Գործ No ԵԱՔԴ/0077/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ15՚ օգոստոսի 2014թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի
Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Լ.Մանուկյանի
պաշտպան Ա.Եսայանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռուբիկ Միշայի Միլիտոնյանի /ծնված` 05.09.1954թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է հանրային բժշկական գրադարանում որպես պահակ, չդատված, հաշվառված և բնակվող` ք.Երևան, Գերենցի փողոց, տուն 4/1/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Սուսաննա Հակոբի Շահինյանի /ծնված` 21.11.1970թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող` ք.Երևան, Գոգոլի փողոց, տուն 72/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Երանուհի Վարդգեսի Սարգսյանի /ծնված` 31.10.1975թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է ՀՀ ֆինանսների նախարարությունում` որպես հավաքարար, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող` ք.Երևան, Յ.Ռայնիսի փողոց, 3-րդ շենք, 32 բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2014 թվականի ապրիլի 09-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 62207214 քրեական գործը:
2014 թվականի հունիսի 09-ին Ռուբիկ Միլիտոնյանը և Սուսաննա Շահինյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2014 թվականի հունիսի 10-ին Երանուհի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2014 թվականի հունիսի 12-ին թիվ 62207214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ռուբիկ Միլիտոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնախազգուշացված լինելով սուտ մատնություն կատարելու համար քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին` 2014թ. մարտի 20-ին ժամը 18:00-ին ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի հետաքննության բաժանմունքում գրավոր հաղորդում է ներկայացրել և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, հայտնել, որ նույն օրը ժամը 16:00-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թիվ ԵԱՔԴ/0162/01/13 քրեական գործով ամբաստանյալներ որդու` Լևոն Միլիտոնյանի, ինչպես նաև Աշոտ Շահինյանի, Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դատական նիստի ավարտից հետո վերջիններիս ուղեկցող ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գնդի ծառայողները անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները` բռնություն են գործադրել, ծեծի ենթարկել, ձեռքերով հարվածներ հասցրել ամբաստանյալ որդուն` Լ.Միլիտոնյանին, ինչպես նաև մյուս ամբաստանյալներ Ա.Շահինյանին և Ա.Սիմոնյանին` ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ծառայողներին մեղադրելով ծանր հանցագործության մեջ՚:

Ամբաստանյալ Սուսաննա Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙնախազգուշացված լինելով սուտ մատնություն կատարելու համար քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին` 2014թ. մարտի 20-ին ժամը 18:00-ին ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի հետաքննության բաժանմունքում գրավոր հաղորդում է ներկայացրել և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, հայտնել, որ նույն օրը ժամը 16:00-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քննվող թիվ ԵԱՔԴ/0162/01/13 քրեական գործով ամբաստանյալներ որդու` Աշոտ Շահինյանի, ինչպես նաև Լևոն Միլիտոնյանի, Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դատական նիստի ավարտից հետո վերջիններիս ուղեկցող ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գնդի ծառայողները անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները` բռնություն են գործադրել, ծեծի ենթարկել, ձեռքերով հարվածներ հասցրել ամբաստանյալ որդուն` Ա.Շահինյանին, ինչպես նաև մյուս ամբաստանյալներ Լ.Միլիտոնյանին, Ա.Սիմոնյանին` ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ծառայողներին մեղադրելով ծանր հանցագործության մեջ՚:

Ամբաստանյալ Երանուհի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙնախազգուշացված լինելով սուտ մատնություն կատարելու համար քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին` 2014թ. մարտի 20-ին ժամը 18:00-ին ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի հետաքննության բաժանմունքում գրավոր հաղորդում է ներկայացրել և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, հայտնել, որ նույն օրը ժամը 16:00-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քննվող թիվ ԵԱՔԴ/0162/01/13 քրեական գործով ամբաստանյալ որդու` Անդրանիկ Սիմոնյանի, ինչպես նաև նույն գործով մյուս ամբաստանյալներ Աշոտ Շահինյանի, Լևոն Միլիտոնյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դատական նիստի ավարտից հետո վերջիններիս ուղեկցող ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գնդի ծառայողները անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները` բռնություն են գործադրել, ծեծի ենթարկել, ձեռքերով հարվածներ հասցրել ամբաստանյալ որդուն` Ա.Սիմոնյանին, ինչպես նաև մյուս ամբաստանյալներ Լ.Միլիտոնյանին, Ա.Շահինյանին` ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող գումարտակի ծառայողներին մեղադրելով ծանր հանցագործության մեջ՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Ռուբիկ Միլիտոնյանը, Սուսաննա Շահինյանը և Երանուհի Սարգսյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Ա.Եսայանը:
Մեղադրող Լ.Մանուկյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ռուբիկ Միլիտոնյանի, Սուսաննա Շահինյանի և Երանուհի Սարգսյանի մեղավորությունը` հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու մեջ` զուգորդված ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Ռուբիկ Միլիտոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Սուսաննա Շահինյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չէ, ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Երանուհի Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չէ, ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալներն առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել են միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները երկուսն են.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների սանկցիաներով նախատեսված կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը պատիժների առկայությունը:
Դատարանի համոզված լինելը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը ռեալ /իրական/ կրելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007 թվականի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պետք է դատարանը հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 01.02.2008 թվականի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրություները անհրաժեշտ են մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկվածին ուղղելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը:
Անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև ՎԲ-192/07 և ՎԲ-50/07, որոշումներում, վերահաստատել է իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Դատարանը վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Ռ.Միլիտոնյանին, Ս.Շահինյանին և Ե.Սարգսյանին վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ Ռ.Միլիտոնյանի, Ս.Շահինյանի և Ե.Սարգսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանակաորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Տվյալ դեպքում, դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 369-373-րդ, 3751-րդ և 3752-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Ռուբիկ Միշայի Միլիտոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Ռուբիկ Միլիտոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ / տարի ժամկետով:
Ռուբիկ Միլիտոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Սուսաննա Հակոբի Շահինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Սուսաննա Շահինյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ / տարի ժամկետով:
Սուսաննա Շահինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Երանուհի Վարդգեսի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Երանուհի Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ / տարի ժամկետով:
Երանուհի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ռ.Միլիտոնյանի, Ս.Շահինյանի և Ե.Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել նրանց բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ