ավտոպահեստամաս գնել և իրեն ասել են, որ կարող է դիմել Սարգիսին: Ինքը մոտեցել է Սարգիսին և ասել, որ քիչ առաջ խոսել է Մանուկի հետ ու պայմանավորվել գնալ և 12.000 ՀՀ դրամով գնել ավտոպահեստամաս: Սարգիսը պատասխանել է, որ իր պահանջած ավտոպահեստամասն արժե 14.000 ՀՀ դրամ: Դրանից հետո ինքն իր հեռախոսահամարից զանգահարել է Մանուկին և ներկայանալուց հետո հեռախոսը փոխանցել Սարգիսին: Նրանց խոսակցության ընթացքում Սարգիսն ասել է Մանուկին, որ 12.000 ՀՀ դրամով պահեստամաս չի վաճառի: Խոսակցությունն ավարտելուց հետո Սարգիսը հեռախոսը փոխանցել է իրեն ու հեգնական տոնով կրկնել, որ 12.000 ՀՀ դրամով պահեստամաս չի վաճառի, որից հետո բռնել է իր բաճկոնից և վիրավորական ձևով դուրս հրավիրել: Մինչ այդ ինքը ցանկացել է տարբերություն կազմող այդ 2.000 ՀՀ դրամը վճարել, սակայն տեսնելով Սարգիսի վերաբերմունքը` հրաժարվել է: Պահանջել է իր հետ այդպես չխոսել ու չվերաբերվել, հակառակ դեպքում կապտակի: Արդյունքում իրենց միջև քաշքշուկ է սկսվել: Նույն պահին մոտեցել են Արմենակ և Քրիստ Բրուտյանները, նրանք ևս սկսել են իրեն քաշքշել, առանց որևէ բան ասելու հարվածել են իր մեջքին, ապա Սարգիս Բրուտյանը ծնկով հարվածել է իր ձախ աչքին, որից հետո իրեն ծեծելով դուրս են հանել սպասարկման կետից: Երբ նստել է ավտոմեքենան, մոտեցել է Արմենակ Բրուտյանը և ցանկացել է բացել ավտոմեքենայի դուռն ու իրեն հարվածել, սակայն չի հարվածել: Աչքին ստացած հարվածի արդյունքում իր աչքն այտուցվել է: Այդ ողջ ծեծկռտուքը տևել է մոտ 2-3 րոպե: Ինքը, լինելով միայնակ, որևէ քայլ չի ձեռնարկել ու իր ավտոմեքենայով հեռացել է: Ժամը 16:00-ի սահմաններում գնացել է Նոր Նորքում գտնվող իրեն պատկանող ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղից զանգահարել է եղբորը Ռազմիկ Կարապետյանին, հայտնել կատարվածի մասին և իր գտնվելու վայրը: Դրանից հետո Ռազմիկը գնացել է Նոր Նորքի ավտովերանորոգման կետ, ապա մեկը մյուսին տեղյակ պահելով գնացել են իրենց հորեղբոր որդիները և ընկերները` Կարապետ Կարապետյանը, Արսեն Կարապետյանը, Ռաֆիկ Զոհրաբյանը, Գագիկ Սահակյանը, Գեղամ Կարապետյանը, Դավիթ Զոհրաբյանը, Գագիկ Գևորգյանը, Վահագն Զոհրաբյանը, Կարեն Կարապետյանը, Արարատ Կարապետյանը: Դրանից հետո, երբ բոլորով հավաքվել են, ժամը 17:00-ի սահմաններում իր, Ռազմիկ Կարապետյանի, Կարապետ Կարապետյանի և Գեղամ Կարապետյանի ավտոմեքենաներով գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրանյան փողոցում գտնվող Բրուտյանների տեխսպասարկման կետ: Ավտոմեքենաները կայանել են դրսում, ապա մտել ներս, չի բացառում, որ մի քանիսը մնացել են դրսում: Ինքն առաջիններից մեկն է ներս մտել և ասել է «սրանք են»: Այդ ժամանակ ավտոտեխսպասարկման կետում գտնվել են Արմենակ, Քրիստ և Մանուկ Բրուտյանները: Նրանք հասկացել են, որ իրենք ցանկանում եմ նրանց ծեծի ենթարկել, այդ ժամանակ Քրիստը ձեռքի դույլում գտնվող բենզինը կամ յուղը ցանկացել է լցնել իր եղբոր` Ռազմիկի վրա, դա կանխելու համար իր բաճկոնի տակից հանել է մետաղյա ձողը, որը Նորքի ավտոտեխսպասարկման կետից իր հետ էր վերցրել և հարվածել է Քրիստի մեջքին, ինչի արդյունքում վերջինը վայր է ընկել գետնին, ապա երկաթյա ձողով ևս մեկ հարված է հասցրել նրան, որը դիպչել է նրա դեմքի ձախ հատվածին: Դրանից հետո իր հետ եկած անձինք սկսել են խառը հարվածներ հասցնել Բրուտյաններին` Արմենակին, Քրիստին և Մանուկին, թե ով կոնկրետ ում է հարվածել, ինքը չի կարող հիշել: Քրիստ Բրուտյանին, բացի իրենից, հարվածել է նաև իր եղբայրը` Ռազմիկ Կարապետյանը: Երբ ինքն ասել է բավական է, այդ ժամանակ շուրջ 2-3 րոպե տևած ծեծկռտուքն ավարտելուց հետո դուրս են եկել և իր ձեռքի մետաղյա ձողը նետել է բակում, ապա բոլորով հեռացել են: Ինքը մյուսների մոտ մետաղյա ձող չի տեսել: Իրենք Բրուտյաններին ծեծի են ենթարկել մինչ այդ իրեն հարվածելու և վիրավորելու համար վրեժխնդիր լինելու նպատակով: Ծեծկռտուքի ժամանակ իրենք սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել Բրուտյանների հասցեին,
- տուժող Քրիստ Բրուտյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում իրենք ունեն ավտոմեքենաների վերանորոգման և ավտոպահեստամասերի կետ: Շուրջ 8-9 տարի է հոր և երկու եղբայրների հետ աշխատում են այդ հասցեում: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, ինքը, հայրը և եղբայրը` Սարգիսը, գտնվել են տեխսպասարկման կետում, իսկ մյուս եղբայրն այդտեղ չի եղել: Այդ ժամանակ գնացել է Արթուրը, մոտեցել է Սարգիսին և նրանք զրուցել են իրենց ավտոսպասարկման կետի վարագույրի մյուս հատվածում, իսկ ինքը գտնվել է վարագույրի հակառակ կողմում: Ինքը լսել է, որ Արթուրը մյուս եղբոր հետ հեռախոսով պայմանավորվել է ավտոմեքենայի պահեստամաս` «պաչևնիկ» գնելու շուրջ, եղբայրը նրան տեղեկացրել է, որ այն արժե 14.000 ՀՀ դրամ, սակայն Արթուրը նրան հայտնել է, որ այդ մասը միշտ գնել է 12.000 ՀՀ դրամով, իսկ եղբայրն ասել է, որ կարող է այդ հարցով դիմել Սարգիսին և եթե Սարգիսը կհամաձայնվի, ապա պահեստամասն իրեն կվաճառեն 12.000 ՀՀ դրամով: Խոսակցության ընթացքում Սարգիսը հրաժարվել է Արթուրի ասած գնով այն վաճառել, լսել է, որ Արթուրը եղբորն ասել է «կարողա սիլլեմ, տաս» և նրանց միջև վեճ է սկսվել: Այդ ժամանակ նրանց է մոտեցել հայրը, քիչ անց մոտեցել է նաև ինքը ու տեսել, որ հայրն ընկած է գետնին, իսկ նրա բաճկոնը պատռված է: Դրանից հետո Սարգիսը ձեռքով, մեկ անգամ հարվածել է Արթուրին, որից հետո Արթուրն առանց որևէ բան ասելու արագ հեռացել է: Ինքը չի հասցրել որևէ կերպ միջամտել, քանի որ այդ ամենն արագ է ավարտվել: Այդ վիճաբանության ժամանակ վարագույրի հակառակ կողմում ներկա է գտնվել իրենց անծանոթ հաճախորդ: Արթուրի հեռանալուց հետո հայրը պատմել է, որ երբ Արթուրը և Սարգիսը քաշքշել են միմյանց, իսկ ինքը փորձել է միջամտել ու թույլ չտալ Արթուրին, որպեսզի վերջինը Սարգիսին հարվածի, այդ ժամանակ Արթուրը հարվածել է, որից ինքը ընկել է: Ինքն Արթուրին նախկինում չի ճանաչել, նրան որպես հաճախորդ ճանաչել է եղբայրը: Այդ միջադեպից մոտ 2 ժամ անց, երբ տեխսպասարկման կետում են գտնվել ինքը, հայրը և Մանուկը, ներս են մտել մոտ 12 և ավելի տղաներ, որոնցից երկրորդը ներս է մտել Արթուր Կարապետյանը: Ներս մտնող անձն ունեցել է բարկացած հայացք, իսկ Արթուրի ձեռքին տեսել է ինչ-որ առարկա, հասկացել է, որ եկել են իրենց հետ վիճաբանելու: Փորձել է անցնել մյուս կողմ, այդ ժամանակ լսել է, որ ինչ-որ մեկն ասել է «սպանեք», դրանից հետո Արթուրը ետևից հարվածել է իր մեջքին, ինքն ընկել է գետնին, երկաթյա ձողով հարվածել է իր դեմքին, այնուհետև` մարմնի տարբեր մասերին, իրեն բացի Արթուրից հարվածել են այլ անձինք, ընդհանուր մոտ 4-5 հոգի, մոտ այդքան հոգի էլ հարվածել են իր հորն ու եղբորը: Ինքն իր եղբորը տեսել է գետնին ընկած: Իրեն ծեծի ենթարկելու ընթացքում նաև տվել են հայհոյանքներ: Ընկնելուց հետո իր գիտակցությունը չի մթագնել: Մոտ 1-2 րոպե անց դադարել են իրենց ծեծի ենթարկել ու նշված անձինք հեռացել են, իսկ վերջին դուրս եկողը` մատը թափ տալով սպառնացել է իրենց: Ինքը շարժվել չի կարողացել, իրեն դրել են ավտոմեքենան ու տեղափոխել հիվանդանոց: Իրեն ծեծի ենթարկելու արդյունքում ստացել է աչքի վնասվածք, ինչպես նաև այտոսկրի կոտրվածք, որը ստացել է երկաթյա ձողով իրեն հարվածելու հետևանքով: Ինքը որևէ բողոք կամ պահանջ չունի: Արթուրը, երբ առաջին անգամ մտել է իրենց ավտոտեխսպասարկման կետ, իրենից չի հարցրել Սարգիսի մասին: Դեպքից շուրջ մեկ տարի անցնելու պատճառով դեպքի հետ կապված որոշ մանրամասներ ինքը չի հիշում, մասնավորապես այն, որ ինքը հոր հետ գնացել է վարգույրի մյուս կողմում վիճող եղբոր և Արթուրի մոտ և տեսել, թե ինչպես Արթուրը հարվածել է իր եղբոր` Սարգիսի ձախ այտին, և տեսել է հոր ընկնելը: Նախաքննական ցուցմունքում նշված մանրամասներն ինքն առավել հստակ է հիշել, դրանք ճիշտ են,
- տուժող Քրիստ Բրուտյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 4-5 տարի առաջ իր հայրը հիմնադրել է «Արմենակ Բրուտյան» Ա/Ձ-ն, որի հիմնադրման օրվանից եղբայրը և հայրն աշխատում եմ այնտեղ, նախկինում աշխատել է նաև մյուս եղբայրը` Սարգիսը, ով ներկայում բնակվում է Շվեդիայում: Ձեռնարկատիրությունը զբաղվում է ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ: Այն գտնվում է Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում: Ինքը նույնպես հաճախ լինում է այնտեղ և օգնում հարազատներին, սակայն որպես այդպիսին հիմնականում այնտեղ չի աշխատում: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, ինքը, հայրը և եղբայրը` Սարգիսը, գտնվել են տեխսպասարկման կետում: Այդ ժամանակ գնացել է «Մանանդ» տաքսի ծառայության տիրոջ որդին` Արթուր Կարապետյանը: Նա հարցրել է մեծ եղբորը` Մանուկին, ինքն էլ պատասխանել է, որ նա տեղում չէ, եթե ինչ-որ հարց կա կարող է դիմել Սարգիսին: Դրանից հետո Արթուրը մոտեցել է Սարգիսին, ով գտնվել է իրենց տեխսպասարկման կետի վարագույրով բաժանված մյուս հատվածում և զրուցել նրա հետ, իսկ ինքն ու հայրը գտնվել են վարագույրի հակառակ կողմում: Հանկարծ լսել են, որ Սարգիսը դուրս է հրավիրում Արթուրին, նշելով որ նրան ոչինչ չի ցանկանում վաճառել: Լսելով դա` ինքը և հայրը գնացել են նրանց մոտ: Այդ ժամանակ Արթուրը և Սարգիսը լարված խոսել են: Երբ մոտեցել են, լսել է, որ Արթուրն ասել է, թե «իզուր եմ էսքան ճանապարհ անցել, եկել, կարողա մի հատ սիլլեմ 12.000-ով տաս»: Դրանից հետո Արթուրը և Սարգիսը բռնել են միմյանց հագուստներից ու սկսել են քաշքշել իրար: Դրանից հետո Արթուրն իսկապես հարվածել է եղբոր ձախ այտին: Հայրը և ինքը միջամտել են և փորձել նրանց բաժանել ու Արթուրին դուրս հրավիրել սպասարկման կետից: Արթուրը սկսել է քաշքշել հոր հագուստները, հրել է նրան, ինչի հետևանքով հայրը` կորցնելով հավասարակշռությունը, վայր է ընկել` միաժամանակ պատռելով բաճկոնը: Այդ տեսնելով Սարգիսը ձեռքով` բայց ոչ բռունցքով, մեկ անգամ հարվածել է Արթուրի դեմքին: Այնուհետև` նա բաց է թողել հորը, շրջվել և առանց որևէ բան ասելու արագ հեռացել: Այդ ամենը տեղի է ունեցել շատ հանկարծակի և արագ, երևի ընդհանուր 1 րոպե նույնիսկ չի տևել: Դրանից հետո` ժամը 15:00-ի սահմաններում, տեխսպասարկման կետ է գնացել մեծ եղբայրը Մանուկը և իրենք նրան հայտնել են կատարվածի մասին: Նա հաշտվելու համար փորձել է կապնվել Արթուրի հետ, սակայն նրան դա չի հաջողվել: Նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահամններում, տեխսպասարկման կետում են գտնվել ինքը, հայրը և Մանուկը: Սարգիսը դուրս է եկել և գնացել մոտակա ավտոպահեստամասերի խանութ: Այդ պահին դուռը բացվել է և իրար ետևից ներս են մտել մոտ 15 տղաներ, որոնցից առաջինը հագուստի տակ ինչ-որ իր է թաքցրել, երկրորդի ձեռքին եղել է երկաթյա ձող, երրորդը ներս է մտել Արթուրը, որի ձեռքին նույնպես առկա է եղել երկաթյա ձող: Ինքն այդ ամենը տեսնելով` հասկացել է, որ նրանք գնացել են իրենց հետ վիճաբանելու և քանի որ ինքը մուտքի հենց մոտ է գտնվել, շրջվել է, որ անցնի սրահի մյուս կողմը: Նույն ժամանակ լսել է Արթուրի ձայնը «սպանեք սրանք են», դրանից հետո Արթուրը երկաթյա ձողով ետևից հարվածել է իր մեջքին, ինքը ընկել է գետնին, դրանից հետո իր կարծիքով 5-6 անձինք սկսել են հարվածել իրեն` ձեռքերով, ոտքերով, մետաղյա և փայտյա լինգերով, դրանց մեջ է եղել նաև Արթուրը: Ընկնելուց հետո Արթուրը մետաղյա ձողով հարվածել է իր դեմքի ձախ շրջանին, ինչից հետո գիտակցությունը մթագնել է, սակայն գիտակցությունն ամբողջությամբ չի կորցրել, ինքը մի քանի հարվածներ է զգացել մարմնի տարբեր շրջաններում: Ինքը լսել է, որ իրենց հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հնչել, երբ հարվածները դադարել են, ինքը տեսել է, որ նշված անձինք հեռանում են և վերջին դուրս եկողը սպառնացել է, որ «պետք լինի էլի կգանք ու կջարդենք Ձեզ»: Դրանից հետո նկատել է, որ եղբայրը` Մանուկը, հայրը` Արմենակը, նույնպես ծեծված են և փորձում են գետնից բարձրանալ, իսկ իր ձախ աչքից արյուն է հոսում: Վայր ընկնելուց հետո չի նկատել, թե ստույգ իր շուրջը ինչ է կատարվում, ով ում և ինչով է հարվածում, սակայն հասկացել է, որ հորն ու եղբորը նույնպես հարվածում են: Վիճաբանության ժամանակ ինքը, հայրը և եղբայրը ոչ մեկի չեն հարվածել և չեն հայհոյել: Այդ ամենը տևել է մոտ 5 րոպե, իրենք այդ ընթացքում բազմիցս խնդրել են, որ չհարվածեն, հայրն ասել է, որ «վիրահատված եմ, ինչ եք անում», սակայն նշված անձինք անտեսել են այդ խնդրանքները: Նրանց հեռանալուց հետո ներս են մտել հարևանությամբ աշխատող Պերճը, Էլյասը և եղբայրը` Սարգիսը: Հետո իրեն և հորն Էլյասը տեղափոխել է հիվանդանոց, իսկ Մանուկին հիվանդանոց է տեղափոխել Պերճը: Սարգիսը մնացել է սպասարկման կետում: Այդ անձինք հեռանալուց հետո իրենց սպասարկման կետում թողել են 3 հատ մետաղյա մահակներ,
- վկա Մանուկ Բրուտյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հայրը` Արմենակ Բրուտյանը, հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր, Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում իրենք զբաղվում են ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ, հիմնադրման օրվանից հոր և եղբայրների հետ աշխատում է այնտեղ` որպես փականագործ: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` առավոտյան, իրեն զանգահարել է «Մանանդ» տաքսի ծառայությունից Արթուր Կարապետյանը և հարցրել, թե իրենք ունեն արդյոք որոշ ավտոպահեստամասեր: Ինքն այդ ժամանակ աշխատավայրում չի գտնվել և հայտնել է, որ ունեն ու այն արժի 14.000 ՀՀ դրամ, Արթուրը հարցրել է հնարավոր է դրանք գնի 12.000 ՀՀ դրամով, նա էլ պատասխանել է, որ չգիտի, առաջարկել է գնալ և տեխսպասարկման կետում հանդիպել եղբորը` Սարգիսին: Որոշ ժամանակ անց կրկին զանգահարել է իրեն Արթուրը և հեռախոսի բարձրախոսը միացրած հայտնել, որ Սարգիսի հետ է, ինքն էլ դիմելով Սարգիսին ասել է, որ եթե այդ գնով հնարավոր է, ապա տան: Դրանից հետո` նույն օրը, ժամը 15:00-ի սահմաններում, երբ վերադարձել է աշխատավայր, հորից և եղբորից տեղեկացել է, որ իր բացակայության ժամանակ պահեստամաս գնելու նպատակով գնացել է Արթուր Կարապետյանը և գնի շուրջ, մասնավորապես` 2.000 ՀՀ դրամի հետ կապված համաձայնության չգալով վիճաբանել, նրան դուրս են հրավիրել, ապա Արթուրը քաշքշել է Սարգիսին, սպառնացել ապտակել, իսկ երբ հայրը ցանկացել է նրանց բաժանել, Արթուրը հրել է հորը: Այդ տեսնելով` Սարգիսը ոտքով մեկ անգամ հարվածել է Արթուրի դեմքին, որից հետո նա առանց որևէ բան ասելու նստել է մեքենան ու հեռացել: Զանգահարել է Արթուրի բարեկամին` ճշտելու համար, թե ով է գնացել իրենց մոտ, քանի որ Արթուրին դեմքով չի ճանաչել, վերջինը պատասխանել է, որ իր մոտից չեն գնացել, իրենք մարդ չեն ուղարկել: Դրանից հետո իրենք սովորականի պես շարունակել են աշխատանքը: Ժամը 17:00-ի սահմաններում տեխսպասարկման կետում են գտնվել ինքը, հայրը և Քրիստը: Այդ ժամանակ դուռը բացվել ու ներս են մտել անծանոթ մի քանի անձինք, որոնց մեջ է գտնվել նաև Արթուրը: Ներս մտնելուն պես Արթուրն ասել է «սրանք են» ու անմիջապես, առանց որևէ բան ասելու, հարձակվել են իրենց վրա ու սկսել մետաղյա ձողերով հարվածել իրենց: Սկզբում Արթուրն իր մոտ եղած երկաթյա ձողով հարվածել է եղբոր` Քրիստի մեջքին, և նրան վայր գցել և ինքը մինչև փորձել է կողմնորոշվել, թե ինչ անի, հասկանալ ինչ է կատարվում, 4-5 անձինք հարձակվել են իր վրա, սկսել մետաղյա ձողերով հարվածներ հասցնել իրեն: Այդպես խումբ-խումբ` 3-4 հոգով, միաժամանակ, գետնին ընկած վիճակում մի կողմում հարվածել են իրեն, մի կողմում` եղբորը, իսկ մյուսում` հորը: Ինքը լսել է, որ հայրը խնդրել է իրեն չհարվածել, քանի որ նոր է վիարահատվել, իսկ նրանք հեգնանքով ասել են «առ քեզ վիրահատություն» և շարունակել են հարվածել: Այդ ամենը տևել է մոտ 5 րոպե, որից հետո նրանք տեսնելով, որ իրենք «արունլվիկ» են` հեռացել են: Դուրս գալուց ասել են. «եթե պետք լինի մի հատ էլ ենք գալու ջարդենք ձեզ», միաժամանակ տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Քրիստը գտնվել է անգիտակից վիճակում, իսկ հայրը օգնություն է կանչել: Քիչ անց գնացել են իրենց հարևանները և իրենց տեղափոխել հիվանդանոց,
- վկա Արմենակ Բրուտյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Քրիստ Բրուտյանն իր որդին է: Ինքը հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում որդիների հետ զբաղվում են ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` կեսօրին, տեխսպասարկման կետ է գնացել մինչ այդ իրեն անծանոթ Արթուր Կարապետյանը և մոտեցել իրեն ու հայտնել, որ ցանկանում է «պաչևնիկ» գնել, միաժամանակ հայտնել է, որ խոսել է իր ավագ որդու` Մանուկի հետ, ով հայտնել էր, որ կարող է նշված պահեստամասը գնել եղբորից: Երբ ինքը ցանկացել է սպասարկել այդ երիտասարդին, մյուս որդին` Սարգիսը, ով այդ պահին գտնվել է իր կողքին, առաջարկել է, որպեսզի ինքը սպասարկի նրան: Արթուրն ու Սարգիսը առանձնացել են, իսկ քիչ անց ձայներ է լսել: Սկզբում ինքը մոտեցել է նրանց, քիչ անց մոտեցել է նաև Քրիստը, լսել է, որ նրանք պահեստամասի գնի շուրջ համաձայնության չեն գալիս: Արթուրը ագրեսիվ է իրեն դրսևորել ու պահանջել է, որ պահեստամասն իրեն վաճառեն 12.000 ՀՀ դրամով, իսկ Սարգիսը պնդել է, որ դրա արժեքը 14.000 ՀՀ դրամ է: Արթուրը սպառնացել է, որ կապտակի, նրանք միմյանց քաշքշել են: Ինքը փորձել է նրանց բաժանել, Արթուրը հրել է իրեն, ինքը վայր է ընկել ու պատռել բաճկոնը: Այդ ժամանակ որդին բարկացել է ու վեճ է սկսվել, Սարգիսն այդ ժամանակ հարվածել է Արթուրին: Երբ վեր է կացել գետնից, բաժանել է նրանց ու խնդրել, որպեսզի Արթուրը հեռանա: Վերջինն առանց որևէ խոսք ասելու հեռացել է: Այդ ամենը տեղի է ունեցել շատ արագ: Դրանից հետո` նույն օրը, արդեն ժամը 17:00-ից մինչև ժամը 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արթուրն իրեն անծանոթ մոտ 10 և ավելի երիտասարդների հետ գնացել է տեխսպասարկման կետ և սկսել են մետաղյա ձողերով հարվածել իրեն ու որդիներին` Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին: Այդ ժամանակ Սարգիսը տեխսպասարկման կետում չի եղել: Ամենից առաջ հենց Արթուրը` ձեռքին առկա ինչ-որ բանով հարվածել է Քրիստին և նա վայր է ընկել գետնին: Այնուհետև` մետաղյա ձողերով հարձակվել են իր ու մյուս որդու վրա ու սկսել հարվածել: Ինքը խնդրել է իրեն չհարվածել, քանի որ վերջերս է վիարահատվել և գտնվում է ծանր վիճակում: Այդպես նրանք խառը հարվածներ են հասցրել իրեն ու որդիներին: Ծեծկռտուքը տևել է շուրջ 5 րոպե: Ինքը և որդիներն անշարժ մնացել են գետնին ընկած, որից հետո նոր միայն Արթուրը և նրա հետ գնացածները հեռացել են,
- վկա Էլյաս Մարդոյի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում ունի ՍՊ ընկերություն, որը զբաղվում է ավտովերանորոգմամբ: Իր հարևանությամբ է գտնվում նույնպես ավտոտեխսպասարկմամբ զբաղվող հայր և որդիներ Բրուտյանների վերանորոգման կետը: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 10:30-ից, ինքը գտնվել է աշխատավայրում: Ժամը 17:00-ի սահմաններում ինքը մի պահ դուրս է եկել վերանորոգման կետից և տեսել, որ Բրուտյանների ավտոտեխսպասարկման կետից մի խումբ անձինք վազելով դուրս են գալիս, մոտեցել է ու տեսել, որ Մանուկ, Քրիստ և Արմենակ Բրուտյանները արյունոտված վիճակում գետնին պառկած են, Արմենակն օգնություն է խնդրել, ինքն իր ավտոմեքենայով Արմենակ և Քրիստ Բրուտյաններին տեղափոխել է հիվանդանոց: Նրանցից Քրիստը գտնվել է առավել վատ վիճակում: Մինչ այդ վիճաբանության ձայներ, հայհոյանքներ չի լսել և որևէ մեկին չի նկատել: Ինքը հետագայում իմացել է, որ վիճաբանություն է եղել, սակայն պատճառն իրեն հայտնի չէ,
- վկա Պերճ Թուֆենքճյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է անհատ ձեռնարկատեր, զբաղվում է ավտովերանորոգմամբ և Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում ինքն ունի ավտովերանորոգման կետ: Հարևանությամբ նույն գործունեությունն են իրականացնում նաև հայր և որդիներ Բրուտյանները: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 16:00-ի սահմաններում, ինքը վիճաբանության ձայներ, գոռգոռոց է լսել Բրուտյանների տեխսպասարկման կետից, անմիջապես դուրս է եկել և տեսել իրեն անծանոթ մի խումբ տղաների, ովքեր երկաթյա ձողերը ձեռքներին դուրս են եկել Բրուտյանների ավտոտխսպասարկման կետից: Անմիջապես մոտեցել է Բրուտյանների վերանորոգման կետին և տեսել մուտքի մոտ հատակին ընկած, գլուխն արյունոտված, օգնություն կանչող Արմենակ Բրուտյանին, իսկ ներսում հատակին ընկած են եղել Մանուկ և Քրիստ Բրուտյանները: Այդ ամենից ինքը հասկացել է, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Դրանից հետո ինքն իր սեփական ավտոմեքենայով Մանուկ Բրուտյանին տեղափոխել է հիվանդանոց: Հիվանդանոցի ճանապարհին Մանուկից տեղեկացել է, որ առավոտյան նրանք խնդիր են ունեցել «Մանանդ» տաքսի ծառայության աշխատակիցների հետ և վերջինն իրեն ասել է, որ կարող է զանգել նրանցից որևէ մեկին ու համոզվել դրանում: Ինքը զանգահարել է Գեղամին, որին ճանաչում է որպես իր տեխսպասարկման կետի հաճախորդ և հարցրել, թե նրանք են ծեծի ենթարկել Բրուտյաններին, վերջինն էլ պատասխանել է, որ իրենք են եղել, միաժամանակ ասել է, որ իր հորեղբոր որդուն են հարվածել, այդ պատճառով իրենք նրանց ծեծի են ենթարկել: Մանուկից տեղեկացել է նաև, որ դեպքի օրը` առավոտյան, Արթուր Կարապետյանը Բրուտյաններից ավտոմեքենայի մաս է ցանկացել գնել և գնի հետ կապված նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել, քանի որ վերջինը պատճառաբանել է, որ նախկինում այդ նույն մասն արժեցել է 12.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ այդ օրը վաճառել են 14.000 ՀՀ դրամով: Արթուրն ասել է «կարողա սիլլեմ, տանեմ», նրան դուրս են հրավիրել ավտոտեխսպասարկման կետից, ինչից հետո քաշքշուկ է սկսվել, Արթուրը հրել է Արմենակ Բրուտյանին, վերջինն ընկել է գետնին և պատռել բաճկոնը, իսկ Սարգիս Բրուտյանը հարվածել է Արթուրին, որից հետո վերջինը հեռացել է,
- վկա Գեղամ Կարապետյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանն իր հորեղբոր որդին է: Ինքն աշխատել է Արթուրին պատկանող «Մանանդ» տաքսի ծառայությունում: Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող Բրուտյաններին պատկանող ավտոտեխսպասարկման կետից իրենք հաճախակի ավտոպահեստամասեր են գնել: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ինքը զանգահարել է Մանուկ Բրուտյանին և պայմանավորվել ավտոպահեստամաս գնելու հարցում, խոսակցության ժամանակ Մանուկն ասել է, որ պահեստամասն արժե 14.000 ՀՀ դրամ, ինչին ինքը պատասխանել է, որ այդ նույն պահեստամասը նախկինում իրենց 12.000 ՀՀ դրամով են վաճառել և Մանուկը համաձայնել է այս անգամ ևս 12.000 ՀՀ դրամով այն վաճառել: Արթուրը գնացել է Բրուտյանների ավտոտեխսպասարկման կետ` նշված պահեստամասը գնելու, որտեղ նրան պատասխանել են, որ այն արժե 14.000 ՀՀ դրամ: Արթուրը նրանց հայտնել է 12.000 ՀՀ դրամով այն գնելու վերաբերյալ հեռախոսով ձեռք բերած պայմանավորվածության մասին, սակայն վերջինները հրաժարվել են 12.000 ՀՀ դրամով վաճառել ու 4 հոգով` Բրուտյանների հայրը և նրա 3 որդիները Արթուրին ծեծի են ենթարկել: Այդ ամենի մասին Արթուրը պատմել է իրեն, երբ գնացել է Երևան քաղաք Նոր Նորք թաղամասի Այգեստան փողոցում գտնվող տեխսպասարկման կետ: Վերջինի հագուստը եղել է պատառոտված, գլուխն այտուցված, իսկ աչքերը կապտած են եղել: Դրանից հետո իրենք զանգահարել և կատարվածի մասին հայտնել են իրենց եղբայրներին և որոշ ընկերների, ապա նախապես պայմանավորվելով` Ռազմիկ Կարապետյանի, այնուհետև` Ռաֆիկ Զոհրաբյանի, Դավիթ Զոհրաբյանի, Արսեն Կարապետյանի, Գագիկ Գևորգյանի, Գագիկ Սահակայանի, Կարեն Կարապետյանի, Կարապետ Կարապետյանի, Արարատ Կարապետյանի, Վահագն Զոհրաբյանի հետ և հավաքվելով Երևան քաղաքի Տիգրանյան փողոցի խաչմերուկի մոտ, գնացել են Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող Բրուտյանների տեխսպասարկման կետ, որտեղ իրենցից մի քանիսը սպասել են դրսում, իսկ մյուսները մտել են ներս: Առաջինը ներս են մտել ինքն ու Արթուրը, քանի որ իրենք են դեմքով ճանաչել Բրուտյաններին: Տեխսպասարկման կետում են գտնվել Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյանները, այնտեղ է եղել նաև նրանց հաճախորդը: Արթուրն իր հետ Նոր-Նորքի տեխսպասարկման կետից վերցված մետաղյա ձողով հարվածել է Քրիստ Բրուտյանին, իսկ իրենք հարվածներ են հասցրել մյուսներին, ապա 3-4 րոպե անց հեռացել են: Ինքը ստույգ չի մտաբերում, թե ով ում է հարվածել և ինչով: Բոլորի մոտ մետաղյա ձող չի եղել, ինքը չի լսել «սպանեք սրանց» արտահայտությունը: Իրենք նախապես պայամանավորվել են, որ լուրջ մարմնական վնասվածք չեն հասցնելու Բրուտյաններին, պարզապես ծեծելու են նրանց: Իրենց հեռանալուց հետո Բրուտյաններն անգիտակից չեն եղել, իսկ Արմենակ Բրուտյանին մի քանի հոգով չեն հարվածել, սակայն հնարավոր է իրենցից մեկը մեկ անգամ հարվածած լինի, ինչի հետևանքով վերջինը գետնին չի ընկել, այլ իրենց հեռանալուց կանգնած է եղել տեխսպասարկման կետից դուրս,
- վկա Կարապետ Կարապետյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ինքը գտնվել է Եղվարդ քաղաքում: Նույն օրը զանգահարել ու հայտնել են, որ իր հորեղբոր որդուն` Արթուր Կարապետյանին ծեծել են և աչքը վնասել: Ինքն անմիջապես կապնվել է իր եղբայրներ Արսեն Կարապետյանի և Ռաֆիկ Զոհրաբյանի հետ ու միասին երեքով ուղևորվել են Երևան քաղաք: «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է իր եղբայրներին և նրանց հետ բարձրացել են այն ավտոտեխսպասարկման կետի մոտ, որտեղ ծեծել են Արթուր Կարապետյանին: Եղել են երեքից ավելի ավտոմեքենաներ, որոնցից դուրս են եկել ընդհանուր 7-8 անձինք: Ինքը սպասել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ Արսեն Կարապետյանը, Ռաֆիկ Զոհրաբյանը և իրենց հետ գնացած անձինք մտել են ներս, ապա քիչ անց` մոտ 5-6 րոպե հետո, նրանք արագ դուրս են եկել և տարբեր ուղղություններով հեռացել: Ինքն ավտոմեքենայում Արսեն Կարապետյանից և Ռաֆիկ Զոհրաբյանից տեղեկացել է, որ նրանք ծեծի են ենթարկել Արթուրին ծեծողներին: Մինչ ավտոտեխսպասարկման կետ մտնելն ինքը հեռվից տեսել է Արթուրի աչքը վնասված վիճակում,
- վկա Դավիթ Զոհրաբյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանը հանդիսանում է իր հորեղբոր որդին: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 14:00-ի սահմաններում, հորաքրոջ որդու` Գագիկ Գևորգյանի հետ գտնվել է Եղվարդ քաղաքում: Գագիկը զանգահարել է իր հորեղբոր որդի Գեղամին, ում հետ խոսակցության ընթացքում վերջինը հայտնել է, որ Արթուրը վիճաբանել է սիրիահայերի հետ և նրան ծեծի են ենթարկել: Դրանից հետո իրենք անմիջապես գնացել են Երևան քաղաք և «Մանանդ» տաքսի ծառայությունում հանդիպել են իր հորեղբոր որդիներին և Արթուրի ընկերներին: Այդպես ինքը, Գագիկ Գևորգյանը, Արսեն Կարապետյանը, Արթուր Կարապետյանը, Ռազմիկ Կարապետյանը, Կարապետ Կարապետյանը, Գեղամ Կարապետյանը, իր հարազատ եղբայր Ռաֆիկ Զոհրաբյանը, Գագիկ Սահակյանը, ժամը 16:30-ի սահմաններում, գնացել են Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող տեխսպասարկման կետ, բացի Կարապետ Կարապետյանից, բոլորով մտել են ներս, իսկ վերջինը սպասել է դրսում: Երբ մտել է ներս, ինքը տեսել է, որ իր եղբայրներն արդեն ծեծի են ենթարկում երեք անձանց, մինչ այդ իրեն անծանոթ հայր և որդի Բրուտյաններին: Ինքն միանալով նրանց` ոտքերով և ձեռքերով հարվածել է որդիներից մեկին: Այդ ամենը տևել է 2-3 րոպե: Ծեծկռտուքի արդյունքում որդիներից մեկն ընկել է գետնին, իսկ մյուսը` իրենց վրա յուղ լցնելու պատճառով իրենցից մեկի կողմից 2 հարված ստանալու արդյունքում նույնպես ընկել է գետնին, որից հետո իրենք անմիջապես հեռացել են: Ծեծկռտուքից հետո միայն Արթուրն ասել է, որ երկաթյա ձողով հարվածել է երիտասարդ տղաներից մեկին,
- վկա Գագիկ Սահակյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի հետ գտնվում է աշխատանքային հարաբերությունների մեջ: 2010 թվականից ինքն աշխատում է «Մանանդ» տաքսի ծառայությունում` որպես կարգավար: Արթուր Կարապետյանը հանդիսանում է այդ ծառայության հիմնադիրը, իսկ նրա եղբայրը` Ռազմիկ Կարապետյանը` փոխտնօրենը, ում հետ ինքը գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 15:00-ի սահմաններում, ավտոպահեստամաս է տարել Արթուրին պատկանող Նոր Նորքում գտնվող տեխսպասարկման կետ, որտեղ տեսել է Արթուրին` ձախ աչքը այտուցված վիճակում, նրա հագուստը եղել է պատռված և կեղտոտ: Ինքն Արթուրին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, ինչին Արթուրը պատասխանել է, որ Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում սիրիահայերի հետ վիճաբանել է, որի արդյունքում վերջիններն իրեն ծեծի են ենթարկել: Որոշել են Արթուրին ծեծի ենթարկելու համար վրեժխնդիր լինել և ինքը համաձայնվել է նրանց միանալ: Այդպես ինքը, Արթուրը, Ռազմիկը, նրանց բարեկամներն ու ընկերները` Գեղամ Կարապետյանը, Կարեն Կարապետյանը, Արարատ Կարապետյանը, Վահագն Զոհրաբյանը, Ռաֆիկ Զոհրաբյանը, Դավիթ Զոհրաբյանը, Կարապետ Կարապետյանը, Արսեն Կարապետյանը և Գագիկ Գևորգյանը, ժամը 16:30-ի սահմաններում, գնացել են Տիգրանյան փողոց, որոնցից մի մասն իրենց են միացել Տիգրանյան փողոցում: Երբ հասել են Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետ, 7-8 հոգով մտել են ներս, իսկ մյուսները մնացել են դրսում և առանց որևէ խոսք ասելու սկսել են հարվածել Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին, միաժամանակ տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Ինքը ձեռքերով ու ոտքերով, իր հիշելով, հարվածել է Մանուկին: Այդ ամենը տևել է 2-3 րոպե, որից հետո անմիջապես հեռացել են: Այդ ողջ ընթացքում Բրուտյաններն իրենց չեն հարվածել և չեն հայհոյել: Ինքը չի կարող ասել, թե ով ում է հարվածել, որևէ մեկի ձեռքում ոչինչ չի տեսել: Ծեծկռտուքից հետո միայն Արթուրն ասել է, որ երկաթյա ձողով հարվածել է Քրիստի դեմքին,
- վկա Կարեն Կարապետյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Արթուր Կարապետյանն իր հորեղբոր որդին է: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ինքը տեղեկացել է, որ այդ օրը` կեսօրին, Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում Արթուրին ծեծի են ենթարկել: Երբ ինքը հանդիպել է Արթուրին, նրա աչքն այտուցված է եղել: Դա տեսնելուց հետո որոշել են վրեժխնդիր լինել այդ անձանցից և մի խումբ անձանցով` 8-9 հոգով, ժամը 17:30-ի սահմաններում, իրենք գնացել են Երևանի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող, հայր և որդի Բրուտյաններին պատկանող ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղ ցանկացել են իրենց վրա յուղ կամ բենզին լցնել, ինչից հետո իրենք սկսել են ծեծի ենթարկել Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին, նրանց հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Առաջինն Արթուրը երկաթյա ձողով հարվածել է բարձրահասակ երիտասարդին: Մոտ 5 րոպե նրանց ծեծելուց հետո իրենք դուրս են գնացել,
- վկա Արարատ Կարապետյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանը հանդիսանում է իր հորեղբոր որդին: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ինքը գտնվել է Եղվարդ քաղաքում: Նույն օրը` ժամը 15:00-16:00-ի սահմաններում, ինքը հստակ չի հիշում, թե ով, զանգահարել է իրենք ու հայտնել, որ Արթուր Կարապետյանին ծեծի են ենթարկել: Երևան քաղաք գնալու ճանապարհին ինքը պատահական հանդիպել է Արթուրի ընկերներից Վահագին և նրան հայտնել Արթուրի հետ կատարվածի մասին: Վահագը միացել է իրեն, իր հիշելով իրենց հետ է եղել նաև Կարեն Կարապետյանը: Իրենք գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրանյան փողոց, որտեղ գնացել են նաև իրենց հորեղբոր որդիները և Արթուրի ընկերները: Այդպես ժամը 17:00-18:00-ի սահմաններում, Արթուրին ծեծելու համար վրեժխնդիր լինելու նպատակով, ինքը Արթուր Կարապետյանի, Ռազմիկ Կարապետյանի, Գեղամ Կարապետյանի, Ռաֆիկ Զոհրաբյանի, Դավիթ Զոհրաբյանի, Կարապետ Կարապետյանի, Արսեն Կարապետյանի, Գագիկ Գևորգյանի, Գագիկ Սահակյանի, Կարեն Կարապետյանի, Վահագն Զոհրաբյանի հետ գնացել է Երևանի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետ: Բոլորով, բացի Կարապետ Կարապետյանից, մտել են ներս, իսկ վերջինր սպասել է դրսում: Երբ մտել են ներս, իրենք տեսել են երեք անձանց, մինչ այդ իրեն անհայտ հայր և որդի Բրուտյաններին: Արթուրն ասել է, որ նրանք են իրեն ծեծի ենթարկողները ու իրենք սկսել են նրանց ծեծի ենթարկել: Առաջինն Արթուրը հարվածել է որդիներից բարձրահասակին, որից հետո սկսվել է ծեծկռտուք: Ինքը հարվածել է մյուս երիտասարդին: Ինքը չի տեսել, թե ով ում է հարվածում: Իրենք միաժամանակ տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ ամենը տևել է 2-3 րոպե, որից հետո իրենք հեռացել են,
- վկա Վահագն Զոհրաբյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանը հանդիսանում է իր ընկերը: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 16:00-ի սահմաններում, ինքը պատահական հանդիպել է Արարատ Կարապետյանին և նրանից տեղեկացել, որ Արթուր Կարապետյանին ինչ-որ սիրիահայեր ծեծել են: Երբ ինքը հանդիպել է Արթուր Կարապետյանին, տեսել է նրա աչքը կապտած վիճակում: Կատարվածը պարզելու համար, հստակ չի հիշում, թե քանի հոգով, գնացել են սիրիահայերի ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղ փորձել են պարզաբանել, սակայն սկսվել է վիճաբանություն: Քիչ անց, երբ ինքը մտել է ներս, տեսել է, որ քաշքշում են միմյանց, մի քանի վայրկյան նրանց հետ վիճել են, քաշքշել, հարվածել, որից հետո իրենք հեռացել են: Իրենց ձեռքին ձող չի եղել, ինքն Արթուրի ձեռքին ձող չի տեսել: Ինքը ծեծել է երիտասարդներից մեկին, տեղյակ չէ, թե տարեց տղամարդուն ով է հարվածել: Իրենց կողմից հնչել են անհասցե հայհոյանքներ: Իրենք այնտեղ գնացել են, ոչ թե կռիվ անելու, այլ պարզաբանումներ ստանալու նպատակով,
- վկա Վահագն Զոհրաբյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Արթուր Կարապետյանն իր եղբայրն է: 2007 թվականին իր եղբայրը հիմնել է «Մանանդ» տաքսի ծառայությունը և հանդիսանում է դրա փոխտնօրենը: 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում, Արթուրը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ Երևան քաղաքի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում, պահեստամաս գնելու պատրվակով, վիճաբանություն է առաջացել, որի ժամանակ իրեն քաշքշել են և Սարգիս Բրուտյանը հարվածել է իր դեմքին: Ինքն անմիջապես գնացել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքում գտնվող իրենց ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղ տեսել է, որ Արթուրի ձախ աչքն ամբողջությամբ այտուցված է: Այդ ժամանակ այնտեղ ներկա են եղել նաև իրենց հորեղբոր որդին` Գեղամը, և տաքսի ծառայության աշխատակից Գագիկ Սահակյանը: Արթուրի հետ կատարվածի համար վրեժխնդիր լինելու նպատակով ինքը զանգահարել է իր հորեղբոր որդիներին և ընկերներին ու պայմանավորվել հանդիպել: Նրանց մի մասը գնացել են Նոր Նորքի ավտոտեխսպասարկման կետ, իսկ մյուսների հետ հանդիպել են Տիգրանյան փողոցում: Այդպես, ժամը 17:00-ի սահմաններում, ինքն Արթուր Կարապետյանի, Ռաֆիկ Զոհրաբյանի, Դավիթ Զոհրաբյանի, Արսեն Կարապետյանի, Գեղամ Կարապետյանի, Գագիկ Գևորգյանի, Գագիկ Սահակյանի, Կարեն Կարապետյանի, Արարատ Կարապետյանի, Վահագն Զոհրաբյանի և Կարապետ Կարապետյանի հետ միասին գնացել են Երևանի Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղ իրենցից 8-9 անձինք մտել են ներս և առանց որևէ բան ասելու սկսել են ծեծի ենթարկել ներսում գտնվող Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին, իսկ մյուսները սպասել են դրսում: Այդ ամենը տևել է շուրջ 3-4 րոպե, որից հետո իրենք արագ հեռացել են: Ինքը չի կարող ասել, թե ով ում և ինչով է հարվածել, ինքը որևէ մեկի ձեռքում ոչինչ չի տեսել, ինքն անձամբ մեկ-երկու անգամ բռունցքով հարվածել է երիտասարդներից մեկի որովայնին: Ծեծկռտուքից հետո միայն Արթուրն ասել է, որ երկաթյա ձողով հարվածել է երիտասարդ տղաներից մեկի մեջքին և դեմքին: Ծեծկռտուքի ժամանակ իրենց կողմից հնչել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որոնց վերջինները չեն պատասխանել,
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 69/հ եզրակացությունը, համաձայն որի` Քրիստ Բրուտյանի մարմնական վնասվածքները ձախ այտոսկրի կոտրվածքի, ձախ վերին կոպի սալջարդ վերքի` այժմ սպիի, ձախ այտային և ակնակապճի շրջանների հեմատոմաների, աջ աչքի կոպերի հեմատոմայի, ձախ աչքի 2-րդ - 3-րդ աստիճանի սալջարդի, մակուլյար պատռվածքի և տեսողության 0,06 չափի վատացման ձևով, պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում: Աջ աչքի կոպերի հեմատոման առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: Ձախ աչքի, ձախ ակնակապճի, ձախ այտոսկրի շրջանների վնասվածքները, որոնք ուղեկցվել են տեսողության սրության թուլացմամբ (0,06), միմյանցից չեն տարանջատվում, իսկ մարմնական վնասվածքի ծանրության աստիճանը ներկայում հնարավոր չէ որոշել ձախ աչքի վնասվածքի ելքի ոչ պարզ լինելու պատճառով: Ելնելով վերոգրյալից մարմնական վնասվածքի ծանրության աստիճանը որոշելու համար անհրաժեշտ է Քրիստ Բրուտյանին` ձախ աչքի ապաքինումից հետո, ներկայացնել ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ փորձաքննության,
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 69/հ եզրակացության լրացումը, համաձայն որի` Քրիստ Բրուտյանի մարմնական վնասվածքները ձախ աչքի, ձախ ակնակապճի, ձախ այտոսկրի շրջանների վնասվածքները, որոնք ուղեկցվել են տեսողության սրության թուլացմամբ (0,15), միմյանցից չեն տարանջատվում և առողջությանը պատճառել են միջին ծանրության վնաս, նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության զգալի կայուն կորուստը 1/3-ից պակաս չափով,
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 594/Լ եզրակացությունը, համաձայն որի` Քրիստ Բրուտյանի մարմնական վնասվածքները ձախ այտոսկրի կոտրվածքի, ձախ վերին սալջարդ վերքի` այժմ սպիի, ձախ այտային և ակնակապճի շրջանների հեմատոմաների, ձախ աչքի 2-րդ - 3-րդ աստիճանի սալջարդի, մակուլյար պատռվածքի ձևով, որոնք ուղեկցվել են տեսողության սրության թուլացմամբ, միմյանցից չեն տարանջատվում և հնարավոր է պատճառվեին մեկ բութ առարկայի միանգամյա ներգործության հետևանքով` այդ թվում նաև ներկայացված մետաղյա ձողերից որևէ մեկով: Ինչ վերաբերվում է Քրիստ Բրուտյանի աջ աչքի կոպերի հեմատոմային, ապա վերջինը տարանջատվում է վերոհիշյալ վնասվածքներից և հետևանք է բութ առարկայի առանձին ներգործության,
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 55 եզրակացությունը, համաձայն որի` Արթուր Կարապետյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ակնակապճի շրջանի արյունազեղման, քերծվածքի (ներկայում ապապիգմենտավորված տեղամաս), ենթաշաղկապենինային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով (առարկաներով), չի բացառվում` բռունցքով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր,
- դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին 2013 թվականի դեկտեմբերի 28-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Ն.Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետի զննության ժամանակ Արմենակ Բրուտյանը մատնացույց է արել 2 հատ մետաղյա ձողեր և հայտնել, որ նշված ձողերից 62,5սմ երկարությամբ և 3,4սմ տրամագծով մետաղյա ձողը իրենցը չէ, այն իրենց հետ բերել են Արթուր Կարապետյանը կամ նրա հետ եղած անձինք, որով հարվածել են իրենց: Մյուս ձողը` 62,3սմ երկարությամբ և 2,3սմ տրամագծով, գտնվել է ավտոտնակում, սակայն այն նույնպես նրանց կողմից օգտագործվել է ծեծկռտուքի ժամանակ: Արմենակ Բրուտյանը ավտոտնակի մոտ` դրսում, մատնացույց է արել 68սմ երկարությամբ, 2,5սմ լայնությամբ և 0,5սմ հաստությամբ մետաղ ու հայտնել, որ այն նույնպես օգտագործվել է իրենց ծեծի ենթարկելու ժամանակ: Հայտնաբերված 3 հատ մետաղյա ձողերը վերցվել են,
- իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշումը, համաձայն որի` դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված ու առգրավված թվով երեք հատ մետաղյա ձողերը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի պաշտպան Վաչե Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանի համար սույն վերաքննիչ բողոքի լուծման համար առաջնային նշանակություն ունի այն հարցը, թե ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի արարքը խուլիգանական դրդումներով կատարված լինելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները հիմնավոր են, թե ոչ:
Հարկ է նկատել, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ՎԲ-48/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) 17. Խուլիգանական դրդումներով սպանությունը կատարվում է հասարակության և բարոյականության համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերի նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի հողի վրա, երբ հանցավորի վարքագիծը բացահայտ մարտահրավեր է հասարակական կարգին և պայմանավորված է իրեն շրջապատին հակադրելու, նրա նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունք ցուցադրելու ցանկությամբ: Իրենց բովանդակությամբ խուլիգանական դրդումները ներկայացնում են բարդ շարժառիթ, որի մեջ միահյուսվում են անսահման եսամալությունը, խեղաթյուրված պատկերացումներն անձնական ազատությունների սահմանների մասին, բիրտ ուժի պաշտամունքը, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքը, «ինքնահաստատման» պահանջը, սանձարձակությունը, անպարկեշտ վարքագիծը, ցինիզմը, դաժանությունը, հանդգնությունը, ակնհայտ աննշան վիրավորանքի, չնչին առիթով ճիշտ արված դիտողության համար վրեժ լուծելը և այլն: Նշված շարժառիթների ամբողջությունը բնորոշ է յուրաքանչյուր խուլիգանության, սակայն խուլիգանական դրդումներով սպանություն կատարելիս դրանց միանում է նաև մարդկային կյանքի նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունքն ընդհանրապես` անկախ տուժողի անձից: Խուլիգանական դրդումներով սպանություն կատարելիս հանցավորը գործում է ոչ այնքան տուժողի հետ ունեցած անձնական փոխհարաբերություններից ելնելով, որքան հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումից: Սպանության այս տեսակին բնորոշ են ոչ թե անձնական, այլ խուլիգանական շարժառիթները, այսինքն` դրդումներ, մղումներ, որոնք ցույց են տալիս բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք համակեցության կանոնների և բարոյականության տարրական նորմերի նկատմամբ: Փաստորեն խուլիգանական դրդումներով սպանությանը հատուկ է բազմաթիվ, այդ թվում նաև մրցակցային շարժառիթների առկայությունը, որի պայմաններում կարևոր է այն հիմնական, առաջատար, գլխավոր շարժառիթը, որով ղեկավարվել է հանցավորը սպանություն կատարելիս: Բոլոր դեպքերում, երբ սպանության հիմնական շարժառիթը խուլիգանական է, հանցավորի արարքը պետք է որակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով: 18. Խուլիգանական դրդումներով կատարվող սպանություններում որոշակի դեր ունի նաև վրեժի զգացումը, որը կարող է առաջանալ ինչպես տուժողի օրինական, այնպես էլ անօրինական գործողությունների հետևանքով: Վրեժ լուծելով` հանցավորը ցանկանում է բավարարում ստանալ տուժողի գործողությունների արդյունքում ձևավորված վիրավորանքի դիմաց: Այն դեպքերում, երբ սպանությունը տեղի է ունենում որպես աննշան առիթին տրված պատասխան գործողություն, դրանով արտահայտվում է և հանցավորի անհարգալից, արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության, և վրեժի զգացումը տուժողի նկատմամբ: Այստեղ նույնպես անհրաժեշտ է հարցը լուծել առաջատար, գլխավոր, գերակայող շարժառիթը բացահայտելու միջոցով: Եթե հանցավորի գործողությունները պարունակում են հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի այնպիսի դրսևորումներ, ինչպիսիք են` հասարակության և բարոյականության համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերին նետված բացահայտ մարտահրավերը, իրեն շրջապատին և հասարակությանը հակադրելու և հակազդելու ցանկությունը, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքը, «ինքնահաստատման» պահանջը, եսամոլությունը, սանձարձակությունը, կատաղի, անպարկեշտ վարքագիծը, ցինիզմը, դաժանությունը, աննշան վիրավորանքի, չնչին առիթով ճիշտ արված դիտողության համար վրեժ լուծելը և այլն, ապա նրա արարքը պետք է որակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով` որպես խուլիգանական դրդումներով կատարված սպանություն: 19. Խուլիգանական դրդումներով սպանությունն անհրաժեշտ է տարբերել նաև վեճի կամ կռվի ժամանակ կատարվող սպանություններից: Դրա համար անհրաժեշտ է պարզել, թե ինչն է վեճի ու կռվի առիթ և պատճառ հանդիսացել, ով է եղել դրանց հրահրողը, ինչ է իրենից ներկայացնում հանցավորի և տուժողի անձը, ինչպիսին են եղել նրանց փոխհարաբերությունները, գործողությունների բնույթը, ով է նրանցից ակտիվ կողմը, որոնք են վեճի ու կռվի ընթացքում կատարված սպանության շարժառիթները: Որոշ դեպքերում վեճն ու կռիվը սպանության կատարման հանգամանքներ են, մինչդեռ դրանց շարժառիթները կարող են բոլորովին տարբեր լինել: Վեճը կամ կռիվը խուլիգանական վարքագծի փուլերից մեկն է, իսկ սպանությունը` դրա ավարտը: Բոլոր դեպքերում շարժառիթը բացահայտելու համար կարևոր նշանակություն ունի հանցավորի գործողությունների բազմակողմանի վերլուծությունը ինչպես սպանություն կատարելու պահին, այնպես էլ մինչև սպանությունը և դրանից հետո: Այստեղ ևս մրցակցող շարժառիթների դեպքում անհրաժեշտ է պարզել սպանության հիմնական շարժառիթը, որով էլ պայմանավորված` արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով կամ նույն հոդվածի 1-ին մասով (...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մեկ այլ` 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵՔՐԴ/0269/01/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով: Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ: Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն: Խուլիգանության ինչպես հասարակ, այնպես էլ որակյալ հանցակազմերի սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է արարքում խուլիգանական մղումների առկայությունը (...)»:
Վերաքննիչ դատարանի համար հատկանշական է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ի թիվ ՎԲ-223/06 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, համաձայն որի` մեղադրյալի կողմից տուժողին վիրավորանքներ, մարմնական վնասվածքներ հասցվելու կամ նման այլ բռնարարքների կատարման դեպքում խուլիգանական մղումները և խուլիգանության հանցակազմը կարող է բացակայել, եթե նշված գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վիճաբանության, քիչ թե շատ երկարատև ժամանակահատվածի ընթացքում ձևավորված հակակրանքի արդյունքում: Խուլիգանական մղումների առկայությունը գնահատելու համար էական նշանակություն կարող է ունենալ նաև տուժողի վարքագիծը:
Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ն.Տիգրանյան 27-րդ հասցեում գտնվող ավտովերանորոգման կետում Արթուր Կարապետյանի և Սարգիս Բրուտյանի միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ընթացքում Արթուր Կարապետյանը ստացել է ձախ ակնակապճի շրջանի արյունազեղման, քերծվածքի (ներկայում ապապիգմենտավորված տեղամաս), ենթաշաղկապենինային արյունահավաքի ձևով մարմնական վնասվածքներ և նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, Արթուր Կարապետյանը կենցաղային հողի վրա առաջացած վիճաբանության ժամանակ իրեն մարմնական վնասվածքներ պատճառելու կապակցությամբ, վրեժի շարժառիթով, իր ազգականների և ընկերների հետ վերադառնալով նշված ավտովերանորոգման կետ, ծեծի են ենթարկել Արմենակ, Մանուկ և Քրիստ Բրուտյաններին, որի ժամանակ ինքը մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորությամբ երկաթյա ձողով հարվածներ է հասցրել Քրիստ Բրուտյանի թիկունքի և դեմքի ձախ շրջաններին` վերջինին պատճառելով միջին ծանրության մարմնական վնասվածք:
Վերաքննիչ դատարանը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ նախադեպային որոշումների լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշը` խուլիգանական դրդումները, քանի որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանն արարքը չի կատարել հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա և վերջինի վարքը չի հանդիսացել բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված չի եղել շրջապատին հակադրվելու, արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ, այլ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանն իրեն մարմնական վնասվածքներ պատճառելու հետևանքով գործել է վրեժի շարժառիթով:
Ինչ վերաբերում է դատախազի այն պնդմանը, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի արարքում խուլիգանական դրդումների մասին է վկայում առաջին հանդիպման ժամանակ վերջինի կողմից արված այն հայտարարությունը, որ. «կարողա մի հատ սիլլեմ 12.000-ով տաս», ապա Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նկատել, որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյետիվ տվյալները բավարար չեն փաստելու, որ ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի կողմից արվել է նման հայտարարություն, քանի որ վերը նշված հանգամանքի մասին նախնական քննության և դատական քննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել միայն տուժող Քրիստ Բրուտյանը (ինքը լսել է, որ Արթուրն իր եղբորն ասել է «կարողա սիլլեմ 12.000-ով տաս» և նրանց միջև վեճ է սկսվել), ով շահագրգռված է սույն քրեական գործի ելքով, իսկ ամբաստանյալը հերքել է իր կողմից նման հայտարարություն անելու հանգամանքը: Բացի այդ, հարկ է նկատել, որ Առաջին ատյանի դատարանը վերը նշված հանգամանքի մասով որևէ փաստական տվյալ չի արձանագրել, ինչպես նաև նախաքննական մարմինը նշված հանգամանքը չի ներառել ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալի մեջ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաuտանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի uահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը:
Վերաքննիչ դատարանը սույն քրեական գործով Արթուր Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի փոփոխելը հնարավոր է համարում, քանի որ մեղադրանքի նման փոփոխությունով ամբաստանյալի վիճակը չի վատթարանում: Ավելին` դրանով ամբաստանյալի վիճակը բարելավվում է, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված արարք կատարելու համար որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված արարք կատարելու համար` կալանք` մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեական գործում առկա փաստերը վերստին ստուգման ենթարկելու, նոր ապացույցներ ձեռք բերելու անհրաժեշտություն չկա, գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 9-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է մեղադրյալի հետ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
Տվյալ դեպքում քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ տուժող Քրիստ Բրուտյանն իրեն պատճառված մարմնական վնասվածքի առումով դեռ նախնական քննության ընթացքում հաշտվել է ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի հետ:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ տուժող Քրիստ Բրուտյանը և ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանը հաշտվել են միմյանց հետ, գտնում է, որ թիվ ԵԱՔԴ/0156/01/14 քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և ամբաստանյալ Արթուր Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումն ընդգրկում է նախնական քննության փուլում ընտրված խափանման միջոցի և վնասի հատուցման ապահովման միջոցները, քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցները վերացնելու մասին որոշում, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների ճակատագրի հարցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0156/01/14 քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է վերացնել:
Վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված երեք հատ մետաղյա ձողերը պետք է ոչնչացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի պաշտպան Վաչե Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2015 թվականի հունիսի 9-ի դատավճիռը բեկանել:
Ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Թիվ ԵԱՔԴ/0156/01/14 քրեական գործի վարույթը կարճել և ամբաստանյալ Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` տուժող Քրիստ Բրուտյանի հաշտվելու հիմքով:
Արթուր Քաջիկի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից:
Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված երեք հատ մետաղյա ձողերը ոչնչացնել:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Վ.ՌՇՏՈւՆԻ

Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ