Գործ No ԵԱՔԴ/0078/01/14

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ
ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

10 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ն. Աշրաֆյանի

Դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Արտաշեսի Գալստյանի /ծնված 1989 թվականի հունիսի 21-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ Նախկինում չդատված,չամուսնացած, չի աշխատում հաշվառված ք.Երևան Սարյան 31 բն.19/
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դավիթ Արտաշեսի Գալստյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙ2012 թվականի սեպտեմբերի 03-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 08-ն ընկած ժամանակահատվածում, աշխատելով Երևան քաղաքի Ն. Տիգրանյան 1 հասցեում գործող, ՙԿարկոմավտո՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող տեխսպասարկման կայանում որպես ՏՍԿ-ի վարպետ, միասնական դիատավորությամբ 2013 մայիսի 03-ին ՙNissan Pathfinder՚ մակնիշի, 10 US 727 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վերանորագման աշխատանքների և տրամադրված պահեստամասերի համար վերցրել է 144.600 դրամ, որից հետո , 2013 թվականի մայիսի 16-ին ՙReno՚ մակնիշի, 35 ST 404 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վերանորոգման և տրամադրված պահեստամասերի համարª 89.150 դրամ, այնուհետև 2013 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՙՎԱԶ 21-214՚ մակնիշի, 11 US 115 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վերանորգաման և տրամադրված պահեստամասերի համարª 173.870 դրամ և 2013 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՙInfinity FX 35՚ մակնիշի, 23 UU 686 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վերանորոգման և օգտագործված պահեստամասերի համար վերցրել է 14.500 դրամ, որոնք չի մուտքագրել ընկերության դրամակղ :
Նշված ավտոմեքենաների վերանորգման և տրամադրված պահեստամասերի համար Դավիթ Գալստյանը վերցրել է ընդհանուր 422.100 դրամ, ինչը յուրացրել էª չմուտքագրելով ընկերության դրամարկղ՚:
2014 թվականի ապրիլի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14130314 քրեական գործը:
2014 թվականի հունիսի 10-ին Դավիթ Գալստյանի նկատմամբ որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Դատական քննության նախապատրաստական փուլում տուժող` ՙԿարկոմավտո՚ ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանը գրավոր դիմում է ներկայացրել դատարան և նշել, որ ընկերությանը պատճառված վնասը լիովին վերականգնվել է և ամբաստանյալ Դավիթ Գալստյանի դեմ բողոք չունի :
Ամբաստանյալ Դ.Գալստյանը դատարան է ներկայացրել անդորրագիր որ 07.07.2014թ. ՙԿարկոմավտո՚ ՍՊԸ-ի դրամարկղ է մուծել 422.055 ՀՀ դրամ և խնդրել է իր նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել:
Գործով մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը միջնորդեց քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Արտաշես Գալստյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով:
Հետաոտելով քրեական գործի նյութերը, լսելով կողմերին, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ Դավիթ Գալստյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը` դադարեցման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 17-րդ կետի համաձայն` ՙքրեական հետապնդումն այն բոլոր դատավարական գործողություններն են, որոնք իրականացնում են քրեական հետապնդման մարմինները, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը` նպատակ ունենալով բացահայտել քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքը կատարած անձին, վերջինիս մեղավորությունը հանցանքի կատարման մեջ, ինչպես նաև ապահովել այդպիսի անձի նկատմամբ պատժի և հարկադրանքի այլ միջոցներ կիրառելը՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙկատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով՚:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙմասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածը սահմանում է մասնավոր հետապնդման, այսինքն` տուժողի բողոքի հիման վրա հարուցվող քրեական գործերի սպառիչ ցանկը, որոնց մեջ մատնանշված է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն ՙքրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործը ենթակա է կարճման, եթե բացակայում է դիմողի բողոքը՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 33-րդ կետի համաձայն` ՙդիմող է հանդիսանում յուրաքանչյուր անձ, որը դիմել է դատարան, քրեական հետապնդման մարմնին` քրեական դատավարության կարգով խախտված իրավունքների պաշտպանության համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙտուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս: Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով արգելված արարք կատարելը՚:
Վերոնշյալ երկու հոդվածների վերլուծությունից բխում է, որ մասնավոր մեղադրանքի գործերով ՙդիմող՚ եզրույթն ավելի լայն է, քան ՙտուժողը՚: Քրեական դատավարությունում ՙդիմող՚ կարող է հանդիսանալ յուրաքանչյուր ոք, ով իր խախտված իրավունքների պաշտպանության նպատակով դիմել է դատարան, քրեական հետապնդման մարմնին կամ հավատարմագրված փաստաբանին: Անձը ՙտուժող՚ ճանաչվում է այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարվող ստուգողական գործողությունների արդյունքում պարզվում է, որ անձի իրավունքների խախտումը արդյունք է քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման, և այդ արարքի կատարման հետևանքով դիմողին անմիջականորեն պատճառվել է կամ կարող էր պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս:
ՙԴիմողը՚ քրեադատավարական գործունեության ոլորտ ներգրավվում է սեփական նախաձեռնությամբ, առանց վարույթն իրականացնող մարմնի համապատասխան որոշման, մինչդեռ գործով ՙտուժող՚ ճանաչվելու վերաբերյալ քրեական հետապնդման մարմինները կայացնում են ինքնուրույն դատավարական որոշում: Այսինքն` նյութերի նախապատրաստման փուլում ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության իմաստով տուժող չկա, ՙտուժող՚ քրեադատավարական սուբյեկտը քրեական դատավարությունում ի հայտ է գալիս քրեական գործի հարուցումից հետո կամ գործի հարուցման հետ միաժամանակª վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կայացվող որոշման հիման վրա:
Արմեն Աբրահամյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2008 թվականի դեկտեմբերի 26-ի (գործ ՎԴ73/08) որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասում առկա այն ձևակերպումը, որի համաձայն ՙ(...) հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա (…)՚, հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի տրամաբանությանը, քանի որ նշված ձևակերպմամբ ստացվում է, որ մասնավոր հետապնդման գործ հարուցելու մասին որոշում կայացվում է տվյալ դատավարական փուլում գոյություն չունեցող սուբյեկտի բողոքի հիման վրա: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածում թվարկված մասնավոր հետապնդման գործերով վարույթի հարուցման հիմք պետք է դիտել ոչ թե տուժողի, այլ դիմողի բողոքը, որի բացակայության դեպքում վարույթը ենթակա է կարճման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի հիմքով՚:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 379-րդ հոդվածով դատարանը`

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 14130314 քրեական գործի վարույթը կարճել և Դավիթ Արտաշեսի Գալստյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ