Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0110/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
1.11
Պատասխանող
Լևոն Սարգսյան
Լևոն Սարգսյան Վահանի
Լևոն Սարգսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-03-02 | 13:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-02-24 | 11:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-12-27 | 12:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-12-18 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-11-21 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-10-30 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-10-02 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-09-16 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-08-25 | 10:30 | 2 | Կայացվել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0110/01/14
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
02 մարտի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Դ.Կարապետյանի
պաշտպան` Ե.Սարգսյանի
ամբաստանյալ` Լ.Սարգսյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 14814913 քրեական գործը հարուցվել է 08.11.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մանուկյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և նույն որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
2. 2013թ. նոյեմբերի 15-ին Լ.Սարգսյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2013թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ Լ.Սարգսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
4. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
5. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունվարի 10-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 10-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակիորեն և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
7. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. ապրիլի 09-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակիորեն և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
8. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 07-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
9. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 08.07.2014թ. որոշմամբ թիվ 14814913 քրեական գործով մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է:
10. Նախաքննության մարմնի 08.07.2014թ. որոշմամբ Լ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
11. Նույն մարմնի 08.07.2014թ. որոշմամբ մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
12. 29.07.2014թ. Լ.Սարգսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 29.07.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ընդունվել է վարույթ:
14. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանի 08.08.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 15.08.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
15. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճռով Լ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատժին հաշվակցվել է Լ.Սարգսյանին 2013թ. նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014թ. հուլիսի 8-ը /7 ամիս 23 օր/ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ժամկետով:
Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 22.01.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ե.Սարգսյանը:
17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 30.01.2015թ. որոշմամբ պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. փետրվարի 24-ին:
Գործի փաստական հանգամանքները.
18. Լ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում գործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, գտնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է Վազգեն Սամվելի Գրիգորյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրիգորյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս` կյանքի համար վտանգ սպառնացող:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
19. Պաշտպան Ե.Սարգսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 27.12.2014թ. կայացրած թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/14 դատավճռով Լ.Սարգսյանի նկատմամբ թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Լ.Սարգսյանի վերաբերյալ կայացված դատավճռում դատարանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, այնուհետև նշել է. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը։
Որպես ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել է և զղջում Է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված աժերում ծառայության ընթացքում բնաթագրվել է դրական։
Ամբաստանյայի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն>>։
Վերը նշված հանգամանքների գնահատման արդյունքում դատարանը գտել է, որ Լ.Սարգսյանին պետք է դատապարտի 1/մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկման, քանի որ ըստ դատարանի` միայն այդ պատիժը նշանակելով կարելի է հասնել պատժի նպատակներին։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի այս հետևությունն անհիմն է, իսկ նշանակված պատիժն էլ ակնհայտ խիստ է և չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձին, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված կարգով` սույն դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
Օրենսդիրը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման դեպքում գործի որոշակի հանգամանքներով և ամբաստանյալի անձով պայմանավորված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև մեկ տարի ժամկետով ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելով, որ այդ նպատակներին հնարավոր է հասնել անգամ 3 ամիս ժամկետով ազատազրկում նշանակելով, ավելին՝ նույնիսկ 2-3 ամիս կալանք նշանակելով։
Եթե դատարանը Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափը որոշելիս ճիշտ գնահատեր Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող բոլոր հանգամանքները, ինչպես նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, ապա կհամոզվեր, որ այս դեպքում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև առավել մեղմ պատժաչափ նշանակելով, հատկապես եթե հաշվի առնենք, որ նա արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր գտնվել է կալանքի տակ։
Այս առումով հարկ է համարել նշել, որ Հ.Հարությանյանի վերաբերյալ 2007թ. մարտի 30-ին կայացված թիվ ՎԲ-50/07 որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը /ընտանեկան դրությանը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն/>>։
Սակայն դատարանը վերը նշված որոշման մեջ արտահայտված պարտադիր իրավական դիրքորոշումների անտեսմամբ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափը որոշելիս հաշվի չի առել նրա անձը բնութագրող մի շարք էական հանգամանքները, մասնավորապես, որ նա երիտասարդ է՝ 25 տարեկան /1990թ. ծնված/, ուսանող է, սովորում է Երևանի պետական համալսարանում, ունի մշտական բնակության վայր, ոչ միայն դատվածության չունի, այլ նաև մեղսագրվող արարքը կատարել է առաջին անգամ, երաժիշտ է և զբաղվում է երաժշտական գործունեությամբ։
Բացի այդ, ինչպես հայտնի է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նախատեսված հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները, սակայն Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ դատարանը հաշվի չի առել Լ.Սարգսյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող այս հանգամանքը, քանի որ չնայած այն հանգամանքին, որ տուժող Վազգեն Գրիգորյանը քաղաքացիական հայց կամ որևէ նյութական պահանջ չի ներկայացրել Լ.Սարգսյանի նկատմամբ, սակայն վերջինս հանցանքի կատարումից հետո ազգականի միջոցով կամովին հատուցել է հանցագործության պատճառված նյութական վնասը, ինչը հաստատվել է քրեական գործի նյութերում առկա ստացականով, ինչպես նաև տուժողի ցուցմունքով։
Եթե դատարանը հաշվի առներ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից պարտադիր համարվող բոլոր վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով նախատեսված հանգամանքը, ապա միանշանակ կգար այն համոզման, որ Լ.Սարգսյանի պարագայում պատժի նպատակներին կարելի է հասնել նաև նրա նկատմամբ 7 ամիս 23 օր ժամկետով ազատազրկում նշանակելու միջոցով, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներից առնվազն երկուսը՝ սոցիալական արդարության վերականգնումը և նոր հանցագործությունների կանխումը, ակնհայտորեն արդեն իսկ իրականացվել են, քանզի հանցագործությունը կատարելուց հետո Լ.Սարգսյանն արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր ժամկետով զրկվել է ազատությունից և գտնվել է կալանքի տակ /այստեղ հարկ է նկատի ունենալ, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցազործությունը որպես պատիժ է նախատեսում նույնիսկ կալանքը երկուսից երեք ամիս ժամկետով/, բացի այդ, հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, տուժողը նրա նկատմամբ որևէ բողոք չի ներկայացրել, իսկ դատարանին էլ խնդրել է նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։
Իսկ ինչ վերաբերում է պատժի երրորդ նպատակին՝ Լ.Սարգսյանին ուղղելուն, ապա տեղին է նշել, որ 7 ամիս 23 օր ժամկետով ազատությունից զրկվելով և մեկուսացվելով հասարակությունից, Լ.Սարգսյանը բավականին զրկանքներ է կրել, որոնք բնականաբար ուղղել են նրան, չնայած որ չեն կարող ի նկատի չունենալ, որ նա հանցանքը կատարել է տուժողի և նրա ընկերների կողմից նրա նկատմամբ պարբերաբար գործադրված բռնության, ծաղրուծանակի, ծանր վիրավորանքների հետևանքով հանկարծակի առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի/կոմուլյատիվ աֆեկտի/ վիճակում։
Այս առումով խիստ էական նշանակություն ունեն այն հանգամանքները, որ նախքան հանցանքը կատարելը Լ.Սարգսյանը հեռակա կարգով սովորել է ԵՊՀ տնտեսագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրայում, սակայն սույն դեպքերով պայմանավորված` 2013/2014 ուստարվա ուսման վարձը չվճարելու և քննաշրջանին չմասնակցելու պատճառով ազատվել է համալսարանից /համապատասխան տեղեկանքը ներկայացվել է դատարանին և կցվել է քրեական գործին/, սակայն կալանքից ազատվելուց հետո նա կրկին ընդունվել է ԵՊՀ և շարունակում է ուսումը /համապատասխան տեղեկանքը կներկայացվի լրացուցիչ/։ Բացի այդ, Լ.Սարգսյանը կրկին վերաինտեգրվելով հասարակությանը, ստեղծել է մի քանի մասնակիցներից բաղկացած երաժշտական խումբ և նույնիսկ ժամանցի վայրերում հաջողությամբ ելույթներ են ունենում։
Այս պայմաններում, երբ կալանքից ազատվելուց հետո Լ.Սարգսյանն արդեն իսկ շուրջ 7 ամիս է գտնվում է ազատության մեջ, վերաինտեգրվել է հասարակությանը, շարունակում է ուսումը, զբաղվում է ստեղծագործական և հանրօգուտ աշխատանքով, ունի զարգացման էական հեռանկարներ, մի՞թե որևէ մեկը կարող է պնդել, որ այսքան ժամանակ անց, այնուամենայնիվ, Լ.Սարգսյանը ևս 4 ամիս 7 օր պետք է գտնվի անազատության մեջ, որպեսզի ուղղվի։
Իսկ ու՞ր մնաց մարդասիրության սկզբունքր, մի՞թե ակնհայտ չէ, որ սույն պարագայում այդ 4 ամիս 7 օր ժամկետով ազատազրկումը, որը Լ.Սարգսյանը դեռևս պետք է կրի, ավելի շատ բացասական հետևանքներ կունենա ինչպես Լ.Սարգսյանի, այնպես էլ նրա հետ սոցիալական կապեր ունեցող հասարակության անդամների համար, քան դրական, ինչը, որ չի կարող լինել ինչպես պատժի, այնպես էլ դատարանի նպատակը։
Ինչ վերաբերում է դատավճիռ կայացնելիս դատարանի կողմից պարտադիր լուծման ենթակա մյուս՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետով նախատեսված այն հարցին, թե ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանն արդյոք պե՞տք Է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժր, ապա դատարանն ակնհայտորեն խախտել է նշված հոդվածի պահանջը և դատավճռում այդ հարցը չի լուծել։
Օրենսդրի կողմից դատարանի համար պարտադիր պահանջ է սահմանվել՝ կոնկրետ գործի տվյալներից ելնելով դատավճռում հստակ պատճառաբանել ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը, սակայն դատարանն անտեսելով և խախտելով վերը նշված նորմերի պահանջները, դատավճռում զուտ ձևական նկատառումներից ելնելով այդ կապակցությամբ ընդամենը նշել է, որ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ <<պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի>>։ Որևէ այլ միտք այս կապակցությամբ դատավճռում հնարավոր չէ գտնել։
Ակնհայտ է, որ դատարանի կողմից դատավճռում նշված այս տողերը որևէ պարագայում չեն կարող համարվել բավարար պատճառաբանություն կամ հիմնավորում, թե ի վերջո ինչու՞ տվյալ դեպքում առանց պատիժը ռեալ կրելու հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակների իրացմանը։
Դատարանի կողմից այս կապակցությամբ նշված այդ մեկն տողն այնքան վերացական և ընդհանրական է՝ առանց որևէ հստակության և հիմնավորման, որ այն, առանց բացառության, հնարավոր է նշել յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ դատավճռում և դրանով բացառել նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը, սակայն հասկանալի է, որ դատավճռում նշված բոլոր հետևությունները և որոշումները պատճառաբանելու պահանջ սահմանելիս օրենսդիրը դա ի նկատի չի ունեցել։
Այսինքն, ստացվել է, որ դատարանի դատավճիռը նաև պատճառաբանված չէ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածով նախատեսված քրեադատավառանան նորմի էական խախտում է, որն ագդել է սույն քրեական գործի ելքի՝ դրանով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչն էլ սույն դատավճիռը բեկանելու ևս մեկ հիմք է։
Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող, նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները մանրամասնորեն նշվել են բողոքում, սակայն այդ առումով խիստ էական են նաև այն հանգամանքները, որ հանցանքը կատարելուց հետո Լ.Սարգսյանը չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, չի խոչընդոտել նախաքննությանը և դատաքննությանը, ավելին՝ նախաքննության ընթացքում և դատարանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել մեղսագրվող արարքում, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, անգամ միջնորդել է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, որպիսի հանգամանքները վերը նշված մյուս հանգամանքների հետ միասին, վերը հիշատակված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում, հաստատում են, որ Լ.Սարգսյանի պարագայում պատժի նպատակների իրացվելիությանը կարելի է հասնել առանց պատժի ռեալ կիրառման։
Այսպիսով, վերը նշված օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծությունը, որոնք բնութագրում են Լ.Սարգսյանի արարքը և նրա անձը, նույնպես վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, այսինքն՝ դրանք համոզվածություն են առաջացնում առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, իսկ հանցագործության կատարումից առաջ և հետո, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, հատկապես կալանքից ազատվելուց հետո նրա դրսևորած դրական վարքագիծը, հետագա կյանքը ճիշտ դասավորելուն ուղղված նպատակասլաց գործողությունները, որոնց մասին նշվել է վերաքննիչ բողոքում /ուսման շարունակում, աշխատանք/ և դրական բնութագրերն առավել ևս վկայում են այն մասին, որ նա արդեն իսկ ուղղվել և վերադաստիարակվել է կամ գոնե կանգնած է այդ ճանապարհին, հատկապես եթե հաշվի առնել, որ նա արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր գտնվել է կալանքի տակ, ուստի, որ դատարանը կարող և պարտավոր էր նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Այսինքն, դատարանը չի կիրառել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը նույնպես ազդել է գործի ելքի վրա:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված՝ նյութական և դատավարական նորմերի էական խախտումներն ազդել են Լ.Սարգսյանի նկատմամբ արդարացի և մարդասիրական պատիժ նշանակելու հարցում ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Այդ խախտումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ և 398-րդ հոդվածների ուժով ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու հիմք են։
20. Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Սահամանդրության 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 70-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ, 73-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 376-րդ, 376-րդ, 377-րդ, 378-րդ, 379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 383-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 388-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 397-րդ, 398-րդ, 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/14 դատավճիռը և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 7/յոթ/ ամիս 23/քսաներեք/ օր ժամկետով կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը` 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
21. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` վերանայելով Լևոն Վահանի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
23. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում:
Մասնավորապես, Դ. Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը>> /տե´ս Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 12-րդ կետը/:
Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
/…/ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը>> /տե´ս Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը/:
24. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել այն, որ նա նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութագրվել է դրական:
25. Միևնույն ժամանակ, առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը պետք է նա կրի:
27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով ենթակա է փոփոխման և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն անհրաժեշտ է պայմանականորեն չկիրառել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
28. Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանին վերագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը /կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է՝ 25 տարեկան /1990թ. ծնված/, որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով այն, որ անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, ուսանող է, սովորում է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի մագիստրատուրայի 2-րդ կուրսում, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութագրվել է դրականորեն, երաժիշտ է և զբաղվում է երաժշտական գործունեությամբ, կամովին հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը և վերջինս խնդրել է նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում գտնում է, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է որոշում կայացնել ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին` սահմանելով համապատասխան փորձաշրջան:
29. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պայմանական դատապարտություն կիրառելու միջոցով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ` փոփոխել Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
Լևոն Վահանի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատժին հաշվակցել Լ.Սարգսյանին 2013թ. նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014թ. հուլիսի 8-ը /7 ամիս 23 օր/ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան տարածքային ստորաբաժանման վրա:
3. Ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0110/01/14
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյանի
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
02 մարտի 2015թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Դ.Կարապետյանի
պաշտպան` Ե.Սարգսյանի
ամբաստանյալ` Լ.Սարգսյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 14814913 քրեական գործը հարուցվել է 08.11.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մանուկյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և նույն որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
2. 2013թ. նոյեմբերի 15-ին Լ.Սարգսյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2013թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ Լ.Սարգսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
4. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
5. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունվարի 10-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 10-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակիորեն և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
7. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. ապրիլի 09-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակիորեն և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
8. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 07-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
9. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 08.07.2014թ. որոշմամբ թիվ 14814913 քրեական գործով մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է:
10. Նախաքննության մարմնի 08.07.2014թ. որոշմամբ Լ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
11. Նույն մարմնի 08.07.2014թ. որոշմամբ մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
12. 29.07.2014թ. Լ.Սարգսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 29.07.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ընդունվել է վարույթ:
14. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանի 08.08.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 15.08.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
15. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճռով Լ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատժին հաշվակցվել է Լ.Սարգսյանին 2013թ. նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014թ. հուլիսի 8-ը /7 ամիս 23 օր/ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ժամկետով:
Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 22.01.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ե.Սարգսյանը:
17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 30.01.2015թ. որոշմամբ պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. փետրվարի 24-ին:
Գործի փաստական հանգամանքները.
18. Լ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում գործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, գտնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է Վազգեն Սամվելի Գրիգորյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրիգորյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս` կյանքի համար վտանգ սպառնացող:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
19. Պաշտպան Ե.Սարգսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 27.12.2014թ. կայացրած թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/14 դատավճռով Լ.Սարգսյանի նկատմամբ թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Լ.Սարգսյանի վերաբերյալ կայացված դատավճռում դատարանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, այնուհետև նշել է. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը։
Որպես ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել է և զղջում Է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված աժերում ծառայության ընթացքում բնաթագրվել է դրական։
Ամբաստանյայի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն>>։
Վերը նշված հանգամանքների գնահատման արդյունքում դատարանը գտել է, որ Լ.Սարգսյանին պետք է դատապարտի 1/մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկման, քանի որ ըստ դատարանի` միայն այդ պատիժը նշանակելով կարելի է հասնել պատժի նպատակներին։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի այս հետևությունն անհիմն է, իսկ նշանակված պատիժն էլ ակնհայտ խիստ է և չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձին, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված կարգով` սույն դատավճիռը բեկանելու հիմք է։
Օրենսդիրը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման դեպքում գործի որոշակի հանգամանքներով և ամբաստանյալի անձով պայմանավորված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև մեկ տարի ժամկետով ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելով, որ այդ նպատակներին հնարավոր է հասնել անգամ 3 ամիս ժամկետով ազատազրկում նշանակելով, ավելին՝ նույնիսկ 2-3 ամիս կալանք նշանակելով։
Եթե դատարանը Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափը որոշելիս ճիշտ գնահատեր Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող բոլոր հանգամանքները, ինչպես նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, ապա կհամոզվեր, որ այս դեպքում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև առավել մեղմ պատժաչափ նշանակելով, հատկապես եթե հաշվի առնենք, որ նա արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր գտնվել է կալանքի տակ։
Այս առումով հարկ է համարել նշել, որ Հ.Հարությանյանի վերաբերյալ 2007թ. մարտի 30-ին կայացված թիվ ՎԲ-50/07 որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը /ընտանեկան դրությանը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն/>>։
Սակայն դատարանը վերը նշված որոշման մեջ արտահայտված պարտադիր իրավական դիրքորոշումների անտեսմամբ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափը որոշելիս հաշվի չի առել նրա անձը բնութագրող մի շարք էական հանգամանքները, մասնավորապես, որ նա երիտասարդ է՝ 25 տարեկան /1990թ. ծնված/, ուսանող է, սովորում է Երևանի պետական համալսարանում, ունի մշտական բնակության վայր, ոչ միայն դատվածության չունի, այլ նաև մեղսագրվող արարքը կատարել է առաջին անգամ, երաժիշտ է և զբաղվում է երաժշտական գործունեությամբ։
Բացի այդ, ինչպես հայտնի է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նախատեսված հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները, սակայն Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ դատարանը հաշվի չի առել Լ.Սարգսյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող այս հանգամանքը, քանի որ չնայած այն հանգամանքին, որ տուժող Վազգեն Գրիգորյանը քաղաքացիական հայց կամ որևէ նյութական պահանջ չի ներկայացրել Լ.Սարգսյանի նկատմամբ, սակայն վերջինս հանցանքի կատարումից հետո ազգականի միջոցով կամովին հատուցել է հանցագործության պատճառված նյութական վնասը, ինչը հաստատվել է քրեական գործի նյութերում առկա ստացականով, ինչպես նաև տուժողի ցուցմունքով։
Եթե դատարանը հաշվի առներ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից պարտադիր համարվող բոլոր վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով նախատեսված հանգամանքը, ապա միանշանակ կգար այն համոզման, որ Լ.Սարգսյանի պարագայում պատժի նպատակներին կարելի է հասնել նաև նրա նկատմամբ 7 ամիս 23 օր ժամկետով ազատազրկում նշանակելու միջոցով, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներից առնվազն երկուսը՝ սոցիալական արդարության վերականգնումը և նոր հանցագործությունների կանխումը, ակնհայտորեն արդեն իսկ իրականացվել են, քանզի հանցագործությունը կատարելուց հետո Լ.Սարգսյանն արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր ժամկետով զրկվել է ազատությունից և գտնվել է կալանքի տակ /այստեղ հարկ է նկատի ունենալ, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցազործությունը որպես պատիժ է նախատեսում նույնիսկ կալանքը երկուսից երեք ամիս ժամկետով/, բացի այդ, հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, տուժողը նրա նկատմամբ որևէ բողոք չի ներկայացրել, իսկ դատարանին էլ խնդրել է նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։
Իսկ ինչ վերաբերում է պատժի երրորդ նպատակին՝ Լ.Սարգսյանին ուղղելուն, ապա տեղին է նշել, որ 7 ամիս 23 օր ժամկետով ազատությունից զրկվելով և մեկուսացվելով հասարակությունից, Լ.Սարգսյանը բավականին զրկանքներ է կրել, որոնք բնականաբար ուղղել են նրան, չնայած որ չեն կարող ի նկատի չունենալ, որ նա հանցանքը կատարել է տուժողի և նրա ընկերների կողմից նրա նկատմամբ պարբերաբար գործադրված բռնության, ծաղրուծանակի, ծանր վիրավորանքների հետևանքով հանկարծակի առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի/կոմուլյատիվ աֆեկտի/ վիճակում։
Այս առումով խիստ էական նշանակություն ունեն այն հանգամանքները, որ նախքան հանցանքը կատարելը Լ.Սարգսյանը հեռակա կարգով սովորել է ԵՊՀ տնտեսագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրայում, սակայն սույն դեպքերով պայմանավորված` 2013/2014 ուստարվա ուսման վարձը չվճարելու և քննաշրջանին չմասնակցելու պատճառով ազատվել է համալսարանից /համապատասխան տեղեկանքը ներկայացվել է դատարանին և կցվել է քրեական գործին/, սակայն կալանքից ազատվելուց հետո նա կրկին ընդունվել է ԵՊՀ և շարունակում է ուսումը /համապատասխան տեղեկանքը կներկայացվի լրացուցիչ/։ Բացի այդ, Լ.Սարգսյանը կրկին վերաինտեգրվելով հասարակությանը, ստեղծել է մի քանի մասնակիցներից բաղկացած երաժշտական խումբ և նույնիսկ ժամանցի վայրերում հաջողությամբ ելույթներ են ունենում։
Այս պայմաններում, երբ կալանքից ազատվելուց հետո Լ.Սարգսյանն արդեն իսկ շուրջ 7 ամիս է գտնվում է ազատության մեջ, վերաինտեգրվել է հասարակությանը, շարունակում է ուսումը, զբաղվում է ստեղծագործական և հանրօգուտ աշխատանքով, ունի զարգացման էական հեռանկարներ, մի՞թե որևէ մեկը կարող է պնդել, որ այսքան ժամանակ անց, այնուամենայնիվ, Լ.Սարգսյանը ևս 4 ամիս 7 օր պետք է գտնվի անազատության մեջ, որպեսզի ուղղվի։
Իսկ ու՞ր մնաց մարդասիրության սկզբունքր, մի՞թե ակնհայտ չէ, որ սույն պարագայում այդ 4 ամիս 7 օր ժամկետով ազատազրկումը, որը Լ.Սարգսյանը դեռևս պետք է կրի, ավելի շատ բացասական հետևանքներ կունենա ինչպես Լ.Սարգսյանի, այնպես էլ նրա հետ սոցիալական կապեր ունեցող հասարակության անդամների համար, քան դրական, ինչը, որ չի կարող լինել ինչպես պատժի, այնպես էլ դատարանի նպատակը։
Ինչ վերաբերում է դատավճիռ կայացնելիս դատարանի կողմից պարտադիր լուծման ենթակա մյուս՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետով նախատեսված այն հարցին, թե ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանն արդյոք պե՞տք Է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժր, ապա դատարանն ակնհայտորեն խախտել է նշված հոդվածի պահանջը և դատավճռում այդ հարցը չի լուծել։
Օրենսդրի կողմից դատարանի համար պարտադիր պահանջ է սահմանվել՝ կոնկրետ գործի տվյալներից ելնելով դատավճռում հստակ պատճառաբանել ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը, սակայն դատարանն անտեսելով և խախտելով վերը նշված նորմերի պահանջները, դատավճռում զուտ ձևական նկատառումներից ելնելով այդ կապակցությամբ ընդամենը նշել է, որ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ <<պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի>>։ Որևէ այլ միտք այս կապակցությամբ դատավճռում հնարավոր չէ գտնել։
Ակնհայտ է, որ դատարանի կողմից դատավճռում նշված այս տողերը որևէ պարագայում չեն կարող համարվել բավարար պատճառաբանություն կամ հիմնավորում, թե ի վերջո ինչու՞ տվյալ դեպքում առանց պատիժը ռեալ կրելու հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակների իրացմանը։
Դատարանի կողմից այս կապակցությամբ նշված այդ մեկն տողն այնքան վերացական և ընդհանրական է՝ առանց որևէ հստակության և հիմնավորման, որ այն, առանց բացառության, հնարավոր է նշել յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ դատավճռում և դրանով բացառել նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը, սակայն հասկանալի է, որ դատավճռում նշված բոլոր հետևությունները և որոշումները պատճառաբանելու պահանջ սահմանելիս օրենսդիրը դա ի նկատի չի ունեցել։
Այսինքն, ստացվել է, որ դատարանի դատավճիռը նաև պատճառաբանված չէ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածով նախատեսված քրեադատավառանան նորմի էական խախտում է, որն ագդել է սույն քրեական գործի ելքի՝ դրանով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչն էլ սույն դատավճիռը բեկանելու ևս մեկ հիմք է։
Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող, նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները մանրամասնորեն նշվել են բողոքում, սակայն այդ առումով խիստ էական են նաև այն հանգամանքները, որ հանցանքը կատարելուց հետո Լ.Սարգսյանը չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, չի խոչընդոտել նախաքննությանը և դատաքննությանը, ավելին՝ նախաքննության ընթացքում և դատարանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել մեղսագրվող արարքում, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, անգամ միջնորդել է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, որպիսի հանգամանքները վերը նշված մյուս հանգամանքների հետ միասին, վերը հիշատակված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում, հաստատում են, որ Լ.Սարգսյանի պարագայում պատժի նպատակների իրացվելիությանը կարելի է հասնել առանց պատժի ռեալ կիրառման։
Այսպիսով, վերը նշված օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծությունը, որոնք բնութագրում են Լ.Սարգսյանի արարքը և նրա անձը, նույնպես վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, այսինքն՝ դրանք համոզվածություն են առաջացնում առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, իսկ հանցագործության կատարումից առաջ և հետո, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, հատկապես կալանքից ազատվելուց հետո նրա դրսևորած դրական վարքագիծը, հետագա կյանքը ճիշտ դասավորելուն ուղղված նպատակասլաց գործողությունները, որոնց մասին նշվել է վերաքննիչ բողոքում /ուսման շարունակում, աշխատանք/ և դրական բնութագրերն առավել ևս վկայում են այն մասին, որ նա արդեն իսկ ուղղվել և վերադաստիարակվել է կամ գոնե կանգնած է այդ ճանապարհին, հատկապես եթե հաշվի առնել, որ նա արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր գտնվել է կալանքի տակ, ուստի, որ դատարանը կարող և պարտավոր էր նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Այսինքն, դատարանը չի կիրառել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը նույնպես ազդել է գործի ելքի վրա:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված՝ նյութական և դատավարական նորմերի էական խախտումներն ազդել են Լ.Սարգսյանի նկատմամբ արդարացի և մարդասիրական պատիժ նշանակելու հարցում ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Այդ խախտումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ և 398-րդ հոդվածների ուժով ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու հիմք են։
20. Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Սահամանդրության 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 70-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ, 73-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 376-րդ, 376-րդ, 377-րդ, 378-րդ, 379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 383-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 388-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 397-րդ, 398-րդ, 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/14 դատավճիռը և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 7/յոթ/ ամիս 23/քսաներեք/ օր ժամկետով կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը` 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
21. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` վերանայելով Լևոն Վահանի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
23. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում:
Մասնավորապես, Դ. Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը>> /տե´ս Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 12-րդ կետը/:
Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
/…/ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը>> /տե´ս Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը/:
24. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել այն, որ նա նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութագրվել է դրական:
25. Միևնույն ժամանակ, առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը պետք է նա կրի:
27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով ենթակա է փոփոխման և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն անհրաժեշտ է պայմանականորեն չկիրառել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
28. Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանին վերագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը /կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է՝ 25 տարեկան /1990թ. ծնված/, որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով այն, որ անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, ուսանող է, սովորում է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի մագիստրատուրայի 2-րդ կուրսում, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութագրվել է դրականորեն, երաժիշտ է և զբաղվում է երաժշտական գործունեությամբ, կամովին հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը և վերջինս խնդրել է նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում գտնում է, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է որոշում կայացնել ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին` սահմանելով համապատասխան փորձաշրջան:
29. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պայմանական դատապարտություն կիրառելու միջոցով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ` փոփոխել Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
Լևոն Վահանի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատժին հաշվակցել Լ.Սարգսյանին 2013թ. նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014թ. հուլիսի 8-ը /7 ամիս 23 օր/ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան տարածքային ստորաբաժանման վրա:
3. Ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0110/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախա•ահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Դ. Կարապետյանի
պաշտպան` Ե. Սար•սյանի
տուժողª Վ. Գրի•որյանի
2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Վահանի Սար•սյանի, ծնված 1990 թվականի հունիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, սովորում է ԵՊՀ տնտեսա•իտական ֆակուլտետի մա•իստրատուրայի 2-րդ կուրսում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է Արա•ածոտնի մարզի, Թալին քաղաքի Գայի փողոցի 12 տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի Արաբկիր 19 փողոցի 4 շենքի թիվ 28 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի նոյմեբերի 08-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14814913 քրեական •ործը:
2013 թվականի նոյմեբերի 15-ին Լևոն Վահանի Սար•սյանը ձերբակալվել է:
Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի նոյմեբերի 18-ի որոշմամբ Լևոն Վահանի Սար•սյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի 2013 թվականի նոյմեբերի 18-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 08.07.2014թ. որոշմամբ թիվ 14814913 քրեական •ործով մեղադրյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է:
2014 թվականի հուլիսի 08-ի որոշմամբ Լևոն Վահանի Սար•սյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
2014 թվականի հուլիսի 29-ին թիվ 14814913 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հան•ամանքները.
Նախնական քննության մարմինը Լևոն Վահանի Սար•սյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, •տնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հո•եկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել է Վազ•են Սամվելի Գրի•որյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրի•որյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս կյանքի համար վտան• սպառնացող:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականին իր և Համլետ Մուսինյանի միջև տեղի է ունեցել վիճաբանություն, որի արդյունքում ինքը ծեծի է ենթարկվել և տեղափոխվել հիվանդանոց: Նշված դեպքի օրը ինքը •նացել է ինտերնետ ակումբ, որպեսզի արտատպի իր համեր•ի տոմսերը: Այնտեղ հանդիպել է Համլետին ու նրա ընկերներին: Ինքը ցանկություն չի ունեցել շարունակություն տալ և Համլետին ասել է. ՙինչ անենք, որ դատավարությունը վերջանա՚, ինչին նա պատասխանել է, որ արդեն վերջացել է: Այդ ժամանակ Արե•ը հայհոյել ու ձեռքով հարվածել է իրեն: Ինքն աշխատել է խույս տալ հետա•ա բարդություններից, փախել է այդտեղից: Քանի որ ներվային վիճակում է եղել, որոշել է վերադառնալ, խոսել: Բայց էլի իրենց խոսակցությունը չի ստացվել: Նրանք դարձյալ հայհոյանքներ են տվել և հարվածներ հասցրել իրեն: Ինքը շոկային վիճակում է հայտնվել, շատ խորթ զ•ացում էր իր մոտ, հիշում է ինչ որ դրվա•ներ, հայհոյանքներ, հարվածներ: Ըստ երևույթին Վազ•են Գրի•որյանն այդ ժամանակ հայհոյել է իրեն, դրա համար այդ ամենը կատարվել է: Դրանից հետո ինքը շատ վատ հո•եվիճակում է եղել: Դեպքի մանրամասները չի հիշում: Չի հիշում թե դանակը որտեղից է վերցրել: Գուցե մեքենայից է վերցրել: Հոր մեքենան է, դրա համար չ•իտի մեքենայի մեջ դանակ կար, թեª ոչ: Ինքը մարդ չի տարել իր հետ: Ինքը •նացել է վերջակետ դնելու, մտածելով, որ մենակ է, ավելի կ•նահատեն: Իր հետևից եկել է հայրը: Զղջում է, որ Վազ•ենին ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել: Ինքն ընդհանրապես դիտավորություն չի ունեցել որևէ մեկին մարմնական վնասվածք պատճառելու:
Ամբաստանյալին մեղսա•րված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Վազ•են Գրի•որյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, •իշերը, ընկերներով •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել համակար•չային խաղեր խաղալով: Ամեն երեկո ընկերներով լինում են այդ ակումբում: Ինքն ու ընկերները ակումբ են •նացել առանձին: Ակումբի աշխատակիցը մոտեցել է իրենց և ասել, որ դրսում իրենց մարդիկ են հարցնում: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել են քանակով իրենցից շատ մարդկանց: Մայթով քայլել են դեպի վերև, հան•իստ խոսակցություն է եղել: Առաջացել է թեթև քաշքշոց: Քաշքշոցի մեջ Արե•ն էր: Ինքն ու Համլետը մոտեցել են Արե•ին, մասնակցել են քաշքշոցին, ինչի ընթացում ինքը ընկել է •ետնին և բարձրանալով տեսել է, որ որովայնը խոնավ է: Շոշափելով զ•ացել է, որ օր•ան է դուրս եկել, ձեռքերով բռնել է որովայնը և շենքերի բակերով վազել տուն, մորը խնդրել է, որպեսզի շտապօ•նություն զան•ահարի: Իր կարծիքով այնտեղ արմատուրա է եղել և երևի դրա վրա է ընկել: Ինքը համաձայն չէ, որ Լևոն Սար•սյանն է իրեն հարվածել: Չ•իտի թե ինչ է եղել: Հնարավոր է, որ վիճաբանության ժամանակ ինքը հայհոյած, հարվածած լինի: Ըստ իրեն ամբաստանյալն այնտեղ չի եղել: Վ.Գրի•որյանը նաև հայտնեց, որ իրեն պատճառված վնասըª 1.700.000 դրամի չափով վերական•նվել է ամբաստանյալի ազ•ականի կողմից: Ներկայումս ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի հակասության հետ կապված այն մասին, որ հայհոյանք է լսել, •նացել է այդ հայհոյանքի ձայնի կողմ ու ինչ որ մեկին հրել է, որից անմիջապես հետո խոնավություն է զ•ացել, տուժող Վազ•են Գրի•որյանը հայտնել է, որ նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը ճիշտ է:
Վկա Արտակ Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքը եղել է աշնան կողմ: Այդ ժամանակ աշխատել է ինտերնետ ակումբում: Վազ•ենին, Արե•ին, Համլետին ճանաչում է որպես ինտերնետ ակումբի մշտական հաճախորդներ: Դեպքի օրը նրանք •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել են խաղեր խաղալով: Ակումբ են եկել երկու անծանոթ երիտասարդներ և իրեն ասել, որ նշված տղաներին դուրս կանչի: Նրանց •նալուց հետո ինտերնետ ակումբ եկած նոր հաճախորդից է իմացել, որ այդպիսի դեպք է եղել: Վկա Ա.Ավետիսյանը պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը:
Վկա Արտակ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտաս 19 հասցեում •տնվող ինտերնետ ակումբում` որպես օպերատոր: 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին` ժամը 24:00-ին սահմաններում, երբ իրենց մշտական հաճախորդներ Համլետ Մուսինյանը, Արե• Օհանջանյանը, Գևոր• Գրի•որյանը և Վազ•են Գրի•որյանը, •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել են առցանց խաղեր խաղալով, ակումբ են եկել երկու անծանոթ երիտասարդներ և իրեն խնդրել, որ նշված տղաներին դուրս կանչի: Դեպքից հետո ինքը դրսում լսել է հայհոյանքներ, բարձր ձայներ: Մոտ կես ժամ անց ինտերնետ ակումբ է եկել իրեն անծանոթ մի մարդ և հայտնել, որ ՙստեղ մարդ են խփել՚:
Վկա Համլետ Մուսինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. հուլիսին, վիճաբանության մեջ է մտել Լևոն Սար•սյանի հետ, ծեծել է նրան: Դրանից հետո 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, •տնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում և զբաղվել համակար•չային խաղերով: Այդ ժամանակ ինտերնետ ակումբ է •նացել Լևոն Սար•սյանը և դիմելով իրեն ասել, որ եկել է զրուցեն, որպեսզի որևէ դատ չլինի: Ինքը պատասխանել է, որ դատ չի լինելու, քանի որ իր նկատմամբ քրեական •ործը կարճվել է համաներման ակտ ընդունելու հիմքով: Այդ ժամանակ Արե• Օհանջանյանը վիրավորել և ձեռքով հարվածել է Լևոն Սար•սյանի •լխին: Վերջինս ասել է, որ սպասեն մի րոպեից կվերադառնա: Հետո •նացել է դեպի իր ավտոմեքենան, սակայն Արե• Օհանջանյանը •նացել է նրա հետևից և ոտքով հարվածել նրա հետույքին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկի մոտ, որպեսզի վարի այն: Ինքը բացել է մեքենայի դուռը և ասել, որ նա •ա առանձին զրուցելու համար, սակայն վերջինս ասել է, որ մի րոպեից կվերադառնա: Մեքենայի հետևի դուռը բաց վիճակում արա• ընթացել է: Շուրջ 100 մետր •նալով` կան• է առել, ներսից փակել մեքենայի դուռը և շարունակել ճանապարհը: Նույն օրը ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ իրենք, ինչպես նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը •տնվել են ինտերնետ ակումբում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակիցը և հայտնել, որ դրսում մարդիկ են հավաքվել և իրենց կանչում են: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` թվով մոտ 10 մարդկանց հետ: Ինքը Լևոնին առաջարկել է առանձին խոսել: Մի քանի քայլ առաջանալուց հետո լսել է, որ հետևում կռիվ է և քանի որ իրենք երեք-չորս հո•ով էին, իսկ նրանքª շատ, փորձել են պաշտպանվել: Կռիվը սկսվել է Լևոն Սար•սյանի ընկերներից մեկի հարվածից հետո: Ծեծկռտուքի ժամանակ նկատել է, որ Լևոն Սար•սյանը հանել է դանակը և հայհոյանքներով, ձեռքերը դողալով •նացել է Վազ•են Գրի•որյանի կողմ: Հետո տեսել է, որ վերջինս բռնել է որովայնը և կռացել, որից հետո փախել է: Դրանից հետո փախել են նաև իրենք: Կես ժամ անց տեղեկացել են, որ Վազ•ենը դանակահարված վիճակում •տնվում է հիվանդանոցում: Հարվածի պահն ինքը չի տեսել, միայն տեսել է, որ Լևոնը դանակը ձեռքին, անկանոն շարժելով և ձեռքերը դողալով եկել է իրենց կողմ: Քանի որ Վազ•են Գրի•որյանը տեսողության հետ կապված խնդիրներ ունի, հնարավոր է, որ չի տեսել դանակը և ընդառաջ է •նացել նրան:
Նախաքննության ընթացքում Հ.Մուսինյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Լ.Սար•սյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Արե• Օհանջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը երբ ընկերներով եղել են ինտերնետ ակումբում, եկել է Լևոնը և Համլետին դուրս է կանչել: Ինքը Համլետի հետ դուրս է եկել: Լևոնը Համլետին ասել է, թե ինչ անեմ, որ լավ լինի քո համար, դատ չլինի: Ինքը բարկացել և հարվածել է Լևոնին ու նա հեռացել է: Դրանից հետո իրենք կրկին •նացել են ակումբ ու շարունակել են խաղալ: Որոշ ժամանակ անց ինտերնետ ակումբի աշխատակիցն իրենց ասել է, որ դրսում մարդիկ են հավաքվել և իրենց կանչում են: Իրենք դուրս են եկել: Ինչ որ մեկը հարցրել է ՙԱրե•ը դու ես՚, ինքը ասել է ՙհա՚ ու հարված է ստացել: Դրանից կռիվը սկսվել է: Նրանք մոտ տաս հո•ով էին, իսկ իրենքª չորսով: Պահի տակ տեսել է Լևոն Սար•սյանին ու մոտեցել է նրան: Նրա ձեռքին դանակ կար: Նա դողում էր, •ոռում էր, նորմալ վիճակում չէր: Ինքը տղաներին պահել է, որ չմոտենան և փախել են: Կռվից հետո է իմացել, որ Վազ•ենը դանակահարվել է: Ինքը չի տեսել Վազ•ենը ոնց է ստացել վնասվածքը: Վկա Ա.Օհանջանյանը պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը:
Վկա Արե• Օհանջանյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, իր ընկերներիª Համլետ Մուսինյանի և Գևոր• Գրի•որյանի հետ •տնվել են Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում, երբ պատահական ներս է մտել Լևոն Սար•սյանն ու իրենց կանչել դուրս, որից հետո Համլետ Մուսինյանին ասել է, թե ինչպես անեն, որ հաշտվեն և դատ չլինի: Ինքն այդ ժամանակ միջամտել է խոսակցությանը և ասել ՙարա որ էդքանը մտածում էիր, ինչի էիր բոզություն անում՚ և հետևից ձեռքով ՙթուլափայ՚ հարվածել է Լևոն Սար•սյանի •լխին: Վերջինս սկսել է դողալ և ասել. ՙսպասեք, հեսա •ալիս եմ՚ և կան•նած տեղը դողացել է վախից, փորձել ձեռքն ազատել Համլետ Մուսինյանի ձեռքից, որից հետո շրջվել և •նացել է դեպի իր ավտոմեքենան: Ինքը •նացել է նրա հետևից և ոտքով հարվածել նրա հետույքին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը նստել է իր ավտոմեքենայի ղեկի մոտ: Ինքը բացել է ավտոմեքենայի հետևի դուռը և ասել. ՙարա մի թռի, մինչև երբ ես թռնելու, կան•նի խոսանք, քեզ այստեղ ոչ մեկը չի ուտելու՚: Վերջինս մեքենայի հետևի դուռը բաց վիճակում արա• ընթացել է: Նույն օրը, ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ իրենք, ինչպես նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը կրկին •տնվել են ինտերնետ ակումբում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակից Արտակ Ավետիսյանը և հայտնել, որ դրսում ՙլիքը, տարիքով, ջանով՚ մարդիկ են հավաքվել: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` թվով 10-12 մարդկանց հետ, որից հետո վիճաբանություն է առաջացել իրենց և Լևոն Սար•սյանի ու նրա հետ եկած անձանց միջև, որի ընթացքում Լևոն Սար•սյանը հետևի մասից հանել է ծալովի դանակ, բացել այն, մի ձեռքով բռնել դանակը, իսկ մյուս ձեռքը բռունցք դարձրած պահել ներքև, ամբողջ մարմնով ուժեղ դողացել է, 5-10 վայրկյան այդ վիճակում կան•նել, հայհոյանքներ տվել, աչքերը ՙչռել՚ և ասել. ՙդե եկեք ասեմ արա՚: Դրանից հետո •ոռալով եկել է իրենց կողմ, իսկ Վազ•են Գրի•որյանն ընդառաջ է •նացել նրան: Դրանից հետո վերջինս բռնել է որովայնը և վազել դեպի տան կողմ:
Վկա Գևոր• Գրի•որյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրն ինքն իր ընկերներիª Համլետի և Արե•ի հետ միասին եղել է Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ինտերնետ ակումբում: Կես ժամ անց եկել է Լևոնը: Բարձրացել են վերև և թեթև քաշքշուկ է եղել իրենց միջև: Արե•ը վիրավորել և հարվածել է Լևոնին, որից հետո վերջինս հեռացել է: Ինքը չ•իտի, թե Լևոնն ինչու էր եկել, չի էլ հասկացելª ինչ էին խոսում: Հիմա չի հիշում: Նախաքննության ժամանակ դեպքը թարմ է եղել, դրա համար հիշել է: Գ.Գրի•որյանը հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներն ամբողջությամբ ճիշտ են: Պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը:
Վկա Գևոր• Գրի•որյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, ինքն իր ընկերներիª Համլետ Մուսինյանի և Արե• Օհանջանյանի հետ միասին •տնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում, երբ ակումբ է մտել Լևոն Սար•սյանը և Համլետ Մուսինյանին դուրս կանչել: Նրա հետևից դուրս են եկել նաև իրենք: Լևոն Սար•սյանը Համլետ Մուսինյանին հարցրել է, թե ինչպես կարող են անել, որ դատ չլինի, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ դատ չի լինելու, քանի որ իր նկատմամբ քրեական •ործով վարույթը կարճվել է համաներման ակտ ընդունելու հիմքով: Այդ ժամանակ Արե• Օհանջանյանը Լևոն Սար•սյանին ասել է, որ եթե այդքանը մտածել է, ինչի է ՙբոզություն՚ արել և ձեռքով ՙթուլափայ՚ հարվածել է նրա •լխին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը կան•նած տեղը դողացել է և ասել. ՙհորս արև սպասեք հեսա •ալիս եմ՚: Ավտոմեքենան նստելու ժամանակ Արե• Օհանջանյանը ոտքով հարվածել է Լևոնի հետնամասին, որից հետո նա հեռացել է, իսկ իրենք դուրս են եկել զբոսնելու, որի ընթացքում իրենց է միացել նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը: Մի փոքր զբոսնելուց հետո կրկին •նացել են ինտերնետ ակումբ: Ժամը 24:00-ի սահմաններում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակից Արտակ Ավետիսյանը և հայտնել, որ դրսում ՙլիքը, տարիքով, ջանով՚ մարդիկ են հավաքվել: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` մոտ 10-12 մարդկանց հետ: Լ.Սար•սյանի կողմից բերված տղաներից մեկը Ա.Օհանջանյանին հարցրել է, թե նա է հայհոյել Լևոն Սար•սյանին և լսելով դրական պատասխան` բռունցքով հարվածել է Ա.Օհանջանյանի դեմքին, ինչից հետո սկսվել է խառը ծեծկռտուք: Այդ ընթացքում Լևոն Սար•սյանը •ոտկատեղի հետևի մասից հանել է դանակ, մի ձեռքով բռնել դանակը, իսկ մյուս ձեռքը բռունցք դարձրած պահել ներքև, ուժեղ դողացել է: 5-10 վայրկյան այդ վիճակում կան•նել, կարմրել, հայհոյել և ասել. ՙդե եկեք ասեմ արա՚, որից հետո •ոռալով եկել է իրենց կողմ: Վազ•են Գրի•որյանն ընդառաջ է •նացել նրան, որից հետո Վազ•ենը բռնել է որովայնը և վազել դեպի տան կողմ:
Գ.Գրի•որյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Լ.Սար•սյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Մարիա Ղուկասյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ ինքը •տնվել է տանը, իրենց առաջին հարկի հարևանուհի Կարինե Մովսիսյանը հուզված, խառնված եկել է իրենց տուն և ասել, որ իր ավտոմեքենայով նրա որդուն` Վազ•են Գրի•որյանին տեղափոխեն հիվանդանոց, քանի որ շտապօ•նության ավտոմքենան ուշանում է: Ինքն անմիջապես դուրս է եկել տանից, օ•նել Կարինեին որդուն տեղավորել իր ՙՌաֆ 4՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո վերջինիս տեղափոխել է ՙՆաիրի՚ բժշկական կենտրոն:
Վկա Կարինե Մովսիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, որդին` Վազ•են Գրի•որյանը դուրս է եկել տանից: Նույն օրը ժամը 24:00-ի սահմաններում, շենքի մուտքից լսել է ուժեղ ոտնաձայներ, այնուհետև դռան թակոց: Բացելով դուռը` տեսել է որդուն 2 ձեռքով որովայնը բռնած և նկատելով, որ որոշ օր•աններ դուրս են եկել որովայնից: Անմիջապես զան•ահարել է շտապօ•նություն, բայց քանի որ այն ուշացել է, իրենց հարևանուհի Մարիա Ղուկասյանին է խնդրել որդուն տեղափոխել հիվանդանոց: Այն հարցին, թե ով է հարվածել իրեն, Վազ•են Գրի•որյանը պատասխանել է, որ չ•իտի:
Վկա Անդրեաս Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է Լևոն Սար•սյանի ընկերը: Դեպքի մասին տեղեկացել է Լևոն Սար•սյանի հորից` Վահան Սար•սյանից: Աշխատանքից վերադառնալու ժամանակ ճանապարհին պատահական հանդիպել է Վահան Սար•սյանին, հարցրել է, թե Լևոնն ինչպես է: Նա պատասխանել է, որ որդին •տնվում է քրեակատարողական հիմնարկումª դանակահարության կասկածանքով ձերբակալվել է:
Վկա, Լևոն Սար•սյանի հայրըª Վահան Սար•սյանն օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը: Պատասխանելով հարցերին, հայտնել է, որ ինքը որդու ձեռքին դանակ չի տեսել, միայն նրա ձեռքից վերցրել է բանալիները: Լևոնը շատ վատ, անհասկանալի վիճակում էր: Նա սովորաբար դանակ չի պահում:
Վկա Վահան Սար•սյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, իմանալով, որ որդին •նացել է Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ինտերնետ ակումբª պատճենահանումներ անելու և ուշացել է, ինքը նույնպես •նացել է նրա հետևից, որպեսզի միաժամանակ իր համար •նի ծխախոտ և դեղորայք: Հասնելով ինտերնետ ակումբի մոտ, նկատել է, որ մյուս մայթեզրին ծեծկռտուք է տեղի ունենում: Մտածել է, որ որդին կարող է նրանց մեջ լինել, անցել է ճանապարհը և վիճաբանողների մեջ տեսել նաև իր տղային, ում անվանել են ՙբոզ, բոզի տղա և այլն՚: Ինքն անմիջապես մտել է կռվի մեջ, բռունցքով հարվածել նրանցից մեկին, առանձացրել Լևոնին, խրատել վիճաբանող տղաներին և որդուն նստեցնելով ավտոմեքենան` •նացել են տուն: Ճանապարհին վատացել է Լևոնի ինքնազ•ացողությունը, ինքը կան•նեցրել է մեքենան, որդին փսխել է, որից հետո միայն շարունակել է ճանապարհը: Հետո Լևոնը դուրս է եկել տանից և չի հիշում, թե երբ է վերադարձել տուն:
Դատաբժշական փորձաքննության 21.11.2013թ. թիվ 1978/հ եզրակացության, և ի լրացում այդ եզրակացության, համաձայն Վազ•են Գրի•որյանի ստացած մարմնական վնասվածքներն, ըստ բժշկական փաստաթղթերի, որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած թափանցող վերքի` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, պատճառված է ծակող-կտրող •ործիքով, հնարավոր է •ործի հան•ամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտան• սպառնացող: Վ.Գրի•որյանը վնասվածքը ստանալու պահին կարող էր •տնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում և վերքային խողովակը ունեցել է առջևից` հետ ուղղության:
Դատակենսաբանական փորձաքննության 09.11.2013թ. թիվ 385 եզրակացության համաձայն փորձաքննության ներկայացված տուժող Վազ•են Գրի•որյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակար•ի` պատկանում է 0 խմբին: Փորձաքննության ներկայացված վերնազ•եստի, բաճկոնի և սրբիչի /լաթ/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծա•ման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակար•ի 0 խմբին արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվումª կարող էր առաջանալ տուժող Վ.Գրի•որյանից:
Ամբուլատոր դատահո•եբուժական փորձա•իտական հանձնաժողովի 2014 թվականի մարտի 04-ի թիվ 76/14 եզրակացության համաձայն` Լևոն Սար•սյանը որևէ խրոնիկական հիվանդությամբ չի տառապել և ներկայումս էլ չի տառապում, այլ նա հանդիսանում է ՙՀո•եպես առողջ՚ անձնավորություն: Որպես հո•եկան հիվանդությամբ չտառապող անձ` նա ինչպես արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս, կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի Լևոն Վահանի Սար•սյանին իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ:
Ըստ եզրակացության հո•եբանական մասի` 08.11.2013թ. նկարա•րված հանցավոր արարքը կատարելիս Լևոն Սար•սյանը •տնվել է կումուլյատիվ աֆեկտի վիճակում, ինչն էապես ազդել է նրա •իտակցության և վարքի վրա: Լևոն Սար•սյանի այնպիսի անհատական-հո•եբանական առանձնահատկությունները, ինչպիսիք են, մասնավորապես` էմոտիվությունը, հուզականությունը, իրավիճակային իմպուլսիվությունը, ինքնասիրությունը, անարդարության դեպքում իրավիճակային ըմբոստությունը էապես ազդել են տվյալ իրավիճակում նրա վարքի վրա:
Կրկնակի դատահո•եբանական փորձաքննության 2014 թվականի հուլիսի 03-ի թիվ 14-1263 եզրակացության համաձայն, առաջնային դատահո•եբանական փորձաքննությունն իրականացվել է •իտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայով: Իրեն մեղսա•րվող արարքը կատարելու պահին մեղադրյալ Լևոն Սար•սյանը •տնվել է կոմուլյատիվ աֆեկտի վիճակում, ինչը պայմանավորել է նրա վարքը հետազոտվող իրավիճակում: Աֆեկտի •նահատման իրավաբանական չափանիշների փոփոխության պարա•այում հետևությունը կարող է փոփոխվել: Լ.Սար•սյանի այնպիսի հո•եբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են զ•այունությունը, տպավորվողականությունը, բարձր տա•նապայնացումը ազդել են նրա վարքի վրա հետազոտվող իրավիճակում:
Տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանը 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, •տնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հո•եկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել է Վազ•են Գրի•որյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրի•որյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս կյանքի համար վտան• սպառնացող: Այսինքն, Լ. Սար•սյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, որով նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության՝ հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով:
3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանի անձը բնութա•րող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութա•րվել է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Լևոն Սար•սյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը •տնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը •տնում է, որ տուժող Վազ•են Գրի•որյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ հատուցվել է հանցա•ործությամբ պատճառված վնասը և նա ամբաստանյալից որևէ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատական քննության ժամանակ:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ քննիչի 2014 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Արաբկիրի քննչական բաժնի իրեղեն ապապցույցների պահման համար նախատեսված սենյակում պահվող տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը պետք է վերադարձնել նրան:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լևոն Վահանի Սար•սյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման մեկ (1) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցել Լևոն Վահանի Սար•սյանին 2013 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014 թվականի հուլիսի 8-ը (7 ամիս 23 օր) կալանքի տակ պահելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս (4) ամիս յոթ (7) օր ժամկետով:
Լևոն Վահանի Սար•սյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան ար•ելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վազ•են Գրի•որյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է
Դատավորª Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախա•ահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Դ. Կարապետյանի
պաշտպան` Ե. Սար•սյանի
տուժողª Վ. Գրի•որյանի
2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Վահանի Սար•սյանի, ծնված 1990 թվականի հունիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, սովորում է ԵՊՀ տնտեսա•իտական ֆակուլտետի մա•իստրատուրայի 2-րդ կուրսում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է Արա•ածոտնի մարզի, Թալին քաղաքի Գայի փողոցի 12 տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի Արաբկիր 19 փողոցի 4 շենքի թիվ 28 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի նոյմեբերի 08-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14814913 քրեական •ործը:
2013 թվականի նոյմեբերի 15-ին Լևոն Վահանի Սար•սյանը ձերբակալվել է:
Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի նոյմեբերի 18-ի որոշմամբ Լևոն Վահանի Սար•սյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի 2013 թվականի նոյմեբերի 18-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 08.07.2014թ. որոշմամբ թիվ 14814913 քրեական •ործով մեղադրյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է:
2014 թվականի հուլիսի 08-ի որոշմամբ Լևոն Վահանի Սար•սյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
2014 թվականի հուլիսի 29-ին թիվ 14814913 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հան•ամանքները.
Նախնական քննության մարմինը Լևոն Վահանի Սար•սյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, •տնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հո•եկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել է Վազ•են Սամվելի Գրի•որյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրի•որյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս կյանքի համար վտան• սպառնացող:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականին իր և Համլետ Մուսինյանի միջև տեղի է ունեցել վիճաբանություն, որի արդյունքում ինքը ծեծի է ենթարկվել և տեղափոխվել հիվանդանոց: Նշված դեպքի օրը ինքը •նացել է ինտերնետ ակումբ, որպեսզի արտատպի իր համեր•ի տոմսերը: Այնտեղ հանդիպել է Համլետին ու նրա ընկերներին: Ինքը ցանկություն չի ունեցել շարունակություն տալ և Համլետին ասել է. ՙինչ անենք, որ դատավարությունը վերջանա՚, ինչին նա պատասխանել է, որ արդեն վերջացել է: Այդ ժամանակ Արե•ը հայհոյել ու ձեռքով հարվածել է իրեն: Ինքն աշխատել է խույս տալ հետա•ա բարդություններից, փախել է այդտեղից: Քանի որ ներվային վիճակում է եղել, որոշել է վերադառնալ, խոսել: Բայց էլի իրենց խոսակցությունը չի ստացվել: Նրանք դարձյալ հայհոյանքներ են տվել և հարվածներ հասցրել իրեն: Ինքը շոկային վիճակում է հայտնվել, շատ խորթ զ•ացում էր իր մոտ, հիշում է ինչ որ դրվա•ներ, հայհոյանքներ, հարվածներ: Ըստ երևույթին Վազ•են Գրի•որյանն այդ ժամանակ հայհոյել է իրեն, դրա համար այդ ամենը կատարվել է: Դրանից հետո ինքը շատ վատ հո•եվիճակում է եղել: Դեպքի մանրամասները չի հիշում: Չի հիշում թե դանակը որտեղից է վերցրել: Գուցե մեքենայից է վերցրել: Հոր մեքենան է, դրա համար չ•իտի մեքենայի մեջ դանակ կար, թեª ոչ: Ինքը մարդ չի տարել իր հետ: Ինքը •նացել է վերջակետ դնելու, մտածելով, որ մենակ է, ավելի կ•նահատեն: Իր հետևից եկել է հայրը: Զղջում է, որ Վազ•ենին ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել: Ինքն ընդհանրապես դիտավորություն չի ունեցել որևէ մեկին մարմնական վնասվածք պատճառելու:
Ամբաստանյալին մեղսա•րված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Վազ•են Գրի•որյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, •իշերը, ընկերներով •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել համակար•չային խաղեր խաղալով: Ամեն երեկո ընկերներով լինում են այդ ակումբում: Ինքն ու ընկերները ակումբ են •նացել առանձին: Ակումբի աշխատակիցը մոտեցել է իրենց և ասել, որ դրսում իրենց մարդիկ են հարցնում: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել են քանակով իրենցից շատ մարդկանց: Մայթով քայլել են դեպի վերև, հան•իստ խոսակցություն է եղել: Առաջացել է թեթև քաշքշոց: Քաշքշոցի մեջ Արե•ն էր: Ինքն ու Համլետը մոտեցել են Արե•ին, մասնակցել են քաշքշոցին, ինչի ընթացում ինքը ընկել է •ետնին և բարձրանալով տեսել է, որ որովայնը խոնավ է: Շոշափելով զ•ացել է, որ օր•ան է դուրս եկել, ձեռքերով բռնել է որովայնը և շենքերի բակերով վազել տուն, մորը խնդրել է, որպեսզի շտապօ•նություն զան•ահարի: Իր կարծիքով այնտեղ արմատուրա է եղել և երևի դրա վրա է ընկել: Ինքը համաձայն չէ, որ Լևոն Սար•սյանն է իրեն հարվածել: Չ•իտի թե ինչ է եղել: Հնարավոր է, որ վիճաբանության ժամանակ ինքը հայհոյած, հարվածած լինի: Ըստ իրեն ամբաստանյալն այնտեղ չի եղել: Վ.Գրի•որյանը նաև հայտնեց, որ իրեն պատճառված վնասըª 1.700.000 դրամի չափով վերական•նվել է ամբաստանյալի ազ•ականի կողմից: Ներկայումս ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի հակասության հետ կապված այն մասին, որ հայհոյանք է լսել, •նացել է այդ հայհոյանքի ձայնի կողմ ու ինչ որ մեկին հրել է, որից անմիջապես հետո խոնավություն է զ•ացել, տուժող Վազ•են Գրի•որյանը հայտնել է, որ նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը ճիշտ է:
Վկա Արտակ Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքը եղել է աշնան կողմ: Այդ ժամանակ աշխատել է ինտերնետ ակումբում: Վազ•ենին, Արե•ին, Համլետին ճանաչում է որպես ինտերնետ ակումբի մշտական հաճախորդներ: Դեպքի օրը նրանք •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել են խաղեր խաղալով: Ակումբ են եկել երկու անծանոթ երիտասարդներ և իրեն ասել, որ նշված տղաներին դուրս կանչի: Նրանց •նալուց հետո ինտերնետ ակումբ եկած նոր հաճախորդից է իմացել, որ այդպիսի դեպք է եղել: Վկա Ա.Ավետիսյանը պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը:
Վկա Արտակ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտաս 19 հասցեում •տնվող ինտերնետ ակումբում` որպես օպերատոր: 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին` ժամը 24:00-ին սահմաններում, երբ իրենց մշտական հաճախորդներ Համլետ Մուսինյանը, Արե• Օհանջանյանը, Գևոր• Գրի•որյանը և Վազ•են Գրի•որյանը, •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել են առցանց խաղեր խաղալով, ակումբ են եկել երկու անծանոթ երիտասարդներ և իրեն խնդրել, որ նշված տղաներին դուրս կանչի: Դեպքից հետո ինքը դրսում լսել է հայհոյանքներ, բարձր ձայներ: Մոտ կես ժամ անց ինտերնետ ակումբ է եկել իրեն անծանոթ մի մարդ և հայտնել, որ ՙստեղ մարդ են խփել՚:
Վկա Համլետ Մուսինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. հուլիսին, վիճաբանության մեջ է մտել Լևոն Սար•սյանի հետ, ծեծել է նրան: Դրանից հետո 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, •տնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում և զբաղվել համակար•չային խաղերով: Այդ ժամանակ ինտերնետ ակումբ է •նացել Լևոն Սար•սյանը և դիմելով իրեն ասել, որ եկել է զրուցեն, որպեսզի որևէ դատ չլինի: Ինքը պատասխանել է, որ դատ չի լինելու, քանի որ իր նկատմամբ քրեական •ործը կարճվել է համաներման ակտ ընդունելու հիմքով: Այդ ժամանակ Արե• Օհանջանյանը վիրավորել և ձեռքով հարվածել է Լևոն Սար•սյանի •լխին: Վերջինս ասել է, որ սպասեն մի րոպեից կվերադառնա: Հետո •նացել է դեպի իր ավտոմեքենան, սակայն Արե• Օհանջանյանը •նացել է նրա հետևից և ոտքով հարվածել նրա հետույքին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկի մոտ, որպեսզի վարի այն: Ինքը բացել է մեքենայի դուռը և ասել, որ նա •ա առանձին զրուցելու համար, սակայն վերջինս ասել է, որ մի րոպեից կվերադառնա: Մեքենայի հետևի դուռը բաց վիճակում արա• ընթացել է: Շուրջ 100 մետր •նալով` կան• է առել, ներսից փակել մեքենայի դուռը և շարունակել ճանապարհը: Նույն օրը ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ իրենք, ինչպես նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը •տնվել են ինտերնետ ակումբում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակիցը և հայտնել, որ դրսում մարդիկ են հավաքվել և իրենց կանչում են: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` թվով մոտ 10 մարդկանց հետ: Ինքը Լևոնին առաջարկել է առանձին խոսել: Մի քանի քայլ առաջանալուց հետո լսել է, որ հետևում կռիվ է և քանի որ իրենք երեք-չորս հո•ով էին, իսկ նրանքª շատ, փորձել են պաշտպանվել: Կռիվը սկսվել է Լևոն Սար•սյանի ընկերներից մեկի հարվածից հետո: Ծեծկռտուքի ժամանակ նկատել է, որ Լևոն Սար•սյանը հանել է դանակը և հայհոյանքներով, ձեռքերը դողալով •նացել է Վազ•են Գրի•որյանի կողմ: Հետո տեսել է, որ վերջինս բռնել է որովայնը և կռացել, որից հետո փախել է: Դրանից հետո փախել են նաև իրենք: Կես ժամ անց տեղեկացել են, որ Վազ•ենը դանակահարված վիճակում •տնվում է հիվանդանոցում: Հարվածի պահն ինքը չի տեսել, միայն տեսել է, որ Լևոնը դանակը ձեռքին, անկանոն շարժելով և ձեռքերը դողալով եկել է իրենց կողմ: Քանի որ Վազ•են Գրի•որյանը տեսողության հետ կապված խնդիրներ ունի, հնարավոր է, որ չի տեսել դանակը և ընդառաջ է •նացել նրան:
Նախաքննության ընթացքում Հ.Մուսինյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Լ.Սար•սյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Արե• Օհանջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը երբ ընկերներով եղել են ինտերնետ ակումբում, եկել է Լևոնը և Համլետին դուրս է կանչել: Ինքը Համլետի հետ դուրս է եկել: Լևոնը Համլետին ասել է, թե ինչ անեմ, որ լավ լինի քո համար, դատ չլինի: Ինքը բարկացել և հարվածել է Լևոնին ու նա հեռացել է: Դրանից հետո իրենք կրկին •նացել են ակումբ ու շարունակել են խաղալ: Որոշ ժամանակ անց ինտերնետ ակումբի աշխատակիցն իրենց ասել է, որ դրսում մարդիկ են հավաքվել և իրենց կանչում են: Իրենք դուրս են եկել: Ինչ որ մեկը հարցրել է ՙԱրե•ը դու ես՚, ինքը ասել է ՙհա՚ ու հարված է ստացել: Դրանից կռիվը սկսվել է: Նրանք մոտ տաս հո•ով էին, իսկ իրենքª չորսով: Պահի տակ տեսել է Լևոն Սար•սյանին ու մոտեցել է նրան: Նրա ձեռքին դանակ կար: Նա դողում էր, •ոռում էր, նորմալ վիճակում չէր: Ինքը տղաներին պահել է, որ չմոտենան և փախել են: Կռվից հետո է իմացել, որ Վազ•ենը դանակահարվել է: Ինքը չի տեսել Վազ•ենը ոնց է ստացել վնասվածքը: Վկա Ա.Օհանջանյանը պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը:
Վկա Արե• Օհանջանյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, իր ընկերներիª Համլետ Մուսինյանի և Գևոր• Գրի•որյանի հետ •տնվել են Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում, երբ պատահական ներս է մտել Լևոն Սար•սյանն ու իրենց կանչել դուրս, որից հետո Համլետ Մուսինյանին ասել է, թե ինչպես անեն, որ հաշտվեն և դատ չլինի: Ինքն այդ ժամանակ միջամտել է խոսակցությանը և ասել ՙարա որ էդքանը մտածում էիր, ինչի էիր բոզություն անում՚ և հետևից ձեռքով ՙթուլափայ՚ հարվածել է Լևոն Սար•սյանի •լխին: Վերջինս սկսել է դողալ և ասել. ՙսպասեք, հեսա •ալիս եմ՚ և կան•նած տեղը դողացել է վախից, փորձել ձեռքն ազատել Համլետ Մուսինյանի ձեռքից, որից հետո շրջվել և •նացել է դեպի իր ավտոմեքենան: Ինքը •նացել է նրա հետևից և ոտքով հարվածել նրա հետույքին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը նստել է իր ավտոմեքենայի ղեկի մոտ: Ինքը բացել է ավտոմեքենայի հետևի դուռը և ասել. ՙարա մի թռի, մինչև երբ ես թռնելու, կան•նի խոսանք, քեզ այստեղ ոչ մեկը չի ուտելու՚: Վերջինս մեքենայի հետևի դուռը բաց վիճակում արա• ընթացել է: Նույն օրը, ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ իրենք, ինչպես նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը կրկին •տնվել են ինտերնետ ակումբում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակից Արտակ Ավետիսյանը և հայտնել, որ դրսում ՙլիքը, տարիքով, ջանով՚ մարդիկ են հավաքվել: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` թվով 10-12 մարդկանց հետ, որից հետո վիճաբանություն է առաջացել իրենց և Լևոն Սար•սյանի ու նրա հետ եկած անձանց միջև, որի ընթացքում Լևոն Սար•սյանը հետևի մասից հանել է ծալովի դանակ, բացել այն, մի ձեռքով բռնել դանակը, իսկ մյուս ձեռքը բռունցք դարձրած պահել ներքև, ամբողջ մարմնով ուժեղ դողացել է, 5-10 վայրկյան այդ վիճակում կան•նել, հայհոյանքներ տվել, աչքերը ՙչռել՚ և ասել. ՙդե եկեք ասեմ արա՚: Դրանից հետո •ոռալով եկել է իրենց կողմ, իսկ Վազ•են Գրի•որյանն ընդառաջ է •նացել նրան: Դրանից հետո վերջինս բռնել է որովայնը և վազել դեպի տան կողմ:
Վկա Գևոր• Գրի•որյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրն ինքն իր ընկերներիª Համլետի և Արե•ի հետ միասին եղել է Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ինտերնետ ակումբում: Կես ժամ անց եկել է Լևոնը: Բարձրացել են վերև և թեթև քաշքշուկ է եղել իրենց միջև: Արե•ը վիրավորել և հարվածել է Լևոնին, որից հետո վերջինս հեռացել է: Ինքը չ•իտի, թե Լևոնն ինչու էր եկել, չի էլ հասկացելª ինչ էին խոսում: Հիմա չի հիշում: Նախաքննության ժամանակ դեպքը թարմ է եղել, դրա համար հիշել է: Գ.Գրի•որյանը հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներն ամբողջությամբ ճիշտ են: Պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը:
Վկա Գևոր• Գրի•որյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, ինքն իր ընկերներիª Համլետ Մուսինյանի և Արե• Օհանջանյանի հետ միասին •տնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում, երբ ակումբ է մտել Լևոն Սար•սյանը և Համլետ Մուսինյանին դուրս կանչել: Նրա հետևից դուրս են եկել նաև իրենք: Լևոն Սար•սյանը Համլետ Մուսինյանին հարցրել է, թե ինչպես կարող են անել, որ դատ չլինի, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ դատ չի լինելու, քանի որ իր նկատմամբ քրեական •ործով վարույթը կարճվել է համաներման ակտ ընդունելու հիմքով: Այդ ժամանակ Արե• Օհանջանյանը Լևոն Սար•սյանին ասել է, որ եթե այդքանը մտածել է, ինչի է ՙբոզություն՚ արել և ձեռքով ՙթուլափայ՚ հարվածել է նրա •լխին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը կան•նած տեղը դողացել է և ասել. ՙհորս արև սպասեք հեսա •ալիս եմ՚: Ավտոմեքենան նստելու ժամանակ Արե• Օհանջանյանը ոտքով հարվածել է Լևոնի հետնամասին, որից հետո նա հեռացել է, իսկ իրենք դուրս են եկել զբոսնելու, որի ընթացքում իրենց է միացել նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը: Մի փոքր զբոսնելուց հետո կրկին •նացել են ինտերնետ ակումբ: Ժամը 24:00-ի սահմաններում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակից Արտակ Ավետիսյանը և հայտնել, որ դրսում ՙլիքը, տարիքով, ջանով՚ մարդիկ են հավաքվել: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` մոտ 10-12 մարդկանց հետ: Լ.Սար•սյանի կողմից բերված տղաներից մեկը Ա.Օհանջանյանին հարցրել է, թե նա է հայհոյել Լևոն Սար•սյանին և լսելով դրական պատասխան` բռունցքով հարվածել է Ա.Օհանջանյանի դեմքին, ինչից հետո սկսվել է խառը ծեծկռտուք: Այդ ընթացքում Լևոն Սար•սյանը •ոտկատեղի հետևի մասից հանել է դանակ, մի ձեռքով բռնել դանակը, իսկ մյուս ձեռքը բռունցք դարձրած պահել ներքև, ուժեղ դողացել է: 5-10 վայրկյան այդ վիճակում կան•նել, կարմրել, հայհոյել և ասել. ՙդե եկեք ասեմ արա՚, որից հետո •ոռալով եկել է իրենց կողմ: Վազ•են Գրի•որյանն ընդառաջ է •նացել նրան, որից հետո Վազ•ենը բռնել է որովայնը և վազել դեպի տան կողմ:
Գ.Գրի•որյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Լ.Սար•սյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Մարիա Ղուկասյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ ինքը •տնվել է տանը, իրենց առաջին հարկի հարևանուհի Կարինե Մովսիսյանը հուզված, խառնված եկել է իրենց տուն և ասել, որ իր ավտոմեքենայով նրա որդուն` Վազ•են Գրի•որյանին տեղափոխեն հիվանդանոց, քանի որ շտապօ•նության ավտոմքենան ուշանում է: Ինքն անմիջապես դուրս է եկել տանից, օ•նել Կարինեին որդուն տեղավորել իր ՙՌաֆ 4՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո վերջինիս տեղափոխել է ՙՆաիրի՚ բժշկական կենտրոն:
Վկա Կարինե Մովսիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, որդին` Վազ•են Գրի•որյանը դուրս է եկել տանից: Նույն օրը ժամը 24:00-ի սահմաններում, շենքի մուտքից լսել է ուժեղ ոտնաձայներ, այնուհետև դռան թակոց: Բացելով դուռը` տեսել է որդուն 2 ձեռքով որովայնը բռնած և նկատելով, որ որոշ օր•աններ դուրս են եկել որովայնից: Անմիջապես զան•ահարել է շտապօ•նություն, բայց քանի որ այն ուշացել է, իրենց հարևանուհի Մարիա Ղուկասյանին է խնդրել որդուն տեղափոխել հիվանդանոց: Այն հարցին, թե ով է հարվածել իրեն, Վազ•են Գրի•որյանը պատասխանել է, որ չ•իտի:
Վկա Անդրեաս Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է Լևոն Սար•սյանի ընկերը: Դեպքի մասին տեղեկացել է Լևոն Սար•սյանի հորից` Վահան Սար•սյանից: Աշխատանքից վերադառնալու ժամանակ ճանապարհին պատահական հանդիպել է Վահան Սար•սյանին, հարցրել է, թե Լևոնն ինչպես է: Նա պատասխանել է, որ որդին •տնվում է քրեակատարողական հիմնարկումª դանակահարության կասկածանքով ձերբակալվել է:
Վկա, Լևոն Սար•սյանի հայրըª Վահան Սար•սյանն օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը: Պատասխանելով հարցերին, հայտնել է, որ ինքը որդու ձեռքին դանակ չի տեսել, միայն նրա ձեռքից վերցրել է բանալիները: Լևոնը շատ վատ, անհասկանալի վիճակում էր: Նա սովորաբար դանակ չի պահում:
Վկա Վահան Սար•սյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, իմանալով, որ որդին •նացել է Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ինտերնետ ակումբª պատճենահանումներ անելու և ուշացել է, ինքը նույնպես •նացել է նրա հետևից, որպեսզի միաժամանակ իր համար •նի ծխախոտ և դեղորայք: Հասնելով ինտերնետ ակումբի մոտ, նկատել է, որ մյուս մայթեզրին ծեծկռտուք է տեղի ունենում: Մտածել է, որ որդին կարող է նրանց մեջ լինել, անցել է ճանապարհը և վիճաբանողների մեջ տեսել նաև իր տղային, ում անվանել են ՙբոզ, բոզի տղա և այլն՚: Ինքն անմիջապես մտել է կռվի մեջ, բռունցքով հարվածել նրանցից մեկին, առանձացրել Լևոնին, խրատել վիճաբանող տղաներին և որդուն նստեցնելով ավտոմեքենան` •նացել են տուն: Ճանապարհին վատացել է Լևոնի ինքնազ•ացողությունը, ինքը կան•նեցրել է մեքենան, որդին փսխել է, որից հետո միայն շարունակել է ճանապարհը: Հետո Լևոնը դուրս է եկել տանից և չի հիշում, թե երբ է վերադարձել տուն:
Դատաբժշական փորձաքննության 21.11.2013թ. թիվ 1978/հ եզրակացության, և ի լրացում այդ եզրակացության, համաձայն Վազ•են Գրի•որյանի ստացած մարմնական վնասվածքներն, ըստ բժշկական փաստաթղթերի, որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած թափանցող վերքի` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, պատճառված է ծակող-կտրող •ործիքով, հնարավոր է •ործի հան•ամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտան• սպառնացող: Վ.Գրի•որյանը վնասվածքը ստանալու պահին կարող էր •տնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում և վերքային խողովակը ունեցել է առջևից` հետ ուղղության:
Դատակենսաբանական փորձաքննության 09.11.2013թ. թիվ 385 եզրակացության համաձայն փորձաքննության ներկայացված տուժող Վազ•են Գրի•որյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակար•ի` պատկանում է 0 խմբին: Փորձաքննության ներկայացված վերնազ•եստի, բաճկոնի և սրբիչի /լաթ/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծա•ման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակար•ի 0 խմբին արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվումª կարող էր առաջանալ տուժող Վ.Գրի•որյանից:
Ամբուլատոր դատահո•եբուժական փորձա•իտական հանձնաժողովի 2014 թվականի մարտի 04-ի թիվ 76/14 եզրակացության համաձայն` Լևոն Սար•սյանը որևէ խրոնիկական հիվանդությամբ չի տառապել և ներկայումս էլ չի տառապում, այլ նա հանդիսանում է ՙՀո•եպես առողջ՚ անձնավորություն: Որպես հո•եկան հիվանդությամբ չտառապող անձ` նա ինչպես արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս, կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի Լևոն Վահանի Սար•սյանին իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ:
Ըստ եզրակացության հո•եբանական մասի` 08.11.2013թ. նկարա•րված հանցավոր արարքը կատարելիս Լևոն Սար•սյանը •տնվել է կումուլյատիվ աֆեկտի վիճակում, ինչն էապես ազդել է նրա •իտակցության և վարքի վրա: Լևոն Սար•սյանի այնպիսի անհատական-հո•եբանական առանձնահատկությունները, ինչպիսիք են, մասնավորապես` էմոտիվությունը, հուզականությունը, իրավիճակային իմպուլսիվությունը, ինքնասիրությունը, անարդարության դեպքում իրավիճակային ըմբոստությունը էապես ազդել են տվյալ իրավիճակում նրա վարքի վրա:
Կրկնակի դատահո•եբանական փորձաքննության 2014 թվականի հուլիսի 03-ի թիվ 14-1263 եզրակացության համաձայն, առաջնային դատահո•եբանական փորձաքննությունն իրականացվել է •իտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայով: Իրեն մեղսա•րվող արարքը կատարելու պահին մեղադրյալ Լևոն Սար•սյանը •տնվել է կոմուլյատիվ աֆեկտի վիճակում, ինչը պայմանավորել է նրա վարքը հետազոտվող իրավիճակում: Աֆեկտի •նահատման իրավաբանական չափանիշների փոփոխության պարա•այում հետևությունը կարող է փոփոխվել: Լ.Սար•սյանի այնպիսի հո•եբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են զ•այունությունը, տպավորվողականությունը, բարձր տա•նապայնացումը ազդել են նրա վարքի վրա հետազոտվող իրավիճակում:
Տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանը 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, •տնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հո•եկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել է Վազ•են Գրի•որյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրի•որյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս կյանքի համար վտան• սպառնացող: Այսինքն, Լ. Սար•սյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, որով նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության՝ հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով:
3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանի անձը բնութա•րող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութա•րվել է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Լևոն Սար•սյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը •տնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը •տնում է, որ տուժող Վազ•են Գրի•որյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ հատուցվել է հանցա•ործությամբ պատճառված վնասը և նա ամբաստանյալից որևէ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատական քննության ժամանակ:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ քննիչի 2014 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Արաբկիրի քննչական բաժնի իրեղեն ապապցույցների պահման համար նախատեսված սենյակում պահվող տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը պետք է վերադարձնել նրան:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լևոն Վահանի Սար•սյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման մեկ (1) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցել Լևոն Վահանի Սար•սյանին 2013 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014 թվականի հուլիսի 8-ը (7 ամիս 23 օր) կալանքի տակ պահելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս (4) ամիս յոթ (7) օր ժամկետով:
Լևոն Վահանի Սար•սյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան ար•ելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վազ•են Գրի•որյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը վերադարձնել նրան:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է
Դատավորª Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0110/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 29-07-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0110/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14814913 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Լևոն Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Կոմիտասի 19 հասցեում գործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, գտնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջութանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է Վազգեն Գրիգորյանի որովայնին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով կյանքի համար վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Վահանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Մեղադրյալ Լևոն Սարգսյանի անձնագիրը փակ ծրարով կցված է գործին։ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.11 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 29-07-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 29-07-2014 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 30-07-2014 |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 06-08-2014 |
|---|---|
| Հիմքը | Դատավորի ամենամյա հերթական արձակուրդ |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
Մակագրել
| Երբ | 06-08-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-08-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-08-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-08-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-08-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-12-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 27-12-2014 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0110/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախա•ահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի մասնակցությամբ մեղադրող` Դ. Կարապետյանի պաշտպան` Ե. Սար•սյանի տուժողª Վ. Գրի•որյանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Վահանի Սար•սյանի, ծնված 1990 թվականի հունիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, սովորում է ԵՊՀ տնտեսա•իտական ֆակուլտետի մա•իստրատուրայի 2-րդ կուրսում, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է Արա•ածոտնի մարզի, Թալին քաղաքի Գայի փողոցի 12 տուն հասցեում, բնակվում է Երևան քաղաքի Արաբկիր 19 փողոցի 4 շենքի թիվ 28 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2013 թվականի նոյմեբերի 08-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14814913 քրեական •ործը: 2013 թվականի նոյմեբերի 15-ին Լևոն Վահանի Սար•սյանը ձերբակալվել է: Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի նոյմեբերի 18-ի որոշմամբ Լևոն Վահանի Սար•սյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանի 2013 թվականի նոյմեբերի 18-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 08.07.2014թ. որոշմամբ թիվ 14814913 քրեական •ործով մեղադրյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է: 2014 թվականի հուլիսի 08-ի որոշմամբ Լևոն Վահանի Սար•սյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով: Նույն օրը Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը: 2014 թվականի հուլիսի 29-ին թիվ 14814913 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2.Գործի փաստական հան•ամանքները. Նախնական քննության մարմինը Լևոն Վահանի Սար•սյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, •տնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հո•եկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել է Վազ•են Սամվելի Գրի•որյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրի•որյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս կյանքի համար վտան• սպառնացող: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականին իր և Համլետ Մուսինյանի միջև տեղի է ունեցել վիճաբանություն, որի արդյունքում ինքը ծեծի է ենթարկվել և տեղափոխվել հիվանդանոց: Նշված դեպքի օրը ինքը •նացել է ինտերնետ ակումբ, որպեսզի արտատպի իր համեր•ի տոմսերը: Այնտեղ հանդիպել է Համլետին ու նրա ընկերներին: Ինքը ցանկություն չի ունեցել շարունակություն տալ և Համլետին ասել է. ՙինչ անենք, որ դատավարությունը վերջանա՚, ինչին նա պատասխանել է, որ արդեն վերջացել է: Այդ ժամանակ Արե•ը հայհոյել ու ձեռքով հարվածել է իրեն: Ինքն աշխատել է խույս տալ հետա•ա բարդություններից, փախել է այդտեղից: Քանի որ ներվային վիճակում է եղել, որոշել է վերադառնալ, խոսել: Բայց էլի իրենց խոսակցությունը չի ստացվել: Նրանք դարձյալ հայհոյանքներ են տվել և հարվածներ հասցրել իրեն: Ինքը շոկային վիճակում է հայտնվել, շատ խորթ զ•ացում էր իր մոտ, հիշում է ինչ որ դրվա•ներ, հայհոյանքներ, հարվածներ: Ըստ երևույթին Վազ•են Գրի•որյանն այդ ժամանակ հայհոյել է իրեն, դրա համար այդ ամենը կատարվել է: Դրանից հետո ինքը շատ վատ հո•եվիճակում է եղել: Դեպքի մանրամասները չի հիշում: Չի հիշում թե դանակը որտեղից է վերցրել: Գուցե մեքենայից է վերցրել: Հոր մեքենան է, դրա համար չ•իտի մեքենայի մեջ դանակ կար, թեª ոչ: Ինքը մարդ չի տարել իր հետ: Ինքը •նացել է վերջակետ դնելու, մտածելով, որ մենակ է, ավելի կ•նահատեն: Իր հետևից եկել է հայրը: Զղջում է, որ Վազ•ենին ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել: Ինքն ընդհանրապես դիտավորություն չի ունեցել որևէ մեկին մարմնական վնասվածք պատճառելու: Ամբաստանյալին մեղսա•րված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Վազ•են Գրի•որյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, •իշերը, ընկերներով •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել համակար•չային խաղեր խաղալով: Ամեն երեկո ընկերներով լինում են այդ ակումբում: Ինքն ու ընկերները ակումբ են •նացել առանձին: Ակումբի աշխատակիցը մոտեցել է իրենց և ասել, որ դրսում իրենց մարդիկ են հարցնում: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել են քանակով իրենցից շատ մարդկանց: Մայթով քայլել են դեպի վերև, հան•իստ խոսակցություն է եղել: Առաջացել է թեթև քաշքշոց: Քաշքշոցի մեջ Արե•ն էր: Ինքն ու Համլետը մոտեցել են Արե•ին, մասնակցել են քաշքշոցին, ինչի ընթացում ինքը ընկել է •ետնին և բարձրանալով տեսել է, որ որովայնը խոնավ է: Շոշափելով զ•ացել է, որ օր•ան է դուրս եկել, ձեռքերով բռնել է որովայնը և շենքերի բակերով վազել տուն, մորը խնդրել է, որպեսզի շտապօ•նություն զան•ահարի: Իր կարծիքով այնտեղ արմատուրա է եղել և երևի դրա վրա է ընկել: Ինքը համաձայն չէ, որ Լևոն Սար•սյանն է իրեն հարվածել: Չ•իտի թե ինչ է եղել: Հնարավոր է, որ վիճաբանության ժամանակ ինքը հայհոյած, հարվածած լինի: Ըստ իրեն ամբաստանյալն այնտեղ չի եղել: Վ.Գրի•որյանը նաև հայտնեց, որ իրեն պատճառված վնասըª 1.700.000 դրամի չափով վերական•նվել է ամբաստանյալի ազ•ականի կողմից: Ներկայումս ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի հակասության հետ կապված այն մասին, որ հայհոյանք է լսել, •նացել է այդ հայհոյանքի ձայնի կողմ ու ինչ որ մեկին հրել է, որից անմիջապես հետո խոնավություն է զ•ացել, տուժող Վազ•են Գրի•որյանը հայտնել է, որ նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը ճիշտ է: Վկա Արտակ Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքը եղել է աշնան կողմ: Այդ ժամանակ աշխատել է ինտերնետ ակումբում: Վազ•ենին, Արե•ին, Համլետին ճանաչում է որպես ինտերնետ ակումբի մշտական հաճախորդներ: Դեպքի օրը նրանք •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել են խաղեր խաղալով: Ակումբ են եկել երկու անծանոթ երիտասարդներ և իրեն ասել, որ նշված տղաներին դուրս կանչի: Նրանց •նալուց հետո ինտերնետ ակումբ եկած նոր հաճախորդից է իմացել, որ այդպիսի դեպք է եղել: Վկա Ա.Ավետիսյանը պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը: Վկա Արտակ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Կոմիտաս 19 հասցեում •տնվող ինտերնետ ակումբում` որպես օպերատոր: 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին` ժամը 24:00-ին սահմաններում, երբ իրենց մշտական հաճախորդներ Համլետ Մուսինյանը, Արե• Օհանջանյանը, Գևոր• Գրի•որյանը և Վազ•են Գրի•որյանը, •տնվել են ինտերնետ ակումբում և զբաղվել են առցանց խաղեր խաղալով, ակումբ են եկել երկու անծանոթ երիտասարդներ և իրեն խնդրել, որ նշված տղաներին դուրս կանչի: Դեպքից հետո ինքը դրսում լսել է հայհոյանքներ, բարձր ձայներ: Մոտ կես ժամ անց ինտերնետ ակումբ է եկել իրեն անծանոթ մի մարդ և հայտնել, որ ՙստեղ մարդ են խփել՚: Վկա Համլետ Մուսինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. հուլիսին, վիճաբանության մեջ է մտել Լևոն Սար•սյանի հետ, ծեծել է նրան: Դրանից հետո 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, •տնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում և զբաղվել համակար•չային խաղերով: Այդ ժամանակ ինտերնետ ակումբ է •նացել Լևոն Սար•սյանը և դիմելով իրեն ասել, որ եկել է զրուցեն, որպեսզի որևէ դատ չլինի: Ինքը պատասխանել է, որ դատ չի լինելու, քանի որ իր նկատմամբ քրեական •ործը կարճվել է համաներման ակտ ընդունելու հիմքով: Այդ ժամանակ Արե• Օհանջանյանը վիրավորել և ձեռքով հարվածել է Լևոն Սար•սյանի •լխին: Վերջինս ասել է, որ սպասեն մի րոպեից կվերադառնա: Հետո •նացել է դեպի իր ավտոմեքենան, սակայն Արե• Օհանջանյանը •նացել է նրա հետևից և ոտքով հարվածել նրա հետույքին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը նստել է ավտոմեքենայի ղեկի մոտ, որպեսզի վարի այն: Ինքը բացել է մեքենայի դուռը և ասել, որ նա •ա առանձին զրուցելու համար, սակայն վերջինս ասել է, որ մի րոպեից կվերադառնա: Մեքենայի հետևի դուռը բաց վիճակում արա• ընթացել է: Շուրջ 100 մետր •նալով` կան• է առել, ներսից փակել մեքենայի դուռը և շարունակել ճանապարհը: Նույն օրը ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ իրենք, ինչպես նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը •տնվել են ինտերնետ ակումբում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակիցը և հայտնել, որ դրսում մարդիկ են հավաքվել և իրենց կանչում են: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` թվով մոտ 10 մարդկանց հետ: Ինքը Լևոնին առաջարկել է առանձին խոսել: Մի քանի քայլ առաջանալուց հետո լսել է, որ հետևում կռիվ է և քանի որ իրենք երեք-չորս հո•ով էին, իսկ նրանքª շատ, փորձել են պաշտպանվել: Կռիվը սկսվել է Լևոն Սար•սյանի ընկերներից մեկի հարվածից հետո: Ծեծկռտուքի ժամանակ նկատել է, որ Լևոն Սար•սյանը հանել է դանակը և հայհոյանքներով, ձեռքերը դողալով •նացել է Վազ•են Գրի•որյանի կողմ: Հետո տեսել է, որ վերջինս բռնել է որովայնը և կռացել, որից հետո փախել է: Դրանից հետո փախել են նաև իրենք: Կես ժամ անց տեղեկացել են, որ Վազ•ենը դանակահարված վիճակում •տնվում է հիվանդանոցում: Հարվածի պահն ինքը չի տեսել, միայն տեսել է, որ Լևոնը դանակը ձեռքին, անկանոն շարժելով և ձեռքերը դողալով եկել է իրենց կողմ: Քանի որ Վազ•են Գրի•որյանը տեսողության հետ կապված խնդիրներ ունի, հնարավոր է, որ չի տեսել դանակը և ընդառաջ է •նացել նրան: Նախաքննության ընթացքում Հ.Մուսինյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Լ.Սար•սյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ: Վկա Արե• Օհանջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը երբ ընկերներով եղել են ինտերնետ ակումբում, եկել է Լևոնը և Համլետին դուրս է կանչել: Ինքը Համլետի հետ դուրս է եկել: Լևոնը Համլետին ասել է, թե ինչ անեմ, որ լավ լինի քո համար, դատ չլինի: Ինքը բարկացել և հարվածել է Լևոնին ու նա հեռացել է: Դրանից հետո իրենք կրկին •նացել են ակումբ ու շարունակել են խաղալ: Որոշ ժամանակ անց ինտերնետ ակումբի աշխատակիցն իրենց ասել է, որ դրսում մարդիկ են հավաքվել և իրենց կանչում են: Իրենք դուրս են եկել: Ինչ որ մեկը հարցրել է ՙԱրե•ը դու ես՚, ինքը ասել է ՙհա՚ ու հարված է ստացել: Դրանից կռիվը սկսվել է: Նրանք մոտ տաս հո•ով էին, իսկ իրենքª չորսով: Պահի տակ տեսել է Լևոն Սար•սյանին ու մոտեցել է նրան: Նրա ձեռքին դանակ կար: Նա դողում էր, •ոռում էր, նորմալ վիճակում չէր: Ինքը տղաներին պահել է, որ չմոտենան և փախել են: Կռվից հետո է իմացել, որ Վազ•ենը դանակահարվել է: Ինքը չի տեսել Վազ•ենը ոնց է ստացել վնասվածքը: Վկա Ա.Օհանջանյանը պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը: Վկա Արե• Օհանջանյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, իր ընկերներիª Համլետ Մուսինյանի և Գևոր• Գրի•որյանի հետ •տնվել են Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում, երբ պատահական ներս է մտել Լևոն Սար•սյանն ու իրենց կանչել դուրս, որից հետո Համլետ Մուսինյանին ասել է, թե ինչպես անեն, որ հաշտվեն և դատ չլինի: Ինքն այդ ժամանակ միջամտել է խոսակցությանը և ասել ՙարա որ էդքանը մտածում էիր, ինչի էիր բոզություն անում՚ և հետևից ձեռքով ՙթուլափայ՚ հարվածել է Լևոն Սար•սյանի •լխին: Վերջինս սկսել է դողալ և ասել. ՙսպասեք, հեսա •ալիս եմ՚ և կան•նած տեղը դողացել է վախից, փորձել ձեռքն ազատել Համլետ Մուսինյանի ձեռքից, որից հետո շրջվել և •նացել է դեպի իր ավտոմեքենան: Ինքը •նացել է նրա հետևից և ոտքով հարվածել նրա հետույքին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը նստել է իր ավտոմեքենայի ղեկի մոտ: Ինքը բացել է ավտոմեքենայի հետևի դուռը և ասել. ՙարա մի թռի, մինչև երբ ես թռնելու, կան•նի խոսանք, քեզ այստեղ ոչ մեկը չի ուտելու՚: Վերջինս մեքենայի հետևի դուռը բաց վիճակում արա• ընթացել է: Նույն օրը, ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ իրենք, ինչպես նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը կրկին •տնվել են ինտերնետ ակումբում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակից Արտակ Ավետիսյանը և հայտնել, որ դրսում ՙլիքը, տարիքով, ջանով՚ մարդիկ են հավաքվել: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` թվով 10-12 մարդկանց հետ, որից հետո վիճաբանություն է առաջացել իրենց և Լևոն Սար•սյանի ու նրա հետ եկած անձանց միջև, որի ընթացքում Լևոն Սար•սյանը հետևի մասից հանել է ծալովի դանակ, բացել այն, մի ձեռքով բռնել դանակը, իսկ մյուս ձեռքը բռունցք դարձրած պահել ներքև, ամբողջ մարմնով ուժեղ դողացել է, 5-10 վայրկյան այդ վիճակում կան•նել, հայհոյանքներ տվել, աչքերը ՙչռել՚ և ասել. ՙդե եկեք ասեմ արա՚: Դրանից հետո •ոռալով եկել է իրենց կողմ, իսկ Վազ•են Գրի•որյանն ընդառաջ է •նացել նրան: Դրանից հետո վերջինս բռնել է որովայնը և վազել դեպի տան կողմ: Վկա Գևոր• Գրի•որյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրն ինքն իր ընկերներիª Համլետի և Արե•ի հետ միասին եղել է Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ինտերնետ ակումբում: Կես ժամ անց եկել է Լևոնը: Բարձրացել են վերև և թեթև քաշքշուկ է եղել իրենց միջև: Արե•ը վիրավորել և հարվածել է Լևոնին, որից հետո վերջինս հեռացել է: Ինքը չ•իտի, թե Լևոնն ինչու էր եկել, չի էլ հասկացելª ինչ էին խոսում: Հիմա չի հիշում: Նախաքննության ժամանակ դեպքը թարմ է եղել, դրա համար հիշել է: Գ.Գրի•որյանը հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներն ամբողջությամբ ճիշտ են: Պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը: Վկա Գևոր• Գրի•որյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 22:00-ի սահմաններում, ինքն իր ընկերներիª Համլետ Մուսինյանի և Արե• Օհանջանյանի հետ միասին •տնվել է Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբում, երբ ակումբ է մտել Լևոն Սար•սյանը և Համլետ Մուսինյանին դուրս կանչել: Նրա հետևից դուրս են եկել նաև իրենք: Լևոն Սար•սյանը Համլետ Մուսինյանին հարցրել է, թե ինչպես կարող են անել, որ դատ չլինի, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ դատ չի լինելու, քանի որ իր նկատմամբ քրեական •ործով վարույթը կարճվել է համաներման ակտ ընդունելու հիմքով: Այդ ժամանակ Արե• Օհանջանյանը Լևոն Սար•սյանին ասել է, որ եթե այդքանը մտածել է, ինչի է ՙբոզություն՚ արել և ձեռքով ՙթուլափայ՚ հարվածել է նրա •լխին, որից հետո Լևոն Սար•սյանը կան•նած տեղը դողացել է և ասել. ՙհորս արև սպասեք հեսա •ալիս եմ՚: Ավտոմեքենան նստելու ժամանակ Արե• Օհանջանյանը ոտքով հարվածել է Լևոնի հետնամասին, որից հետո նա հեռացել է, իսկ իրենք դուրս են եկել զբոսնելու, որի ընթացքում իրենց է միացել նաև իրենց մյուս ընկերըª Վազ•են Գրի•որյանը: Մի փոքր զբոսնելուց հետո կրկին •նացել են ինտերնետ ակումբ: Ժամը 24:00-ի սահմաններում, ներս է մտել ինտերնետ ակումբի աշխատակից Արտակ Ավետիսյանը և հայտնել, որ դրսում ՙլիքը, տարիքով, ջանով՚ մարդիկ են հավաքվել: Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և տեսել Լևոն Սար•սյանին` մոտ 10-12 մարդկանց հետ: Լ.Սար•սյանի կողմից բերված տղաներից մեկը Ա.Օհանջանյանին հարցրել է, թե նա է հայհոյել Լևոն Սար•սյանին և լսելով դրական պատասխան` բռունցքով հարվածել է Ա.Օհանջանյանի դեմքին, ինչից հետո սկսվել է խառը ծեծկռտուք: Այդ ընթացքում Լևոն Սար•սյանը •ոտկատեղի հետևի մասից հանել է դանակ, մի ձեռքով բռնել դանակը, իսկ մյուս ձեռքը բռունցք դարձրած պահել ներքև, ուժեղ դողացել է: 5-10 վայրկյան այդ վիճակում կան•նել, կարմրել, հայհոյել և ասել. ՙդե եկեք ասեմ արա՚, որից հետո •ոռալով եկել է իրենց կողմ: Վազ•են Գրի•որյանն ընդառաջ է •նացել նրան, որից հետո Վազ•ենը բռնել է որովայնը և վազել դեպի տան կողմ: Գ.Գրի•որյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Լ.Սար•սյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ: Վկա Մարիա Ղուկասյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 24:00-ի սահմաններում, երբ ինքը •տնվել է տանը, իրենց առաջին հարկի հարևանուհի Կարինե Մովսիսյանը հուզված, խառնված եկել է իրենց տուն և ասել, որ իր ավտոմեքենայով նրա որդուն` Վազ•են Գրի•որյանին տեղափոխեն հիվանդանոց, քանի որ շտապօ•նության ավտոմքենան ուշանում է: Ինքն անմիջապես դուրս է եկել տանից, օ•նել Կարինեին որդուն տեղավորել իր ՙՌաֆ 4՚ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո վերջինիս տեղափոխել է ՙՆաիրի՚ բժշկական կենտրոն: Վկա Կարինե Մովսիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, որդին` Վազ•են Գրի•որյանը դուրս է եկել տանից: Նույն օրը ժամը 24:00-ի սահմաններում, շենքի մուտքից լսել է ուժեղ ոտնաձայներ, այնուհետև դռան թակոց: Բացելով դուռը` տեսել է որդուն 2 ձեռքով որովայնը բռնած և նկատելով, որ որոշ օր•աններ դուրս են եկել որովայնից: Անմիջապես զան•ահարել է շտապօ•նություն, բայց քանի որ այն ուշացել է, իրենց հարևանուհի Մարիա Ղուկասյանին է խնդրել որդուն տեղափոխել հիվանդանոց: Այն հարցին, թե ով է հարվածել իրեն, Վազ•են Գրի•որյանը պատասխանել է, որ չ•իտի: Վկա Անդրեաս Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը հանդիսանում է Լևոն Սար•սյանի ընկերը: Դեպքի մասին տեղեկացել է Լևոն Սար•սյանի հորից` Վահան Սար•սյանից: Աշխատանքից վերադառնալու ժամանակ ճանապարհին պատահական հանդիպել է Վահան Սար•սյանին, հարցրել է, թե Լևոնն ինչպես է: Նա պատասխանել է, որ որդին •տնվում է քրեակատարողական հիմնարկումª դանակահարության կասկածանքով ձերբակալվել է: Վկա, Լևոն Սար•սյանի հայրըª Վահան Սար•սյանն օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Պնդել է նախաքննության ժամանակ տված իր ցուցմունքը: Պատասխանելով հարցերին, հայտնել է, որ ինքը որդու ձեռքին դանակ չի տեսել, միայն նրա ձեռքից վերցրել է բանալիները: Լևոնը շատ վատ, անհասկանալի վիճակում էր: Նա սովորաբար դանակ չի պահում: Վկա Վահան Սար•սյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, իմանալով, որ որդին •նացել է Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ինտերնետ ակումբª պատճենահանումներ անելու և ուշացել է, ինքը նույնպես •նացել է նրա հետևից, որպեսզի միաժամանակ իր համար •նի ծխախոտ և դեղորայք: Հասնելով ինտերնետ ակումբի մոտ, նկատել է, որ մյուս մայթեզրին ծեծկռտուք է տեղի ունենում: Մտածել է, որ որդին կարող է նրանց մեջ լինել, անցել է ճանապարհը և վիճաբանողների մեջ տեսել նաև իր տղային, ում անվանել են ՙբոզ, բոզի տղա և այլն՚: Ինքն անմիջապես մտել է կռվի մեջ, բռունցքով հարվածել նրանցից մեկին, առանձացրել Լևոնին, խրատել վիճաբանող տղաներին և որդուն նստեցնելով ավտոմեքենան` •նացել են տուն: Ճանապարհին վատացել է Լևոնի ինքնազ•ացողությունը, ինքը կան•նեցրել է մեքենան, որդին փսխել է, որից հետո միայն շարունակել է ճանապարհը: Հետո Լևոնը դուրս է եկել տանից և չի հիշում, թե երբ է վերադարձել տուն: Դատաբժշական փորձաքննության 21.11.2013թ. թիվ 1978/հ եզրակացության, և ի լրացում այդ եզրակացության, համաձայն Վազ•են Գրի•որյանի ստացած մարմնական վնասվածքներն, ըստ բժշկական փաստաթղթերի, որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած թափանցող վերքի` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, պատճառված է ծակող-կտրող •ործիքով, հնարավոր է •ործի հան•ամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտան• սպառնացող: Վ.Գրի•որյանը վնասվածքը ստանալու պահին կարող էր •տնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում և վերքային խողովակը ունեցել է առջևից` հետ ուղղության: Դատակենսաբանական փորձաքննության 09.11.2013թ. թիվ 385 եզրակացության համաձայն փորձաքննության ներկայացված տուժող Վազ•են Գրի•որյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակար•ի` պատկանում է 0 խմբին: Փորձաքննության ներկայացված վերնազ•եստի, բաճկոնի և սրբիչի /լաթ/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծա•ման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակար•ի 0 խմբին արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվումª կարող էր առաջանալ տուժող Վ.Գրի•որյանից: Ամբուլատոր դատահո•եբուժական փորձա•իտական հանձնաժողովի 2014 թվականի մարտի 04-ի թիվ 76/14 եզրակացության համաձայն` Լևոն Սար•սյանը որևէ խրոնիկական հիվանդությամբ չի տառապել և ներկայումս էլ չի տառապում, այլ նա հանդիսանում է ՙՀո•եպես առողջ՚ անձնավորություն: Որպես հո•եկան հիվանդությամբ չտառապող անձ` նա ինչպես արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս, կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի Լևոն Վահանի Սար•սյանին իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Ըստ եզրակացության հո•եբանական մասի` 08.11.2013թ. նկարա•րված հանցավոր արարքը կատարելիս Լևոն Սար•սյանը •տնվել է կումուլյատիվ աֆեկտի վիճակում, ինչն էապես ազդել է նրա •իտակցության և վարքի վրա: Լևոն Սար•սյանի այնպիսի անհատական-հո•եբանական առանձնահատկությունները, ինչպիսիք են, մասնավորապես` էմոտիվությունը, հուզականությունը, իրավիճակային իմպուլսիվությունը, ինքնասիրությունը, անարդարության դեպքում իրավիճակային ըմբոստությունը էապես ազդել են տվյալ իրավիճակում նրա վարքի վրա: Կրկնակի դատահո•եբանական փորձաքննության 2014 թվականի հուլիսի 03-ի թիվ 14-1263 եզրակացության համաձայն, առաջնային դատահո•եբանական փորձաքննությունն իրականացվել է •իտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայով: Իրեն մեղսա•րվող արարքը կատարելու պահին մեղադրյալ Լևոն Սար•սյանը •տնվել է կոմուլյատիվ աֆեկտի վիճակում, ինչը պայմանավորել է նրա վարքը հետազոտվող իրավիճակում: Աֆեկտի •նահատման իրավաբանական չափանիշների փոփոխության պարա•այում հետևությունը կարող է փոփոխվել: Լ.Սար•սյանի այնպիսի հո•եբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են զ•այունությունը, տպավորվողականությունը, բարձր տա•նապայնացումը ազդել են նրա վարքի վրա հետազոտվող իրավիճակում: Տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանը 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում •ործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, •տնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հո•եկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել է Վազ•են Գրի•որյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրի•որյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս կյանքի համար վտան• սպառնացող: Այսինքն, Լ. Սար•սյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, որով նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության՝ հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով: 3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Լևոն Սար•սյանի անձը բնութա•րող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութա•րվել է դրական: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ առկա չեն: Հաշվի առնելով Լևոն Սար•սյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը •տնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը •տնում է, որ տուժող Վազ•են Գրի•որյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ հատուցվել է հանցա•ործությամբ պատճառված վնասը և նա ամբաստանյալից որևէ նյութական պահանջ չունի, որի մասին տուժողը հայտնել է դատական քննության ժամանակ: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ քննիչի 2014 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Արաբկիրի քննչական բաժնի իրեղեն ապապցույցների պահման համար նախատեսված սենյակում պահվող տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը պետք է վերադարձնել նրան: Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Լևոն Վահանի Սար•սյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 114 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման մեկ (1) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցել Լևոն Վահանի Սար•սյանին 2013 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014 թվականի հուլիսի 8-ը (7 ամիս 23 օր) կալանքի տակ պահելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս (4) ամիս յոթ (7) օր ժամկետով: Լևոն Վահանի Սար•սյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան ար•ելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Լևոն Վահանի Սար•սյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող Վազ•են Գրի•որյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող տուժող Վազ•են Գրի•որյանի բաճկոնը, վերնազ•եստը և սրբիչը վերադարձնել նրան: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր` ստորա•րություն Բնա•րի հետ ճիշտ է Դատավորª Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-12-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 340,193, 123 |
| Այլ նշումներ | Ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձնագիրը՝ կցված 2-րդ հատորին |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր՝ 340, 193, 123 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձնագիրը՝ կցված 2-րդ հատորին |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 27-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր՝ 340, 193, 123 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-1246/15 |
| Այլ նշումներ | Ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձնագիրը՝ կցված 2-րդ հատորին |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 30-01-2015 |
|---|
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 13-04-2015 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | 3հատոր-1ին հատոր`340,2րդ հատոր`193 թերթ,3րդ հատոր`195 թերթ և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձնագիրը |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-04-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 15-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 340,193, 210 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 15-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 340,193, 210 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0110/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-01-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-01-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Լևոն Սարգսյան Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Լևոն Վահանի Սարգսյանի /ՀՀ քր օր-ի 114 հոդ. 2-րդ մասով - ազատազրկում 1 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 69 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 4 ամիս 7 օր ժամկետով / վերաբերյալ 27.12.2014թ. դատավճիռը և Լևոն Սարգսյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 ամիս 23 օր ժամկետով կամ Լևոն Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը` 4 ամիս 7 օր ժամկետով ազատազրկումը , ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 22-01-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 30-01-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Առդիր` քր. գործը 3 հատոր. 1-ինը` 340 թերթ, 2-րդը` 193 թերթ, 3-րդը` 123 թերթ և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձնագիրը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 30-01-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատախազի, պաշտպան և տուժողի չներկայանալու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 02-03-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-03-2015 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով մեղմացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԱՔԴ/0110/01/14 Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյանի ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 02 մարտի 2015թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Դ.Կարապետյանի պաշտպան` Ե.Սարգսյանի ամբաստանյալ` Լ.Սարգսյանի դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 14814913 քրեական գործը հարուցվել է 08.11.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մանուկյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և նույն որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: 2. 2013թ. նոյեմբերի 15-ին Լ.Սարգսյանը ձերբակալվել է: 3. Նախաքննության մարմնի 2013թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ Լ.Սարգսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 4. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 5. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հունվարի 10-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 6. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 10-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակիորեն և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով: 7. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. ապրիլի 09-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակիորեն և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով: 8. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մայիսի 07-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 9. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 08.07.2014թ. որոշմամբ թիվ 14814913 քրեական գործով մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է: 10. Նախաքննության մարմնի 08.07.2014թ. որոշմամբ Լ.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 11. Նույն մարմնի 08.07.2014թ. որոշմամբ մեղադրյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 12. 29.07.2014թ. Լ.Սարգսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 13. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 29.07.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ընդունվել է վարույթ: 14. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանի 08.08.2014թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 15.08.2014թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 15. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճռով Լ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատժին հաշվակցվել է Լ.Սարգսյանին 2013թ. նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014թ. հուլիսի 8-ը /7 ամիս 23 օր/ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ժամկետով: Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 22.01.2015թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ե.Սարգսյանը: 17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 30.01.2015թ. որոշմամբ պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2015թ. փետրվարի 24-ին: Գործի փաստական հանգամանքները. 18. Լ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2013 թվականի նոյեմբերի 7-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի թիվ 19 հասցեում գործող ինտերնետ ակումբի դիմաց, գտնվելով կումուլյատիվ աֆեկտի հետևանքով առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է Վազգեն Սամվելի Գրիգորյանի որովայնին` պատճառելով կտրած-ծակած թափանցող վերք` ճարպոնի, լյարդի և ստամոքսի առաջային պատի վնասումով, ինչի հետևանքով Վ.Գրիգորյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս` կյանքի համար վտանգ սպառնացող: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 19. Պաշտպան Ե.Սարգսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 27.12.2014թ. կայացրած թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/14 դատավճռով Լ.Սարգսյանի նկատմամբ թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Լ.Սարգսյանի վերաբերյալ կայացված դատավճռում դատարանը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ և 61-րդ հոդվածները, այնուհետև նշել է. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը։ Որպես ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել է և զղջում Է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված աժերում ծառայության ընթացքում բնաթագրվել է դրական։ Ամբաստանյայի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն>>։ Վերը նշված հանգամանքների գնահատման արդյունքում դատարանը գտել է, որ Լ.Սարգսյանին պետք է դատապարտի 1/մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկման, քանի որ ըստ դատարանի` միայն այդ պատիժը նշանակելով կարելի է հասնել պատժի նպատակներին։ Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի այս հետևությունն անհիմն է, իսկ նշանակված պատիժն էլ ակնհայտ խիստ է և չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի անձին, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված կարգով` սույն դատավճիռը բեկանելու հիմք է։ Օրենսդիրը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման դեպքում գործի որոշակի հանգամանքներով և ամբաստանյալի անձով պայմանավորված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև մեկ տարի ժամկետով ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելով, որ այդ նպատակներին հնարավոր է հասնել անգամ 3 ամիս ժամկետով ազատազրկում նշանակելով, ավելին՝ նույնիսկ 2-3 ամիս կալանք նշանակելով։ Եթե դատարանը Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափը որոշելիս ճիշտ գնահատեր Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող բոլոր հանգամանքները, ինչպես նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, ապա կհամոզվեր, որ այս դեպքում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել նաև առավել մեղմ պատժաչափ նշանակելով, հատկապես եթե հաշվի առնենք, որ նա արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր գտնվել է կալանքի տակ։ Այս առումով հարկ է համարել նշել, որ Հ.Հարությանյանի վերաբերյալ 2007թ. մարտի 30-ին կայացված թիվ ՎԲ-50/07 որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. <<Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ գնահատումը /ընտանեկան դրությանը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն/>>։ Սակայն դատարանը վերը նշված որոշման մեջ արտահայտված պարտադիր իրավական դիրքորոշումների անտեսմամբ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափը որոշելիս հաշվի չի առել նրա անձը բնութագրող մի շարք էական հանգամանքները, մասնավորապես, որ նա երիտասարդ է՝ 25 տարեկան /1990թ. ծնված/, ուսանող է, սովորում է Երևանի պետական համալսարանում, ունի մշտական բնակության վայր, ոչ միայն դատվածության չունի, այլ նաև մեղսագրվող արարքը կատարել է առաջին անգամ, երաժիշտ է և զբաղվում է երաժշտական գործունեությամբ։ Բացի այդ, ինչպես հայտնի է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նախատեսված հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները, սակայն Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջների խախտմամբ դատարանը հաշվի չի առել Լ.Սարգսյանի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող այս հանգամանքը, քանի որ չնայած այն հանգամանքին, որ տուժող Վազգեն Գրիգորյանը քաղաքացիական հայց կամ որևէ նյութական պահանջ չի ներկայացրել Լ.Սարգսյանի նկատմամբ, սակայն վերջինս հանցանքի կատարումից հետո ազգականի միջոցով կամովին հատուցել է հանցագործության պատճառված նյութական վնասը, ինչը հաստատվել է քրեական գործի նյութերում առկա ստացականով, ինչպես նաև տուժողի ցուցմունքով։ Եթե դատարանը հաշվի առներ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից պարտադիր համարվող բոլոր վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով նախատեսված հանգամանքը, ապա միանշանակ կգար այն համոզման, որ Լ.Սարգսյանի պարագայում պատժի նպատակներին կարելի է հասնել նաև նրա նկատմամբ 7 ամիս 23 օր ժամկետով ազատազրկում նշանակելու միջոցով, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներից առնվազն երկուսը՝ սոցիալական արդարության վերականգնումը և նոր հանցագործությունների կանխումը, ակնհայտորեն արդեն իսկ իրականացվել են, քանզի հանցագործությունը կատարելուց հետո Լ.Սարգսյանն արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր ժամկետով զրկվել է ազատությունից և գտնվել է կալանքի տակ /այստեղ հարկ է նկատի ունենալ, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցազործությունը որպես պատիժ է նախատեսում նույնիսկ կալանքը երկուսից երեք ամիս ժամկետով/, բացի այդ, հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, տուժողը նրա նկատմամբ որևէ բողոք չի ներկայացրել, իսկ դատարանին էլ խնդրել է նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։ Իսկ ինչ վերաբերում է պատժի երրորդ նպատակին՝ Լ.Սարգսյանին ուղղելուն, ապա տեղին է նշել, որ 7 ամիս 23 օր ժամկետով ազատությունից զրկվելով և մեկուսացվելով հասարակությունից, Լ.Սարգսյանը բավականին զրկանքներ է կրել, որոնք բնականաբար ուղղել են նրան, չնայած որ չեն կարող ի նկատի չունենալ, որ նա հանցանքը կատարել է տուժողի և նրա ընկերների կողմից նրա նկատմամբ պարբերաբար գործադրված բռնության, ծաղրուծանակի, ծանր վիրավորանքների հետևանքով հանկարծակի առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի/կոմուլյատիվ աֆեկտի/ վիճակում։ Այս առումով խիստ էական նշանակություն ունեն այն հանգամանքները, որ նախքան հանցանքը կատարելը Լ.Սարգսյանը հեռակա կարգով սովորել է ԵՊՀ տնտեսագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրայում, սակայն սույն դեպքերով պայմանավորված` 2013/2014 ուստարվա ուսման վարձը չվճարելու և քննաշրջանին չմասնակցելու պատճառով ազատվել է համալսարանից /համապատասխան տեղեկանքը ներկայացվել է դատարանին և կցվել է քրեական գործին/, սակայն կալանքից ազատվելուց հետո նա կրկին ընդունվել է ԵՊՀ և շարունակում է ուսումը /համապատասխան տեղեկանքը կներկայացվի լրացուցիչ/։ Բացի այդ, Լ.Սարգսյանը կրկին վերաինտեգրվելով հասարակությանը, ստեղծել է մի քանի մասնակիցներից բաղկացած երաժշտական խումբ և նույնիսկ ժամանցի վայրերում հաջողությամբ ելույթներ են ունենում։ Այս պայմաններում, երբ կալանքից ազատվելուց հետո Լ.Սարգսյանն արդեն իսկ շուրջ 7 ամիս է գտնվում է ազատության մեջ, վերաինտեգրվել է հասարակությանը, շարունակում է ուսումը, զբաղվում է ստեղծագործական և հանրօգուտ աշխատանքով, ունի զարգացման էական հեռանկարներ, մի՞թե որևէ մեկը կարող է պնդել, որ այսքան ժամանակ անց, այնուամենայնիվ, Լ.Սարգսյանը ևս 4 ամիս 7 օր պետք է գտնվի անազատության մեջ, որպեսզի ուղղվի։ Իսկ ու՞ր մնաց մարդասիրության սկզբունքր, մի՞թե ակնհայտ չէ, որ սույն պարագայում այդ 4 ամիս 7 օր ժամկետով ազատազրկումը, որը Լ.Սարգսյանը դեռևս պետք է կրի, ավելի շատ բացասական հետևանքներ կունենա ինչպես Լ.Սարգսյանի, այնպես էլ նրա հետ սոցիալական կապեր ունեցող հասարակության անդամների համար, քան դրական, ինչը, որ չի կարող լինել ինչպես պատժի, այնպես էլ դատարանի նպատակը։ Ինչ վերաբերում է դատավճիռ կայացնելիս դատարանի կողմից պարտադիր լուծման ենթակա մյուս՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետով նախատեսված այն հարցին, թե ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանն արդյոք պե՞տք Է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժր, ապա դատարանն ակնհայտորեն խախտել է նշված հոդվածի պահանջը և դատավճռում այդ հարցը չի լուծել։ Օրենսդրի կողմից դատարանի համար պարտադիր պահանջ է սահմանվել՝ կոնկրետ գործի տվյալներից ելնելով դատավճռում հստակ պատճառաբանել ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը՝ հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը, սակայն դատարանն անտեսելով և խախտելով վերը նշված նորմերի պահանջները, դատավճռում զուտ ձևական նկատառումներից ելնելով այդ կապակցությամբ ընդամենը նշել է, որ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ <<պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի>>։ Որևէ այլ միտք այս կապակցությամբ դատավճռում հնարավոր չէ գտնել։ Ակնհայտ է, որ դատարանի կողմից դատավճռում նշված այս տողերը որևէ պարագայում չեն կարող համարվել բավարար պատճառաբանություն կամ հիմնավորում, թե ի վերջո ինչու՞ տվյալ դեպքում առանց պատիժը ռեալ կրելու հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակների իրացմանը։ Դատարանի կողմից այս կապակցությամբ նշված այդ մեկն տողն այնքան վերացական և ընդհանրական է՝ առանց որևէ հստակության և հիմնավորման, որ այն, առանց բացառության, հնարավոր է նշել յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ դատավճռում և դրանով բացառել նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը, սակայն հասկանալի է, որ դատավճռում նշված բոլոր հետևությունները և որոշումները պատճառաբանելու պահանջ սահմանելիս օրենսդիրը դա ի նկատի չի ունեցել։ Այսինքն, ստացվել է, որ դատարանի դատավճիռը նաև պատճառաբանված չէ, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածով նախատեսված քրեադատավառանան նորմի էական խախտում է, որն ագդել է սույն քրեական գործի ելքի՝ դրանով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ինչն էլ սույն դատավճիռը բեկանելու ևս մեկ հիմք է։ Լ.Սարգսյանի անձը բնութագրող, նրա պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները մանրամասնորեն նշվել են բողոքում, սակայն այդ առումով խիստ էական են նաև այն հանգամանքները, որ հանցանքը կատարելուց հետո Լ.Սարգսյանը չի թաքնվել վարույթն իրականացնող մարմնից, չի խոչընդոտել նախաքննությանը և դատաքննությանը, ավելին՝ նախաքննության ընթացքում և դատարանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել մեղսագրվող արարքում, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, անգամ միջնորդել է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, որպիսի հանգամանքները վերը նշված մյուս հանգամանքների հետ միասին, վերը հիշատակված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում, հաստատում են, որ Լ.Սարգսյանի պարագայում պատժի նպատակների իրացվելիությանը կարելի է հասնել առանց պատժի ռեալ կիրառման։ Այսպիսով, վերը նշված օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծությունը, որոնք բնութագրում են Լ.Սարգսյանի արարքը և նրա անձը, նույնպես վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, այսինքն՝ դրանք համոզվածություն են առաջացնում առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին, իսկ հանցագործության կատարումից առաջ և հետո, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում, հատկապես կալանքից ազատվելուց հետո նրա դրսևորած դրական վարքագիծը, հետագա կյանքը ճիշտ դասավորելուն ուղղված նպատակասլաց գործողությունները, որոնց մասին նշվել է վերաքննիչ բողոքում /ուսման շարունակում, աշխատանք/ և դրական բնութագրերն առավել ևս վկայում են այն մասին, որ նա արդեն իսկ ուղղվել և վերադաստիարակվել է կամ գոնե կանգնած է այդ ճանապարհին, հատկապես եթե հաշվի առնել, որ նա արդեն իսկ 7 ամիս 23 օր գտնվել է կալանքի տակ, ուստի, որ դատարանը կարող և պարտավոր էր նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Այսինքն, դատարանը չի կիրառել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը նույնպես ազդել է գործի ելքի վրա: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված՝ նյութական և դատավարական նորմերի էական խախտումներն ազդել են Լ.Սարգսյանի նկատմամբ արդարացի և մարդասիրական պատիժ նշանակելու հարցում ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Այդ խախտումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ և 398-րդ հոդվածների ուժով ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու հիմք են։ 20. Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Սահամանդրության 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 70-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ, 73-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 376-րդ, 376-րդ, 377-րդ, 378-րդ, 379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 383-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 388-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 397-րդ, 398-րդ, 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի թիվ ԵԱՔԴ/0110/01/14 դատավճիռը և ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 7/յոթ/ ամիս 23/քսաներեք/ օր ժամկետով կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը` 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. 21. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` վերանայելով Լևոն Վահանի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը, գտնում է, որ պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը փոփոխել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ: 22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` <<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` …8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>: 23. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Դ. Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը>> /տե´ս Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 12-րդ կետը/: Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: /…/ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը>> /տե´ս Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը/: 24. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել այն, որ նա նա նախկինում դատված չի եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութագրվել է դրական: 25. Միևնույն ժամանակ, առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վահանի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը պետք է նա կրի: 27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով ենթակա է փոփոխման և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն անհրաժեշտ է պայմանականորեն չկիրառել` հետևյալ պատճառաբանությամբ: 28. Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանին վերագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը /կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է՝ 25 տարեկան /1990թ. ծնված/, որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով այն, որ անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, ուսանող է, սովորում է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի մագիստրատուրայի 2-րդ կուրսում, ԵՊՀ-ում ուսումնառության և ՀՀ զինված ուժերում ծառայության ընթացքում բնութագրվել է դրականորեն, երաժիշտ է և զբաղվում է երաժշտական գործունեությամբ, կամովին հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը և վերջինս խնդրել է նրա նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում գտնում է, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պետք է որոշում կայացնել ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին` սահմանելով համապատասխան փորձաշրջան: 29. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ պայմանական դատապարտություն կիրառելու միջոցով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: 30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Պաշտպան Ե.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վահանի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ` փոփոխել Լ.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով. Լևոն Վահանի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատժին հաշվակցել Լ.Սարգսյանին 2013թ. նոյեմբերի 15-ից մինչև 2014թ. հուլիսի 8-ը /7 ամիս 23 օր/ կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4/չորս/ ամիս 7/յոթ/ օր ժամկետով: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով: Փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան տարածքային ստորաբաժանման վրա: 3. Ամբաստանյալ Լ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: 4. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: 5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-03-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 08-04-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 340, 193, 195 |
| Գործին կից նյութեր | ամբաստանյալի անձնագիրը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 08-04-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 340, 193, 195 |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի անձնագիրը |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-6765/15 |