Գործ No ԵԱՔԴ/0114/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ03՚ դեկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շ.Վանոյանի
Օ.Կիրակոսյանի
Հ.Արտաշեսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կ.Բարսեղյանի
պաշտպաններ Ա.Ջուվանովայի
Ս.Խչեյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Մարինա Աշոտի Սարգսյանի /ծնված 03.11.1987թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութնամյա կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին 4 մանկահասակ երեխաներ, հաշվառված և բնակվող ք. Երևան, Նոր Խարբերդ 21 փողոց, 11 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Քրիստինե Գառնիկի Գևորգյանի /ծնված 09.11.1985թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութնամյա կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, փաստացի ամուսնացած, բնակվող ք. Երևան Նոր Խարբերդ ամառանոցների 2-րդ փողոց, 11 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Տաթևիկ Էդիկի Հալիվորյանի /ծնված 19.03.1988թ. ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, ամուսնալուծված, հաշվառված և բնակվող ք. Վանաձոր, Շահումյան Սովխոզ 53 շենք, բնակարան 10/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013թ. մայիսի 12-ին հարուցվել է թիվ 14821313 քրեական գործը£
2014թ. հունվարի 22-ին Մ.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014թ. ապրիլի 1-ին Ք.Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014թ. հուլիսի 17-ին Տ.Հալիվորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014թ. հուլիսի 31-ին թիվ 14821313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մարինա Աշոտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013թ. նոյեմբերի 26-ին ժամը 06:00-ի սահմաններում հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու դիտավորությամբ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հերթապահ մասում շուրջ 20 րոպե տևողությամբ բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, գոռգոռացել` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով բաժնի բնականոն աշխատանքը` նույն արարքը զուգորդելով ուրիշի գույքը վնասելով և սեղանը շրջելու միջոցով կոտրել է հերթապահ մասի պատուհանը, իսկ ոտքով հարվածելու միջոցով կոտրել է հերթապահ մասի արգելափակոցի շրջանակները՚:

Ամբաստանյալ Քրիստինե Գառնիկի Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙնա հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու դիտավորությամբ, 2013թ. նոյեմբերի 26-ին ժամը 06:00-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության արաբկիրի բաժնի հերթապահ մասում, շուրջ 20 րոպե տևողությամբ, բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ ոստիկանության ծառայողների հասեին, գորգոռացել` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով բաժնի բնականոն աշխատանքը՚:

Ամբաստանյալ Տաթևիկ Էդիկի Հալիվորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙնա հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու դիտավորությամբ, 2013թ. նոյեմբերի 26-ին ժամը 06:00-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի հերթապահ մասում, շուրջ 20 րոպե տևողությամբ, բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ ոստիկանության ծառայողների հասեին, գորգոռացել` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով բաժնի բնականոն աշխատանքը՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Մարինա Սարգսյանը, Քրիստինե Գևորգյանը և Տաթևիկ Հալիվորյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել են, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել են նաև ամբաստանյալ Մարինա Սարգսյանի պաշտպաններ Ա.Ջուվանովան և Քրիստինե Գևորգյանի և Տաթևիկ Հալիվորյանի պաշտպաններ Ս.Խչեյանը:
Մեղադրող Կ.Բարսեղյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարինա Սարգսյանի, մեղավորությունը` խուլիգանություն (դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է ուրիշի գույքի վնասելով) կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ապացուցված է:
Քրիստինե Գևորգյանի և Տաթևիկ Հալիվորյանի, մեղավորությունը, խուլիգանությունը` (դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որն արտահայտվելէ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով), որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Մարինա Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում 2005, 2006, 2008 և 2013թ.թ. ծնված 4 մանկահասակ երեխաները:
Ամբաստանյալ Քրիստինե Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալ Տաթևիկ Հալիվոյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...):
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ և 3754-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`


ՎՃՌԵՑ

Մարինա Աշոտի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 ՀՀ դրամի չափով:
Մարինա Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ:

Քրիստինե Գառնիկի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի1-ին մասով` նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հիսունապատիկի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
Քրիստինե Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ:

Տաթևիկ Էդիկի Հալիվորյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի1-ին մասով` նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հիսունապատիկի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տաթևիկ Հալիվորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ