ԵԱՔԴ/0135/01/14

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե.Կարապետյանի, Ն.Ղազարյանի, Ն.Այվազյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Ն. Աշրաֆյանի, Լ. Մանուկյանի
տուժող` Ա. Շահրամանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Լ. Մարտիրոսյանի


2015 թվականի օգոստոսի 26-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանի, ծնված 1968 թվականի նոյեմբերի 25-ին, Կոտայքի մարզի Բուժական գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, ֆիզիկապես վատառողջ, դատվածությունը մարված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Կոտայքի մարզի Զովունի գյուղի 39 փողոցի 61 շենքի թիվ 2 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի մարտի 24-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137 հոդվածի 1-ին մասով և 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14125714 քրեական գործը:
2014 թվականի հունիսի 13-ին Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի 2014 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով /4 դրվագ/:
2014 թվականի օգոստոսի 23-ին Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի օգոստոսի 29-ին թիվ 14125714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա կատարել է վաշխառության, այն է ՝ Անուշ Շուրայի Շահրամանյանին պարտք տված դրամի դիմաց վերջինից ՀՀ Կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ ստանալու մեկ միասնական դիտավորությամբ յուրաքանչյուր անգամ Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող ՙԱրցախ Բանկ՚ ՓԲԸ-ի Կոմիտաս մասնաճյուղի մոտ 2009 թվականին ամսական 3 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 12,000,000 ՀՀ դրամ և մինչև 2012 թվականի դեկտեմբեր ամիսը ստացել է շուրջ 8,000,000 ՀՀ դրամ տոկոսագումար: Դրանից հետո՝ 2012թվականի օգոստոս ամսին, ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 3,292,72 ՀՀ դրամին համարժեք 8,000 ԱՄՆ դոլար և մինչև 2013 թվականի մայիս ամիսը ստացել է ամսական 329,272 ՀՀ դրամին համարժեք 800 ԱՄՆ դոլար: 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 4,879,20 ՀՀ դրամին համարժեք 12,000 ԱՄՆ դոլար և մինչև 2013 թվականի մայիս ամիսը ստացել է ամսական 487,920 ՀՀ դրամին համարժեք 1,200 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև, 2012 թվականի աշնանը ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 650,000 ՀՀ դրամ և մինչև 2013 թվականի հունիս ամիսը ստացել է ամսական 65,000 ՀՀ դրամ: Բացի այդ՝ 2013 թվականի փետրվար ամսին ամսական 15 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 2,845,85 ՀՀ դրամին համարժեք 7,000 ԱՄՆ դոլար և մինչև 2013 թվականի մայիս ամիսը ստացել Է 426,877 ՀՀ դրամին համարժեք 1050 ԱՄՆ դոլար տոկոսագումար, ինչպես նաև 2013 թվականի փետրվար ամսին տվել Է 1,800,000 ՀՀ դրամ, որի դիմաց տոկոս չի ստացել։ Այսինքն՝ 2009 թվականից մինչև 2013 թվականի հունիս ամիսը Անուշ Շահրամանյանից Սարգիս Ղազարյանը ստացել Է ընդհանուր 14,231,000 ՀՀ դրամին համարժեք 35,000 ԱՄՆ դոլար։ Այսպիսով, նա զբաղվել Է վաշխառությամբ՝ պարտք տված գումարի դիմաց ՀՀ Կենտրոնական բանկի խորհրդի՝ 07.10.2008 թվականի թիվ 279-Ն որոշմամբ սահմանած տոկոսի հաշվարկային դրույքի տարեկան 12 տոկոսի կրկնապատիկը գերազանցելով՝ Անուշ Շահրամանյանից ստացել Է ընդհանուր 14,231,000 ՀՀ դրամին համարժեք 35,000 ԱՄՆ դոլար, որպես տոկոսավճար։
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականին Անուշ Շահրամանյանի միջնորդությամբ Աշոտ Մալխասյանին տվել է 12.000.000 ՀՀ դրամին համարժեք 30.000 դոլար գումար: Մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերը այդ գումարից 12.000 դոլարը քիչ քիչ մարվել է այդ տարիների ընթացքում: 18.000 դոլարը դեկտեմբերի 27-ին վերադարձվել է իրեն և ՙԱրցախբանկ՚-ում` Ա.Շահրամանյանի աշխատասենյակում, նրան է տվել 15.000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց որպես տոկոս, 2013 թվականի փետրվար և մարտ ամիսներին ստացել է համապատասխանաբար 300 և 400 ԱՄՆ դոլար գումարներ: Նաև ստացել է 200.000 դրամ նրա եղբորից և 25.000 դրամ` մորից: Մեկ անգամ էլ Ա.Շահրամանյանն իրեն տվել է 120.000 դրամ և վերցրել է ստացական: Այդ երեք տարիների ընթացքում ինքը երբեք նրանից ստացական չի վերցրել: Իր կողմից և իր միջնորդությամբ Անուշ Շահրամանյանին տրված գումարների ոչ մի տոկոս վերջինս չի փակել: Մայիս ամսին Անուշի խնդրանքով իր ընկերոջից` Կոմիտասից վերցրել և նրան է տվել 10.000 դոլար գումար, որը Անուշը չի վերադարձրել: Բացի այդ, Անուշի խնդրանքով Նորիկ Մեսրոպյանն իր միջնորդությամբ նրան է տվել 7000 դոլար գումար, որից Անուշը վերադարձրել է 3000 դոլարը, իսկ 4000 դոլարը և դրա դիմաց տոկոսը Նորիկ Մեսրոպյանին ինքն է տվել: Այդ 7000 դոլար գումարից Ա.Շահրամանյանն իրեն տվել է 50 դոլար: Այդ մարդկանց գումարները փակելու համար ինքն իր մորաքրոջ ոսկյա զարդերը նրա աղջկա՝ Գոհար Սարգսյանի անվամբ գրավադրել է ՙԱրցախբանկ՚-ում, դրա դիմաց ստացել է 2.880.000 ՀՀ դրամ և այն հենց նույն պահին ամբողջությամբ փոխանցել է նույն բանկում աշխատող Անուշ Շահրամանյանին՝ որպեսզի այն վերածի դոլարի և տա իրեն, սակայն վերջինս գումարը չի վերադարձրել։ Անուշը կրկին գումար է ուզել, ասելով որ ընկերուհու մայրը մահացել է թաղում պետք է կազմակերպի գումար չունի: Ինքն ասել է, որ փող չունի, միայն ոսկի ունի: Ոսկեղենը տվել է Անուշին, որը նա գրավադրել է և ստացել 650.000 դրամ գումար: Ոչ ոք Անուշին չի ստիպել գնալ նոտարական գրասենյակ: Երբ գնացել են նոտարական գրասենյակ 75.000 դոլար գումարի փոխառության պայմանագիր կնքելու, Անուշի խնդրանքով պայմանագրում գումարի չափը նշվել է 18.900.000 դրամ: Մյուս կեսի` 25.000 դոլարի համար Անուշը խնդրել է ձեռագիր պայմանագիր գրել, հայտնելով, որ 20.000.000 դրամից ավել գումարի դեպքում կենտրոնական բանկը վերահսկում է: Ա.Շահրամանյանին տված իր գումարը կազմում է 23.300 /15.000 + 8.300/ դոլար: Օսանի գրավադրված ոսկեղենի, Նորիկի և Կոմիտասի գումարների դիմաց իր կողմից տրված տոկոսներն ինքը չի հաշվարկել: Ա.Շահրամանյանին տրված ընդհանուր մայր գումարը կազմում է մոտ 51.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը երբեք գումարի չափ չի ասել, գումարի չափը միշտ ասել է Անուշը: Ստիպված իր 56.000 դոլար արժողության հողը վաճառել է 26.000 դոլարով, որպեսզի վերադարձնի իր միջնորդությամբ Ա.Շահրամանյանի վերցրած գումարները:
Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում Սարգիս Ղազարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի դեկտեմբերի վերջերին Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող ՙԱրցախբանկ՚-ում՝ Ա.Շահրամանյանի աշխատասենյակում, ամսական 3 տոկոս տոկոսադրույքով նրան է տվել 15,000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց որպես տոկոս, 2012 թվականի փետրվար և մարտ ամիսներին ստացել է համապատասխանաբար 300 և 400 ԱՄՆ դոլար գումարներ, որից հետո Անուշ Շահրամանյանին կրկին 3 տոկոս տոկոսադրույքով 2 փուլով տվել է 10,000 ԱՄՆ դոլար, որի դիմաց 2013թվականի ապրիլ ամսին ստացել Է 225,000 ՀՀ դրամ տոկոսավճար: Բացի այդ, իր ոսկյա զարդերի գրավի դիմաց 2012 թվականի աշնանը, Անուշ Շահրամանյանից, որպես ՙշնորհակալություն՚, ստացել Է 120,000 ՀՀ դրամ։ Այնուհետև, Ա.Շահրամանյանին կրկին ամսական 3 տոկոս տոկասադրույքով տվել Է 2,880,000 ՀՀ դրամ, որի դիմաց տոկոս չի ստացել։
Ամբաստանյալի կողմից իրեն մեղսագրված հանցանքը չընդունելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ է հետապնդում: Ս.Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Անուշ Շահրամանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Սարգիս Ղազարյանն իր հորաքրոջ աղջկա` Անահիտ Կարագյոզյանի ամուսինն է: 2009 թվականին իրեն գումար է հարկավոր եղել: Անահիտն ասել է, որ իրենք գումար են ստացել տան բարելավման համար, այդ գումարը կարող են տալ տոկոսով և իրենց տունը բարելավել: Ինքը վարկ ուներ վերցրած որը պետք է մարեր: Իր ղեկավարների հետ եկել է համաձայնության, որ ավելի լավ է իր դեմ դատական քաղաքացիաիրավական գործ սկսեն, վարկը չմարելու համար դիմեն դատարան, որովհետև ինքն ի վիճակի չէր այլևս տոկոսները մարելու: Ազատվել է աշխատանքից որպիսի իր դեմ քաղաքացիաիրավական հարաբերություններ ստեղծեն: Ինչ վերաբերվում է 650.000 ՀՀ դրամի ոսկուն, որը նրանցից է խնդրել, իրոք իր ընկերուհու մայրը մահացել էր Ղարաբաղում, նրա ամուսինը 10 տոկոսով գումար էր խնդրում: Ինքը Սարգիսին խնդրել է ֆինանսապես օգնել: Ասել է նաև, որ ինքն իր ոսկին պետք է գրավ դնի, որպեսզի այդ աղջկան օգնի: Սարգիսն ասել է, որ գումարով չի կարող օգնել, սակայն ոսկեղեն կարող է տալ: Նա ոսկին բերել է: Ինքը 65.000 դրամ, յուրաքանչյուր ամսվա համար` երկու ամսով էր վերցրել գումարը, տոկոսները վճարել է հենց բանկի բակում: Հիմա այդ ոսկին կա, սակայն բանկը դատարան է դիմել և դրա գումարը կազմում է 1.400.000: Այդ ոսկին եղել է 650.000 դրամի, որովհետև այդ ժամանակ ոսկու հարգը ցածր էր գնահատվում: Ինքն ունի պայամանգիր: Առանձնացված նշված է նրա ոսկիների քանակը, անգամ Սարգիսի հետ համաձայնեցված է, որ այսքանը նրանն է, այսքանը` իմը: Մայիս ամսից սկսած ինքն արդեն խնդիրներ ուներ, խնդրում էր որպեսզի թողնեն այդ խնդիրներից դուրս գա: Սարգիսը գալիս էր իրենց տուն, ահաբեկում, անհանգստացնում էր: Ինքն ընդունում է, որ գումար է պարտք, վերցրել է, բայց մեծ քանակությամբ տոկոսներ է վճարել: Եթե իրեն չվստահեին, իրեն գումար չէին տա: Նոտարական գրասենյակ գնալուց առաջ Սարգիսի հետ իրենք գնացել են Օսաննայենց բնակարան: Երևի հինգ րոպե են նրանց տանը եղել: Նրանց տունն իր վրա այնպիսի տպավորություն չի թողել, որպեսզի ինքը նրան առաջարկեր տունը գրավ դնել: 2013 թվականի հունվարին ինքը Սարգիսի տուն է գնացել իր մոր հետ: Խնդրել են, որպեսզի պահանջի թուղթ գրեն, որովհետև իրենց միջև մինչև այդ վստահությունն այնքան մեծ է եղել, որ երբեք թղթով չեն աշխատել իրար հետ: Խնդրել է թուղթ գրեն պարտքի մասին: Գրել են, իսկ ստացականով էլ ֆիքսվել է, որ բոլոր պահանջներին ինքը համաձայն է, որից հետո այդ գումարի շրջանակներում, ներառյալ տոկոսները, դիմել են նոտարական գրասենյակ, որպեսզի Սարգիսը հանգիստ լինի, չմտածի որ ինքն այդ գումարը նրան հետ չի տալու: Վերցրել է 12 միլիոն դրամ, երեք տոկոս տոկոսադրույքով: Իր հաշվարկներով մոտավորապես 8 միլիոն դրամ տոկոս է տվել: Վերցրել է 8000 ԱՄՆ դոլար 10 տոկոս տոկոսադրույքով, վճարել է 8 ամսվա 10 տոկոս տոկոսագումար: Վերցրել է 7000 դոլար գումար 15 տոկոս տոկոսադրույքով: Հունիս ամսին 7000 դոլարից հետ է վերադարձրել 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Վճարել է երկու ամսվա տոկոսագումարը` 1050 դոլլարի չափով: Վերցրել է ոսկեղենը, որի գումարը կազմել է 650.000 դրամ, վճարել է 4, թե 6 ամիս` 65.000 դրամի չափով: Իրենց բանկում Գոհար Սարգսյանի գրավադրված ոսկեղենի գումարի դիմաց ինքը նրան տոկոս չի տվել, բայց երկու ամսվա տոկոսագումարները բանկին ինքն է վճարել: Այդքանն են եղել իր վերցրած գումարները և տոկոսները: Գումարները վերցրել է Սարգիս Ղազարյանից և վճարել է նրան: Բազմիցս խնդրել է նրան, որպեսզի տոկոսագումարները դադարեցնի: Խնդրել է, որպեսզի Սարգիսը կազմակերպի հանդիպում նրա պարտատերերի հետ, որպեսզի ինքը նրանց բացատրի, որ ֆինանսական խնդիրներ ունի: Սարգիսն ասել է. ՙինձանից ես վերցրել, ինձ էլ պիտի վերադարձնես՚: Սարգիսն ասում էր, որ Զովունու բնակիչ Կոմոն շատ բարձր տոկոսներով է գումար տալիս, անգամ ասել է, որ այդ պարտքերի պատճառով երեսուն տոկոսով էլ է նրանից գումար վերցրել: Վերջին 700 դոլարը ինքը տվել է հունիսին, այլ ոչ թե մարտին, իր եղբոր աշխատանքի վայրում: Իր հոր առաջին թոշակը ինքը տարել և տվել է Սարգիսին որպեսզի նա չկռվի:
Նախաքննության ընթացքում Ա.Շահրամանյանն իր ցուցմունքը պնդել է Ս.Ղազարյանին առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Անահիտ Հովհաննեսի Կարագյոզյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում Սարգիս Ղազարյանի կինը: 2009թ.-ից 2012թ.-ն ընկած ժամանակահատվածում գոյություն է ունեցել պայմանագիր, որի կողմերից մեկը հանդիսացել է ինքը, իսկ մյուս կողմը հանդիսացել է ՙԱրցախբանկ՚-ի կառավարիչ` Աշոտ Մալխասյանը: Գումարները վերցրել է ինքը, կամ իր ամուսինը: Իսկ 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին պայմանագիրը դադարեցվել է: Ամուսինը երկրորդ խմբի հաշմանդամ է, պատերազմի մասնակից: Պետությունը նրան գումար է փոխանցել բնակարանի բարելավման համար և այդ գումարները Անուշ Շահրամանյանի միջոցով տրվել են Աշոտ Մալխասյանին: Ինքը չգիտի թե ինչ պայմաններով են գումարները բանկում ներդրվել: Նշված է եղել մինչև 3 տոկոս տոկոսադրույք, սակայն ինքն այդպես էլ չի իմացել, թե քանի տոկոս է տրվել, որովհետև ընթացքում հանվել են նաև մայր գումարներ և տոկոսաչափը հնարավոր չի ճշտել: Իր ամուսինը փաստաթղթերի հարցում միշտ անփույթ է եղել: Այդ պատճառով պայմանագիրը կնքվել է իր անունով: Անուշ Շահրամանյանը եղել է գումար փոխանցողը և միջնորդը իրենց միջև: Ինքը և ամուսինը Աշոտ Մալխասյանին չեն ճանաչել: Գումարները տրվել են հենց բանկի ներսում Անուշին, ով ասել է, որ գումարները փոխանցում է նրան: Իր ամուսնու և Անուշ Շահրամանայանի միջև գործարք կնքված չի եղել: 2012թ. գործարքով, որ Ա.Շահրամանյանն իր ամուսնուն տոկոսներ է տվել, իրականում դա պայմանագիր է եղել իր և Աշոտ Մալխասյանի միջև: Անձամբ իրեն այդ բանկի աշխատակիցը տոկոսներ չի տվել, Անուշ Շահրամանյանի միջոցով է տվել: Իրենք տվել են 12 միլիոն դրամ, որը հենց նույն օրը վերածվել է դոլարի` մոտ 30.000 դոլար: Իրեն ասել են 3 տոկոս, բայց թե կոնկրետ տոկոսի չափն ինչքան է եղել, ինքը չգիտի, որովհետև ամեն ամսվա վերջում այդ գումարի տոկոսը չի տրվել, 3, 4, 6 ամիսը մեկ է տրվել գումարը: Գումարը տրվել է Գևորգ անունով վարորդի միջոցով, Վիրաբ անունով վարորդի միջոցով: Մեկ անգամ ինքն է գնացել բանկում ստացել: 2012 թվականի հոկտեմբեր ամսից սկսվել են տարաձայնություններ իրենց միջև, գումարների ուշացման համար: Ոսկեղենը գրավ է դրվել 2013 թվականի մարտ ամսին: Անուշը Սարգիսից 1000 դոլարի չափով գումար է ուզել, ասել է իրենց հաշվապահներից մեկի մայրը մահացել է, թաղում պետք է կազմակերպի, սակայն գումար չունի: Սարգիսն ասել է, որ այդ չափի գումար չունի, միայն ոսկեղեն ունի: Սարգիսը ոսկեղենը տվել է որպեսզի գրավ դրվեր իր անվամբ, բայց Ա.Շահրամանյանը, չգիտես ինչու, գրավ է դրել իր անվամբ: Ներկա պահին իր ոսկեղենը նրա անունով է և ինքը չի կարողանում վերցնել իր ոսկեղենը: Անուշի ասելով իր ընկերուհին տվել է գումարները, բայց եթե ընկերուհի տվել է, ապա նա ինչու էր իրենից գումար ուզում ոսկեղենը հանելու համար: Ոսկեղենը հանելու համար ինքը նրան 110.000 դրամ է տվել: Անուշն ասել է, որ ոսկեղենի գումարը 650.000 դրամ է, բայց այդ ոսկեղենը 650.000 դրամի համարժեք չէ, միլիոնն անց է: Ա.Շահրամանյանը 18.000 դոլար գումարը հետ է վերադարձրել դեկտեմբեր ամսին և նույն օրը բանկում հենց իր աշխատասենյակում 15.000 դոլար հետ է վերցրել: Սարգիսը գումարը տվել է մինչև մարտ ամիսը: Հունվար փետրվար ամիսներին տոկոս չի տվել: 300 դոլար և 400 դոլար տվել է մինչև 2013 թվականի մարտ ամիսը: Ապրիլին իր ամուսինը երկրորդ անգամ պետք է վիրահատվեր: Անուշը խոստացել էր, որ գումար պետք է տար ապրիլ ամսին: Ինքը գնացել է բանկ գումարը վերցնելու, բայց Անուշը չի տվել: 2013 թվականից սկսած Անուշը գումարներ է ուզել: 2013 թվականի մարտից ոսկեղենն է վերցրել և ասել է, որ լավության տակից դուրս կգա: Տոկոսը եղել է իրենից վերցրած գումարը` 110.000 դրամ, որի դիմաց իբր իր ոսկեղենը պետք է գրավից հաներ: Դրանից հետո Անուշին տրված գումարներն իրենցը չեն եղել, այլ եղել են իր ամուսնու բարեկամների գումարները, իր եղբորից վերցրած գումարները: Անուշն իր եղբորից միլիոն ու կես դրամ գումար է վերցրել, որը մարել է Սարգիսը, այլ` ոչ թե Անուշը: Իրենք մարել են 4000 դոլար Սարգիսի մորաքրոջ տղայից Անուշի վերցրած գումարը: Անուշը վերցրել է Սարգիսի մորաքրոջից գումար` 2.880.000 դրամ: Պայմանավորվել են, որ բանկի տոկոսները կմարի Անուշը, հետո ինչ կմնա իրենք կպայմանավորվեն իրար հետ: Մեկ կամ երկու ամիս Անուշն է մարել բանկի տոկոսները, մնացածը մարել է մորաքույրը և Սարգիսը: Ինքն արդեն գումարները խառնել է, թե ինչքան է Ա.Շահրամանյանը պարտք իրենց: Տոկոսների չափն ինքը չգիտի, Անուշն ինքն է հաշվել, թող ինքն էլ ասի: Գումարները հաշվելու ժամանակ ինքն այնտեղ չի եղել և երբևէ չի հաշվել տոկոսները: Վերջին տոկոսը եղել է 2013 թվականի մարտ ամսին: 2013 թվականի մարտի 16-ին իրենից 120.000 դրամ գումար է վերցրել, իսկ հիմա հրաժարվում է, ասում է նման բան չի եղել: Ընդհանուր գումարների քանակը` մորաքրոջ գումարը` 2.880.000 դրամ, գումարած բանկերի մուծումները, միջնորդավճարները, անվանափոխությունները: Սարգիսի մորաքրոջ տղայի 4000 դոլար գումարը գումարած 500.000 դրամ` մոտ մեկ տրավա տոկոսը, ինքն ու Սարգիսն իրար հետ են տարել տվել` 200.000 դրամ և 300.000 դրամ: 2009-2012թթ. Անուշ Շահրամանյանը տոկոսադրույթ չէր կարող տալ, որովհետև ինքը բանկում աշխատել է ընդհամենը որպես սովորական աշխատող: Նա այնպիսի աշխատանք չուներ, որպեսզի կարողանար տոկոս տալ: Դա տվել է Աշոտ Մալխասյանը, իրեն կամ` իր ամուսնուն, վարորդների կամ Անուշի միջոցով: Գումար փոխանցողը և միջնորդավճար ստացողը եղել է Անուշը: Անձամբ Աշոտին ինքը չի տեսել: Պայմանագիրն եղել է նրա անունով: Մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերը ներառյալ, թեկուզ ուշացումներով, գումարները տվել են: Ինքն ամբողջությամբ տեղեկացված է Ա.Շահրամանյանի և իր ամուսնու միջև կնքված գործարքներից: 2013 թվականի հունվար ամսին Սարգիսն Ա.Շահրամանյանին գումար չի տվել: 2013 թվականի հունիսին Սարգիսը Անուշի պարտքերն է տվել: Գումար տվել է Անուշի պարտքատերերին: 2013 թվականին Ա.Շահրամանյանի մայրը նրա հետ գնացել է իրենց տուն, խնդրել է, որ իրենք մի բան անեն այդ մարդկանց կանգնեցնեն, եթե հնարավորություն ունեն, ապա իրենք տան գումարները: Նրանք այդ գումարները կվեարհաշվարկեն և հետ կտան: Պայմանագիր է կնքվել: Նոտարական կարգով Անուշի հետ կնքված պայմանագիրը բանկային տոկոսադրույքի 2 տոկոսի չափով է: Պայմանագրում գումարի չափը նշված է 18.900.000 դրամ: Այդ գումարի չափը գրվել է Անուշի խնդրանքով: Մյուս պայմանագիրը ձեռագիր կնքվել է հունիսին, սակայն նրանք նշել են հունվար: Չգիտի, թե ինչու: Նրանց ձեռնտու էր 6 ամիս հետո: Անուշը ձեռագրով ստացականը հունիս ամսին է գրել:
Վկա Օսաննա Բադալի Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Սարգիս Ղազարյանի մորաքույրը: Վերջինս 2013 թվականի մարտ ամսին Անուշի հետ այցելել է իրեն, անհանգիստ վիճակով զանգահարել այստեղ-այնտեղ և գումար խնդրել: Ինքը խնդրել իր մտերիմներից ոսկեղեն է վերցրել, որպեսզի Սարգիսը ոսկյա զարդերը գրավադներ, դրա դիմաց գումար վերցներ և Անուշի հարցերը կարգավորեր: Սարգիսն ասել է. ՙմորքուր ջան քո լավության տակից դուրս կգամ՚: Դրանից հետո Սարգիս Ղազարյանը ոսկյա զարդերն իր աղջկա՝ Գոհար Սարգսյանի անվամբ գրավադրել է ՙԱրցախբանկ՚-ում, դրա դիմաց վերցրել 2,880,000 ՀՀ դրամ և այն հենց նույն պահին ամբողջությամբ փոխանցել է նույն բանկում աշխատող Անուշ Շահրամանյանին՝ վերջինիս աշխատասենյակում։ Գումարն Անուշին են տվել, որպեսզի վերածի դոլարի և տա Սարգիսին: Անուշիկը գումարը չի տվել Սարգիսին: Եթե տված լիներ, ապա ինքը կիմանար: Վեց ամսով էր վերցրել ոսկեղենը: 9 ամիս ոսկեղենը մնաց բանկում: Սարգիսն իր հողը վաճառել և տվել է այդ գումարը: Անուշը գնացել էր իր տուն որպեսզի գայթակղեր իրեն և տունը գրավ դներ: Ասել է. ՙչենջ դնենք մի քիչ ֆռցնենք՚: Բայց ինքն ասել է, որ իր տունը 4-րդ կարգի վթարային տուն է և ոչ ոք այն գրավ չի վերցնի:
Ամբաստանյալ Ս.Ղազարյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Սարգիս Ղազարյանի կողմից 2014 թվականի մարտի 17-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տրված բացատրության մասին արձանագրությունը և ներկայացված անդորրագրերի պատճենները որպես ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։
Տուժող Անուշ Շահրամանյանի կողմից 11.01.2013թ. գրված ՙՍտացականը՚ և 11.06.2013թ. կնքված փոխառության պայմանագիրը որպես ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ։
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սարգիս Ղազարյանը կատարել է վաշխառության, այն է ՝ Անուշ Շահրամանյանին պարտք տված դրամի դիմաց վերջինից ՀՀ Կենտրոնական բանկի սահմանած բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով տոկոսներ ստանալու մեկ միասնական դիտավորությամբ յուրաքանչյուր անգամ Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող ՙԱրցախԲանկ՚ ՓԲԸ-ի Կոմիտաս մասնաճյուղի մոտ 2009 թվականին ամսական 3 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 12,000,000 ՀՀ դրամ և մինչև 2012 թվականի դեկտեմբեր ամիսը ստացել է շուրջ 8,000,000 ՀՀ դրամ տոկոսագումար: Դրանից հետո՝ 2012թվականի օգոստոս ամսին, ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 3,292,72 ՀՀ դրամին համարժեք 8,000 ԱՄՆ դոլար և մինչև 2013 թվականի մայիս ամիսը ստացել է ամսական 329,272 ՀՀ դրամին համարժեք 800 ԱՄՆ դոլար: 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 4,879,20 ՀՀ դրամին համարժեք 12,000 ԱՄՆ դոլար և մինչև 2013 թվականի մայիս ամիսը ստացել է ամսական 487,920 ՀՀ դրամին համարժեք 1,200 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև, 2012 թվականի աշնանը ամսական 10 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 650,000 ՀՀ դրամ և մինչև 2013 թվականի հունիս ամիսը ստացել է ամսական 65,000 ՀՀ դրամ: Բացի այդ՝ 2013 թվականի փետրվար ամսին ամսական 15 տոկոս տոկոսադրույքով տվել է 2,845,85 ՀՀ դրամին համարժեք 7,000 ԱՄՆ դոլար և մինչև 2013 թվականի մայիս ամիսը ստացել Է 426,877 ՀՀ դրամին համարժեք 1050 ԱՄՆ դոլար տոկոսագումար, ինչպես նաև 2013 թվականի փետրվար ամսին տվել Է 1,800,000 ՀՀ դրամ, որի դիմաց տոկոս չի ստացել։ Այսինքն՝ 2009 թվականից մինչև 2013 թվականի հունիս ամիսը Անուշ Շահրամանյանից Սարգիս Ղազարյանը ստացել Է ընդհանուր 14,231,000 ՀՀ դրամին համարժեք 35,000 ԱՄՆ դոլար։ Այսպիսով, Սարգիս Ղազարյանը զբաղվել Է վաշխառությամբ՝ պարտք տված գումարի դիմաց ՀՀ Կենտրոնական բանկի խորհրդի՝ 07.10.2008 թվականի թիվ 279-Ն որոշմամբ սահմանած տոկոսի հաշվարկային դրույքի տարեկան 12 տոկոսի կրկնապատիկը գերազանցելով՝ Անուշ Շահրամանյանից ստացել Է ընդհանուր 14,231,000 ՀՀ դրամին համարժեք 35,000 ԱՄՆ դոլար որպես տոկոսավճար։
Այսինքն` Ս.Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որով նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն`
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, 1991 թվականից անդամագրվել է Հատուկ Գնդին և ակտիվ մասնակցության է ունեցել ԼՂՀ-ի և ՀՀ-ի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին, երկրորդ խմբի հաշմանդամ է, ՀՀ նախագահի կողմից պարգևատրվել է ՙՄարտական ծառայություն՚ մեդալով:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Սարգիս Ղազարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժող Ա.Շահրամանյանի ներկայացուցիչ Լ.Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության` հետագայում այն քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար:
Միաժամանակ դատարանը պարզաբանում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատարանը գտնում է, որ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչի 22.08.2014թ.-ի որոշումներով ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 17.03.2014թ. Ս.Ղազարյանի կողմից ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տված բացատրությունը և ներկայացրած անդորրագրերի պատճենները, 11.01.2013թ. Ա.Շահրամանյանի կողմից տրված ՙստացականը՚ և 11.06.2013թ. կնքված փոխառության պայմանագիրը, պետք է պահել սույն քրեական գործի հետ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Սարգիս Լյուդվիկի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Անուշ Շահրամանյանի ներկայացուցիչ Լ.Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության` այն քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 17.03.2014թ. Ս.Ղազարյանի կողմից ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տված բացատրությունը և ներկայացրած անդորրագրերի պատճենները, 11.01.2013թ. Ա.Շահրամանյանի կողմից տրված ՙստացականը՚ և 11.06.2013թ. կնքված փոխառության պայմանագիրը, պահել սույն քրեական գործի հետ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան