Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0131/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Գարեգին Հակոբյան Մաքսիմի
Գարեգին Հակոբյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-10-27 | 11:15 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-10-17 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-10-10 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-09-25 | 10:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-09-19 | 12:30 | 5 | Կայացել է |
Գործ Nօ ԵԱՆԴ/0131/01/14
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 հոկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ` Հ.Արտաշեսյանի
մեղադրող Կ.Բարսեղյանի
պաշտպան Դ.Սարգսյանի
տուժող Վ.Խաչատրյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի /ծնված 28.08.1963., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվող ք.Երևան, Քրիստափորի 3-րդ նրբանցքի 5-րդ տանը/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014 թվականի ապրիլի 22-ին հարուցվել է թիվ 14131614 քրեական գործը:
2014 թվականի մայիսի 06-ին Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածշի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 23-ին թիվ 14131614 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2014 թվականի ապրիլի 22-ին` ժամը 17:45-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, լուսամուտի ճաղավանդակները պոկելու և ապակին տեղահանելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Վաչագան Գեղամի Խաչատրյանին պատկանող և Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող շինություն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել թվով 2 մագնիտոֆոններ, օգտագործված հագուստներ թվով 2 փայտյա հուշանվեր-խաչեր, թվով 2 հուշանվեր-կրակայրիչներ, 1 հատ սինթեզատոր և այլ իրեր` պատճառելով Վաչագան Խաչատրյանին զգալի չափի` շուրջ 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:
Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննության փուլում առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի ապրիլի 21-ին վիճաբանել է ծնողների հետ և հեռացել է տանից: Նույն օրը զանգահարել է իր ծանոթ Արթուր Խաչատրյանին և խնդրել տեղ գտնել գիշերելու համար: Որոշ ժամանակ անց Արթուր Խաչատրյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր ընկեր ոմն Վաչիկը ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում ունի տնակ և վերջինիս խնդրել է 1 գիշեր գիշերելու համար մասին: Հանդիպելով ՙՔանաքեռ-ՀԷԿ՚ տանող ճանապարհին` Վաչիկի հետ օղի և որոշ ուտելիք են գնել ու գնացել վերջինիս տնակ, որտեղ հաց են կերել , օղի խմել, ապա քնել: Առավոտյան` ժամը 11:00-ի սահմաններում միասին դուրս են եկել Վաչիկի տանից, ապա բաժանվել: Նույն օրը` երեկոյան, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ` կրկին գնացել է Վաչիկի տուն, գիշերելու նպատակով, սակայն տնակի դուռը եղել է փակ վիճակում: Ինքը ձեռքով տեղահանել և պոկել է լուսամուտի ճաղավանդակները, ապա տեղահանել է պատուհանի ապակին, ներս մտել տնակ և ցանկանալով կրկին օղի խմել` որոշել է գողություն կատարել Վաչիկի տնակից, վաճառել ապրանքները և օղի գնել: Այդ նպատակով Վաչագան Խաչատրյանի տնակից գողացել է 2 հատ մագնիտոֆոն, 1 հատ վիդեոձայնարկիչ, 1 զույգ կանացի սապոգներ, 1 զույգ տղամարդու սապոգներ, 2 հատ փայտից խաչեր, 1 հատ կերասինե լամպ, անկողնային պարագաներ, որոշ հագուստներ: Հնարավոր է գողացած լինի նաև այլ իրեր, որոնք այժմ չի հիշում: Գողացված ապրանքների մի մասը նետել է լամպերի գործարանի մոտ, իսկ մյուս մասը վաճառել ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառում իրեն անծանոթ անձանց: Ստացված գումարները ծախսել է օղի գնելու համար: Ամբաստանյալը զղջացել է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղսագրվող արարքը, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով:
Տուժող Վաչագան Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում ունի տնակ, որտեղ ընտանիքի հետ բնակվել է մինչև 2012 թվականը, իսկ այժմ պահում է իր ընտանքին պատկանող որոշ իրեր, որոնք մշտապես չեն օգտագործում: 2014 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր ծանոթ Արթուրը և հայտնելով, որ իր ծանոթներից մեկը` Գարեգինը վիճաբանել է հարազատների հետ ու մնացել դրսում` խնդրել է մեկ գիշերով թույլատրել նրան գիշերել իր տնակում: Ինքը համաձայնել է, ապա պայմանավորվածության համաձայն վերջինիս դիմավորել Քանաքեռ ՀԷԿ-ի ամառանոցային թաղամասի սկզբնամասում, որտեղից միասին գնացել օղի և ուտելիք են գնել ու գնացել տնակ: Տնակում հաց են կերել, օղի խմել և քնել: Առավոտյան արթնացել են և գնացել տնակից: Նույն օրը երեկոյան` ժամը 19:30-ի սահմաններում վերադարձել է տնակ և տեսել, որ պոկված են պատուհանի մետաղական ճաղավանդակները, տեղահանված է պատուհանի ապակին և դրված գետնին: Այնուհետև պատուհանից նայելով նկատել է, որ զգեստապահարանի դռները բաց են, իսկ իրերի մի մասը թափված գետնին: Հասկանալով, որ տնակից գողություն է կատարվել` դիմել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Հետագայում պարզել է, որ գողացվել են 1 հատ սինթեզատոր, 2 հատ ձայնարկիչներ, 1 հատ տեսաձայնարկիչ, կանացի և տղամարդու օգտագործված կոշիկներ, տարբեր տեսակի հագուստներ, հուշանվերներ և այլ իրեր: Հետագայում պարզել է, որ գողացվել են նաև այլ իրեր և գողությամբ իրեն պատաճառվել է 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Վկա Արթուր Խաչատրյանը նախաքննության փուլում տվել է մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանի և տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ` ավելացնելով, որ Վ.Գեղամյանից տեղեկացել է, որ Գարեգին Հակոբյանն իր տնակում գիշերելու հաջորդ օրն իր տնակից գողություն է կատարել:
գ.թ 60-61
Հաղորդում տալու մասին թիվ 007138 արձանագրության համաձայն 22.04.2014թ. ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել Երևան քաղաքի Ադոնցի 25 շենքի 7 բնակարանի բնակիչ Վաչագան Գեղամի Խաչատրյանն այն մասին, որ 2014թ. ապրիլի 22-ին` ժամը 17:45-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը պատուհանը կոտրելով մուտք է գործել Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող և իրեն պատկանող տնակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել տարբեր կենցաղային օգտագործված սարքեր:
գ.թ. 2
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն մասին, որ դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում գտնվող 1 հարկանի քարե շինությունը, որի լուսամուտի արտաքին մակերեսին ամրացված մետաղական անկյունակները զննության պահին եղել են պոկված, իսկ լուսամուտի ապակին` տեղահանված: Բաց են եղել շինության մեջ գտնվող զգեստապահարանի դռները, իսկ որոշ իրեր թափված էին գետնին:
գ.թ. 5-9
Լրացուցիչ դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանը ուղեկցել է Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում գտնվող մեկ հարկանի քարե շինությունը և հայտնել, որ 22.04.2014թ.-ին միայնակ գնացել է նշված տնակ, ձեռքերով տեղահանել պատուհանի արտաքին մակերեսին ամրացված մետաղական անկյունակները, տեղահանել պատուհանը, ապա մուտք գործել տնակ և կատարել գողություն:
գ.թ. 39-40
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի մեղավորությունը` գողություն` շինություն ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-դ կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, պատրաստակամություն է հայտնել վերականգնելու տուժողին պատճառված գույքային վնասը, խնամքին են գտնվում կենսաթոշակառու հայրը և մայրը, ընտանիքի միակ կերակրողն է:
Ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանից բռնագանձել 129.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Գարեգին Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանից բռնագանձել 129.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 հոկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ` Հ.Արտաշեսյանի
մեղադրող Կ.Բարսեղյանի
պաշտպան Դ.Սարգսյանի
տուժող Վ.Խաչատրյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի /ծնված 28.08.1963., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվող ք.Երևան, Քրիստափորի 3-րդ նրբանցքի 5-րդ տանը/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014 թվականի ապրիլի 22-ին հարուցվել է թիվ 14131614 քրեական գործը:
2014 թվականի մայիսի 06-ին Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածշի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի օգոստոսի 23-ին թիվ 14131614 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2014 թվականի ապրիլի 22-ին` ժամը 17:45-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, լուսամուտի ճաղավանդակները պոկելու և ապակին տեղահանելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Վաչագան Գեղամի Խաչատրյանին պատկանող և Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող շինություն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել թվով 2 մագնիտոֆոններ, օգտագործված հագուստներ թվով 2 փայտյա հուշանվեր-խաչեր, թվով 2 հուշանվեր-կրակայրիչներ, 1 հատ սինթեզատոր և այլ իրեր` պատճառելով Վաչագան Խաչատրյանին զգալի չափի` շուրջ 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:
Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննության փուլում առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի ապրիլի 21-ին վիճաբանել է ծնողների հետ և հեռացել է տանից: Նույն օրը զանգահարել է իր ծանոթ Արթուր Խաչատրյանին և խնդրել տեղ գտնել գիշերելու համար: Որոշ ժամանակ անց Արթուր Խաչատրյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր ընկեր ոմն Վաչիկը ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում ունի տնակ և վերջինիս խնդրել է 1 գիշեր գիշերելու համար մասին: Հանդիպելով ՙՔանաքեռ-ՀԷԿ՚ տանող ճանապարհին` Վաչիկի հետ օղի և որոշ ուտելիք են գնել ու գնացել վերջինիս տնակ, որտեղ հաց են կերել , օղի խմել, ապա քնել: Առավոտյան` ժամը 11:00-ի սահմաններում միասին դուրս են եկել Վաչիկի տանից, ապա բաժանվել: Նույն օրը` երեկոյան, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ` կրկին գնացել է Վաչիկի տուն, գիշերելու նպատակով, սակայն տնակի դուռը եղել է փակ վիճակում: Ինքը ձեռքով տեղահանել և պոկել է լուսամուտի ճաղավանդակները, ապա տեղահանել է պատուհանի ապակին, ներս մտել տնակ և ցանկանալով կրկին օղի խմել` որոշել է գողություն կատարել Վաչիկի տնակից, վաճառել ապրանքները և օղի գնել: Այդ նպատակով Վաչագան Խաչատրյանի տնակից գողացել է 2 հատ մագնիտոֆոն, 1 հատ վիդեոձայնարկիչ, 1 զույգ կանացի սապոգներ, 1 զույգ տղամարդու սապոգներ, 2 հատ փայտից խաչեր, 1 հատ կերասինե լամպ, անկողնային պարագաներ, որոշ հագուստներ: Հնարավոր է գողացած լինի նաև այլ իրեր, որոնք այժմ չի հիշում: Գողացված ապրանքների մի մասը նետել է լամպերի գործարանի մոտ, իսկ մյուս մասը վաճառել ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառում իրեն անծանոթ անձանց: Ստացված գումարները ծախսել է օղի գնելու համար: Ամբաստանյալը զղջացել է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղսագրվող արարքը, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով:
Տուժող Վաչագան Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում ունի տնակ, որտեղ ընտանիքի հետ բնակվել է մինչև 2012 թվականը, իսկ այժմ պահում է իր ընտանքին պատկանող որոշ իրեր, որոնք մշտապես չեն օգտագործում: 2014 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր ծանոթ Արթուրը և հայտնելով, որ իր ծանոթներից մեկը` Գարեգինը վիճաբանել է հարազատների հետ ու մնացել դրսում` խնդրել է մեկ գիշերով թույլատրել նրան գիշերել իր տնակում: Ինքը համաձայնել է, ապա պայմանավորվածության համաձայն վերջինիս դիմավորել Քանաքեռ ՀԷԿ-ի ամառանոցային թաղամասի սկզբնամասում, որտեղից միասին գնացել օղի և ուտելիք են գնել ու գնացել տնակ: Տնակում հաց են կերել, օղի խմել և քնել: Առավոտյան արթնացել են և գնացել տնակից: Նույն օրը երեկոյան` ժամը 19:30-ի սահմաններում վերադարձել է տնակ և տեսել, որ պոկված են պատուհանի մետաղական ճաղավանդակները, տեղահանված է պատուհանի ապակին և դրված գետնին: Այնուհետև պատուհանից նայելով նկատել է, որ զգեստապահարանի դռները բաց են, իսկ իրերի մի մասը թափված գետնին: Հասկանալով, որ տնակից գողություն է կատարվել` դիմել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Հետագայում պարզել է, որ գողացվել են 1 հատ սինթեզատոր, 2 հատ ձայնարկիչներ, 1 հատ տեսաձայնարկիչ, կանացի և տղամարդու օգտագործված կոշիկներ, տարբեր տեսակի հագուստներ, հուշանվերներ և այլ իրեր: Հետագայում պարզել է, որ գողացվել են նաև այլ իրեր և գողությամբ իրեն պատաճառվել է 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Վկա Արթուր Խաչատրյանը նախաքննության փուլում տվել է մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանի և տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ` ավելացնելով, որ Վ.Գեղամյանից տեղեկացել է, որ Գարեգին Հակոբյանն իր տնակում գիշերելու հաջորդ օրն իր տնակից գողություն է կատարել:
գ.թ 60-61
Հաղորդում տալու մասին թիվ 007138 արձանագրության համաձայն 22.04.2014թ. ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել Երևան քաղաքի Ադոնցի 25 շենքի 7 բնակարանի բնակիչ Վաչագան Գեղամի Խաչատրյանն այն մասին, որ 2014թ. ապրիլի 22-ին` ժամը 17:45-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը պատուհանը կոտրելով մուտք է գործել Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող և իրեն պատկանող տնակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել տարբեր կենցաղային օգտագործված սարքեր:
գ.թ. 2
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն մասին, որ դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում գտնվող 1 հարկանի քարե շինությունը, որի լուսամուտի արտաքին մակերեսին ամրացված մետաղական անկյունակները զննության պահին եղել են պոկված, իսկ լուսամուտի ապակին` տեղահանված: Բաց են եղել շինության մեջ գտնվող զգեստապահարանի դռները, իսկ որոշ իրեր թափված էին գետնին:
գ.թ. 5-9
Լրացուցիչ դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանը ուղեկցել է Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում գտնվող մեկ հարկանի քարե շինությունը և հայտնել, որ 22.04.2014թ.-ին միայնակ գնացել է նշված տնակ, ձեռքերով տեղահանել պատուհանի արտաքին մակերեսին ամրացված մետաղական անկյունակները, տեղահանել պատուհանը, ապա մուտք գործել տնակ և կատարել գողություն:
գ.թ. 39-40
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի մեղավորությունը` գողություն` շինություն ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-դ կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, պատրաստակամություն է հայտնել վերականգնելու տուժողին պատճառված գույքային վնասը, խնամքին են գտնվում կենսաթոշակառու հայրը և մայրը, ընտանիքի միակ կերակրողն է:
Ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտնում է, որ տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանից բռնագանձել 129.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Գարեգին Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանից բռնագանձել 129.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0131/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 26-08-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0131/01/14 |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14131614 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գարեգին Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 22.04.2014թ. ապօրինի մուտք է գործել Վաչագան Խաչատրյանին պատկանող Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող շինություն և գաղտնի հափշտակություն կատարել՝ վերջինիս պատճառելով զգալի չափի՝ շուրջ 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գարեգին |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Մաքսիմի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանի անձնագիրը |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 3 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | Նախկինում 4 անգամ դատապարտված, դատվածությունը մարված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 26-08-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-08-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 27-08-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 27-08-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գարեգին |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաչագան |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-10-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գարեգին |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 27-10-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ Nօ ԵԱՆԴ/0131/01/14 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 27 հոկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` Հ.Արտաշեսյանի մեղադրող Կ.Բարսեղյանի պաշտպան Դ.Սարգսյանի տուժող Վ.Խաչատրյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի /ծնված 28.08.1963., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվող ք.Երևան, Քրիստափորի 3-րդ նրբանցքի 5-րդ տանը/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2014 թվականի ապրիլի 22-ին հարուցվել է թիվ 14131614 քրեական գործը: 2014 թվականի մայիսի 06-ին Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածշի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2014 թվականի օգոստոսի 23-ին թիվ 14131614 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2014 թվականի ապրիլի 22-ին` ժամը 17:45-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, լուսամուտի ճաղավանդակները պոկելու և ապակին տեղահանելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Վաչագան Գեղամի Խաչատրյանին պատկանող և Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող շինություն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել թվով 2 մագնիտոֆոններ, օգտագործված հագուստներ թվով 2 փայտյա հուշանվեր-խաչեր, թվով 2 հուշանվեր-կրակայրիչներ, 1 հատ սինթեզատոր և այլ իրեր` պատճառելով Վաչագան Խաչատրյանին զգալի չափի` շուրջ 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚: Ապացույցների հետազոտում Դատաքննության փուլում առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականի ապրիլի 21-ին վիճաբանել է ծնողների հետ և հեռացել է տանից: Նույն օրը զանգահարել է իր ծանոթ Արթուր Խաչատրյանին և խնդրել տեղ գտնել գիշերելու համար: Որոշ ժամանակ անց Արթուր Խաչատրյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր ընկեր ոմն Վաչիկը ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում ունի տնակ և վերջինիս խնդրել է 1 գիշեր գիշերելու համար մասին: Հանդիպելով ՙՔանաքեռ-ՀԷԿ՚ տանող ճանապարհին` Վաչիկի հետ օղի և որոշ ուտելիք են գնել ու գնացել վերջինիս տնակ, որտեղ հաց են կերել , օղի խմել, ապա քնել: Առավոտյան` ժամը 11:00-ի սահմաններում միասին դուրս են եկել Վաչիկի տանից, ապա բաժանվել: Նույն օրը` երեկոյան, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ` կրկին գնացել է Վաչիկի տուն, գիշերելու նպատակով, սակայն տնակի դուռը եղել է փակ վիճակում: Ինքը ձեռքով տեղահանել և պոկել է լուսամուտի ճաղավանդակները, ապա տեղահանել է պատուհանի ապակին, ներս մտել տնակ և ցանկանալով կրկին օղի խմել` որոշել է գողություն կատարել Վաչիկի տնակից, վաճառել ապրանքները և օղի գնել: Այդ նպատակով Վաչագան Խաչատրյանի տնակից գողացել է 2 հատ մագնիտոֆոն, 1 հատ վիդեոձայնարկիչ, 1 զույգ կանացի սապոգներ, 1 զույգ տղամարդու սապոգներ, 2 հատ փայտից խաչեր, 1 հատ կերասինե լամպ, անկողնային պարագաներ, որոշ հագուստներ: Հնարավոր է գողացած լինի նաև այլ իրեր, որոնք այժմ չի հիշում: Գողացված ապրանքների մի մասը նետել է լամպերի գործարանի մոտ, իսկ մյուս մասը վաճառել ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառում իրեն անծանոթ անձանց: Ստացված գումարները ծախսել է օղի գնելու համար: Ամբաստանյալը զղջացել է կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղսագրվող արարքը, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով: Տուժող Վաչագան Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում ունի տնակ, որտեղ ընտանիքի հետ բնակվել է մինչև 2012 թվականը, իսկ այժմ պահում է իր ընտանքին պատկանող որոշ իրեր, որոնք մշտապես չեն օգտագործում: 2014 թվականի ապրիլի 21-ին` ժամը 13:00-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է իր ծանոթ Արթուրը և հայտնելով, որ իր ծանոթներից մեկը` Գարեգինը վիճաբանել է հարազատների հետ ու մնացել դրսում` խնդրել է մեկ գիշերով թույլատրել նրան գիշերել իր տնակում: Ինքը համաձայնել է, ապա պայմանավորվածության համաձայն վերջինիս դիմավորել Քանաքեռ ՀԷԿ-ի ամառանոցային թաղամասի սկզբնամասում, որտեղից միասին գնացել օղի և ուտելիք են գնել ու գնացել տնակ: Տնակում հաց են կերել, օղի խմել և քնել: Առավոտյան արթնացել են և գնացել տնակից: Նույն օրը երեկոյան` ժամը 19:30-ի սահմաններում վերադարձել է տնակ և տեսել, որ պոկված են պատուհանի մետաղական ճաղավանդակները, տեղահանված է պատուհանի ապակին և դրված գետնին: Այնուհետև պատուհանից նայելով նկատել է, որ զգեստապահարանի դռները բաց են, իսկ իրերի մի մասը թափված գետնին: Հասկանալով, որ տնակից գողություն է կատարվել` դիմել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Հետագայում պարզել է, որ գողացվել են 1 հատ սինթեզատոր, 2 հատ ձայնարկիչներ, 1 հատ տեսաձայնարկիչ, կանացի և տղամարդու օգտագործված կոշիկներ, տարբեր տեսակի հագուստներ, հուշանվերներ և այլ իրեր: Հետագայում պարզել է, որ գողացվել են նաև այլ իրեր և գողությամբ իրեն պատաճառվել է 129.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Վկա Արթուր Խաչատրյանը նախաքննության փուլում տվել է մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանի և տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ` ավելացնելով, որ Վ.Գեղամյանից տեղեկացել է, որ Գարեգին Հակոբյանն իր տնակում գիշերելու հաջորդ օրն իր տնակից գողություն է կատարել: գ.թ 60-61 Հաղորդում տալու մասին թիվ 007138 արձանագրության համաձայն 22.04.2014թ. ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել Երևան քաղաքի Ադոնցի 25 շենքի 7 բնակարանի բնակիչ Վաչագան Գեղամի Խաչատրյանն այն մասին, որ 2014թ. ապրիլի 22-ին` ժամը 17:45-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը պատուհանը կոտրելով մուտք է գործել Երևան քաղաքի Քանաքեռ ՀԷԿ-ի հարակից տարածքում գտնվող և իրեն պատկանող տնակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել տարբեր կենցաղային օգտագործված սարքեր: գ.թ. 2 Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն մասին, որ դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում գտնվող 1 հարկանի քարե շինությունը, որի լուսամուտի արտաքին մակերեսին ամրացված մետաղական անկյունակները զննության պահին եղել են պոկված, իսկ լուսամուտի ապակին` տեղահանված: Բաց են եղել շինության մեջ գտնվող զգեստապահարանի դռները, իսկ որոշ իրեր թափված էին գետնին: գ.թ. 5-9 Լրացուցիչ դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, մեղադրյալ Գարեգին Հակոբյանը ուղեկցել է Երևան քաղաքի ՙՔանաքեռ ՀԷԿ՚-ի հարակից տարածքում գտնվող մեկ հարկանի քարե շինությունը և հայտնել, որ 22.04.2014թ.-ին միայնակ գնացել է նշված տնակ, ձեռքերով տեղահանել պատուհանի արտաքին մակերեսին ամրացված մետաղական անկյունակները, տեղահանել պատուհանը, ապա մուտք գործել տնակ և կատարել գողություն: գ.թ. 39-40 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանի մեղավորությունը` գողություն` շինություն ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-դ կետով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, պատրաստակամություն է հայտնել վերականգնելու տուժողին պատճառված գույքային վնասը, խնամքին են գտնվում կենսաթոշակառու հայրը և մայրը, ընտանիքի միակ կերակրողն է: Ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Դատարանը գտնում է, որ տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանից բռնագանձել 129.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Գարեգին Մաքսիմի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Գարեգին Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող Վաչագան Խաչատրյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Գարեգին Հակոբյանից բռնագանձել 129.000 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-10-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 02-12-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-12-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատոր` 89թ., 62թ. |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-12-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 89,62 |