Գործ Nօ ԵԱՔԴ/0151/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ09՚ փետրվարի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Շ.Վանոյանի
Օ.Կիրակոսյանի
Հ.Արտաշեսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ.Մկրտչյանի
պաշտպաներ Ա.Ղազարյանի
Ա.Ջուվանովայի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լիլիթ Յուրիկի Համամչյանի /ծնված 1993 թվականի մայիսի 06-ին` Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, ամուսնացած, խնամքին երկու մանկահասակ երեխա, բնակվող` Թբիլիսյան խճուղի 3/2 շենք 14 բնակարանում/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014թ. հուլիսի 17-ին հարուցվել է թիվ 14149714 քրեական գործը:
2014թ. սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել Լիլիթ Համամչյաին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2014թ. սեպտեմբերի 12-ին Լիլիթ Համամչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
2014թ. հոկտեմբերի 3-ին թիվ 14147914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Լիլիթ Համամչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում նախազգուշացված լինելով սուտ մատնության համար նախատեսված քրեական պատսխանատվության մասին, գիտակցելով, որ իր տրամադրված տեղեկատվությունը սուտ է, շահադիտական դրդումներով` համաքաղաքացի Նաիրա Պետրոսյանից գումար ստանալու նպատակով և մեղադրանքի արհեստական ապացույցներ ստեղծելով` ածելիով իր ձախ դաստակի թիկնային մակերեսը կտրելով ու դեմքը ճանկռելով, հանցագործության մասին սուտ հաղորդում է ներկայացրել առ այն, որ 2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ին իր հարևան Նաիրա Պետրոսյանը և նրա դուստր Շողեր Պետրոսյանը վիճաբանության ժամանակ հարվածներ են հասցրել դեմքի շրջանում և պատճառել մարմնական վնասվածքներ՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լիլիթ Համամչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքը սուտ մատնություն չի կատարել: Նշել է, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան 3/2 հանրակացարանային շենքի 14 բնակարանում, իր ամուսնու և 2 մանկահասակ երեխաների հետ: 2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում իր ընկերուհու հետ գտնվել տանը և այդ ժամանակ եկել է հարևանուհին` Նաիրա Պետրոսյանը, որի ընթացքում վիճաբանություն և քաշքշուկ է առաջացել և վերջինս ձեռքին գտնվող դանակով հարվածել է իրեն:

Մեղադրյալ Լիլիթ Համամչյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.

Տուժող Նաիրա Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան 3/2 հանրակացարանային շենքի 26 բնակարանում դուստրերի` Շողեր և Քնարիկ Պետրոսյանների հետ: Հարևանությամբ բնակվում է Լիլիթ Համամչյանը` քրոջ Լաուրայի հետ միասին: 2013 թվականի դեկտեմբերի ամսին վերջինս գտնվել է ՌԴ-ում, իսկ Լիլիթի հետ բնակվել է նրա ընկերուհին Լենան: Նրանք անընդհատ խանգարել են շենքի բնակիչների անդորրը` իրենց աղմուկով և խնջույքների կազմակերպումով: 2013 թվականի նոյեմբեր ամսին շենքի բնակիչները Լիլիթ Համամչյանի վարքագծի վերաբերյալ դիմում-բողոք են ներկայացրել ոստիկանություն, ինչից հետո Լիլիթ Համամչյանի հետ իր հարաբերությունները սրվել են: 2013թվականի դեկտեմբերի 14-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում գտնվել է տանը, երբ դուռը թակել է իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և հարցրել Լիլիթ Համամչյանին և Լաուրային: Ինքը դուրս է եկել տնից, թակել Լիլիթի տան դուռը և ասել նրան, որ հաճախորդ կանչելու դեպքում տան հասցեն ճիշտ բացատրի: Իր խոսքերը լսելուց հետո Լիլիթը դուրս է եկել տանից և հարձակվել է իր վրա ու ոտքերով հարվածել որովայնին: Ինքը վերջինիս հարվածներից պաշտպանվելու նպատակով հրել է նրան: Դրանից շաբաթներ անց շենքի միջանցքից լսել է Լիլիթի քրոջ` Արաքսյայի ձայները, դուրս եկել միջանցք և նկատել, որ վերջինս իրեն վատ է զգում: Հրավիրել է ներս և ջուր տվել, ինչից հետո Արաքսյան իրեն պատմել է, որ Լիլիթ Համամչյանը դեկտեմբեր ամսին իր հետ վիճաբանելուց հետո գնացել է տուն, ածելիով վնասել իր ձեռքն ու ճանկռել դեմքը, ինչից հետո ոստիկանությունում հայտնել է, որ այդ վնասվածքները ստացել է Նաիրա Պետրոսյանի հետ վիճաբանության ժամանակ: Ինքը հարցրել է Արաքսյային` որտեղից է տեղյակ դրա մասին, վերջինս էլ իրեն հայտնել է, որ այդ մասին իրեն ասել է Լիլիթը և փորձել դրա միջոցով իրենից գումար աշխատել: Ինքն Արաքսյայի պատմածը նկարահանել է ներկայացրել ոստիկանություն:

Վկա Շողեր Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալին ճանաչում է քանի որ ինքը հանդիսանում է իրենց հաևանը: 2013թ դեկտեմբերի 14-ին ինչ որ երիտասարդ առանց դուռը թակելու մտել է իրենց տուն և հարցրել է Լիլիթի բնակարանը: Իր մայրը պատասխանել է և ցույց է տվել Լիլիթենց բնակարանը: Մայրը Լիլիթին խնդրել է որ իրենց հաճախորդներին ասի, որ իրենց տուն չմտնեն այդ ժամանակ ինքը սկսել է հայհոյել և վիրավորել հետո սկսել է փայտով հարվածել: Այդ ընթացքում իր մայրը հասցրել է զանգահարել ոստիկանություն: Այդ ժամանակ նաև ներկա են եղել հարևաներից շատերը, սակայն նրանք չեն խառնվել վիճաբանությանը: Վիճաբանությունից հետո իրենց տարել են ոստիկանություն:
Հետագայում Լիլիթի քրոջից իմացել է, որ ամբաստանյալը որոշել է ինքն իրեն վնասի և ոտիկանության աշխատակիցներին ասի, որ դա արել է իր մայրը:

Գործով վկա Արաքսյա Սուքիասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Ադոնցի 17/32 հասցեի բնակարանում ամուսնու` Արմեն Աբգարյանի հետ միասին: Լիլիթ Համամչյանը իր քույրն է: 2013 թվականի գարնանն Իգորը մեկնել է ՌԴ արտագնա աշխատանքի և այդ ընթացքում Լիլիթի ու Լաուրայի հետ բնակվել է նրանց ընկերուհի Լենան: Ինքն ամուսնու և իր ընկերոջ` Յակովի հետ հաճախակի են այցելել քրոջը և օգնել նրան կենցաղային հարցերում: 2013 թվականի դեկտեմբերի վերջին հերթական անգամ ամուսնու և Յակովի հետ այցելել են Լիլիթին և տեսել են նրա ձեռքին և դեմքին քերծվածքներ: Իրենք հետաքրքրվել են, թե ինչ է պատահել, Լիլիթն էլ ծիծաղելով ասել է, որ մի քանի օր առաջ վիճաբանել է հարևան Նաիրայի հետ, որից հետո գնացել է տուն և ինքն իրեն վնասել` ածելիով քերծելով ձեռքը և ճանկռելով դեմքը, ինչից հետո դիմել է ոստիկանություն: Ինքը նրան նախատել է նման արարքի կատարման համար և հարցրել, թե ինչու է նման բան արել: Լիլիթն էլ իրեն ասել է որ Նաիրան իր վրա բողոք է գրել ոտիկանությունում, ինքն էլ դրա համար է արել, բացի այդ նրանից գումար վերցնելու համար: Նաիրան այդ ամենի մասին լսելով ասել է, որ ուզում է ձայնագրել իրենց խոսակցությունը, ինքն էլ տվել է իր համաձայնությունըը և Նաիրան իր գիտությամբ ձայնագրել է իրենց խոսակցությունը: Այդ ձայնագրության ժամանակ, իրեն վատ զգալով շփոթմամբ հայտնել է, որ ինքը ներկա է գտնվել Լիլիթի կողմից իրեն վնասելուն, սակայն իրականում ինքը ներկա չի եղել, այդ մասին դեպքից օրեր անց իրեն պատմել է Լիլիթը:

Վկա Արմեն Աբգարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքը բնակվում է Երևան քաղաքի Ադոնցի 17/32 հասցեի բնակարանում կնոջ` Արաքսյա Սուքիասյանի հետ: Լիլիթ Համամչյանը իր կնոջ քույրն է: 2013 թվականի գարնանն Իգորը մեկնել է ՌԴ արտագնա աշխատանքի և այդ ընթացքում Լիլիթի ու Լաուրայի հետ բնակվել է նրանց ընկերուհին Լենան: Իրենք հաճախակի են այցելել Լիլիթին և օգնել իրեն կենցաղային հարցերում: Իրենց այցելությունների ժամանակ Լիլիթի հարևաններն անընդհատ դժգոհել են նրա վարքագծից: 2013 թվականի դեկտեմբերին կինն ու իր ընկերը` Յակովը գնացել են Լիլիթի տուն և տեսել, որ նրա ձախ ձեռքին և դեմքին առկա են քերծվածքներ: Իրենք հետաքրքրվել են իրենից, թե ինչ է պատահել, վերջինս էլ ծիծաղելով իրենց պատմել է, որ մի քանի օր առաջ վիճաբանել է իր հարևանուհի Նաիրայի հետ, որից հետո մտել է տուն և ածելիով կտրել ձեռքը և ճանկռել դեմքը, ինչից հետո դիմել է ոստիկանություն և հայտնել, որ Նաիրան վնասել է իրեն: Իրենք հարցրել են նման արարքը կատարելու պատճառը, Լիլիթն էլ պատասխանել է, որ Նաիրայի հետ ՙչունի՚, բացի այդ էլ ցանկանում է իրենից գումար վերցնի:

Վկա Յակով Գրիգորևը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքը Արաքսյա Սուքիասյանի և Արմեն Աբգարյանի ընկերն է: Լիլիթ Համամչյանը Արաքսյայի քույրն է: 2013 թվակնի գարնանն Իգորը մեկնել է ՌԴ արտագնա աշխատանքի և այդ ընթացքում Լիլիթի ու Լաուրայի հետ բնակվել է նրանց ընկերուհին Լենան: Իրենք հաճախակի են այցելել Լիլիթին և օգնել իրեն կենցաղային գործերում: Իրենց այցելությունների ժամանակ Լիլիթի հարևաններն անընդհատ դժգոհել են նրա վարքագծից: 2013 թվակնի դեկտեմբերին ինքը, Արաքսյան և Արմենը գնացել են Լիլիթի տուն և տեսել, որ նրա ձախ ձեռքին և դեմքին առկա են քերծվածքներ: Իրենք հետաքրքրվել են, թե ինչ է պատահել, վերջինս էլ ծիծաղելով իրենց պատմել է, որ մի քանի օր առաջ վիճաբանել է իր հարևանուհի Նաիրայի հետ, որից հետո մտել է տուն և ածելիով կտրել ձեռքը և ճանկռել դեմքը, ինչից հետո դիմել է ոստիկանություն և հայտնել, որ իբր Նաիրան վնասել է իրեն: Իրենք հարցրել են նման արարք կատարելու պատճառը, Լիլիթն էլ պատասխանել է, որ Նաիրայի հետ ՙչունի՚, բացի այդ ցանկանում է իրենից գումար վերցնի:

Լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` Լիլիթ Համամչյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ դաստակի թիկնային մակերեսի կտրած վերքի, դեմքի աջ ստորայտային շրջանի մաշկի գունազրկված տեղամասերի` նախկին եղած քերծվածքների ձևերով, որոնցից ձախ դաստակի թիկնային մակերեսի կտրած վերքը պատճառվել է սուր-կտրող, կտրող-ծակող գործիքի ներգործության հետևանքով, հնարավոր են նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնցից էլ ձախ դաստակի թիկնային մակերեսի կտրած վերքը պատճառել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, իսկ դեմքի աջ ստորայտային շրջանի մաշկի գունազրկված տեղամասերը` նախկինում եղած քերծվածքները, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Փորձագիտական հանձնաժողովը հանգել է այն հետևությանը, որ Լիլիթ Համամչյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ դաստակի թիկնային մակերեսի կտրած վերքի, դեմքի աջ ստորային շրջանի մաշկի գունազրկված տեղամասերի` նախկինում եղած քերծվածքների ձևով կարող էին պատճառել ինչպես մեկ ուրիշի կողմից, այնպես էլ, հաշվի առնելով սեփական ձեռքի հասանելիությունը, իր իսկ կողմից պատճառելու հետևանքով:
գ.թ 115-116

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց, գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Լիլիթ Համամչյանի մեղավորությունը` շահադիտական դրդումներով սուտ մատնություն կատարելու, զուգորդված մեղադրանքի արհեստական ապացույց ստեղծելով մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալ Լիլիթ Հմամչյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա, նախկինում դատված չէ, խնամքին են գտնվում 2 մանկահասակ երեխաները :
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 01.02.2008 թվականի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրություները անհրաժեշտ են մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկվածին ուղղելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
Անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև ՎԲ-192/07 և ՎԲ-50/07, որոշումներում, վերահաստատել է իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Դատարանը վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Լիլիթ Համամչյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ Լիլիթ Համամչյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանակաորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Լիլիթ Յուրիկի Համամչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Լիլիթ Համամչյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ / տարի ժամկետով:
Լիլիթ Համամչյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա :
Լիլիթ Համամչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ