Գործ No ԵԱՔԴ/0075/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ11՚ մարտի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Լ.Մանուկյանի
պաշտպան Մ.Ալավերդյանի
տուժող Ի.Ղուկասյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Հմայակի Սարգսյանի /ծնված 1988թ. դեկտեմբերի 22-ին, ազգութ¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշ¬վառ¬ված Դավթաշեն 3-րդ թաղամաս 7-րդ շենք 67 բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի հոկտեմբերի 23-ին հարուցվել է թիվ 14809513 քրեական գործը:
2014 թվականի մարտի 28-ին Հակոբ Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նույն օրը խափանման միջոց ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2013 թվականի հունիսի 6-ին թիվ 14809513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2015 թվականի փետրվարի 17-ին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդահանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով Հակոբ Հմայակի Սարգսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժող Արմենակ Չալումյանի և ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙխարդախությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու դիտավորության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով ոմն Սոսի հետ, 2013թ. սեպտեմբերի 24-ին, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 19 հասցեում գործող տեխնիկայի խանութի մոտ Իսկուհի Լիպարիտի Ղուկասյանի վստահությունը չարաշահելու և խաբեության եղանակով, հափշտակել են վերջինիս ՙHP pro book՚ մոդելի 250.000 ՀՀ դրամ արժողության դյուրակիր համակարգիչը` Իսկուհի Ղուկասյանին պատճառելով զգալի չափերի` 250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:

Ապացույցների հետազոտում
Ամբաստանյալ Հակոբ Հմայակի Սարգսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունք է տվել, որ մոտ մեկ տարի առաջ Աբովյան քաղաքում պատահաբար ծանոթացել է Սոս անվամբ մի անձնավորության հետ, ում հետ գտնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: 2013 թվականի սեպտեմբերին, Սոսն իրեն հայտնել է, որ իր մոտ ոսկյա զարդեր կան և դրանք ցանկանում է գրավադրել իր ծանոթ Իսկուհու անվամբ: Հայտնել է նաև, որ Իսկուհու անվամբ ապառիկով համակարգիչ կվերցնեն, այն կվաճառեն և երեկոյան ժամանակ կանցկացնեն: Ինքը համաձայնվել է. պայմանավորվել են, որ պետք է Իսկուհու մոտ ցույց տան, թե իբր համակարգիչը վերցնում են նրա համար, որ նա մաքուր բանկային պատմություն ունենա, և դա նպաստի բանկում ոսկի գրավադրելուն: Պայմանավորվածության համաձայն 2013 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 19-րդ շենքի մոտ հանդիպել է Սոսին և նրա հետ գտնվող Կարեն Պետրոսյանին ու Իսկուհի Ղուկասյանին, ովքեր նշված վայր եկել են տաքսիով: Սոսը Իսկուհի Ղուկասյանին հայտնել է, որ ոսկի գրավադրելու համար բանկային մաքուր պատմություն է անհրաժեշտ, քանի որ նա բանկային մաքուր պատմություն չունի, այդ պատճառով էլ Իսկուհու անունով համակարգիչը կվերցնեն: Դրանից հետո Իսկուհի Ղուկասյանը հայտնել է, որ ինքը կկատարի համակարգչի համար նախատեսված բոլոր վճարումները և համակարգիչը իրեն կմնա: Նշել է նաև, որ բոլոր գործողությունները կատարել է այնպես, ինչպես Սոսն է ասել:
/գ.թ 189-190, 215-216/

Ամբաստանյալ Հակոբ Սարգյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով:

Տուժող Իսկուհի Ղուկասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականի օգոստոսին իր հարևան Կարեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ կան անձինք, ովքեր ցանկանում են ոսկի գրավադրել և, եթե ինքը համաձայնի, ապա գործարքից հետո 50.000 ՀՀ դրամ գումար կտան իրեն: Դրանից հետո Կարեն Պետրոսյանը իր տուն է գնացել Սոսի հետ, ում ինքը չի ճանաչել, վերջիններիս հետ խոսակցության ընթացքում համաձայնվել է իր անվամբ ոսկի գրավադրել: Սոսն իրեն հայտնել է, որ նա բանկում ունի գրավադրած ոսկի, այդ պատճառով նա չի կարող իր անվամբ գրավադրել: Հայտնել է նաև, որ ոսկի գրավադրելու համար անհրաժեշտ է բանկային մաքուր պատմություն, ինչի պատճառով էլ ինքը և Սոսը գնացել են Սայաթ-Նովա փողոց, փորձել են ապառիկով համակարգիչ ձեռք բերել, քանի որ չի ստացվել, Սոսը դիմել է իր ընկեր Հակոբ Սարգսյանին, և նույն օրը միասին գնացել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս 19 հասցեում գտնվող տեխնիկայի խանութ, որպեսզի համակարգիչ ձեռք բերեն, սակայն այդ օրը համակարգիչ չեն գնել: Դրանից հետո 2013 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ինքը, Սոսը և իր հարևան Կարեն Պետրոսյանը տաքսիով Աբովյան քաղաքից եկել են Երևան` Կոմիտաս 19-րդ հասցեում գտնվող տեխնիկայի խանութ, որտեղ հանդիպել են: Սոսը և Հակոբ Սարգսյանը իրեն հայտնել են, որ բանկում ոսկի գրավադրելու համար բանկային մաքուր պատմություն է անհրաժեշտ, դրանից հետո մտել են խանութ, որտեղ ինքը ստորագրել է ապառիկով համակարգիչ ձեռք բերելու համար նախատեսված բոլոր փաստաթղթերը: Այնուհետև, Սոսը վերցրել է համակարգիչը, դուրս եկել խանութից, և իրեն հայտնել, որ գնան իր հետևից, որպեսզի ոսկի գրավադրեն. այդ ժամանակ էլ կտա համակարգիչը: Ինքը Կարեն Պետրոսյանի հետ նույն տաքսիով հետևել են Հակոբ Սարգսյանին և Սոսին, ովքեր գնացել են ՙՄալաթիա՚ թաղամասում գտնվող ՙՎՏԲ-Հայաստան բանկ՚ ՓԲԸ: Ճանապարհին տեսել է, որ ավտոմեքենայի աջ և ձախ կողմերից Հակոբ Սարգսյանը և Սոսը նետում են համակարգչի փաստաթղթերը: Երբ կայանել են նշված բանկի մոտ, հարցրել է նրանց, թե ինչու են թափում համակարգչի փաստաթղթերը, վերջիններս պատասխանել են, որ դրանք պետք չեն: Դրանից հետո, ինքը և Հակոբ Սարգսյանը մտել են բանկ, որտեղ ինքը գրավադրել է Հակոբ Սարգսյանի տված ոսկյա զարդերը, գումարը տվել Հակոբ Սարգսյանին և դրանից հետո դուրս են եկել բանկից, որտեղ Հակոբ Սարգսյանից և Սոսից կրկին պահանջել է համակարգիչը, սակայն վերջիններս չեն տվել հայտնելով, որ Կոմիտասում կհանդիպեն, այնտեղ էլ կտան: Ինքը և Կարեն Պետրոսյանը շարունակել են նույն տաքսիով գնալ Հակոբ Սարգսյանի և Սոսի հետևից, սակայն, երբ հասել են Իսակովի փողոցում գտնվող կամրջի մոտ, Հակոբ Սարգսյանը, ով վարել է ավտոմեքենան, կատարել է կտրուկ շրջադարձ և դիմել փախուստի: Դրանից հետո, ինքը և Կարեն Պետրոսյանը որոշել են վերադառնալ Աբովյան, սակայն Քոչարի փողոցում մեքենայի վառելիքը վերջացել է, իսկ վարորդը գումար է պահանջել այն լիցքավորելու համար. քանի որ գումար չեն ունեցել, զանգել են Սոսին, ով 30 րոպե անց Հակոբ Սարգսյանի հետ եկել է իրենց մոտ: Սոսը իրեն տվել է 30.000 դրամ և հեռացել, իսկ իրենք մեկնել են Աբովյան: Հետագայում Հակոբ Սարգսյանից և Սոսից պահանջել է կատարել համակարգչի վճարումները կամ վերադարձնել այն: Նրանք իրեն հայտնել են, որ ինքը որևէ խնդիր չի ունենա, սակայն խաբել և վճարումներ չեն կատարել, որի հետևանքով իրեն պատճառվել է 250.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս:
Տուժողը նշել է, որ Հակոբը և Սոսը միասին նախապես պայմանավորվել իր անվամբ ձևակերպել են համակարգիչը և խաբեությամբ հափշտակել այն:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը լիովին հատուցվել և Հակոբ Սարգսյանից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:

Վկա Կարեն Պետրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականի օգոստոսին ծանոթացել է Հակոբի հետ, որի խնդրանքով 2 անգամ նրա տված ոսկյա զարդերը գրավադրել է բանկում, գումարը տվել Հակոբին, որի դիմաց վերջինս իրեն տվել է 100.000 դրամ: Հակոբը հայտնել է, որ հետագայում, եթե լինեն անձինք, ովքեր կհամաձայնեն նրա տված ոսկյա զարդերը գրավադրել, ինչի դիմաց նա համապատասխան գումար կտա, ապա ինքը տեղեկացնի նրան:
2013 թվականի սեպտեմբերին իրենց տուն է գնացել նույն շենքի բնակիչ Իսկուհի Ղուկասյանը և պարտքով գումար խնդրել: Այդ ժամանակ, ինքը նրան հայտնել է, որ կան տղաներ, ովքեր ոսկյա զարդեր են գրավադրում և եթե գործարքը կատարի, ապա նրան դրա դիմաց գումար կտան, վերջինս էլ համաձայնել է: Դրանից հետո, ինքը զանգահարել է Սոսին, քանի որ տեղյակ է եղել, որ նա և Սոսը գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ, և հայտնել այդ մասին: 2013 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ինքը և Սոսը գնացել են Իսկուհի Ղուկասյանի տուն, ինքը ծանոթացրել է նրանց, որից հետո Իսկուհին և Սոսը առանձին զրուցել են և Իսկուհին համաձայնել է իր անվամբ 50.000 դրամի դիմաց ոսկյա զարդեր գրավադրել: Հաջորդ օրը, Իսկուհու խնդրանքով նրա և Սոսի հետ պատահական տաքսիով գնացել են Երևանի Կոմիտաս 19 շենք, որտեղ սպասել է Հակոբը: Նրանց խոսակցությունից հասկացել է, որ ցանկանում են համակարգիչ ձեռք բերել, սակայն ինքը հայտնել է Իսկուհուն, որ բացի ոսկի գրավադրելուց, այլ գործարք չկատարի, սակայն Իսկուհին պատասխանել է, որ համակարգիչը կվերցնի իրեն: Դրանից հետո Իսկուհին նստել է նույն տաքսին, իսկ Սոսը վերցնելով համակարգիչը նստել է Հակոբի ավտոմեքենան: Իրենց հայտնել են, որ գնան նրանց հետևից: Գնացել են ՙՎՏԲ-Հայաստան բանկ՚ ՓԲԸ, որի հասցեն չգիտի, որտեղ Հակոբը և Իսկուհին վերջինիս անվամբ ոսկի են գրավադրել և դուրս եկել բանկից: Դրանից հետո Հակոբը ասել է, որ հետևեն իրենց: Դրանից հետո գնացել են նրանց հետևից, բայց ճանապարհին խախտում անելով` Հակոբը և Սոսը անհայտացել են իրենց տեսադաշտից: Ինքը զանագահարել է Սոսին, հանդիպել են և Իսկուհին նրանցից պահանջել է համակարգիչը, սակայն նրանք չեն տվել` հայտնելով, որ իրենք կկատարեն վճարումները: Նրանք Իսկուհուն են տվել 40.000 դրամ և հեռացել: Դրանից հետո ինքը և Իսկուհին գնացել են Աբովյան, որից 2 օր անց Իսկուհու տանը ասել է, որ ինքը կկատարի այդ վճարումները: Դրանից հետո ինքը Սոսին և Հակոբին չի հանդիպել և նրանցից որևէ տեղեկություն չունի:
/գ.թ.56-59/

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն տուժող Իսկուհի Ղուկասյանը զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված լուսանկարները, հայտարարել է, որ լուսանկարում ձախից 4-րդ տեղում պատկերված անձը Հակոբ Սարգսյանն է, ով իրենից խարդախությամբ համակարգիչ է հափշտակել:
/գ.թ. 65/

Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Իսկուհի Ղուկասյանը ոստիկանության Արաբկիրի բաժին գրավոր հաղորդում է ներկայացրել, որ 2013 թվականի սեպտեմբերի 24-ին իր ծանոթ Սոսը և Հակոբը Երևան քաղաքի Կոմիտաս 19 հասցեում խաբեությամբ իրենից հափշտակել են նույն հասցեում գտնվող տեխնիկայի խանութից ապառիկով գնված, 250.000 դրամ արժողության համակարգիչը:
/գ.թ. 1/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց, գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանի մեղավորությունը խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ապացուցված է:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2011թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ Լիա Ավետիսյանի գործով (ԵԿԴ/0176/01/09) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙԽաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին մոլորության մեջ գցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Այսպիսով, խաբեությունը դրսևորվում է հետևյալ երկու եղանակով`
ա) իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրում,
բ) ճշմարտության մասին լռել:
Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում գույքի հանձնման օրինականության պատրանք (ակտիվ խաբեություն): Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի գործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը, սակայն, ենթադրում է տուժողի վրա հանցագործի առավել ակտիվ ներգործություն:
Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների մասին, որի արդյունքում գույքի սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում (պասիվ խաբեություն): Ճշմարտության մասին լռելը, սակայն, քրեորեն պատժելի է այն դեպքերում, երբ հանցագործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի (...):
(...) Խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորություններից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները.
ա) Խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը:
բ) Խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը (...)՚:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ եւ արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում վերագրվող արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա մասնակիորեն ընդունել է մեղքը, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, լիովին հատուցել հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից լիովին հատուցվել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, ուստի դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՙՀանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով՚ (...):
Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն. ՙՊատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաեւ մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ Հակոբ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով` հանցանքների համակցությամբ, քանի որ վերջինս մեղսագրվող արարքը կատարել է նախքան Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 16.12.2014թ. թիվ ԿԴ1/0067/01/14 գործով դատավճիռ կայացնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Հակոբ Հմայակի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոներով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 16.12.2014 թվականի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքից մասնակիորեն գումարել 100.000 ՀՀ դրամ և Հակոբ Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հակոբ Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ





-----------------------------------------------------------------------------------------


Գործ No ԵԱՔԴ/0075/01/14

ՈՐՈՇՈՒՄ

ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

ՙ17՚ փետրվարի 2015թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Լ.Մանուկյանի
պաշտպան Մ.Ալավերդյանի
ամբաստանյալ Հ.Սարգսյանի
տուժողներ Ա.Չալումյանի
Ի.Ղուկասյանի


Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Հմայակի Սարգսյանի (ծնված 1988թ. դեկտեմբերի 22-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, հաշվառված ք.Երևան, Դավթաշեն 3-րդ թաղ./ 7 շ. 67 բն.), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասին 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙ խարդախությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու դիտավորության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով ոմն Սոսի հետ, 2013թ. սեպտեմբերի 24-ին, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 19 հասցեում գործող տեխնիկայի խանութի մոտ Իսկուհի Լիպարիտի Ղուկասյանի վստահությունը չարաշահելու և խաբեության եղանակով, հափշտակել են վերջինիս ՙHP pro book՚ մոդելի 250.000 ՀՀ դրամ արժողության դյուրակիր համակարգիչը` Իսկուհի Ղուկասյանին պատճառելով զգալի չափերի` 250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Հակոբ Հմայակի Սարգսյանը խարդախությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013թ. հուլիս ամսին, Արմենակ Մաթևոսի Չալումյանի վստահությունը չարաշահելու և խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող ՙՎՏԲ Հայաստան-բանկ՚ ՓԲԸ-ի միջոցով վերջինիս անվամբ ապառիկով գնել է 250.000 ՀՀ դրամ արժողության դյուրակիր համակարգիչ` խոստանալով կատարել բոլոր վճարումները, սակայն որևէ վճարում չի կատարել` Արմենակ Չալումյանին պատճառելով զգալի չափերի` 250.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:

Դատական քննության փուլում պաշտպան Մ.Ալավերդյանը միջնորդեց Հակոբ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` տուժող Ա.Չալումյանի և ամբաստանյալի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանը դատաքննության փուլում հայտարարեց, որ ամբողջությամբ հատուցել է տուժող Արմենակ Չալումյանին հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 250.000 ՀՀ դրամ գույքային վնասը և միաժամանակ հայտարարեց, որ հաշտվել է տուժողի հետ ու այդ կապակցությամբ ներկայացրեց գրավոր դիմում:
Տուժող Արմենակ Չալումյանը նույնպես հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանի հետ, պատճառված վնասն ամբողջությամբ հատուցվել է և նրանից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, ինչի մասին ներկայացվեց նաև գրավոր դիմում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` ՙքրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա և ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի համաձայն` ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հաշտվել է տուժողի հետ և հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է նրան պատճառած վնասը:
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Հմայակի Սարգսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` տուժող Արմենակ Չալումյանի և ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 379-րդ հոդվածով դատարանը`


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով Հակոբ Հմայակի Սարգսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` տուժող Արմենակ Չալումյանի և ամբաստանյալ Հակոբ Սարգսյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ